H-YDOOR / F-YDOOR / W-YDOOR = ΥΔΩΡ / в-ода / W-ATER (CTlast)


Overall, bottled water is not horrible, and tap water is not horrible, but both have their own faults that cause consumers to choose to drink one or other. Both bottled and tap will require extreme amounts of reform to produce high quality water that is also  environmentally conscious. “Bottled water does have its place-it’s useful in emergencies and essential for people whose health can’t tolerate even filtered water. But it’s often no
better than tap water, its environmental and social price is high, and it lets our public guardians off the hook for protecting watersheds, stopping polluters, upgrading treatment and distribution infrastructure, and  strengthening treatment standards,” (Royte, 2008, p. 225).
There is not just one problem here, there are multiple that must be addressed. “Those of us who live in the richer nations of the world are buying more and more bottled water because we increasingly fear or dislike our tap water, we distrust governments to regulate, monitor, and protect public water systems adequately, we can’t find public fountains anywhere anymore, we are convinced by advertisers and marketers that bottled  ater will make us healthier, thinner, or stronger, and we’re told that it is just another beGning consumer ‘choice,’” (Gleick, 2010, p. 171).
Municipal water systems need to be updated and watersheds need to be protected to help increase our trust and safety with drinking tap water. Bottled water needs stricter laws and regulations to offset its environmenta and health consequences. Both changes would require enormous amounts of time and money.
But isn’t our drinking water and our planet worth it? If we are not allowed access to a basic necessity of life, how could we trust our governments? They have to drink this water too. It does not just affect the consumers, it affects the producers too. They are not exempt from being exposed to BPA, PET, and Cryptosporidium because they are going to get thirsty at some point, and what they get to drink is what the public gets to drink.
The American public is moving in the right direction though, it just might take a while to actually get there. “Sales are slowing, and in some places even falling, for the first time since the modern bottled water industry began,” (Gleick, 2010, p. 145). People are starting to understand that we did survive without bottled water a number of years ago and that we can do it again. Washington University in St. Louis, Missouri even banned the sale of bottled water on their campus. Other U.S. schools such as Brandeis University, Penn State,
and Ohio Wesleyan University are following suit (Gleick, 2010, p. 159).
It may look like there may be a bright future, but bottlers are going to make sure that does not happen.
“As anti-bottled water efforts accelerate and threaten sales and profits, the industry has begun to respond with a growing public relations push, increased spending on advertising, new lobbying efforts to stop legislation they  don’t like, and a general battening down of the PR hatches,” (Gleick, 2010, p. 159).

The Municipal Water Systems are Flawed Too

Not only is the bottled water industry flawed, but municipal water systems are as well. For the most  part, the water we receive from our tap is very safe to drink, but that is not always the case. “In 2006, 89.3
percent of the nation’s nearly 53,000 community water systems were in compliance with more than 90 EPA  standards. That left 29.8 million people with water that missed the mark on either health or reporting standards,or both. (Many in this group live on Indian lands, and many drink from small systems, which have the most trouble meeting regulations),” (Royte, 2008, p. 211). This could be especially unsafe to those who are in the risk  category, and this would include the very young, the pregnant, the very old, or the immunocompromised. Those in this category should consult a doctor before drinking tap water (Royte, 2008, p. 221). The at-risk category is even expanded by some scientists to include children, teens, lactating women, and anyone over 55 (Royte, 2008,p. 221).
Additionally in 2001 the NRDC studied the water reports of 19 cities and 5 of them were given a poor or failing grade for burying, obscuring, and omitting findings about health effects of contaminants in city water supplies, printing misleading statements, and violating a number of right-to-know requirements, such as reports must identify known sources of pollutants in city water (Royte, 2008, p. 223). The municipal water system may
seem like the safer option at times, but it too is flawed.

Updating Infrastructure

In order for the country’s municipal water systems to compete with bottled water, they are going to have to update their infrastructure which will be extremely pricey. “Paying more to protect source water and upgrade infrastructure isn’t impossible. Municipal water in this country is spectacularly underpriced nationwide, about $2.50 for a thousand gallons. That consumers are willing to pay several thousand times more for bottle water that tastes good indicates we’re willing to make some sacrifices for water that actually is good.

Raising water rates is one answer; a tax on bottled water is another; and a clean-water trust fund, financed by industries that profit off of, or damage the quality of, clean water, is yet one more,” (Royte, 2008, p. 219). There  are many ways it can be done. If the public is willing to spend extra money on bottled water, they should be willing to spend extra to improve municipal systems. Having to pay more for water is probably the only way to
protect and improve it (Royte, 2008, p. 209). A prominent environmental advocate even told Royte, “We already  have the money, we’ve just decided to use it blowing up other countries’ water infrastructure instead of fixing  ours,” (Royte, 2008, p. 219).
The money may be there, or it could be there, but is it necessary? Residents drink or cook with only 1 to 2 percent of the water that flows into their home: most goes for lawn watering, car washing, toilet flushing,showers, and laundry. Why spend millions to bring water up to high standards, if so little is actually consumed?
(Royte, 2008, p. 207). But then again if we do not drink from public supplies, and let our systems decay, the worse the water will become and the more we will have to depend on bottled water for our drinking needs.


The most important controversy in bottled water is whether or not the industry should be able to commodify a basic human right. All human beings should be allowed easy access to clean drinking water. “We all have a right to clean water. And we all need to acknowledge that no water is pure, that all water is recycled.
There’s no point in skirting the issues and fudging the facts: in some places, at some times, bottled water may be of higher quality than tap. But that doesn’t mean we should all rely on it,” (Royte, 2008). Bottled water has a time and place, but it should not be our only source of drinking water. We already have access to clean drinking  water, it comes out of our kitchen sink or the dispenser on the refrigerator door, we do not need to drive to the
store to access it.“Suburban shoppers in America lug cases of plastic water bottles from the grocery store back to homes supplied with unlimited piped potable water in a sad and unintentional parody of the girls and women in Africa, who spend countless backbreaking hours carrying containers of filthy water from distant contaminated sources to homes with no water at all,” (Gleick, 2010, p. XII). Sounds ironic, right? The United States has the
technology and the money to provide safe water to its citizens, while many countries do not, yet the U.S. is still not doing anything about it. The public has access to too much of a good thing and most do not realize how thankful we should be for it.

As a result, the anti-bottle crowd is not the only group to be up in arms, the religious sector is too. Clean drinking water, like air, some religious leaders argue, is a God-given resource that shouldn’t be packaged and  sold. Others have gone further and declared that drinking bottled water is immoral and even a sin (Gleick, 2010,p. 138). It is hardly one of the Ten Commandments, but a good point nonetheless.
Essentially, clean water is a right that many community folk could not produce on their own. They need the full support of local, state, and federal governments to understand that it is their job to protect our water.
Maude Barlow, of the Blue Planet Run Foundation and Sara Ehrhardt, National Water Campaigner of the Council  of Canadians say, “The solution lies in declaring water as a human right and a public trust to be guarded by all levels of government; in sharing information and best practices on our public water systems; and in overseeing
and protecting our public drinking water for future generations,” (Royte, 2008, p. 209). Protection has to start at the top of government with a push from the bottom.
The production of bottled water is causing residents harm, such as in the case of Flint Hills, and our environment harm.. We have a right to a healthy environment too; particularly one where water is abundant and available to everyone, but that is not the case. “Meanwhile, across the nation and around the globe, rising temperatures, population growth, drought, and increased pollution and development continue to strain water
resources- its distribution, availability, and quality. The coming scarcity will hurt the growth of jobs, housing, and businesses. Scarcity will force us to change our minds- and it is to be hoped, our behavior- about everything from landscaping to how often we eat meat,” (Royte, 2008, p. 201). The future use of water will affect more than how much we get to drink; it will define our lives and how countries are run.

Overall, we are at a huge turning point. The world is expanding, which means more people will be going thirsty while America gulps down millions of gallons of water that developing countries need more than we do.
We all need water, and we should all be allowed that right, but both bottled water and tap are going to have to be reworked and restructured to provide it. “We are in the midst of a critical transition and the path we choose in the next few years will determine whether we move toward a world of safe, expensive water for the privileged and wealthy in the form of bottled water or private water systems, or toward more comprehensive safe water for all,” (Gleick, 2010, p. 172).


Marguerite Kaye Huber
Environmental Management
Abstract submitted for SPEA Undergraduate Honors Thesis Presentations

Melissa Clark
School of Public and Environmental Affairs
Faculty Mentor


Barrett, J. R. (2009). Endocrine Disruptors. Estrogens in a Bottle? Environmental Health Perspectives , 117 (6),A241.
Coca-Cola Company. (2010). Dasani website. Retrieved from http://www.dasani.com
Gleick, P. H. (2010). Bottled and Sold: The Story Behind Our Obsession with Bottled Water. Washington DC: Island Press.
Gleick, P., & Cooley, H. (2009). Energy Implications of Bottled Water. Oakland, CA: IOP Publishing.
International Bottled Water Association. (2009). IBWA website. Retrieved from http://www.bottledwater.org/ Josephson, J. (2006). Chemical Exposures: Prostate Cancer and Early BPA Exposure. Environmental Health Perspectives , 114 (9), A520.
Langwith, J. (2010). Opposing Viewpoints Series: Water. Greenhaven Press.
Natural Resources Defense Council. (1999). Bottled water: pure drink or pure hype?
NSF International. (2010). NSF International website. Retrieved from http://www.nsf.org/index.asp Pepsico. (2010). Aquafina website. Retrieved from http://www.aquafina.com  Royte, E. (2008). Bottlemania: Big Businesses, Local Springs, and the Battle over America’s Drinking Water. New York: Bloomsbury USA.
Rubin, B. S., Murray, M. K., Damassa, D. A., King, J. C., & Soto, A. M. (2001). Perinatal Exposure to Low Doses of  Bisphenol A Affects Body Weight, Patterns of Estrous Cyclicity, and Plasma LH Levels. In Environmental Health Perspectives (pp. 675-680). Brogan & Partners.
Soechtig, S. (Director). (2009). Tapped [Motion Picture].
US Environmental Protection Agency. (2005). Safe Water. Retrieved from Water & Health Series: Bottled Water Basics: http://www.epa.gov/safewater/faq/pdfs/fs_healthseries_bottlewater.pdf.

US Environmental Protection Agency(2009). Water on Tap: What You Need to Know. Washington D.C.: US Environmental Protection Agency.
US Environmental Protection Agency (2009). National Primary Drinking Water Regulations.Washington D.C.: US Environmental Protection Agency.
US Geological Survey. (2009, October). USGS. Retrieved March 15 , 2010, from
US Government Accountability Office. (2009). Bottled Water: FDA Safety and Cnsumer Protections are often Less Stringent than Comparable EPA Protections for Tap Water. Washington D.C.: Report to Congressional Requestors.










SOURCE  www.indiana.edu

Posted in Health and wellness | Tagged , , | Leave a comment

Εναλλακτικές θεραπευτικές (1)


Εναλλακτικές θεραπευτικές
Κηραλοιφές και ιαματικά μίγματα

Παρά τη σημαντική πρόοδο που σημείωσε η ανθρωπότητα, πολλά από τα προβλήματα υγείας δεν έχουν ακόμα επιλυθεί, παρότι ομολογουμένως πολλές αρρώστιες έχουν σχεδόν απαλειφθεί από τις σύγχρονες τουλάχιστον κοινωνίες. Η χημική βιομηχανία γνώρισε τεράστια ανάπτυξη, όμως παράλληλα είναι η κύρια υπεύθυνη για την επικίνδυνη μόλυνση του περιβάλλοντος και τη μαζική δηλητηρίαση των ζωντανών όντων, κατ΄επέκταση και των ανθρώπων. Για τον πιο επικερδή κλάδο της χημικής βιομηχανίας την φαρμακοβιομηχανία ξεκίνησε τελευταία η έντονη αλλά απόλυτα δικαιολογημένη κριτική για τον σκοτεινό, ύποπτο και απάνθρωπο τρόπο λειτουργίας της, καθώς αποκαλύπτονται διαρκώς εγκληματικές δράσεις της, κύρια με την ανεύθυνη στάση της στην κυκλοφορία φαρμακευτικών σκευασμάτων που δημιούργησαν, από τερατογενέσεις μέχρι σοβαρές και μη αναστρέψιμες βλάβες σε αθώα θύματα. Είναι γνωστό πλέον στους πάντες το γεγονός ότι, η όποια θεραπευτική δράση κάποιου θεραπευτικού σκευάσματος, συνοδεύεται παράλληλα με πληθώρα αντενδείξεων, δηλαδή βλαπτικών αρνητικών επιδράσεων πολλές φορές πολύ σοβαρών με λίαν σοβαρές παρενέργειες. Πρόσφατες στατιστικές μελέτες έχουν αναδείξει ότι η τέταρτη κατά σειράν αιτία θανάτων στη δύση, είναι τα φάρμακα, ενώ οι βλάβες που επιφέρουν στους ανύποπτους ασθενείς είναι ανυπολόγιστες.

Επιστρέφοντας στην παραδοσιακή ιατρική, ανακαλύπτουμε με έκπληξη πληθώρα εναλλακτικών θεραπευτικών οι οποίες είχαν με απόλυτη επιτυχία αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό παθήσεων. Η ύποπτη στάση των φαρμακοβιομηχανιών και του συνόλου του ιατροφαρμακευτικού κατεστημένου απέναντι στην παραδοσιακή ιατρική, φτάνοντας μάλιστα να γίνεται πολέμια της παράδοσης, πολεμώντας την με ύπουλες μεθοδεύσεις, συκοφαντίες και τακτικές προπαγάνδας, έγινε πλέον αντιληπτή και κατανοητή. Ατυχώς στον βωμό του κέρδους, η ανθρώπινη αξία και υγεία έχουν περιέλθει σε δεύτερη μοίρα, θυσιαζόμενες καθημερινά. Φαίνεται όμως ότι η ανθρωπότητα άρχισε να συνειδητοποιεί το βρώμικο παιχνίδι του ιατροφαρμακευτικού κατεστημένου, προσανατολιζόμενη πλέον στην χρήση της εναλλακτικής ιατρικής και των παραδοσιακών ιαμάτων.

Στραφήκαμε έτσι με σεβασμό και ευγνωμοσύνη στους θησαυρούς της παράδοσης απ όπου αντλησαμε την παλαιά σοφία και ανασύ-ραμε τις ξεχασμένες συνταγές παραδοσιακών σκευασμάτων φαρμάκων παρασκευασμένων αποκλειστικά με αγνά φυσικά υλικά, φαρμά-κων με σχεδόν θαυματουργές δράσεις και χωρίς καμία απολύτως παρενέργεια. Αφοσιωθήκαμε με ευλάβεια στην έρευνα και μελέτη των παραδοσιακών συνταγών και αναστήσαμε χαμένες και ξεχασμένες συνταγές για μεγάλο αριθμό θαυμαστών ιαματικών σκευασμάτων. Στη συνέχεια ξεκινήσαμε σιγά σιγά να αναπαράγουμε τα παραδοσιακά ιάματα, αρχίζοντας με την κηραλοιφή για κατακλίσεις όπου η σύγχρονη φαρμακευτική σχεδόν αδυνατεί να αντιμετωπίσει μεγάλο αριθμό νοσούντων και στην κηραλοιφή για έντονους πόνους μυών, αρθρώσεων κλπ. Συνεχίζουμε με την ανασύσταση και λοιπων κηραλοιφών και την αναδημιουργία τους, τις οποίες σύντομα θα παρουσιάσουμε.

Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι, ως σκευάσματα εναλλακτικής ιατρικής, δύνανται να διατίθενται νομίμως στις χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με τους νόμους που ισχύουν στις χώρες αυτές, δίχως να απαιτείται ειδική άδεια του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων. Όμως, επειδή σκοπεύουμε να τα προωθήσουμε και μέσα στον πυρήνα του ιατροφαρμακευτικού κατεστημένου, που είναι οι νοσοκομειακές μονάδες, ούτως ώστε να έχει πρόσβαση σε αυτά ο κάθε ασθενής, ετοιμαζόμαστε ήδη να τα καταχωρήσουμε στον Ε.Ο.Φ.. Σημειωτέον, για τα παραδοσιακά φαρμακευτικά σκευάσματα δεν απαιτείται η συνηθισμένη διαδικασία αδειοδότησης, αλλά απλή καταχώρηση, σύμφωνα με την οδηγία της Ε.Ε.

Ολιστική Φυσική Θεραπεία για τον Καρκίνο

Μετά από πολλά τηλεφωνήματα που είχαμε, όπου μας ζητούσαν να δώσουμε πληροφορίες για την θεραπεία του καρκίνου, με φυσική ολιστική προσέγγιση, δημοσιεύουμε τα παρακάτω και ευχόμαστε θα προσεγγίσουν την απόλυτη αυτο-ίαση.

1. Πρώτο μέλημα είναι να κάνετε ένα τέστ δυσανεξίας, σε βιονεργειακά μηχανήματα που ελέχγουν πάνω από 300-350 τροφές.

2. Αποχή από λακτόζη (όχι αγελαδινά, μόνο κατσικίσια προϊόντα), αποχή από γλουτένη (ζυμαρικά χωρίς γλουτένη, ψωμί χωρίς γλουτένη, όπως ζέα, καλαμποκίσιο, μαύρο ψωμί)

3. Αποχή, από ζάχαρη, καφέ, αλκοόλ, τηγανιτά, χοιρινό. Κόκκινο κρέας μία φορά την εβδομάδα

4. Να πίνετε καθημερινά φυσική λεμονάδα (1-2 λεμόνια και 1-2 κουταλάκια σόδα του φαγητού, σε 1 λίτρο νερό)

5. Να τρώτε καθημερινά σκόδρο

6. Καναβέλαιο, (2 κουταλιές την ημέρα) για θεραπεία του καρκίνου, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες

7. Βερυκοκέλαιο (1 κουταλάκι την ημέρα) για θεραπεία του καρκίνου, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες

8. Λινέλαιο (Ωμέγα 3) (1 κουταλάκι την ημέρα)

9. Ελαιο από Γαϊδουράγκαθο (1 κουταλάκι την ημέρα), για την αποτοξίνωση του συκωτιού

10. Να λαμβάνετε καθημερινά μία πολυβιταμίνη με μέταλα, όπως ψευδάργυρο, σελήνιο, και την ειδική βιταμίνη για αυτοάνοσα D3

11. Να λαμβάνετε καθημερινά Συνένζυμο Q10

12. Να λαμβάνετε καθημερινά, πρωτεϊνη ορού γάλακτος, ή γανόδερμα (αν δεν έχετε δυσανεξία στα μανιτάρια), για την ανόρθωση του ανοσοποιητικού

13. Ταραξάκο και πράσινο τσάι, για αποτοξίνωση

14. Να μελετήσετε συγγράμματα όπως διατροφή και καρκίνος, όπου σας συμβουλεύουν πως να αποφεύγετε τις όξινες τροφές, και να διατηρείτε ένα αλκαλικό περιβάλλον στον οργανισμό σας.

Το Ανθρωπιστικό Θεραπευτικό Κίνημα του Ροδόκηπου

Ο Ροδόκηπος αποτελεί ένα Οραμα Ψυχής, να μπορέσουμε να σωθούμε από ένα σύστημα Απάτης, Διαφθοράς και Εκμετάλλευσης, όπου ο καθένας μας υποφέρει με πολλαπλό τρόπο, είτε λόγω Υγείας, είτε λόγω έλλειψης κατάλληλης Παιδείας, είτε λόγω ενός προβληματικού κοινωνικο-πολιτισμικού περιβάλλοντος.

Ολες αυτές τις προβληματικές περιοχές, προσπαθούμε στον Ροδόκηπο, να τις μεταλλάξουμε, έτσι ώστε μια μέρα να αξιωθούμε να πούμε, πως δημιουργήσαμε έναν Νέο Κόσμο, στον οποίο αξίζει να ζούμε, που δεν μας καταστρέφει και δεν τον καταστρέφουμε.

Προσπαθώντας να αποδείξουμε πόση δύναμη, έχει ο κάθε Ανθρωπος, να φέρει μία θετική αλλαγή, γύρω του, φέρνουμε θεραπείες σε μέχρι στιγμής, αποκαλούμενες ανίατες παθήσεις, ή πολύ δύσκολες παθήσεις, από τις οποίες συνάνθρωποι μας, ταλαιπωρούνται πάρα πολύ, και ακόμα ξοδεύουν πάρα πολλά χρήματα, χωρίς να βρίσκουν λύση πουθενά.

Αποδεικνύουμε λοιπόν, στο Ροδόκηπο, πως τα πάντα θεραπεύονται, τίποτα δεν είναι ανίατο, απλά είναι όλα θέμα χρόνου, και της κατάλληλης παιδείας και έρευνας, να φέρουμε όλες τις θεραπείες, όλες τις πραγματικές θεραπείες, διαθέσιμες σε όλο τον κόσμο, να θεραπευτεί, και να δυναμώσει, και με την σειρά του, να αγωνιστεί να βοηθήσει και τους συνανθρώπους του, γύρω του, να θεραπευτούν και εκείνοι.

Και πραγματικά, έχουμε δημιουργήσει ένα νέο Ανθρωπιστικό Θεραπευτικό Κίνημα στο Ροδόκηπο.

Οποιος θεραπεύεται, από τις αποκαλούμενες ανίατες παθήσεις, ή πολύ δύσκολες παθήσεις, παθαίνει κυριολεκτικά, σοκ, και νιώθοντας ευγνωμοσύνη, για το καλό που του έγινε, βοηθάει όλο τον κύκλο του να θεραπευτεί, έτσι ώστε να βρούμε όλοι μας την υγειά μας.

Και πολλοί πραγματικά ρωτάνε.

Γιατί ρε παιδιά, 5, 10, 20, 30, 40, ή ακόμα 50 χρόνια ταλαιπωρούμαι, έχω ψάξει όλο τον κόσμο, και στο εξωτερικό, και δεν υπάρχει πουθενά θεραπεία, αλλά απεναντίας κινδύνεψε η υγεία μου, και η ζωή μου, με τα επικίνδυνα σκευάσματα, που με τάιζαν?

Και απαντάμε προς όλους.

Τα συμφέροντα και η έλλειψη της κατάλληλης παιδείας, είναι οι δύο παράγοντες που εμποδίζουν την θεραπεία μας, σε όλους τους τομείς της ύπαρξης.

Εφόσον λοιπόν γνωρίζουμε και αποδεικνύουμε, πλέον την Αλήθεια, πως τα πάντα θεραπεύονται, απλά είναι θέμα χρόνου, να βρεθεί η κατάλληλη θεραπεία, μπορούμε να είμαστε πιο αισιόδοξοι, πως η Ελπίδα δεν χάθηκε, αρκεί κάποιοι Ανθρωποι, πάντα να αγωνίζονται και να διεκδικούν, έναν καλύτερο Κόσμο.

Και τότε ο Κόσμος, Μαγικά, κάθε μέρα θα γίνεται όλο και καλύτερος, κάθε μέρα θα γίνεται όλο και πιο όμορφος, και το ΦΩΣ και τα Χαμόγελα, θα επιστρέψουν πίσω σε όσους δεινοπάθησαν, και γονάτισαν, σε ένα σάπιο σύστημα.

Διότι αξίζουμε όλοι μας, να ζούμε καλύτερα!


    Posted in Health and wellness | Tagged , , , , , | Leave a comment

    The nervous system in antiquity (Clast)

    (BEING CONTINUED FROM  23/06/16)

    Neurophysiology Pneuma

    Neurophysiological hypotheses largely revolved around concepts regarding the nature and function of pneuma(air) as ‘vital spirit’ essential for life, which entered the body mainly during breathing but also through pores in the skin. Originally postulated by Anaximenes (6th century BC),1 the concept was supported by Democritus who taught that pneuma was transmitted by semen.12 Diogenes’ view (that pneuma was breathed in with air and transmitted through the body in blood vessels as well as other ill-defined passages, enabling cognition and intelligence) became widely accepted.1 The Hippocratic Corpus described pneuma as a major enabling factor in brain function, entering the brain through blood vessels, but also directly via pneumatic channels from the mouth and nose.2 Aristotle stated that, as the central controlling organ of the body, the heart (through ‘innate heat’) converted pneuma (in blood) to ‘connate pneuma’, which was the ‘generative heat’ in semen, but also enabled organs to experience sensation. In view of its considered bloodlessness, the brain was therefore unimportant in this process. Its main role was seen as thermoregulatory – keeping the body cool. Although Praxagoras referred to ‘psychic pneuma’, this important concept was first formulated by Diogenes (4th century BC) who, as promoter of the heart as seat of the hegemonikon, claimed that ‘psychic pneuma’, formed in the heart, spread through the body’s vessels to effect voluntary motion. Interruption of this flow resulted in disease. The Stoics made a major contribution to the pneuma theory by stating that it was a multifaceted changeable force, capable of inter aliabecoming ‘vital pneuma’ (the soul itself) or ‘psychic pneuma’ (responsible for consciousness and intelligence). The brain played no direct role in all this.1

    Erasistratus taught that ‘psychic pneuma’, converted from ordinary pneuma in the meninges, was the vital force necessary for nervous function.1 Herophilus apparently believed that ‘psychic pneuma’ was formed in the choroid plexus of the lateral ventricles (out of ‘natural pneuma’) from where it permeated through to the 4th ventricle (command centre) and activated all nerve action (there being a ‘sensory pneuma’ for sensory nerves, and ‘motorpneuma’ for motor nerves). Praxagoras’ hypothesis was that voluntary and involuntary movement, spasms, palpitations and tremors were due to arterial (not nervous) activities. Galen’s views, which remained in vogue for the next millennium, represented a further evolutionary development, which stated that a ‘pneuma-like substance’ absorbed in the lungs reached the heart where, under influence of ‘innate heat’, it converted to ‘vital pneuma’,which passed to all organs via the arteries. On reaching the brain, this was converted to ‘psychic pneuma’ in the retiform plexus or choroid plexus in the lateral ventricles. ‘Psychic pneuma’ could also be formed in the brain ventricles from pneuma absorbed directly through the nose (and cribriform plates). ‘Psychic pneuma’ then permeated the ventricular system and the cerebellum in particular, activating nerves by flowing through them; it also passed via the optic nerve to the eye. The role of pneuma in interaction with the soul or activation of neuro-psychiatric functions was not elaborated on by Galen.6,8

    Other mechanisms

    The popular hypothesis of antiquity (that health was dependent on an equilibrium between body humours and basic elements) also held for neurophysiology. Scarborough13 suggests that the concept of four humours (blood, phlegm, yellow and black bile) probably originated with Thales (early 6th century BC), while Alcmaeon first stressed the importance of an internal equilibrium of natural phenomena.10 Empedocles added four basic elements (water, fire, earth and air)12 and Philistion ascribed four qualities (hot, cold, dry and moist) to these elements.10Disease would then result from internal imbalances, which in turn could be caused by external factors (such as excessive variation in temperature or humidity, trauma, incorrect diet or physical activity) or the blockage of passages that conveyed the humours and elements. Hippocrates’ consolidation of these theories remained dogma throughout antiquity, although the early Alexandrians disagreed with mainly the humoural theories.14

    Aristotle believed that the brain’s main function was that of cooling the body and the hot heart in particular.1Hippocrates stated that the spinal cord was indeed warmer than the brain,1 and Galen confirmed the brain’s supposed cooling function.7 Plato maintained that the brain was the body’s controlling organ, and that the soul consisted of three parts – the main or rational soul was in the brain, but the heart and upper abdomen also housed components.7

    Neurological illness

    Although the symptoms and signs of disease were often quite well described, ignorance about relevant pathophysiology barred the ancients from prescribing effective therapy. Recognisable neurological illnesses included the following:

    Papyri from ancient Egypt mention unilateral facial palsy which could be Bell’s paralysis, unilateral headache possibly compatible with migraine, and a variety of paralyses caused by cranio-spinal injury.3 The Hippocratic Corpus devotes a book to epilepsy (The Sacred Disease), clearly describing variants of the disease.2 Erasistratus recognised apoplexy1 and, 800 years later, Caelius Aurelianus differentiated it from epilepsy, hysterical conditions, ‘paralysis’ and ‘general lethargy’. The latter two conditions clearly represented a hodge-podge of ill-understood neurological problems which, like most illnesses, were blamed on disequilibrium within people or abnormalpneuma.16 Head wounds received prominent attention but there was limited comment on neurological complications, although Hippocrates did describe contralateral convulsions.17 Headache was recognised as a complex symptom associated with many diseases,18 and Hippocrates attributed mental disease to derangement of the brain.2 In the 1st century AD, Celsus19 recognised four kinds of insanity: melancholia, progressive ‘foolishness of the spirit’ (possibly dementia), illusions in an otherwise healthy person, and ‘phrenitis’ (delirium associated with fever). Hydrophobia (rabies), first described in Hellenistic times, was clearly defined by Caelius Aurelianus.16



    12. Nutton V. Ancient Medicine. London: Routledge, 2004: 45-55, 92-93, 121-122,179.        

    13. Scarborough J. Medical and Biological Terminologies. Norman: University Oklahoma Press, 1992: 216.        

    14. Smith WD. Erasistratus’ dietetic medicine. Bull Hist Med 1982; 56: 378-409.     

    15. Hippocrates. On Diseases II. p.5.     

    16. Caelius Aurelianus. Acute and Chronic Diseases. Drabkin IE (translator). Chicago: University of Chicago Press, 1950: chapters 4-137.

    17. Hippocrates. Injuries of the Head, ch. 19, 21.       

    18. Caelius Aurelianus. Acute and Chronic Diseases. Drabkin IE (translator). Chicago: University of Chicago Press, 1950: chapters 4-183.

    19. Celsus. De medicina III, 18.3-19.   

    Posted in Health and wellness | Tagged , , , | Leave a comment




    Όσα αναφέρουμε είναι βασικοί κανόνες για όποιον σκέφτεται και δεν κρύβεται πίσω από παραδόσεις, έθιμα και παλιές συνήθειες, χλαπακιάζοντας άχρηστες και δηλητηριασμένες τροφές. Πού είναι η εξυπνάδα σας? Σκέφτεστε πως θα δαγκώσετε τον διπλανό σας? Υπάρχουν άλλα DNA δίπλα σας που δεν τα αντιλαμβάνεστε και σας δαγκώνουν απείρως καλύτερα. Τα παραθέτουμε χωρίς πολλές εξηγήσεις, γιατί έτσι και αλλιώς ελάχιστοι θα ψάξουν το θέμα. Άλλωστε δεν είμαστε γιατροί. Αποφεύγετε ότι προέρχεται από ζύμωση για να μην πλημμυρίζετε από μούχλα. Δηλαδή, κρασιά, τυριά, ψωμιά και μανιτάρια.

    Εξαιρέσεις αποτελούν (για να μην πανικοβληθείτε) το πιστοποιημένο βιολογικό κατσικίσιο τυρί και τα κριθαρένια Κρητικά παξιμάδια. Μπορεί κανείς να φτιάχνει ψωμί μόνος του από μη μεταλλαγμένο αλεύρι, όπως είναι το Ντίνκελ και το Καμούτ. Επίσης, αποφεύγετε (όσο μπορείτε) όλα τα κρέατα και τα ψάρια. Όποιος δεν αντέχει, μόνο πιστοποιημένο βιολογικό κατσίκι ψητό και μαρίδα η σαρδέλα ψητή, καλά καθαρισμένα. Το πολύ μια φορά την εβδομάδα! Γενικά, καταναλώνεται μόνο φυτικά πιστοποιημένα βιολογικά τρόφιμα.

    2.Μέθοδοι Καθαρισμού Του Οργανισμού

    α). Ένα γεύμα την ημέρα πρέπει να αποτελείται από σαλάτα με ένα τουλάχιστον μεγάλο κρεμμύδι, 3-4 πιπεριές κέρατα, ένα κρητικό κριθαρένιο παξιμάδι και βιολογικό λάδι, όχι ορυκτέλαιο.

    β).Οζονεθεραπεία! Προμηθευτείτε μια καλή συσκευή και πίνετε μόνο νερό οζονισμένο. ΠΡΟΣΟΧΗ θα βγάλετε την μπάλα που σας δίνουν μαζί, είναι από σκόνη μαρμάρου με κόλα, αλλιώς θα χαλάσουν τα νεφρά σας.

    γ).Προμηθευτείτε μια ηλεκτρονική συσκευή τύπου spa detox, η οποία αφαιρεί βαρέα μέταλλα, τοξίνες, βακτηρίδια κλπ. Θα πάθετε την πλάκα της ζωής σας, όταν δείτε και μυρίσετε τι βρωμιά βγαίνει από μέσα σας. Τι να σας κάνει και η ιατρική, αφού ποτέ δεν θίγει τις αιτίες των ασθενειών?


    Ο πιο γρήγορος τρόπος για να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας είναι το σελήνιο σαν πρόσθετο διατροφής. Παίρνετε με το φαγητό καθημερινά 1.200mg για ένα μήνα. 800mg για άλλους δυο μήνες και κατόπιν για συντήρηση 400mg ημερησίως. Δεν το λέω μόνο εγώ αλλά ο Dr Harold Foster που είναι γεωγραφικός γιατρός με 100.000 κλινικές περιπτώσεις θεραπείας aids και καρκίνου (www.hdfoster.com) . Μέχρι και το διαβόητο FDA αναγκάστηκε να κάνει τεστ.

    Διάβασε και άλλα σχετικά με το θέμα άρθρα του © Ιων Μάγγου όλα δημοσιευμένα σε ανάλογα περιοδικά. :lol:

    Οι Ταφόπλακες Της Ανθρωπότητας !!! Και το ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ.

    Συμπληρωθήκανε τον Φεβρουάριο του 2008, ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΟΥ ΨΕΚΑΣΜΑΤΟΣ του πλανήτη κυρίως της Δύσης. Σήμερα το 2010 έχουμε άλλα δύο χρόνια, και μάλιστα ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΕΔΩ. Φυσικά με την σιωπηρή ανοχή ΟΛΩΝ των κυβερνήσεων, οπότε βγάλτε συμπέρασμα. Όταν δημοσιεύσαμε το πρώτο μέρος στο περιοδικό Αβατον ξέραμε τις αντιδράσεις που θα ακολουθούσαν.


    Η εικόνα 10 της τοιχογραφίας ξεκαθαρίζει τον σκοπό του ψεκάσματος (chemtrails) από τα λευκά χωρίς διακριτικά αεροπλάνα που γίνεται καθημερινά στους ουρανούς της Δύσης κυρίως από το 1998.

    Δεν είναι Συνωμοσιολογία, Επίσημο το Ψέκασμα!

    Διαβάστε τις επίσημες κυβερνητικές ανακοινώσεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Σε μορφή PDF 128 σελίδων, όσοι ξέρετε Αγγλικά. Αφού μας ψεκάζουν εδώ στην Δύση συστηματικά επί 11 χρόνια, βασιζόμενοι στην διατροφή του Δυτικού ανθρώπου με κρέατα κάθε είδους και γαλακτοκομικά τώρα βγαίνουν και μας το λένε επισήμως.


    Αν έχετε αγανακτήσει μετά από 11 χρόνια συστηματικού ψεκάσματος των ουρανών μας με χημικά και όχι μόνον, από τα αθόρυβα υπερηχητικά Boeing και από τα Orbs ηλεκτρικής αντιβαρυτητος. Τότε φτιάξτε ένα CB (ChemBuster).

    Οι Μεγάλες Συμπτώσεις Του Κόσμου

    Σε αυτό το άρθρο θα δούμε, πολλές συμπτώσεις. Συμπτώσεις που δεν είναι καθόλου συμπτώσεις, και φτάνουν στην προδοσία της ανθρωπότητας. Φταίνε όλοι οι <<μυημένοι>> κύριοι ορισμένων μυστικών εταιριών, που τα στήνουν όλα αυτά, με την απίστευτη βλακεία που τους διακατέχει.

    Αυτός ο αόρατος πόλεμος μαίνεται γύρω μας.

    Κυβικά διαστημόπλοια ενός κυβικού μιλίου με τεχνολογία superstealth έχουν εγκιβωτίσει την Γη. Η σιωπή της NASA , οι μάχες γύρω από τον ήλιο και με την Αμερικανική αεροπορία, με βολές σωματιδίων και airborne lasers.

    ΕΙΚ 11




















    ΠΗΓΕΣ  http://www.drclark.net/  ,  http://miastala.com

    Posted in Health and wellness | Tagged , , , , , | Leave a comment


    (BEING CONTINUED FROM  25/07/16)

    Secretary of Defense Charles Wilson issues the Wilson memo, a top-secret document establishing the Nuremberg Code as Department of Defense policy on human experimentation. The Wilson memo requires voluntary, written consent from a human medical research subject after he or she has been informed of “the nature, duration, and purpose of the experiment; the method and means by which it is to be conducted; all inconveniences and hazards reasonably to be expected; and effects upon his health or person which may possibly come from his participation in the experiment.” It also insists that doctors only use experimental treatments when other methods have failed (Berdon).

    As part of an AEC study, researchers feed 28 healthy infants at the University of Nebraska College of Medicine iodine-131 through a gastric tube and then test concentration of iodine in the infants’ thyroid glands 24 hours later (Goliszek).

    (1953 – 1957) Eleven patients at Massachusetts General Hospital in Boston are injected with uranium as part of the Manhattan Project (Sharav).

    In an AEC-sponsored study at the University of Tennessee, researchers inject healthy two- to three-day-old newborns with approximately 60 rads of iodine-131 (Goliszek).

    Newborn Daniel Burton becomes blind when physicians at Brooklyn Doctors Hospital perform an experimental high oxygen treatment for Retrolental Fibroplasia, a retinal disorder affecting premature infants, on him and other premature babies. The physicians perform the experimental treatment despite earlier studies showing that high oxygen levels cause blindness. Testimony in Burton v. Brooklyn Doctors Hospital (452 N.Y.S.2d875) later reveals that researchers continued to give Burton and other infants excess oxygen even after their eyes had swelled to dangerous levels (Goliszek, Sharav).

    The CIA begins Project MKDELTA to study the use of biochemicals “for harassment, discrediting and disabling purposes” (Goliszek).

    A 1953 article in Clinical Science describes a medical experiment in which researchers purposely blister the abdomens of 41 children, ranging in age from eight to 14, with cantharide in order to study how severely the substance irritates the skin (Goliszek).

    The AEC performs a series of field tests known as “Green Run,” dropping radiodine 131 and xenon 133 over the Hanford, Wash. site — 500,000 acres encompassing three small towns (Hanford, White Bluffs and Richland) along the Columbia River (Sharav).

    In an AEC-sponsored study to learn whether radioactive iodine affects premature babies differently from full-term babies, researchers at Harper Hospital in Detroit give oral doses of iodine-131 to 65 premature and full-term infants weighing between 2.1 and 5.5 pounds (Goliszek).


    The CIA begins Project QKHILLTOP to study Chinese Communist Party brainwashing techniques and use them to further the CIA’s own interrogative methods. Most experts speculate that the Cornell University Medical School Human Ecology Studies Program conducted Project QKHILLTOP’s early experiments (Goliszek).

    (1954 – 1975) U.S. Air Force medical officers assigned to Fort Detrick’s Chemical Corps Biological Laboratory begin Operation Whitecoat — experiments involving exposing human test subjects to hepatitis A, plague, yellow fever, Venezuelan equine encephalitis, Rift Valley fever, rickettsia and intestinal microbes. These test subjects include 2,300 Seventh Day Adventist military personnel, who choose to become human guinea pigs rather than potentially kill others in combat. Only two of the 2,300 claim long-term medical complications from participating in the study (“Operation Whitecoat”.)

    In a general memo to university researchers under contract with the military, the Surgeon General of the U.S. Army asserts the human experimentation guidelines — including informed, written consent — established in the classified Wilson memo (Goliszek).


    In U.S. Army-sponsored experiments performed at Tulane University, mental patients are given LSD and other drugs and then have electrodes implanted in their brain to measure the levels (Barker, “The Cold War Experiments”).

    (1955 – 1957) In order to learn how cold weather affects human physiology, researchers give a total of 200 doses of iodine-131, a radioactive tracer that concentrates almost immediately in the thyroid gland, to 85 healthy Eskimos and 17 Athapascan Indians living in Alaska. They study the tracer within the body by blood, thyroid tissue, urine and saliva samples from the test subjects. Due to the language barrier, no one tells the test subjects what is being done to them, so there is no informed consent (Goliszek).

    (1955 – 1965) As a result of their work with the CIA’s mind control experiments in Project QKHILLTOP, Cornell neurologists Harold Wolff and Lawrence Hinkle begin the Society for the Investigation of Human Ecology (later renamed the Human Ecology Fund) to study “man’s relation to his social environment as perceived by him” (Goliszek).


    (1956 – 1957) U.S. Army covert biological weapons researchers release mosquitoes infected with yellow fever and dengue fever over Savannah, Ga., and Avon Park, Fla., to test the insects’ ability to carry disease. After each test, Army agents pose as public health officials to test victims for effects and take pictures of the unwitting test subjects. These experiments result in a high incidence of fevers, respiratory distress, stillbirths, encephalitis and typhoid among the two cities’ residents, as well as several deaths (Cockburn and St. Clair, eds.).


    The U.S. military conducts Operation Plumbbob at the Nevada Test Site, 65 miles northwest of Las Vegas. Operation Pumbbob consists of 29 nuclear detonations, eventually creating radiation expected to result in a total 32,000 cases of thyroid cancer among civilians in the area. Around 18,000 members of the U.S. military participate in Operation Pumbbob’s Desert Rock VII and VIII, which are designed to see how the average foot soldier physiologically and mentally responds to a nuclear battlefield (“Operation Plumbbob”, Goliszek).

    (1957 – 1964) As part of MKULTRA, the CIA pays McGill University Department of Psychiatry founder Dr. D. Ewen Cameron $69,000 to perform LSD studies and potentially lethal experiments on Canadians being treated for minor disorders like post-partum depression and anxiety at the Allan Memorial Institute, which houses the Psychiatry Department of the Royal Victoria Hospital in Montreal. The CIA encourages Dr. Cameron to fully explore his “psychic driving” concept of correcting madness through completely erasing one’s memory and rewriting the psyche. These “driving” experiments involve putting human test subjects into drug-, electroshock- and sensory deprivation-induced vegetative states for up to three months, and then playing tape loops of noise or simple repetitive statements for weeks or months in order to “rewrite” the “erased” psyche. Dr. Cameron also gives human test subjects paralytic drugs and electroconvulsive therapy 30 to 40 times, as part of his experiments. Most of Dr. Cameron’s test subjects suffer permanent damage as a result of his work (Goliszek, “Donald Ewan Cameron”).

    In order to study how blood flows through children’s brains, researchers at Children’s Hospital in Philadelphia perform the following experiment on healthy children, ranging in age from three to 11: They insert needles into each child’s femoral artery (thigh) and jugular vein (neck), bringing the blood down from the brain. Then, they force each child to inhale a special gas through a facemask. In their subsequent Journal of Clinical Investigation article on this study, the researchers note that, in order to perform the experiment, they had to restrain some of the child test subjects by bandaging them to boards (Goliszek).


    Approximately 300 members of the U.S. Navy are exposed to radiation when the Navy destroyer Mansfield detonates 30 nuclear bombs off the coasts of Pacific Islands during Operation Hardtack (Goliszek).

    The U.S. Atomic Energy Commission (AEC) drops radioactive materials over Point Hope, Alaska, home to the Inupiats, in a field test known under the codename “Project Chariot” (Sharav).


    In response to the Nuremberg Trials, Yale psychologist Stanley Milgram begins his famous Obedience to Authority Study in order to answer his question “Could it be that (Adolf) Eichmann and his million accomplices in the Holocaust were just following orders? Could we call them all accomplices?” Male test subjects, ranging in age from 20 to 40 and coming from all education backgrounds, are told to give “learners” electric shocks for every wrong answer the learners give in response to word pair questions. In reality, the learners are actors and are not receiving electric shocks, but what matters is that the test subjects do not know that. Astoundingly, they keep on following orders and continue to administer increasingly high levels of “shocks,” even after the actor learners show obvious physical pain (“Milgram Experiment”).


    Researchers at the Laurel Children’s Center in Maryland test experimental acne antibiotics on children and continue their tests even after half of the young test subjects develop severe liver damage because of the experimental medication (Goliszek). The U.S. Army’s Deseret Test Center begins Project 112. This includes SHAD (Shipboard Hazard and Defense), which exposes U.S. Navy and Army personnel to live toxins and chemical poisons in order to determine naval ships’ vulnerability to chemical and biological weapons. Military personnel are not test subjects; conducting the tests exposes them. Many of these participants complain of negative health effects at the time and, decades later, suffer from severe medical problems as a result of their exposure (Goliszek, Veterans Health Administration).

    The FDA begins requiring that a new pharmaceutical undergo three human clinical trials before it will approve it. From 1962 to 1980, pharmaceutical companies satisfy this requirement by running Phase I trials, which determine a drug’s toxicity, on prison inmates, giving them small amounts of cash for compensation (Sharav).


    Chester M. Southam, who injected Ohio State Prison inmates with live cancer cells in 1952, performs the same procedure on 22 senile, African-American female patients at the Brooklyn Jewish Chronic Disease Hospital in order to watch their immunological response. Southam tells the patients that they are receiving “some cells,” but leaves out the fact that they are cancer cells. He claims he doesn’t obtain informed consent from the patients because he does not want to frighten them by telling them what he is doing, but he nevertheless temporarily loses his medical license because of it. Ironically, he eventually becomes president of the American Cancer Society (Greger, Merritte, et al.).

    Researchers at the University of Washington directly irradiate the testes of 232 prison inmates in order to determine radiation’s effects on testicular function. When these inmates later leave prison and have children, at least four have babies born with birth defects. The exact number is unknown because researchers never follow up on the men to see the long-term effects of their experiment (Goliszek).

    In a National Institutes of Health-sponsored (NIH) study, a researcher transplants a chimpanzee’s kidney into a human. The experiment fails (Sharav).

    (1963 – 1966) New York University researcher Saul Krugman promises parents with mentally disabled children definite enrollment into the Willowbrook State School in Staten Island, N.Y., a resident mental institution for mentally retarded children, in exchange for their signatures on a consent form for procedures presented as “vaccinations.” In reality, the procedures involve deliberately infecting children with viral hepatitis by feeding them an extract made from the feces of infected patients, so that Krugman can study the course of viral hepatitis as well the effectiveness of a hepatitis vaccine (Hammer Breslow).

    (1963 – 1971) Leading endocrinologist Dr. Carl Heller gives 67 prison inmates at Oregon State Prison in Salem $5 per month and $25 per testicular tissue biopsy in compensation for allowing him to perform irradiation experiments on their testes. If they receive vasectomies at the end of the study, the prisoners are given an extra $100 (Sharav, Goliszek).

    Researchers inject a genetic compound called radioactive thymidine into the testicles of more than 100 Oregon State Penitentiary inmates to learn whether sperm production is affected by exposure to steroid hormones (Greger).

    In a study published in Pediatrics, researchers at the University of California’s Department of Pediatrics use 113 newborns ranging in age from one hour to three days old in a series of experiments used to study changes in blood pressure and blood flow. In one study, doctors insert a catheter through the newborns’ umbilical arteries and into their aortas and then immerse the newborns’ feet in ice water while recording aortic pressure. In another experiment, doctors strap 50 newborns to a circumcision board, tilt the table so that all the blood rushes to their heads and then measure their blood pressure (Goliszek).


    (1964 – 1968) The U.S. Army pays $386,486 (the largest sum ever paid for human experimentation) to University of Pennsylvania Professors Albert Kligman and Herbert W. Copelan to run medical experiments on 320 inmates of Holmesburg Prison to determine the effectiveness of seven mind-altering drugs. The researchers’ objective is to determine the minimum effective dose of each drug needed to disable 50 percent of any given population (MED-50). Though Professors Kligman and Copelan claim that they are unaware of any long-term effects the mind-altering agents might have on prisoners, documents revealed later would prove otherwise (Kaye).

    (1964 – 1967) The Dow Chemical Company pays Professor Kligman $10,000 to learn how dioxin — a highly toxic, carcinogenic component of Agent Orange — and other herbicides affect human skin because workers at the chemical plant have been developing an acne-like condition called Chloracne and the company would like to know whether the chemicals they are handling are to blame. As part of the study, Professor Kligman applies roughly the amount of dioxin Dow employees are exposed to on the skin 60 prisoners, and is disappointed when the prisoners show no symptoms of Chloracne. In 1980 and 1981, the human guinea pigs used in this study would begin suing Professor Kligman for complications including lupus and psychological damage (Kaye).


    The Department of Defense uses human test subjects wearing rubber clothing and M9A1 masks to conduct 35 trials near Fort Greely, Ala., as part of the Elk Hunt tests, which are designed to measure the amount of VX nerve agent put on the clothing of people moving through VX-contaminated areas or touching contaminated vehicles, and the amount of VX vapor rising from these areas. After the tests, the subjects are decontaminated using wet steam and high-pressure cold water (Goliszek).

    As part of a test codenamed “Big Tom,” the Department of Defense sprays Oahu, Hawaii’s most heavily populated island, with Bacillus globigii in order to simulate an attack on an island complex. Bacillus globigii causes infections in people with weakened immune systems, but this was not known to scientists at the time (Goliszek, Martin).


    SOURCE   http://www.naturalnews.com/

    Posted in Health and wellness | Tagged , , , | Leave a comment


    (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 14/06/17)

    Η Ιατρική Βρίσκεται Σε Αδιέξοδο

    Όλοι οι άνθρωποι έχουν την τάση να αντιστέκονται στις αλλαγές και στις καινοτομίες καταναλώνοντας για αυτό ένα πολύ μεγάλο μέρος από την ενέργειά τους. Αυτό είναι γνωστό από παλιά. Ισχύει για όλους και ακόμη περισσότερο για τους επιστήμονες, που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποδεχθούν τις νέες θεωρίες, επειδή αυτές θα αντιπροσωπεύουν πάντα απώλεια ισχύος, χρήματος και γοήτρου για εκείνους που αποτελούν το επιστημονικό κατεστημένο. «Είναι ευκολότερο να διασπασθεί ένα άτομο από το να αλλάξει μια πεποίθηση» έλεγε ο Αϊνστάιν, και είχε δίκιο.

    Όταν άρχισα τις σπουδές μου στις φυσικές επιστήμες ήμουν πεπεισμένος ότι θα ερχόμουν σε επαφή με την λαμπρή ομάδα των ανδρών και των γυναικών που αφιερώνουν όλη τους τη ζωή στην αφιλοκερδή έρευνα της αλήθειας και της γνώσης, με απώτερο στόχο να φέρουν την ευτυχία σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Εκείνη την εποχή νόμιζα ότι η επιστημονική διαδικασία βασιζόταν αποκλειστικά σε αντικειμενικά γεγονότα και ότι οι επιστήμονες επεδίωκαν ακούραστα να αναδείξουν τις σχέσεις αιτίας και αιτιατού που παρατηρούνται ανάμεσα στους διάφορους παράγοντες.

    (c) (Jean-Jacques Crèvecoeur, συγγραφέας του βιβλίου «Le langage de la guérison – «Η γλώσσα της θεραπείας».

    Πίστευα επίσης ότι οι ερευνητές είχαν ανοιχτό μυαλό, ήταν ανοιχτοί στον διάλογο, αναθεωρούσαν συνεχώς τις διάφορες υποθέσεις και αποδεχόντουσαν την αντιπαραβολή απόψεων. Αφού αφιέρωσα 5 χρόνια της ζωής μου σ’ αυτόν τον κόσμο αποφάσισα να τον εγκαταλείψω, ευτυχής που είχα διαμορφωθεί με τρόπο αυστηρό και κριτικό από εξαιρετικούς δασκάλους αλλά και απογοητευμένος από την αδιαλλαξία, τη στενοκεφαλιά, τις απάτες, το κυνήγι των δημοσιεύσεων και την υποδούλωση των επιστημόνων στους χορηγούς τους.

    Δεν είχα υποπτευθεί, τότε, ότι στον ιατρικό κόσμο, που υποτίθεται ότι είναι στην υπηρεσία της ζωής και της υγείας, οι προστριβές ήταν ακόμη πιο σκληρές και βίαιες.

    Άρχισα τότε μια σειρά μαθημάτων κατάρτισης στη γενική φιλοσοφία (μετά τη διακοπή του διδακτορικού μου στις φυσικές επιστήμες) και συγχρόνως ήμουν για δύο χρόνια ερευνητής στην παιδαγωγική. Εκείνη την εποχή, το 1984, άρχισα να ενδιαφέρομαι για την επιστημολογία της ιατρικής, δηλαδή την κριτική μελέτη της λειτουργίας της ιατρικής, των αξιωμάτων της, των μεθόδων συλλογιστικής της.

    Έτσι βαθμιαία εξοικειώθηκα με όλα τα είδη της ιατρικής σκέψης, από την επιστημονική ιατρική μέχρι την κινεζική ιατρική και ανάμεσά τους μια ολόκληρη σειρά θεραπειών, οι οποίες αδίκως ονομάζονται « παράλληλες ιατρικές ».

    Όντας επιστήμονας, φιλόσοφος και παιδαγωγός, έχω χρησιμοποιήσει τα εργαλεία που διδάχτηκα για να συσχετίζω και να ελέγχω τη συνέπεια των διαδικασιών και των ανακοινώσεων. Κυρίως, όμως, έχω δοκιμάσει αρκετές από αυτές τις ιατρικές, γινόμενος ο ίδιος παρατηρούμενο πειραματόζωο και συγχρόνως παρατηρητής.

    Το συμπέρασμά μου:

    βιώνουμε, στην ιατρική, μια επανάσταση του ίδιου εύρους με αυτή που γνώρισε η φυσική με τον Κοπέρνικο, τον Κέπλερ και τον Γαλιλαίο κατά τον δέκατο έκτο αιώνα. Και όπως και εκείνοι οι αστρονόμοι και μαθηματικοί, έτσι και οι πρωτοπόροι αυτής της νέας προσέγγισης της υγείας και της ασθένειας υφίστανται τις χειρότερες ενοχλήσεις, τις χειρότερες κατηγορίες και τις χειρότερες απειλές.

    Γιατί η ιατρική βρίσκεται σε αδιέξοδο;

    Στην αρχή της δεκαετίας του 1980 οι ιδιωτικές συνομιλίες μου με συναδέλφους ερευνητές στον τομέα της ιατρικής και της βιολογίας μου είχαν ήδη βάλει ψύλλους στ αυτιά.

    «Στην ιατρική, βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Το ξέρουμε μερικά χρόνια τώρα και δεν ξέρουμε προς τα πού να προσανατολίσουμε τις έρευνές μας.»

    Αυτές οι παρατηρήσεις αφορούσαν το σύνολο της ιατρικής έρευνας και όχι ένα μόνο μικρό απομονωμένο τομέα, δυστυχώς. Οι εκμυστηρεύσεις γινόντουσαν ανεπίσημα, μια και κανένας δεν τολμούσε να τις κοινοποιήσει ούτε στα επιστημονικά συνέδρια, από φόβο μήπως και διακοπούν αμέσως οι επιχορηγήσεις, οι απαραίτητες για να συνεχιστούν οι εργασίες στα εργαστήρια.

    Έτσι, τότε, είχα πολύ αποσπασματικές πληροφορίες σχετικά με την απόγνωση, στην οποία βρισκόντουσαν οι ερευνητές στην ιατρική και τη βιολογία. Δεν καταλάβαινα όμως γιατί βρισκόντουσαν σε αδιέξοδο. Με την ευκαιρία αυτή ανακάλυψα επίσης ότι

    στην πλειοψηφία των επιστημόνων είχε (και έχει) επιβληθεί καθεστώς

    σχεδόν πλήρους απουσίας ελευθερίας στη σκέψη, την έρευνα και την έκφραση.

    Έτσι, εκείνοι που υποτίθεται ότι ενσωμάτωναν όλες τις ελπίδες της ανθρωπότητας μου έδιναν ξαφνικά την εντύπωση εκφοβισμένων προλετάριων, ξεπουλημένων και στο έλεος κάποιου ιατροφαρμακευτικού βιομηχανικού συμπλέγματος, που αποφάσιζε όχι μόνο το τι είναι σωστό ή καλό για την υγεία των ατόμων.

    Aλλά και το τι πρέπει να παραχθεί και να νομιμοποιηθεί επιστημονικά, ώστε να αυξήσει τα κολοσσιαία οφέλη τους.
    Εν τω μεταξύ, πολλές στατιστικές αποδείκνυαν αυτό που οι ερευνητές συνάδελφοί μου μου είχαν ήδη ανακοινώσει.

    Ανάμεσα στο1970 και το1990 έχει παρατηρηθεί στατιστικά ότι αυτοί που προσβάλλονται από σοβαρές ασθένειες (καρδιαγγειακές, καρκινώδεις, εκφυλιστικές, αυτοάνοσες, κ.λ.π.) είναι κατά πέντε χρόνια νεώτεροι από παλαιότερα Κατά την ίδια περίοδο, η εκδήλωση κάποιων ασθενειών (το ετήσιο ποσοστό εμφάνισής τους), αυξήθηκε κατά 3 έως 10 φορές. Κανένα πραγματικό φάρμακο δεν έχει βρεθεί για τον καρκίνο, το έιτζ, τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

    Οι αλλεργίες έχουν κυριολεκτικά εκραγεί μέσα σε 20 χρόνια.

    Τα περισσότερα από τα αντιβιοτικά είναι πλέον αναποτελεσματικά καθώς η αντίσταση των προσαρμοσμένων πια βακτηριδίων αυξάνεται! Τα εμβόλια αμφισβητούνται όλο και περισσότερο, όχι μόνο εξαιτίας των παρενεργειών τους, αλλά κυρίως εξαιτίας του ότι αποκαλύπτεται όλο και περισσότερο (από τις στατιστικές που δυστυχώς αποκρύβονται από τα μάτια του μεγάλου κοινού),

    ότι η αποτελεσματικότητά τους είναι μόνον υποθετική. Παρά την καθαρή αύξηση των δαπανών για την υγεία, η ποιότητα της ζωής και της υγείας του ανθρώπου στις χώρες της δύσης έχει επιδεινωθεί.

    Από τότε οι πολυάριθμες μελέτες μου, οι συνομιλίες μου με κάθε είδους θεραπευτές και οι προσωπικές μου εμπειρίες με έκαναν να καταλάβω γιατί η ιατρική, όπως είναι σήμερα, όχι μόνο βρίσκεται σε αδιέξοδο, αλλά επίσης και σε λάθος δρόμο. Έχω ακόμη καταλάβει ότι βασική αιτία αυτής της συλλογικής επιδείνωσης της κατάστασης υγείας στον πλανήτη είναι η μέθοδος που χρησιμοποιεί η ιατρική. Επομένως έχουμε απομακρυνθεί πολύ από τη συμβουλή που έδινε στους μαθητές του ο Ιπποκράτης: «Προ πάντων, μην βλάπτετε»
    Για να γίνει αυτό αντιληπτό, ας εξετάσουμε ποια θα μπορούσαν να είναι τα θεμέλια της σύγχρονης ιατρικής σκέψης. Θα μπορούσε κανείς να τα συνοψίσει ως εξής:

    • 1. Η ασθένεια υπάρχει, είναι κάτι το μοιραίο που πρέπει να το εξαφανίσουμε.
      2. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από νοσώδη συμπτώματα (πόνοι, ερυθρότητες, πυρετός, σπυριά, εξανθήματα, διάρροιες, εμετοί, κ.λπ..).
      3. Η θεραπεία κάποιας ασθένειας συνίσταται στην εξαφάνιση, το συντομότερο δυνατόν, όλων αυτών των νοσωδών συμπτωμάτων, με τη βοήθεια του οπλοστασίου των φαρμάκων.
      4. Η ασθένεια είναι ουσιαστικά μια φυσική πραγματικότητα που έχει επιπτώσεις σε κάποιο ιδιαίτερο όργανο του φυσικού σώματος και θεωρείται βιο-φυσικο-χημικός μηχανισμός που μπορεί να απορρυθμισθεί.
      5. Πολλές ασθένειες προκαλούνται από παθογόνους παράγοντες (μικρόβια, μύκητες, βακτηρίδια, ιοί), καρκινογόνους παράγοντες ή αλλεργιογόνους παράγοντες. Πρέπει επομένως να αποφύγει κανείς κάθε επαφή με αυτούς τους παράγοντες (σε αυτήν την περίπτωση κάνουμε πρόληψη). Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, θα προσπαθήσουμε να απομακρύνουμε ή να εξαφανίσουμε αυτούς τους παράγοντες (τότε κάνουμε θεραπεία).
      6. Μερικές άλλες ασθένειες έχουν γενετική προέλευση και διαβιβάζονται από γενιά σε γενιά. Αυτό το ονομάζουμε κληρονομικότητα.
      7. Εάν ολόκληρο το θεραπευτικό οπλοστάσιο αποδειχθεί ανίσχυρο ή αναποτελεσματικό, θα πρέπει τότε να αφαιρέσουμε το όργανο που έχει καταληφθεί από την ασθένεια, επιτρέποντας έτσι στον ασθενή να επιζήσει.

    Οι επιστημονολόγοι αποκαλούν αυτό το είδος απαρίθμησης βασικά αξιώματα κάποιας θεωρίας ή πρακτικής. Σ αυτό το άρθρο θα αντιπαρατεθώ σε αυτά τα αξιώματα, ελέγχοντας την εσωτερική τους συνέπεια και παραθέτοντας παρατηρήσεις, που είναι μεν υπαρκτές, αλλά που συχνά τις αρνούνται οι ερευνητές

    Η ασθένεια δεν είναι πια αυτό που ήταν

    Και εάν η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική; Και εάν τα φαινόμενα παραπλανούν; Και εάν υπάρχει η πιθανότητα, αντιστρέφοντας τα αξιώματα, να εξηγηθούν καλύτερα τα αποτελέσματα όλων εκείνων των «παράλληλων» προσεγγίσεων, από τις οποίες επωφελούνται εκατομμύρια ασθενών και οι οποίες δεν έχουν αναγνωριστεί από την επίσημη επιστημονική ιατρική;

    Σας προσκαλώ να εξερευνήσετε μαζί μου αυτήν την αντίθετη άποψη και να την δεχτείτε ως μια υπόθεση εργασίας για σκέψη και έρευνα και όχι ως μια οριστική αλήθεια. Και εάν κάτι από αυτά που εγώ διαισθάνομαι λέει κάτι μέσα σας, σας προσκαλώ να μην παραμείνετε στην απλή ανάγνωση του άρθρου αλλά να ερευνήσετε το θέμα, εμβαθύνοντας.
    Ας το γλεντήσουμε, λοιπόν, ξαναγράφοντας τα κλασικά αξιώματα της ιατρικής μου

    Η ασθένεια δεν υπάρχει,

    δεν είναι κάτι το μοιραίο και αναπόφευκτο

    και δεν είναι απαραίτητο να την εξαφανίσουμε

    Σύμφωνα με πολλές παραδοσιακές αντιλήψεις, η ασθένεια δεν υπάρχει. Μόνο ο ασθενής υπάρχει και σε αυτόν πρέπει να επικεντρωθεί η προσοχή του γιατρού ή του θεραπευτή. Επιπροσθέτως, και αυτό θα τον αποδείξουμε αργότερα, η «ασθένεια» είναι σημάδι ανισορροπίας που προέρχεται, τις περισσότερες φορές, από τη συμπεριφορά του ασθενή, συνειδητή ή ασυνείδητη επομένως δεν είναι μοιραία και αναπόφευκτη (εκτός εάν θεωρήσει κανείς ότι το ασυνείδητο είναι κάτι το μοιραίο και αναπόφευκτο).

    Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, τα συμπτώματα είναι οι ορατές ενδείξεις μιας φυσικής ή ψυχικής ανισορροπίας, η οποία είναι μη ορατή. Τα συμπτώματα επομένως δεν είναι αυτή καθαυτή η ανισορροπία.

    Για να το καταλάβουμε αυτό, ας πάρουμε μια πρώτη μεταφορά. Ας συγκρίνουμε το σώμα μας (φυσικό όχημα) με ένα αμάξι (αυτοκίνητο όχημα). Όταν ελαττωθεί το νερό του ψυγείου ή το λάδι του κινητήρα, αυτό δεν γίνεται αμέσως αντιληπτό. Εντούτοις, η ανισορροπία υπάρχει ήδη εκεί, μόνο που δεν μπορούμε ούτε να την δούμε ούτε να την ακούσουμε. Είναι αυτό που θα αποκαλέσουμε πραγματική ασθένεια. Όταν η υπερθέρμανση του κινητήρα υπερβεί το όριο, κάποια κομμάτια (που έχουν προβλεφθεί γι’ αυτό το σκοπό) θα σπάσουν (βαλβίδα, εύκαμπτος, κ.λπ.), απελευθερώνοντας αμέσως πολύ ατμό!

    Αυτή είναι η στιγμή κατά την οποία τα πράγματα φανερώνονται, γίνονται ορατά. Αυτά είναι τα συμπτώματα.

    Η εκτόνωση του ατμού δεν είναι σε καμία περίπτωση η ασθένεια του αυτοκινήτου : πρόκειται για μια διαδικασία που δημιουργήθηκε (σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής) για να επιτρέψει στην υπερπίεση να εξαφανιστεί, έτσι ώστε το σύστημα να επιστρέψει στην ισορροπία και την κανονικότητα.

    Για να μην φτάσουν τα πράγματα σ’ αυτό το σημείο, οι κατασκευαστές αυτοκίνητων έχουν εφεύρει έναν άλλο μηχανισμό : τοποθετούν φωτεινούς δείκτες στον πίνακα ελέγχου του αυτοκινήτου. Μόλις υπάρξει κίνδυνος να μην εξασφαλίζεται, να μην γίνεται σεβαστή ή να μην ικανοποιείται κάποια θεμελιώδης ανάγκη, το λαμπάκι ανάβει, προσκαλώντας τον οδηγό να εξετάσει την κατάσταση και να την διορθώσει. Σε μια τέτοια περίπτωση τι θα λέγατε για τον μηχανικό που θα σας συμβούλευε να ξεβιδώσετε ή να σπάσετε το αναμμένο λαμπάκι;

    Εντούτοις, αυτό κάνει η επιστημονική ιατρική εδώ και δεκαετίες: εξ ορισμού, θεωρεί ότι τα συμπτώματα είναι κακά και πρέπει να εξαφανιστούν. Αλλά γιατί θα πρέπει να τα εξαφανίζουμε συστηματικά, αφού εάν εξετάσουμε το νόημα του μηνύματος που στέλνουν, προσδιορίσουμε τι είναι αυτό που προκάλεσε την ανισορροπία και αποκαταστήσουμε την αρχική αρμονία, το φως στο ενδεικτικό λαμπάκι θα σβήσει από μόνο του;
    Εάν αλλάξετε την άποψή σας σχετικά με τα συμπτώματα και τα δείτε ως συμμάχους που σας φέρνουν πολύτιμες πληροφορίες (που θα πρέπει να αποκωδικοποιηθούν), δεν θα συγχέετε ποτέ πια την ασθένεια (την ανισορροπία που συμβαίνει αθόρυβα) με την διαδικασία της θεραπείας της (τα συμπτώματα που μερικές φορές φανερώνονται θορυβωδώς).

    Νέο αξίωμα αριθμός. 2:

    Όταν εμφανίζονται συμπτώματα

    (πόνοι, ερυθήματα, πυρετός, σπυριά, εξανθήματα, διάρροιες, εμετοί, κ.λπ.),

    αυτό είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του

    Έχω συναντήσει αυτήν την σύλληψη τόσο στην ομοιοπαθητική, τον βελονισμό, την οστεοπαθητική, όσο και στη Νέα Ιατρική του γιατρού Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Γερμανία), στην Ολιστική Βιολογία των Ζωντανών Υπάρξεων του γιατρού Κλωντ Σαμπά (Γαλλία) και σε άλλες ακόμη προσεγγίσεις. Για να το κατανοήσουμε αυτό, ας πάρουμε μια δεύτερη πολύ απλή μεταφορά.

    Ας συγκρίνουμε το σώμα μας (το ζωντανό) με ένα σπίτι (κατοικημένο). Η ζωή στο σπίτι παράγει κανονικά μια κάποια ποσότητα σκουπιδιών, καθημερινώς. Φανταστείτε ότι κάποιος δημοτικός νόμος σας απαγορεύει να βγάλετε τον σκουπιδοτενεκέ σας στο πεζοδρόμιο μέχρι να έρθει νεότερη διαταγή.

    Αποφασίζετε τότε να τα αποθηκεύσετε μέσα σε ένα δωμάτιο. Μερικές εβδομάδες αργότερα, και ενώ η απαγόρευση πάντα ισχύει, ένα δεύτερο και μετά ένα τρίτο δωμάτιο χρησιμοποιείται για τα σκουπίδια, που προκαλούν μια όλο και περισσότερο αφόρητη μυρωδιά στο εσωτερικό του σπιτιού. Σε αυτό το στάδιο, μπορούμε να πούμε ότι το σπίτι σας έχει χάσει την ισορροπία του, την αρμονία του: είναι μολυσμένο και δηλητηριασμένο.
    Μην αντέχοντας πια, ας φανταστούμε ότι αποφασίζετε να βγάλετε έξω τους σκουπιδοτενεκέδες σας, παρά την απαγόρευση.

    Κάνοντάς το αυτό εκδηλώνετε τη θέλησή σας να αποκαταστήσετε την ισορροπία μέσα στο σπίτι, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Αρχίζει λοιπόν το σπίτι να επανέρχεται σε κατάσταση υγείας

    Όμως, οι γείτονές σας ή η δημοτική αστυνομία δεν το βλέπουν καθόλου με το ίδιο μάτι : σύντομα, κάποιοι επεμβαίνουν και όχι μόνο επαναφέρουν τους σκουπιδοτενεκέδες μέσα στο σπίτι σας, αλλά επιπλέον καρφώνουν μερικές σανίδες στις πόρτες και στα παράθυρα του ισογείου, για να σας αποθαρρύνουν από το να επαναλάβετε την πράξη σας.

    Για να επιστρέψουμε στο σώμα, κατά την περίοδο που η ανισορροπία εγκαθίσταται μέσα μας βαθμιαία (επώαση της μόλυνσης, συσσώρευση τοξινών, ανάπτυξη κάποιου όγκου, εκφυλισμός κάποιου οργάνου, μυός ή του αίματος, κ.λπ.), η ασθένεια είναι αθόρυβη, ανώδυνη, ασυμπτωματική. Οι Κινέζοι μιλούν για ψυχρή ασθένεια

    Αντιθέτως, όταν το σώμα «αποφασίσει» (θα δούμε αργότερα το γιατί) να αποκαταστήσει την ισορροπία του, θα προσπαθήσει να ξεφορτωθεί τη μόλυνση ή τις τοξίνες, να αποσυνθέσει τον όγκο ή να επισκευάσει το όργανο που έχει προσβληθεί, τον μυ ή το αίμα. Σε αυτήν την περίπτωση, το σώμα βγάζει τους σκουπιδοτενεκέδες του (πυρετός, σπυριά, εξανθήματα κ.λπ.). Η ασθένεια αρχίζει να «μιλάει», εμφανίζονται πόνοι, εκδηλώνονται συμπτώματα. Οι Κινέζοι μιλούν για θερμή ασθένεια

    H εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι σημάδι ότι το σώμα αρχίζει να αποκαθιστά την ισορροπία του. Αυτό που εκπλήσσει και προκαλεί σύγχυση με αυτήν την άποψη, είναι ότι αυτό που αποκαλούμε «ασθένεια» θα πρέπει σχεδόν πάντα να ερμηνεύεται ως αρχή της θεραπείας. Όμως, κάνουμε το ανάποδο.

    Νέο αξίωμα αριθμός. 3:

    Η θεραπεία μιας ασθένειας συνίσταται στο να ακούσουμε τα συμπτώματά της

    και να τα δούμε σαν ενδεικτικές πινακίδες του δρόμου

    που πρέπει να ακολουθήσουμε για να θεραπευθούμε

    Όσο και αν φαίνεται περίεργο, φαίνεται καθαρά ότι το αξίωμα αυτό είναι η λογική συνέπεια της άποψης που αναπτύχθηκε στο αξίωμα αριθμ. 2. Τα συμπτώματα, όχι μόνο είναι οι σκουπιδοτενεκέδες που το σώμα προσπαθεί να εκκενώνει τακτικά για να βρει την ισορροπία του, αλλά συγχρόνως μας δείχνουν και αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τον οργανισμό να επιτύχει πλήρως αυτήν την ισορροπία.

    Εάν δεν έχουμε καθόλου υπερένταση, εάν το επίπεδο ζωτικής ενέργειας μέσα μας είναι υψηλό, πιθανώς το σώμα μας θα έχει αρκετές δυνάμεις για να βγάλει έξω μόνο του όλους τους σκουπιδοτενεκέδες του, όποτε θα του είναι απαραίτητο. Όμως συχνά είναι κουρασμένο Αρχίζει επομένως την εργασία, βγάζει έξω τους πρώτους σκουπιδοτενεκέδες, αλλά δεν προλαβαίνει να τους βγάλει όλους.

    Σε αυτήν την περίπτωση, όλα συμβαίνουν σαν η ταχύτητα με την οποία γίνεται η εκκένωση να ήταν πολύ μικρή σε σχέση με την ταχύτητα με την οποία γεμίζει με νέους σκουπιδοτενεκέδες. Αυτή είναι η κατάσταση που ονομάζουμε χρόνια ασθένεια, η οποία δεν σταματάει να εκφράζεται και ψάχνει την ισορροπία που δεν επιτυγχάνεται ποτέ.

    Ο θεραπευτής ή ο ασθενής που το αντιλαμβάνεται αυτό, θα προσπαθήσει τότε να αφουγκραστεί τα συμπτώματα και θα ξεκινήσει μια διαδικασία που θα αποσκοπεί να φέρει στον οργανισμό πρόσθετη ενέργεια ώστε να επιταχύνει και να αυξήσει την έκφραση των συμπτωμάτων (δηλαδή την εκκένωση των σκουπιδοτενεκέδων).

    Αυτό κάνει και η ομοιοπαθητική (ορίζοντας μια θεραπεία που προκαλεί στο άτομο τα ίδια συμπτώματα με εκείνα που επιδιώκει να απομακρύνει), ο βελονισμός (ελευθερώνοντας τα ενεργειακά κυκλώματα και με αυτό τον τρόπο επιτρέποντας να επιταχυνθούν οι διεργασίες επανεξισορρόπησης), η οστεοπαθητική (απελευθερώνοντας τις λειτουργικές ή οργανικές εμπλοκές), η νηστεία και η ανάπαυση (βάζοντας περισσότερη ενέργεια στη διάθεση του σώματος ώστε αυτό να μπορέσει να καθαριστεί), κ.λπ..

    Η ιατρική, επιχειρώντας να εξαφανίσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα συμπτώματα, όχι μόνο στερείται ουσιαστικών πληροφοριών για την φυσική και βαθιά θεραπεία του ασθενούντος ατόμου, αλλά επιπλέον απομακρύνεται από τη σοφία που βασίζεται στο να αφουγκράζεσαι τη φύση, στρεφόμενη όλο και περισσότερο προς την έπαρση και την αλαζονεία μιας εκλογικευμένης γνώσης, αποσυνδεδεμένης από την Πραγματικότητα.

    Νέο Αξίωμα αριθμός. 4

    Η ασθένεια είναι κάτι το πολυδιάστατο,

    και συνδέεται με μια περίπλοκη και συστηματική πραγματικότητα στοιχείων,

    που βρίσκονται σε μόνιμη αλληλεπίδραση μεταξύ τους

    Η ιατρική είναι βασισμένη σε ένα διπλό αξίωμα που στηρίζεται στο διαχωρισμό του σωματικού από το ψυχικό. Πρώτον, θεωρεί ότι εάν ένα φαινόμενο εκδηλώνεται στο σωματικό επίπεδο, αυτό συμβαίνει επειδή είναι φαινόμενο που αφορά το σώμα. Δεύτερον, όταν έχει προσβληθεί ένα συγκεκριμένο όργανο, ως αιτία θεωρείται η κακή λειτουργία του οργάνου.

    Όμως, στην καθημερινή μας εμπειρία παρατηρούμε ότι μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση, μια άσχημα βιωμένη διαπροσωπική σύγκρουση, η απώλεια του νοήματος της ζωής, ένα φιλοσοφικό δίλημμα, η υπερένταση της καθημερινής ζωής, όλα αυτά, επηρεάζουν έντονα την σωματική μας υγεία.

    Αντιστρόφως, σωματικές διαταραχές μπορούν να μας εμποδίσουν να αισθανόμαστε καλά μέσα μας, μπορεί να μας κάνουν να χάσουμε την πίστη μας ή να μας κατακρημνίσουν σε βαθιά κρίση. Το να προσπαθείς να θεραπεύσεις κάποιον άνθρωπο διαχωρίζοντας την σωματική, την ψυχική, την κοινωνική και την πνευματική του διάσταση, μου φαίνεται ότι προέρχεται από αδυναμία αντίληψης που είναι αναποτελεσματική αλλά και επιβλαβής.

    Δηλαδή το σωματικό επηρεάζει το ψυχικό, όπως και το ψυχικό επηρεάζει το σωματικό.

    Επιπλέον, ακόμα και αν περιοριστούμε αυστηρά στη σωματική σφαίρα, η κινεζική ιατρική, η ομοιοπαθητική, η οστεοπαθητική αλλά ακόμη και άλλοι κλάδοι όπως η ορθοδοντική, η (etiopathie), η ολιστική ιατρική, μας έχουν δείξει ότι η ανισορροπία κάποιου ιδιαίτερου οργάνου, προκαλείται συχνά από την ανισορροπία κάποιου άλλου οργάνου. Δεν είναι σπάνιο το γεγονός, οι ιγμορίτιδες να θεραπεύονται απελευθερώνοντας τις τοξίνες τους στο συκώτι, ο πόνος της ράχης να ανακουφίζεται με ξεμπλοκάρισμα των εντέρων, οι πονοκέφαλοι να εξαλείφονται με ανάταξη του κόκκυγα ή τα προβλήματα των γονάτων να ρυθμίζονται με αναπροσαρμογή του κλεισίματος των σαγονιών

    • Και πάλι, δεν πρόκειται να βρούμε την λύση στο πρόβλημα επιτιθέμενοι στο ίδιο το όργανο. Θα ήταν περισσότερο πρόσφορο να επανεισαγάγουμε στην ιατρική την ολιστική και συστημική θεώρηση ώστε να μπορέσουμε να ενεργήσουμε πιο αποτελεσματικά.

    Νέο αξίωμα αριθμός. 5:

    Οι παθογόνοι παράγοντες δεν είναι εχθροί της υγείας,

    αλλά σύμμαχοί της.

    Οι καρκινογόνοι παράγοντες δεν είναι υπεύθυνοι για τον καρκίνο

    (εκτός από το 1% των περιπτώσεων).

    Αλλεργιογόνοι παράγοντες δεν υπάρχουν

    Θα χρειαζόμουν πολύ περισσότερο χώρο για να τα αποδείξω αυτά με επιστημονικό και λεπτομερή τρόπο. Στη συνέχεια, όμως, όταν θα ασχοληθώ με τις εργασίες του γιατρού Χάμερ και του γιατρού Σαμπά, θα καταλάβετε καλύτερα γιατί το αξίωμα αυτό αποτελεί λογική συνέπεια της θεώρησης για την υγεία και την ασθένεια που παρουσιάζεται στο άρθρο αυτό.

    Προς το παρόν, ας χρησιμοποιήσουμε μια τρίτη μεταφορά. Όταν συμβαίνει ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, στον τόπο του ατυχήματος παρατηρείται συχνά η παρουσία αστυνομικών, χωροφυλάκων, οδηγών ασθενοφόρου, πυροσβεστών ή γιατρών. Αυτό είναι γεγονός. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις συχνά καλούνται δημοσιογράφοι για να καλύψουν το γεγονός. Γενικά, εκτός και αν έχουν ιδιαίτερες πηγές πληροφοριών, οι ανταποκριτές φθάνουν μετά το ατύχημα και μετά τις δυνάμεις της αστυνομίας και των πρώτων βοηθειών.

    Εάν δεν γνώριζαν την πραγματικότητα, παρατηρώντας κάθε φορά το ίδιο πράγμα, οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να συμπεράνουν, με καλή πίστη, ότι οι αστυνομικοί, οι χωροφύλακες, οι οδηγοί ασθενοφόρου, οι πυροσβέστες και οι γιατροί είναι η αιτία όλων των ατυχημάτων που συμβαίνουν στους δρόμους ! Και στατιστικά, μια και θα βασίζονταν μόνο στις εκ των υστέρων παρατηρήσεις τους, θα είχαν σχεδόν πάντα δίκιο !
    Φυσικά, θα μου πείτε ότι αυτό είναι ένα χονδροειδές σφάλμα λογικής, εφόσον το ατύχημα έχει προηγηθεί της άφιξης των πρώτων βοηθειών, και όχι το αντίστροφο.

    Φανταστείτε για μια στιγμή ότι το ίδιο συμβαίνει και με αυτό που αποκαλούμε ασθένεια. Ξέρουμε ήδη ότι όταν εμφανίζεται κάποιο σύμπτωμα, γεγονός που θεωρείται ότι αποτελεί την αρχή της ασθένειας, στην πραγματικότητα αρχίζει η διαδικασία του καθαρισμού, της επανεξισορρόπησης και της θεραπείας ( εάν το σώμα μας δεν έχει αρκετή ενέργεια για να βρει εντελώς την ισορροπία του, εξαντλείται μέσα σε αυτήν την προσπάθεια και δεν εκπληρώνεται ποτέ η θεραπεία του. Αυτή είναι και μια από τις αιτίες για τις οποίες πεθαίνουμε εξαιτίας της «ασθένειας »).

    Το οποίο σημαίνει ότι όταν αρχίζει να φαίνεται κάτι (στο μεταφορικό παράδειγμα του σπιτιού, η έξοδος των σκουπιδοτενεκέδων), αυτό γίνεται επειδή πολλά αόρατα πράγματα έχουν συμβεί ήδη προηγουμένως (η συσσώρευση των σκουπιδοτενεκέδων στο εσωτερικό του σπιτιού). Μερικοί ερευνητές αναγνωρισμένοι για την αποτελεσματικότητά τους ως θεραπευτές, έχουν αποδείξει ότι οι ιοί, τα βακτηρίδια και οι μύκητες κινητοποιούνται από το σώμα (με διαταγή του εγκεφάλου) τη στιγμή που αρχίζει η επανεξισορρόπηση, για να βοηθήσουν να εκπληρωθεί η διαδικασία. Είτε για να φέρουν υλικά για να επανοικοδομήσουν τα κύτταρα που βλάπτονται, είτε για να εκκενώσουν τα κύτταρα που αχρηστεύονται.

    Προφανώς, εάν η αρχική ανισορροπία (ψυχρή και μη ορατή φάση της ασθένειας) υπήρξε υπερβολικά βαθιά, μακρά ή/και υπερβολικά έντονη, ο καθαρισμός θα είναι τόσο βίαιος και τόσο έντονος που μπορεί να σπάσει τη ζωτικής σημασίας ισορροπία του οργανισμού και να προκαλέσει το θάνατό του. Αλλά, βασικά, καθώς οι ασθένειες δεν είναι ασθένειες, και καθώς οι παράγοντες που αποκαλούνται μολυσματικοί εμφανίζονται τη στιγμή της διαδικασίας της θεραπείας, ολόκληρη η θεωρία του Παστέρ καταρρέει προς όφελος μιας πολύ πιο δυναμικής θεώρησης, που έχει ως στόχο μάλλον την ενίσχυση του εδάφους και της ισορροπίας, παρά την εξαφάνιση των παραγόντων καθαρισμού (ιοί) ή ανοικοδόμησης (μύκητες και βακτηρίδια).

    Όσον αφορά τους καρκινογόνους παράγοντες, διάφορες έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο στο 1% των περιπτώσεων οι καρκίνοι προκλήθηκαν από αυτούς. Είναι η περίπτωση της έκθεσης σε ραδιενέργεια ή σε κάποιες πολύ τοξικές ουσίες σε ισχυρή δόση. Αντιθέτως, το 99% των άλλων καρκίνων οφείλονται σε παράγοντες έντονου στρες (βίαια ψυχολογικά σοκ που βιώνονται, χωρίς να εκφράζονται βιολογικά οργανικά), συνδέονται δε συχνά με έντονες εσωτερικές συγκρούσεις που δεν έχουν λυθεί ψυχολογικά.

    Ο γιατρός Χάμερ ήταν ο πρώτος που το έδειξε αυτό με επιστημονικό τρόπο, σε περισσότερες από 8.000 περιπτώσεις καρκίνου. Η αξία του έγκειται στο ότι μπόρεσε να δείξει ότι η ανάπτυξη του καρκίνου έγινε σύμφωνα με κάποιους πολύ ακριβείς και αμετάβλητους νόμους. Θα το δούμε αυτό αργότερα.

    Τελικά, οι αλλεργιογόνοι παράγοντες είναι δημιούργημα της φαντασίας, ανάλογο με εκείνο που θέλει τους αστυνομικούς και τους άλλους να προκαλούν τα ατυχήματα. Όλες οι αλλεργίες, χωρίς εξαίρεση, είναι στην πραγματικότητα διαδικασία θεραπείας μιας τεράστιας εσωτερικής σύγκρουσης αποχωρισμού(αφού είναι κάτι που εκδηλώνεται: σπυριά, δερματικά εξανθήματα, αναπνευστικές δυσκολίες).

    Νέο αξίωμα αριθμός. 6:

    Η γενετική αντανακλά την κατάσταση της υγείας του σώματος

    και δεν είναι η υγεία αυτή που αντανακλά την γενετική αιτιοκρατία

    (γενετικό ντετερμινισμό)

    Εδώ, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε για μια ακόμη φορά, τη μεταφορά μας για τα ατυχήματα αυτοκινήτου που προκαλούνται από τους αστυνομικούς και τους συνεργούς τους. Πράγματι, γενετιστές που διαφωνούν με τις επικρατούσες θεωρίες της γενετικής, έχουν ανακαλύψει ότι ο γενετικός χάρτης μας μεταβάλλεται συνεχώς, εξαιτίας θετικών ή αρνητικών αγχωτικών καταστάσεων που βιώνουμε σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας.
    Σύμφωνα με την ίδια αρχή, που ισχύει και στο προηγούμενο αξίωμα, η αγχωτική κατάσταση, το στρες είναι αυτό που προηγείται.

    Αυτό προκαλεί μια λίγο πολύ βαθιά και διαρκή ανισορροπία στον οργανισμό και στο άτομο. Τότε γίνεται μια γενετική αλλαγή για να απεικονισθούν τα νέα δεδομένα της κατάστασής μας, μέσα στη δομή του DNA μας. Αυτό μοιάζει σαν η γενετική κληρονομιά μας να έχει αναλάβει ως αποστολή την παράδοση, την απομνημόνευση όλης της ιστορίας μας, για να διαβιβάσει την πληροφορία, στο μέλλον του ατόμου και του είδους του.

    Το να πιστεύουμε επομένως ότι το συγκεκριμένο χρωμόσωμα είναι υπεύθυνο για την συγκεκριμένη ασθένεια είναι, για μια φορά ακόμα, σα να διαβάζουμε αντίστροφα την χρονική αλυσίδα των γεγονότων. Επομένως το να συμπεραίνουμε ότι αντικαθιστώντας κάποιο «παθογόνο» χρωμόσωμα με ένα «υγιές» μπορούμε να εξαφανίσουμε την ασθένεια, είναι σα να λέμε ότι, καταστρέφοντας τη φωτογραφία (τη μνήμη) κάποιου ατυχήματος, ακυρώνεται το ατύχημα ή επισκευάζεται η ζημιά.

    Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι με παρόμοιο συλλογισμό οι γενετιστές, που μας υπόσχονται θαύματα (όπως άλλοι έκαναν με τον καρκίνο σαράντα χρόνια νωρίτερα), εμπλέκονται σε μια νέα μορφή αναθεωρητισμού, σχετικά με τα κύτταρα όμως αυτή τη φορά : «Εάν σβήσω τη μνήμη κάποιου γεγονότος, σβήνω το γεγονός.» Αυτή είναι η βάση στην οποία στηρίζονται οι επενδύσεις δισεκατομμυρίων που γίνονται σήμερα στην γενετική

    Νέο αξίωμα αριθμός. 7:

    Δεν σώζεται η ζωή του ασθενούς αφαιρώντας του ένα όργανο

    Διαβάζοντας αυτό το τελευταίο αξίωμα, σε συνδυασμό με όλα τα προηγούμενα, θα καταλάβετε ότι αυτό που ευρέως αποκαλείται ασθένεια δεν είναι παρά η έκφραση μιας ανισορροπίας (μη ορατή διαδικασία) που προσπαθεί να επανέλθει σε ισορροπία (ορατή διαδικασία). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το όργανο πρέπει να θεωρείται μόνο ως το σημείο εκδήλωσης, μέσα από το οποίο προσπαθεί να εκφραστεί, η διαδικασία της θεραπείας. Σε καμία περίπτωση, δεν είναι η πρωταρχική αιτία! Η αιτία, αυτό το είδαμε ήδη, είναι η εσωτερική σύγκρουση, το έντονο στρες, το οποίο όταν λυθεί, ξεπεραστεί, επιτρέπει τη θεραπεία.

    Όταν αφαιρούμε το όργανο, δεν κάνουμε τίποτε άλλο παρά να αφαιρούμε ένα σημείο εκδήλωσης της ασθένειας. Και εάν η εσωτερική σύγκρουση μένει ακόμη ενεργή, ο οργανισμός θα βρει άλλα σημεία συνήθως γειτονικά, για να συνεχίσει να εκδηλώνει αυτό που έχει ανάγκη να εκδηλώσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιες γυναίκες, αφού υποβλήθηκαν σε ολική αφαίρεση στήθους, παρουσιάζουν γάγγλια ενώ άλλες όχι. Οι πρώτες δεν έχουν ακόμη λύσει το στρες που είναι υπεύθυνο για τον καρκίνο τους, και γι’ αυτό συνεχίζουν να έχουν συμπτώματα.

    Αυτά τα επτά νέα αξιώματα που σας προτείνω να σκεφτείτε, είναι αποτέλεσμα δικής μου σύνθεσης, μετά από 15 χρόνια ενασχόλησής μου, σε βάθος, με τις παραδοσιακές και τις διάφορες ολιστικές ιατρικές. Με ενέπνευσαν επίσης οι ανακαλύψεις που έκαναν επιστήμονες που είχαν το θάρρος να βγουν από την πεπατημένη της μοναδικής κυρίαρχης και ολοκληρωτικής σκέψης που είναι διαδεδομένη στην επιστημονική κοινότητα. Θα μπορούσα να παρουσιάσω τις εργασίες πολλών ερευνητών, αλλά θα περιοριστώ, στα πλαίσια αυτού του άρθρου, στις εργασίες του γιατρού Χάμερ (Γερμανία) και του γιατρού Σαμπά (Γαλλία).


    © Άρθρο του Martin Zucker ενός εκ των συγγραφέων του ομώνυμου βιβλίου

    © Μετάφραση Παντελής Χατζησινάκης

    PAGAN miastala.com

    Posted in Health and wellness | Tagged , , , , , | Leave a comment



    Most animals eventually get old and die. But a few lucky species don’t seem to feel the weight of time, and just keep going and going

    • By Colin Barras

    Immortality can be a curse rather than a blessing – as Tithonus learned to his cost.

    This mythical Trojan prince was so handsome that he bewitched Eos, the goddess of dawn. She successfully petitioned Zeus to grant Tithonus immortality so she could be with him forever.

    But Zeus interpreted her request literally. Tithonus didn’t die, but he did age. He lost his good looks and his faculties, and Eos lost her interest. She eventually shut him away in a room where he babbles endlessly.

    It’s just a story. But as is often the case, truth turns out to be stranger than fiction. Plenty of species really are technically immortal. And unlike Tithonus, many are eternally youthful to boot.

    What we’re talking about here is “biological immortality”, although many biologists would probably rather we didn’t use the phrase.

    Biologically immortal organisms do die, but they don’t seem to age

    “Immortal really means you don’t die at all, which is stupid,” says Thomas Bosch at the University of Kiel, Germany.

    Paradoxical though it might seem, biologically immortal organisms are definitely mortal. They can be killed by a predator, a disease, or a catastrophic change in the environment such as an erupting volcano. But unlike humans, they rarely die simply because they get old.

    To put it another way, biologically immortal organisms do die, but they don’t seem to age. They’re basically the exact opposite of Tithonus.

    The bristlecone pine is a good example. Some of these North American trees are astonishingly old. They began growing 5000 years ago: about the time the real city of Troy was founded in what is now Turkey.

    An old bristlecone pine looks old

    As far as external appearances go, the years have been about as kind to the bristlecone pines as they will have been to Tithonus.

    “The trees are pretty beaten up,” says Howard Thomas at Aberystwyth University in the UK. “They get struck by lightning, weighed down by heavy snow fall, branches snap off.”

    In other words, an old bristlecone pine looks old. But look more closely and it’s a different story.

    A study published in 2001 compared pollen and seeds from bristlecone pines of various ages up to 4700 years,and found no significant increase in mutation rates with age. What’s more, the vascular tissue functioned just as well in ancient trees as in juveniles.

    The stem cells can apparently remain youthful and vigorous for millennia

    Old trees are weather-beaten and gnarled, but at the cellular level they appear to be as youthful as they were when Troy was being built. Their tissues don’t seem to be withered by such vast expanses of time.

    No one really knows how the bristlecone pine does it. Their longevity isn’t as well studied as you might expect. But Thomas thinks it probably comes down to a special property of the trees’ “meristems”.

    These are bits of the roots and shoots that are home to populations of stem cells, which generate new growth. The stem cells can apparently remain youthful and vigorous for millennia.

    “You do get mutations, things can go wrong,” says Thomas. “But like a bacterial culture, the non-mutated cells appear to outperform the damaged ones.”

    There’s another possibility, says  Lieven De Veylder at Ghent University in Belgium. He thinks a key factor might be a small population of cells in plant meristems called the “quiescent centre”.

    These secret tricks of the meristem don’t help most plants achieve immortality

    Here, cells divide at a much reduced rate, and that might suppress division of the meristem stem cells too. That could be useful, because every time a cell divides it runs the risk of incorporating a dangerous mutation into its DNA. “Keeping a subpopulation of stem cells that divide only infrequently might be a way to keep a close-to-perfect ‘back-up’ genome,” says De Veylder.

    In 2013 his team identified a protein that seems to control activity in the quiescent centre of a plant calledArabidopsis. Similar proteins might help plants like the bristlecone pine avoid cellular ageing, allowing some of them to live for thousands of years.

    However, these secret tricks of the meristem don’t help most plants achieve immortality. That’s because they live too fast.

    “A wave of senescence can overrun the behaviour of the meristem, and you have an annual or biennial plant,” says Thomas. In essence, the cells of plants like Arabidopsis work and divide so quickly, their organs burn out before the meristem can replenish the damaged tissue.

    Ming the mollusc is the oldest verified solitary animal on record

    By contrast, the biologically immortal plants live at a more measured pace. “Overlaying the meristem activity is a pattern of individual organ longevity,” says Thomas.

    When it comes to living fast, plants generally have nothing on animals. That may be why animals rarely manage more than a few centuries before they die. There’s one exception:colonial animals like corals can survive for more than 4000 years. However, the individual coral polyps may be only a few years old.

    Ming the mollusc is the oldest verified solitary animal on record. This ocean quahog was 507 years old when biologists dredged it up from the coastal waters around Iceland in 2006,and promptly killed it.

    Ming died, but it might have been biologically immortal. In many animal cells, oxygen-containing molecules react with the membranes, generating small molecules that in turn damage other parts of the cell.

    Not all animals carry a nice convenient record of their age around with them

    But a 2012 study found that ocean quahog cells carry membranes that are unusually resistant to this sort of damage. Ming might have lived so long because its cells, like the cells of bristlecone pine, aged at a negligible rate.

    Ming is the oldest animal with an age that can be verified. It’s a mollusc, so biologists can count annual growth lines in its shell, much as botanists can age trees by counting rings in the trunk.

    Not all animals carry a nice convenient record of their age around with them. Some of these might be even older than Ming.

    Take the Hydra, a tiny soft-bodied animal related to jellyfish. Small animals generally don’t live as long as large ones, but one biologist has kept individual Hydra in the lab for more than four years. That’s an astonishingly long time for an animal that generally measures just 15mm.

    Perhaps a few years is about all most manage before succumbing

    What’s more, at the end of the four-year experiment theHydra looked as youthful as on day one. That makesHydra another case of biological immortality.

    Exactly how long individual Hydramight live is anyone’s guess. Perhaps a few years is about all most manage before succumbing to threats like disease. Or perhaps Hydra can live for 10,000 years.

    A few years ago Bosch and his colleagues offered an explanation forHydra‘s lack of cellular ageing. Put simply, he says, it again comes down to stem cells.

    Hydra carries a remarkably potent set of stem cells in its tiny body. They are so potent, they can regrow significant chunks of the Hydra‘s body in the event of an accident. This ability earned theHydra its name, inspired by the mythological Hydra of Lerna, which could supposedly re-grow decapitated heads.

    If you knock out the FoxO gene, you make Hydra age

    The real worldHydra‘s regenerative powers are more than a mere party trick: they are crucial during reproduction. Hydradoesn’t usually reproduce sexually, and instead grows tiny clones of itself.

    It uses three distinct stem cell populations to replicate all of the various tissues that together form a fully functioning animal. Bosch and his colleagues have found that all three share one protein in common: FoxO. He thinks it’s a key anti-ageing protein.

    “If you knock out the FoxO gene, you make Hydra age,” he says.

    Exactly how FoxO prevents Hydra, and in particular its stem cells, from ageing isn’t yet clear.

    Even 100-year-old humans are not biologically immortal

    But we do know it acts as a “hub” in the cell that integrates various molecular signals, including some from the cell’s external environment. “We are now working on how these environmental signals are integrated with FoxO,” says Bosch.

    FoxO might actually be a universal anti-ageing mechanism throughout the animal kingdom. Humans carry a few versions, and some variants are more common in people who live beyond their 100th birthday.

    But even 100-year-old humans are not biologically immortal: at least, not in the way that Hydra is.

    Then again, the immortal jellyfish isn’t biologically immortal in quite the way that Hydra is either. But it is immortal.

    To understand why, it helps to know a little about the immortal jellyfish‘s complicated life cycle.

    When jellyfish sperm and egg come together they form a tiny larva. But this larva doesn’t simply grow into an adult jellyfish. Instead it usually plonks down on a hard surface and turns into a soft-bodied branching structure called a polyp.

    It’s as if a butterfly suddenly reverted back into a caterpillar

    Most of the time these polyps produce tiny clones of themselves – just like Hydra, which is itself a polyp – but in some species the polyp also does something else. It produces small free-swimming male or female jellyfish, which grow into adults and produce jellyfish sperm and eggs. Then the cycle begins again.

    Most jellyfish can reverse their development at most stages during this complicated life cycle. But once they grow into a sexually mature adult, they lose the ability to turn back the clock.

    The immortal jellyfish disobeys this fundamental rule. Uniquely, even a sexually mature adult can revert to an immature polyp, “thus escaping death and achieving potential immortality“. It’s as if a butterfly suddenly reverted back into a caterpillar.

    As with most cases of biological immortality, exactly how the immortal jellyfish pulls of this trick is a mystery. It seems to involve a bizarre reversed version of the cellular processes that go on during metamorphosis; the process by which juvenile caterpillars transform into adult butterflies.

    Jellyfish don’t have much in common with other animals, which is why their asexual reproductive strategy, and their immortality, seem so peculiar to our eyes.

    Even in sexually reproducing animals, biological immortality isn’t entirely unheard of

    The two traits may actually be connected, says Bosch. If stem cells do play a vital role in animal biological immortality, then animals that have to carry potent stem cells in order to clone themselves might often be immortal.

    On the other side of the coin, a reproductive strategy built around sex is almost invariably a one-way ticket to an early death.

    “Maybe you could make the argument that you need lot of energy to make gametes [eggs and sperm], so that then kills the animal,” says Bosch. That’s certainly the case for maleAntechinus, mice-like marsupials thatalmost literally mate themselves to death.

    But even in sexually reproducing animals, biological immortality isn’t entirely unheard of. The American lobster is a good example.

    Most animals more or less stop growing when they reach sexual maturity, but not American lobsters. What’s more, even as an adult this lobster can regrow a limb if it loses one by accident.

    Shorter telomeres mean a shorter lifespan

    Both of these features suggest American lobsters retain an impressive ability to regenerate, even into advanced adulthood. That might explain why large specimens are estimated to be at least 140 years old.

    The lobsters’ longevity may be connected to the behaviour of their DNA. The long chromosomes in animal cells have special tips on their ends, called telomeres, that help protect the DNA.

    But whenever the cell divides and the chromosomes are replicated, the telomeres shorten a little bit, because the replication process can’t quite reach to the very end of the chromosome.

    Shorter telomeres mean a shorter lifespan. But American lobsters delay the inevitable using a telomere-lengthening enzyme called telomerase. A 1998 study revealed that this enzyme is found in all of their organs, where it presumably helps keep cells looking youthful for longer.

    Telomerase enzymes appear to help tumours grow and spread

    In other words, American lobster cells apparently don’t age in a normal way, making the lobsters biologically immortal.

    This telomere trick looks like a useful way for any organism to delay ageing. But there’s actually very little evidence that the strategy is used, either by immortal plants or by immortal “lower” animals like the jellyfish. Bosch says it might be unique to “higher” animals.

    Certainly, mammals also carry telomerases. In humans, they are active in HeLa cells: the first “immortal” human cells ever identified.

    But in this case, the immortality is bad news. HeLa cells are so namedbecause they were taken – without consent – from Henrietta Lacks, who died of cervical cancer in 1951.

    Our “germ line” cells, which give rise to eggs and sperm, are ageless

    Telomerase enzymes appear to help tumours grow and spread, which might be why mammals only use them in a few types of cell. HeLa cancer cells might be immortal, but their appearance cost Henrietta Lacks her life.

    Cancer cells aren’t the only immortal cells that can be found in the human body. Our “germ line” cells are ageless too. These are the cells that give rise to eggs and sperm, and it’s vital that they can withstand ageing so that babies are born young.

    The concept of young babies might sound like a tautology: surely all babies are young? But it’s not, as Dolly the sheep demonstrates.

    Dolly was cloned from sheep mammary gland cells, which aren’t protected from ageing, and so she was born relatively “old”. The telomeres in Dolly’s cells were short even while she was a lamb, and she aged much more quickly than her non-cloned peers. Ultimately she was put down at the relatively tender age of sixbecause of a lung disease.

    There is perhaps a crumb of comfort here for anyone frightened of their own death

    “The seed of immortality for organisms like us is that, every so often, we have a mechanism that can reset the clock,” says Thomas.

    At this point, it should come as no surprise that we don’t know how the clock is reset in our germ cells. Telomerase enzymes are probably a factor, but they’re not the full story. That means we’re a long way from being able to reverse our own ageing, no matter what skin cream adverts might tell you.

    Still, there is perhaps a crumb of comfort here for anyone frightened of their own death. We age as individuals, but because of the special properties of our germ cells, our lineage doesn’t age. In that sense, humanity is immortal.

    Related Stories


    Posted in Health and wellness | Tagged , , , , , | Leave a comment