A)New stem-cell based stroke treatment repairs damaged brain tissue

Exosomes, shown as small red punctate clusters, are taken up by neurons, shown as green cell extensions surrounding a blue nucleus.
Credit: UGA

A team of researchers at the University of Georgia’s Regenerative Bioscience Center and ArunA Biomedical, a UGA startup company, have developed a new treatment for stroke that reduces brain damage and accelerates the brain’s natural healing tendencies in animal models. They published their findings in the journal Translational Stroke Research.

The research team led by UGA professor Steven Stice and Nasrul Hoda of Augusta University created a treatment called AB126 using extracellular vesicles (EV), fluid-filled structures known as exosomes, which are generated from human neural stem cells.

Fully able to cloak itself within the bloodstream, this type of regenerative EV therapy appears to be the most promising in overcoming the limitations of many cell therapies-with the ability for exosomes to carry and deliver multiple doses-as well as the ability to store and administer treatment. Small in size, the tiny tubular shape of an exosome allows EV therapy to cross barriers that cells cannot.

“This is truly exciting evidence, because exosomes provide a stealth-like characteristic, invisible even to the body’s own defenses,” said Stice, Georgia Research Alliance Eminent Scholar and D.W. Brooks Distinguished Professor in the College of Agricultural and Environmental Sciences. “When packaged with therapeutics, these treatments can actually change cell progression and improve functional recovery.”

Following the administration of AB126, the researchers used MRI scans to measure brain atrophy rates in preclinical, age-matched stroke models, which showed an approximately 35 percent decrease in the size of injury and 50 percent reduction in brain tissue loss — something not observed acutely in previous studies of exosome treatment for stroke.

Outside of rodents, the results were replicated by Franklin West, associate professor of animal and dairy science, and fellow RBC members using a porcine model of stroke-the only one of its kind in the U.S.

Based on these pre-clinical results, ArunA Biomedical plans to begin human studies in 2019, said Stice, who is also chief scientific officer of ArunA Biomedical.

“Until now, we had very little evidence specific to neural exosome treatment and the ability to improve motor function,” said Stice. “Just days after stroke, we saw better mobility, improved balance and measurable behavioral benefits in treated animal models.”

Named as part of the ‘stroke belt’ region, Georgia continues to exceed the national average in stroke deaths, which is the third leading cause of death in the U.S., with more than 140,000 Americans dying each year, according to the Centers for Disease Control and Prevention.

ArunA recently unveiled advances to the company’s proprietary neural cell platform for the production of exosome manufacturing. Today, ArunA’s manufacturing process positions the company to produce AB126 exosomes at a scale to meet early clinical demand. The company has plans to expand this initiative beyond stroke for preclinical studies in epilepsy, traumatic brain and spinal cord injuries later this year.

Researchers also plan to leverage collaborations with other institutions through the National Science Foundation Engineering Research Center for Cell Manufacturing Technologies, based at the Georgia Institute of Technology and supported by $20 million in NSF funding.

Stice, the UGA lead for CMaT, and industry partners like ArunA Biomedical, will develop tools and technologies for the consistent and low-cost production of high-quality living therapeutic cells that could revolutionize treatment for stroke, cancer, heart disease and other disorders.

Story Source:

Materials provided by University of Georgia. Note: Content may be edited for style and length.

Journal Reference:

  1. Robin L. Webb, Erin E. Kaiser, Shelley L. Scoville, Tyler A. Thompson, Sumbul Fatima, Chirayukumar Pandya, Karishma Sriram, Raymond L. Swetenburg, Kumar Vaibhav, Ali S. Arbab, Babak Baban, Krishnan M. Dhandapani, David C. Hess, M. N. Hoda, Steven L. Stice. Human Neural Stem Cell Extracellular Vesicles Improve Tissue and Functional Recovery in the Murine Thromboembolic Stroke Model. Translational Stroke Research, 2017; DOI: 10.1007/s12975-017-0599-2

 B)A step toward reducing brain damage after stroke
March 9, 2016Source:American Chemical Society
Summary:After suffering a stroke, about three-fourths of patients exhibit some disability. The extent of a patient’s symptoms depends on the degree and location of brain tissue damage following the stroke event. Researchers now show that by using a tailored small molecule to turn off the production of a key neuromodulator in the brain, they can dramatically reduce brain damage in stroke models in rats.

By injecting a tailored new compound into the brains of rats, researchers can significantly reduce neuronal damage resulting from stroke. The treatment works both before and after the stroke has occurred.
Credit: The American Chemical Society

After suffering a stroke, about three-fourths of patients exhibit some disability. The extent of a patient’s symptoms depends on the degree and location of brain tissue damage following the stroke event. This week in ACS Central Science, researchers show that by using a tailored small molecule to turn off the production of a key neuromodulator in the brain, they can dramatically reduce brain damage in stroke models in rats.

The neuromodulator is the gas hydrogen sulfide (H2S). Its production is carefully controlled in the brain. After a stroke, levels of H2S appear to be elevated, leading to brain tissue damage, but the details of how that happens are still a bit of a mystery. So, David B. Berkowitz and coworkers designed a quick way to synthesize molecules they deduced would inhibit the production of H2S. They showed in vitro that these compounds block an enzyme called CBS from making H2S by mimicking one of its other products. Peter T. H. Wong and colleagues then tested the compounds in rats.

When the new compound was injected an hour after the simulation of a stroke, the authors observed about a 70 percent reduction in the severity of the observed stroke damage. The results were even more striking with pretreatment. The authors conclude that using molecules like the ones they made will help researchers dissect the mechanism underlying H2S-mediated neuronal damage and will serve as an important starting point for the development of even more drug-like compounds that act in a similar manner.

Story Source:

Materials provided by American Chemical Society. Note: Content may be edited for style and length.

Journal Reference:

  1. Christopher D. McCune, Su Jing Chan, Matthew L. Beio, Weijun Shen, Woo Jin Chung, Laura M. Szczesniak, Chou Chai, Shu Qing Koh, Peter T.-H. Wong, David B. Berkowitz. “Zipped Synthesis” by Cross-Metathesis Provides a Cystathionine β-Synthase Inhibitor that Attenuates Cellular H2S Levels and Reduces Neuronal Infarction in a Rat Ischemic Stroke Model. ACS Central Science, 2016; DOI: 10.1021/acscentsci.6b00019


C)Paralyzed patient feels sensation again

April 10, 2018Source:California Institute of Technology

Summary:Using a tiny array of electrodes implanted in the brain’s somatosensory cortex, scientists have induced sensations of touch and movement in the hand and arm of a paralyzed man.


fMRI is used to highlight select implant sites in the somatosensory cortex. Electrodes implanted in this region were able to stimulate neurons that produced physical sensations, like a squeeze or tap, in the arm of a paralyzed man.
Credit: Courtesy of the Andersen lab

For the first time, scientists at Caltech have induced natural sensations in the arm of a paralyzed man by stimulating a certain region of the brain with a tiny array of electrodes. The patient has a high-level spinal cord lesion and, besides not being able to move his limbs, also cannot feel them. The work could one day allow paralyzed people using prosthetic limbs to feel physical feedback from sensors placed on these devices.

The research was done in the laboratory of Richard Andersen, James G. Boswell Professor of Neuroscience, T&C Chen Brain-Machine Interface Center Leadership Chair, and director of the T&C Chen Brain-Machine Interface Center. A paper describing the work appears in the April 10 issue of the journal eLife.

The somatosensory cortex is a strip of brain that governs bodily sensations, both proprioceptive sensations (sensations of movement or the body’s position in space) and cutaneous sensations (those of pressure, vibration, touch, and the like). Previous to the new work, neural implants targeting similar brain areas predominantly produced sensations such as tingling or buzzing in the hand. The Andersen lab’s implant is able to produce much more natural sensation via intracortical stimulation, akin to sensations experienced by the patient prior to his injury.

The patient had become paralyzed from the shoulders down three years ago after a spinal cord injury. Two arrays of tiny electrodes were surgically inserted into his somatosensory cortex. Using the arrays, the researchers stimulated neurons in the region with very small pulses of electricity. The participant reported feeling different natural sensations — such as squeezing, tapping, a sense of upward motion, and several others — that would vary in type, intensity, and location depending on the frequency, amplitude, and location of stimulation from the arrays. It is the first time such natural sensations have been induced by intracortical neural stimulation.

“It was quite interesting,” the study participant says of the sensations. “It was a lot of pinching, squeezing, movements, things like that. Hopefully it helps somebody in the future.”

Though different types of stimulation did indeed induce varying sensations, the neural codes governing specific physical sensations are still unclear. In future work, the researchers hope to determine the precise ways to place the electrodes and stimulate somatosensory brain areas in order to induce specific feelings and create a kind of dictionary of stimulations and their corresponding sensations.

The next major step, according to Andersen, is to integrate the technology with existing neural prosthetics. In 2015, Andersen’s laboratory developed brain-machine interfaces (BMIs) to connect a prosthetic robotic arm to electrodes implanted in the region of the brain that governs intentions. In this way, a paralyzed man was able to utilize the prosthetic arm to reach out, grasp a cup, and bring it to his mouth to take a drink. Connecting the device with the somatosensory cortex would create bidirectional BMIs that would enable a paralyzed person to feel again, while using prosthetic limbs.

“Currently the only feedback that is available for neural prosthetics is visual, meaning that participants can watch the brain-controlled operation of robotic limbs to make corrections,” says Andersen. “However, once an object is grasped, it is essential to also have somatosensory information to dexterously manipulate the object. Stimulation-induced somatosensory sensations have the potential added advantage of producing a sense of embodiment; for example, a participant may feel over time that the robotic limb is a part of their body.”

Story Source:

Materials provided by California Institute of Technology. Note: Content may be edited for style and length.

Journal Reference:

  1. Michelle Armenta Salas, Luke Bashford, Spencer Kellis, Matiar Jafari, HyeongChan Jo, Daniel Kramer, Kathleen Shanfield, Kelsie Pejsa, Brian Lee, Charles Y Liu, Richard A Andersen. Proprioceptive and cutaneous sensations in humans elicited by intracortical microstimulation. eLife, 2018; 7 DOI: 10.7554/eLife.32904









Posted in SCIENCE=EPI-HISTEME | Tagged , , , | Leave a comment


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 29/04/17)

Εξοντωτικές διώξειs

Οι «ανωμαλίες», λοιπόν, που απειλούν τις καθιερωμένες θεωρίες αρχικά αγνοούνται. Αν κάποιοι «σηκώσουν κεφάλι» και παρουσιαστούν δημόσια, γελοιοποιούνται. Ο «αντιφρονών» επιστήμονας θα απορριφθεί από τα επιστημονικά συνέδρια και τα επιστημονικά περιοδικά. Θα εξοντωθεί με εξαναγκαστική απουσία δημοσιεύσεων και επαγγελματική δίωξη. Αν τολμήσει να εκφραστεί δημόσια, θίγοντας τα κεκτημένα συμφέροντα ισχυρών οικονομικών ομάδων και παραγόντων, θα ακολουθήσουν προσωπικές απειλές, ξυλοδαρμοί, εμπρησμοί και βανδαλισμοί – ίσως και η δολοφονία του!

Χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογής τέτοιων πρακτικών αποτελούν οι επιστήμονες Alexander Chernetski και Stanley A. Meyer. Ο Ρώσος καθηγητής Alexander Chernetski, ο οποίος στα τέλη της δεκαετίας του ’90 εργαζόταν στο Ινστιτούτο Εθνικής Οικονομίας Georgi Plekhanov της Μόσχας, δημιούργησε μία γεννήτρια πλάσματος υψηλής συχνότητας που μπορούσε να δώσει πολύ περισσότερη ενέργεια από όση έπαιρνε (με απόδοση δηλαδή πολύ μεγαλύτερη της μονάδας), αντλώντας ίσως ενέργεια από το κενό (Ενέργεια Μηδενικού Σημείου ή ΖΡΕ – δείτε Novosti Press release 03NTO-890717CMO4, 1989).
Όταν ο γνωστός Αμερικανός φυσικός και ερευνητής Hal Puthoff τον επισκέφτηκε το 1991 για μία προσωπική επίδειξη της συσκευής του εντυπωσιάστηκε τόσο, ώστε τον προσκάλεσε στις ΗΠΑ για να κάνουν περαιτέρω έρευνα. Ωστόσο ο Chernetski σκοτώθηκε σύντομα μετά από αυτό, το 1992

Ο δε Stanley A. Meyer εφηύρε μία συσκευή διάσπασης του νερού σε υδρογόνο και οξυγόνο με απόδοση 700% (παρήγαγε δηλαδή επταπλάσια ενέργεια από αυτή που κατανάλωνε) και λειτουργούσε μάλιστα καλύτερα με απεσταγμένο νερό (αντί των συνηθισμένων μεθόδων ηλεκτρόλυσης του νερού που χρησιμοποιούν οξυνισμένο νερό). Στη συνέχεια, χρησιμοποίησε τα παραγόμενα αέρια ως καύσιμα για την κίνηση ενός αυτοκινήτου! Είχε ισχυριστεί, μάλιστα, ότι μπορούσε να οδηγήσει ένα αυτοκίνητο από την Καλιφόρνια στη Νέα Υόρκη, καίγοντας κατά μέσο όρο ένα γαλόνι νερού για κάθε 160 χιλιόμετρα!

Επίδειξη της συσκευής του έγινε στον καθηγητή Michael Laughton, Πρύτανη Μηχανολογίας του St Mary’s College του Λονδίνου, στο Ναύαρχο Sir Anthony Griffin και στον Βρετανό χημικό και ερευνητή Keith Hindley. Και οι τρεις αυτοί αξιόπιστοι μάρτυρες επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς του, αναφέροντας μάλιστα ότι η συσκευή παρέμενε ψυχρή, ακόμα και μετά από πολλές ώρες λειτουργίας (λειτουργούσε με μιλιαμπέρ, αντί των αμπέρ που απαιτούν οι συμβατικές μέθοδοι ηλεκτρόλυσης του νερού). Υπάρχουν 8 πατέντες του Meyer γι’ αυτή τη συσκευή.

Δυστυχώς, όμως, ο Meyer πέθανε στις 21 Μαΐου του 1998, σε ένα γεύμα με αξιωματούχους του NATO. Στη διάρκεια της αρχικής πρόποσης, βγήκε τρέχοντας από το εστιατόριο με τον αδελφό του και, μετά από ένα βίαιο εμετό, πέθανε πριν επέλθει το μοιραίο, είπε στον αδελφό του ότι τον δηλητηρίασαν! Πολλά σενάρια εκτιμούν ότι πίσω από τη δηλητηρίαση κρύβονται εταιρίες πετρελαίων. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι τώρα δεν έχει εξακριβωθεί ποιοι ήταν μαζί του στο εστιατόριο και τι ακριβώς γιόρταζαν

( com/watch ?v=EPW4FruQiUU)…

Του Θεοδόση Ράπτη

«Είναι πολύ δύσκολο να πειστεί κανείς για την αποτρόπαιη φύση της προπαγάνδας που εμπεριέχεται τις εξουσιαστικές δομές ελέγχου, όταν αυτή αγγίζει το τελευταίο προπύργιο άσκησης της λογικής του ανθρώπου, που θα όφειλε κανονικά να είναι η επιστήμη. Και, βέβαια, εκπλήσσεται κανείς όταν βλέπει ότι οι μαθηματικοί του 19ου αιώνα, για παράδειγμα, είχαν διατυπώσει θεωρίες του ηλεκτρομαγνητισμού που θα μπορούσαν να έχουν ήδη οδηγήσει σε ενοποίηση των δυνάμεων και, μάλιστα, χωρίς να έρχονται σε αντίθεση με όσα έχουν ειπωθεί από τον Αϊνστάιν κ.ά.

Σήμερα, λοιπόν, έχει αρχίσει να αποκαλύπτεται και το πραγματικό πολιτικό παρασκήνιο πίσω από τη μεθοδευμένη παραπλάνηση των μαζών, σε σχέση με τιs πραγματικές δυνατότητες της επιστήμης. Διότι μόνο έτσι μπορούσε να εξασφαλιστεί η τεχνολογική και οπλική υπεροχή, χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό από την Κοινή Γνώμη.

Σε αντίθεση με τα πυρηνικά όπλα, των οποίων η εφαρμογή ήταν αδύνατον να κρυφτεί, τα Η/Μ όπλα είναι αθόρυβα, «υπόγεια», καθαρά και εξαιρετικά φονικά, όταν κάποιος γνωρίζει ακριβώς πώς να τα χειριστεί. Επιπλέον, παρόλο που κάποια πράγματα είχαν γίνει αντιληπτά ήδη από την εποχή του Νίκολα Τέσλα, εξακολουθούσαν να υπάρχουν μεγάλα τεχνολογικά κενά, σχετικά κυρίως με την επιστήμη υλικών και τα υπολογιστικά συστήματα, που δεν επέτρεπαν τον ασφαλή και εύστοχο χειρισμό τέτοιων όπλων.

Έπρεπε, λοιπόν, να παραμείνουν μυστικά, μέχρι να έρθει η κατάλληλη στιγμή. Αλλά μαζί έπρεπε να «θαφτεί» και ένα ολόκληρο γνωστικό πεδίο. Έτσι, οι ισχυροί βρήκαν συμμάχους σε πολλούς «υπάκουους» ακαδημαϊκούς, ενώ ολόκληρές γενιές μηχανικών γαλουχήθηκαν με μισές ιδέες για το τι είναι εφικτό και τι όχι!

Πρέπει επιτέλους να καταγγελθούν ευθέως ορισμένοι άνθρωποι που αποδεικνύεται ότι υπηρέτησαν το σύστημα, συμβάλλοντας στη δυσφήμηση όποιων ειλικρινών ερευνητών. Πρόκειται για τη λεγόμενη «εμφύτευση» ή «εισοδισμό» διαφόρων «πρακτόρων» ή πληρωμένων «εργαλείων», οι οποίοι διαδίδουν αντιφατικές και συχνά εσφαλμένες πληροφορίες, με σκοπό να προκαλέσουν σύγχυση και να αποπροσανατολίσουν.
Τέτοιος άνθρωπος φαίνεται να ήταν -και συνεχίζει να είναι- ο Thomas Bearden, που παρουσιάζεται ως πρώην αξιωματικός των ΗΠΑ και φυσικομαθηματικός. Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν τελευταία πως δεν υπήρξε ποτέ απόφοιτος οποιουδήποτε πανεπιστημίου, ενώ σε διάφορες ιστοσελίδες βρίσκεται πλήθος αλλοπρόσαλλων θεωριών του, χωρίς την παρουσίαση, έστω μιας σοβαρής μαθηματικής απόδειξης
(The Skeptical Inquirer. Iav-Φεβ 2007).

Ο Lyndon LaRouche (πάνω) αποκήρυξε το «αριστερό» παρελθόν του και κατέβηκε με ΤΟΥΣ Δημοκρατικούς, ενώ επέμενε από τη δεκαετία του ’80 να μιλά για την ανάπτυξη όπλων λέιζερ και βάσεων στη Σελήνη και τον Άρη.
Ομοίως, και ο Thomas Bearden (κάτω) επέμενε -και επιμένει- ότι οι ΗΠΑ θα απειληθούν στο μέλλον από τη Ρωσία, που έκανε παρόμοιες έρευνες ήδη από τη σοβιετική περίοδο- γι’ αυτό, θεωρεί ότι πρέπει να αναπτύξουν επειγόντως όπλα λέιζερ και οι ΗΠΑ.


Βρέθηκαν όμως και οι φράξιες της εξουσίας στις ΗΠΑ, οι οποί-ες καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις εξελίξεις. ΕΚΤΟΣ από τη διαμάχη Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, όπου εμπλέκονται τα συμφέροντα των Ρότσιλντ κ.ά., μία από τις πιο περίεργες πλευρές είναι εκείνη που συνδέεται με τον Lyndon LaRouche: ελάχιστοι γνωρίζουν ότι ο άνθρωπος αυτός, που ξεκίνησε ως Μαοϊκός τη δεκαετία του ’60, αναμεμειγμένος σε ψυχολογικές επιχειρήσεις πλύσης εγκεφάλου και άμεσα επιτιθέμενος στο τότε κίνημα της Νέας Αριστεράς, υπήρξε ταυτόχρονα ο άνθρωπος πίσω από την ενεργοποίηση του προγράμματος SDI (Πόλεμος Των Άστρων).
Παράλληλα, ο LaRouche δημιούργησε το Ίδρυμα για τη Σύντηξη (Fusion Energy Foundation), μέσω του οποίου χρηματοδοτήθηκαν διάφορες ερευνητικές δραστηριότητες ενώ κομμάτια της άγνωστης επιστήμης του 19ου αιώνα άρχισαν να έρχονται στην επιφάνεια, κυρίως μέσω του Internation Journal of Fusion Energy. To αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει ανάμεσα στις φατρίες εξουσίας ένας σιωπηρός εμφύλιος ανάμεσα στα στελέχη μεγάλων εταιριών

Από τις δεκαετίες ’50 και ’60, η παγκόσμια ελίτ διαιρέθηκε σε δύο μέρη: το ένα ήθελε τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας, βάσει ενός τεχνοκρατικού-φασιστικού οράματος, και το άλλο (το ισχυρότερο καρτέλ του πετρελαίου) ήθελε έναν ακόμη αιώνα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Είναι φανερό, πλέον, ποια πλευρά νίκησε και γίνεται κατανοητό το γιατί περάσαμε από την αρχική αισιοδοξία των διαστημικών προγραμμάτων του’ 60, στην απαισιοδοξία των πετρελαϊκών κρίσεων του 1974-1975 και του 2008.

Παράλληλα, ήρθε και η περαιτέρω αποσιώπηση κρίσιμων τομέων της επιστημονικής έρευνας. Ως αποτελέσματα, ενισχύθηκαν ακόμα και αποτυχημένα προγράμματα (έρευνα για τη διάσπαση του πρωτονίου, που οδήγησε στο κλείσιμο του αντίστοιχου εργαστηρίου Fermilab από τη Γερουσία), αλλά και η προπαγάνδα για ακόμη πιο μπερδεμένα θεωρητικά κατασκευάσματα (θεωρία υπερχορδών). με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της Θεωρητικής Φυσικής.

Θαμμένες πατέντες

«Η πρόοδος έρχεται απαντώντας στα ερωτήματα και οι ανακαλύψεις αμφισβητώντας τις απαντήσεις.»
Bernhard Haisch, αστροφυσικός
Ένας άλλος χώρος όπου εφαρμόζεται η ίδια τακτική είναι το Γραφείο Παροχής Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας, το οποίο έχει κλειστές εντελώς τις πόρτες του για τους «αιρετικούς εφευρέτες» και, ιδιαίτερα, γι’ αυτούς της «δωρεάν ενέργειας». Ο περιβόητος Paul La Violette είχε εργαστεί παλαιότερα εκεί, αλλά εκδιώχθηκε λόγω των ανορθόδοξων ιδεών του.
Εδώ οι εντεταλμένοι γραφειοκράτες επιστήμονες αποφασίζουν ποιους άθλους θα επιτρέψουν να επιτελέσει η φύση και ποιους θα της απαγορεύσουν! Και βεβαίως, ο άθλος της «δωρεάν ενέργειας» είναι γι’ αυτούς μία φυσική αδυνατότητα – στάση που τηρεί και η οικονομική ολιγαρχία, η οποία πλουτίζει από τον έλεγχο της ενέργειας!

Αυτοκίνητα που τρέχουν με νερό αντί για βενζίνη; Μόνο ένας «τρελός» θα μπορούσε να ζητήσει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας! Τι θα γινόταν, άραγε, η βενζίνη; Πώς θα την πουλούσαν οι εταιρίες στο καταναλωτικό κοινό; Κι όμως, το 1979 ο Νεοζηλανδός εφευρέτης, Archie Blue, παρουσίασε δημόσια μία μηχανή που μπορούσε να κάνει οποιονδήποτε βενζινοκινητήρα να δουλεύει μόνο με νερό! Αυτόπτες μάρτυρες της Βασιλικής Αυτοκινητιστικής Λέσχης της Αγγλίας επιβεβαίωσαν τους ισχυρισμούς του ότι ένα αυτοκίνητο μπορούσε να διανύσει με αυτή τη συσκευή 160 χιλιόμετρα, με ένα γαλόνι νερό!
Δεν ήταν, όμως, κάτι καινοφανές. Η πρώτη επιβεβαιωμένη παρουσίαση μίας τέτοιας εφεύρεσης έγινε στο Ντάλας του Τέξας το 1934 και επιβεβαιώθηκε από εκατοντάδες θεατές στην Αγγλία pg=PA2&dq=water-iueled+automobiles+1934&source=web&ots =jrdJ854rTa&sig=GihEzP0pDvSEN8PkuD_5RcTVeME&hl=el& sa=X&oi=book_result&resnum=4&ct=result

Ακόμα, τη δεκαετία του ’50, ο Guido Franch κατέπληξε τους μηχανικούς αυτοκινήτων με μία χημική ουσία που επέτρεπε στο νερό να καεί όπως και η βενζίνη, με φανταστική απόδοση,.

Άλλοι, πάντως, μιλούν για απάτη.
Ωστόσο, παρ’ όλες τις επιτυχείς παρουσιάσεις, καμιά από αυτές τις συσκευές δεν κυκλοφορεί σήμερα. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε; Το απαγορεύουν οι νόμοι της Φυσικής και οι «νόμοι» των μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών αυτοκινήτων. Πέρα από τον εκβιασμό και τον εκφοβισμό προκειμένου να εγκαταλείψουν τα σχέδια τους, ορισμένοι επιστήμονες έχουν αναγκαστεί να τα παραδώσουν υπό την απειλή θανάτου.
Απτό παράδειγμα αποτελεί η υπόθεση του Γερμανού φυσικού και εφευρέτη Wolfhart Willimczik, ο οποίος επινόησε τη δεκαετία του ’80 μία επαναστατική μηχανή που λειτουργούσε με περιστρεφόμενα έμβολα και θεωρείται ο ισχυρότερος, μέχρι τώρα, συμπιεστής. Δεν διαθέτει έδρανα, επομένως έχει μηδενική ή ελάχιστη τριβή, λειτουργώντας βασικά χωρίς λίπανση ακόμα και σε υψηλή πίεση. Παρόλα αυτά, η συσκευή απαγορεύτηκε και ο ίδιος φυλακίστηκε από τη μυστική αστυνομία (υπέστη γενικά διωγμούς από τις SSD/STASI/KGB και την BLKA, τη μυστική αστυνομία της Βαυαρίας). Στην υπόθεση εμπλέκεται και η δολοφονία ενός κινηματογραφιστή που κινηματογράφησε τη συσκευή



Posted in SCIENCE=EPI-HISTEME | Tagged , , , , | Leave a comment

Ancient Automata and Mechanical Explanation

I m happy to have the opportunity to comment on Sylvias paper. This paper is only one part of a larger project that Sylvia is working on on mechanistic thought in the ancient world. I think its exciting, innovative, and important work. I look forward to seeing all of this work in print soon.

I’d first like to summarize briefly what I think are Sylvia’s main claims and her reasons for making them, then I’ll move on to a few questions and criticisms.

Sylvia makes two claims: the first about the content of ancient natural philosophy, and the second, about the technology of those times, that is supposed to explain (at least partly) why the first claim is true.

  1. Philosophical claim. No philosopher prior to the late Hellenistic period had–properly speaking–a “mechanical conception” of nature.
  2. Technological claim. (1) is the case because none of the devices described in early scientific literature could have served as the inspiration for “mechanical conceptions” of nature.

On Sylvia s view, To have a “mechanical conception” of nature is to draw analogies/comparisons between various natural processes such as animal self-motion and devices using techniques of the mechanics of the time, and to understand the natural processes as operating like these devices.

Sylvia supports claim (2) by examining purported ancient accounts of automata. Since one of the most important features of animals is that they’re “self-movers,” a “mechanical conception” of nature would include making comparisons between organisms and working artifacts that are automata (or imaginary device that use only techniques essentially available at the time), and understanding the workings of organisms by reference to these devices.

Sylvia utilizes the following characterization set out by Aristotle of a self-mover:

“A self-mover need not initiate motion in the absence of any other changes; however, it is not directly operated by an agent, and the construction of the device is such as to transform the initial input into a motion of a different kind.”

This seems to set up two necessary conditions on something counting as an automaton:

  1. it is not directly operated by an agent,
  2. because of its construction–that is, because of the way its parts are put together– it is able to transform the initial input into motion of a different kind.

A question: what is meant by the ability to “transform the initial input into motion of a different kind”? Sylvia gives the example that a projectile would not count, but what would count is less clear. Does this mean transforming qualitative change into local motion? How about releasing a catch on a wind-up catapult that causes the arm to move forward?

Then, with these two conditions in hand, Sylvia debunks various purported examples of automata that pre-date Aristotle. She primarily relies on the italicized part of condition (ii): the motion of these devices that replicate animal self-motion is not understood to occur because of the internal construction of the bits and pieces making it up. Instead, this motion is explained by reference to things like:

  • supernatural or magical power (the devices of Hephaestus)
  • the device having a mind or soul (the self-piloting ships of the Odyssey)
  • a mysterious ‘animating’ substance like quicksilver (Daedalus’ statues)
  • homunculi or actual people inside the device (Phalaris’ bull, the self- moving snail)
  • a puppet-master pulling the strings (violates condition (i))

Sylvia then goes on to map out a three-stage historical process, describing the availability of automata in ancient technology, and the philosophical uses of mechanistic analogies:

Three-stage historical process:

(A) Pre-Aristotle, there are no clear reports of ancient automata that satisfy the dual criteria for automata, and no thinkers conceive of natural processes in ‘mechanistic’ terms.

(B) The self-moving puppets Aristotle discusses do fulfill the dual criteria, but Aristotle himself does not conceive of organisms as analogous to these automata. He is simply using the analogy to illustrate a single point about animal motion. None of Aristotle’s contemporaries or immediate successors picks up on this type of analogy in order to conceive of animal self-motion in “mechanistic”/automaton terms.

(C) It is only much later in the Hellenistic period that the wide availability of mechanical and pneumatic devices is attested to, and that some thinkers started to conceive of animal motion in ‘mechanistic’/automaton terms. We see attempts to explain particular bodily functions in “mechanistic” terms in the schools of Erasistratus (3rd century BCE) and Asclepiades (c.129 – 40 BCE). The first evidence of a thoroughgoing ‘mechanistic’ conception of organisms is in Galen’s (c. 129-210 CE) attack on the ‘third-way’ philosophers; later still we find the position that Plotinus attacks, that construction techniques can explain the natural world.

Sylvia also makes a terminological recommendation about the use of the term ‘mechanistic.’

Terminological recommendation: Because ancient thinkers did not conceive of animal self-motion in “mechanistic”/automaton terms, and did not use comparisons to techniques from mechanics of the day (or conceivable extensions of it) in order to explain natural processes, we should not continue to call these ancient thinkers–especially the atomists–‘mechanistic’ thinkers (in contrast to ‘teleological’ thinkers like Aristotle and the Stoics). This usage is anachronistic and misleading. Instead, we should reserve the label ‘mechanistic’ for those systems of thought that do use such analogies.

Turning now to my evaluation/comments.

Two points that I think Sylvia is absolutely right about, and they’re important, valuable points:

  • The various early “automata” stories are not really a suitable basis for machine analogies.
  • No early philosophers, including the atomists, have a “mechanistic” conception of nature–given Sylvia’s definition of what would count for somebody to have a “mechanistic” conception.

However, although I’m sympathetic to Sylvia’s main claim that technological advances had a major impact on how thinkers could conceive of nature, in my role as commentator, let me raise a few questions about her account.

First, about period A, which occurs before Aristotle. Sylvia wants to claim that none of the devices described in early literature could have inspired a ‘mechanistic conception.’ However, what she has shown is that many of the ‘self-moving’ devices described in early reports couldn’t have served as mechanical models of animal self-motion. The latter claim is narrower than the former. Couldn’t there be mechanistic analogies without there being full-fledged automata available? I wonder whether some of the devices that were available before Aristotle, such as catapults and wine presses, could have been used for such machine analogies. A catapult, for instance, might be able to satisfy condition (ii) of the dual conditions for an automaton, depending on what is meant by motion “different in kind.” In which case even if Archytas’ ‘Dove’ were a catapult, it could go partway in modeling self-motion. That is, I think that some of devices actually available at the time did fall somewhere between full-fledged automata and imaginary ‘devices’ powered via magic, or quite simple devices like projectiles. And perhaps these devices could have served as a basis for asking the question of whether nature works ‘like a machine.’ If someone objects that such devices couldn’t be used to explain all of the features that nature has–such as animal self-motion–I’d reply that this is still true even of the more sophisticated later devices that Sylvia describes, since (for example) there is nothing about such devices that would explain why animals reproduce within their kinds. It’s a further question whether these devices did spur the question whether nature is like a machine, but all I’m asking is whether Sylvia is right that there weren’t devices available at the time that could have spurred that sort of question.

My second point concerns stage (C) of the historical process Sylvia describes. I’m uncertain whether the reports from Galen and Plotinus are full enough to be able to say much about the emergence of a new, mechanistic way of understanding animal motion. Both the Galen and Plotinus passages mention mechanistic understandings of natural phenomena only in passing, The people Galen describes docompare the workings of organisms to those of theatrical devices. But can we assert confidently that they assert (as Sylvia puts it) that there is “nothing different in kind” between the functioning of organisms and the operations of mechanical devices? And even if these thinkers do have a full-blown ‘mechanistic’ philosophy, this way of conceiving of nature seems not to be widespread in the ancient world, if we only have it reported in Galen’s “On The Formation of the Fetus.” In the case of Plotinus, it’s not clear to whom he’s referring when he says that the workings of nature are often compared to those of doll-makers. He may be attacking a well-developed mechanistic position of a rival school. But he may merely be trying to spell out more precisely in what sense nature is (and is not) a craftsman. He may even have Aristotle’s discussion in De Motu Animalium 7 in mind.

Similarly, Sylvia cites the attempts by the schools of Erasistratus and Asclepiades to account for the movement of fluids throughout the body by analogy to pneumatic technology as evidence that new technology led thinkers to conceive of organisms in ‘mechanistic’ ways. Yet earlier, Sylvia discusses the attempt in a Hippocratic text to explain the sorting of materials in a body by comparing this to blowing through a bladder . She says that this does not count as a ‘mechanistic conception’ of nature, since this text uses the analogy to explain only the functioning of a particular organ . “A mechanistic conception, by contrast, takes technological means to be sufficient for replicating the functions of organisms; living things contain nothing different in kind.” But by those standards, why would the explanations of fluid movement by the schools of Erasistratus and Asclepiades through the body count as ‘mechanistic conceptions’? It seems, at least initially, that either both the Hippocratic and later explanations should count as mechanistic conceptions, or neither should.

One final point. Sylvia writes: “if the root sense of mechanistic refers to a method, not a particular set of contents a method of applying the techniques of mechanics then the non anachronistic sense of a mechanistic conception would be one that uses ideas from the mechanics of the day to understand nature.” Her point is well-taken, but I’m not certain I agree with it. After all, the meaning of terms aren’t set by their etymological roots, but instead by their usage. And I think that the term ‘mechanistic,’ at least within the philosophical community today, has acquired a meaning through its usage that’s quite far from the root sense of machine analogies. Although it may not have a single well-defined meaning, ‘mechanistic’ thought seems to involve some combination of a rejection of teleological explanation and of Aristotelian substantial forms and other so-called ‘occult’ properties, and a commitment to explaining the properties and behaviors of bodies from the “bottom up” by referring to the bits and pieces of matter that make them up. (NB: this isn’t meant to be a rigorous definition; for now I’m just gesturing at how I think the term is actually used.) It’s useful to have a term to refer to this sort of position, and I’d be reluctant to give it up unless Sylvia has a suggestion about a better replacement term. In order to argue that we should give up the term ‘mechanistic’ as currently used, I don’t think it’s enough to note that it might be anachronistic and strays from the root sense. I think Sylvia would need to argue that that the use of the term is positively misleading and confusing, or that the various ways that it’s used today are so varied, muddled, and perhaps mutually inconsistent–as is the case with the term “post-modern”–that it’s better just to scrap the term, at least as currently used.

SOURCE 25th Annual Workshop in Ancient Philosophy, University of Texas at Austin, March 2002.
A revised version of Sylvia Berrymans paper was subsequently published in Phronesis, Volume 38, #4, 2003]

Posted in SCIENCE=EPI-HISTEME | Tagged , , , , | Leave a comment


Σελήνη: Ποιοί μας Κλέβουν την Ψυχή!

Τι είναι η ψυχή; Ένας κυματοκρύσταλλος; Μια φυλακή για ό,τι πιο σημαντικό έχουμε αλλά δεν επικοινωνούμε μαζί του; Δεν υπάρχει καν και είναι μία ενεργειακή ταυτότητα; Οι δύο φυλές των ανθρώπων. Η επιτυχημένη παγίδα της εικονικής πραγματικότητας. Τα σκοτεινά όντα που απομυζούν την ενέργεια μας. Οι Νόμοι της ανθρωποκαλλιέργειας. Η τεχνητή ενεργειακή φυλακή του συστήματος Γη – Σελήνη. Τεχνικές άμυνας και τρόποι απόδρασης.

Σίγουρα ενδιαφέρει πολλούς, η απάντηση στην ερώτηση “ΤΙ ΕΊΝΑΙ Η ΨΥΧΗ” ως πηγή ενεργειακής τροφής μέσα στην τερατώδη αλυσίδα διατροφής που ονομάζουμε «Δημιουργία».

«Τα ανθρώπινα όντα είναι δέκτες, αλλά ο κόσμος που λαμβάνουν και αντιλαμβάνονται είναι μια ψευδαίσθηση. Μια ψευδαίσθηση που έχει δημιουργηθεί από τα περιγραφικά σχήματα που μεταφέρονται σ’ αυτούς από τη στιγμή που γεννιούνται. Έτσι λοιπόν, στην ουσία ο κόσμος που η λογική τους θέλει να υποστηρίξει είναι ο κόσμος που έχει δημιουργηθεί από ένα περιγραφικό σχήμα και από τους δογματικούς και απαραβίαστους κανόνες του, που η λογική τους μαθαίνει να αποδέχεται και να προασπίζει. Η λογική κάνει τα ανθρώπινα όντα να ξεχνούν ότι το περιγραφικό σχήμα είναι απλά και μόνο περιγραφικό και, προτού το καταλάβουν, έχουν εγκλωβίσει την συνολικότητα των εαυτών τους σε ένα φαύλο κύκλο από τον οποίο σπάνια ξεφεύγουν στη διάρκεια της ζωής τους.» Δον Χουάν



Τις τελευταίες χιλιετηρίδες, στο γραμμικό χρόνο επικρατεί μια κατευθυνόμενη σύγχυση για το τι είναι η ανθρώπινη ψυχή. Όσο και να ψάξει ο ερευνητής, δεν θα βρει μια σύγκλιση απόψεων, τουλάχιστον τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια. Πόσο μάλλον για την ανακυκλούμενη πορεία της μέσα στη συγκεκριμένη Δημιουργία, στην οποία έχουμε την κακή τύχη να ζούμε, όσοι από εμάς έχουμε ψυχή. Ψυχή ή Ταυτότητα; Ενοχλεί η έκφραση «όσοι έχουμε»; Μα φυσικά δεν έχει ψυχή ούτε το 80% των ανθρώπων που βλέπεις γύρω σου! Εδώ κάτω ζούμε σε συνδυασμό επάλληλων βαθμωτών πεδίων (scalar fields). Να διευκρινίσω ότι αφορά τα διαμήκη ηλεκτρομαγνητική κύμματα. Πρόκειται για την τέταρτη συνιστώσα- διάνυσμα στο βασικό νόμο του ηλεκτρομαγνητισμού που διδασκόμαστε στο γυμνάσιο, ενώ όλος ο γνωστός σε μας πολιτισμός βασίζεται στα εγκάρσια κύματα (δηλαδή ο γνωστός μας ηλεκτρομαγνητισμός και οι εφαρμογές του ηλεκτρικού ρεύματος) και μόνο αυτά διδασκόμαστε στα πανεπιστήμια και στα πολυτεχνεία. Γιατί άραγε;

Τα επάλληλα βαθμωτά πεδία στα οποία ζούμε είναι τεχνητά διαμορφωμένα με συγκεκριμένη πολύπλοκη γεωμετρία και μαθηματικά, έτσι ώστε να διαιωνίζεται η κατάσταση του «κοπαδιού στο μαντρί». Σχετικά στοιχεία θα βρείτε στα βιβλία, Energy from the vacuum –Concepts and Principles του συγγραφέα και απόστρατου Συνταγματάρχη Tom Barden. Επίσης, το όλο θέμα σχετίζεται άμεσα με τηνΑρχή της Σπασμένης Γεωμετρίας των Lee και Yang Νομπελίστες 1957.

«Αεί ο Θεός γεωμετρεί»; Ποιος; Ο Θεός της Δημιουργίας; Ουσιαστικά πρόκειται για καλλιέργεια, ένα τεράστιο φυτώριο ψυχών. Τα επάλληλα βαθμωτά πεδία δημιουργούν μια γεωμετρική φυλακή υψίστης ασφαλείας πολλαπλών επιπέδων. Οι διαφορετικές ταχύτητες του χρόνου σε κάθε διάσταση κάνουν εύκολη τη διατήρηση της φυλακής για τις οντότητες που ελέγχουν το κοπάδι της ανθρωποκαλλιέργειας.

Έτσι, χονδροειδώς, μέσα στο ηλιακό σύστημα έχουμε κυκλικό χρόνο και σε κάθε πλανήτη το γνωστό γραμμικό χρόνο που βιώνουμε. Η θεωρία της διττότητος του Jean Pierre Garnier Malet δίνει με άριστα επιστημονικό τρόπο αυτό το νόημα: «Η ελικοειδής κίνηση της διττότητος του χρόνου και του χώρου είναι ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρείται σε όλο το σύμπαν, στο απείρως μεγάλο και στο απείρως μικρό των κυττάρων μας και του DNA» (εικ. 1-4)

1-4 -steal the soul of the moon

Yaldabaoth the Big Boss 2
Πολλές προσπάθειες έγιναν τα τελευταία 80 χρόνια λοιπόν, που εντείνονται την τελευταία εικοσαετία. Κάθε μία από αυτές τις θεωρίες λύνει μερικά από τα παράδοξα των άλλων θεωριών αλλά δυστυχώς εισάγει καινούριες υποθέσεις και διορθωτικούς συντελεστές στις εξισώσεις χωρίς βάση και επομένως εισάγει καινούρια παράδοξα που πρέπει με την σειρά τους να λυθούν. Για παράδειγμα, ότι ο χρόνος είναι συνεχής και γραμμικός και ότι η ταχύτητα του φωτός είναι μοναδική και αξεπέραστη στο σύμπαν. Χωρίς εξηγήσεις.

Παρόλα αυτά παρατηρούμε γαλαξίες που φαίνονται να απομακρύνονται με αδιανόητα μεγαλύτερες ταχύτητες ενώ στοιχειώδη σωματίδια άλληλοπληροφορούνται ακαριαία σε τεράστιες αποστάσεις. Χώρια που το big-bang απαιτεί την παραδοχή δημιουργίας ύλης εκ του μηδενός, ενώ ο αιθέρας που βασίζεται σε αυτή την αρχή από την αρχαιότητα έχει απορριφθεί σκόπιμα και ηλίθια, από την ίδια αυτή επιστήμη. Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς ακόμη και εάν δεν υπολογίσουμε την άγνοια μας για την λειτουργία της Ζωής. Κτίστηκε έτσι ένα τεράστιο διανοητικό οικοδόμημα με γυάλινες βάσεις ενώ το πλατύ κοινό έχει την εντελώς εσφαλμένη εντύπωση ότι η επίσημη επιστήμη τα έχει όλα υπό έλεγχο και ιδίως τις πιο βασικές αρχές, ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Εδώ δεν θα μπούμε στις έννοιες του δικτυακού χρόνου, γιατί το άρθρο είναι ήδη «βαρύ» από τη φύση του, οπότε αποφασίσαμε να κινηθούμε στις παρυφές του προβλήματος. Έτσι, επεκτείνοντας τη βασική αντίληψη, η ψυχή αποτελεί ένα γεωμετρικό, ελλειψοειδή κρύσταλλο, βάσει των αρχών της υπερδιαστατικής φυσικής. Μέσα της έχει φυσικά δύο κέντρα και τον παγιδευμένο θεϊκό σπινθήρα, ο οποίος, όπως μύριοι άλλοι, έχει αλιευθεί από τις παρυφές της Θείας Φλόγας (τα νησιά, δηλ. οι Μακάριοι Νήσοι) με τη χρήση διχτύων από χρυσά τρίγωνα κι έχει παγιδευτεί σε αυτήν την εικονική σκοτεινή πραγματικότητα, με τη ψευδαίσθηση ότι υπάρχει κίνηση.

Έτσι, όλα τα σκοτεινά παρασιτικά όντα, από τους Archons των προχριστιανικών Γνωστικών, [εικ. επάνω & 30] τους Βολαδόρες των Τολτέκων, μέχρι τα ερπετοειδή όντα κάθε φυλής και τα φτερωτάόντα, κάθε φυλής του κατώτερου και μέσου αστρικού πεδίου και του αιθεροφυσικού, ζουν από το αδηφάγο ρούφηγμα ενέργειας, με τη χρήση διπλής δίνης, μέσω του κάθε θείου σπινθήρα που έχει παγιδευτεί και αποσπασθεί από την άμορφη θεία φλόγα. Αυτό μπορείτε να το αντιληφθείτε καλύτερα με τη φρακταλική πολυδιάστατη θεώρηση της υφής της Δημιουργίας.

Σαν να μην έφτανε αυτό, έχουμε και τους Μεγάλους Παλιούς, τους Πρεσβύτερους (βλέπε, H.P. Lovecraft) και τους Ξεχασμένους (βλέπε, Keneth Grant, Typhonian Trilogy), από το Μεγάλο Χάος, που κάνουν το παν μέσω των δούλων τους -συγνώμη των «ηλιθίων μυημένων» ήθελα να πω- να περάσουν σε αυτή την πραγματικότητα και να φάνε το συλλογικό ασυνείδητο της ανθρωπότητας. Η ασυμβατότητα αυτών των «όντων» με τις δικές μας μορφικές διαστάσεις, τα κάνει να μας «βλέπουν» σαν λουκούμι. Όσοι είστε παρατηρητικοί και παρακολουθείτε τον πόλεμο των γκράφιτι, στους δρόμους, ίσως αντιλαμβάνεστε τι προσπαθεί να «περάσει» εδώ. Πάλι καλά που τα αδέσποτα ζωάκια καταλαβαίνουν περισσότερα από εμάς τους ‘πολιτισμένους’ και δίνουν έναν άνισο αγώνα μέχρι θανάτου. Όχι για μας, απλώς υπερασπίζονται το δικό τους κόσμο. Κάντε μια βόλτα στην γειτονιά σας στις τρεις με πέντε το πρωί και παρατηρήστε τη συμπεριφορά τους.

Σαν να μην έφταναν αυτά τα όντα που διεκδικούν την τροφή τους στο ανθρώπινο κοπάδι, έχουμε κι άλλα αλλόκοσμα καλούδια όπως η Σκιά ή Βολαδόρες ή Αρχοντες! [εικ. 30] ή μπορεί να σας κάνει κλικ και ο Αετός [Δημιουργός ή Ακαμπτος Σκοπός] του Castanenda όπως και τα ανόργανα όντα με συνείδηση, από την άλλη. Όλα τα ίδια είναι, ασύμβατες και παρασιτικές με τον άνθρωπο μορφές ζωής, που συγκατοικούμε στο ίδιο μαντρί της δημιουργίας και τις ταΐζουμε με την ψυχή μας.


Όλοι οι «φυσικοί νόμοι» που κυβερνούν το φυσικό κόσμο, δηλαδή την εικονική πραγματικότητα στην οποία ζούμε, βασίζονται σε ψευδαισθήσεις που έχουν επιβληθεί στους κατοίκους του Δωδεκάεδρου (εικονική πραγματικότητα). Κάθε ψευδαίσθηση βασίζεται στη Μεγάλη Ψευδαίσθηση της Κίνησης.Ολόκληρη αυτή η εικονική πραγματικότητα είναι εγκιβωτισμένη στο Δωδεκάεδρο, που αποτελείται από δώδεκα πενταδωδεκάεδρα. Αυτή η κατάσταση προκαλεί την απόλυτη σύγχυση. Ακόμη και ο εγκιβωτισμός των Αληθινών Θείων Σπινθήρων σε αυτή την εικονική πραγματικότητα πηγάζει από την ψευδαίσθηση της μη-κινήσεως.

Τώρα, η ψευδαίσθηση της μη κινήσεως διασπάται, γιατί η Εικονική Πραγματικότητα καταρρέει. Μόλις πραγματοποιηθεί στο έπακρο ο διαχωρισμός των θείων σπινθήρων από την ύλη, θα ολοκληρωθεί. Αυτό σημαίνει ότι οι αληθινοί σπινθήρες θα απελευθερωθούν από τα περιβλήματα που ονομάζονται ψυχές. Φυσικά, υπάρχουν οι ψευδοσπινθήρες που παριστάνουν τους αληθινούς και λειτουργούν ως φύλακες των αληθινών που έχουν παγιδευτεί στην Εικονική Πραγματικότητα. Επίσης, δεν πρέπει να συγχέονται τα όσα αναφέραμε με τη βουδιστική έννοια της ψευδαίσθησης, γιατί εκεί πρόκειται για άλλη μία ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση.

Η κίνηση δημιουργήθηκε από τη διεστραμμένη σκέψη της Σκοτεινιάς, η οποία δημιούργησε σκέψεις και σκεπτομορφές μέσα στην παραίσθηση της δικιά της φαντασιώσεως. Οι σκεπτομορφές της δημιούργησαν τα ψευδοϋλικά αμαλγάματα που θεωρούμε ύλη. Η Σκοτεινιά πρόβαλε τις σκέψεις της για να «δημιουργήσει». Ουσιαστικά, όλη η δημιουργία είναι η παραίσθηση στον «νου» της Σκοτεινιάς.Η κίνηση είναι το θεμέλιο της δονήσεως, που είναι άλλη μια ψευδαίσθηση μέσα στην ψευδαίσθηση της κινήσεως. Οι δονήσεις χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία πολλών άλλων ψευδαισθήσεων, όπως ψεύτικο φως των ανωτέρων διαστάσεων και το υλικό φως.

Οι διαστάσεις δημιουργούνται από διαφορετικές συχνότητες των δονήσεων. Η Εικονική Πραγματικότητα είναι μία πολύ επιτυχημένη παγίδα. Όπως και οι αισθήσεις. Έτσι, πολλοί ψυχολόγοι και το ιατρικό κατεστημένο με πολύ ζήλο «θεραπεύει» όσους έχουν εμπειρίες πέρα από τις αισθήσεις. Όσο η κατάρρευση που έχει αρχίσει συνεχίζεται, όλο και πιο πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τις ενδοδιαστατικές δραστηριότητες, οπότε χαρακτηρίζονται σχιζοφρενείς ή ψυχικά ασταθείς.

Όλα τα βιολογικά σώματα φτιάχτηκαν έτσι ώστε να χρειάζονται ξεκούραση και ύπνο. Εκεί ισχύουν διαφορετικοί νόμοι ελέγχου. Ο ονειρικός κόσμος είναι ένα ελεγχόμενο υποσύνολο. Δεν είμαστε το σώμα μας, είμαστε η συνείδηση. Η συνείδηση δεν είναι το φυσικό σώμα, παρόλο που έχει έδρα στο σώμα. Είναι δε εγκιβωτισμένη στην ψυχή, αν και συχνά κάνουμε το λάθος να τη θεωρούμε ως το θείο σπινθήρα (Amitakh Stanford)

5-6 -steal the soul of the moon

Μόλις πεθαίνει ένα έμψυχο πλάσμα στο δίδυμο σύστημα γης-σελήνης, εγκαταλείποντας το μαντρί που του έδωσε: θρησκεία πολιτισμό, κοινωνική ασφάλιση, κόμματα, ποδόσφαιρο, μεταφυσικά ρεύματα, μυήσεις, αξιώματα, τέχνες, φτώχεια, πολέμους κι άλλα διασκεδαστικά καλούδια, κάτι γίνεται. Μια μωβ, διπλή εσωτερικά ακτίνα ξεκινάει από τη σελήνη και ρουφά την ψυχή του. [εικ. 5] Από την περιοχή της σελήνης που ονομάζεται Mare Orientale. Οι συντεταγμένες της είναι: strip: lat: -20 to -2 deg; long: 88 to 90 WEST.

Στη 5η φωτογραφία βλέπετε την αλίευση των ψυχών των αστροναυτών του Atlantis. Δεν τους έσωσαν οι μυήσεις τους, τους έχωσαν χειρότερα. Τι έχει εκεί; Μα έναν τερατώδη οβελίσκο-μονόλιθο (σας λέει τίποτα ο συνειρμικός σας νους;) μετά η ανακύκλωση απαιτεί έναν σταθμό υποδοχής και μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας τουλάχιστον. Πού είναι; Στο Sinus Midii. Εκεί υπάρχει το περίφημο SHARD (εικ. 6). Βρίσκεται στην τομή του κεντρικού μεσημβρινού με τον Ισημερινό. Μετά την ενεργειακή απογύμνωση της ψυχής κατά επίπεδα, γίνεται στον κατάλληλο χρόνο η έγχυση του απογυμνωμένου κυματοκρυστάλλου-ψυχή σε σώμα νεογέννητου, για τη γνωστή συνέχεια. Η φωτογραφία εξήφθη από το Lunar Orbiter III to 1967 κι έχει ύψος 2,4 ΚΜ.

Φυσικά, αυτό γίνεται με προδιαγραφές. Θα βοηθούσε να ρίχνατε μια ματιά στο σύστημα Human Design του Ra Uru Hu. Πρόκειται για συνδυασμό αστρολογίας, I Ching, κβαντικής φυσικής, Kabbalah κλπ). Μα ΝΑΙ φυσικά, όλα είναι μπροστά μας, απλώς διασκεδάζουν να μας κοροϊδεύουν. Το λέει και το όνομα: Ανθρώπινος Σχεδιασμός !!! [εικ. 7. 8.]

7 -steal the soul of the moon

8-steal the soul of the moon

Μετά το μεγάλο πόλεμο της αυτοκρατορίας του Σείριου Ωρίωνα και των Αρείων (Mag Dak Warriorrs) κατά του Δία στο ηλιακό μας σύστημα, κατεστράφη ένα μεγάλο μέρος των πλανητών και του ηλιακού συστήματος (δείτε ένα κατάλοιπο πλανητών μάχης της εποχής, στην εικ. 9). Ιαπετός δορυφόρος του Κρόνου. Επίσης δημιουργήθηκε μεγάλη αστάθεια και ταλαντώσεις στα φυσικά ενεργειακά του του ηλιακού συστήματος και των πλανητών.

9 -steal the soul of the moon
Kατ’ ανάγκη έπρεπε να φτιάξουν ένα σύστημα, το οποίο θα διατηρούσε τη ζωή και τον έλεγχο στη Γη. Έτσι έκτισαν το Βόρειο Πόλο του ενεργειακού δικτύου της Γης (σε αστέρα τετραεδρικό εξαγωνικό) γύρω από την Γκίζα, με πυραμίδες και μαθηματικές σχέσεις αγκιστρώσεως, χρησιμοποιώντας τον νόμο του επτά-επταέδρου (εικ. 10) και το Νότιο Πόλο στον αντίποδα, στην Μουρουρόα, στο νότιο Ειρηνικό.

Ψάξτε 33 μοίρες βόρειο πλάτος, 143 μοίρες δυτικά της Γκίζας και τη σχέση με το νόμο του επταέδρου: 7 χ 143 = 1001 και 7 χ 11 χ 13 = 1001 νύχτες της Σεχραζάτ ! Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν αυτούς τους αριθμούς αποκεφαλίζονταν! ( Το ρομβοεδρικό πεδίο είναι η τελευταία ενεργειακή φυλακή εδώ. [εικ. 11] Βέβαια, το ίδιο το DNA μας είναι το κελί μας, αλλά ταυτόχρονα και το εισιτήριο για το ταξίδι της επιστροφής, αρκεί να βρει κανείς το μονοπάτι μέσα στην τεχνητά διαμορφωμένη απόλυτη σύγχυση και παραπληροφόρηση, για τεράστιο χρονικό διάστημα. Ο Buckminster Fuller στο έργο του Synergistics II έχει ένα ολόκληρο κεφάλαιο όπου εξηγεί αυτήν την ιστορική γεωμετρία και μαθηματικά.

Τώρα, το επόμενο πρόβλημα είχε να κάνει με τη γεωμετρική κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας,ώστε να μπορεί να συγκρατεί το ενεργειακό δίκτυο στη Γη. Δημιουργήθηκε από τον Θωθ, ο οποίος ήταν ο Μέγας Διδάσκαλος και ελεγκτής στην Αίγυπτο. Ας δούμε τις γεωμετρίες και τις συσκευές ελέγχου που ενεργοποιήθηκαν και τι σήμαινε αυτό για τις μορφές ζωής της Γης. Υπάρχει ένα εξαιρετικό βιβλίο του Jon Mitchell με τίτλο The New View Over Atlantis, στο οποίο μπορείτε να δείτε τις γεωμετρίες και τους αντίστοιχους νόμους που δημιουργήθηκαν.

Ας δούμε μερικούς: Κοιτάξτε την εικόνα 11: Οι δύο ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΥΚΛΟΙ με την πυραμίδα εγγεγραμμένη είχαν 1746 πόδια περίμετρο. Το ημίτονο της γωνίας της πυραμίδας έτσι έγινε 51 μοίρες 51 λεπτά. Οι γωνίες του Επταέδρου (ημίτονο = 51 μοίρες 42 λεπτά) είχαν αρκετή προσέγγιση για να εκκινήσουν τον Επταεδρικό ΝΟΜΟ της ΓΗΣ. Ο μεγάλος ΡΟΜΒΟΣ είναι 66.600 τετραγωνικά πόδια γύρω από τους δύο κύκλους και την πυραμίδα. Ένας από τους νόμους που έχει σχέση με αυτόν τον αριθμό βγαίνει από την εσωτερική γνώση του Θωθ-Thoth (δηλαδή του Quetzalcoatl, σύμφωνα με τον Σίτσιν και άλλους ερευνητές).

Παράξενο; Όχι και τόσο. Οι νόμοι του QUKO = KUKO ή οι Νόμοι των Αντιστρόφων 26 (2+6) και 27 (2+7) = 8 + 9 = 17 («17» Ο Κύριος των Νόμων του 17 — 17/27 = 0.629) Για να αντιληφθείτε τη γνώση των αντιστρόφων του 27, δείτε την εργασία του Wes Bateman για τον νόμο των αντιστρόφων απο την εργασία του The Rods of AmonRa. Ημίτονο = 27 μοίρες, κάθε πλευρά του Επτάγραμμου. Αυτοί οι νόμοι χαρακτηρίζουν την συντήρηση του σύμπαντος με την αναφερθείσα συνεχή απορρόφηση ενέργειας από τους θείους σπινθήρες και τη μεταφοράτων ενεργειών όπου τις χρειάζονται. Κανονικά, αυτοί οι νόμοι είναι λίγο πολύ ομοιόμορφοι και κανείς δεν υπερχρησιμοποιείται, αλλά υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ όλων των 27.

Πάντως, οι του Ωρίωνος και οι Ερπετοειδείς βρήκαν ότι αν συνδύαζαν περισσότερα από τα 666, όπως η χρήση ρόμβου με τον αριθμό 66600 τετραγωνικά πόδια στην κατασκευή της Μεγάλης Πυραμίδας, τότε μεγιστοποιείται η εξαγωγή ενέργειας δίνοντας μια υπεραφθονία ΤΡΟΦΗΣ (ενέργεια). Ένα μέρος εκπέμπεται στον αστερισμό του Ηρακλέους. Δείτε τις εικόνες 12-14 και θα καταλάβετε. Στην εικ. 14 βλέπουμε ένα μικρό παράδειγμα του πώς γίνεται η συλλογή των ενεργειών από τους τόπους λατρείας, ασχέτως θρησκείας. Να η εξήγηση γιατί οι ναοί πάντοτε κτίζονταν πάνω σε κόμβους του ενεργειακού δικτύου του πλανήτη.[εικ. 15. 16] Για καλύτερη αντίληψη του ενεργειακού δικτύου της γης δείτε: και ttp://

10-12 -steal the soul of the moon


13 -steal the soul of the moon -maggos

14 -steal the soul of the moon -maggos

15 - 16 -steal the soul of the moon -maggos




Posted in PRACTICAL THEMES | Tagged , , | Leave a comment





Ce formulaire, à remplir par l’architecte lors d’une demande de permis d’urbanisme, permet le calcul des débits dans les différents locaux d’une maison d’habitation.
L’entrepreneur peut s’y référer pour contrôler ses propres calculs et/ou pour dimensionner le système de ventilation.


Le formulaire comporte quatre parties:
1 : partie concernant le système de ventilation choisi;
2 : partie concernant l’alimentation d’air;
3 : partie concernant l’extraction d’air;
4 : partie concernant le taux de ventilation du bâtiment.
Remarques :
• les cases bleuies ne sont pas à compléter pour répondre aux exigences
de la norme NBN D50-001;
• la quatrième partie: «Débit de ventilation» n’est pas à compléter


• ABCD: indiquer par une croix le système choisi. Dans cet exemple,
il s’agit du système C.
• Joindre un plan descriptif (voir page 18): pour chaque local habité, indiquer
le débit d’alimentation (local sec) ou le débit d’extraction (local humide) à réaliser. La position des ouvertures d’alimentation et d’évacuation doivent être signalées sur
les plans. Dans le cas de l’évacuation naturelle (système B), indiquer également sur les coupes la position des canalisations verticales d’évacuation.
Remarque: tout système spécifique complétant un des systèmes normalisés
doit être indiqué sur les plans.

• Système A et C, OAR des locaux principaux: indiquer par une croix si les OAR sont prévues dans les fenêtres, les murs ou les portes extérieurs.
• Système A et B, OER des locaux secondaires(1): pour répondre aux exigences de la norme NBN D50-001, il faut prévoir principalement des conduits verticaux.
• Dans les deux dernières colonnes des sous-rubriques 1.2 et 1.3: indiquer par une croix si les OAR et les OER sont réglables manuellement ou automatiquement.
• Tous systèmes, OT: indiquer par une croix le type d’OT choisi.


• Dans la colonne “débits de ventilation” sont donnés le débit nominal
(3,6 m³/h.m²), le débit minimum et le débit maximum (en m³/h; ce dernier
présente une valeur qui ne doit pas nécessairement être respectée.
• Dans la colonne “superficie plancher intérieur”, désigner (en abrégé) les
locaux en question et indiquer la superficie intérieure du plancher de
chaque local.

• Dans la colonne “débit réel”, indiquer pour chaque local le débit qu’il faudra réaliser ; pour cela, multiplier le débit nominal par la superficie.

• Les deux dernières colonnes ne doivent pas être complétées.

• Totaux alimentation (en m³/h): faire la somme de tous les débits réels. Cette somme indique le débit en air frais de la maison ou du logement.


• La rubrique 3.1 concerne tous les locaux humides sauf les W.-C.
• La rubrique 3.2 concerne les W.-C.
• Dans la colonne “superficie plancher intérieur”, désigner (en abrégé) les locaux en question et indiquer la superficie au sol (en m²) de chaque local, sauf pour les W.-C.
• La colonne “débit réel”: calculer pour chaque local le débit à réaliser (en m³/h) en tenant compte des débits nominaux et des surfaces de planchers.
• Totaux alimentation (en m³/h): faire la somme de tous les débits d’évacuation
à réaliser

Les cases du formulaire ont été rempliesselonl’exemplesuivant :
soit une maison d’une superficie de 100 m² habitable et d’un volume chauffé de 250 m³.


Les calculs ont été réalisés pour la maison d’habitation représentée à la page précédente.


Grâce au préchauffage de l’air extérieur du récupérateur de chaleur, la consommation de chauffage engendrée par la ventilation diminue considérablement:
elle peut se réduire à 30 % de la consommation d’une même installation sans récupérateur de chaleur.
Dans les habitations qui satisfont aux exigences thermiques wallonnes, une
ventilation permanente conforme à la norme NBN D50-001 représente:
• 30 % de la consommation totale de chauffage avec une ventilation mécanique simple;
• 10 % de la consommation totale de chauffage lors d’une ventilation
mécanique double flux avec récupération de chaleur.





Posted in PRACTICAL THEMES | Tagged , , , , | Leave a comment


Trees Talk to Each Other in a Language We Can Learn

A massive web of hair-like mushroom roots transmit secret messages between trees, triggering them to share nutrients and water with those in need.

Like humans, trees are extremely social creatures, utterly dependent on each other for their survival. And, as it is with us, communication is key.

After scientists discovered pine tree roots could transfer carbon to other pine tree roots in a lab, ecology professor Suzanne Simard set out to figure out how they did it.

What she discovered was a vast tangled web of hair-like mushroom roots — an information super highway allowing trees to communicate important messages to other members of their species and related species, such that the forest behaves as “a single organism.”

The idea that trees could share information underground was controversial. Some of Simard’s colleagues thought she was crazy.

Having trouble finding research funding, she eventually set out to conduct the experiments herself, planting 240 birch, fir and cedar trees in a Canadian forest.

She covered the seedlings with plastic bags and filled them with various types of carbon gas.

An hour later she took the bags off, ran her Geiger counter over their leaves and heard “the most beautiful sound,” she says in the Ted Talk below:

“Crrrrr… It was the sound of Birch talking to Fir,” she said.

“Birch was saying, ‘hey, can I help you?’”

“And Fir was saying yeah, can you send me some of your carbon? Somebody threw a shade cloth over me.”

She also scanned the cedar’s leaves, and as she suspected — silence. The cedar was in its own world. It was not connected into the fungal web linking birches and firs.

The birch and fir were in a “lively two-way conversation,” Simard says

When the fir was shaded by the birch in summer, the birch sent more carbon to it. When the birch was leafless in the winter, the fir sent more carbon to it.

The two trees were totally interdependent, Simard discovered, “like yin and yang.”

That’s when Simard knew she was onto something big… In the past, we assumed trees were competing with each other for carbon, sunlight, water and nutrients. But Simard’s work showed us trees were also cooperators.

They communicate by sending mysterious chemical and hormonal signals to each other via the mycelium, to determine which trees need more carbon, nitrogen, phosphorus and carbon, and which trees have some to spare, sending the elements back and forth to each other until the entire forest is balanced.

“The web is so dense there can be hundreds of kilometers of mycelium under a single foot step,” Simard says.

The mycelium web connects mother trees with baby trees, allowing them to feed their young.

A single mother tree can provide nourishment for hundreds of smaller trees in the under-story of her branches, she says.

Mother trees even recognize their kin, sending them more mycelium and carbon annd reducing their own root size to make room for their babies.

This new understanding of tree communication had Simard worried about the implications of clear-cutting.

When mother trees are injured or dying, they send their wisdom onto the next generation. They can’t do this is if they are all wiped out at once.

“You can take out one or two hub trees, but there comes a tipping point, if you take out one too many, the whole system collapses,” she says.

Often clear-cut forests are replanted with only one or two species. “These simplified forests lack complexity making them vulnerable to infection and bugs.”

To ensure the survival of the planet’s lungs at a time when they are most crucial, Simard suggests four simple solutions to end the damage caused by clear cutting :

1. Get out in the forest more — this in and of itself will remind us how interdependent we are on this ecosystem.

2. Save old growth forests as repositories of genes, mother trees and mycelium networks.

3. Where we do cut, save the “legacy” trees so they can pass on important information to the next generation.

4. Regenerate cut patches with diverse native species


Posted in PRACTICAL THEMES | Tagged , , | Leave a comment



Ζεόλιθος και οι χρήσεις του

ζεολιθος 3

Ένα από τα πλέον πολύτιμα προϊόντα της φύσης με χίλιες δυο ιδιότητες υπάρχει στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Ο λόγος για τον ζεόλιθο, ο οποίος έχει τόσες πολλές εφαρμογές που πολλοί τον χαρακτηρίζουν μαγικό…

Γράφει Ο Δρ Γεώργιος Ζακυνθινός

Αναπλ. Καθηγητής Ανώτατου Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Καλαμάτας – Τμήμα Τεχνολογίας Τροφίμων.

Σίγουρα θα αναρωτιέστε τι ακριβώς είναι ο ζεόλιθος. Πρόκειται λοιπόν για ένα  φυσικό πορώδες υλικό με τεράστια ιοντοανταλλακτική ικανότητα χάρη στην οποία μπορεί να καθαρίζει τον οργανισμό δεσμεύοντας μέταλλα και οργανικές ενώσεις.  Το όνομά του το πήρε από τα αρχαία Ελληνικά, Ζέω = βράζω και Λίθος = πέτρα. Η χρήση του μάλιστα είναι διαδεδομένη σε όλη την Ασία καθώς χρησιμοποιείται 800 χρόνια τώρα στην παραδοσιακή ιατρική για  την συνολική υγεία και ευεξία. Στις ΗΠΑ  περιλαμβάνεται από τον FDA τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων στην λίστα των Γενικώς Αναγνωρισμένων ως Ασφαλών (GRAS) και θεωρείται ότι είναι «γενικώς ασφαλές».

Σύμφωνα με τα βιβλιογραφικά δεδομένα πλούσια πηγή εξαιρετικού ζεόλιθου είναι όλη η περιοχή της Θράκης, η καθαρότητα του οποίου αγγίζει το 95% , που τον κατατάσσει στην κορυφαία ποιότητα παγκοσμίως. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί κυρίως στο εξωτερικό αλλά και στη χώρα μας ο ζεόλιθος μπορεί να βρει αρκετές εφαρμογές  αλλά το μεγάλο του ατού είναι η χρήση του, έπειτα από κατάλληλη επεξεργασία, σαν φυσικό συμπλήρωμα της ανθρώπινης διατροφής.

Ένα φυσικό προϊόν με πολλές υποσχέσεις χάρη της μοναδικής του κρυσταλλικής δομής, όπου αντιγράφει την δομή ενός «τυπικού κυττάρου με τεράστια θα λέγαμε χυμοτόπια» που παγιδεύουν μέταλλα και οργανικές ενώσεις τις οποίες αποσύρει με ασφάλεια από το σώμα. και αυτό επειδή ο Ζεόλιθος είναι ένα από τα λίγα αρνητικά φορτισμένα προϊόντα στη φύση.  Ένας φυσικός αποτοξινωτής του οργανισμού μας. Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις έρευνές τους σχετικά με τον ζεόλιθο και μέχρι στιγμής τα αποτελέσματά τους που αναφέρονται σε περισσότερα από 200 άρθρα είναι  εντυπωσιακά.

Συγκεκριμένα φαίνεται ο Ζεόλιθος:

Να εγκλωβίζει τις ελεύθερες ρίζες μην αφήνοντας να λειτουργήσουν, λειτουργώντας ως ισχυρό αντιοξειδωτικό και να μπορεί να δώσει σημαντική βοήθεια σε προβληματικά κύτταρα. (LifeLink Pharmaceuticals, 2005).

Να βοηθά στην εξάλειψη των βαρέων μετάλλων, ιδίως του μόλυβδου, υδράργυρου, καδμίου, αρσενικού, αλουμινίου, κασσίτερου και του επιπλέον σιδήρου, χωρίς να αφαιρεί τα υγιή ιόντα και μέταλλα. Επίσης, καταργεί τα ραδιενεργά μέταλλα όπως του καισίου και στροντίου-90, τα φυτοφάρμακα,  τα ζιζανιοκτόνα, καθώς και άλλες τοξίνες από το σώμα, ουσίες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση πολλών προβλημάτων υγείας. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν περί τις 100.000 χημικές ουσίες γύρω μας (από τα φυτοφάρμακα στα τρόφιμα, το νερό που πίνουμε, τα αέρα που αναπνέουμε κ.ά.)

Τείνει  να παγιδέψει τα αλλεργιογόνα  από την κυκλοφορία του αίματος και την πεπτική οδό προτού να μπορέσει το σώμα να αντιδράσει μειώνοντας κατά συνέπεια τα συμπτώματα από τα διάφορα τρόφιμα και τις περιβαλλοντικές αλλεργίες. 

Ίσως να βελτιώνει την ηπατική λειτουργία με την εξάλειψη των φυτοφαρμάκων και  ζιζανιοκτόνων από το σώμα.

Να αποτελεί ένα ισχυρό αντι-ιικό φυσικό προϊόν

 Όπως αναφέρεται στην βιβλιογραφία,  σε 40 ανέκδοτες μελέτες με περιπτώσεις έρπητα ζωστήρα, τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Επίσης προκαταρκτικές μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να ανακουφίσει τη ρευματοειδή αρθρίτιδα, την σκλήρυνση κατά πλάκας, την ηπατίτιδα C, καθώς και το κοινό κρυολόγημα ή την γρίπη.

Να δημιουργεί μια φυσική ασπίδα στον οργανισμό με τη δημιουργία ενός άριστου επιπέδου pH (μεταξύ 7,35 και 7,45), η οποία με τη σειρά της ενεργοποιεί την υγιή λειτουργία του εγκεφάλου και ταυτόχρονα ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα ενώ παράλληλα δρα σαν άριστο φυσικό ισοτονικό

Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο ζεόλιθος δημιουργεί μια αίσθηση ευεξίας και  ευφορίας κυρίως λόγω της εξάλειψης των τοξινών ενώ σύμφωνα με προκαταρκτική έρευνα φαίνεται να συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής σεροτονίνης από τον οργανισμό.

Επίσης φαίνεται να έχει θετική συνδρομή στην οισοφαγική παλινδρόμηση, καούρα.   

Ασφάλεια & παρενέργειες

Σύμφωνα με την αρθρογραφία είναι εξαιρετικά ασφαλές και μη τοξικό σε οποιοδήποτε επίπεδο: τα ίχνη του ζεόλιθου εξαλείφονται εντελώς από το σώμα μέσα σε 6 με 8 ώρες χωρίς να αφήνει κανένα κατάλοιπο. Δεν έχει καμία γεύση ή οσμή και μπορεί να λαμβάνεται με άδειο στομάχι.

Ζεόλιθο Θράκης θα βρείτε σε όλα τα φαρμακεία σε μορφή δισκίου.

Όσον αφορά τις παρενέργειες, κυρίως λόγω αποβολής των τοξινών, ένα ελάχιστο ποσοστό χρηστών περίπου 1% έχει αναφέρει λίγο πόνο των μυών, κεφαλαλγία, εξάνθημα η αίσθηση κακουχίας στα πρώτα στάδια της αποτοξίνωσης. Τα συμπτώματα αυτά οφείλονται στην έντονη αποτοξίνωση που προκαλεί και αντιμετωπίζονται με διακοπή της χρήσης για μερικές ημέρες ή με μείωση της ποσότητας. Πάντως καλό  είναι να ξεκινά κάποιος με χαμηλή δοσολογία ώστε να φτάσει το ένα γραμμάριο την ημέρα.   

Άλλη παρενέργεια είναι η αφυδάτωση που δημιουργείται με την αποβολή των τοξινών, αλλά αυτό δεν θα συμβεί εάν πίνουμε τουλάχιστον 10-12 ποτήρια νερό την ημέρα.

ζεολιθος 2
Πολύτιμος σύμμαχος στις δίαιτες αδυνατίσματος

Οι δίαιτες που οδηγούν σε γρήγορο αδυνάτισμα προκαλούν μια κατάσταση στον οργανισμό που ονομάζεται τοξίνωση, και αυτό γιατί σε κανονικές συνθήκες οι λιπόφιλες τοξίνες , όπως οι διοξίνες, είναι αποθηκευμένες στο λίπος του οργανισμού και απελευθερώνονται και αποβάλλονται αργά, αλλά σταθερά. Αν κάποιος χάσει μεγάλη ποσότητα λίπους απότομα τότε τεράστιες ποσότητες λιπόφιλων τοξινών απελευθερώνονται στον οργανισμό με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Επομένως πριν κάποιος ξεκινήσει  την προσπάθειά του για απώλεια βάρους ας φροντίσει να προμηθευτεί από το φαρμακείο ένα κουτάκι με ζεόλιθο ώστε να αποβάλλονται οι  βλαβερές ουσίες από τον οργανισμό, και να αδυνατίσει με  ασφάλεια.

Σημείωση συντάκτη: Αυτό το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν έχει σκοπό να παρέχει ιατρική συμβουλή, διάγνωση ή θεραπεία.

 Άλλες χρήσεις

Με την ενσωμάτωσή του στο έδαφος, δεσμεύει τα θρεπτικά συστατικά και τα διατηρεί κοντά στο ριζικό σύστημα των φυτών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Έτσι, το νερό -ακόμα και έπειτα από μεγάλες βροχοπτώσεις- δεν μπορεί να τα παρασύρει σε μεγαλύτερο βάθος. Παράλληλα, η αφομοίωση των θρεπτικών συστατικών από τα φυτά πραγματοποιείται με φυσιολογικούς ρυθμούς. Βελτιώνει τη δομή και τη χημική σύσταση του εδάφους εξουδετερώνοντας τα οξέα. Επίσης βοηθάει στη συγκράτηση της υγρασίας ιδιαίτερα στα αμμώδη εδάφη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ποσότητες από 500 – 1.000 κιλά το στρέμμα στις υπαίθριες καλλιέργειες και σε ποσοστό 5% – 10% στα μείγματα της ανθοκομίας.

Ως συνεργηστικό υλικό των χημικών λιπασμάτων για την βραδεία αποδέσμευσή τους.

Η χορήγησή του στα ζώα μπορεί να μειώσει τις παρενέργειες που έχει η παρουσία φυτοπροστατευτικών στοιχείων στα προϊόντα διατροφής τους.

Βοηθάει στον έλεγχο των οσμών -κυρίως αμμωνίας και υδροθείου- σε χώρους συντήρησης και αποθήκευσης τροφίμων, σε κτηνοτροφικές μονάδες και ιχθυοκαλλιέργειες. Στις κτηνοτροφικές μονάδες, εφαρμόζοντάς το στο δάπεδο σε ποσότητες 2 – 3 κιλά ανά τ.μ., αφενός απορροφά την αμμωνία μειώνοντας και τις επιβλαβείς αναθυμιάσεις και αφετέρου μετά μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λίπασμα.

Στην ιχθυοκαλλιέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το φιλτράρισμα του νερού και για την απορρόφηση της αμμωνίας.

Στη βιομηχανία χρησιμοποιείται στα φίλτρα για την δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα και άλλων βλαβερών ενώσεων. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο φιλτράρισμα των υγρών βιομηχανικών αποβλήτων, δεσμεύοντας διάφορα τοξικά και ραδιενεργά ιόντα και στην ανακύκλωση των νερών που προέρχονται από την βιομηχανική δραστηριότητα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μετά τη χρήση του και με την κατάλληλη επεξεργασία μπορούν να αποκατασταθούν οι ιδιότητές του ώστε να μπορέσει να επαναχρησιμοποιηθεί.

Σαν ενισχυτικό στη διατροφή των χοίρων, των πουλερικών, των αιγοπροβάτων και των βοοειδών. Προφυλάσσει τα ζώα από τις εντερικές παθήσεις, μειώνει τη θνησιμότητα των νέων ζώων, βοηθάει στην ανάπτυξή τους και στα πουλερικά, βοηθάει την αύξηση της ωοτοκίας τους.

Αναμεμειγμένος με άμμο στα δοχεία των μικρών κατοικίδιων απορροφά τις οσμές.

Μπορεί να αντικαταστήσει με επιτυχία τα φωσφορικά άλατα από τα απορρυπαντικά, μειώνοντας το πρόβλημα της ρύπανσης και του ευτροφισμού των θαλασσών. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο, τα έχει ήδη αντικαταστήσει σε όλων των ειδών τα απορρυπαντικά.

Με την προσθήκη του στο πλύσιμο -σε κατάλληλη μορφή- μπορεί να μειώσει την ποσότητα του απορρυπαντικού έως και 70% και να εξαλείψει την ανάγκη μαλακτικού. Αυξάνει τη διάρκεια ζωής των υφασμάτων και μειώνει τις πιθανές αλλεργίες που προκαλούν οι χημικές ουσίες των απορρυπαντικών.

Η προσθήκη ζεόλιθου σε λίμνες αλλά και σε άλλους υδάτινους όγκους μπορεί να εμπλουτίσει το νερό σε οξυγόνο και μειώνει το φαινόμενο του ευτροφισμού. Παράλληλα, βοηθάει στην ανάπτυξη και τον πολλαπλασιασμό πολλών υδρόβιων οργανισμών.

πηγή zoimeygeia.blogspot

Posted in PRACTICAL THEMES | Tagged , , , | Leave a comment