ΝΕΩΤΕΡΑ ΠΕΡΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΗΣ β


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 1.5.2018)

Α)Νόμπελ Ιατρικής 2018: Βραβείο στην έρευνα για την ίαση του καρκίνου μέσω της ανοσοθεραπείας!

Νόμπελ Ιατρικής 2018: Βραβείο στην έρευνα για την ίαση του καρκίνου μέσω της ανοσοθεραπείας!

Ο καρκίνος αποτελεί ως γνωστόν μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως και αυτό αποτελεί μία μεγάλη πρόκληση για την ιατρική κοινότητα σήμερα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας μόνο το 2018 σε όλο τον κόσμο 9.055.027 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από καρκίνο.

Οι ανοσοθεραπείες είναι γνώριμες στον τομέα της ιατρικής εδώ και δεκαετίες, παρόλα αυτά τα τελευταία έτη μέσα από την , παράλληλα, ραγδαία πρόοδο στον τομέα της μοριακής βιολογίας έχουν μετουσιωθεί σε πυλώνα για την θεραπεία της νόσου του καρκίνου.

Στον Αμερικανό James Allison και τον Ιάπωνα Tasuku Honjo απονέμεται το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής για το έτος 2018 για τις έρευνές τους στον τομέα της ανοσοθεραπείας, που αποδείχθηκαν ιδιαίτερα αποτελεσματικές στην αντιμετώπιση του επιθετικού καρκίνου. Οι Allison και Honjo ανέδειξαν το πώς διαφορετικές στρατηγικές σχετικές με το ανοσοποιητικό σύστημα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θεραπεία του καρκίνου.

Το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου λειτουργεί σαν δίκτυο παρακολούθησης για την προστασία από αυτά που εκλαμβάνει σαν ξένα στοιχεία/ απειλές. Ένα παράδειγμα είναι οι βακτηριάσεις ή οι ιογενείς λοιμώξεις, κατά τις οποίες το ανοσοποιητικό σύστημα εντοπίζει τους «εισβολείς»  και αντιδρά παράγοντας συγκεκριμένες πρωτεΐνες (αντισώματα) τα οποία επιτίθενται και τους καταστρέφουν.

Η ανοσοθεραπεία αποτελεί λοιπόν μία θεραπευτική προσέγγιση η οποία βασίζεται στην χρήση του ίδιου του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος  προκειμένου να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα.

Επανάσταση στην αντιμετώπιση του καρκίνου φέρνει η ανοσοθεραπεία με την δημιουργία νέων φαρμάκων/ αναστολέων του ανοσοποιητικού σημείου ελέγχου και σηματοδοτεί το τέλος της εποχής της χημειοθεραπείας, αποτελώντας θεραπεία-ορόσημο για μία μερίδα καρκινοπαθών. Τα φάρμακα αυτά, αντί να επιτίθενται απευθείας στα καρκινικά κύτταρα, απελευθερώνουν τα Τ κύτταρα του ίδιου του σώματος, τους «φύλακες» του ανοσοποιητικού συστήματος, προκειμένου να καταπολεμήσουν την κακοήθεια. Παράλληλα, οι ασθενείς παρουσιάζουν ένα αισθητά καλύτερο επίπεδο επιβίωσης καθώς δεν εμφανίζουν όλες τις τοξικές παρενέργειες οι οποίες συνοδεύουν τις χημειοθεραπείες, οι οποίες αποτελούν μία «παραδοσιακή» οδό θεραπείας του καρκίνου αλλά είναι ευρέως γνωστό πια πως οφελούν μόνο μία μικρή μερίδα ασθενών.  Η σύγχρονη ανοσοθεραπεία έχει εκμεταλλευθεί αυτή τη γνώση και με τη βοήθεια της κλινικής έρευνας έχει αποδειχθεί ο νέος πυλώνας στη θεραπεία του καρκίνου.

Στην κλινική πράξη λοιπόν σήμερα, η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιείται ήδη ενεργά σε ασθενείς με διάφορους τύπους καρκίνου όπως είναι ο Μη-Μικροκυτταρικός Καρκίνος του Πνεύμονα, το προχωρημένο μελάνωμα, το νεφροκυτταρικό καρκίνωμα, ο καρκίνος κεφαλής και τραχήλου και άλλες μορφές καρκίνου.

Αυτή η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας δεν αφήνει αδιάφορη, φυσικά, την διεθνή επιστημονική κοινότητα. Καθώς μπορεί να εφαρμοσθεί ποικιλοτρόπως, μπορεί αποτελέσει όπλο ενάντια σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών,  πράγμα το οποίο εντείνει την ανάγκη για εκτενή έρευνα όσον αφορά την χρήση της, καθιστώντας την εξάλειψη ορισμένων ασθενειών εξαιρετικά ελπιδοφόρα για το άμεσο μέλλον.

Genekor Ιατρική Α.Ε.09.01.2019

Β)Αναγεννητική Ιατρική στην Ορθοπαιδική: Χίμαιρα ή πραγματικότητα;

Του Νικόλαου Χρ. Κεραμάρη

Ο μύθος αναφέρει την αναγέννηση του Προμηθέα, παρά την καθημερινή ταλαιπωρία του από τα όρνεα όντας αλυσοδεμένος από τον Δία στις πλαγιές του Καυκάσου. Βέβαια στη μυθολογία μας ο Προμηθέας ήταν θεός, αν και απόβλητος από τον Όλυμπο επειδή έδωσε τη φωτιά, δηλαδή την πρώτη τεχνολογία, στους ανθρώπους. Οι ελληνικοί μύθοι είναι πάντα πολύ ανθρωποκεντρικοί και εκφράζουν τις μύχιες επιθυμίες των ανθρώπων. Ο άνθρωπος πάντοτε ένιωθε ακατανίκητη έλξη για την αιωνία νεότητα και την ικανότητα να παλέψει νικηφόρα κόντρα στο γήρας, τη φθορά και τον θάνατο. Οι θεοί του Ολύμπου ήσαν προβολές αυτών των επιθυμιών: αιώνια νέοι, αθάνατοι, αλλά και τόσο ανθρώπινοι στα πάθη τους, ουσιαστικά δεν ήσαν θεοί, αλλά υπεράνθρωποι και αθάνατοι «θνητοί».

Η ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου να αντιπαλέψει με τη φθορά και το γήρας δημιούργησε ένα νέο κλάδο της Ιατρικής, την Αναγεννητική Ιατρική, η οποία διαχέεται οριζόντια σε όλες τις ειδικότητες της Ιατρικής. Η Αναγεννητική Ιατρική ασχολείται με την αντιστροφή και επιβράδυνση της γήρανσης του οργανισμού μέσω της χρήσης βιολογικών εργαλείων όπως η χρήση αυξητικών παραγόντων (ορμονικών ουσιών που επάγουν την αύξηση και ανάπλαση του οργανισμού), αλλά και κυτταρικών πληθυσμών με ικανότητα αναγέννησης των ιστών. Οι κυτταρικοί πληθυσμοί αδρά ονομάζονται συχνά «βλαστοκύτταρα», αν και συχνά ο όρος αυτός έχει προκαλέσει σύγχυση, αφού καλύπτει μία μεγάλη ετερογένεια κυτταρικών πληθυσμών.

Η Ορθοπαιδική και το μυο-σκελετικό σύστημα δεν θα μπορούσαν να μην ακολουθήσουν αυτές τις νέες εξελίξεις, αφού άλλωστε τα εκφυλιστικά νοσήματα του μυο-σκελετικού συστήματος αποτελούν ένα από τα συχνότερα προβλήματα στις μέσες και μεγαλύτερες ηλικίες, ενώ ειδικά η οσφυαλγία αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη ιατρική αιτία απώλειας ανθρωποωρών (δηλαδή τόσο παραγωγικότητας όσο και ποιότητας ζωής) στο σύγχρονο Δυτικό κόσμο.

Πολλές από τις σύγχρονες επεμβάσεις μας αποσκοπούν στη διόρθωση της εκφύλισης των αρθρώσεων (π.χ. αρθροπλαστικές γόνατος, ισχίου), αλλά είναι σχετικά βαρείες επεμβάσεις που δε στερούνται, παρά τα μεγάλα και μακροχρόνια ποσοστά επιτυχίας, επιπλοκών. Στη σπονδυλική στήλη οι επιλογές είναι ακόμη λιγότερες, αφού οι διαθέσιμες χειρουργικές επεμβάσεις (δισκεκτομές/αποσυμπιέσεις, σπονδυλοδεσίες, αρθροπλαστικές/αντικαταστάσεις δίσκου) δεν έχουν καλά μακροχρόνια αποτελέσματα και μπορούν να επιταχύνουν την εκφύλιση σε γειτονικές περιοχές της σπονδυλικής στήλης. Η ανάγκη εφαρμογής της Αναγεννητικής Ιατρικής στην Ορθοπαιδική είναι λοιπόν επιτακτική.

Πλέον στη φαρέτρα του Ορθοπαιδικού Χειρουργού βρίσκονται νέες τεχνικές, οι οποίες δεν είναι χειρουργικές, άρα έχουν μικρές πιθανότητες μείζονων επιπλοκών, ενώ ταυτόχρονα δεν είναι ακρωτηριαστικές, αφού δεν αντικαθιστούν τους ιστούς του οργανισμού (π.χ. αρθρώσεις) με τεχνητές προθέσεις, αλλά διασώζουν τους ιστούς του οργανισμού. Η χρήση του PRP (πλάσμα πλούσια σε αιμοπετάλια), το οποίο προκύπτει από τη φυγοκέντρηση του αίματος του ίδιου του ασθενούς και απελευθερώνει σε άμεσο χρόνο τους αυξητικούς παράγοντες των αιμοπεταλίων μπορεί, στα κατάλληλα χέρια, να βοηθήσει σημαντικά τόσο στη βελτίωση του πόνου και της έλλειψης κινητικότητας, αλλά και να σταθεροποιήσει/αντιστρέψει τη διαδικασία γήρανσης/εκφύλισης.

Ακόμη πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα μπορεί να έχει η χρήση των «βλαστοκυττάρων», τα οποία, μόνα ή καλύτερα με τη συν-χορήγηση αυξητικών παραγόντων, μπορούν ακόμη και να αναγεννήσουν ευαίσθητους και πολύτιμους ιστούς του μυο-σκελετικού, όπως οι τένοντες, οι μηνίσκοι, στο προσεχές μέλλον οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι και ο αρθρικός χόνδρος των αρθρώσεων. Ιδίως στο χώρο της σπονδυλικής στήλης οι νεότερες εξελίξεις επαγγέλλονται μία επανάσταση στις θεραπευτικές μας στρατηγικές. Το άμεσο μέλλον μπορεί να κρύβει εξαιρετικά ενθαρρυντικές εκπλήξεις για την Αναγεννητική Ιατρική και την Ορθοπαιδική.

Ο Νικόλαος Χρ. Κεραμάρης MD, DSc/PhD, MSc, MSc (Sports medicine), PgCert (medical education) είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός Σπονδυλικής Στήλης, Αθλητίατρος, Επιστημονικός Υπεύθυνος – Διευθυντής Ορθοπαιδικής Κλινικής Θεραπευτηρίου ΡΕΑ. 

ΠΗΓΗ https://www.naftemporiki.gr 2019

Γ)Νευροεπιστήμη: 10 νέα πράγματα που μάθαμε για τον εγκέφαλο το 2018

Ο εγκέφαλος, παρόλο που είναι το πιο ζωτικό όργανό μας, αυτό που καθορίζει το ποιοί είμαστε και τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τους άλλους, παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα μυστήριο. Αλλά οι επιστήμονες κάνουν κάθε χρόνο νέες προόδους για την κατανόησή του.

Έτσι και το 2018 υπήρξαν ορισμένες ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις, μερικές από τις οποίες σταχυολόγησε το Live Science:

1. Βρέθηκε ένα νέο είδος νευρώνα: Είναι αρκετά ασυνήθιστο να ανακαλύπτονται άγνωστα έως τώρα εγκεφαλικά κύτταρα. Το 2018 οι νευροεπιστήμονες βρήκαν ένα τελείως νέο είδος, που ονόμασαν «νευρώνα κυνόροδο» (επειδή εμφανισιακά θυμίζει την αγριοτριανταφυλλιά). Αποτελεί περίπου το 10% του πρώτου στρώματος του νεοφλοιού, δηλαδή, ενός από τα πιο πρόσφατα μέρη στην εξέλιξη του εγκεφάλου (συνεπώς, οι μακρινοί πρόγονοί μας δεν είχαν μάλλον τέτοιους νευρώνες). Προς το παρόν, οι επιστήμονες δεν ξέρουν τι ακριβώς κάνει αυτός ο νέος νευρώνας, που συνδέεται με άλλους νευρώνες (πυραμιδικά κύτταρα), τα οποία φαίνεται να «φρενάρει» όσον αφορά τη διέγερσή τους.

2. Ο εγκέφαλος μπορεί να περιέχει βακτήρια: Οι επιστήμονες πίστευαν ότι ο εγκέφαλος ήταν ένα περιβάλλον απαλλαγμένο από βακτήρια και ότι η οποιαδήποτε παρουσία τους είναι ένδειξη κάποιας πάθησης. Όμως, για πρώτη φορά, βρέθηκαν βάσιμες ενδείξεις ότι ο εγκέφαλός μας μπορεί να φιλοξενεί αβλαβή βακτήρια, όπως ήταν ήδη γνωστό ότι συμβαίνει με άλλα μέρη του ανθρωπίνου σώματος. Η μετά θάνατον έρευνα σε 34 εγκεφάλους έφερε στο φως βακτήρια, ιδίως σε μερικές περιοχές του εγκεφάλου όπως ο ιππόκαμπος, ο προμετωπιαίος φλοιός, η μέλαινα ουσία και τα βοηθητικά αστροκύτταρα κοντά στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Οι ερευνητές έκαναν σχετική επιστημονική ανακοίνωση, αλλά δεν έχουν κάνει ακόμη επιστημονική δημοσίευση και τα ευρήματά τους πρέπει να επιβεβαιωθούν από άλλους.

3. Ο εγκέφαλος είναι μαγνητικός: Περιέχει σωματίδια που είναι δυνατό να μαγνητισθούν, αλλά οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν γιατί αυτά υπάρχουν στον εγκέφαλο ή από πού προέρχονται. Μερικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει να παίζουν κάποιο -άγνωστο έως τώρα- βιολογικό ρόλο, ενώ άλλοι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτά βρέθηκαν στον εγκέφαλο λόγω περιβαλλοντικής ρύπανσης. Το 2018, οι επιστήμονες χαρτογράφησαν -με μετά θάνατον έρευνα σε επτά ανθρώπους- τα σημεία που αυτά τα μαγνητικά σωματίδια βρίσκονται στον εγκέφαλο. Διαπιστώθηκε ότι στην πραγματικότητα αυτοί οι μικροί μαγνήτες είναι διάσπαρτοι, όπως συμβαίνει σε αρκετά ζώα. Μια κατηγορία βακτηρίων χρησιμοποιεί τα μαγνητικά σωματίδια για να προσανατολίζεται στο χώρο και μερικά ζώα πιθανώς κάνουν το ίδιο. Ίσως και ο άνθρωπος.

4. Ένας αρχαίος ιός βοηθά στην επικοινωνία μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων: Είχε μολύνει τους ανθρώπους πριν πολλά χρόνια και άφησε πίσω του ένα γενετικό κώδικα που ενσωματώθηκε στο ανθρώπινο DNA. Οι επιστήμονες τώρα ανακάλυψαν ότι αυτά τα γενετικά απομεινάρια του αρχαίου ιού (ιδίως το γονίδιο Arc) παίζουν ζωτικό ρόλο στην επικοινωνία μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων και μάλιστα για τις ανώτερες νοητικές λειτουργίες. Επίσης, βρέθηκε ότι -για άγνωστο λόγο- προβλήματα στη λειτουργία του γονιδίου Arc συμβαίνουν συχνότερα στα άτομα με αυτισμό ή άλλες νευρολογικές διαταραχές.

5. Νέα κύτταρα σε γερασμένους εγκεφάλους: Εδώ και δεκαετίες οι επιστήμονες πίστευαν ότι, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στο υπόλοιπο σώμα, στον εγκέφαλο δεν έρχονται νέα κύτταρα να αντικαταστήσουν τα παλιά που πεθαίνουν. Τώρα -με μια έρευνα στον εγκέφαλο 28 ανθρώπων που είχαν πεθάνει- βρέθηκαν βάσιμες ενδείξεις ότι ακόμη και οι γερασμένοι εγκέφαλοι γεννούν νέα κύτταρα. Η διαφορά είναι ότι σε ένα προχωρημένης ηλικίας εγκέφαλο υπάρχουν λιγότερα νέα αιμοφόρα αγγεία και λιγότερες συνδέσεις ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα. Κατά τα άλλα, ένας εγκέφαλος ηλικιωμένου έχει την ίδια αναλογία νέων κυττάρων με εκείνη ενός νεανικού εγκεφάλου. Όμως δεν συμφωνούν όλοι οι επιστήμονες με αυτό και το θέμα χρειάζεται περαιτέρω εξέταση.

6. Το στρες μπορεί να συρρικνώσει τον εγκέφαλο: Μια μελέτη σε 2.000 υγιείς μεσήλικες έδειξε ότι όσοι είχαν υψηλότερα επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, είχαν επίσης ελαφρώς μικρότερο όγκο εγκεφάλου. Επίσης, οι άνθρωποι αυτοί είχαν χειρότερες επιδόσεις στα τεστ μνήμης σε σχέση με όσους είχαν φυσιολογικά επίπεδα κορτιζόλης.

7. Ο εγκέφαλος «σβήνει» το θόρυβο των δικών μας βημάτων: Κανονικά θα έπρεπε να ακούμε το κάθε μας βήμα, όπως ακούμε των άλλων. Όμως, όπως έδειξε μελέτη σε πειραματόζωα, ο εγκέφαλος -μέσα από εξελικτικές προσαρμογές- έχει δημιουργήσει ένα είδος ηχομόνωσης, «φιλτράροντας» τα δικά μας βήματα, έτσι ώστε να μπορούμε να ακούσουμε καλύτερα αν μας πλησιάζει κανείς (θέμα ζωής ή θανάτου αν βρίσκεσαι στη ζούγκλα…). Οι επιστήμονες για πρώτη φορά ανακάλυψαν τον βιολογικό μηχανισμό: Τα κύτταρα στον κινητικό φλοιό του εγκεφάλου στέλνουν σήματα που μπλοκάρουν τον ακουστικό φλοιό, ώστε να μη στείλει τα δικά του σήματα και γίνουν έτσι αντιληπτά τα βήματά μας.

8. Τα ψυχεδελικά αλλάζουν τα ίδια τα εγκεφαλικά κύτταρα: Πειράματα σε εργαστηριακά κύτταρα και ζώα δείχνουν ότι οι εν λόγω ναρκωτικές ουσίες (LSD, MDMA ή «έκσταση» κ.ά.) μεταβάλλουν κυριολεκτικά τη δομή των εγκεφαλικών κυττάρων. Αν αυτό ισχύει και στους ανθρώπους, μπορεί να αξιοποιηθεί για τη θεραπεία διαταραχών όπως η κατάθλιψη, στις οποίες οι νευρώνες του προμετωπιαίου φλοιού τείνουν να συρρικνώνονται. Η προσθήκη ψυχεδελικών δραστικών ουσιών οδήγησε τα εγκεφαλικά κύτταρα να μεγαλώσουν και να δημιουργήσουν νέες νευρωνικές συνδέσεις με άλλα κύτταρα, μια εξέλιξη με δυνητικά θεραπευτικές δυνατότητες.

9. Ο δεύτερος εγκέφαλος στο έντερο: Εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα ζουν στο παχύ έντερο και, επειδή λειτουργούν χωρίς οδηγίες από κάποιο εγκεφαλικό κέντρο, ονομάζονται «ο δεύτερος εγκέφαλος» ή εντερικό νευρικό σύστημα. Μια νέα έρευνα του 2018 έδειξε ότι στην πραγματικότητα αυτό ο εντερικός «εγκέφαλος» είναι αρκετά έξυπνος. Μπορεί, μεταξύ άλλων, να ενεργοποιήσει συγχρονισμένα τους νευρώνες του, ώστε να κινητοποιήσει τους μυς και να συντονίσει τη δραστηριότητά τους, προκειμένου να κάνει πράγματα όπως η απομάκρυνση των κοπράνων από το σώμα. Έως τώρα πιστευόταν ότι μόνο ο πραγματικός εγκέφαλος στο κεφάλι μπορεί να κάνει τέτοια συγχρονισμένη δράση. Μερικοί επιστήμονες εκτιμούν μάλιστα ότι ο εντερικός εγκέφαλος εξελίχτηκε πριν από εκείνον του κεφαλιού.

10. Η μεγάλη πλαστικότητα του εγκεφάλου: Η περίπτωση ενός αγοριού 11 ετών, γνωστού στη νευροεπιστήμη ως «ασθενής U.D.», δείχνει πόσο ικανός είναι μερικές φορές ο εγκέφαλος να αναπληρώνει τις απώλειές του. Από το παιδί αφαιρέθηκε πριν τέσσερα χρόνια το ένα τρίτο του δεξιού ημισφαιρίου, προκειμένου να μειωθούν οι συνεχείς επιληπτικές κρίσεις του. Παρόλο που, μεταξύ άλλων, το αγόρι έχασε το δεξί μέρος του οπτικού κέντρου του εγκεφάλου του (το οποίο μπορεί να αναγνωρίσει τα πρόσωπα), το αριστερό μέρος (που είναι καλύτερο στην επεξεργασία των λέξεων) ήλθε να αναπληρώσει την απώλεια και το παιδί καταφέρνει να αναγνωρίζει πρόσωπα όπως και οι συνομήλικοί του. Κι αυτό επειδή το εναπομείναν αριστερό μέρος του εγκεφάλου ανέλαβε να κάνει μια δουλειά του δεξιού μέρους (την αναγνώριση προσώπων) για την οποία δεν είχε την εξειδίκευση, αλλά την απέκτησε χάρη στη νευρωνική πλαστικότητά του.

ΠΗΓΗ https://m.tvxs.gr

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in SCIENCE=EPI-HISTEME and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.