Έλληνες του Πιατιγκόρσκ-PYTAGORSK

Οι πρώτες αναφορές για την ύπαρξη στο Πιατιγκόρσκ μιας οργάνωσης που να ενώνει  όλους τους έλληνες της πόλης μας, αναφέρονται στην αρχή του περασμένου αιώνα. Όμως ένα από τα φύλλα της δημοτικής εφημερίδας «Γκόλος» (μπορείτε να το  δείτε εδώ) που διασώθηκε τυχαία στο δημοτικό εθνογραφικό μουσείο διηγείται μια βραδιά που έκανε η ελληνική κοινότητα της πόλης Πιατιγκόρσκ στις 26 Δεκεμβρίου το 1917. Επειδή οι περισσότεροι αυτόπτες μάρτυρες και συμμέτοχοι των γεγονότων εκείνης της εποχής μετανάστεψαν κατά την διάρκεια του εμφύλιου πολέμου στην Ρωσία (το 1918 – 1922),ήταν υφιστάμενοι βίαιης εξορίας στην Ελλάδα στο τέλος του  ΄30 και επειδή το δημοτικό αρχείο του Πιατιγκόρσκ κάηκε κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου οι γνώσεις μας για την Ελληνική Κοινότητα έχουν επεισοδιακή μορφή. Οι έλληνες της πόλης μας θα ήταν πολύ ευγνώμονες στους πολίτες και στις οργανώσεις που θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να βρούμε κάποια καινούρια πληροφορία για την ιστορία της Ελληνικής Κοινότητας του Πιατιγκόρσκ.

Ανάμεσα στους Έλληνες του Πιατιγκόρσκ οι περισσότεροι έχουν ρίζες στο χωριό Γκρέτσεσκογιε, που βρίσκεται κοντά στην πόλη μας. Το χωριό Γκρέτσεσκογιε ιδρύθηκε το 1897 10 χιλιόμετρα πιο μακριά από το χωριό Ναγκούτσκογιε, όπου πρώτα ήταν εγκατεστημένοι οι Έλληνες-Πόντιοι από την Τουρκία. Οι Ρωσικές αρχές τοποθετούσαν τους μεταναστάτες (τους ομόθρησκους από την Τουρκία και τους αγρότες από την κεντρική Ρωσία) στα μέρη που είχαν εγκαταλείψει πρώην κάτοικοι-μουσουλμάνοι, οι οποίοι έφυγαν στην Τουρκία, μετά τη νίκη της Ρωσίας στον πόλεμο του Καυκάσου. Να λοιπόν τι έγραφαν για τους Έλληνες του χωριού Ναγκούτσκογιε το 1897 στην επίσημη στατιστική μελέτη της περιοχής Σταυρούπολης, αποσπάσματα της οποίας παραθέτονται παρακάτω.
   ΧΩΡΙΟ ΝΟΓΚΟΥΤΣΚΟΓΙΕ
Ιστορία. Το χωριό ίδρυσαν το 1868 οι Έλληνες οι οποίοι μετανάστεψαν εδώ από την Τουρκία όταν δραπέτευσαν από την καταπίεση και το διωγμό των Τούρκων και των τούρκικων αρχών. Ύστερα από τους Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στις όχθες του ποταμού Σάμπλια, δίπλα τους άρχισαν να εγκαθιστούνται και οι Ρώσοι – οι καταγόμενοι από την κεντρική Ρωσία. Η διαφορά στον χαρακτήρα, στα ήθη, έθιμα και στις κοσμοθεωρίες δύο διαφορετικών στο πνεύμα λαών είχε σαν αποτέλεσμα πολλούς καυγάδες, πολλές φασαρίες μεταξύ μελών της κοινωνίας. Το αντικείμενο της διχόνοιας τις περισσότερες φορές ήταν η γη και ύστερα διάφορες άλλες περιστάσεις. Οι Έλληνες είναι ένας ανατολικός λαός με ευέξαπτο, ζωηρό χαρακτήρα. Πολλές φορές οι Έλληνες είχαν μαζί τους όπλα (στιλέττα και περίστροφα) και συχνά πείραζαν τους Ρώσους οι οποίοι στην αρχή ήταν λίγοι. Οι Έλληνες άρπαζαν από τους Ρώσους τα καλύτερα κομμάτια της καλλιεργήσιμης γης, βοσκοτόπια, αγροκτήματα, τα μέρη όπου πίνουν τα ζώα κλπ. Όταν μάλωναν και έκαναν φασαρίες οι Έλληνες πολύ συχνά χρησιμοποιούσαν τα όπλα τους και για αυτό πολλές φορές τραυμάτιζαν και πλήγωναν τους Ρώσους και μερικές φορές τους σκότωναν κιόλας. Οι Έλληνες συνεχώς είχαν καταγγελίες και δικαστήρια με τους Ρώσους μέχρι που τους πήραν τα όπλα τους. Η γη που έδωσαν οι αρχές στο χωριό Νογκούτσκογιε ήταν πολύ καλής ποιότητας και για αυτό το κάποτε μικρό χωριουδάκι άρχισε να μεγαλώνει με τον ερχομό των καινούριων Ρώσων μεταναστών.
    Πληθυσμός. Τον πληθυσμό αποτελούν όπως είπαμε Ρώσοι και Έλληνες, οι οποίοι συνυπάρχουν σε μια κοινωνία. Στο χωριό υπάρχουν 1400 σπίτια, από τα οποία τα 1200 ανήκουν στους Ρώσους κατοίκους και 200 στους Έλληνες.
     Σε τόσο μεγάλο χωριό υπάρχει μόνο μία εκκλησία του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού. Η ανέγερση του ναού στοίχησε 40000 ρούβλια. Η εκκλησία έχει 10 στρέμματα γης.
     Οι Έλληνες όμως έχουν δικό τους ξεχωριστό παρεκκλήσι και δικούς τους εκκλησιαστικούς κανόνες. Το προσωπικό της εκκλησίας αποτελούν ένας παπάς και ένας ψάλτης. Το παρεκκλήσι είναι πέτρινο, ευρύχωρο, απλής αρχιτεκτονικής και έχει μόνο τον απαραίτητο εξοπλισμό λειτουργίας
     Θρήσκευμα. Ολοι οι κάτοικοι του χωριού, όπως οι Έλληνες έτσι και οι Ρώσοι είναι ορθόδοξοι χριστιανοί.   Εκπαίδευση. Στο χωριό λειτουργούν τέσσερα εκπαιδευτικά ιδρύματα που ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας: δύο από αυτά είναι διάρκειας ενός έτους, ένα εκκλησιαστικό σχολείο και ένα δημοτικό σχολείο…..Το 4ο σχολείο είναι ελληνικό και στηρίζεται αποκλειστικά οικονομικά από Έλληνες.
 
Δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε τη σχέση του ρώσικου και του ελληνικού πληθυσμού μ’ αυτό το σχολείο. Οι Έλληνες σε αριθμό αποτελούν τη μειονότητα του πληθυσμού, όμως και στα δύο εκπαιδευτικά ιδρύματα του Υπουργείου ο αριθμός των Ελλήνων μαθητών αποτελεί το μισό του αριθμού όλων των μαθητών. Στο εκκλησιαστικό σχολείο οι Έλληνες δεν έστελναν τα παιδιά τους, γιατι δε βρίσκανε τη διδασκαλία εκεί ικανοποιητική. Την άνοιξη όταν αρχίζουν οι γεωργικές εργασίες οι περισσότεροι Ρώσοι μαθητές απουσιάζουν από τα σχολεία, γιατί βοηθούν στις εργασίες μέχρι το επόμενο φθινόπωρο. Ενώ οι Έλληνες μαθητές παρακολουθούν κανονικά τα μαθήματα μέχρι την τελευταία μέρα. Και οι πιο φτωχοί μαθητές συνεχίζουν να πηγαίνουν στο σχολείο. Οι Έλληνες άντρες είναι όλοι μορφωμένοι, ενώ ανάμεσα στους Ρώσους o αναλφαβητισμός είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Επίσης πρέπει να τονίσουμε ότι τα παιδιά των Ελλήνων, πριν πάνε στο Ρωσικό σχολείο, παρακολουθούν το Ελληνικό για 2 – 3 χρόνια. Προκαλεί κατάπληξη η οξεία διαφορά σε όλα μεταξύ του Ρωσικού και Ελληνικού πληθυσμού!
Αυτοί οι αγριάνθρωποι που ήρθαν από την Τουρκία κατατρεγμένοι και ρακένδυτοι , που ζούσαν στην αρχή σε ορύγματα και σε καλύβια, σήμερα παρουσιάζονται ως το πιο φιλήσυχο, εργατικό και μη εθισμένο στο αλκοόλ αγροτικό στοιχείο του πληθυσμού. Επίσης είναι ανώτεροι σε διανοητικό και ηθικό επίπεδο από τους Ρώσους συγχωριανούς τους. Η πίστη των Ελλήνων και αυτή με τη σειρά της είναι πιο δυνατή. Αυτή η πίστη εκδηλώνεται και με το γεγονός ότι οι Ελληνικοί τάφοι των νεκρών στο νεκροταφείο έχουν καλούς και επιμελώς φτιαγμένους σταυρούς και μερικές φορές μνημεία. Στους Ρωσικούς τάφους όμως παντού βλέπεις ξύλινα κομμάτια από χαλασμένους σταυρούς που εξέχουν από τα μνήματα. Μόνο κάπου – κάπου μπορείς να δεις κάτι μικρούς, φτηνούς σταυρούς. Η μη εξάρτηση των Ελλήνων από το ποτό είναι παραδειγματική! Μεθύστακες ανάμεσά τους δεν υπάρχουν και δε μπορείς να συναντήσεις ποτέ στο δρόμο ένα μεθυσμένο Έλληνα. Αυτοί πίνουν μόνο στα σπίτια τους και μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, όπως ας πούμε στους γάμους κτλ. Συνάμα δε δημιουργούνται φασαρίες στις παρέες. Σπάνια λύνουν τις διαφορές τους στο δικαστήριο. Στη συζυγική ζωή τους και οι άντρες και οι γυναίκες διακρίνονται για την παραδειγματική πίστη του ενός στον άλλον και η συμπεριφορά του άντρα προς τη γυναίκα του δεν αφήνει να επιθυμείς κάτι καλύτερο. Οι Έλληνες δεν μπορούν ούτε να καταλάβουν πως είναι δυνατόν οι Ρώσοι να χτυπάνε τη γυναίκα τους, εκφράζοντας και αποδυκνείοντας την αγάπη τους σ’αυτήν με γροθιές και μαστίγια και οι Έλληνες τους κοροϊδεύουν γι’αυτό. Σήμερα όλοι οι Έλληνες έχου ίδια σπίτια με τους Ρώσους. Το ψωμί που το αντικαθιστούσαν με κάτι «τσουρέκια», τώρα το ψήνουν υπέροχα. Τα καταφέρνουν καλά και με την κτηνοτροφία και με τα σπιτικά πτηνά, γι’αυτό και τα προϊόντα τους έχουν καλύτερη ποιότητα. Τα αβγά στον Καύκασο είναι πολύ μικρά και γι’αυτό δεν εξάγονται, των Ελλήνων όμως είναι μεγάλα και διαφοροποιούνται από τα ρωσικά. Πολλοί Έλληνες έχουν βόδια, τα οποία τους δίνουν υπέροχο και πλούσιο σε λίπος γάλα. Μέχρι τώρα το μόνο που δε μπορούν να μάθουν οι Έλληνες είναι η καθαριότητα και η τάξη. Όλοι οι Έλληνες και σχεδόν όλες οι Ελληνίδες μιλάνε λίγο ή πολύ καθαρά Ρωσικά. Αναγνωρίζοντας στους Έλληνες πολλές αξιόλογες αρετές, οι Ρωσίδες ευχαρίστως παντρεύονται μ’αυτούς. Δεν έτυχε όμως ποτέ να παντρευτεί Ελληνίδα Ρώσο. Δυστυχώς όμως, όπως λένε οι γέροντες Έλληνες, η νέα γενιά τους αρχίζει να χαλάει, παίρνοντας από τους γείτονές της πολλά κακά. Το καλό παράδειγμα όμως των Ελλήνων στους Ρώσους μάλλον δεν έχει καμία καλή επίπτωση. 
Posted in Travel | Tagged , , | Leave a comment

LOVE IS A BAD TRANSLATION EITHER OF EROS OR AGAPE

The Ancient Greeks’ 6 Words for Love (And Why Knowing Them Can Change Your Life)

Today’s coffee culture has an incredibly sophisticated vocabulary. Do you want a cappuccino, an espresso, a skinny latte, or maybe an iced caramel macchiato?

Eros involved a loss of control that frightened the Greeks.

The ancient Greeks were just as sophisticated in the way they talked about love, recognizing six different varieties. They would have been shocked by our crudeness in using a single word both to whisper “I love you” over a candlelit meal and to casually sign an email “lots of love.”

So what were the six loves known to the Greeks? And how can they inspire us to move beyond our current addiction to romantic love, which has 94 percent of young people hoping—but often failing—to find a unique soul mate who can satisfy all their emotional needs?

1. Eros, or sexual passion

The first kind of love was eros, named after the Greek god of fertility, and it represented the idea of sexual passion and desire. But the Greeks didn’t always think of it as something positive, as we tend to do today. In fact, eros was viewed as a dangerous, fiery, and irrational form of love that could take hold of you and possess you—an attitude shared by many later spiritual thinkers, such as the Christian writer C. S. Lewis.

Eros involved a loss of control that frightened the Greeks. Which is odd, because losing control is precisely what many people now seek in a relationship. Don’t we all hope to fall “madly” in love?

2. Philia, or deep friendship

The second variety of love was philia or friendship, which the Greeks valued far more than the base sexuality of erosPhilia concerned the deep comradely friendship that developed between brothers in arms who had fought side by side on the battlefield. It was about showing loyalty to your friends, sacrificing for them, as well as sharing your emotions with them. (Another kind of philia, sometimes called storge, embodied the love between parents and their children.)

We can all ask ourselves how much of this comradely philia we have in our lives. It’s an important question in an age when we attempt to amass “friends” on Facebook or “followers” on Twitter—achievements that would have hardly impressed the Greeks.

3. Ludus, or playful love

While philia could be a matter of great seriousness, there was a third type of love valued by the ancient Greeks, which was playful love. Following the Roman poet Ovid, scholars (such as the philosopher A. C. Grayling) commonly use the Latin word ludus to describe this form of love, which concerns the playful affection between children or casual lovers. We’ve all had a taste of it in the flirting and teasing in the early stages of a relationship. But we also live out our ludus when we sit around in a bar bantering and laughing with friends, or when we go out dancing.

Dancing with strangers may be the ultimate ludic activity, almost a playful substitute for sex itself. Social norms may frown on this kind of adult frivolity, but a little more ludus might be just what we need to spice up our love lives.

4. Agape, or love for everyone

The fourth love, and perhaps the most radical, was agape or selfless love. This was a love that you extended to all people, whether family members or distant strangers. Agape was later translated into Latin as caritas, which is the origin of our word “charity.”

C.S. Lewis referred to it as “gift love,” the highest form of Christian love. But it also appears in other religious traditions, such as the idea of mettā or “universal loving kindness” in Theravāda Buddhism.

There is growing evidence that agape is in a dangerous decline in many countries. Empathy levels in the U.S. have declined sharply over the past 40 years, with the steepest fall occurring in the past decade. We urgently need to revive our capacity to care about strangers.

5. Pragma, or longstanding love

The use of the ancient Greek root pragma as a form of love was popularized by the Canadian sociologist John Allen Lee in the 1970s, who described it as a mature, realistic love that is commonly found amongst long-established couples. Pragma is about making compromises to help the relationship work over time, and showing patience and tolerance. There is in fact little evidence that the Greeks commonly used this precise term themselves, so it is best thought of as a modern update on the ancient Greek loves.

The psychoanalyst Erich Fromm said that we expend too much energy on “falling in love” and need to learn more how to “stand in love.” Pragma is precisely about standing in love—making an effort to give love rather than just receive it. With about a third of first marriages in the U.S. ending through divorce or separation in the first 10 years, we should surely think about bringing a serious dose of pragma into our relationships.

6. Philautia, or love of the self

The Greek’s sixth variety of love was philautia or self-love. And clever Greeks such as Aristotle realized there were two types. One was an unhealthy variety associated with narcissism, where you became self-obsessed and focused on personal fame and fortune. A healthier version enhanced your wider capacity to love.

The idea was that if you like yourself and feel secure in yourself, you will have plenty of love to give others (as is reflected in the Buddhist-inspired concept of “self-compassion”). Or, as Aristotle put it, “All friendly feelings for others are an extension of a man’s feelings for himself.”

The ancient Greeks found diverse kinds of love in relationships with a wide range of people—friends, family, spouses, strangers, and even themselves. This contrasts with our typical focus on a single romantic relationship, where we hope to find all the different loves wrapped into a single person or soul mate. The message from the Greeks is to nurture the varieties of love and tap into its many sources. Don’t just seek eros, but cultivate philia by spending more time with old friends, or develop ludus by dancing the night away.

Moreover, we should abandon our obsession with perfection. Don’t expect your partner to offer you all the varieties of love, all of the time (with the danger that you may toss aside a partner who fails to live up to your desires). Recognize that a relationship may begin with plenty of eros and ludus, then evolve toward embodying more pragma or agape.

The diverse Greek system of loves can also provide consolation. By mapping out the extent to which all six loves are present in your life, you might discover you’ve got a lot more love than you had ever imagined—even if you feel an absence of a physical lover.

It’s time we introduced the six varieties of Greek love into our everyday way of speaking and thinking. If the art of coffee deserves its own sophisticated vocabulary, then why not the art of love?

This article originally appeared in Sojourners. It has been edited for YES! Magazine. For a more detailed discussion of the six loves, including a full list of scholarly references, please see Roman Krznaric’s bookHow Should We Live? Great Ideas from the Past for Everyday Life. 


ROMAN KRZNARIC is a public philosopher and former political scientist. He is the author of several books, including Carpe Diem: Seizing the Day in a Distracted World, and is the founder of the Empathy Museum.CONNECT:  Twitter

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , , , | 1 Comment

Η ΤΙΚΤΟΥΣΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

Εισαγωγική ομιλία του καθηγητή
κ. Θεοδόση Τάσιου

Το φαινόμενο του πλήθους των επαγγελματιών μουσικών μέσα στις τεκτονικές στοές, μπορεί ν’ ακούγεται παράξενο για πολλούς ή για κάποιον που δεν έχει διαβάσει ιστορία ή που δεν μπορεί να διαβάσει ιστορία, (διότι λογοκρίνονταν όλα αυτά την εποχή εκείνη), το φαινόμενο δηλαδή ότι μεγάλο ποσοστό επαγγελματιών μουσικών εντάχθηκε στον Ελευθεροτεκτονισμό δεν είναι
εύκολα κατανοητό.
Διαπιστώνεται όμως ότι από τον 17οαιώνα,αλλά κυρίως τον 18οκαι επέκεινα, αλλά και μέχρι τον 19ο μεγάλο ποσοστό επαγγελματιών μουσικών πήγε και βρήκε καταφύγιο μέσα στις τεκτονικές στοές.

Αυτό, κοινωνιολογικά, είναι παράξενο, διότι ακριβώς οι συντεχνίες αυτές, των Κτιστάδων δηλαδή, στις οποίες πήγαιναν οι μουσικοί και βρίσκαν καταφύγιο, αφορούσαν το επάγγελμα βεβαίως του κτίστη, έστω και «θεωρητικού».

Θέλουμε να καταλάβουμε, λοιπόν, πώς και γιατί μια άλλη συντεχνία, αυτή των μουσικών, πήγε και συμπορεύθηκε και βρήκε ένα συγγενές έδαφος και γιατί ήταν τόσο πολλοί οι μουσικοί που πήγαν στη συντεχνία των αποδεδεγμένων κτιστάδων!

Οι σχετικές έρευνες είναι δουλειά των Πανεπιστημίων πλέον,είτε προσφεύγοντας στα αρχεία τα τεκτονικά, είτε αυτά των υφισταμένων τεκτονικών στοών, είτε στα αρχεία τα οποία είχαν κατασχεθεί από τις αστυνομίες. Όπως π.χ. από την αυστριακή αστυνομία
λίγο μετά τον καιρό του Mozart ή από τη ρωσσική αστυνομία που κατέσχε αργότερα όλα τα πρακτικά όλων των στοών, μετά την αυταρχική απαγόρευσή τους από τον τσάρο. Έτσι σήμερα η επιστήμη έχει άλλη μια δυνατότητα να βλέπει και να ερευνά την ιστορία της εποχής εκείνης.

Καλλιεργώντας, λοιπόν, αυτή την επιστημονική έρευνα, ξεκαθαρίζουν τα πράγματα και η πρώτη ερμηνεία που συνήθως δίνεται είναι πως οι μουσικάντηδες, την εποχή εκείνη, ήταν ένα καταδυναστευόμενο επάγγελμα, διότι ως επαγγελματίες αυτοί ανήκαν είτε στους βαρώνους είτε στους επισκόπους και σε κάθε περίπτωση σε
κάποιον της άρχουσας τάξης.

Και, ήταν άνθρωποι που έτρωγαν στα υπόγεια μαζί με τους άλλους υπηρέτες.
Αυτή ήταν η κατάσταση, αλλά φαίνεται ότι μέσα στις τεκτονικές στοές βρήκαν ισότητα αφού μπορούσαν να κάθονται δίπλα – δίπλα με τους κυρίους τους.
Η ερμηνεία αυτής της ισότητος δεν ήταν όπως εκ των υστέρων ακούστηκε με το κήρυγμα του Διαφωτισμού ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΙΣΟΤΗΣ – ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ, κλπ. Αυτά θα έρθουν μετά.
Όχι! Πριν, υπήρχε απλώς το τεκτονικό αίσθημα της πνευματικής συντεχνίας, όπου δεν υπήρχε διάκριση μεταξύ ανώτερου και κατώτερου.

Μέσα σ’ αυτό, λοιπόν, το περιβάλλον, μπόρεσαν οι μουσικάντηδες να βολευτούν και να νιώσουν ως ίσοι προς ίσους.

Δεύτερον, δεν είχαν προηγουμένως δικαίωμα ν’ ασκήσουν δημόσια το επάγγελμα του μουσικού, γιατί ήσαν μουσικοί του βαρώνου είτε του επισκόπου. Επομένως για κάθε δημόσια μουσική εκδήλωση έπρεπε να πάρουν ειδική άδεια, από κάποια Ακαδημία ή κάποια άλλη Αρχή, η οποία και, συνήθως, δεν τους εδίδετο.
Άρα, δεν δινόταν αυτό το μέγιστο αγαθό, η μουσική, για το Λαό.
Ξαφνικά όμως, μέσα στις στοές, λύθηκε αυτό το πρόβλημα: Οι στοές αποφάσιζαν και κάνανε δικές τους μουσικές εκδηλώσεις.
Ποιός να τους το απαγορεύσει αφού μέσα σ’ αυτές υπήρχαν και βαρώνοι και παπάδες;
Άλλωστε, ο ιδρυτής του λεγόμενου ιστορικού τεκτονισμού της Αγγλίας, ο Anderson, παπάς ήταν ο άνθρωπος.
Ετσι, λοιπόν, οι μουσικοί αυτοί που είχαν μπεί στις τεκτονικές στοές, βγαίναν έξω και κάναν δημόσιες μουσικές εκδηλώσεις, χωρίς εισιτήριο στην αρχή, απλά για να μπορούν να παίζουν στον κόσμο,στις πλατείες και αργότερα και στις αίθουσες.
Αυτή η δυνατότητα της επικοινωνίας των μουσικών με τον λαό ήταν, νομίζω, εύλογη.
Το όλον θέμα το μελετώ κι εγώ στα διάφορα διδακτορικά που γίνονται σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια.

Άλλωστε βαθμιαίως, ο τεκτονισμός απομακρύνεται από τον κύκλο των κτιστάδων, γίνεται πιο intellectual και εκείνο, το οποίο φάνηκε αργότερα, είναι να υπάρχει σαφής διάκριση του τεκτονισμού,που δεν ήτανε ένα ίδρυμα διανοουμένων, δεν ήτανε ένα ίδρυμα πολιτικό, δεν ήταν ένα ίδρυμα καλλιτεχνικό αλλά προσπαθούσε να κάνει μια σύνθεση όλων και να έχει μια ισότητα όλων αυτών των ενεργημάτων, που είναι οι τρεις διαστάσεις του ΕΙΝΑΙ, δηλαδή το Γνωσιακό, το Αισθητικό και το Ηθικό, και το τελευταίο είναι πρώτο,το Ηθικό ενέργημα.

Έτσι το αισθητικό ενέργημα βρέθηκε να μην είναι μια διασκέδαση ή έστω μια ψυχαγωγία, όπως λέει ο κόσμος, αλλά να είναι μια ουσιώδης διάσταση του ΕΙΝΑΙ.
Δεν είναι «να πάμε να διασκεδάσουμε και να περάσουμε την ώρα μας».
Φαίνεται από τα κείμενα τα τεκτονικά, αλλά και από τις πολλές συμμετοχές, στον τεκτονισμό, διανοουμένων και καλλιτεχνών της εποχής εκείνης, κυρίως ποιητών, ότι εκεί το αισθητικό ενέργημα ήταν ένα υψηλότερα αισθητικό νοούμενο και προσείλκυε αυτούς τους ανθρώπους.
Στη Γαλλία, τον 18οαιώνα υπήρξαν πολλές παρατεκτονικές οργανώσεις που οργάνωναν μόνιμα και συστηματικά μουσικές εκδηλώσεις γαι τον λαό, με ένα μικρό εισιτήριο και έτσι άρχισαν και οι μουσικάντηδες να βελτιώνουν λίγο τα άθλια οικονομικά τους.
Αυτή ήταν η κατάσταση, για να κάνω μια μικρή σταχυολόγηση των γαλλικών πραγμάτων την εποχή εκείνη.
Στην Αγγλία, για να κάνω μια επίσης μικρή σταχυολόγηση,υπήρχε μια στοά που απεφάσισε να κάνει δημόσιες συναυλίες με έργα διαφόρων μουσικών και της οποίας ισόβιος μαέστρος ήταν ο Geminiani, ίσως όχι πολύ γνωστός σήμερα. Ο Geminiani ήταν από τα στελέχη αυτής της κίνησης και έκανε εξαιρετική δουλειά για 30 χρόνια.

Θ’ αφήσω την Αυστρία και τη Ρωσία και θα σταχυολογήσω μερικά πράγματα από τη Γερμανία του Γκαίτε, ο οποίος έφερε αρκετούς φίλους του στον τεκτονισμό. Εκεί, μεταξύ 1775 – 1785 τυπώθηκαν 30 συλλογές μουσικής, από τις οποίες οι 28 είχαν καί ποιητή καί μουσικό τέκτονα. Το φαινόμενο αυτό ήταν ογκωμένο κυρίως την εποχή του Διαφωτισμού, ενώ σιγά – σιγά άρχισε να μειούται με τον χρόνο. Γιατί αυτό; Διότι ακριβώς αυτά τα στοιχειώδη ιδανικά, αφ’ενός μεν της Ισότητας κλπ. είχαν γίνει ευρύτερα αποδεκτά, ενώ αφ’ετέρου η αισθητική δραστηριότητα ήταν ήδη διαδεδομένη στην κοινωνία. Πάντως αυτό το φαινόμενο είναι ιστορικώς πολύ ενδιαφέρον.
Ένας από τους φίλους του Γκαίτε, ο Ναόν – ίσως δεν είναι πολύ γνωστό – είναι ο εφευρέτης της περίφημης Μουσικής των Κρυστάλλων, η οποία δεν είναι ίσως πολύ γνωστή στον τόπο μας. Έχουμε δηλαδή ένα «έπιπλο» που έχει διάφορα «ποτήρια», τα οποία είτε με τη μέθοδο της κρούσης είτε με τη μέθοδο της τριβής παράγουν απίστευτους ήχους και αρμονία. Να φανταστείτε ότι ο Μεσμέρ, πρώτος είχε διαπιστώσει την αφάνταστη συγκίνηση, την οποία προκαλούν οι ήχοι αυτοί. Ήταν τόσο πολύ της μόδας τότε, ώστε ο Μότσαρτ έγραψε δύο κομμάτια για τέτοια μουσική. Ο Βενιαμίν Φραγκλίνος,ό οποίος ήταν και μεγάλη προσωπικότητα της στοάς των Εννέα Μουσών στο Παρίσι, έφτιαξε μια μηχανή για τέτοια μουσική.

Συμπτώσεις, μπορείτε να μου πείτε αλλά συμπτώσεις εμπνεόμενες ή μάλλον υπαγορευόμενες από την κοινωνιολογική ερμηνεία που δώσαμε πριν.

Επειδή εξ άλλου ο τεκτονισμός προσέφερε τον εταιρισμό, ενώ περιείχε το τρίπτυχο Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφότητα, έγινε όχη μα υλοποίησης και της αρχής της εθνότητας. Οι υποψήφιοι επαναστάτες (Garibaldini, Carbonari, επαναστάτες στη Ρουμανία, Δεκεμβριστές στη Ρωσία, Φιλική Εταιρεία κλπ.) βρήκαν το φιλοσοφικό και οργανωτικό τους πλαίσιο έτοιμο και το ακολούθησαν.
Επιτρέψτε μου όμως μια μικρή παρέκβαση αναφορικά με τους Δεκεμβριστές.
Ήταν ένα απίθανο κίνημα και όλη η ιστορία της Ευρώπης, θα είχε αλλάξει, αν το Δεκέμβριο του 1825 αυτό το κίνημα των Δεκεμβριστών, το οποίο ξεκίνησε από τρείς στοές του Κιέβου και μια στοά του Πέτρογραδ, (όπου οι αξιωματικοί επαναστάτες βρήκαν καταφύγιο και βγήκαν μπροστά), αν είχε επιτύχει την απελευθέρωση των
δουλοπαροίκων 30 χρόνια νωρίτερα, η εικόνα της Ευρώπης θα ήταν σήμερα διαφορετική.
Γιατί όμως το μνημόνευσα αυτό εδώ;
Και οι Δεκεμβριστές και οι Γκαριμπαλτίνι ως σήμα τους είχαν τη
λαϊκή μουσική.

Και οι Δεκεμβριστές, (που ήταν και αριστοκράτες) καί οι Γκαριμπαλτίνι τραγουδούσαν λαϊκά τραγούδια για να εμπνεύσουν τους οπαδούς τους.
Και επιπλέον έχουμε ανάλογο φαινόμενο με τους μουσικούς
εκείνους, οι οποίοι έγραψαν Εθνικούς Υμνους.
Ο Ροζέ ντε Λιλ έγραψε τη Μασσαλιώτιδα.
Πού την έγραψε;

Την έγραψε μέσα σε μια τεκτονική στοά και την πρωτοτραγούδησε μέσα στο σπίτι του δημάρχου, που το είχαν μετατρέψει σε στοά της οποίας ο ίδιος ο δήμαρχος ήταν πρόεδρος, (σημειωτέον ότι τρόμαξε να γλυτώσει την καρατόμηση αργότερα από τους επαναστάτες….).
Το Rule Britannia γράφτηκε επίσης από τέκτονα μουσικό.
Και τελειώνω,
Κύριε Αντιπρόεδρε, δεν ξέρω αν κάνετε χατίρια εσείς μέσα στο Ίδρυμά σας, αλλά θα αναφέρω δύο σπουδαία χατίρια που έγιναν εις όφελος διασήμων μουσικών τεκτόνων που τους δώσανε κάτι βαθμούς τεκτονικούς, «χατιρικά» θα λέγαμε σήμερα.

Ο πρώτος ήτανε ο Φρειδερίκος ο Μεγάλος της Πρωσίας, διάσημος συνθέτης, φλαουτίστας, κλπ. που αν δεν έδινε 3000 φλορίνια στην Κωστάντσα για να ξεπληρωθούν τα χρέη του Μότσαρτ, ακόμα θα πλήρωνε η οικογένειά του. Τον κάνανε μέσα σε δύο νύκτες τέκτονα διδάσκαλο.
Η δεύτερη οιωνεί χαριστική ενέργεια έγινε με τον Σαμάρα, όπου σε δύο μέρες πάλι πήρε τον Γ’ τεκτονικό βαθμό, ενώ την άλλη μέρα έφυγε για τη Ρώμη που είχε να παραδώσει όπερα.
Έτσι και μείς θα δεχθούμε τη χαριστική σας προσφορά και θα απολαύσομε με τη λαμπρή μουσική που θα μας προσφέρουν οι μουσικοί μας απόψε.

ΠΗΓΗ

ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
Τ Ε Κ Τ Ο Ν Ι Κ Ο Δ Ε Λ Τ Ι Ο
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ
τευχος 105 / ετος 2015

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

KM4 Analyse des Krisenmanagements (Kurzfassung) (I)

Vorbemerkung: Aufgabe und Ziel von Krisenstäben und jeglichem Krisenmanagement ist es, besondere
Gefahren zu erkennen und sie so lange zu bekämpfen, bis der Normalzustand wieder erreicht ist. Ein
Normalzustand kann also keine Krise sein.
Zusammenfassung der Analyseergebnisse

  1. Das Krisenmanagement hat in der Vergangenheit (leider wider besseren institutionellen Wissens)
    keine adäquaten Instrumente zur Gefahrenanalyse und –bewertung aufgebaut. Die Lageberichte,
    in denen alle entscheidungsrelevanten Informationen zusammen gefasst werden müssten,
    behandeln in der laufenden Krise bis heute nur einen kleinen Ausschnitt des drohenden
    Gefahrenspektrums. Auf der Basis unvollständiger und ungeeigneter Informationen in den
    Lagebildern ist eine Gefahreneinschätzung grundsätzlich nicht möglich. Ohne korrekt erhobene
    Gefahreneinschätzung kann es keine angemessene und wirksame Maßnahmenplanung geben.
    Das methodische Defizit wirkt sich bei jeder Transformation auf eine höhere Ebene aus; die
    Politik hatte bisher eine stark reduzierte Chance, die sachlich richtigen Entscheidungen zu
    treffen.
  2. Die beobachtbaren Wirkungen und Auswirkungen von COVID-19 lassen keine ausreichende Evidenz
    dafür erkennen, dass es sich – bezogen auf die gesundheitlichen Auswirkungen auf die
    Gesamtgesellschaft – um mehr als um einen Fehlalarm handelt. Durch den neuen Virus bestand
    vermutlich zu keinem Zeitpunkt eine über das Normalmaß hinausgehende Gefahr für die
    Bevölkerung (Vergleichsgröße ist das übliche Sterbegeschehen in DEU). Es sterben an Corona im
    Wesentlichen die Menschen, die statistisch dieses Jahr sterben, weil sie am Ende ihres Lebens
    angekommen sind und ihr geschwächter Körper sich beliebiger zufälliger Alltagsbelastungen nicht
    mehr erwehren kann (darunter der etwa 150 derzeit im Umlauf befindlichen Viren). Die
    Gefährlichkeit von Covid-19 wurde überschätzt. (innerhalb eines Vierteljahres weltweit nicht
    mehr als 250.000 Todesfälle mit Covid-19, gegenüber 1,5 Mio. Toten während der Influenzawelle
    2017/18). Die Gefahr ist offenkundig nicht größer als die vieler anderer Viren. Wir haben es aller
    Voraussicht nach mit einem über längere Zeit unerkannt gebliebenen globalen Fehlalarm zu tun.
    – Dieses Analyseergebnis ist von KM 4 auf wissenschaftliche Plausibilität überprüft worden und
    widerspricht im Wesentlichen nicht den vom RKI vorgelegten Daten und Risikobewertungen.
  1. Dass der mutmaßliche Fehlalarm über Wochen unentdeckt blieb, hat einen wesentlichen Grund
    darin, dass die geltenden Rahmenvorgaben zum Handeln des Krisenstabs und des
    Krisenmanagement in einer Pandemie keine geeigneten Detektionsinstrumente enthalten, die
    automatisch einen Alarm auslösen und den sofortigen Abbruch von Maßnahmen einleiten
    würden, sobald sich entweder eine Pandemiewarnung als Fehlalarm herausstellte oder
    abzusehen ist, dass die Kollateralschäden – und darunter insbesondere die Menschenleben
    vernichtenden Anteile – größer zu werden drohen, als das gesundheitliche und insbesondere das
    tödliche Potential der betrachteten Erkrankung ausmacht.
  2. Der Kollateralschaden ist inzwischen höher ist als der erkennbare Nutzen. Dieser Feststellung
    liegt keine Gegenüberstellung von materiellen Schäden mit Personenschäden (Menschenleben)
    zu Grunde! Alleine ein Vergleich von bisherigen Todesfällen durch den Virus mit Todesfällen
    durch die staatlich verfügten Schutzmaßnahmen (beides ohne sichere Datenbasis) belegen den
    Befund. Eine von Wissenschaftlern auf Plausibilität überprüfte überblicksartige
    Zusammenstellung gesundheitlichen Kollateralschäden (incl. Todesfälle) ist unten angefügt.
  1. Der (völlig zweckfreie) Kollateralschaden der Coronakrise ist zwischenzeitlich gigantisch. Ein
    großer Teil dieses Schadens wird sich sogar erst in der näheren und ferneren Zukunft
    manifestieren. Dies kann nicht mehr verhindert, sondern nur noch begrenzt werden.
  2. Kritische Infrastrukturen sind die überlebensnotwendigen Lebensadern moderner
    Gesellschaften. Bei den Kritischen Infrastrukturen ist in Folge der Schutzmaßnahmen die aktuelle
    Versorgungssicherheit nicht mehr wie gewohnt gegeben (bisher graduelle Reduktion der
    prinzipiellen Versorgungssicherheit, die sich z.B. in kommenden Belastungssituationen
    niederschlagen kann). Die Resilienz des hochkomplexen und stark interdependenten
    Gesamtsystems Kritischer Infrastrukturen ist gesunken. Unsere Gesellschaft lebt ab sofort mit
    einer gestiegenen Verletzlichkeit und höheren Ausfallrisiken von lebenswichtigen
    Infrastrukturen. Das kann fatale Folgen haben, falls auf dem inzwischen reduzierten
    Resilienzniveau von KRITIS eine wirklich gefährliche Pandemie oder eine andere Bedrohung
    eintreten würde.
    UN-Generalsekretär António Guterres sprach vor vier Wochen ein grundlegendes Risiko an.
    Guterres sagte (laut einem Tagesschaubericht vom 10.4.2020): „Die Schwächen und mangelhafte
    Vorbereitung, die durch diese Pandemie offengelegt wurden, geben Einblicke darin, wie ein
    bioterroristischer Angriff aussehen könnte – und [diese Schwächen] erhöhen möglicherweise das
    Risiko dafür.“ Nach unseren Analysen ist ein gravierender Mangel in DEU das Fehlen eines
    adäquaten Gefahrenanalyse und –bewertungssystem in Krisensituationen (s.o.).
  3. Die staatlich angeordneten Schutzmaßnahmen, sowie die vielfältigen gesellschaftlichen
    Aktivitäten und Initiativen, die als ursprüngliche Schutzmaßnahmen den Kollateralschaden
    bewirken, aber inzwischen jeden Sinn verloren haben, sind größtenteils immer noch in Kraft. Es
    wird dringend empfohlen, sie kurzfristig vollständig aufzuheben, um Schaden von der
    Bevölkerung abzuwenden – insbesondere unnötige zusätzliche Todesfälle – , und um die
    möglicherweise prekär werdende Lage bei den Kritischen Infrastrukturen zu stabilisieren.
  4. Die Defizite und Fehlleistungen im Krisenmanagement haben in der Konsequenz zu einer
    Vermittlung von nicht stichhaltigen Informationen geführt und damit eine Desinformation der
    Bevölkerung ausgelöst. (Ein Vorwurf könnte lauten: Der Staat hat sich in der Coronakrise als einer
    der größten fake-news-Produzenten erwiesen.)
    Aus diesen Erkenntnissen ergibt sich:
    a) Die Verhältnismäßigkeit von Eingriffen in Rechte von z.B. Bürgern ist derzeit nicht gegeben, da
    staatlicherseits keine angemessene Abwägung mit den Folgen durchgeführt wurde. Das BVerfG
    fordert eine angemessene Abwägung von Maßnahmen mit negativen Folgen (PSPP Urteil vom 5.
    Mai 2020).
    b) Die Lageberichte des Krisenstabs BMI-BMG und die Lagemitteilungen des Bundes an die Länder
    müssen daher ab sofort
    o eine angemessene Gefahrenanalyse und -bewertung vornehmen.
    o eine zusätzliche Abteilung mit aussagekräftige Daten über Kollateralschäden enthalten
    (siehe z.B. Ausführungen in der Langfassung)
    o befreit werden von überflüssigen Daten und Informationen, die für die
    Gefahrenbewertung nicht erforderlich sind, weil sie die Übersicht erschweren.
    o Es müssten Kennzahlen gebildet und vorangestellt werden.
    c) Es ist unverzüglich eine angemessene Gefahrenanalyse und –bewertung durchzuführen.
    Anderenfalls könnte der Staat für entstandene Schäden haftbar sein.

Erläuterungen zum besseren Verständnis von Wirkzusammenhängen in einer Pandemie
Eine schwere Pandemie ist sehr selten und somit eine große Herausforderung. Die zuständigen Behörden
müssen eine Krisensituation bewältigen, für die es keine Erfahrungswerte gibt.
In der Abteilung KM des BMI und im BBK werden regelmäßig (zusammen mit anderen Behörden wie dem
RKI, teilweise Federführung des Kooperationspartners) Notfallvorsorgepläne, Pandemiepläne und weitere
organisatorische und rechtliche Rahmenbedingungen für die Bekämpfung auch von Pandemien entwickelt.
In der Vergangenheit wurden zu dem Szenario einer Pandemie zwar gelegentlich Studien erstellt, seltener
große Übungen durchgeführt und noch seltener ausführlichere Risikoanalysen erhoben. Aber alle diese
Arbeiten konnten in der gegenwärtigen Krise nicht viel mehr als einen groben Rahmen bieten. Denn für ein
gutes, reibungslos ablaufendes Krisenmanagement bedarf es vor allem vieler Erfahrungen mit
gleichartigen Krisen- und Übungssituationen und der steten Nachbesserung von Rahmenbedingungen. Im
Bereich der Feuerwehr und im Rettungswesen ist das über die Jahre immer weiter optimiert worden. Im
Falle einer Pandemie kann auf keiner Routine aufgebaut werden und das bedeutet, dass die meisten
Handelnden schlecht vorbereitet und überfordert sein werden, und dass dem Krisenmanagement Fehler
unterlaufen werden.
Ausgangspunkt einer Krisenintervention ist immer das Vorhandensein einer besonderen Gefahrenlage.
Feststellung einer besonderen Gefahrenlage (Pandemie)
Die Feststellung einer besonderen Gefahrenlage setzt nicht zwingend voraus, dass ein Schaden bereits
eingetreten ist. Im Falle einer vermuteten Pandemie wird eine Abschätzung möglicher Schäden
vorgenommen, die ohne Schutzmaßnahmen voraussichtlich eintreten würden. Diese Abschätzung muss im
Verlauf einer Pandemie laufend aktualisiert werden, weil sie zuerst lediglich eine plausible Vermutung ist.
Wenn diese Plausibilität nicht mehr gegeben ist, oder wenn eine entgegenstehende Bewertung plausibler
erscheint, oder wenn das Schadausmaß in angemessener Zeit keine außergewöhnliche Höhe erreicht, liegt
keine besondere Gefahrenlage (mehr) vor.
Schutzmaßnahmen als eigene Gefährdungsquelle – Eintritt einer Multi-Gefahrenlage
Schutzmaßnahmen können nicht beliebig präventiv eingesetzt werden, weil auch sie das Potential in sich
tragen, außergewöhnliche Schäden zu erzeugen. Es gibt in einer Pandemie also immer mindestens zwei
Gefahren, die das Krisenmanagement im Blick haben muss: gesundheitliche Schäden durch einen
Krankheitserreger, Kollateralschäden durch Nebenwirkungen der Schutzmaßnahmen oder (als Spezialfall)
einen Fehlalarm.
Aufgrund dieses Dualismus muss im Verlaufe einer Pandemie die Wahrscheinlichkeit des Eintretens von
außergewöhnlichen Schäden und die voraussichtliche Höhe des entstehenden Schadens für alle
bestehenden Gefahren simultan laufend nachgehalten werden. Die Auswertung von Daten über das
Infektionsgeschehen und die Zahl der Todesfälle reicht dazu bei weitem nicht aus. Dazu eignet sich eine
systematische Multi- Gefahrenanalyse (Kriterien für eine Multi-Gefahrenanalyse enthält die Langfassung).
Bedeutung von Kollateralschäden
Eine zentrale Erkenntnis aus allen bisherigen Studien, Übungen und Risikoanalysen ist, dass bei der
Bekämpfung einer Pandemie stets Kollateralschäden entstehen (als Auswirkungen von ergriffenen Schutzmaßnahmen), und dass diese Kollateralschäden einer Pandemie bedeutend größer sein können, als
der durch den Krankheitserreger erreichbare Schaden.
Ein immer in Kauf zu nehmender Kollateralschaden hat dann das beste Aufwand-Nutzen-Verhältnis, wenn
er nicht größer ist, als zur Erreichung eines Schutzziels mindestens erforderlich ist.
Er hat dann das maximal schlechteste Aufwand-Nutzen-Verhältnis, wenn sich die ursprüngliche Warnung
vor einem unbekannten Virus am Ende als übertrieben oder im Extremfall sogar als Fehlalarm herausstellt,
denn dann besteht der Gesamtschaden der Pandemie ausschließlich aus dem völlig zweckfreien
Kollateralschaden.
Perspektive
Es macht wenig Sinn und man wird einer Lösung nicht näher kommen, wenn man nur versucht, die
genauen Stationen des Versagens des Krisenmanagements minutiös nachzuvollziehen. Abhilfe wird nur
möglich sein, wenn es eine aktive Auseinandersetzung mit jenen systemischen Effekten gibt, die in ihrer
Gesamtdynamik in der Coronakrise zu einer existenziellen Schädigung des Gemeinwesens und auch der
staatlichen Ordnung führen können.
Das Krisenmanagement und der gesamte Staat sind in einer prekären Situation. Es kann zwar beim
genauen Hinsehen keinen vernünftigen Zweifel mehr daran geben,
• dass die Coronawarnung ein Fehlalarm war,
• dass das Krisenmanagement die Arbeit der Gefahrenabwehr suboptimal verrichtet und Fehler
gemacht hat, die einen großen Schaden verursacht haben und jeden Tag weiter verursachen
(einschließlich Todesopfer), an dem die Maßnahmen nicht ersatzlos gestrichen werden.
Da der Krisenstab und das gesamte Krisenmanagement einschließlich der Politik weitestgehend den
rechtlichen, organisatorischen und sonstigen Rahmenvorgaben entsprechend gehandelt haben, scheint für
sie zunächst jedoch wenig Anlass zu bestehen, Änderungen vorzunehmen. Alleine der in dieser Analyse
herausgearbeitete Befund wird nicht ausreichen, auch dann nicht, wenn die Ergebnisse sachlich richtig
sind und im Interesse des Landes und seiner Bevölkerung eine Umorientierung dringend geboten
erscheint. Schon eine Abstimmung der vorliegenden Analyse mit allen tangierten Stellen der
Ministerialverwaltung würde aufgrund der heterogenen Interessen und Verantwortungslage der
zahlreichen zu Beteiligenden voraussichtlich bzw. erfahrungsgemäß zu einer Nivellierung (oder zum
Aussortieren) ihres Inhaltes führen. Einen regelkonformen Totalschaden für unser Land zu vermeiden ist
vielleicht möglich, derzeit erscheint das jedoch nur mittels kreativer Informationsstrategie derer möglich,
die in der Lage wären, einen praktikablen Ausweg zu ermitteln und zu organisieren.
Eigentlich müsste jetzt eine neue Krise festgestellt und ein Krisenmanagement eingerichtet werden, um
die Gefahren eines verautomatisierten und dadurch außer Kontrolle geratenen PandemieKrisenmanagements zu bekämpfen. Das wäre sachgerecht. Wenn die Exekutive dies nicht aus sich heraus
schafft, gäbe es in einem Staatswesen mit Gewaltenteilung grundsätzlich Korrekturmöglichkeiten:
a) Die gesetzgebende Gewalt (die Parlamente von Bund und Ländern) könnten die gesetzlichen
Rahmenbedingungen ändern und so die Exekutive veranlassen (zwingen), das Krisenmanagement
anders als bisher zu betreiben. Die Legislative hat in den vergangenen Wochen bewiesen, dass sie
kurzfristig Beschlüsse fassen kann.
b) Die Rechtsprechung könnte eingreifen. Die Verfassungsgerichte von Bund und Ländern haben die
Anordnung extremer Beschränkungen elementarer und konstitutioneller Rechte in DEU durch die
Regierungschefs aufgrund einer vermeintlichen außerordentlichen Bedrohung durch einen
gefährlichen Virus für rechtmäßig erachtet. Sie haben jeder grundlegenden Beschwerde, Klage und
jedem Widerstand die Legalität und Legitimität abgesprochen. Bisher taten sie das, ohne eine vertiefte Plausibilitätsprüfung durchzuführen. Eine solche ist, wie ich aufgezeigt habe, möglich und
würde den Irrtum entlarven.
c) Grundsätzlich könnten auch die großen elektronischen Massenmedien und die überregionalen
Leitmedien ein Korrektiv bilden. Dass dies faktisch nicht geschieht, muss zwei Überlegungen
provozieren: Die Rahmenbedingungen für Medien sind suboptimal, sie erschweren offenkundig
faktisch die ursprünglich beabsichtigte Meinungsvielfalt in unserem Lande. Die dabei eingetretene
relative Einheitlichkeit orientiert sich nicht etwa an oppositionellen Meinungen und Richtungen
(das könnte theoretisch indirekt einen leicht systemdestabilisierenden Effekt haben) sondern an
etablierten Politikrichtungen, insbesondere an den Intentionen von Regierungen (damit würden
bestehende Regierungen indirekt stabilisiert und gegenüber einer Opposition abgeschirmt, auch in
dem Fall, dass sich ein konkretes Regierungshandeln z.B. aufgrund eines sachlichen Irrtums gegen
die existenziellen Interessen des Landes richtet). Die Leitmedien und vor allem die öffentlich
Rechtlichen scheinen sich offenbar überwiegend als Überträger der als gemeinsam angesehenen
Grundpositionierungen der dominierenden politischen Richtung auf die Bevölkerung zu sehen.
Überblick über die gesundheitlichen Auswirkungen (Schäden) der staatlicherseits
verfügten Maßnahmen und Beschränkungen in der Coronakrise 2020
(Stand: 7. Mai 2020 fin)

(FORTSETZUNG FOLGT)

DANKE DIETER&TEAM

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑΙ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ

Απίστευτη μαρτυρία…Εδώ και ένα αιώνα έχουμε πόλεμο με τους εξωγήινους…(video-photos)

Μια συγκλονιστική μαρτυρία από τον PHIL SCHNIEDER πρώην κυβερνητικού στις Η.Π.Α γεωλόγος και μηχανικός . Δούλεψε στις μυστικές εργασίες για τις υπόγεις βάσεις στην περιοχή 51, S-4 και Los Alamos και μαρτυρεί τα όσα έζησε κατά την διάρκεια αυτών των εργασιών…..

Εργάστηκε επί 17 χρόνια σαν γεωλόγος, μηχανικός, δομικός μηχανικός σε αεροδιαστημικές εφαρμογές στα μυστικά προγράμματα .

Στην παρακάτω φωτογραφία ο Phil Schnieder με συνεργάτες του στις υπόγειες εργασίες…..

και κάποιο από τα σχέδια που είχε κάνει ο ίδιος για το πως είναι οι υπόγειες εγκαταστάσεις…….

ΔΕΙΤΕ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ, ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΚΑΤΩ ΔΕΞΙΑ……

ΕΠΙΠΕΔΟ 1 – ΤΜΗΜΑ ΕΠΟΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΕΠΙΠΕΔΟ 2 – ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΕΠΙΠΕΔΟ 3 – ΤΜΗΜΑ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ

ΕΠΙΠΕΔΟ 4 – ΤΜΗΜΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ

ΕΠΙΠΕΔΟ 5 – ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΜΟΝΗΣ “ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ” ΓΚΡΙΖΩΝ ( ΔΑΙΜΟΝΙΚΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ )

ΕΠΙΠΕΔΟ 6 – ΤΜΗΜΑ ΓΕΝΕΤΙΚΩΝ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ

ΕΠΙΠΕΔΟ 7 – ΤΜΗΜΑ ΚΡΥΟΓΕΝΙΚΗΣ ΚΡΥΟΘΑΛΑΜΟΙ

Ήτανε ένας από τους τρείς επιζώντες από τον κρυφό πόλεμο μεταξύ “εξωγήινων” και ανθρώπων στο Dulce στο New Mexico, όπου 66 κυβερνητικοί πράκτορες και εργάτες σκοτώθηκαν τον Αύγουστο του 1979 με βάση τα όσα ο ίδιος λέει.

Στην φωτογραφία που ακολουθεί ο Phil Schnieder δείχνη το τραύμα που του προκλήθηκε στο στήθος του από έναν”εξωγήινο” που τον χτύπησε με κάποια ακτίνα,
με αποτέλεσμα να χασει τον έναν πνευμονά του , τρία δάχτυλα από το χέρι του ,να υποστεί έναν σοβαρό τραυματισμό στο πόδι του, και όλα αυτά κάτω από την Γή……..

O Phil Schnieder δολοφονήθηκε στις 11 Ιανουαρίου του 1996 , λίγο μετά από τις αποκαλύψεις που έκανε, και μετά από αρκετες απόπειρες δολοφονίας εναντίον του και απειλές ακόμα και για την οικογενοιά του…..

Μεγάλη ψυχη ο Phil Schnieder που πραγματικά θυσιάστηκε για να έχει μέλλον η ανθρωπότητα……

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ PHIL SCHNIEDER……

ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΡΙΝ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΜΑΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΝ.

Η ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΒΡΗΚΕ ΣΤΟΝ ΩΜΟ…….

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Η ΟΠΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥ SCHNIEDER ΜΕ ΕΝΑΝ ΓΚΡΙΖΟ ,ΤΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ , ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΥΣΟΣΜΙΑ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΡΥΠΑΡΑ ΕΘΝΗ…..

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ “ΕΞΩΓΗΙΝΟΥΣ” ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΟΡΦΗ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ…..

ΜΕ ΤΑ ΕΞΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ……

IQ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ 1200 , Ο ΚΥΚΛΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ 490 ΧΡΟΝΙΑ , ΕΧΕΙ ΕΞΙ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ, ΥΠΕΡΔΙΟΓΚΩΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ,ΕΝΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΝΕΥΜΟΝΑ, ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΙΜΟΦΟΡΑ ΑΓΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ, ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ……ΚΑΤΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟ ΜΕ ΤΟΥ ΧΤΑΠΟΔΙΟΥ……

ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ ΤΩΝ .Η.Π.Α ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ…..

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ VALIANT FORD.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ…….

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ

PHIL SCHNIEDER : Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΩΝ “ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ”(*ΔΑΙΜΟΝΙΚΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ) ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ 5/6 Η ΤΩΝ 7/8 ΤΟΥ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΩΣ ΤΟ ΕΤΟΣ 2029 , Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.

PHIL SCHNIEDER : ΕΙΧΑΜΕ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΓΚΡΙΕΝΤΑ ΤΟ 1954 ΟΠΟΥ Ο ΑΙΝΖΕΝΧΑΟΥΕΡ ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΜΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΕΙΔΗ ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ (
ΔΑΙΜΟΝΙΚΩΝ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ) ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΤΡΙΑ ΤΟΤΕ.

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΥΨΗΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ,ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ ΓΕΛΑΔΙΑ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΩ ΤΟΥΣ.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ….

ΜΕΡΟΣ ΕΒΔΟΜΟ

ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ Ο PHIL SCHNIEDER ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΚΥΡΗΧΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ” ΕΞΩΓΗΙΝΩΝ” .

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΤΟΣ 1995 ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Η ΟΜΙΛΙΑ ΕΦΤΑΝΑΝ ΤΑ 6 ΜΕ 7 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ…….

ΣΕ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΥ ΑΝ Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΩΝ “ΕΞΩΓΙΗΝΩΝ” ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΑΥΤΗ ΤΩΝ ΠΑΓΚΣΜΟΙΟΠΟΙΗΤΩΝ Ο SCHNIEDER ΑΠΑΝΤΑΕΙ….

– ΝΑΙ ΤΗΝ ΥΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ.

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΗΓΟΥΝΤΑΙ.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ…..

πηγη aneksigita-fainomena.blogspot

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , | Leave a comment

THE SECRETS OF WATER

The Japanese researcher in question is Dr. Masaru Emoto, chief of the Hado institute in Tokyo. He is the author of many books concerning the phenomenon of ‘Hado’. The two ideograms comprising this expression Hado (pronounced hadou to rhyme with shadow) literally mean “wave” and “move”. This following definition is how Dr. Emoto himself describes the phenomenon, which led him to a series of remarkable discoveries pertaining to the nature of water. Hado: The intrinsic vibrational pattern at the atomic level in all matter. The smallest unit of energy. Its basis is the energy of human consciousness.

A rapid understanding of Hado quickly spread throughout Japan as Dr. Emoto’s theory gained ground. The word subsequently became part of daily language. “The Hado of this place is really low. Let’s leave.” “That person has a really powerful Hado.” “Let’s change the Hado of this environment.” Conversational pieces such as this now abound in Japan and it is largely due to his revolutionary photographs of water crystals under high magnification. Frozen crystals of water? Yes, like this.


“Arigatou” – Thank you in Japanese
 
This is not just any crystallized molecule of water however. What has put Dr. Emoto at the forefront of the Hado phenomenon is his proof that thoughts and feelings affect PHYSICAL reality. By producing different Hado through written and spoken words, as well as music and literally presenting it to the SAME water samples, the water appears to “change its expression”. The exquisite beauty of the above crystal of frozen tap water is clearly the result of Hado being projected at it. The expression of human gratitude (arigatou) is thus immediately reflected in water.

Hado in Action
The theory of Hado postulates that, since all phenomena is at heart resonating energy, by changing the vibration we change the substance. Conventional science in general still does not support this notion. Yet quantum physics and in particular the ‘observer effect’ (of Heisenberg’s uncertainty principle) clearly suggests we do alter our environment.


Water condition before Hado activated
 
On the 25th of July 1999 at 04:30 in the morning 350 people gathered and offered their words, facing Lake Biwa. Praying with us at that time was the then 97 year old creator of the ” Great declaration”, Mr. Nobuo Shioya. The result of that was an incredible success that truly surprised us, the public at large. Concerning the outcome of that, here is how Mr. Shiotani described it in his book ‘Jizairyoku 2’ (Self sustaining power 2) published by Sunmark Press on September 25, 2000:

The largest lake in our land, the ‘water jar’ for the whole Kansai district, Lake Biwa in Shiga prefecture is an example without exception of horrendous pollution, with foul smelling and dirty water. No longer can we see the beautiful lake shore or the stock of ditch reeds there. Instead, every summer the surface of the lake is covered with a foreign species of aquatic plant called ‘kokanada’ algae which then putrefies.

It spreads a foul odor around the area, and so for over twenty years the prefecture has been carrying out a large scale operation to weed it out. However, last year (1999) during that summer only, for some reason this aquatic plant hardly emerged at all, and there were no complaints made to the city office as it is usually swamped with during a normal year. It was reported in the newspapers that none of the parties concerned could ascertain the cause of this and that they were all shaking their heads over it.

Naturally that would be the case when ‘something that was there is no more’, as in the phenomenon which occurred on the surface of Lake Biwa. This ‘miracle’ too can be be explained I think through the power of thought. It’s a fact that, as one of the ringleaders of this happening, nobody else but me could know that. In that year an event was held to clean up the waters of Lake Biwa by a group mainly involved in researching Hado.

If the waters of Biwa were to become clean, an old saying had it that all of Japan’s water would be purified, and so this congregation of people was there to use the power of Hado and Kotodama (the spirit of words) to try to do just that. I was also invited there and so headed for a hotel by the lake side where I gave a lecture on the method of ‘right mind and breath control’. Then on the next morning sometime, about three hundred participants assembled on the lake shore. With myself in the middle we faced the lake’s surface and as the rising sun came up before us we chanted the ‘Great Declaration’: “The eternal power of the universe has gathered itself to create a world with true and grand harmony.”

led the group in doing this and everyone performed the intoning of the words ten times. The ‘Great Declaration’ as it literally says, by utilizing the limitless energy filling the universe, is a powerful statement to actualize world peace. These are words that can be clearly stated strongly as an established fact. By vocalizing this, the power of Kotodama, infused with the eternal energy of the universe, spreads to surrounding things and penetrates them, giving people world peace to begin with, many wishes fulfilled and happiness. That most powerful notion in words is also a statement that boosts that notion into actualization most strongly.

After cheering in chorus, I quickly excused myself and , being an old man, returned to the hotel. That happened last year in July. And then came this: “Every summer on Lake Biwa the foreign species of algae called kokanada, which almost covers the lake as it flourishes abnormally, is
practically out of sight this year. In a normal year, the complaints of foul odor which come in to Shiga prefecture have been nil this year, and the amount of algae cleaned up by the prefecture is a mere pittance.” It was a month later at the end of August when this was reported in the press.


Water condition before Hado activated
 
However, if that was not a mysterious phenomenon it is still not something without a cause. Our thoughts that were sent out imbued with the great declaration curbed the emergence of an aquatic plant which was the source of a foul odour, and transformed the surface of the lake into a clean state. Our thoughts, requesting harmony and stability for all things through the ‘great declaration’ were transmitted clearly to grass and water, changing their qualities and purifying nature’s pollution although many people do not realize it, there you have a clear causal relationship existing.In this fashion, it is not only human minds but also all life forms in this world containing all things and phenomena, including substances in nature like water which respond to our human thoughts. They accept those thoughts and it changes their condition and quality.

Water condition before Hado activated
 
One month and two days from that day on August 27th the Kyoto Shinbun newspaper, an influential local newspaper company, was surprised and
very much pleased. This year complaints about the water in Lake Biwa have decreased. They say that the spread of the water algae condition has improved and that the foul odour has disappeared.

Jerry Pollack

Jerry Pollack is a scientist recognized worldwide as a dynamic speaker and author, whose passion lies in plumbing the depths of natural truths. He received the 1st Emoto Peace Prize and is a recipient of the University of Washington’s highest honor, the Annual Faculty Lecturer Award. He is founding Editor-in-Chief of the research journal WATER and Director of the Institute for Venture Science. Dr. Pollack’s (award-winning) books include: The Fourth Phase of Water (2013), and Cells, Gels, and the Engines of Life (2001).

The Pollack laboratory centers largely on the identification of water’s fourth phase, otherwise known as exclusion-zone water. EZ water has many applications in nature and technology. Among the natural applications, the lab lays special emphasis on the role of EZ water in health, including cell biology. There is also an historical emphasis on biological motion and the origin of life. Further, several technologies have emerged from the fundamental discoveries made in the laboratory, and a spinoff company called 4th-Phase, Inc., has been formed to pursue those technologies.

EZ Water: Water has three phases – gas, liquid, and solid; but findings from our laboratory imply the presence of a surprisingly extensive fourth phase that occurs at interfaces. The formal name for this fourth phase is exclusion-zone water, aka EZ water. This finding may have profound implication for chemistry, physics, and biology.

The impact of surfaces on the contiguous aqueous phase is generally thought to extend no more than a few water-molecule layers. We find, however, that colloidal and molecular solutes are profoundly excluded from the vicinity of hydrophilic surfaces, to distances up to several hundred micrometers. Such large zones of exclusion have been observed next to many different hydrophilic surfaces, and many diverse solutes are excluded. Hence, the exclusion phenomenon appears to be quite general.

To test whether the physical properties of the exclusion zone differ from those of bulk water, multiple methods have been applied. NMR, infrared, and birefringence imaging, as well as measurements of electrical potential, viscosity, and UV-VIS and infrared-absorption spectra, collectively reveal that the solute-free zone is a physically distinct, ordered phase of water. It is much like a liquid crystal. It can co-exist essentially indefinitely with the contiguous solute-containing phase. Indeed, this unexpectedly extensive zone may be a candidate for the long-postulated “fourth phase” of water considered by earlier scientists.

The energy responsible for building this charged, low entropy zone comes from light. We found that incident radiant energy including UV, visible, and near-infrared wavelengths induce exclusion-zone growth in a spectrally sensitive manner. IR is particularly effective. Five-minute exposure to radiation at 3.1 µm (corresponding to OH stretch) causes an exclusion-zone-width increase of up to three times. Apparently, incident photons cause some change in bulk water that predisposes constituent molecules to reorganize and build the charged, ordered exclusion zone. How this occurs is under study.

Photons from ordinary sunlight, then, may have an unexpectedly powerful effect that goes beyond mere heating. It may be that solar energy builds order and separates charge between the near-surface exclusion zone and the bulk water beyond — the separation effectively creating a battery. This light-induced charge separation resembles the first step of photosynthesis. Indeed, this light-induced action would seem relevant not only for photosynthetic processes, but also for all realms of nature involving water and interfaces.

※ Video: What is the Fourth Phase of Water?
https://www.youtube.com/embed/PtXgewzT1Fo?feature=oembed

※ Dr. Pollack’s comment on our Water Crystal Photography
https://www.youtube.com/embed/OfVvMyKG7bI?feature=oembed

※ Dr Pollack’s Comment on Water Crystal and Emoto Peace Prize
https://www.youtube.com/embed/c8H-yvfg3Pc?feature=oembed

If you would like to know more about Dr. Pollack’s research, please visit his official website:
➤ https://www.pollacklab.org/

DR. LUC MONTAGNIER


Dr. Luc Montagnier studied natural sciences at the University of Poitiers and received his license of sciences from the University of Paris in 1955. In 1960 he qualified for his doctorate in medicine at the same university. Dr. Montagnier became research director of the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS) in 1974 and in 1985 professor at the Pasteur Institute.

Dr. Montagnier is best known for his 1983 discovery of the human immunodeficiency virus (HIV), which has been identified as the cause of AIDS. This discovery led directly to the development of a test for detecting the presence of HIV in blood samples. Now his does research on memory of water.

DNA TELEPORTATION

Dr. Montagnier declares to have confirmed that DNA can be produced from its teleported “quantum imprint.” This is a finding that, were the scientific community to get on board, would represent “the most significant experiments performed in the past 90 years, demanding re-evaluation of the whole conceptual framework of modern chemistry,” according to theoretical chemist Jeff Reimers of the University of Sydney, Australia.

In the experiment, two neighboring but physically detached test tubes were placed within a copper coil and subjected to a very low frequency electromagnetic field of 7 hertz. The apparatus was isolated from Earth’s natural magnetic field so there was no interfering. One tube contained a fragment of DNA (around 100 bases long) and the second one contained nothing but water. After around 17 hours, the gene fragment (according to Montagnier) was recovered from both tubes, even though one should have just contained water.

SOURCE https://www.masaru-emoto.net/

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

EKSYPNA TELEPHONA K TELEORACIS

Αυτοί είναι οι πιο δημοφιλείς τρόποι σύνδεσης του smartphone στην μεγάλη οθόνη της τηλεόρασή σας.

Η οθόνη του smartphone είναι πλέον ένα ψηφιακό παράθυρο στον κόσμο μας. Εικόνες, βίντεο και άλλα έγγραφα που χρησιμοποιούμε καθημερινά περιλαμβάνονται σε αυτή τη μικρή οθόνη, ωστόσο αναπόφευκτα έρχεται κάποια στιγμή που θέλουμε να τα μοιραστούμε σε μια μεγαλύτερη οθόνη. Ευτυχώς, υπάρχουν πλέον πολλοί τρόποι για να συνδέσετε το smartphone σας στην μεγάλη οθόνη της τηλεόρασής σας, ακόμα και χωρίς να απαιτούνται ιδιαίτερες τεχνικές γνώσεις. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε τους πιο δημοφιλείς τρόπους σύνδεσης του smartphone στην τηλεόραση, ώστε να επιλέξτε αυτόν που σας βολεύει περισσότερο.

Ασύρματη σύνδεση
Η ασύρματη σύνδεση είναι η πιο βολική μέθοδος για να προβάλετε την οθόνη του κινητού σας στην τηλεόραση, αφού δεν απαιτείται επιπλέον εξοπλισμός και όλα γίνονται με μια απλή ρύθμιση. Εάν είστε κάτοχος Smart TV, πιθανόν να γνωρίζετε ήδη πώς να συνδέσετε το smartphone στην τηλεόραση σας. Σε διαφορετική περίπτωση, αυτά που θα χρειαστείτε είναι να έχετε συσκευή με λειτουργικό Android 4.2 και άνω, καθώς και Smart TV με υποστήριξη DLNA (Digital Living Network Alliance) ή Miracast. Τα εν λόγω πρωτόκολλά βρίσκονται στις περισσότερες Smart TVs, αλλά ακόμα και αν δεν υποστηρίζονται από την τηλεόρασή σας, στις επόμενες ενότητες θα αναφέρουμε ορισμένες εναλλακτικές λύσεις. Πρώτα, όμως, ας δούμε πώς μπορείτε να κάνετε κοινή χρήση περιεχομένου μέσω DLNA και Miracast.

Σύνδεση μέσω DLNA
To DLNA αξιοποιεί το πακέτο πρωτοκόλλων δικτύωσης Universal Plug and Play (UPnP), το οποίο, μέσω τοπικού δικτύου, σας βοηθά να μεταφέρετε περιεχόμενο, όπως φωτογραφίες, βίντεο, μουσική, από μία συσκευή σε κάποια άλλη. Στην προκειμένη περίπτωση, να stremάρετε τα αποθηκευμένα αρχεία πολυμέσων του κινητού σας στην τηλεόραση. To DLNA είναι το πιο δημοφιλές πρότυπο και αξιοποιείται από χιλιάδες συσκευές. Οπότε κατά πάσα πιθανότητα θα υπάρχει και στη δική σας Smart TV.

Ο ευκολότερος τρόπος για να αξιοποιήσετε το DLNA για προβολή περιεχομένου από την Android συσκευή σας στην τηλεόραση, είναι να χρησιμοποιήσετε κάποια από τις εκατοντάδες δωρεάν εφαρμογές του Google Play, όπως το Web Video Cast. Η συγκεκριμένη εφαρμογή έρχεται σε πλήρως εξελληνισμένο περιβάλλον και προσφέρει πληθώρα χαρακτηριστικών. Από μετάδοση τοπικών βίντεο (που είναι αποθηκευμένα στη συσκευή σας), μέχρι να παρακολουθήσετε τα προγράμματα της αρεσκείας σας, από τις αγαπημένες σας ιστοσελίδες όπως ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές, live streaming ειδήσεων, αθλητικών IPTV κ.ά. Να σημειωθεί επίσης ότι ορισμένα Android smartphones έρχονται με προεγκατεστημένη εφαρμογή DLNA που σάς επιτρέπει να μεταδώσετε τοπικά αρχεία πολυμέσων στην τηλεόρασή σας. Εάν είστε κάτοχος iPhone ή iPad (με iOS 9.0 ή νεότερη έκδοση), σας συστήνουμε να δοκιμάσετε την εφαρμογή UPNP/DLNA Streamer for TV. Κατεβάστε την από το App Store.

Σύνδεση μέσω Miracast (Screen Mirroring)
To Miracast είναι ένα πρωτόκολλο κατοπτρισμού (mirroring) της οθόνης του κινητού στην τηλεόραση που βασίζεται στην τεχνολογία WiFi Direct. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι συνδέει απευθείας το κινητό στην τηλεόραση, χωρίς να παρεμβάλλεται το router στο οικιακό σας δίκτυο, και μεταφέρει αυτούσια την εικόνα από την οθόνη του κινητού σας στην τηλεόραση. Το πρωτόκολλο έχει σχεδιαστεί από τη Wi-Fi alliance και έγινε διαθέσιμο στα τέλη του 2012. Από τότε πολλές χιλιάδες διαφορετικές συσκευές το έχουν υιοθετήσει και το υποστηρίζουν. Μάλιστα, κάποιες από αυτές έρχονται σε μορφή είτε HDMI adapter, είτε USB adapter και επιτρέπουν σε συσκευές που δεν είναι συμβατές με το πρωτόκολλο να το υποστηρίζουν. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι, ακόμα και αν η τηλεόρασή σας δεν το υποστηρίζει ή δεν είναι smart, μπορείτε να αξιοποιήσετε τα παραπάνω αξεσουάρ και να πραγματοποιήσετε σύνδεση μέσω Miracast.

To Miracast είναι ένα πρωτόκολλο κατοπτρισμού (mirroring) της οθόνης του κινητού στην τηλεόραση που βασίζεται στην τεχνολογία WiFi Direct.

Το Miracast προσφέρει ασύρματη μετάδοση με υψηλή ποιότητα εικόνας και ήχου, είτε παρακολουθείτε videos από το YouTube, είτε βλέπετε φωτογραφίες από το κινητό, ή ακόμα και αν παίζετε κάποιο Android game στο smartphone σας. Η ελάχιστη απαίτηση είναι Android έκδοση 4.2 ή νεότερη μιας και σε αυτή την έκδοση του Android η Google ενσωμάτωσε την υποστήριξη για το Miracast. Παρ’ όλα αυτά θα πρέπει να ελέγξετε την συσκευή σας αν διαθέτει το σχετικό μενού μιας και οι πιστοποιήσεις για τις συσκευές ως Miracast compatible ξεκίνησαν με το Android 4.4. Σε ό,τι αφορά στα iPhone και iPad, η Apple έχει επιλέξει να μην υποστηρίζει Miracast, αλλά να χρησιμοποιεί τη δική της αντίστοιχη τεχνολογία που ονομάζει AirPlay.

Αν είστε κάτοχος Smart TV και δεν είναι πολύ παλιάς τεχνολογίας, θα πρέπει να έχει μια λειτουργία “Screen Mirroring” την οποία μπορείτε να βρείτε από το μενού της τηλεόρασης. Ενεργοποιήστε τη και βεβαιωθείτε ότι η συσκευή σας Android βρίσκεται στο ίδιο δίκτυο Wi-Fi με την τηλεόρασή σας. Στη συνέχεια, θα χρειαστεί να βρείτε την λειτουργία που παρέχει το κινητό σας μέσα από το ίδιο πρότυπο. Συνήθως το Miracast στο Android smartphone ή tablet εμφανίζεται στο γρήγορο μενού ή/και στα αρχεία πολυμέσων. Αξίζει να αναφερθεί ότι κάθε εταιρεία ονομάζει διαφορετικά την λειτουργία screen mirroring. Για παράδειγμα, η LG το εμφανίζει ως “SmartShare”, η Sony ως “Screen Mirroring”, η Samsung “Smart View” κ.o.κ.

Σύνδεση μέσω Chromecast Εάν δεν διαθέτετε Smart TV, ο οικονομικότερος και επίσης δημοφιλής τρόπος για να αναμεταδίδετε περιεχόμενο που είναι αποθηκευμένο στο τηλέφωνό σας στην τηλεόρασή σας είναι μέσω ενός Chromecast, που συνδέεται σε οποιαδήποτε σύγχρονη τηλεόραση/οθόνη μέσω μιας θύρας HDMI. Στο smartphone σας θα χρειαστεί να αποκτήσετε την εφαρμογή Google Home (η οποία είναι διαθέσιμη στο Google Play και το App Store της Apple), ώστε να μπορείτε να συγχρονίσετε τη συσκευή σας με τη συσκευή. Στη συνέχεια, συνδεθείτε στο ίδιο δίκτυο Wi-Fi που χρησιμοποιεί το Chromecast και στην εφαρμογή Google Home, και επιλέξτε “Cast screen/audio” από το μενού.

Για να κάνετε mirroring την οθόνη του iPhone σε μια τηλεόραση, θα πρέπει να έχετε μια συμβατή με AirPlay τηλεόραση ή συσκευή, όπως το Apple TV. Ωστόσο, το Chromecast II είναι πλήρως συμβατό και με συσκευές Apple. Επίσης, τόσο το Chromecast όσο και το Apple TV προσφέρουν άπειρες δυνατότητες, πέρα από την αναπαραγωγή αρχείων πολυμέσων που είναι αποθηκευμένο στη συσκευή σας.

Τόσο το Chromecast όσο και το Apple TV προσφέρουν άπειρες δυνατότητες, πέρα από την αναπαραγωγή αρχείων πολυμέσων που είναι αποθηκευμένο στη συσκευή σας.

Spotify, YouTube και άλλες πηγές για streaming από το τηλέφωνο στην τηλεόραση
Εάν θέλετε να προβάλετε online βίντεο ή μουσική από το τηλέφωνό σας στην Smart TV σας, τότε οι εφαρμογές Spotify και YouTube μπορούν να συγχρονιστούν μεταξύ του τηλεφώνου και της τηλεόρασή σας μέσω του δικτύου Wi-Fi. Μπορείτε εύκολα να κατεβάσετε το Spotify στο smartphone σας, αλλά αν δεν έχετε Smart TV, τότε θα χρειαστείτε κάποια άλλη συσκευή, π.χ. PS4 ή Xbox One, που συνεργάζεται με τις εφαρμογές Spotify και YouTube. Πλέον ακόμα και τα πιο οικονομικά Blu-ray players διαθέτουν επίσης έξυπνες λειτουργίες και συνήθως διαθέτουν αντίστοιχες εφαρμογές που μπορούν να συγχρονιστούν με αυτές του smartphone σας.

Εάν το τηλέφωνό σας είναι συνδεδεμένο στο ίδιο δίκτυο Wi-Fi με την τηλεόρασή σας ή με τη συσκευή που είναι συνδεδεμένη σε αυτή, στο Spotify στο smartphone σας, θα πρέπει να δείτε μια επιλογή στο κάτω μέρος της οθόνης για να μεταφερθείτε στη συσκευή, ενώ στο YouTube στο τηλέφωνό σας θα εμφανιστεί ένα μικρό εικονίδιο στην επάνω δεξιά γωνία.

PAGAN http://www.you.gr

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , , | Leave a comment

ORGANISM-OI MIKROI EI TE MAKROI (b)

(being continued from 30/03/20)

Aquatic Organisms: InvertebratesInvertebrates include all animals without a backbone. Invertebrates are far more diverseandabundant than vertebrates, and many groups of invertebrates are found in aquatic systems. Invertebrates living on or in aquatic sediments are termed benthic invertebrates. Benthic invertebrate communities—including measurements of population abundance and diversity—are often used as indicators of aquatic ecosystem health. Some of the more common benthic invertebrates are described below.
Worms are an informal collection of three major groups, including flatworms (Platyhelminthes), roundworms (nematodes), and segmented worms (annelids). Flatworms include a major group that is free-living and often predatory (Turbellaria), and two major groups, Trematoda (flukes) and Cestoda (tapeworms), that have adult stages that are entirely parasitic, although their intermediate stages may be aquatic. Some flukes and tapeworms are important parasites of humans, often causing serious illnesses.

Molluscs include the familiar groups of snails (gastropods) and bivalves (clams and mussels). A hard shell encloses, wholly or in part, the bodies of most molluscs. Snails feed by scraping biofilm from surfaces, collecting organic matter deposited in the sediment, consuming macrophytes, or feeding on decaying animals. Bivalves have gills, which they use both for breathing and for collecting small particles from the water.

Insects are the most diverse group of animals on earth. Most insects are terrestrial, while some have life stages that are aquatic (e.g., dragonflies and mosquitoes). A few insects are entirely aquatic (e.g., aquatic beetles). While most aquatic insects live on or near the bottom of waterbodies, though some (such as the larvae of the phantom midge Chaoborus) can swim into the water column. Most aquatic insects have gills and need water with dissolved oxygen while others, such as mosquito larvae, breathe through the surface film of still waters. Insects may be herbivores, carnivores, or detritivores. Stream and river insects are crucial in the processing of organic matter. Some scrape biofilm, others shred larger leaves into smaller particles, while still others filter or collect these smaller particles. This chain of processing reduces large organic matter to successively smaller and smaller particles.



Zooplankton are aquatic animals that cannot swim against water currents, typically because they are too small to do so. However, many zooplankton can swim significant distances in fairly still waters. Because they cannot swim against currents, they are more important in lakes than in running water, as running water usually carries them downstream faster than they can reproduce. However, they can be abundant in large slow flowing rivers. Zooplankton are heterotrophic and are significant sources of energy and nutrients to carnivorous invertebrates and some vertebrates. 
 
























































Using Benthic Invertebrates as Bioindicators

Benthic invertebrate communities are often used as indicators of aquatic ecosystem health because many species are sensitive to pollution and sudden changes in their environment. Community characteristics—such as abundance, richness, diversity, evenness, and community composition—can be monitored to determine whether the community is changing over time due to natural or human-caused impacts.

The orders Ephemoptera (mayflies), Plectoptera (stoneflies), and Trichoptera (caddisflies) are pollution sensitive taxa. The EPT index is the proportion of the benthic invertebrate community belonging to these taxa. Chironomids are generally considered to be pollution-tolerant; therefore, determining the ratio of chironomids to EPT species can be a good indicator of pollution levels.

Characteristics of benthic invertebrate communities are highly dependent on habitat conditions, and monitoring should take these differences into account (e.g., communities in rivers/streams and lakes are generally not compared). Rivers and streams often have more diverse benthic habitats than lakes, resulting from the riffle-pool sequences found in these lotic (running water) environments. Habitat diversity leads to diversity in the benthic community as different species make use of the varying conditions available. In river and stream substrate, the highest density of benthic invertebrates is often found at depths of 5 to 20 cm, where there is food-rich porous sediment.

In lakes, benthic invertebrates are often found in the shallow waters and decrease in density and diversity as the lake becomes deeper. These shallow sections of the lake generally have greater amounts of oxygen, higher habitat heterogeneity, and greater food resources. Benthic invertebrates commonly found in shallow lakes include nematodes, flatworms, gastrotichs, freshwater mussels, oligochaetes, amphipods and some crayfish. Snails and dragonfly nymphs can also be found in the shallows of a lake or on the vegetation in the shallows.

Aquatic Organisms: Vertebrates

All animals that have a backbone are called vertebrates. They are generally the most familiar of animals, and include fish, amphibians, reptiles, mammals, and birds.

Fish

Fish display every major feeding type: herbivorous fish feed on periphyton or macrophytes, or may even filter phytoplankton from the water; carnivorous fish feed on molluscs, worms, insects, zooplankton, and other fish; omnivorous fish may feed on specific types of prey, or feed indiscriminately on nearly anything they can consume. Due to this diversity in modes of feeding, different fish can occupy very different places in a food web.

As with feeding behaviour, some fish occupy very specific habitats while others can be found in a wide variety of lakes and rivers. The distribution of fish can be influenced by a large number of factors, including oxygen concentration, temperature, the presence of macrophytes, the availability of suitable substrate for spawning, and current speed (in streams and rivers). Changes in fish habitat (such as reduction of flooding due to damming) can favour some types of fish, and disadvantage others.



Amphibians

Amphibians are cold-blooded vertebrates that generally live out their juvenile stages in aquatic environments and then move onto land as adults; however, some amphibians remain aquatic for their entire life. The most familiar amphibians are frogs, toads, and salamanders.

When amphibians transform from juvenile to adult, they often undergo a significant change in diet. Tadpoles, for example, are usually herbivorous, consuming periphyton or macrophytes, but adult frogs are carnivorous, feeding on animals such as insects, worms, snails, or nearly any other animal that they are capable of swallowing whole. Frog tadpoles are an important food source for some fish. In addition, aquatic birds and some reptiles (such as aquatic snakes) prey upon the adults.

Due to the dependence of amphibians on water and warmer temperatures, they are most active in the summer and often hibernate on land in the winter.

Reptiles

Unlike amphibians, reptiles are largely a terrestrial group of animals. In the oil sands region, they include turtles and snakes. As they are also cold blooded, reptiles depend on environmental conditions to regulate their body temperature.

Reptiles lay eggs on land and it must be warm enough for eggs to hatch and grow. Reptiles are more active in the summer months when temperatures permit and they often hibernate during the winter. Reptiles have a thick skin that allows them to tolerate dry conditions and are not as dependent on water as amphibians are. However, some reptiles spend large amounts of time in water and feed there. Most reptiles, including those that feed in fresh water, are predatory and capture a variety of prey.

(TO BE CONTINUED)

SOURCE http://www.ramp-alberta.org/

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

ΠΕΡΙ ΑΙΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΠΥΡΟΣ (4)

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 29/03/19)

Παντελής Γιαννουλάκης: Mας έχεις πει ότι κάποιες σκοτεινές ομάδες συνεργάζονται για να προκαλέσουν ένα νέο εθνικό διχασμό των Ελλήνων. Ποια μπορεί να είναι τα μυστικά σχέδια που κρύβονται πίσω από αυτές τις κινήσεις, πέρα από την προσπάθεια να επιβληθεί ένας εξωτερικός κοινωνικός και πολιτικός έλεγχος της Ελλάδας;

Ιωάννης Φουράκης: Πολλά από αυτά τα σχέδια προωθούνται από τoυς Άγγλους, καθώς ένας από τους στρατηγικούς τους στόχους, είναι να ελέγξουν απόλυτα – και το ταχύτερο δυνατόν – τo Αιγαίο. Όταν υποστήριζαν τις επαναστάσεις που δημιούργησαν τη νέα μορφή της Ευρώπης, είχαν τον ίδιο σκοπό, να αποκτήσουν πρόσβαση στην ηπειρωτική Ευρώπη. Με τις κινήσεις τους σήμερα και την εγκατάστασή τους σαν στρατιωτική δύναμη στο Αφγανιστάν, οι Άγγλοι «βάλανε χέρι» ξανά στους δύο μεγάλους δρόμους, στους δρόμους του Μεταξιού και της Ινδίας. 
Το παιχνίδι αυτή τη στιγμή παίζεται στο Αιγαίο, τo οποίο κανείς δεν μπορεί να κουμαντάρει, πέρα από τους Έλληνες ναυτικούς. To Αιγαίο είναι η πύλη προς τους δύο εκείνους δρόμους.

 Στο Αφγανιστάν, ο πραγματικός πόλεμος δεν έχει ακόμη αρχίσει. Οι Άγγλοι θα υπονομεύσουν κάποια στιγμή τους Αμερικάνους και εκείνοι θα πάρουν μέρος σε μια στρατιωτική επιχείρηση όπου θα «φάνε τα μούτρα τους». Οι Άγγλοι θέλουν να αναγκάσουν τους Αμερικάνους να περιοριστούν στον Ειρηνικό – για να τον προστατεύσουν, δήθεν, από τους Βορειοκορεάτες και την Κίνα. Ήδη έχουμε ενδείξεις αποχωρήσεως των Αμερικανών από την Ευρώπη. Οι ίδιοι θεωρούν ότι επιστρέφουν στο «δόγμα Μονρόε», δηλαδή ότι δεν έχουν καμιά δουλειά πέρα από τα εδάφη της Αμερικανικής ηπείρου. Οι Άγγλοι λοιπόν, μαζί με τους Εβραίους – που είναι το ένα και το αυτό – προσπαθούν να δημιουργήσουν αυτές τις καταστάσεις για να υποστηρίζουν τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα. Βέβαια, εδώ πρέπει να επισημάνω όποιον λέμε
 «Άγγλοι» ή «Εβραίοι», δεν εννοούμε το λαό, αλλά την απόκρυφη ηγεσία, το «Ιερατείο». Τώρα όμως, αυτό το αγγλοεβραϊκό ιερατείο έχει έναν ισχυρό αντίπαλο, την ένωση – ή την συνεργασία – τριών άλλων Ιερατείων: του κέλτικου ιερατείου των Δρυίδων, του ιερατείου των Σούφι και των Ελλήνων. Ανάμεσα σ’ αυτά τα τρία, έχουν γίνει μέχρι στιγμήs αλλεπάλληλες επαφές και συνεργασίες.
 Ξέρουν πλέον πολύ καλά τις επιδιώξεις, τους στόχους και τις μεθοδολογίες των Αγγλοεβραίων. «Tους περιμένουν στη γωνία». Δεν βιάζονται γιατί γνωρίζουν τί είναι προδιαγεγραμμένο στην Ειμαρμένη τους και γιατί τρέχουν να προλάβουν πριν κλείσουν οι πύλες διαφυγής τους. Δεν τους επιτίθενται και διότι έχουν κατέβει και το τελευταίο σκαλί της αποφράδας και είναι έτοιμοι να ανοίξουν  τις πύλες της φλέργας προκειμένου να απελευθερώσουν τον Αββαδών και να προκαλέσουν τον Αρμαγεδδώνα.

Τα τρία αυτά ιερατεία δεν θα παρασυρθούν στην παγίδα του δήθεν «πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας». Περισσότερα περί αυτών των ιερατείων δεν γνωρίζω και επομένως δεν μπορώ να διατυπώσω πιο σαφείς και κατανοητές πληροφορίες. Εκείνο όμως που γνωρίζω και μπορώ να αναφέρω είναι ότι: περί των επαφών και της σχεδιαζόμενης ή πραγματοποιούμενης συνεργασίας αυτών των τριών, και ίσως και άλλων ιερατείων, φαίνεται ότι κάτι σχετικό έχει μυριστεί και το αγγλοεβραϊκό. Για το λόγο αυτό το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου έγινε στη Βέροια συνάντηση – και μια από τις αλλεπάλληλες, σε διάφορα σημεία της Ευρώπης και Ευρασίας, συσκέψεις κλιμακίου των Κοναχίμ. Σ’ αυτήν εξέτασαν την πολιτικοστρατηγική και οικονομική κατάσταση στα Βαλκάνια μετά τον πόλεμο στη Βαλκανική και το Αφγανιστάν και κυρίως τα αίτια της αποτυχίας των σχεδίων τους, ειδικότερα στα πρώτα. Την αποτυχία αυτή την αποδίδουν «στην παρέμβαση και παρεμβολή κάποιων Ελλήνων αξιωματικών κυρίως του Πολεμικού Ναυτικού». Ποία ήταν αυτή η «παρέμβαση» δεν γνωρίζω. Και αν πράγματι έγινε, είναι αυτονόητο ότι είμαι ο πιο αναρμόδιος να γνωρίζω κάτι σχετικό. Και αν υποθέσουμε ότι γνωρίζω, είναι επίσης αυτονόητο ότι δεν θα έκανα συγκεκριμένη αναφορά. Απλώς μόνο σου υπενθυμίζω -και βγάλε εσύ και οι αναγνώστες σου τα συμπεράσματά σας – μια αόριστη πάλι αναφορά μου στο άρθρο: Έγιναν κάποιοι πόλεμοι εις την κοιλάδα του Αίμου; Άρθρο μου, το οποίο δημοσιεύθηκε στο 15ο Strange (Σεπτέμβριος 1999). Σ’ αυτό λοιπόν σημείωνα σαφώς σηματοδοτικά: «Δια των παρόντων όμως γραμμών γνωστοποιείται εις τον Υπουργόν Αμύνης της  Πολιτείας που φέρει το νομικίστικο όνομα Ελλάδα ότι 
α)  η ομάδα αυτή δεν πρόκειται παρά την θέλησή της  να εντοπισθεί. β) Ανεξαρτήτως από το αν πράγματι οι Αμερικανοί και το Ν.Α.Τ.Ο. τού ανέθεσαν να εντοπίσει την ομάδα αυτή, να μην ικανοποιήσει τις εισηγήσεις τους “να αντικαταστήσει ή να αποστρατεύσει «μερικούς ανώτερους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού.» Του υπενθυμίζω αυτή την αόριστη αναφορά μου προκειμένου να σου  αναφέρω – και πάλι σχεδόν αορίστως- πως ο τότε Υπουργός Αμύνης ή δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να εντοπίσει και να εξουδετερώσει αυτή την «ομάδα των αξιωματικών». Για τον λόγο αυτό αντικαταστάθηκε και ο νέoς Υπουργός, «ξήλωσε», όπως ήδη γνωρίζουμε και γνωρίζεις, όλη την ανωτάτη ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού.

Όσον αφορά το κοβάλτιο και το καίσιο που περιεχόταν στις βόμβες που ερίφθησαν στα Βαλκάνια προερχόταν από την Αλβανία. Το μετάλλευμα (σκυρόδεμα) που περιείχε τα δυο αυτά στοιχεία τo εξόρυξε η εταιρεία Σαραντόπουλος για να επιστρώσει τo δρόμο τns Κακαβιάς, και τo μετέφερε με πλοία της η εταιρεία Αρφάνη-Χιώνη, με τη διαφορά όμως ότι τα πλοία αυτά έκαναν παράξενες στροφές στην Αδριατική και κατευθύνονταν προς άγνωστα λιμάνια της Ιταλίας.
Ο Σαραντόπουλος άνοιξε κι άλλο λατομείο στα Ιωάννινα, αφού πρώτα προσπάθησε να ανοίξει στις Σέρρες, σε ουρανιοφόρα περιοχή… Θυμόσαστε τίποτα σχετικό με τα  έργα στην Πεντέλη και την εξόρυξη της λατύπης από τον Σαραντόπουλο και τη μεταφορά της σε άγνωστη χώρα; Τα αλβανικά λατομεία και ορυχεία, κυρίως της βόρειας Αλβανίας και του Κοσσόβου, έχουν σημαντικές, μέχρι αξιόλογες, ποσότητες ουρανίου. Τα κυριότερα από αυτά τα ορυχεία τα έλεγχε τότε το βιομηχανικό συγκρότημα Μυτιληναίος, αλλά τα τελευταία χρόνια αναγκάστηκε να τα πουλήσει εξαιτίας της πτώσης των χρηματιστηρίων. Τα αγόρασαν κάποιες γαλλικές εταιρείες που τις ελέγχουν Εβραίοι. (Το πολύ παράξενο τώρα με όλα αυτά, είναι ότι συμπίπτουν με κάποια δημοσιεύματα του ξένου τύπου, που μιλούν για σμήνη Δρακονιανών που βρήκαν καταφύγιο μέσα σ’ αυτά τα ορυχεία…). Ένα μεγάλο κομμάτι του «παιχνιδιού» είναι αυτή η ιστορία με τον Μυτιληναίο και φυσικά με την τεχνική άνοδο και στη συνέχεια κατάπτωση του Χρηματιστηρίου των Αθηνών. Αφού έγινε η αναφορά στα «σμήνη των Δρακονιανών», είναι ίσως απαραίτητη μια ακόμη σχετική και
 γενική αναφορά
.
 Όταν μιλάμε για Δρακονιανούς, μιλάμε για κάποιου είδους φωτοχημικά πλάσματα, και όχι όντα της κατωτέρας τρίτης διαστάσεως, που εισέρχονται στον πλανήτη μας και τρέφονται από τα συναισθήματα (ενεργειακές εκπομπές) των ενσαρκωμένων «ομοιοστοίχων» τους που προέρχονται από τον αστερισμό τους, (τον Δράκοντα) και τον Βοώτη. Οι Αμερικανοί λένε ότι απέτυχαν στην επίτευξη των αντικειμενικών τους στόχων στο Κόσσοβο, γιατί οι βόμβες που έριχναν δεν έβρισκαν τους στόχους τους, αλλά έπεφταν στην Αδριατική. Οι μόνοι που πέτυχαν τους στόχους τους, ήταν οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί. Κάποιοι στο αμερικανικό Πεντάγωνο αποδίδουν την αποτυχία των Αμερικανών πιλότων σε παρεμβολές από ελληνικά πλοία, «τα οποία όμως, δεν
 ανήκαν στο επίσημο πολεμικό ναυτικό». Τα πλοία αυτά «γνώριζαν μάλλον την “μπάντα” των ραδιοσυχνοτήτων των αμερικανικών αεροσκαφών και χρησιμοποιούσαν κάποιους κρυστάλλους που παραπλανούσαν τους πιλότους και τους πυραύλους».

 Αυτά αναφέρονται στις αναλύσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, τις οποίες μου μετέφερε ένα σημαντικό στέλεχός τους, (ένα στέλεχός των, αν θέλεις, «πυρηνικών κέντρων» της Αμερικής). Όλα αυτά όμως, και πολλά άλλα σχετικά και «άσχετα», για να γίνουν αντιληπτά και όχι κατανοητά, πρέπει να ειδωθούν υπό το πρίσμα της προσπάθειας των Άγγλων (ή των Προτεσταντών) να
 διαβρώσουν, υπονομεύσουν και φαλκιδεύσουν, την αναμενόμενη αλλά και πραγματοποιούμενη Αναγέννηση του Ελληνισμού.

Π.Γ.: Μια που μιλάμε για βόμβες και για ορυχεία ουρανίου, γιατί νομίζεις ότι οι Αμερικανοί προσπάθησαν να «σπείρουν» την περιοχή των Βαλκανίων με βόμβες που περιείχαν ουράνιο; Ποιος μπορεί να ήταν ο σκοπός τους;

Ι.Φ.: 
Γι’ αυτό ανέφερα τους Δρακονιανούς. Οι αναγνώστες που γνωρίζουν να χειρίζονται καλά τα φωτογραφικά προγράμματα των υπολογιστών, ας πάρουν μια φωτογραφία κάποιου γνωστού παγκόσμιου πολιτικού – ας πούμε του Τόνι Μπλαιρ, του Χαβιέ Σολάνα, του αρχηγού του Ν.Α.Τ.Ο. κατά τov πόλεμο στα Βαλκάνια Στρατηγού Γ. Κλαρκ – και μια Κοσσοβάρου του UCK με στολή, από αυτές που έχουν δημοσιευτεί, και ας κάνουν μια μεγέθυνση και ανάλυση των ματιών τους. Η κόρη των ματιών τους αποκαλύπτει πολλά. Έχω τέτοιες φωτογραφίες στις οποίες έχει γίνει ανάλυση, και η κόρη των ματιών αποκαλύπτει πολλά. Για αυτά που θα παρατηρήσει κάποιος που θα ψάξει το θέμα, υπάρχουν πολλές διαφωτιστικές αναφορές, τόσο στην αρχαία ελληνική γραμματεία, όπως π.χ.  στους διαλόγους του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τον Διογένη, όσο και σε πολλά βιβλία διεθνών ερευνητών, όπως π.χ. του David Icke. Oπως, λοιπόν, γράφει ο Δίων Χρυσόστομος, όταν ο Μέγας Αλέξανδρος συναντήθηκε στην Κόρινθο με τον Διογένη, εκείνος του είπε: «Οι Σπαρτοί, οι Θηβαίοι, έχουν στο σώμα τους ένα σημάδι, μια «λόγχη». Όποιος δεν έχει αυτό το σημάδι, δεν θεωρείται Σπαρτός».
 Ο Μέγας Αλέξανδρος ρώτησε: «Και τα παιδιά του Διός, τι σημάδι έχουν;». Ο Διογένης απάντησε: «Έχουν το σημάδι της ψυχής στα μάτια, αλλά to γνωρίζουν μόνο αυτοί που ξέρουν…», δηλαδή οι Διογενείς και οι μυημένοι. Έχω κάνει πολλές αναλύσεις σχετικά με τα σχηματιζόμενα σημάδια της κόρης των ματιών. Τι δηλώνει και προσδιορίζει τo κάθε διαφορετικό σημάδι θα το αναφέρω σε άλλη μελλοντική μας συζήτηση, ή σε κάποιο μελλοντικό βιβλίο μου. Όσο για τους Δρακονιανούς, πρέπει να πούμε πάρα πολλά απλώς για να δείξουμε τι περίπου συμβαίνει. Σε αρχαία κείμενα υπάρχουν πολλές αναφορές που δεν είναι εύκολο να τις αναφέρω τώρα, γιατί η καταγραφή και η ερμηνεία τους απαιτούν πολλές σελίδες. Μιας όμως, που ασχολείσαι με τηv Κούφια Γη και τους υποχθόνιους, σε προτρέπω να μελετήσεις και να ερμηνεύσει μόνο δύο αναφορές του θείου Πλούταρχου. Αυτές τις έχει καταγράψει στο έργο του, Περί της Αλεξάνδρου Tύχης ή Αρετής.
 Η πρώτη είναι στο 5ο κεφάλαιο του πρώτου βιβλίου και λέει: «Πόσο αξιοθαύμαστη είναι η φιλοσοφία, χάρη στην οποία οι Ινδοί λατρεύουν Ελληνικούς θεούς, και οι Σκύθες θάβουν τους νεκρούς τους και δεν τους τρώνε!…». Η δε Δευτέρα είναι στο 9ο κεφάλαιο του δεύτερου βιβλίου και λέει: «…Ήπιε (ο Μέγας Αλέξανδρος) ποταμούς ανακατεμένους με αίμα και τους διάβηκε έχοντας γέφυρες τα πτώματα των εχθρών, και από την πείνα του έφαγε το πρώτο χορτάρι που βγήκε μπροστά του. Έβγαλε στην επιφάνεια λαούς κρυμμένους στα βάθη των χιονιών και πόλεις βυθισμένες κάτω από τη γη…».

Π.Γ.: Επειδή το θέμα των Δρακονιανών και των υποχθονίων είναι πολύ μεγάλο και δυσκολονόητο, ας  επιστρέψουμε λοιπόν στο θέμα της «πυραιθέριας» αναγεννημένης ανθρώπινης φυλής, που έχει δημιουργήσει πολλά ερωτηματικά σε εμάς και τους αναγνώστες  του Απαγορευμένου Περιοδικού. Τι συμβαίνει με αυτούς τους ανθρώπους;

Ι.Φ.: 
Αυτοί οι «άνθρωποι», αν μπορούμε να τους αποκαλούμε πλέον ανθρώπους, οι «πυραιθέριοι» απόγονοι, οι μετενσαρκώσεις των Ημιθέων και Ηρώων που αναφέρονται στη Μυθολογία, τον Όμηρο και τις Τραγωδίες, έχουν έρθει ή έρχονται, ως συμπαντικές εκπομπές φωτοχημικών σωματιδίων που με κάποιο άγνωστο μηχανισμό επηρέασαν τον οργανισμό και τον εγκέφαλο τους και έχουν
 ξεκλειδώσει – ή δημιουργήσει – «μνήμες».
Το ερωτηματολόγιο των 1.000 ερωτήσεων του «Διευρωπαϊκού Κέντρου Ψυχικής και Σωματικής Υγείας», απευθύνθηκε σε παιδιά τριών χωρών, της Αγγλίας, της Δανίας και της Ελλάδας, τα οποία γεννήθηκαν τον Απρίλιο του ’83. Είμαι βέβαιος ότι οι αστρονόμοι τον Αύγουστο του ’82 (9 μήνες πριν τη γέννηση των παιδιών, άρα την εποχή που έγινε η σύλληψή τους), παρατήρησαν κάποια ενδιαφέροντα αστρονομικά φαινόμενα τα οποία σχετίζονταν με το αστρικό σύμπλεγμα του Κυνός και του Σείριου. Και από τις πολύ έντονες ηλιακές εκλάμψεις εκείνης της χρονιάς, είχε επηρεαστεί ιδιαίτερα η ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου. Ας μην ξεχνούμε ότι το κοινό χαρακτηριστικό αυτών των ιδιαίτερων παιδιών που συνελήφθησαν το ’82 και γεννήθηκαν το ’83 (και «ετέθησαν υπό παρακολούθηση»), ήταν ότι τα περισσότερα συνελήφθησαν στην ύπαιθρο.
Κάποια από αυτά τα παιδιά, από διαβολική «σύμπτωση», βρέθηκαν στην Πατησίων και μπήκαν «από μόνα τους» (πόσο «τυχαία» μπορεί να συνέβη αυτό;) σε ένα γραφείο των Σαϊεντολόγων και έκαναν τεστ νοημοσύνης. Τα δύο από αυτά τα παιδιά έχουν «τάσεις φυγής» προς τα όρη  και μου έχουν εκμυστηρευτεί ότι βλέπουν στο δωμάτιό τους  οντότητες, οι οποίες τα επισκέπτονται. Είμαι πάντως επιφυλακτικός με όλα αυτά,  γιατί δεν ξέρω πραγματικά τι θα αντιμετωπίσουν αυτά τα παιδιά και από την άλλη φοβάμαι μην τα εκθέσω σε κάποιον κίνδυνο…

Π.Γ.: Aς μιλήσουμε πιο ανοιχτά: Είναι αυτά τα παιδιά προπομποί μιας «καθόδου» οντοτήτων στον ελληνικό χώρο, μια εμπροσθοφυλακή που έρχεται να καταλάβει  σώματα και να λειτουργήσει σαν πυρήνας καταστάσεων που θα έρθουν στο μέλλον; Είναι «ιδιαίτερα» όλα τα παιδιά που γεννήθηκαν τον Απρίλιο του ’83;

Ι.Φ.: Όλα σχεδόν τα παιδιά που γεννήθηκαν τότε έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες, το σύνολο όμως των ιδιαιτεροτήτων εντοπίζεται σε 49 αγόρια και 49 κορίτσια. Υπάρχουν και άλλα, τα οποία όμως έχουν «άλλες αποστολές»… Όσο για το αν είναι άνθρωποι, έχουν το φυσιολογικό ανθρώπινο φαινότυπο. H ερμηνεία πολλών αρχαίων κειμένων και η σύμπτωση των αστρονομικών φαινομένων εκείνης της χρονιάς με έχει οδηγήσει να εκτιμήσω ότι δεν είναι απλώς «προπομποί», αλλά μια πλήρης «ενσάρκωση» οντοτήτων.
 Επαναλαμβάνω, ότι κατά τη δική μου εκτίμηση, είναι η επάνοδος των Ηρώων που χάθηκαν στην επτάπυλη Θήβα και στην Τροία. Αυτοί είναι οι ήρωες που ο Νέστορας συνάντησε στην Πύλο. Γι’ αυτό και οι Δρακονιανοί αγωνιούν να τα εντοπίσουν, και για αυτό στο βιβλίο μου μιλάω για νέους Ηρώδηδες: θέλουν να βρούνε τον τρόπο να τα εξουδετερώσουν.
 Για αυτό λέω ότι επέστρεψε η Ιφιγένεια, την οποία ονομάζω «Ιφιγόνη». Υποστηρίζω ότι τα παιδιά ανήκουν στο τέταρτο Ησιόδειο γένος, ενώ άλλοι λένε ότι ανήκουν στο «χρυσό» γένος, και όχι στο «σιδηρούν».Έρχονται για να δημιουργήσουν νέες συνθήκες στον πλανήτη, είναι απεσταλμένα από κάποιες αστρικές οντότητες ή δυνάμεις για να παίξουν ένα συγκεκριμένο ρόλο, αφού και όταν θα συμβούν οι αναδιατάξεις στον πλανήτη μας και στον περίγυρο του. 
Οι δυνάμεις που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στον πλανήτη μας μεταμφιεσμένες σε ανθρώπινες μορφές, τα αναζητούν για να τα εντοπίσουν μέσω διαφόρων «ειδικών» προγραμμάτων. Στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας, προκειμένου να παρέμβουν στο γενετικό κώδικα, εκτελούν ένα παράξενο σχέδιο, που πιθανόν έχετε παρατηρήσει κι εσείς.
Αυτό το πρόγραμμα συμβαίνει σε όλο τον ελληνικό χώρο και ειδικά στα νησιά. Η αεροπορία έχει πολλές καταγραφές και επίσημα έγγραφα για αυτό, αλλά δεν τολμά να τα αποκαλύψει.  Εμφανίζονται αεροπλάνα που ψεκάζουν, σε πολύ μεγάλο υψόμετρο, ειδικές ουσίες που σχηματίζουν νέφη τα οποία διαλύονται μόνο μετά από πολλές ώρες  (ενώ τα φυσιολογικά ίχνη των αεροπλάνων θα έπρεπε να διαλυθούν πολύ γρήγορα)Κατά γενική ομολογία, τα αεροσκάφη που κάνουν αυτούς τους ψεκασμούς δεν έχουν «διακριτικά». Ίσως για αυτό πάρα πολλοί Αθηναίοι παραπονιούνται κάποιες μέρες για βάρος στο κεφάλι και στα πόδια και για τελείως αδικαιολόγητη κούραση. Με έχουν πάρει πολλές φορές τηλέφωνο διάφοροι για να μου αναφέρουν τέτοιους «ψεκασμούς». Κατά την γνώμη μου γίνονται για να επέμβουν κάποιοι στο γενετικό κώδικα και στα πνευματικά ή νοητικά πεδία…

Π.Γ.: Παρόμοιες «εξωτερικές» παρεμβολές, που προέρχονταν από αλλού, συμβαίνουν συχνά;

Ι.Φ.: 
Όλοι μας προερχόμαστε από μια «εξωτερική παρεμβολή». Το σπέρμα – και όχι μόνο το «πνευματικό» σπέρμα – προέρχεται από τον ουρανό, επηρεάζεται από τα ουράνια σώματα και από τις κοσμικές ακτινοβολίες. Οι ζωικοί οργανισμοί που εξελίχθηκαν τελικά σε ανθρώπινες μορφές στην Αττική έχουν έρθει από τον ουρανό, αφού βρίσκονταν στο μετεωρίτη που έπεσε στην Παλλήνη. Έχουμε πολλές αναφορές και πολλά παλαιοντολογικά ευρήματα που συμφωνούν με αυτό. Και κάποιοι σήμερα πιστεύουν ότι η Θήρα δεν ήταν θύμα του ηφαιστείου, το ηφαίστειο δεν εξερράγη, αλλά χτυπήθηκε από επάνω.
Σήμερα η NASA παίρνει από τον πυθμένα του ηφαιστείου υπολείμματα πετρωμάτων και χώμα, γιατί σ’ αυτά βρίσκονται μύκητες, οι οποίοι, «παραδόξως», είναι συμβατοί με την ατμόσφαιρα του πλανήτη Άρη. Ένας Ιταλός ερευνητής αστροφυσικής μου τα ανέλυσε όλα αυτά – και μετά παρατήρησα ότι στη Θήρα έγινε ένα μεγάλο συνέδριο αστροφυσικής.
Οι επιστήμονες κατέβαιναν στον πυθμένα, ψάχνοντας μύκητες και ζωικούς οργανισμούς, οι οποίοι μπορούν να επιζήσουν και στον Άρη! Ξέρουμε ότι υπάρχουν δύο αδέρφια, μόνιμοι υπάλληλοι της NASA, οι οποίοι κατεβαίνουν κατά τακτά χρονικά διαστήματα και με ειδικούς θαλάμους αφαιρούν ύλη από τον πυθμένα και τη στέλνουν στα κεντρικά εργαστήρια της NASA. H Ζωή, λοιπόν, ήρθε από τον ουρανό! Το μεγάλο μυστήριο που πρέπει τώρα να εξερευνηθεί είναι οι διαφορές του άνθρακα και του πυριτίου. Προκαλώ τους γιατρούς να εξερευνήσουν το πυρίτιο! Κάποιοι γιατροί που ήταν κάποτε υπέρμαχοι των μεταμοσχεύσεων, τώρα είναι πολέμιοί τους.
Γιατί, όπως δείχνουν τα ιατρικά στοιχεία, οποιοδήποτε δεχτεί κάποιο μόσχευμα, οποιοδήποτε μόσχευμα, μετά από κάποιο διάστημα, τριών ή τεσσάρων ετών, αποκτά όλες τις συνήθειες του δότη;
 Γιατί συμβαίνει αυτό; Τι θα πει «ασυμβατότητα»; Και γιατί ορισμένες γυναίκες που κάνουν προσθετική σιλικόνης (δηλαδή πυριτίου), μετά από λίγο καιρό την αποβάλλουν, ενώ άλλες τη δέχονται; Τι σχέση έχει το πυρίτιο με τους Αρκάδες και τη Βελανιδιά; Οι Αρκάδες είναι «προ της έλευσης» της Σελήνης.
Έχουμε μια αναφορά στα Τεγεατικά  του Αριστοτέλη και μια ολόκληρη διασωσμένη αναφορά στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου του Ρόδιου, πως οι Αρκάδες είναι παλιότεροι από την έλευση της Σελήνης. Και οι δύο μιλούν για «έλευση» της Σελήνης. Ακόμη και ο Αριστοφάνης στις Νεφέλες γράφει, τελείως ξεκάρφωτα, ότι η Σελήνη επιβουλεύεται τους Έλληνες. Όλοι μας προερχόμαστε από το Σύμπαν. Γι’ αυτό και ο Αριστοτέλης μας λέει ότι η ψυχή επιστρέφει στο άστρο από το οποίο κατάγεται…

Π.Γ.: Αφού συζητάμε για την επιστροφή κάποιων «τέλειων» και «ανώτερων» όντων, σημαίνει ότι δεχόμαστε εξ ορισμού για τον εαυτό μας ότι είμαστε «ημιτελείς». Όμως η αιτία για αυτό δεν είναι φανερή. Τι είναι αυτό που μας «κλείδωσε» σε μια κατώτερη κατάσταση; Ζούμε σε έναν «πλανήτη-φυλακή», έναν πλανήτη που βρίσκεται κάτω από μια «κατοχή», όπως βρισκόταν επί εκατονταετίες η Ελλάδα ή η Ιρλανδία;



Ι.Φ.: 
Κάποιος μπορεί να «προέρχεται» από τον αστερισμό του Βοώτη, ενώ κάποιος άλλος από τον αστερισμό του Ωρίωνα, ή τον αστερισμό του Kυνός.
 Έχουμε, εξ ανάγκης, διαφορετικές χημικές ενώσεις μέσα μας. H δομή του Μακρόκοσμου μεταφέρεται στο Μικρόκοσμο και, όπως οι πλανήτες του ηλιακού συστήματός μας είναι παρόμοιοι μεν αλλά τελείως διαφορετικοί μεταξύ τους, μέσα στο DNA μας υπάρχουν διαφορετικά στοιχεία, διαφορετική δομή και σύνθεση. Έχω στα χέρια μου μια μελέτη ενός πραγματικού μύστη, την οποία μάλιστα σκοπεύω να δημοσιεύσω σύντομα, η οποία ασχολείται με τα Προμηνύματά μου, αναλύοντας όλα αυτά τα θέματα με σχέδια, εξισώσεις, αστρονομικά και βιολογικά στοιχεία. Για να αρχίσουμε πάντως, να «εννοούμε» έστω (και όχι να «κατανοούμε») το θέμα, πρέπει να μελετήσουμε την Μυθολογία. Το μεγάλο παιχνίδι με την «Παγκοσμιοποίηση» και την «Ομογενοποίηση» σχετίζεται με όλα αυτά.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτοί που φτιάχνουν και στηρίζουν όλο αυτό το «σενάριο» που στήνεται γύρω μας, βιάζονται. Βλέπουν να πλησιάζουν κάποιες κοσμογονικές αναδιατάξεις και ανακατατάξεις που θα «αλλάξουν» τον πλανήτη, και θέλουν να φύγουν(;)… Ποιοι είναι αυτοί, και γιατί βιάζονται να προκαλέσουν όλες αυτές τις ανακατατάξεις και την Παγκοσμιοποίηση; Εντάξει, δέχομαι ότι είμαστε όλοι παιδιά ενός θεού, κτλ. Αλλά, η διαδικασία των μεταλλάξεων και η δημιουργία ανθρώπινων προτύπων σε εργαστήρια, η δημιουργία ρομπότ με ανθρώπινη σάρκα, που θα καταλήξουν τελικά στη δημιουργία μοντέρνων Εκατόγχειρων και Γιγάντων, τι άλλο είναι, πέρα από τη δημιουργία ενός ρομποτικού στρατού; Δυο λοιπόν σενάρια πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας όταν προσπαθούμε να καταλάβουμε τί συμβαίνει: το ένα είναι στρατηγικό και κοινωνικοπολιτικό, αλλά το άλλο είναι επιστημονικής φαντασίας. Θα κάνω εδώ μία παράξενη παρένθεση, η οποία ίσως γίνει κατανοητή παρακάτω: Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους Έλληνες και τους Γραικούς. Εμείς κανονικά θα έπρεπε να λεγόμαστε Γραικοί και όχι Έλληνες. Το «Έλληνες» συμβολίζει μία ιερατική «κάστα» και είναι χαρακτηρισμός θρησκευτικής ιδιότητας, όπως π.χ. λέμε «Χριστιανοί». Χριστιανοί είναι και οι Ιταλοί και οι Άγγλοι και οι Ρώσοι.
 Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε ότι η ιδιότητα του Έλληνα», δεν είναι εθνική, φυλετική, αλλά θρησκευτική. Τί συμβαίνει λοιπόν με τον «Έλληνα»; Μία εκδοχή λέει ότι ο Δευκαλίων ήταν απόγονος του Προμηθέα. Η άλλη εκδοχή λέει πως ήταν γιος του Γραικού, του βασιλιά της Φθίας. Ο Γραικός ήταν γιος του Θεσσαλού, βασιλιά της Θεσσαλίας, ενώ ο Θεσσαλός ήταν γιος του Πελασγού. Το ποιος ήταν ο Πελασγός μας το λέει καθαρά ο Αισχύλος στις Ικέτιδες: ποιος είναι ο «Παλαιόχθων» (ο Μεγάλος Παλαιός;). Τί συμβαίνει τώρα με την γέννηση του Έλληνα; Ο Έλληνας δεν γεννήθηκε από πουθενά! Δεν γεννήθηκε ποτέ κανείς «Έλληνας». Οι Έλληνες φτιάχτηκαν, «εποιήθησαν». Και άλλο «ποιώ» και άλλο «γεννώ».

Ο Δευκαλίων στον Παρνασσό (Παρνησσό) μετά τον Κατακλυσμό (η ετοιμολογία του «Παρνησσού» είναι «περιστρεφόμενος πόλος») και δια μέσου του Ερμή, ζήτησε από τον Δία να του χαρίσει ανθρώπους, «λαό». Και ο Ερμής του είπε να πάρει «πέτρες» και να τις πετάξει πάνω από το κεφάλι του, «αίρων αήρων». Σε αυτό το σημείο είναι ενδιαφέρον να δούμε τα στοιχεία με τα οποία φτιάχνεται ο άνθρωπος. Δεν είναι μόνον χώμα ‘ homo’ αλλά και αέρας.
Στο  ίδιο σημείο, στον Παρνασσό, πέφτουν και οι σταγόνες του αίματος του Ουρανού από τη λεπίδα του Κρόνου, ενώ οι πέτρες, οι λίθοι, είναι η ίδια πέτρα που η Ρέα τάισε στον Κρόνο, για να μην φάει τον Δία. Είναι τριτογονόσπερμος (τρισυπόστατος). Έχει το γόνος και των τριών Θεών καθώς και το πνεύμα (τον ευαγή αιθέρα) του κατά τον Ηράκλειτο «Υπερτάτου Νου».
Ο Έλληνας λοιπόν, όχι φυσικά ο ελλαδίτης, δεν είναι άνθρωπος, δεν είναι αυτόχθων ή γηγενής, διότι είναι Υιός και των τριών Θεών και του «Υπέρτατου Νου». Ως Υιός τους έχει αποσταλεί εξ αυτών επί της χθονός (τον πλανήτη μας), για να αποτρέψει την κυριαρχία των Δρακονιανών πάνω της.
Ελπίζω να γίνομαι κάπως εννοητός, αν όχι κατανοητός… Έχει μεγάλη σημασία ότι το όνομα Έλληνας, κατά τον Θουκυδίδη, εξαπλώθηκε σταδιακά στον Ελλαδικό χώρο. Δεν υπήρχε ούτε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ούτε και μετέπειτα. Δεν υπήρχε μια ενιαία, αλλά πολλές διαφορετικές φυλετικές ομάδες: Μακεδόνες, Δωριείς, Αιολείς, Κρήτες… Ποτέ στη διάρκεια της κλασσικής περιόδου δεν υπήρξε μια κοινή ονομασία, ή ιδιότητα, ή ταυτότητα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι έχουμε τους Πελασγούς. Αυτοί από που εμφανίζονται; Ο Ίναχος ποια είχε γυναίκα; Η μητέρα του Ινάχου ποια ήταν; Η μητέρα του ήταν ταυτόχρονα και πατέρας του, ήταν η Τηθύς, το βάραθρο, το απεριόριστο σκοτάδι που δεν εξερευνείται. Ο Ίναχος γεννήθηκε από τη Γη και ο ίδιος γέννησε τον Φορωνέα, τον Πελασγό, τον Άργο, και την Ιώ, χωρίς να υπάρχει καμμιά γυναίκα. Έτσι επιβεβαιώνεται ο Αριστοτέλης όταν λέει ότι ο άνθρωπος είναι πρότερος του σπέρματος.

Π.Γ.: Είναι πάρα πολύ παράξενα και σκοτεινά όλα αυτά που μας λες…

Ι.Φ.: 
Για να βρούμε άκρη περί της καταγωγής των Πελασγών, των Ατρειδών, του αστερισμού του Κριού και όλα αυτά τα θέματα, ίσως μας βοηθήσει το βιβλίο του Φρανσουά Μιτεράν Η Επιστροφή των Ατρειδών, το οποίο έγραψε ως πρόεδρος της Γαλλίας. Τότε επισκεπτόταν τακτικά τις Μυκήνες. Συνδέω την «Επιστροφή των Ατρειδών» με την εμφάνιση των παιδιών που λέγαμε πριν. Τα παιδιά
 εμφανίστηκαν αφού ο αστερισμός του Υδροχόου μπήκε στον άξονα του βορείου ημισφαιρίου. Μετά την είσοδο στην περίοδο του Υδροχόου, ακολουθεί η έλευση των επιρροών και επιδράσεων της Ανδρομέδας.
Για αυτό σήμερα πολλοί από εμάς τους «τρελλούς» και τους «αιθεροβάμονες» λέμε ότι καταγόμαστε από την Ανδρομέδα. Πώς μας ήρθε αυτό το πράγμα; Το λέμε τόσοι πολλοί που πρέπει κάποια στιγμή να αναρωτηθούμε τί έχουμε πάθει ή τί μας συμβαίνει. Πάντως εγώ, συνηθίζω όταν ξεκουράζομαι, να λέω ότι «ταξιδεύω» στην Ανδρομέδα. Το έχω κάνει τόσες φορές, που θα μπορούσα να κατασκευάσω έναν χάρτη της, στον οποίο θα κατέγραφα και το κάθε στενάκι της. Όλα αυτά βέβαια, δεν έχουν καμμία βάση στην καθιερωμένη λογική. Τα καταθέτω γιατί απλώς έτσι νοιώθω…
 Όσο για το ερώτημα που προβληματίζει ιδιαίτερα εσένα Παντελή, γιατί οι Ιρλανδοί βρίσκονται πάντα πολιτικά και στρατιωτικά στο πλευρό της Ελλάδας: 
 Δεν είναι μονάχα η φυλετική ή η πολιτισμική συγγένεια η αιτία γι’ αυτό – συμβαίνει και κάτι άλλο. Ίσως εσύ που τα ξέρεις καλύτερα, γνωρίζεις το λόγο… Πάντως εγώ, ένα έχω να σου πω: άλλο Κέλτες και άλλο Κελτοί. Οι Κελτοί είναι το ιερατικό γένος, οι Δρυίδες. Δεν είναι εθνικό ή φυλετικό γένος. Οι Κελτοί εμφανίζονται βέβαια στην Ισπανο-Γαλλία. Αυτό σου το λέω, γιατί όπως είπα προηγουμένως, αυτόν τον καιρό γίνεται μία συνεργασία Δρυίδων, Σούφι και Ελληνικού Ιερατείου. Αλλά δεν θα πω περισσότερα. Το τί δένει τα τρία αυτά ιερατικά γένη – και τους τρεις λαούς τους που τα ακολουθούν αναμεταξύ τους – μπορείτε να το ψάξετε και μόνοι σας.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

MAKARA ADELPHE ΙΩΑΝΝΗ ΦΟΥΡΑΚΗ CHAIRE EN TOIS ILISIOS PEDIOIS

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

THE HOPI’S ,THE HOOPA AND THE HOPES (Dlast)

(being continued from  28/03/19)

SCIENCE AND TECHNOLOGY

Al Qoyawayma (c.1938– ) became a prominent Hopi engineer as well as a noted ceramic artist. Born in Los Angeles, he earned an M.S. in mechanical engineering from the University of California at Berkeley in 1966. Working for Litton Systems, Inc., Qoyawayma developed high-tech airborne guidance systems. He moved to Arizona, becoming manager for environmental services for the Salt River Project. As an understudy of his aunt, Polingaysi Qoyawayma (Elizabeth White), he has also become an accomplished ceramicist, with his works displayed at the Smithsonian Institute and the Kennedy Art Center in Washington, D.C.

A geneticist and the first Hopi to receive a doctorate in sciences, Frank C. Dukapoo (1943– ) founded the National Native American Honor Society in 1982. Duckapoo, born on the Mohave Indian reservation in Arizona, has specialized in investigating factors contributing to birth defects in Indians, among other research topics. He is also an accomplished saxophone player. Duckapoo earned his Ph.D. from Arizona State University and has taught at Arizona State, San Diego State University, Palomar Junior College, and Northern State University. Besides holding an executive position with the National Science Foundation from 1976 to 1979, he was also director of Indian Education at Northern Arizona University in Flagstaff, Arizona, and executive secretary for the National Cancer Institute.

SPORTS

Louis Tewanima (1879–1969) was not only the teammate of the famous American Indian athlete Jim Thorpe, but a world-class athlete in his own right. Born at Shongopovi, Second Mesa, on the Hopi Indian reservation, Tewanima chased jackrabbits as a boy. He was on the track team of the famous Carlisle Indian School in Pennsylvania under legendary coach Glenn “Pop” Warner. Tewanima established world records in long-distance running. At one track meet, Tewanima, Jim Thorpe, and Frank Mount Pleasant of Carlisle beat 20 athletes from Lafayette College. The U.S. Olympic Team selected Tewanima and Thorpe without requiring them to undergo trials—a rare honor. In 1912 they sailed to Stockholm, where they became U.S. heroes. Thorpe was proclaimed “the greatest athlete in the world” by the king of Sweden, and Tewanima won a silver medal in the 10,000 meter race. His performance set a U.S. record that lasted more than 50 years, until Billy Mills, a Sioux distance runner, surpassed it in the 1964 Tokyo Olympics. Tewanima returned home to Second Mesa, where he tended sheep and raised crops. Just for fun, to watch the trains go by, he would run to Winslow, Arizona, 80 miles away. In 1954, he was named to the All-Time United States Olympic Track and Field Team and in 1957 was the first person inducted, to a standing ovation, into the Arizona Sports Hall of Fame at a dinner given in his honor. The Tewanima Foot Race is run every September at Kykotsmovi. The tribe established a 2002 Winter Olympic Committee to mark a return of the Hopis to the Olympics and showcase Hopi arts and crafts.

VISUAL ARTS

Weaver Ramona Sakiestewa (1949– ) was born in Albuquerque, New Mexico, to a Hopi father. She attended New York’s School of Visual Arts and specialized in the treadle loom. Sakiestewa combines ancient design elements with contemporary weaving techniques, establishing a unique tradition in Native American arts. She co-founded ATLATL, a national Native American arts organization. Her tapestries have been shown at various shows and galleries including the Heard Museum of Phoenix and the Wheelwright Museum of American Indian in Santa Fe.

Award-winning artist and teacher Linda Lomahaftewa (1947– ) was born in Phoenix, Arizona. She attended the Institute of American Indian Arts in Santa Fe and earned an M.A. in fine arts in 1971 from the San Francisco Art Institute. Lomahaftewa’s drawings and paintings reflecting Hopi spirituality and storytelling have been exhibited throughout the United States. She has received numerous awards and has taught at various colleges and universities, including University of California at Berkeley and back at the Institute.

Media

The surrounding Navajo reservation established Navajo Communications, which provides various telecommunications services. However, the Hopis have no comparable utility and remained unconnected to the Navajo system.

Tutu-Veh-Ni.

A biweekly newsletter published by the Hopi Office of Public Relations.

Address: P.O. Box 123, Kykotsmovi, Arizona 86039.

Telephone: (602) 734-2441.

Organizations and Associations

Hopi Cultural Center.

Opened in 1970, the on-reservation facility houses various collections of Hopi arts and crafts and the Hononi Crafts shop.

Address: P.O. Box 67, Second Mesa, Arizona 86043.

Telephone: (602) 734-2401.

The Hopi Foundation.

The nongovernmental Foundation is based on Third Mesa, promoting cultural preservation led by Hopi professionals and laypersons.

Address: P.O. Box 705, Hotevilla, Arizona 86030.

Silvercraft Cooperative Guild.

Supports and sponsors Hopi artists.

Address: Box 37, Second Mesa, Arizona 86043.

Telephone: (602) 734-2463.

Museums and Research Centers

Hopi Cultural Preservation Office.

Established in 1989 to implement a 1987 tribal historic preservation plan protecting important Hopi sacred and cultural sites, including traditional subsistence gathering areas.

Contact: Leigh Kuwanwisiwma.

Address: 123 Kykotsmovi, Arizona 86039.

Telephone: (520) 734-2244.

Hopi Tribal Museum.

Address: P.O. Box 7, Second Mesa, Arizona 86035.

Telephone: (602) 234-6650.

Museum of Northern Arizona.

Hosts the Hopi and Navajo Arts and Crafts Show annually in June and July.

Address: Route 4, Box 720, Flagstaff, Arizona 86001.

Telephone: (602) 774-5211.

Sources for Additional Study

Benedek, Emily. The Wind Won’t Know Me: A History of the Navajo-Hopi Land Dispute. New York: Knopf, 1992.

Leitch, Barbara A. A Concise Dictionary of Indian Tribes of North America. Algonac, MI: Reference Publications, 1979.

Loftin, John D. Religion and Hopi Life in the Twentieth Century. Bloomington: Indiana University Press, 1991.

Page, Susanne and Jake. Hopi. New York: Harry Abrams, 1994.

Parsons, Elsie Clews. Hopi and Zuñi Ceremonialism. New York: Harper and Bros., 1950. Reprint. Millwood, NY: Kraus Reprint, 1976.

Waters, Frank. Book of the Hopi. New York: Viking Press, 1963.

END

by Ellen French and Richard C. Hanes

COMMENT FROM A READER

Dear Mrs. French and Mr. Hanes
First i would like to inform you that my English are not that good so i hope you will understand my possible grammar mistakes i might make! I am 27 years old from Greece and i am not an archaeologist or a historian. Latetly i read some books about the history of the ancient civilizations in North and South America and i found information that i couldn’t imagine. I read about Mayas and Aztecs, native Indians tribes and many more. This how i end up here, in Hopis tribe.
I found Hopis as a very interesting source of information, but i have also found something that really made me feel curious about the connection between the civilizations.
The “Sacret book” of Hopis as well as the “Popol Voux” of the indians of Guatemala refer to a connection with another civilation. Particularly, they both write about some white visitors Gods with beards coming with their “pae = ships” from there that the sun was rising (Hila Tiki).
The “Sacret book” of Hopis also refer to a huge cataclysm where their great God Soticnag (sorry if i don’t write the names correctly in English) ordered the woman with the peplum (veil) to save some humen from the great upcoming disaster by putting them to the highest place on earth.
In ancient Greece, in Athens, young women where weaving a peplum for Goddess Athina in order to celebrate the Panathinaia feast. Is there any possible connection between these two stories?
The Hopis also believed that the earth was round and not flat, and they survived from three great cataclysms. The ancient Greeks believed the same things too. Isn’t that weird?
I believe that as long as you search deep into some civilizations, you find some common things between them. I mentioned some of the common facts that i found during my little research. I also found many more connections between Eastern and Western civilizations way before Christopher Colombus arrived in the shores of America in 1492.
I also believe that Henriette Mertz’s research would let you understand more of what i am talking about.
Thank you for spending your time reading my comment and if you agree or disagree with some of things i wrote i would be honored to have your kind reply.

SOURCE http://www.everyculture.com/

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ (3)

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 24/03/19)

Οι Βιοτέχνες
Θα ‘ταν απλοϊκό να πιστέψει κανείς ότι όλοι οι Αθηναίοι περνούσαν μια άνετη ζωή… Μέχρι τώρα έγινε λόγος μονάχα για τους ευκατάστατους.
Εντελώς διαφορετική ήταν η κατάσταση των πολυάριθμων Αθηναίων βιοτεχνών. Βαδίζουν για να φτάσουν μια ώρα αρχύτερα στη δουλειά, να εργασθούν σκληρά ως τη δύση του ήλιου για να κερδίσουν το ψωμί της μέρας.
Οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ούτε καιρό ούτε χρήματα για να μπουν στο κουρείο. Αυτοί δεν παίρνουν μέρος ούτε στις φιλοσοφικές συζητήσεις που γίνονται στις στοές. Η τύχη τούς έγραψε να εργάζονται σκληρά κάθε μέρα, από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου. Τα παιδιά τους δεν τα διαπαιδαγωγούν παιδαγωγοί, τις γυναίκες τους δεν τις περιβάλλει η ευεργετική ησυχία του γυναικωνίτη. Βοηθούν το σύζυγο ή το γονιό στη σκληρή καθημερινή πάλη. Ο συναγωνισμός της φτηνής δουλειάς των δούλων έριχνε όλο πιο χαμηλά την τιμή των προϊόντων των ελεύθερων βιοτεχνών.
Ακόμη πιο σκληρή ήταν η ζωή των απόρων, που ο αριθμός τους ήταν αρκετά μεγάλος στην Αθήνα.
Οι Φτωχοί
Η βασική τροφή των φτωχών ήταν το κριθάρι: ζωμός από κριθάρι, πίτες με κριθάλευρο και κρίθινα ψωμιά. Τους άρεσαν οι πηχτοί ζωμοί με μπιζέλια ή φακές, κι αγόραζαν φτηνά αλλαντικά. Ο Αριστοφάνης κατηγορεί τους αλλαντοποιούς ότι χρησιμοποιούν κρέας από σκυλί ή από γαϊδούρι, αλλά ας ελπίσουμε ότι ο ποιητής ήταν υπερβολικός. Το κρέας και το άσπρο ψωμί σπάνια εμφανίζονταν στο τραπέζι των φτωχών. Αντίθετα οι φτωχοί έτρωγαν πολλά αλατισμένα ψάρια φερμένα από τον Εύξεινο Πόντο. Έπιναν φτηνό κρασί νερωμένο, αλλά συνήθως έμεναν ευχαριστημένοι μονάχα με το νερό.
Η Σπάρτη διέφερε εντελώς από την Αθήνα κι από όλη την υπόλοιπη Ελλάδα. Οι Σπαρτιάτες τρέφονταν με πιο πρωτόγονες και πιο χοντρές τροφές, μ’ έναν παχύ χυλό από μπιζέλια το ζωμό που ήταν το φαγητό που προτιμούσαν. “Μπορείς να φας μέλανα ζωμό” λεει ειρωνικά σ’ ένα Σπαρτιάτη ένα πρόσωπο μιας χαμένης κωμωδίας του Αριστοφάνη. Διηγούνται πως ένας Συβαρίτης, που έτυχε σ’ ένα σπαρτιατικό γεύμα, είπε: “Αληθινά οι Σπαρτιάτες είναι οι πιο γενναίοι άνθρωποι. Κάθε άλλος θα προτιμούσε χίλιες φορές να πεθάνει, παρά να ζήσει όπως αυτοί”. “Τα συσσίτια των Σπαρτιατών αποτελούνταν από το μέλανα ζωμό”, Βραστό χοιρινό κρέας, κρασί, πίτα γλυκιά και ψωμί από Βρώμη. τα δάχτυλα τα σκούπιζαν με τα ψίχουλα του ψωμιού.
Αν θα πιστέψουμε τον Πλούταρχο, ήταν απαραίτητη μια ειδική αγωγή για να εκτιμήσει κανείς αυτό το ζωμό, που τόσο αγάπησαν οι Σπαρτιάτες. Ο Διόνυσος, ο τύραννος των Συρακουσών, αγόρασε ένα μάγειρα από τη Σπάρτη και του έδωσε εντολή να του παρασκευάσει το γνωστό φαγητό. Όμως δεν κατάφερε να καταπιεί ούτε την πρώτη κουταλιά και την έφτυσε. Τότε ο μάγειρας του είπε: “Για να δοκιμάσεις αυτό το φαγητό πρέπει να κάνεις σπαρτιατική γυμναστική και να κολυμπήσεις στον Ευρώτα”. Επειδή η πλειοψηφία των Ελλήνων εκείνης της εποχής δεν έκανε κάτι τέτοιο, ο σπαρτιατικός ζωμός δεν είχε καμιά επιτυχία, εκτός από τη Σπάρτη βέβαια.
Η καθημερινή ζωή των Αθηναίων πολιτών, η εύθυμη και γεμάτη χαρές για ορισμένους, η Βαριά και θλιβερή για τους άλλους, κυλούσε με την καθορισμένη τάξη, κάτω απ’ τον ήρεμο ουρανό της Αττικής, μέχρι τότε που οι τρομερές θύελλες των πολέμων αναστάτωναν την πόλη.
Oι Πόλεμοι
Οι δρόμοι ερήμωναν. Στην Αγορά Βασίλευε ησυχία. Οι γυναίκες και τα παιδιά κρύβονταν από το φόβο στους γυναικωνίτες περιμένοντας θλιβερές ή χαρούμενες ειδήσεις. Κάτω απ’ τις στέγες των στοών οι γέροι με τις κατάλευκες γενειάδες κλωθογύριζαν αναμνήσεις για τους αγώνες που έκαναν στα νιάτα τους, κριτικάροντας την τακτική των στρατηγών, και σκέφτονταν τι θα ‘φερνε στα παιδιά τους ο καινούργιος πόλεμος: δόξα ή πρόωρο χαμό στα μακρινά πεδία των μαχών.
Μα αν από μακριά οι πόλεμοι έρχονταν κοντά, αν ο εχθρός, συντρίβοντας τον αθηναϊκό στρατό, επέδραμε στην Αττική, η πόλη γνώριζε τότε τη δυστυχία, τα ερείπια, την πείνα και συχνά το μαζικό χαμό και την υποδούλωση των αγαπημένων.
Μια ημέρα από τη ζωή μιας αθηναίας
Τα παιδικά χρόνια ενός κοριτσιού δεν ήταν στερημένα από χαρά. Τα πρώτα χρόνια της ζωής η μάνα ή μια τροφός το κουνούσαν σ’ ένα κρεμαστό καλάθι ή το κρατούσαν στα χέρια και το λίκνιζαν τραγουδώντας του νανουρίσματα. Το παιδί τρεφόταν με χυλό στον οποίο έβαζαν μέλι για να γλυκάνει και το φύλαγαν από το κακό μάτι με πολλά φυλαχτά. Όλα θα πήγαιναν καλά αν δεν το τρόμαζαν συνεχώς με κάθε λογής ακάθαρτα και πονηρά πνεύματα, που παραφύλαγαν γύρω από το κρεβάτι του. Το κοριτσάκι δεν καταλάβαινε για τι λογής τέρατα γινόταν λόγος, παρ’ όλα αυτά όμως ο φόβος τρύπωνε στην ψυχή του.
Όταν το κοριτσάκι άρχιζε να περπατάει, τα σύνορα του κόσμου του πλάταιναν αισθητά. Είχε έναν κηπάκο όπου μπορούσε να παίζει, είχε παιχνίδια και κατοικίδια ζώα. Τα παιχνίδια ήταν διάφορα: κούκλες πήλινες και κέρινες, βαμμένες ωραία, που μπορούσαν να κινούν τα χέρια και τα πόδια τους, σπιτάκια και βαρκούλες δερμάτινες, σχεδόν ίδιες με τις αληθινές, μαϊμουδάκια από άργιλο που κρατούσαν στα χέρια άψυχα πουλάκια. Αμαξάκια που κινούνταν με τροχούς και κουδουνίστρες που έκαναν φοβερό θόρυβο. Η κρεμαστή κούνια σηκωνόταν τόσο ψηλά που σου κοβόταν η αναπνοή. Στο κηπάκι υπήρχε αρκετός χώρος για να τρέχει με το στεφανάκι του ή να παίζει τόπι με τα αδελφάκια του, τα οποία ως τα επτά χρόνια μεγάλωναν μαζί με τα κοριτσάκια.
Εκτός από τα σκυλιά και τις γάτες είχε κι ένα γερανό εξημερωμένο. Μπορούσε να πηγαίνει στο τραπέζι των μεγάλων όταν πρόσφεραν τα επιδόρπια και συχνά έπαιρνε το πρόγευμα στην εσωτερική αυλίτσα, μαζί με τον πατέρα και τη μητέρα του.
Μάθαινε να διαβάζει, να γράφει και να παίζει διάφορα μουσικά όργανα. Δεν υπήρχε καμιά καθορισμένη μέθοδος αγωγής των κοριτσιών .η μάνα τούς μετέδιδε τις γνώσεις της, αυτές βέβαια που είχε. Ο Ευριπίδης υποστήριζε ότι η γυναίκα δεν γίνεται πιο καλή αν ξέρει πολλά. Το κορίτσι μάθαινε να πλέκει, να υφαίνει, να κεντάει, να μαγειρεύει νόστιμα φαγητά, να μπορεί να τα κάνει όλα με τα χέρια του. .έπειτα του έδειχναν πώς να κρατάει γερά από τα ηνία τις δούλες και πώς διευθύνεται το νοικοκυριό. Κι η αγωγή του σταματούσε εδώ. Να βλέπει όσο το δυνατό λιγότερα, να ακούει όσο το δυνατό λιγότερα και να θέτει όσο το δυνατό λιγότερες ερωτήσεις. Έτσι εννοούσε ο Ξενοφώντας την ιδανική αγωγή των κοριτσιών. Αποστολή της γυναίκας ήταν “να έχει τη φροντίδα του σπιτιού και να ακούει τον άντρα της”. Στα γραπτά των ποιητών και των φιλοσόφων βρίσκονται πολυάριθμες επιβεβαιώσεις αυτής της αντίληψης.
Ο αθηναίος δεν κρατούσε τη γυναίκα κλειδωμένη στο σπίτι, αλλά ολόκληρο το σύστημα της αθηναϊκής ζωής έδειχνε στη σύζυγο ότι η θέση της είναι στο σπίτι και ότι ο χώρος όπου θα περνούσε τη ζωή της τελείωνε μπροστά στην εξώθυρα.
Τα νέα κορίτσια έβγαιναν στην πόλη συνοδευόμενα πάντοτε από τους γονείς ή από άλλα ηλικιωμένα πρόσωπα, αλλά και τότε μόνο για να πάρουν μέρος στις μεγάλες θρησκευτικές τελετές, σε μια κηδεία ή να μεταβούν στο ναό. Μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις μπορούσε να τα δει το μάτι ξένου άντρα. Σε μια κωμωδία του Αριστοφάνη κάποια σύζυγος λεει: όταν ρώτησα τον άντρα τι αποφάσισε η εκκλησία του δήμου (η συνέλευση του λαού) αυτός μου απάντησε: “τι σε ενδιαφέρει; κλείσε το στόμα σου, και πρόσθεσε: σώπασα.
Έτσι, λοιπόν, η γυναίκα βρισκόταν σε κατάσταση κατωτερότητας, πράγμα που δεν σημαίνει ότι δεν τη σέβονταν και προπαντός ότι δεν σεβόταν η ίδια τον εαυτό της. Ο άντρας μπορούσε να της επιτρέψει ή να της απαγορεύσει να μιλήσει για την πολιτική στη διάρκεια του φαγητού, αλλά είναι αναμφίβολο πως αυτή επεδίωκε να φέρει τη συζήτηση στα πολιτικά.
Γάμος
Σ’ όλα τα ελληνικά κράτη ο γάμος κατοχυρωνόταν με νόμο. Η γυναίκα ήταν πολίτισσα και σαν τέτοια προστατευόταν από την ασπίδα των νόμων της πόλης- κράτους. Ένας πολίτης επιτρεπόταν να παντρευτεί μονάχα με μια πολίτισσα και μόνο τα παιδιά της νόμιμης συζύγου του κληρονομούσαν το όνομα και την περιουσία. Η μονογαμία αποτελούσε θεμελιακή αρχή του γάμου στους έλληνες. Απαγορευόταν στους αθηναίους να παντρευτούν με μια ξένη.
Στη Σπάρτη όσους έμεναν ανύπαντροι ως τα γεράματα δεν τους εκτιμούσαν όπως τους άλλους γέρους. Ένας νέος Λακεδαιμόνιος δεν παραχώρησε τη θέση του στο στρατηγό Δερκυλίδα λέγοντάς του: “γιατί και συ δεν έκανες αυτόν που θα παραχωρήσει τη θέση του σε μένα”.
Οι αρχαίοι έλληνες θεωρούσαν ότι έπρεπε να υπάρχει ανάμεσα στους συζύγους διαφορά 12-14 χρόνων. Συνήθως η νύφη ήταν 12-16 χρόνων και ο γαμπρός 24-30. Τέτοιες διαφορές θεωρούνταν κανονικές.
Η τελετή του γάμου περιλάμβανε τρεις ξεχωριστές φάσεις: στο σπίτι της νύφης, μετακίνηση, στο σπίτι του γαμπρού. Η πρώτη και πιο σημαντική τελετή ήταν ο αρραβώνας, στον οποίο η παρουσία της νύφης δεν ήταν υποχρεωτική. Στην πράξη ο αρραβώνας περιοριζόταν στην υπογραφή του συμβολαίου του γάμου. Η προίκα καθοριζόταν στην υπογραφή του συμβολαίου του γάμου. Η προίκα του κοριτσιού αποτελούνταν από χρήμα ρευστό, ρουχισμό, πολύτιμα αντικείμενα και δούλους, και έφτανε το λιγότερο στο ένα δέκατο της περιουσίας του πατέρα της νύφης. Κάποτε δινόταν σαν προίκα κι ένας κλήρος γης με τη μορφή πλασματικής ενοικίασης. Οι αθηναίοι την παντρεμένη χωρίς προίκα δεν τη θεωρούσαν εξασφαλισμένη. Γι’ αυτό κάποτε η εκκλησία ή μερικοί πλούσιοι πολίτες προίκιζαν τα κορίτσια των ανδρών που πρόσφεραν υπηρεσίες στην πατρίδα.
Γάμος χωρίς προίκα δεν είχε ισχύ στους αθηναίους. Στις ιδιωτικές τελετές, δεν ήταν υποχρεωτικό να παραβρίσκεται ιερέας ή εκπρόσωπος του κράτους έτσι η παρουσία μαρτύρων στο κλείσιμο του συμβολαίου αποτελούσε επιτακτική ανάγκη. Σε περίπτωση διαζυγίου ή θανάτου της συζύγου η προίκα επιστρεφόταν, γιατί κληρονόμος της δεν ήταν ο σύζυγος αλλά ο πιο κοντινός από αίμα συγγενής.
Οι γάμοι γίνονταν τις μέρες που ήταν πανσέληνος και συνήθως το χειμώνα, το μήνα γαμηλιώνα, που ήταν αφιερωμένος στη θεά ήρα. Πριν από την τελετή και στα δύο σπίτια προσφέρονταν θυσίες στους εφέστιους θεούς. Οι πλούσιες οικογένειες θυσίαζαν μια δαμαλίδα στο βωμό της Αθηνάς ή της Άρτεμης. Αλλά η πιο ευπρόσδεκτη προσφορά στους θεούς ήταν ένας βόστρυχος. Την προσφορά αυτή την έκαναν στην Άρτεμη και τα πλούσια και τα φτωχά κορίτσια, ενώ οι γαμπροί πρόσφεραν βοστρύχους στον Απόλλωνα. Σ’ ένα αρχαίο ανάγλυφο παριστάνεται ο στολισμός μιας νύφης. Η νύφη καλύπτει το πρόσωπο με το πέπλο για να κρύψει τα δάκρυα. Μια δούλη τής πλένει τα πόδια και τα αλείφει με αρώματα. Το πιο χαρακτηριστικό νυφικό ένδυμα ήταν ο πέπλος.
Τέλος, όλα είναι έτοιμα. Ο γαμπρός, καλλωπισμένος και αρωματισμένος, με ένα στεφάνι στο κεφάλι, συντροφευμένος από το συνοδό, τους συγγενείς και φίλους, έρχεται στο σπίτι της νύφης, που οι πύλες του ήταν στολισμένες έγκαιρα με κλαδιά ελιάς και δάφνης. Μπροστά σ’ όλη την οικογένεια και στους μελλόνυμφους, ο πατέρας προσφέρει θυσία στην εστία, δηλώνει επίσημα ότι δίνει την κόρη του στο γαμπρό και ότι από δω και μπρος δεν ανήκει στην οικογένεια των γονιών της, δηλαδή δεν πρέπει να τηρεί τη λατρεία των προγόνων του σπιτιού. Από δω και μπρος θα προσφέρει αναθήματα και θυσίες στους προγόνους της οικογένειας του συζύγου.
Όλα είναι έτοιμα για το γαμήλιο δείπνο, μαζί και ο γαμήλιος πλακούντας, φτιαγμένος από σουσάμι και μέλι. Στο γάμο οι άντρες και οι γυναίκες έτρωγαν μαζί, αλλά οι γυναίκες δεν ξάπλωναν στα κρεβάτια, αλλά κάθονταν σε καθίσματα, στην απέναντι άκρη απ’ αυτή που είχαν καταλάβει οι άντρες. Στις συζητήσεις όμως έπαιρνε μέρος όλος ο κόσμος.
Όταν σουρούπωνε, στη θύρα ακούονταν ήχοι αυλού. Καλυμμένη με έναν πέπλο, όπως και μέχρι τότε, η νύφη έβγαινε από το σπίτι για να ανεβεί στο αμάξι ανάμεσα στο γαμπρό και το συνοδό. Μπροστά από το αμάξι βάδιζαν οι αυλητές. Οι φίλοι μαζεύονταν γύρω από το αμάξι και τραγουδούσαν γαμήλια τραγούδια. Η μητέρα της νύφης βάδιζε πίσω από το αμάξι κρατώντας στο χέρι έναν πυρσό αναμμένο από την εστία του σπιτιού. Οι περαστικοί χαιρετούσαν την πομπή, εύχονταν ευτυχία στους νεαρούς νεοπαντρεμένους και τους πείραζαν. Σ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής αντηχούσε ο ιερός ύμνος, ο υμέναιος. Κι έτσι η συνοδεία διέσχιζε τους δρόμους και τις συνοικίες, συνοδεύοντας τους νιόπαντρους, που πήγαιναν να συναντήσουν την ευτυχία που τους περίμενε.
Στο κατώφλι του σπιτιού του γαμπρού, που ήταν επίσης στολισμένο με κλαδιά ελιάς και δάφνης, τη νεαρή σύζυγο τη δεχόταν η πεθερά. “δεν είχα τύχη να σου ανάψω τον πυρσό στο γάμο”, λέγει μια μάνα που ο γιος της βρήκε το θάνατο πριν παντρευτεί (Ευριπίδης).
Το σπίτι του γαμπρού όχι μονάχα ανακαινιζόταν και επιπλωνόταν με καινούργια έπιπλα, αλλά συχνά χτίζονταν καινούργιες αίθουσες και κτίρια, η αγαπημένη του δάφνη λεει στο βοσκό της: “να μου χτίσεις ένα νυφικό θάλαμο, να μου χτίσεις ένα σπίτι και μια στάνη για τα πρόβατα”.
Στην πύλη τη σκεπασμένη με γιρλάντες λουλουδιών έβγαινε ένα παιδάκι που έφερνε ένα καλάθι με φρούτα και έψαλλε έναν ύμνο, που η επωδός του έλεγε: “πιο θαυμαστή θα είναι η καινούργια σου τύχη απ’ την παλιά”. Η νύφη έτρωγε ένα σύκο ή ένα κυδώνι- τα πιο γλυκά φρούτα -, σύμβολο της ήρεμης ευτυχίας την οποία θα χαιρόταν από δω και μπρος.
Μα η νύφη δεν θα μπει μόνη της στο καινούργιο της σπίτι. Γυρίζει προς τους συγγενείς της, που σπεύδουν να την περιτριγυρίσουν κάνοντας πως θέλουν να την υπερασπίσουν από το σύζυγο. Ο σύζυγος την αρπάζει και τη σηκώνει στα χέρια του να την πάει στο σπίτι, χωρίς να παίρνει υπόψη τα ξεφωνητά της. Φροντίζει τα πόδια της νύφης να μην αγγίζουν το κατώφλι, γιατί αυτό θα ήταν κακοσημαδιά.
Παντρεμένη
Πρώτη φροντίδα της νεαρής συζύγου στο καινούργιο της σπίτι είναι να κάνει ιερές σπονδές μπροστά στην εστία και τα εμβλήματα των προγόνων του συζύγου, που έγιναν τώρα και δικοί της πρόγονοι.
Μια χορωδία κοριτσιών τραγουδάει ένα επιθαλάμιο, η τελετή τελειώνει.
Τη δεύτερη μέρα το νεαρό ζευγάρι δέχεται τους φίλους. Κάποτε οι φίλοι τους κάνουν την τιμή να τους τραγουδήσουν εωθινό τραγούδι. Η μέρα αυτή λέγεται μέρα της αποκάλυψης. Τον πέπλο η νεαρή νιόπαντρη θα τον δωρίσει στην ήρα, παρακαλώντας τη θεά να της χαρίσει ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή.
Έτσι λοιπόν η νεαρή σύζυγος βγάζει τον πέπλο και παρουσιάζεται μπροστά στους καλεσμένους που ήρθαν με τα γαμήλια δώρα. Τα δώρα είναι κάθε λογής: ζωγραφιστά αγγεία, σανδάλια, καθρέφτες, χτένες, αρώματα κι άλλα αντικείμενα. Τώρα η νεαρή γυναίκα έγινε οικοδέσποινα. Ο άντρας της είναι πολύ μεγαλύτερος στα χρόνια. Είναι έμπειρος κι όλος ο κόσμος τον θεωρεί καλό νοικοκύρη.
Το πρωί της δεύτερης μέρας ο σύζυγος θα προσκυνήσει πρώτα τους θεούς και μαζί με τη σύζυγό του θα τους προσφέρει θυσία, παρακαλώντας τους να της δώσουν τη θεία χάρη να μάθει όλα όσα χρειάζονται και να αποκτήσει χρήσιμες συνήθειες. Με τη σειρά της η σύζυγος υπόσχεται ότι θα προσπαθήσει να είναι επιμελής.
Στο χωρισμό η μάνα δεν της είπε παρά μόνο πως σαν σύζυγος πρέπει να είναι επιφυλακτική και σεμνή. Αλλά ο σύζυγός της, της εξηγεί πως από τη στιγμή που έγινε οικοδέσποινα έχει χρέος να μοιάζει με τη μάνα των μελισσών, να κάθεται πάντα μαζί με το σμήνος και να μην επιτρέπει στις μέλισσες να τεμπελιάζουν, δηλαδή να βάζει τις θεραπαινίδες στη δουλειά και να τις μαθαίνει να ‘ναι πειθαρχικές. Αυτή πρέπει να συγκεντρώνει όλα τα προϊόντα και τις προμήθειες, να τα μοιράζει και να φυλάει με φροντίδα τα αποθέματα, για να μην τυχόν σπαταλιέται σ’ ένα μήνα αυτό που έπρεπε να φτάσει για χρόνο ολόκληρο. Όταν θα φέρουν το μαλλί, αυτή πρέπει να δώσει να γνέσουν και να υφάνουν. Η ίδια πρέπει επίσης να προσέξει τα οπωρικά να ξεραθούν καλά και να γιατρευτούν οι δούλοι που τυχόν αρρώστησαν .οι εξηγήσεις του συζύγου είναι πολύ λεπτομερειακές. Της λεει πως οι προμήθειες πρέπει να διατηρούνται με τάξη, κάθε πράγμα στην κατάλληλη θέση, κι οι υπηρέτριες πρέπει να μάθουν πως όταν παίρνουν κάτι να το βάζουν στη θέση του. Τα υποδήματα πρέπει να μπαίνουν στη σειρά, για να μπορεί να διαλέγει κανένας εύκολα το κατάλληλο ζευγάρι. Η ενδυμασία και το κρεβατοστρώσι πρέπει να κρατιούνται με τάξη, διπλωμένα με φροντίδα. Τα αγγεία ακόμα και τα δοχεία του φαγητού ούτε κι αυτά τα ξέχασε. Ο σύζυγος έχει τη γνώμη πως πρέπει να είναι τακτοποιημένα έτσι που να μπορεί κανείς να τα παίρνει εύκολα.
Τα ακριβά πράγματα -τάπητες και διάφορα κοσμήματα -τα φύλαγαν στονκοιτώνα, γιατί ήταν το πιο εξασφαλισμένο δωμάτιο του σπιτιού. Στους ξερούς χώρους διατηρούνται τα σιτηρά και το ψωμί, στους ψυχρούς το κρασί, ενώ τα φωτεινά δωμάτια προορίζονται για εργασία.
Ύστερα από τις θεωρητικές οδηγίες ο σύζυγος περνάει στα πρακτικά μαθήματα και μαζί με τη σύζυγό του αρχίζει να χωρίζει τα πράγματα κατά κατηγορίες. Πρώτα βάζουν κατά μέρος τα αντικείμενα της λατρείας, έπειτα τα ενδύματα για τις γιορτές και τη στρατιωτική στολή του συζύγου. Διαλέγουν ξεχωριστά τα στολίσματα για τα δωμάτια της συζύγου, τα υποδήματα του άντρα και τα υποδήματα της γυναίκας. Καθορίζουν τον τόπο όπου θα κρατούν τα όπλα και τα εργαλεία για το λανάρισμα και το γνέσιμο του μαλλιού. Τα εργαλεία αυτά τα ξέρει πολύ καλά η νεαρή σύζυγος, γιατί στο πατρικό της σπίτι έμαθε να γνέθει και να υφαίνει. Χαιρετάει την ελαφρή καλαμένια ρόκα σαν παλιά της φίλη, γιατί με τη συντροφιά της πέρασε ώρες ολόκληρες, κρατώντας την στο αριστερό χέρι, ενώ με το δεξί τύλιγε το στριμμένο γνέμα στο μετάλλινο αδράχτι. Να και ένα καλαθάκι με καλολαναρισμένο μαλλί, το οποίο όταν γνέθει το κρεμάει από το χέρι της κοντά στον αγκώνα.
Ο αργαλειός τής είναι πολύ γνωστός. Ώρες ολόκληρες πηγαινοερχόταν μπροστά του, από τη μια άκρη ως την άλλη, γυρίζοντας τη σαΐτα, γιατί το στημόνι δεν ήταν τεντωμένο οριζόντια, μα κάθετα.
Τα αντικείμενα οικιακής χρήσης, τα δοχεία του φαγητού, οι στάμνες και οι σκάφες για πλύσιμο και τα ταψιά για το ψήσιμο του ψωμιού, τα πινάκια για το φαγητό -διαλέγονται με φροντίδα από το σύζυγο και χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: αυτά που είναι για καθημερινή χρήση και τα άλλα για ορισμένες περιπτώσεις. Τα τρόφιμα κι οι άλλες προμήθειες είναι κι αυτές σε δυο σωρούς: ο ένας αντιπροσωπεύει τη μηνιάτικη κατανάλωση, ο άλλος τα αποθέματα για τον υπόλοιπο χρόνο. Σύμφωνα με τη γνώμη του συζύγου έτσι φαίνεται καλύτερα ποιο από τα τρόφιμα πλησιάζει να τελειώσει. Τέλος, οι σύζυγοι διαλέγουν μια αποθηκάριο, την πιο εγκρατή στο φαγητό, στο ποτό και στον ύπνο δούλα, την πιο υπάκουη και την πιο συγκρατημένη. Αυτές οι ιδιότητες είναι εξαιρετικά σημαντικές. Τώρα όλα είναι εντάξει. Η νεαρή σύζυγος αρχίζει την οικογενειακή ζωή.
Τη χαραυγή ξυπνάει τους δούλους και τους δίνει εργασία. Αυτή κρατάει τα κλειδιά από τις αποθήκες, γνέθει και υφαίνει. Πρέπει να είναι σεμνή και προκομμένη, υπόδειγμα για τις δούλες. Δεν θα ‘ναι σπάταλη όπως ορισμένες γυναίκες, που σκορπούν τις προμήθειες με τέτοια επιπολαιότητα, που οι άντρες τους είναι αναγκασμένοι να τους πάρουν τα κλειδιά από τις αποθήκες. Ο άντρας δεν θα ‘ναι ποτέ τραχύς μαζί της κι ούτε φιλάργυρος, έτσι που αυτή θα μείνει πάντα αφέντρα της αποθήκης.
Η ζωή της παντρεμένης αθηναίας ήταν πολύ μονότονη. Από το σπίτι μπορούσε να βγει μονάχα με την άδεια του συζύγου, συνοδευόμενη από μια δούλα ή από έναν ηλικιωμένο συγγενή. Όμως κανένας δεν απαιτούσε τον περιορισμό των γυναικών που είχαν περάσει τα πενήντα. Φυσικά αυτά τα έθιμα δεν τα τηρούσαν με αυστηρότητα. Οι παντρεμένες γυναίκες πήγαιναν συχνά περίπατο και έκαναν επισκέψεις.
Στις εκδηλώσεις
Επίσης, οι γυναίκες ήταν παρούσες στις μεγάλες πομπές, στα μυστήρια, στους γάμους και στις κηδείες. Ένα μήνα μετά το γάμο, στις 11 του Ανθεστηρίωνα, η νεαρή σύζυγος προετοιμάζεται για τη μεγάλη γιορτή των ανθεστηρίων, γιορτή του ερχομού της άνοιξης, των πρώτων λουλουδιών και του καινούργιου κρασιού, που τώρα το είχαν για πώληση και έρχονταν στην Αθήνα να το αγοράσουν ξένοι και κάτοικοι των δήμων .τα ανθεστήρια κρατούσαν τρεις μέρες και κάθε μέρα είχε ένα ειδικό όνομα και μια πατροπαράδοτη εθιμοτυπία. Την πρώτη μέρα, στα πιθοίγια, δηλ. Στη μέρα “των πίθων”, ξεσφράγιζαν τα τεράστια πήλινα αγγεία όπου φύλαγαν το κρασί, δοκίμαζαν την καινούργια σοδειά και οι αγοραστές γέμιζαν τα αγγεία τους. Για τους δούλους η μέρα αυτή είχε εντελώς ξεχωριστή σημασία, γιατί ήταν η μόνη μέρα του χρόνου που είχαν το δικαίωμα να κάνουν και να πουν ό,τι ήθελαν. Φυσικά, κανένας δεν μπορούσε να εγγυηθεί πως στο τέλος της γιορτής δεν θα είχαν συνέπειες γιατί είχαν ερμηνεύσει πολύ κυριολεκτικά τα δικαιώματα τους…
Σ’ όλα τα σπίτια της Αθήνας η πρώτη μέρα άρχιζε με επίσημες θυσίες προς τιμήν των θεών, στις οποίες έπαιρνε μέρος ολόκληρη η οικογένεια και όλοι οι δούλοι του σπιτιού. Η πιο χαρούμενη μέρα ήταν η δεύτερη, οι χοές, δηλ. Η μέρα των φιαλών και των αγγείων.
Το βράδυ, στο φως των πυρσών, μπροστά στις αιχμάλωτες του γυναικωνίτη, ξετυλιγόταν μια ασυνήθιστη εικόνα μιας επίσημης και παράξενης πομπής. Στους ήχους των αυλών και των τυμπάνων περνούσαν χορεύοντας και τονίζοντας τον ιερό ύμνο των βακχίδων, νύμφες και μαινάδες ακολουθούμενες από σατύρους και Φαύνους. Στα κεφάλια των χορευτών, που ήταν ντυμένοι με δέρματα ζώων, αντηχούσαν μελωδικά κουδουνάκια κρεμασμένα από άνθινα στεφάνια. Στο κέντρο της συνοδείας φαινόταν ένα άρμα στολισμένο ωραία, στο μέσο του οποίου καθόταν η σύζυγος του άρχοντα-βασιλιά, παριστάνοντας τη γυναίκα του Διόνυσου. Την πήγαιναν στο ναό για να παντρευτεί με το θεό.
Μετά τη συμβολική τελετή του γάμου με τον Διόνυσο, η σύζυγος του άρχοντα-βασιλιά έμενε όλη τη νύχτα στο ιερό, ενώ η συνοδεία πήγαινε στο θέατρο, όπου είχαν φέρει έγκαιρα πλήθος τραπέζια. Εδώ γινόταν το γεύμα των χοών, που περιέγραψε ο Αριστοφάνης στους “Αχαρνείς”. Καθένας ερχόταν φέρνοντας φαγητό από το σπίτι του. Έτρωγαν κάτι μακρουλά ψωμάκια, αλειμμένα με μια καυτερή σάλτσα που προκαλούσε δίψα.
Αφού όλος ο κόσμος καθόταν στα τραπέζια άρχιζε μια παράξενη άμιλλα. Οι συνδαιτυμόνες σήκωναν τα κύπελλα (χοές) γεμάτα κρασί και στο σύνθημα μιας σάλπιγγας έπιναν χωρίς ανάσα! Οποίος τέλειωνε πρώτος ανακηρυσσόταν νικητής και έπαιρνε για έπαθλο ένα ασκί γεμάτο καινούργιο κρασί.
Από το θέατρο το πλήθος γύριζε τραγουδώντας με τη συνοδεία τυμπάνων κι όλη τη νύχτα στους θορυβώδεις δρόμους της πόλης κυκλοφορούσαν εύθυμες ομάδες κρατώντας πυρσούς.
Έπειτα απ’ αυτή τη νύχτα ακολουθούσαν οι χύτροι, πένθιμη μέρα που περιέφεραν χύτρες με διάφορους σπόρους. Αυτή ήταν η τελευταία μέρα των ανθεστηρίων , τη μέρα αυτή κάθε αθηναίος έβραζε στην ιερή πυρά συμβολικά φυτά για την τροφή των σκιών, που γύριζαν στη γη.
Στον περίβολο του Ληναίου υψώνονταν δεκατέσσερις βωμοί, όπου πρόσφεραν θυσίες 14 γυναίκες, διαλεγμένες από τις καλύτερες οικογένειες της πόλης, οι ίδιες που την παραμονή συνόδευσαν στο ναό τη σύζυγο του άρχοντα-βασιλιά, οι αρχαιολογικές ανασκαφές έφεραν στο φως πολυάριθμες χοές. Τα διακοσμητικά τους σχέδια παριστάνουν διάφορες σκηνές των ανθεστηρίων, ανάμεσα στους εορταστές διακρίνονται πάντα μορφές παιδιών,
Τα ανθεστήρια θεωρούνταν και γιορτή των παιδιών, συγκινητική και ποιητική συνάρτηση ιδεών , που συνδέουν τα παιδιά με τη χαρά της αναγέννησης της φύσης, ύστερα από το ψύχος του χειμώνα: τα παιδιά και τα πρώτα μπουμπούκια των λουλουδιών γιόρταζαν μαζί.
Οι μικροί αθηναίοι, φορτωμένοι άνθη, κατέθεταν στεφάνια στο βωμό του Ευρυσάκη, γιου του Αίαντα, σε ανάμνηση της παραμονής του στην Αθήνα. Έκαναν περίπατο στους δρόμους μαζί με τους γονείς τους πάνω σε άρματα στολισμένα με πρασινάδα και λουλούδια και έπαιρναν μέρος στο τραπέζι που γινόταν το βράδυ των “χοών”, ακόμη και η ηλικία των παιδιών υπολογιζόταν με βάση τον αριθμό των χοών στις οποίες είχαν πάρει μέρος.
Αλλά να που έσβηναν οι τελευταίοι αντίλαλοι των ανθεστηρίων. Οι τοίχοι του γυναικωνίτη έκλειναν ξανά γύρω από τη νεαρή γυναίκα, ορίζοντας ολόκληρο τον κόσμο της. Σ’ αυτό τον κόσμο υπήρχαν παιδιά, η εργασία στο νοικοκυριό, λίγη μουσική, καθώς και οι δούλες, οι οποίες από την άποψη της διανοητικής ανάπτυξης δεν διέφεραν πάρα πολύ απ’ αυτή. Μα θα ήταν εξαιρετικά ευχάριστο να πλατύνει τα σύνορα αυτού του κλειστού κύκλου, και γι’ αυτό η νεαρή κυρά κοίταζε συνεχώς το δρόμο, από το παράθυρο, προσπαθώντας ταυτόχρονα να μείνει αθέατη.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ https://www.xorisorianews.gr

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

IT IS OBVIOUS&PROVEN THE REST ARE IN CITIZENS HANDS

HOW TO PROTECT YOURSELF FROM WIRELESS DEVICES AND EMFS

If you’ve heard anything about EMFs (electromagnetic fields), the information probably falls into one of two camps:

  1. EMFs are harmful and will give you cancer; or
  2. EMFs are totally harmless and those hippies are just trying to scare you

Like most issues having to do with your health, the truth is a little more nuanced than that. Also like most preventative health topics and relatively new technologies, there’s still a lot we don’t know. Read on to find out what EMFs actually do to your body and how to minimize your exposure.

WHAT ARE EMFS

Your body is designed to handle a fair amount of EMFs. Even if you lived a completely unplugged existence in the middle of the jungle, the planet you’re standing on exposes you to EMFs. We humans emit electromagnetic energy, and there’s no escaping ourselves.

An EMF refers to the invisible cloud of electricity that surrounds electrically charged particles. When charged particles are moving (and they always are), they produce magnetic fields. Every living and nonliving thing you come in contact with has its own electromagnetic field.

SO, EMFS ARE SAFE, RIGHT?

Only to a point. The world has far more EMFs coursing through the atmosphere than it did even 10 years ago. Once cell phones found their way into everyone’s pocket, the world started going wireless with everything.

The shift happened in a relatively short amount of time, which means you have to deal with a steep influx of EMFs.That makes us all the study population; the guinea pigs. Your body simply hasn’t had the time to adapt and there’s some evidence that this flood of EMFs is causing some pretty massive damage to your cells.

EMFs aren’t going anywhere anytime soon, so instead of waiting around to see what the long-term repercussions are, I’ve come up with some proactive ways to avoid overexposure.

SOME SOURCES OF EMFS

In an increasingly wireless world, EMFs are everywhere. The big influx of EMFs come from humans and technology, and of course you still receive low-level EMFs that have always been around.

SOME SOURCES OF EMFS INCLUDE:

  • Cell phones
  • Your wireless internet
  • Your neighbor’s wifi
  • Wireless conveniences: smart thermostat, baby monitors, security cameras
  • Microwave oven
  • UV Lights
  • Household light bulbs
  • The sun

WHY EMFS ARE HARMFUL

EMFS MODIFY DNA AND GENES

EMFs can tamper with your DNA[1] [2][3][4] and genes,[5][6]which are the instruction manuals your cells use to carry out processes. Bad things happen when your cells don’t know what to do. Best case scenario (but still bad), your cells are under stress[7] and you’re tired all the time. Worst case scenario, your cells’ DNA get damaged and things go haywire. We’re talking genetic mutations and cancer.[8]

EMFS CAUSE PROBLEMS IN THE BRAIN AND NERVES

EMFs’ action on the nervous system matters most because our phones spend a lot of time close to our heads.

Researchers observed measurable changes in brain cells after EMF exposure.[9] Worse yet, researchers are getting consistent results in rat studies showing that EMFs damage the protective layer of the brain, the blood-brain barrier.[10][11][12][13][14] Exposure can also cause headaches, which might be related.

Children are especially vulnerable to EMFs because their brains are developing, young brain tissue is more conductive than fully matured brain tissue, and they have many years of exposure ahead of them.[15]

EMFs disturb your body processes from head to toe and everywhere in between

The brain and nervous system get a lot of attention, but EMFs can alter your body in more ways than that. EMFs:

  • Disrupt the immune system[16]
  • Cause behavioral problems
  • Damage cells[17][18]
  • Disrupt sleep cycles
  • Change blood pressure and heart rate[19]
    • Reduce sperm quality[20] and motility[21]

HOW TO LOWER EMF EXPOSURE

DITCH YOUR MICROWAVE

Microwaves blast your living space with a powerful wave of EMFs (much more powerful than your phone or wifi) every time you press “start.” A convection steam oven takes up just as much space as your microwave and heats up your food in about the same amount of time, without nuking yourself and your family. Cuisinart makes a nice one.

USE EMF PROTECTIVE PHONE CASES

You keep your cell phone in a case anyway, so this one is easy. Pick up an EMF shielded case like Defender Shield to keep the bad stuff inside the phone and away from your body.

KEEP PHONES AND LAPTOPS OFF OF YOUR BODY

Don’t put your phone in your back pocket or bra. If you must, switch to airplane mode while it’s there.

Hold your phone a thumbpad length from your ear when speaking. You’ll still hear your phone if it’s slightly off of your skin. Better yet, talk on the phone using your earbuds. Use your laptop, but put it on a tabletop instead of on your lap. You can get an inexpensive EMF blocking mat to set your laptop on for an extra layer of protection.

TURN OFF YOUR WIFI WHEN YOU’RE NOT USING IT

At a minimum, turn off your wireless router while you’re sleeping. Better still, turn it on when you’re using it and off when you’re not.

USE THE OLD SCHOOL CABLES WHEN POSSIBLE

Depending on what type of computer you have, you’ll have an ethernet port or you can get a cheap adapter to make one work. Wired baby monitors, plug-in sound systems…virtually anything you used to connect using a cable is still available in a wired version.

Even if you’re spoiled by your smart thermostat, you can switch it out with a programmable version that won’t affect your quality of life in the least. Really, you’ll get used to it.

The less wiring you use, the more EMFs permeate your space.

INSTALL EMF BLOCKERS IN YOUR HOUSE

These range from $20 contraptions that plug in like a night-light, to $400 standalone setups that work long-range. Models vary in price, size, and effectiveness, so compare models to find out what’s best for your living space.

USE A FARADAY CANOPY ON YOUR BED

A Faraday canopy is like a mosquito net, but instead of keeping ugly bugs from biting you while you sleep, it keeps invisible radiation waves from zapping you all night long.

If you live in a single-family home and your wireless router and devices are off while you sleep, you can save yourself the thousand bucks.

If you live in a shared space like an apartment or high-rise condo, or if you spend a lot of time in hotels, you’re contending with your neighbors’ many wireless devices, too. Especially if you’re experiencing noticeable sleep disturbances, Faraday netting is worth the one-time investment.

LIMIT EMFS, BUT DON’T LET THEM FREAK YOU OUT

You’re not going to eliminate EMFs from your life. To do that, you would have to turn off the earth’s electromagnetic field, and then the birds and butterflies won’t know how to fly south for the winter. You don’t want that on your conscience.

Instead, start with the easiest, highest impact EMF reducers – unplug your wi-fi router and switch your phone to airplane mode at night. Scrap your microwave. Microwaved food is gross anyway. Those alone will drastically reduce your exposure and bonus! You’ll notice that you sleep better.

After that, look into EMF shields for devices close to your body, and assess your environment for other ways to reduce your EMF exposure.

In a wireless world, electromagnetic noise bounces around us every minute of every day. Actively blocking at least some sources of EMFs is better than sitting there and taking it.

Do you notice a difference when you use some of these tools? I’d love to hear about it in the comments below.

SOURCE https://blog.daveasprey.com/

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , , | Leave a comment

Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ ΥΓIΕΙΝΕΣ

Τα χάπια του θανάτου

Ελένη Μπέλλου

Ήτανη πρώτη φορά που μια ολόκληρη πολιτεία των ΗΠΑ μήνυσε μια φαρμακευτική εταιρεία, επειδή κατέστρεψε τη ζωή χιλιάδων πολιτών της και η απόφαση ήταν… κόλαφος!

Ο λόγος για την Οκλαχόμα των ΗΠΑ η οποία κινήθηκε δικαστικά εναντίον της Johnson & Johnson, όχι μόνο επειδή κυκλοφόρησε στην αγορά «τα χάπια του θανάτου», αλλά επιπλέον γιατί εν γνώση της ενορχήστρωσε μια τεράστια εκστρατεία για να παραπλανήσει γιατρούς και ασθενείς για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα παυσίπονων, που είχαν βάση τα οπιοειδή.

Μια εθνική τραγωδία

Δεν πρόκειται για μία καινούρια ιστορία καθώς στα αμερικανικά δικαστήρια εκκρεμούν τουλάχιστον 2.000 μηνύσεις κατά φαρμακευτικών εταιρειών, οι οποίες, μάλιστα, έχουν πληρώσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε εξωδικαστικούς συμβιβασμούς, προκειμένου να κρύψουν κάτω από το τραπέζι το τεράστιο σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονται: Το ότι έκαναν δηλαδή τους Αμερικάνους ναρκομανείς και μάλιστα… με συνταγή γιατρού!

Ο εθισμός στα συνταγογραφούμενα οπιοειδή παυσίπονα, αποτελεί μία ακόμα τραγωδία της αμερικανικής κοινωνίας. Πρόκειται για μια εθνική επιδημία που πλήττει τις ΗΠΑ, εδώ και περίπου 30 χρόνια, αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς. Ακόμη και σήμερα, περισσότεροι από 130 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες από υπερβολική δόση οπιούχων ναρκωτικών. Και εξ αυτών, οι εθισμένοι στα αναλγητικά οπιούχα χάπια είναι περισσότεροι από τους εθισμένους στην ηρωίνη.

Γυναίκες, άντρες, νέοι και ηλικιωμένοι, άνθρωποι όλων των κοινωνικών τάξεων είναι εθισμένοι στα οπιούχα παυσίπονα στις ΗΠΑ. Μάλιστα η κοινή γνώμη έχει κατά καιρούς «συγκλονιστεί» από θανάτους διασήμων που σχετίζονται με τα χάπια αυτά, όπως με τον ξαφνικό τέλος του Χιθ Λέτζερ, του Πρινς και του Μάικλ Τζάκσον.

Οκλαχόμα Vs Johnson & Johnson

«Σήμερα πετύχαμε μια σημαντική νίκη για την πολιτεία της Οκλαχόμα, για το αμερικανικό έθνος και για όσους έχουν χάσει κάποιο αγαπημένο πρόσωπο λόγω υπερβολικής δόσης οπιοειδών. Τα αποδεικτικά στοιχεία και οι καταθέσεις των 109 μαρτύρων έδειξαν ότι η εταιρεία δεν έλεγε μόνο ψέματα για να παραπλανήσει τους γιατρούς και τους ασθενείς, αλλά βρισκόταν σε συνεννόηση με άλλες φαρμακευτικές εταιρείες προκειμένου να επιβάλουν την πιο θανατηφόρα ανθρωπογενή επιδημία που έχουν δει ποτέ οι ΗΠΑ».

Με αυτά τα λόγια, ο γενικός εισαγγελέας της Οκλαχόμα, Μάικ Χάντερ, χαιρέτισε την καταδικαστική απόφαση κατά της φαρμακοβιομηχανίας Johnson & Johnson, που σύμφωνα με την απόφαση της Δικαιοσύνης «προκάλεσε κακόβουλα και με δόλιο τρόπο επιδημία οπιοειδών στην πολιτεία της Οκλαχόμα, συμβάλλοντας στον θάνατο 6.000 ανθρώπων μόνο από το 2000 και μετά».

Το δικαστήριο έκρινε πως η εταιρεία – κολοσσός αφενός υπεραμυνόταν της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας των οπιούχων σκευασμάτων που εμπορεύεται, αν και γνώριζε πολύ καλά τις επιδράσεις τους, αλλά ίσως το χειρότερο που έκανε ήταν η εκστρατεία παραπλάνησης γιατρών και ασθενών. Στο πλαίσιο αυτό είχε φτάσει στο σημείο να στέλνει ακόμη και πλασιέ στα ιατρεία της Οκλαχόμα για να διανέμουν φυλλάδια υπέρ της χρήσης των οπιούχων προκειμένου να πείθουν τους γιατρούς να τα συνταγογραφούν και τους ασθενείς να τα λαμβάνουν, χωρίς να ανησυχούν. Διακινούσε επίσης ψευδείς πληροφορίες για τη δράση φαρμάκων της στο διαδίκτυο, παραποιώντας πληροφορίες αναφορικά με τη σύστασή τους.

Η Johnson & Johnson κατέθεσε έφεση κατά της απόφαση, ενώ εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε ότι δεν αποδέχεται τις κατηγορίες και ότι τα προϊόντα της είναι επιστημονικά ελεγμένα.

Σημειώνεται ωστόσο ότι αυτό δεν ήταν το πρώτο σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκεται η εταιρεία, που μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα έχει κατηγορηθεί για άλλα τρία προϊόντα της. Πρώτα από όλα έχει κατηγορηθεί ότι το διάσημο ταλκ της περιέχει αμίαντο που προκαλεί καρκίνο, ότι το χάπι της Xarelto μπορεί να προκαλέσει εσωτερική αιμορραγία αλλά και για τους κινδύνους ενός κολπικού εμφυτεύματος που κυκλοφορεί από τη φίρμα.

Πώς ξεκίνησαν όλα

Τη δεκαετία του ’90 ένα δόγμα ζωής που υποστήριζε ότι «είναι απαράδεκτο ένας ασθενής να αισθάνεται πόνο», έκανε φαρμακευτικές και γιατρούς να ψάχνουν το αντίδοτο σε κάθε πιθανό άλγος. Έτσι βρήκαν τη «λύση» στα οπιούχα, που οφείλουν την παυσίπονη ενέργειά τους στη δράση τους στο Kεντρικό Nευρικό Σύστημα και προκαλούν την ενεργοποίηση των ανασταλτικών νευρώνων του πόνου και των νευρώνων μεταβίβασης του πόνου.

Σχεδόν εννέα στα δέκα χάπια οπιούχων σκευασμάτων παρασκευάστηκαν από τις θυγατρικές τριών μόλις αμερικανικών πολυεθνικών φαρμακευτικών, των Mallinckrodt, Endo και Actavis. Ωστόσο ήταν μια πολύ μικρότερη φαρμακευτική, η Purdue Pharma, που έπαιξε τον κύριο ρόλο στην καθιέρωση της μαζικής συνταγογράφησης οπιούχων επηρεάζοντας την πρακτική και την κουλτούρα της θεραπείας του πόνου. Η Purdue Pharma ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος παραγωγός οπιούχων σκευασμάτων αλλά άλλαξε τα πάντα.

Από το 1996 έως το 2001, ο αμερικανικός φαρμακευτικός κολοσσός Purdue Pharma πραγματοποίησε περισσότερα από 40 πανεθνικά «συμπόσια διαχείρισης του πόνου» σε γραφικές τοποθεσίες, φιλοξενώντας χιλιάδες Αμερικανούς γιατρούς, νοσηλευτές και φαρμακοποιούς. Όπως θα αποδεικνυόταν αργότερα από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, οι επαγγελματίες του τομέα υγειονομικής περίθαλψης λάμβαναν ειδικές προσκλήσεις, έπαιρναν μέρος σε συνέδρια που διοργανώθηκαν πάνω σε διαφημιστικό υλικό σχετικά με το νέο «αστέρι» της εταιρείας, το OxyContin, και, ουσιαστικά, «προσλήφθηκαν» ως «συνήγοροι» και «διαφημιστές» της εταιρείας.

Όμως, το OxyContin επρόκειτο να καταστεί το «σημείο μηδέν» της κρίσης των οπιοειδών. Το χάπι περιλαμβάνει οξυκωδόνη, ένα ημι-συνθετικό οπιοειδές που σχετίζεται με την μορφίνη και γενικά βασίζεται σε στοιχεία της οπιούχας παπαρούνας. Αυτά τα ισχυρά παυσίπονα χρησιμοποιήθηκαν για να απαλύνουν τον πόνο από τον καρκίνο, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα χάπια με βάση την οξυκωδόνη και την υδροκωδόνη μπήκαν επιθετικά στην αγορά των σκευασμάτων για χρόνιους πόνους, όπως αυτούς που αποκτώνται από χειρωνακτική δουλειά ή κάποιο τροχαίο ατύχημα.

Από το 1996 έως το 2002, η Purdue υπερδιπλασίασε τις πωλήσεις της και διένειμε κουπόνια, έτσι ώστε οι γιατροί να μπορέσουν να αφήσουν τους ασθενείς τους να δοκιμάσουν δωρεάν, επί 30 ημέρες, αυτά τα εξαιρετικά εθιστικά φάρμακα. Οι συνταγές που εκδόθηκαν για το OxyContin στις ΗΠΑ αυξήθηκαν δέκα φορές σε αυτά τα έξι χρόνια, από 670.000 ετησίως σε περισσότερα από 6 εκατομμύρια. Ένα δελτίο από την Αμερικανική Ένωση Δημόσιας Υγείας το 2009, που ενημερώνει για την αύξηση των συνταγογραφούμενων οπιοειδών, κατέληγε στο συμπέρασμα στον τίτλο του: «Η προώθηση και εμπορία του OxyContin: Εμπορικός θρίαμβος, τραγωδία για τη δημόσια Υγεία». Ωστόσο υποστήριζε ότι η Purdue είχε μειώσει τους κινδύνους εθισμού.

Στο μεταξύ τα χάπια έγιναν ανάρπαστα και από τους χρήστες οπιούχων ναρκωτικών. Ήδη από το 1999, οι τοξικοεξαρτημένοι τα έψαχναν στη μαύρη αγορά, τα εμπορεύονταν στους δρόμους και έκαναν επιθέσεις σε φαρμακεία για να τα κλέψουν.

Εκτός ελέγχου

Η φρενίτιδα με τη συνταγογράφηση ηρέμησε όταν ο αμερικανικός ιατρικός σύλλογος και το κράτος άρχισαν να συνειδητοποιούν το πρόβλημα, ωστόσο η κατάσταση τους είχε ήδη ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Το 2010 ελήφθησαν κάποια μέτρα για να καταστήσουν την κατανάλωση οπιούχων χαπιών πιο δύσκολη. Οι γιατροί υποχρεώθηκαν να συνταγογραφούν υπό αυστηρότερους όρους, ενώ δημιουργήθηκαν βάσεις συνταγογράφησης προκειμένου να ταυτοποιούνται άτομα που λάμβαναν πολυάριθμες συνταγές από διάφορους γιατρούς.

Πολλοί εθισμένοι στα χάπια στράφηκαν τότε στην ηρωίνη που ήταν πιο φθηνή και πιο εύκολο να τη βρει κανείς. Λίγα χρόνια αργότερα, η παράνομη προμήθεια φαιντανύλης, που είναι 50 φορές ισχυρότερη από την ηρωίνη, αύξησε τον αριθμό των νεκρών.

Ένα πρώτο σημαντικό βήμα έγινε με τη δικαστική διαμάχη – ορόσημο το 2007, όπου επιβλήθηκε στην Purdue Pharma πρόστιμο ύψους 635 εκατομμυρίων δολαρίων για παραπλάνηση του κοινού. Βέβαια στο μεταξύ είχε κερδίσει δισεκατομμύρια. Το κακό που είχε κάνει όμως, δεν μπορούσε να το ξεπληρώσει κανένα πρόστιμο. Μέχρι το 2002, τα συνταγογραφούμενα οπιοειδή σκότωναν 5.000 ανθρώπους ετησίως στην Αμερική και ο αριθμός τους τριπλασιάστηκε την επόμενη δεκαετία. Το 2014 έφυγαν από τη ζωή περισσότεροι από 47.000 Αμερικανοί λόγω υπερβολικής δόσης ναρκωτικών. To 2017 ο αριθμός των νεκρών ξεπέρασε τους 50.000. Βάσει στατιστικών, περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν από συνταγογραφούμενα αναλγητικά παρά από τα τροχαία και τα θανατηφόρα περιστατικά με όπλα. Ο αριθμός ξεπερνά ακόμη και τα θύματα του AIDS, όταν η ασθένεια βρισκόταν σε έξαρση τη δεκαετία του ’90.

Μια παγκόσμια κρίση

Το πρόβλημα όμως δεν εντοπίζεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά τείνει να γίνει μια παγκόσμια κρίση. Στην άλλη πλευρά του κόσμου, η Αυστραλία φαίνεται να μην έχει πάρει το μάθημά της από τις ΗΠΑ, καθώς βρίσκεται αντιμέτωπη με με μια έκρηξη του φαινομένου της συνταγογράφησης οπιοδών αλλά και των θανάτων εξαιτίας τους. Οι φαρμακευτικές εταιρείες που έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της Δικαιοσύνης για την επιθετική εμπορία οπιοειδών στην Αμερική, έχουν πια στρέψει την προσοχή τους στο εξωτερικό, και απεργάζονται μαρκετίστικα σχέδια για να προωθήσουν τα θανατηφόρα χάπια τους σε άλλες χώρες.

Όπως και με τις ΗΠΑ, έτσι και η κυβέρνηση της Αυστραλίας άργησε πολύ να ανταποκριθεί στις προειδοποιήσεις που υπήρχαν εδώ και χρόνια από ειδικούς στον τομέα της Υγείας.

Οι γιατροί, οι ερευνητές και οι Αυστραλοί, των οποίων η ζωή έχει «αλωθεί» από τα οπιοειδή, περιγράφουν μια κατάσταση που πια εκτείνεται από την μία άκρη ως την άλλη, της μακρινής ηπείρου. Το ποσοστό θνησιμότητας από τα οπιοειδή στην Αυστραλία έχει υπερδιπλασιαστεί σε λίγο περισσότερο από μια δεκαετία και οι αξιωματούχοι ανησυχούν πια ότι χωρίς μια επείγουσα κι αποτελεσματική δράση, η Αυστραλία γρήγορα θα ακολουθήσει τα χνάρια των ΗΠΑ.

Από το 2000, η Αυστραλία άρχισε να εγκρίνει και να επιδοτεί ορισμένα οπιοειδή για χρήση από καρκινοπαθείς που υπέφεραν από χρόνιους πόνους. Έκτοτε η χρήση τους εκτινάχθηκε. Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία, της γιατρού Jennifer Stevens στο Associated Press, η οποία εργάζεται στο  St. Vincent’s Hospital στο Σίδνεϊ. Πριν από μερικά χρόνια, ένας φαρμακοποιός στο νοσοκομείο της είπε ότι έπρεπε να προσλάβει ένα επιπλέον άτομο, μόνο και μόνο για να επεξεργάζεται τις συνταγές του φαρμάκου Endone, ενός χαπιού οξυκωδόνης. Η Stevens ανακάλυψε τότε ότι οι συνταγές του Endone στο νοσοκομείο, είχαν αυξηθεί κατά 500% μέσα σε 8 χρόνια, χωρίς να έχουν στο μεταξύ μειωθεί τα άλλα οπιοειδή. Με μια περαιτέρω μελέτη ανακάλυψε ότι το 10% των ασθενών στους οποίους δόθηκαν οπιούχα χάπια μετά από κάποια χειρουργική επέμβαση, συνέχιζαν τη χρήση τους 3 μήνες μετά, παρότι τα συγκεκριμένα φάρμακα συνιστώνται μόνο για βραχυπρόθεσμη χρήση.

Ομοίως με τις ΗΠΑ, όπως αυξήθηκαν οι συνταγογραφήσεις οπιοειδών, έτσι αυξήθηκαν και οι θάνατοι από υπερβολική δόση. Οι θάνατοι που σχετίζονται με τα οπιοειδή από 439 που ήταν το 2006, αυξήθηκαν σε 1.119 το 2016, σύμφωνα με το αυστραλιανό Ινστιτούτο Υγείας και Πρόνοιας. Οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους σχετίζονταν με συνταγογραφούμενα παυσίπονα παρά με παράνομα ναρκωτικά και σε αυτή την περίπτωση.

Και αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτό που πρόκειται να συμβεί στην Ινδία! Την ίδια στιγμή που η ινδική κυβέρνηση χαλαρώνει τους νόμους περί συνταγογραφούμενων οπιοειδών – μετά από δεκαετίες σκληρής άσκησης πίεσης από ενδιαφερόμενα λόμπι – το αχανές σε μέγεθος σύστημα Υγείας της χώρας, στο οποίο είναι και δύσκολο να υπάρξει επίβλεψη, παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ευκαιρία για την αναπτυσσόμενη βιομηχανία πόνου και τις πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες που αναζητούν νέες αγορές.

Η βιομηχανία πόνου της Ινδίας είναι ταξικά στρωματοποιημένη. Οι πλούσιοι απευθύνονται σε υπερπολυτελείς κλινικές πόνου που τους προσφέρουν τα πλέον ακριβά οπιούχα, η εργατική τάξη στρέφεται στους γιατρούς της γειτονιάς της για μια πολυπόθητη συνταγή και οι κατώτερες κάστες, ειδικά εκείνοι που ζουν στις τεράστιες παραγκουπόλεις, ψάχνουν ανακούφιση στα μη πιστοποιημένα φαρμακεία διαφόρων «αλχημιστών». Τα φάρμακα κατά του πόνου είναι άμεσα διαθέσιμα παντού και οι φαρμακευτικές μπορούν να προμηθεύσουν με αυτά τους πάντες, ανάλογα με το πορτοφόλι τους.

Ο δρόμος για να φτάσουν στους ασθενείς είναι πεπατημένος, σύμφωνα με ρεπορτάζ του βρετανικού Guardian. Οι φαρμακευτικές εταιρείες συνήθως δίνουν στους τοπικούς εκπροσώπους πωλήσεων των σκευασμάτων, «φακελάκια», ώστε εκείνοι να προσφέρουν στους γιατρούς μετρητά ή δώρα – όπως iPads, αυτοκίνητα, ταξίδια σε συνέδρια – για να συνταγογραφήσουν το φάρμακο που θέλουν. Όσοι γιατροί είναι… «πρόθυμοι» να συνεργαστούν, «ανταμείβονται» με δωρεάν προϊόντα για να τα δοκιμάσουν στους ασθενείς τους. Άλλοι, που είναι «ακόμη πιο πρόθυμοι» χρηματίζονται ακόμη και για διοργανώσουν επιστημονικές ημερίδες ή να κάνουν ιατρικές δημοσιεύσεις για χάρη των οπιούχων που πωλούν οι μεγάλες φαρμακευτικές.

Η μάχη κατά των χαπιών του θανάτου, θυμίζει τη μάχη του Δαβίδ απέναντι στον Γολιάθ. Όμως, κάθε μάχη μπορεί να κερδηθεί…

ΠΗΓΗ tvxs.gr

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , | Leave a comment

Innovative product ideas (4)

(being continued from 25/03/19)

On-Demand Cup Holder

Spoke-less bicycle

Compact Boots

Inheritence

Digital Ink for Tablets

Solar Charges + Window Stickies

(to be continued)

EUCHARISTOOMEN  DIONYSIE ITALIKE 2013

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , | Leave a comment

ΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΥΚΟΣ ΔΗΛ.ΦΑΟΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

Λυκαβηττός & Μηχανή Ουρανίου των Ναζί

Ο Λυκαβηττός, η Μηχανή Ουρανίου των ΝΑΖΙ, το Κολονάκι, η Περιστερά, η Κουκουβάγια και ο Αποσπερίτης ! Λυκαβηττός, τι στην ευχή συμβαίνει εκεί!! Στα Άδυτα της Φάρμας των Ζώων. Οι μαγικές τελετές του Χίτλερ και οι αποκρυφιστικές πρακτικές των Ναζί.

Το Τελευταίο Οχυρό του Γερμανικού Έθνους.

«We are not alone. The astronomers are wrong. The scientists are wrong. They are here, but we cannot see them because they hide. They hide … in plain sight. We are their servants, we are their slaves, we are their property … we are theirs»

Ψάξτε αντί να παίζετε παιχνίδια στο internet, μην σπαταλάτε τον χρόνο σας γιατί δεν έχετε καθόλου χρόνο, ερευνήστε, διαβάστε, μελετήστε με ανοιχτό καθαρό μυαλό (όσοι κι άν έχετε). Ακολουθεί ένα κάπως δύσκολο κείμενο, μην μου ζητάτε να το απλοποιήσω, ξαναδιαβάστε το, ξαναδιαβάστε το και συνεχίστε να διαβάζετε… πάρτε κι ένα καλό λεξικό.

Οικονομική κρίση (χα! στην νιοστή) ακόμα να καταλάβετε οτι σας τρέχουν οι επικυρίαρχοι του πλανήτη σαν πρόβατα στο μαντρί; Οι μυημένοι αδελφοί, τρομάρα τους, με υψωμένα τα συμβολικά λάβαρα της Περιστεράς της Κουκουβάγιας και του Αποσπερίτη ρυθμίζουν τελετουργικά την εξαφάνιση των εννέα δεκάτων του πληθυσμού του πλανήτη; Ακόμη παπαγαλίζετε ότι είστε παιδιά του Αβραάμ του Ισαάκ, της Σάρας της Μάρας και του κάθε θρησκευτικοπολιτικού τσοπάνη!!!

Κουκουβάγιες Λίλιθ και Σχινοκέφαλοι

Μήπως θυμάστε ότι και η Ολύμπια Θεά Αθηνά έχει ως σύμβολα την κουκουβάγια και το Γοργόνειο, το οποίο Γοργόνειο στα Βαβυλωνιακά είναι Αλ Γκόλ, δηλαδή το δαιμόνιο που φέρνει καταστροφές στον κόσμο !!! Κι εκείνο το ωραίο μακρουλό κράνος της, όπως αυτό που είχε και ο Περικλής, όπως και το μακρουλό κεφάλι που είχε ο Ακενατών και η Νεφερτίτη και βέβαια το είχε και η Σεμίραμις στην Αιγυπτιακή της έκδοση ! Αυτούς τους ονόμαζε ο Πλούταρχος στο έργο του «Περικλής» ΣΧΙΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ!!! Τι γνώριζε άραγε περί τούτου;

Τι ωραιότατα ποδαράκια έχει η Λίλιθ ή Ιστάρ ή Σεμίραμις ή Αστάρτη ή Αφροδίτη

Την σημασία της Περιστεράς την οφείλω στον μακαρίτη ερευνητή Παύλο Κυράγγελο.

«Eγω ειμι ο Πρώτος κι ο Εσχατος, το Α και το Ω, ος εγένετο νεκρός και έζησεν»

A+Ω = 801 = ΠΕΡΙΣΤΕΡΑ

Και μετά είναι εκείνο το τραγουδάκι: First We Take Manhattan… Then We Take Berlin… ενα παλιό τραγουδάκι του Coen, το κομμάτι είναι καταπληκτικό αλλα οι στίχοι όντως πολύ περίεργοι! και μια σύμπτωση καταπληκτική το «First We Take» εχει 11 ψηφία ενω το «Manhattan» 9 ψηφια -δηλ. εχουμε επαναληψη του 11/9. Το Berlin πότε ακολουθεί άραγε!

Το Amero μελετάται, είναι το νέο παγκόσμιο νόμισμα της North American Union! Επίσημα μίλησαν γι’ αυτό στην σύνοδο της G20 και η Ρωσία και η Κίνα πιέζουν για την γρήγορη εφαρμογή του. Τι περιμένετε, να υποχωρήσει η κρίση, οι πόλεμοι, οι φυσικές καταστροφές; Όνειρα θερινής νυκτός ! Α, ξέχασα, θα σας σώσει η ομάδα Ε, οι Ελλ και οι Κουνελ, οι Ανδρομέδιοι, ο Ζου Ζου ή ο Ζούπυ. Ναι ξέρω, θα έρθουν οι Ολύμπιοι να φορτώσουν μερικές χιλιάδες τόνους κρέας στα υπερδιαστημόπλοια τους, των εκλεκτών Ελλήνων !!!!! Ο μαζικός νοητικός έλεγχος καλά κρατεί και συναγωνίζεται την φυσική α-νοησία των ιθαγενών όναγρων!

Θα λέτε «τι θέλει πάλι αυτός ο Ίων και μας ζαλίζει για υποθέσεις που συνέβησαν στην Γερμανική κατοχή» νομίζοντας ότι δεν σας αφορά κάτι που είναι κάτω απο τα πόδια μας, ας υποθέσουμε στον Λυκαβηττό κι έχει τεράστια σημασία; Μάλιστα ανακατωμένο με απόκρυφα μαγικοθρησκευτικά τελετουργικά για να θολώσουν τα νερά στους τότε «μυημένους» των Μυστικών Εταιριών και Λαγουμιών, χα χα χα, οι οποίοι το ‘χάψαν μια χαρά ! Τις παρακάτω πληροφορίες τις οφείλω στο site: http://www.blackraiser.com του Peter Fotis Kapnistos, ήρθαν και κούμπωσαν σε δικές μου πολύχρονες έρευνες, που δημοσιεύτηκαν σε άρθρο στην θρυλική πλέον miastala το 2007.

likabetus

Στα Άδυτα της Φάρμας των Ζώων

Οι μαγικές τελετές του Χίτλερ και οι αποκρυφιστικές πρακτικές των Ναζί.

Χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, για να δοθούν στη δημοσιότητα επίσημα έγγραφα που επιβεβαιώνουν ότι ο Γερμανικός Εθνικοσοσιαλισμός περιείχε άφθονες τελετές μαγείας και πρακτικές αποκρυφισμού κι όμως, αρκετά χρόνια μετά την δημοσίευση αυτών των στοιχείων, πολλοί συγγραφείς ιστορικών κειμένων επιμένουν να σκιαγραφούν τους ηγέτες του Γ΄ Ράιχ με υπερβολικά απλοϊκό τρόπο: δηλαδή αυτοί, από τη μία πλευρά οργάνωναν υπερβατικές ιεροτελεστίες, ενώ από την άλλη, τα πολεμικά σχέδια τους απέβλεπαν σε σκοπούς αυστηρά ορθολογιστικούς. Αν και είναι ολοφάνερο ότι αυτές οι δύο δραστηριότητες των Ναζί ήσαν αντιφατικές, δεν έχουν γίνει προσπάθειες να ερευνηθεί η σχέση που υπήρχε ανάμεσά τους.

«Η ιεραρχική οργάνωση που έχουν [οι Μασόνοι] και η μύηση μέσα από συμβολικές τελετές, δηλαδή, χωρίς να παρεμβάλλεται η νόηση, αλλά δουλεύοντας με τη φαντασία μέσω της μαγείας και με τη βοήθεια των ιερών συμβόλων της ομάδας -όλα αυτά είναι τα επικίνδυνα συστατικά και τα συστατικά που εγώ έχω αναλάβει. Δεν βλέπετε ότι το κόμμα μας πρέπει να έχει αυτήν τη φυσιογνωμία; Ένα Τάγμα, αυτό πρέπει να γίνει -ένα Τάγμα με ιεραρχία, ένα Τάγμα λαϊκής ιεροσύνης» Αδόλφος Χίτλερ «Ο Αγώνας μου»

Μπορούμε να διατυπώσουμε με βεβαιότητα την άποψη ότι η ανακάλυψη από τους Γερμανούς το 1939 ότι το άτομο μπορούσε να διασπαστεί, πρόσφερε την δυνατότητα να υλοποιηθεί ο σημαντικότερος στόχος της Αλχημείας: η μεταστοιχείωση. Από τη μία στιγμή στην άλλη, η ύλη θα έπαυε να θεωρείται σταθερή και άρα, θα μπορούσε να μετασχηματιστεί σε άλλες ολότελα νέες μορφές ύλης. Αυτό το γεγονός σηματοδοτεί μία πολύ αποφασιστική καμπή στην πορεία που ακολουθούσαν έως τότε οι διάφορες Αδελφότητες, που επί αιώνες έψαχναν να βρουν τρόπο να μετατρέψουν τα βασικά μέταλλα σε χρυσάφι, ενώ παράλληλα, έδωσε μία νέα, περισσότερο κατανοητή ερμηνεία στα σκοτεινά γραπτά σύγχρονων αποκρυφιστών, όπως του Aleister Crowley.

Αυτά λοιπόν μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν και πράγματι χρησιμοποιήθηκαν από τους ηγέτες του Ράιχ για να διαμορφωθεί ο ανανεωμένος κώδικας επικοινωνίας των Πεφωτισμένων Αδελφών με βάση τη μαγεία των μεταστοιχειώσεων.

Ταυτόχρονα, η χρήση λέξεων και φράσεων εμπνευσμένων από την απόκρυφη παράδοση παρείχε ένα δεύτερο σημαντικό πλεονέκτημα στους Ναζί: τέτοιου τύπου ορολογία προστάτευε απόλυτα την μυστικότητα των πειραμάτων τους στον πυρηνικό τομέα. Πράγματι, στο αντίπαλο στρατόπεδο των Συμμάχων, όποιος τύχαινε να πάρει στα σοβαρά τις αποκρυφιστικές παραμέτρους του λόγου των Ναζί, δεν θα μπορούσε να αποφύγει να θεωρηθεί διανοητικά ανισόρροπος. Έτσι, χάρη σ’ αυτή την τακτική, οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να έχουν πλήρη εικόνα για τα μυστικά πυρηνικά σχέδια των Γερμανών, με αποτέλεσμα τα περισσότερα από αυτά να παραμένουν άγνωστα έως το τέλος του 20ου αιώνα. Όμως, στην δεκαετία του ’90 προέκυψαν ορισμένες αξιοσημείωτες εξελίξεις που έμελλε να ρίξουν φως σε αυτήν την ανεξιχνίαστη υπόθεση.

Το πρώτο από αυτά ήταν η δημοσίευση των απορρήτων μαγνητοφωνήσεων του Farm Hall. Στο τέλος του πολέμου, οι Αγγλο-Αμερικανοί Σύμμαχοι συγκέντρωσαν τους κορυφαίους πυρηνικούς επιστήμονες του Χίτλερ και τους μετέφεραν υπό συνθήκες μυστικότητας στο Κέημπριτζσαϊρ, όπου τους απομόνωσαν σε ένα εξοχικό σπίτι, γνωστό ως Farm Hall. Στη διάρκεια αυτής της επιχείρησης που έφερε το κωδικό όνομα Έψιλον, οι Σύμμαχοι μαγνητοφώνησαν, κατέγραψαν και μετάφρασαν τις ιδιαίτερες συνομιλίες ανάμεσα στους Γερμανούς επιστήμονες, χωρίς εκείνοι να το γνωρίζουν, παρ’ όλα αυτά σε ό,τι σώζεται από αυτό το αρχείο δεν υπάρχει τίποτα που να θεμελιώνει την άποψη ότι ο Χίτλερ ενδιαφερόταν να κατασκευάσει μία ατομική βόμβα.

Η Λίλιθ είναι από τις αρχαιότερες Μεσοποτάμιες Θεές.

Lilith


Γοργόνειο στα Βαβυλωνιακά Αλ Γκόλ, το δαιμόνιο που φέρνει καταστροφές

Al Goals Babylonian demon


Γοργόνειο & Παναγιά η Γοργόνα

terrapapers.com_panagia MEDOUSA i gorgona


Το Τελευταίο Οχυρό του Γερμανικού Έθνους.

Αντί γι’ αυτό, φαίνεται ότι τα μυστικά πειράματα των Ναζί είχαν σκοπό την κατασκευή μιας «μηχανής ουρανίου» ή όπως θα λέγαμε σήμερα, έναν πυρηνικό αντιδραστήρα «υπέρ-όπλο» για στρατιωτική χρήση. Όμως, επειδή ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, δεν ήταν οπαδός του Χίτλερ, οι Ναζί έθεσαν αυστηρούς περιορισμούς στο πρόγραμμα της έρευνας. Έτσι, αφού ζήτησαν από τον Χάιζενμπεργκ και η ομάδα του να παραδώσουν όλους τους μαθηματικούς τύπους, τα σχέδια λειτουργίας και τα μοντέλα υπό κλίμακα της μηχανής ουρανίου, στη συνέχεια ανέθεσαν την κατασκευή του αντιδραστήρα σ’ ένα πιστό οπαδό των Ναζί, τον Αβραάμ Έζαου, διευθυντή του Γραφείου Μέτρων και Σταθμών της Γερμανίας, ο οποίος ανέλαβε την υλοποίηση και κλιμάκωση του πυρηνικού προγράμματος του Χίτλερ, καθώς και τους τομείς παραγωγής ουρανίου και βαρέως ύδατος (δευτερίου). Οπαδός του Ναζισμού και έμπιστος του Χίτλερ, ο Αβραάμ Έζαου ήταν αυτός που είχε στα χέρια του τον πλήρη έλεγχο των μυστικών πειραμάτων που απέβλεπαν στη στρατιωτική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των σχεδίων του Έζαου για την στρατιωτική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, δεν εξακριβώθηκε ποτέ από τους Συμμάχους. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι διάφοροι ανεξάρτητοι τομείς πυρηνικής έρευνας και πειραματισμού ήσαν καλά κρυμμένοι στα άδυτα του τμήματος έρευνας των Ταχυδρομείων του Ράιχ. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα δημοσιευμένα κείμενα των απομαγνητοφωνήσεων από το Farm Hall αντιπροσωπεύουν ίσως μόνο το 25% των συνομιλιών ανάμεσα στους Γερμανούς επιστήμονες.

«Δεν έχουν βρεθεί αρκετές καταγραφές ούτε στα Αγγλικά, ούτε στα Αμερικανικά αρχεία κι επομένως πρέπει να θεωρηθούν χαμένες.» Παρ’ όλα αυτά, απ’ ό,τι διαβάζει κανείς στις υπάρχουσες καταγραφές, είναι φανερό ότι αυτό που απασχολούσε τους έγκλειστους επιστήμονες δεν ήταν οι ατομικές εκρήξεις, αλλά οι «ακτίνες» υψηλής ενέργειας. Μάλιστα, κάποια στιγμή, στη διάρκεια του εγκλεισμού τους στο εξοχικό, συζήτησαν ανοιχτά το ενδεχόμενο να υπάρχουν γύρω τους κρυμμένα μικρόφωνα.

Οι ιστορικοί του πολέμου επιμένουν να διατυπώνουν ένα κρίσιμο ερώτημα που επανέρχεται κάθε φορά, όταν γίνεται λόγος για την επιχείρηση Farm Hall: «Που, τέλος πάντων, βρίσκονται, αν βέβαια υπήρξαν ποτέ, αυτά τα μεγάλης κλίμακας πυρηνικά προγράμματα των Ναζί;» Η πιο συνηθισμένη απάντηση που προτείνουν κάθε φορά διάφοροι ενθουσιώδεις απολογητές δεν είναι άλλη από το μύθο για το «Τελευταίο Οχυρό του Γερμανικού Έθνους».

«Ενώ το Ράιχ κατέρρεε κάτω από τις τελευταίες σφοδρότατες επιθέσεις των δυνάμεων της Δύσης και της Ανατολής, η Ναζιστική προπαγάνδα προσπαθούσε με κάθε τρόπο να καλλιεργήσει στο Γερμανικό λαό την πεποίθηση σε ένα όραμα: ένα Νότιο Οχυρό, υπόγειο καταφύγιο τεραστίων διαστάσεων από το οποίο μέσα σε διάστημα λίγων μηνών η Γερμανία θα εξαπέλυε αντεπίθεση χρησιμοποιώντας τρομερά οπλικά συστήματα και έτσι θα άρπαζε την τελική νίκη από τα χέρια των Συμμάχων, έστω και ένα λεπτό μετά τα μεσάνυχτα»

«Εδώ, προστατευμένες από τη φύση κι από τα πιο αποτελεσματικά μυστικά όπλα που εφευρέθηκαν ποτέ, πρόκειται να επιβιώσουν οι δυνάμεις που μέχρι τώρα οδήγησαν την Γερμανία, και θα οργανώσουν την ανόρθωσή της· εδώ, μέσα σε αντιαεροπορικά καταφύγια θα γίνει μαζική παραγωγή όπλων, τρόφιμα και υλικά θα αποθηκευτούν σε τεράστιες υπόγειες σπηλιές και ένα ειδικό σώμα από νέους θα εκπαιδευτεί στον ανταρτοπόλεμο, ώσπου τελικά θα συσταθεί ένας συγκροτημένος υπόγειος στρατός που θα εκστρατεύσει και θα ελευθερώσει τη Γερμανία από τις δυνάμεις κατοχής»

Απογοητευμένοι από την αποτυχία τους να εντοπίσουν τον πελώριο πυρηνικό αντιδραστήρα του Χίτλερ, οι Σύμμαχοι στάθηκαν εξίσου άτυχοι να βρουν σε ποιο μακρινό τόπο ήταν κρυμμένο το φημολογούμενο Τελευταίο Οχυρό του Γερμανικού Έθνους. Ωστόσο, κάποιοι άσκησαν δριμεία κριτική σε αυτό το θέμα, υποστηρίζοντας σθεναρά την άποψη ότι ο πυρηνικός αντιδραστήρας των Ναζί δεν θα μπορούσε να είναι κρυμμένος πουθενά αλλού παρά στο μυστικό φρούριο του Χίτλερ και ότι μετά την αποτυχία της ερευνητικής ομάδας Αλσος να ανακαλύψει την κρυψώνα του, οι Σύμμαχοι προσπάθησαν να απαλλαγούν από αυτό το ζήτημα, αποφεύγοντας να δώσουν εξηγήσεις.

Πράγματι, σύμφωνα με την επίσημη θέση της Συμμαχικής Διοίκησης, ο πυρηνικός αντιδραστήρας και το ορεινό φρούριο δεν υπήρξαν ποτέ, έστω κι αν οι διαδόσεις και οι αυτόπτες μάρτυρες επέμεναν να υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο. Ακόμα και ορισμένοι επιζήσαντες των στρατοπέδων θανάτου μπόρεσαν να περιγράψουν με λεπτομέρειες ότι οι Ναζί τους έβαλαν κάποτε μέσα σε τραίνα χωρίς παράθυρα και τους μετέφεραν σε ένα τόπο που έμοιαζε με τεράστιο δίκτυο υπόγειων σπηλαίων. Εκεί τους υποχρέωναν να δουλεύουν σε διάφορες κατασκευές και άλλα έργα δίπλα σε πλατφόρμες εκτόξευσης πυραύλων V2, έως ότου, αργότερα, τους μετέφεραν σε άλλα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Lycabettus & Engine Uranium Nazi (3)


Ωστόσο, το συμπέρασμα στο οποίο οδηγούν όλα αυτά είναι πολύ συγκεχυμένο. Το Τελευταίο Οχυρό του Γερμανικού Έθνους ήταν ένα υπόγειο φρούριο συνδεδεμένο σιδηροδρομικά με το Οχυρό Ευρώπη, είτε κάπου κοντά στην Νότια Γερμανία (στο ορεινό καταφύγιο του Χίτλερ, την γνωστή Αετοφωλιά), στις Αυστριακές Άλπεις, είτε ακόμα πιο μακριά, μέχρι τα Βαλκάνια. Όμως o στρατηγός Αϊζενχάουερ πήρε το πράγμα πολύ στα σοβαρά. «Σύμφωνα με την αντίληψη που είχαν οι Σύμμαχοι για τα πράγματα, η ιδέα ότι μπορεί να υπήρχε ένα τελευταίο οχυρό δημιουργούσε την αίσθηση ότι αν -και όταν- έβρισκαν τον Χίτλερ, αυτό μάλλον θα συνέβαινε κάπου στο νότο» Τις παραμονές της Απόβασης στην Νορμανδία μία αναφορά του Συμμαχικού Επιτελείου κατέληγε ως εξής: «Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι κάποιοι από τους υπουργούς και άλλες σημαντικές προσωπικότητες του Ναζιστικού καθεστώτος έχουν ήδη εγκατασταθεί στην περιοχή του Οχυρού. Ο Γκέρινγκ, ο Χίμλερ και ο Χίτλερ θεωρούνται ήδη έτοιμοι να αποσυρθούν στα οχυρωμένα καταφύγια που ο καθένας από αυτούς διαθέτει στα βουνά»

Ωστόσο, όταν η Γερμανία άρχισε να καταρρέει, οι επικεφαλής του μηχανισμού της Ναζιστικής προπαγάνδας υπό την καθοδήγηση του Δρ. Γκέμπελς, ενώ έως τότε διέδιδαν ασύστολα διάφορες φήμες για το Οχυρό, από εκείνη τη στιγμή και πέρα, πρώτοι αυτοί αρνήθηκαν την ύπαρξή του. Ο Χίτλερ ποτέ δεν κατέφυγε σε ένα ορεινό φρούριο, αντίθετα βρισκόταν ανέκαθεν στο Βερολίνο, επέμεναν. Ήταν σίγουρα μια φάρσα, έλεγαν, μια απόπειρα εξαπάτησης που έπρεπε να αγνοηθεί.

Ένας αξιωματικός των Συμμάχων θα έγραφε αργότερα: «Ουσιαστικά, το Τελευταίο Οχυρό ήταν αποκύημα της φαντασίας μίας ολιγάριθμης μερίδας φανατικών Ναζί. Όμως το ζήτημα πήρε γρήγορα τόσο υπερβολικές διαστάσεις, ώστε ακόμα απορώ πόση αφέλεια δείξαμε, όταν για λίγο πιστέψαμε σ’ αυτήν την ιδέα»

Όπως και νάναι, κάποιοι αμετανόητοι Γερμανοί παρατηρητές επιμένουν ότι ο πυρηνικός αντιδραστήρας των Ναζί (ίσως ο μεγαλύτερος που κατασκευάστηκε ποτέ) υπήρξε και υπάρχει ακόμα καλά κρυμμένος σε κάποια υπόγεια βάση, περιμένοντας τη μυστική κίνηση που θα τον βγάλει από το λήθαργο. Άλλωστε, όταν σφραγίστηκε το 1945, πρέπει να ήταν ακόμα ολοκαίνουργιος, στο τελευταίο στάδιο πριν τις πρώτες δοκιμές. «Γιατί να τον παραδώσουμε σ’ αυτούς που ισοπέδωσαν τη Χιροσίμα» έλεγε ένας Βαυαρός, «αφού είναι ανίκανοι να τον βρουν από μόνοι τους;»

Στον χώρο της εικονικής πραγματικότητας, στη δεκαετία του ’90, εμφανίστηκε ένα νέο τρισδιάστατο παιχνίδι για υπολογιστές, το «Wolfenstein» που θα επηρέαζε αποφασιστικά τις κυρίαρχες τάσεις της αγοράς και θα γινόταν πρότυπο δημοφιλών παιχνιδιών του τύπου «Doom» και «Quake». Η βασική ιδέα της πλοκής του «Wolfenstein» (=βράχος του λύκου) ήταν η έφοδος σε ένα υπόγειο, ορεινό οχυρό των Ναζί που οι λεπτομέρειές του θυμίζουν πολύ το μύθο του Τελευταίου Οχυρού. Πράγματι, ανάμεσα στους άλλους σκοπούς του παιχνιδιού, οι παίκτες έπρεπε να περάσουν από ατσάλινες πόρτες και να κινηθούν μέσα σε σπηλαιώδεις σήραγγες για να ανακαλύψουν κρυμμένους θησαυρούς και διάφορα μυστηριώδη αντικείμενα με μαγικές δυνάμεις.

Ταυτόχρονα, στο επίπεδο της αληθινής πραγματικότητας, τα άρθρα ορισμένων εφημερίδων της δεκαετίας του ’90 ανέφεραν κάποιον άλλο βράχο του λύκου σε μία περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, στο εσωτερικό των συνόρων της νοτιότερης χώρας των Βαλκανίων, δηλαδή στην Ελλάδα. Εκεί, με την ευκαιρία της επίσημης αναγνώρισης από μέρους του Ελληνικού κράτους της Πρεσβείας του Ισραήλ στην Αθήνα, οι αρχές επέτρεψαν την είσοδο στο κοινό σε έναν έως τότε απαγορευμένο ιστορικό χώρο: μία παλαιά υπόγεια φυλακή των Ναζί που είχε κτιστεί από Γερμανούς αρχιτέκτονες στους πρόποδες του λόφου του Λυκαβηττού στο κέντρο της πρωτεύουσας λίγο πριν την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ήσαν δύο υπόγειοι όροφοι, οι οποίοι, αν και αρχικά είχαν σχεδιαστεί σαν ένα μεγάλο αντιαεροπορικό καταφύγιο, μετά την εισβολή και την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς το 1941 χρησίμευσαν ως τόπος φυλάκισης και βασανιστηρίων.

1ος υπόγειος όροφος – 2ος υπόγειος όροφος – όρυγμα «Άδης» – υπόγεια φυλακή

Lycabettus & Engine Uranium Nazi (2)


Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι η ύπαρξη αυτής της διώροφης υπόγειας φυλακής κρατήθηκε απόλυτα μυστική (αν και κάποιοι αξιωματικοί της γερμανικής αντικατασκοπίας, όπως ο Κουρτ Βάλντχαϊμ, ήσαν πολύ καλά πληροφορημένοι για τις ωμότητες των δυνάμεων κατοχής στην Ελλάδα). Η φυλακή ήταν κρυμμένη κάτω από ένα κεντρικό κινηματογράφο που κατά σύμπτωση, τυχαίνει να βρίσκεται σχεδόν απέναντι από το επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο όπου στεγάζεται η Ακαδημία Αθηνών.

Φαίνεται ότι οι πράκτορες της Γκεστάπο παρέσυραν τους υπόπτους στον κινηματογράφο, όπου τους συλλάμβαναν με άνεση, αθέατοι μέσα στο σκοτάδι της αίθουσας προβολής. Έπειτα τους έσερναν σε κάποιο διάδρομο κάτω από το κτίριο μέχρι τα κελιά της υπόγειας φυλακή, απ’ όπου δεν έμελλε να ξαναβγούν ποτέ. Ωστόσο, εξίσου ασυνήθιστη με τη μέθοδο σύλληψης, ήταν και τιμωρία που επέβαλε η Γκεστάπο στα θύματά της.

Εδώ οι κρατούμενοι δεν πέθαιναν από την πείνα, όπως γινόταν σε πολλά στρατόπεδα θανάτου, αντίθετα, τους στερούσαν το νερό και τους άφηναν να πεθάνουν από δίψα –μέσα σε δέκα ημέρες, όπως υπολογίζεται. Ανάμεσα στα διάφορα αντικείμενα που βρέθηκαν στην υπόγεια φυλακή, υπήρχαν χειροπέδες και μεταλλικά κύπελλα γεμάτα τρύπες για να βασανίζονται ακόμη χειρότερα οι κρατούμενοι που πέθαιναν σιγά-σιγά από τη δίψα.

«Μη φοβάστε τίποτα απ’ όλα αυτά που πρόκειται να πάθετε· προσέξτε, ο διάβολος μπορεί να ρίξει μερικούς από εσάς στη φυλακή για να δοκιμαστείτε· και θα βασανιστείτε δέκα μέρες εκεί μέσα· να μείνετε πιστοί έως το θάνατο και εγώ θα σας προσφέρω το στεφάνι της ζωής» –Αποκάλυψη 2:10

Δεν είναι τυχαίο ότι μόνο λίγα λεπτά δρόμο πιο πάνω, στους πρόποδες του Λυκαβηττού (= βράχος της λύκαινας), σε μία οδό που ονομάζεται «Μέρλιν» ήταν τότε το Βαλκανικό Κέντρο Διοίκησης της Γκεστάπο. Πράγματι, σε όλη τη διάρκεια του πολέμου το μεγαλύτερο μέρος αυτής της κομψής περιοχής του Κολωνακίου βρισκόταν υπό τον απόλυτο έλεγχο των Ναζί.

Όταν έσκαβαν τις σήραγγες για το νέο Μετρό της Αθήνας, οι εργάτες ανακάλυψαν με έκπληξη υπόγειους αγωγούς που δεν ήσαν σημειωμένοι στους χάρτες και τα σχεδιαγράμματα. Αναμφίβολα, αυτοί οι μυστηριώδεις σωληνώσεις δεν ήσαν παρά άλλο ένα τμήμα της μυστικής υποδομής που οι Γερμανοί αρχιτέκτονες είχαν εγκαταστήσει στην Αθήνα λίγο πριν την έναρξη του πολέμου.

Πράγματι, το 1936, την ώρα που το Βερολίνο ετοιμαζόταν να υποδεχθεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στην Αθήνα γίνονταν έργα εκσυγχρονισμού του υδραυλικού και ηλεκτρικού δικτύου από Βαυαρικές εταιρείες με βάση τα παλαιά σχέδια της Επιτροπής Σταυρίδη που είχε επεξεργαστεί ο Γερμανός αρχιτέκτονας Λέο φον Κλέντζε (βλ. Χάρτης Αθήνας, 1933 – Albert Speer). Ωστόσο, καθώς αυτοί οι σχεδιαστές ήσαν οπαδοί των Ναζί, φαίνεται ότι το πρόγραμμα των υπόγειων εργασιών περιείχε επίσης μία σειρά από μυστικές προτεραιότητες.

Στις πλαγιές του Λυκαβηττού, τουρίστες και επισκέπτες περιπατητές απορούν όταν βλέπουν στα βράχια μεγάλες ατσάλινες πόρτες στρατιωτικού τύπου που θυμίζουν σκηνές από κλασικές πολεμικές ταινίες. Είναι ολοφάνερο ότι σε διάφορα σημεία στο εσωτερικό του αυτού του απότομου λόφου έχουν σκαφτεί μεγάλες σήραγγες και αίθουσες που ήσαν σε χρήση από τη Ναζιστική πολεμική μηχανή στη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας.

Όμως σήμερα, όταν ρωτήσει κανείς, «Τι είναι εκεί μέσα τώρα;» οι Έλληνες στρατιωτικοί απαντούν στερεότυπα: «Οι Γερμανοί εκκένωσαν τις σήραγγες πριν υποχωρήσουν. Εκεί μέσα δεν έχει απομείνει τίποτα από τον μηχανολογικό εξοπλισμό ή τα όπλα τους. Σε μερικά σημεία η πρόσβαση έχει καταστραφεί από εκρήξεις και έτσι δεν μπορεί να εντοπίσει κανείς που ακριβώς ήταν η είσοδος, ενώ οι περισσότερες σπηλιές είναι πολύ καλά σφραγισμένες. Σήμερα, όλα αυτά ανήκουν στο ΝΑΤΟ και χρησιμοποιούνται ως απλές αποθήκες» Η είσοδος στους υπόγειους χώρους στο εσωτερικό του λόφου του Λυκαβηττού γινόταν μέσα από βαριές μεταλλικές πύλες στρατιωτικού τύπου που θυμίζουν σκηνές από τη ταινία «Τα Κανόνια του Ναβαρόνε»

Το μακρόστενο όρυγμα μέσα στο οποίο έχουν τοποθετηθεί οι σιδηροτροχιές του Τελεφερίκ του Λυκαβηττού που ξεκινά από τη βάση του βράχου και ανεβαίνει μέχρι την κορυφή, αποτελεί την πλέον πειστική ένδειξη ότι ο λόφος περιέχει μεγάλες κοιλότητες στο εσωτερικό του. Όμως πως χρησιμοποιούσαν, άραγε, οι Γερμανοί το Λυκαβηττό στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου; Με ποιο τρόπο επικοινωνούσαν οι πόρτες στις πλαγιές του λόφου και οι κρυφές σήραγγες με τους δρόμους της πόλης ή με διάφορα κτίρια, όπως η υπόγεια φυλακή της Γκεστάπο απέναντι από την Ακαδημία;

Για να απαντήσουμε αυτά τα ερωτήματα, θα εκμεταλλευτούμε τα πλεονεκτήματα της μεθόδου που είναι γνωστή στην επιστήμη της πληροφορικής ως «αντίστροφη μηχανική». Ξεκινώντας, δηλαδή, απ’ όσα ξέρουμε ήδη, θα κινηθούμε προς τα πίσω, αναζητώντας έτσι τον καλύτερο δρόμο που συνδέει το τελικό αποτέλεσμα με τις αρχικές αιτίες του. Όπως όταν ψάχνει κανείς τις αιτίες ενός τροχαίου ατυχήματος, το ίδιο κι εμείς θα μετρήσουμε τα ίχνη από τους τροχούς στο οδόστρωμα και θα προχωρήσουμε με αντίστροφη λογική, ώστε κάποια στιγμή να φτάσουμε να προσδιορίσουμε πως ακριβώς συνέβησαν τα γεγονότα που οδήγησαν στο ατύχημα. Επίσης στην πορεία της έρευνας, δεν θα πρέπει να λησμονήσουμε την αρχική υπόθεσή μας, ότι οι ηγέτες του Ράιχ δανείζονταν όρους από την απόκρυφη μαγική φιλολογία για να υποδαυλίζουν την πίστη των οπαδών τους, αλλά και για να προστατεύουν τη μυστικότητα των πολεμικών τους σχεδίων.

Ενα τελεφερίκ με ατσάλινες ράγες, που κουβαλά μικρά βαγονέτα με καλωδια απο την βάση του βουνού μέχρι την κορυφή του, προσφέρει ικανοποιητική απόδειξη οτι όντως ο Λυκαβηττός είναι κούφιος. Μια σειρά περίπλοκων μπούνκερς βαθιά μέσα στο βουνό του Λυκαβηττού, σχεδιασμένα απο Βαυαρούς αρχιτέκτονες πόλεων, με μια υπόγεια μηχανή που δίνει ενέργεια να κινούνται τα βαγονέτα, παράξενα, θυμίζει την μυστηριώδη Φωλιά του Αετού του Χίτλερ ή το θρυλούμενο Νότιο Καταφύγιο.

Εάν ο Χίτλερ είχε κρύψει το Νότιο Καταφύγιο στα βουνά των Αλπεων, θα είχε υποστεί ανηλεείς βομβαρδισμούς και επιθέσεις, εαν ποτέ το ανακάλυπταν οι Σύμαχοι. Αλλά ο βομβαρδισμός ενος υπόγειου φρουρίου στην Αθήνα μυστικά κτισμένο απο Ναζί σκλάβους μεταφερμένους με υπόγεια τραίνα, ενω η Αθήνα περιέχει ανεκτίμητα αρχαία μνημεία του Δυτικού πολιτισμού, θα προκαλούσε την Παγκόσμια καταδίκη. Ο Λυκαβηττός ένας λόφος καλυμμένος με αρχαίους μύθους, ετσι μπορεί να ήταν η φυσική επιλογή για τους πομπώδεις Γερμανούς ηγέτες να θέλουν να κρύψουν το Νότιο καταφυγιό τους και να διεξαγάγουν μυστικές ατομικές έρευνες στην «χώρα του Δημόκριτου». Τον Ιούνιο του 1941, ο Φύρερ έκανε επίσημη επίσκεψη στον Λυκαβηττό. Ηταν μια ευκαιρία για φωτογραφίες ή στο προγραμμά του ήταν ο εγκαινιασμός της Ναζιστικής πυρηνικής προσπάθειας στο μυθικό Νότιο Καταφύγιο!

Lycabettus & Engine Uranium Nazi (6)


Αυστηρή Προειδοποίηση: Δεν υπάρχει Αποτελεσματική Καταπολέμηση των Δυνάμεων των Επικαλούμενων με το Όνομα «Magick Hex» (hexa- = (εξα- ελλην) πρώτο συνθετικό λέξεων που περιέχουν τον αριθμό έξι) που Παρουσιάζονται στη Συνέχεια!

Η μυστηριώδης μηχανή ουρανίου δεν είναι άλλη από την Κάμινο που αναφέρεται στην Αρχαία Ελληνική Ατομική Θεωρία ότι αναδύεται από τον κάτω κόσμο, τον Άδη ή Άβυσσο ή Αμπσού, όπου γεννιέται το Πυρ και στη συνέχεια εξορκίζεται και δαμάζεται από τις πρωταρχικές δυνάμεις στις οποίες πίστευαν οι αρχαίοι. Έτσι λοιπόν, στις Αίθουσες του Magick η τέχνη της αλχημείας πετύχαινε πέρα για πέρα το βασικό στόχο της. Διασπώντας το άτομο του Δημόκριτου, οι σκοτεινοί τόποι ανάμεσα στα άστρα γέμιζαν φλόγες, ενώ από το θρυμματισμένο άστρο του Λεύκιππου ξεπηδούσαν νέες μορφές ύλης. Στην Κάμινο έχει δοθεί ένα καταραμένο όνομα που απαγορεύεται να ειπωθεί: Βετς Μελ, δηλαδή, Κατασκευαστής Μελιού από Λωτό, μιας πηκτής ουσίας σαν πίσσα -ραδιενεργό οξείδιο.

Παρουσιάζοντας τα σημαντικά στρατιωτικά τους διαγράμματα σαν αποκρυφιστικές εικόνες με μαγικά Ελληνικά ψηφία, οι Ναζί εμπόδιζαν τους κυνικούς ερευνητές του Συμμαχικού στρατοπέδου να κατανοήσουν το περιεχόμενό τους !!! Αποκρυφιστική εικόνα που παριστάνει είσοδο σήραγγας προς μία μυστική στρατιωτική βάση μέσα από αποχετευτικούς αγωγούς όμβριων υδάτων για χρήση από τον «Περιπλανώμενο των Αποβλήτων»

Οι ακρότατες κοιλότητες του Άδη βρίσκονται κάτω από το όρος που ονομάζεται Μασσού, κρυψώνα των σκορπιών, Βράχος του Λύκου. Είναι ένας Ναός των Χαμένων Ψυχών, όπως η Κόλαση του Δάντη. Κάτω από τις Επτά Πύλες και τη Θάλασσα κάτω απ’ όλες τις θάλασσες.

Μέσα στην Κάμινο ο χρόνος δεν υπάρχει πια. Εκεί κάθεται δεμένος από δυνάμεις ο παρθενικός Τρελός Θεός, ο Magick, το αρχοντόπουλο, ντυμένος στα κόκκινα σαν τον Άγιο Βασίλη, καθηλωμένος στον υγρό Θρόνο του Σκότους από ξύλο κλεμμένο από τον Τίμιο Σταυρό που έχει εκτεθεί στη ραδιενέργεια, όπου φωλιάζουν δαίμονες που φθείρουν το πνεύμα και τη σάρκα. Μπροστά του στέκεται ο Σοφός που Εκτοξεύει τον Πριονωτό Δίσκο, Εξορκιστής του Πυρός, Κερασφόρος, Αδαμάντινος Άρχων, δαίμων της Καμίνου, Κύριος της Φλόγας. Ψαλμωδίες και επικλήσεις προσκαλούν τα τέκνα της μαγείας στις τελετές του κάτω κόσμου για να υπηρετήσουν το δαίμονά τους, τον Περντουράμπο, το κτήνος Παζούζου. Αυτοί επικαλούνται το Βιβλίο των Πενήντα Ονομάτων, τον Εξορκισμό του Άγρυπνου Φρουρού. Είναι οι ιερείς της Άριας Φυλής, άνδρες που φορούν τους μαύρους χιτώνες των ληστών, οι φύλακες της Καμίνου.

Στο πηγάδι ζει ο Σουμέριος Όφις Τιαμάτ, ο Έρπων Σκώληξ Σαταν-ας υβρίδιο μεταλλαγμένο και σάπιο από τη ραδιενέργεια. Ο Κερασφόρος, Αδαμάντινος Άρχων, Εξορκιστής του Πυρός, Σοφός του Πριονωτού Δίσκου, κηρύσσει την έναρξη της Τελετής της Καθόδου, κραδαίνοντας το μαγικό σκήπτρο με τα πλεγμένα φίδια, μια λόγχη του πεπρωμένου -μοχλός εκκίνησης με σχήμα τρίαινας από κάδμιο. Ονομάζει τις Ζώνες ή Σφαίρες, το Βιβλίο της Εισόδου, τις Επικλήσεις των Θυρών και της Κλίμακας του Φωτός. Οι εξορκισμοί του κειμένου Μακλού γίνονται στα Γερμανικά. Το έπος της δημιουργίας στο κείμενο Μάγκαν εξιστορεί τον τρόπο σχηματισμού της ύλης. Το κείμενο Ουρίλια είναι ένα βιβλίο με ξόρκια και μαγικά λόγια που απαγγέλλονται για να διοχετεύουν αέρα στην Κάμινο. Τέλος, το Βιβλίο του Καλέσματος απαγγέλλεται στο όνομα του Αμπντούλ Αλ-Χασρέντ, του Τρελού Άραβα από το Νεκρονομικόν.

Ο Μάσκιμ Ξουλ, ο Δόλιος Δαίμονας και θηρευτής εκτελεί το καθήκον της αβάστακτης ευχαρίστησης, φορώντας φολιδωτές μπότες από ατσάλι. Μία τρίαινα διαπερνά το θρόνο του παρθενικού Τρελού Θεού. Και τότε πέφτει ξηρασία, έλλειψη νερού -βαρύ ύδωρ, τριγμός οδόντων σ’ ένα τόπο φτιαγμένο από καθάριο μάρμαρο.

Όταν η τρίαινα –μοχλός εκκίνησης- ανασηκώνεται από το ίδιο το χέρι του Τρελού Θεού -δυαδική πυρηνική σχάση σε πλήρη διέγερση- η Αστραπή αστράφτει από μέσα απ’ το πηγάδι κάτω από το έδαφος, την στερεή έδρα της ζωής που δεν έχει αρχή ούτε τέλος. Ο Άφθαρτος Μανδύας του λευκός σαν χιόνι, καπνός στα ρουθούνια του, φωτιά στην ανάσα. Εκκωφαντικές Βροντές ηχούν.

the man in the high castle


Βρόγχος δίχως δεσίματα, άπατο Πηγάδι, θερμότερο από τον ήλιο.

Βιβλίο του Σκώληκα, λατρεία του Όφη, Vermis Mysteriis, Αιμορραγικό Παράσιτο, Όρμ ή σιχαμερό σκουλήκι, του οποίου οι αγέννητοι απόγονοί του, οι λάρβες Ουρούκου, παρασύρονται στον αέρα και απλώνονται μπροστά στον παρθενικό Τρελό Θεό. Αυτός θρηνεί επάνω στον καψαλισμένο Θρόνο της Αστραπής, ενώ μια λίμνη από γλοιώδη υγρά σαν πράσινο λάδι, χύνεται από το τρυπημένο πλευρό του και μία άλλη ουσία σαν πίσσα ρέει από το σώμα του που σφαδάζει. Μία ζώσα ψυχή μεταβάλλεται σε πυκνό χημικό στοιχείο –ραδιενεργό οξείδιο- και γεννιέται η πρωταρχική ύλη ενός νέου Σύμπαντος: Πλουτώνιο -δύναμη διάβρωσης που φέρει το απαγορευμένο όνομα Βετς Μελ, αυτός που φτιάχνει το Μέλι του Λωτού.

Ο παράξενος όσο και ιδιοφυής H.P. Lovecraft, ήξερε πολύ καλά τι έγραφε!

Όσα περιγράφονται παραπάνω μπορεί να απέχουν παρασάγγες από την περιγραφή του πρώτου αμερικανικού Αντιδραστήρα Πυρηνικής Στήλης που κατασκευάστηκε από τον Ενρίκο Φέρμι στο Σικάγο το 1942, όμως, εάν κανείς λάβει υπόψη τις μεγάλες διαφορές στον τρόπο προσδιορισμού των σχετικών εννοιών, αλλά και το αυτονόητο γεγονός ότι οι Ναζί χρησιμοποιούσαν μαζικά ανθρώπινους στόχους για τις δοκιμές τους, τα τελικά αποτελέσματα είναι περίπου τα ίδια. Σε μία αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση, κάθε διάσπαση ατόμου προκαλείται από ένα νετρόνιο που προέρχεται από μία προηγούμενη διάσπαση. Η ακτινοβολία Βήτα βομβαρδίζει τον πυρήνα, κάθε άτομο μετατρέπεται σε άλλο στοιχείο και έτσι προκύπτει τελικά η μετάλλαξη της ύλης.

«Και ποιος θα σας διδάξει άραγε πως είναι η φωτιά της Κόλασης;
Δεν αφήνει τίποτα, δεν λυπάται τίποτα, το δέρμα όταν μαυριζει»
Σούρα 74 – η Περιδιπλούμενη, Κοράνι

Λαμβάνοντας υπ όψιν τον αντεθνικό ρόλο του διεθνούς σιωνιστικού τραπεζικού συστήματος και της Γερμανίας, μήπως κάνετε κάποιον λογικό συνειρμό ή έχετε μεταλλαχτεί τρώγοντας αυτά τα σκουπίδια-δηλητήρια που ονομάζονται γελοιωδώς τρόφιμα; Τι να πω αγοράστε τις πατάτες της Monsanto με 25 λεπτά το κιλό με κύτταρα Μέδουσας και γουρουνιού.

Μέδουσα είπα -απα πα πα πα μην πάει πουθενά το μυαλό σας, όχι όχι όχι … Μήπως οι Αμερικανοί με τις Υποχθόνιες Στρατιωτικές Δυνάμεις τους έχουν περάσει απο την εποχή του πολέμου του Αφγανιστάν στον υπόγειο Λυκαβηττό! Αλήθεια ξέρετε για τις στοές του Αφγανιστάν! Τις μαγικές στοές και …γιατί γίνεται ο πόλεμος στην Συρία! άραγε!

Καλά κρασιά και Καλοφάγωτοι!

@Ιων Μάγγος /miastala.com 2007

Posted in ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ | Tagged , , , , | Leave a comment