Ελλην Λόγος εν αγαπη παντος αλλου


Πορευόμαστε χιλιάδες χρόνια, όμως εξακολουθούμε να λέμε τον ουρανό ουρανο,τον ήλιο ήλιο και την θάλασσα θάλασσα. Χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ομιλία λέξεις αναλλοίωτες από την ομηρικη,προομηρικη και προϊστορική εποχη,ενώ όλες οι σύνθετες λέξεις μας περιέχουν ολοφάνερα την αρχαία ρίζα. Η βασική δομή της εκφοράς του ελληνικού λόγου παραμένει η ίδια.

Η ελληνική γλώσσα έχει δώσει το υλικό και εξακολουθεί να το δίνει ακατάπαυστα για την διαμόρφωση του παγκόσμιου επιστημονικού λεξιλογίου. Η ιατρική, ο αθλητισμός, η φυσική, η αστρονομία, η αστρολογία, η γεωγραφία, η φιλολογία, η φιλοσοφία, η χημεία, η γεωμετρία, η γεωλογία, τα μαθηματικά, η βιολογία, η ορυκτολογία, η βοτανική, η ζωολογία, η ψυχολογία, η παιδαγωγική, η πολιτικη,η δημοκρατια,η θεολογία, η γλωσσολογία και όλες γενικα οι επιστήμες γεννήθηκαν, αναπτύχθηκαν, και κινούνται με Ελληνικό λεξιλόγιο.

Στην γλωσσολογία π.χ. αλλά και σε όλους τους επιστημονικούς κλάδους, τα επιμέρους τους κεφάλαια ορίζονται στα ελληνικά: Λεξικογραφία, λεξικολογία, ετυμολογία, σημασιολογία, φρασεολογία, φωνολογία, ορθογραφία, γραμματική, συντακτικό κτλ

Το κύριο χαρακτηριστικό της μεταγγίσεως αυτής είναι ότι η ελληνική παρέχει λέξεις υψηλών διανοημάτων και ενδύει λεκτικως τις αφηρημένες έννοιες.

Εν ολίγοις είναι γλώσσα πολιτισμού 

__________________
πόλεμος ένδοξος,ειρήνης αισχράς, αιρετώτεροςΔημοσθένης
Ας δούμε πρώτα ορισμένα ιστορικά στοιχεία.

Αλήθεια πόσο παλαιά είναι η γλώσσα μας; Κι αν δεν είμαστε σίγουροι σε τί λογικά συμπεράσματα μπορούμε να καταλήξουμε από τα δεδομένα που ήδη έχουμε;

Ο αρχιτέκτων Μ.Βέντρις ήταν ο άνθρωπος που αποκωδικοποίησε την Γραμμική Β’ και απέδειξε σε όλο τον κόσμο – που μέχρι τότε θεωρούσε ότι ήταν ανατολικής προελεύσεως – ότι μιλάει την Ελληνική: “αργά και με δυσκολία τα βουβά σημεία υποχρεώθηκαν να μιλήσουν, και μίλησαν Ελληνικά…η γλώσσα είναι δύσκολη και αρχαϊκή, γραμμένη βραχυγραφικά, αλλά πάντως είναι Ελληνική”.

Μελετώντας τον Όμηρο, γλωσσολόγοι και μη, αντιλαμβάνονται τον τεράστιο και αξεπέραστο γλωσσικό πλούτο, και το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο μπορούν να καταλήξουν είναι ότι για να φτάσει η Ελληνική γλώσσα σε τόσο υψηλά σημεία λογοτεχνικής έκφρασης θα έπρεπε να ομιλείται πάρα πολλά χρόνια πριν!!:
“Ο μέγας ποιητής κατέχει ακένωτον ταμείον λέξεων και τοσαύτην ευχέρειαν όπως εικονίσει οιανδήποτε ιδέαν, ώστε η γλώσσα φαίνεται δούλη αυτού. Αλλ’ αυτός ο πλούτος των λέξεων μαρτυρεί, ότι πολύν χρόνον προ του Ομήρου η επική ποίησις διηνεκώς ησκείτο.” [Γ. Μιστριώτης, Μεγάλη Ελληνική Γραμματολογία]

Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Irvine της Καλιφόρνιας Μαριάννα Μακ Ντόναλντ έχει χρηματοδοτήσει και συντονίσει ένα τιτάνιο πρόγραμμα καταγραφής του θησαυρού της Ελληνικής γλώσσης σε σύμπακτο δίσκο και διαδικτυακά, και περιλαμβάνει τα διασωθέντα έργα των αρχαίων Ελλήνων και Βυζαντινών συγγραφέων. Μέχρι στιγμής ο Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσης περιλαμβάνει πάνω από 6.000.000 πρωτογενείς ελληνικούς λεξιτύπους και άνω των 75.000.000 λημμάτων! [το πρόγραμμα συνεχίζεται..]

Έχει υπολογισθεί ότι σήμερα χρησιμοποιούμε αυτούσιες περίπου 2.500 ομηρικές λέξεις στην καθημερινή μας ομιλία (νεότης, πατρίς, πελασγός). Άλλες όμως λέξεις έχουν παραφθαρεί και δύσκολα αναγνωρίζονται, αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν στον λόγο μας. Υπάρχουν ακόμη Ομηρικές και Ησιόδεις λέξεις που διασώζονται στις δυτικές γλώσσες, ενώ στην Ελληνική έχουν σιγήσει και επανεισάγονται με την μορφή αντιδάνειου:
Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι το Αγγλικό ρήμα KISS
Λένε οι Αγγλοι “Kiss me
Λέει ο Αριστοτέλης “Κύσον με και την χείρα δος την δεξιά”
Λέει ο Ομηρος “χαίρον η γαίη, κύσε δε ζείδωρον άρουραν”

Σήμερα στην νέα Ελληνική το ρήμα ΚΥΝΕΩ δεν χρησιμοποιείται, αλλά υπάρχει η λέξη “προσκυνώ” = δηλ. σκήβω και φιλώ/ασπάζομαι!!

Πλέον δεν ονομάζουμε την φωνή “ΑΥΔΗ“, αλλά λέμε “έμεινα άναυδος”..
Δεν χρησιμοποιούμε το ουσιαστικό “ΑΡΟΥΡΑ” για να αναφερθούμε στην γή, αλλά λέμε “αρουραίος” [και οι Αγγλοι λένε area, arable land..]
Το ιμάτιο σήμερα δεν λέγεται “ΛΩΠΗ“, αλλά λέμε “λωποδύτης”
Το Ομηρικό ρήμα “κορέω” = φροντίζω, έδωσε στους Λατίνους το “curo” και σήμερα το γνωρίζουμε ως cure, curator – αλλά μας έχει έρθει πίσω ως αντιδάνειο “κάνω κούρα” και λανθασμένα νομίζουμε ότι η λέξη είναι λατινικής προελεύσεως.

Με αυτά τα ελέχιστα παραδείγματα αντιλαμβάνεται κανείς ότι τελικά στην πραγματικότητα όλος ο δυτικός κόσμος αλλά πολύ περισσότερο εμείς συνεχίζουμε να μιλάμε την Ομηρική γλώσσα, αλλά αυτό που πρέπει επίσης να κάνουμε είναι να το ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ, δηλαδή να το κάνουμε συνειδητά, με ΔΕΟΣ, ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ, ΕΥΘΥΝΗ και να σταματήσουμε να κατακρεουργούμε την γλώσσα μας σημασιολογικά αλλά και ορθογραφικά!!!
Το χρωστάμε αυτό! Και θέλει ΚΟΠΟ!!

Το επόμενο βήμα μας είναι να μπούμε στην σημασία των Ελληνικών λέξεων, όπου εκεί πλέον αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος του ΝΟΥ εκείνου που συνέλεβε την Ελληνική Γλώσσα!

ΠΗΓΕΣ: Ελλην Λόγος, Αννα Τζιροπούλου Ευσταθίου
Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί γλώσσης, Α.Α. Αντωνάκος

Πολύ ωραίο θέμα πράγματι και θα ξεκινήσω να πω όσα έχω κατά καιρούς διαβάσει ξεκινώντας από τη τελευταία φράση της Drymonia που έβαλα σε παράθεση.

Η Ελληνική γλώσσα δεν είναι μόνο η πλουσιότερη σε λέξεις και έννοιες σε σχέση με άλλες γλώσσες του πλανήτη. Πολλές φορές δείχνει να αποτελεί και ένα πανίσχυρο νοηματικό κώδικα πολλαπλών επιπέδων εμβάθυνσης, που μόνο οι μυημένοι, οι ευφυείς μπορούν να κατανοήσουν και να καταλάβουν. Σαν ελάχιστο παράδειγμα αναφέρουμε τη λέξη ευφυής που χρησιμοποιήσαμε που δεν έχει καμία σχέση με τη λέξη έξυπνος όπως σχεδόν όλοι νομίζουμε. Ο ευφυής νους δηλώνει τον κάτοχο εκείνου του διανοητικού “τόπου” στον οποίο η κωδικοποιημένη πληροφορία θα βρεί πρόσφορο “έδαφος” για να αφομοιωθεί και να αποκοδικοποιηθεί εν τέλει. Πρόκειται για άτομα σκεπτόμενα με απελευθερωμένη σκέψη. Η λέξη έξυπνος από την άλλη, χαρακτηρίζει αυτόν ο οποίος βρίσκεται “εκτός υπό τον νου”, αυτόν που δεν είναι ύπνος. Δηλαδή τον ενσυνείδητο, αυτόν που είναι κυβερνήτης του εαυτού του. Ενώ ο υποσυνείδητος είναι υπό την συνείδηση…είναι έρμαιο της επιβολής ξένης συνείδησης.

Κάθε σύνθετη λέξη όταν χρησιμοποιείται, δημιουργεί στον εγκέφαλο την ανάλογη και κατάλληλη οργάνωσή του, δίνοντάς του την κατάλληλη πληροφόρηση. Επειδή όμως η πληροφόρηση αυτή δεν είναι πάντα συνειδητή, ο εγκέφαλος οργανώνεται ούτως ή άλλως για να τη δεχτεί. Ο εγκέφαλός μας λοιπόν οργανώνεται σε γλώσσα μηχανής είτε εμείς το κατανοούμε είτε όχι. Για αυτό ο Ελληνικός Λόγος, με τις αναρίθμητες σύνθετες λέξεις του, λειτουργεί σαν γλώσσα μηχανής η οποία έχει σαν σκοπό να οργανώσει τον εγκέφαλο που τη δέχεται και του αποδίδει ανάπτυξη και εξέλιξη.

Το αποτέλεσμα που επιφέρει η δύναμη του λόγου, καλό ή κακό, εξαρτάται από το ήθος αυτού που τον χρησιμοποιεί. Ο Πλάτωνας, ο Σωκράτης κ.α. στις διαδασκαλίες τους χρησιμοποιούσαν το λόγο σαν διανοτητικό πρόγραμμα ίασης, διότι οι λέξεις που λέγανε είχαν σαν σκοπό να απελευθερώσουν την ανθρώπινη συνείδηση και να προτρέψουν τη διάνοια που τις δέχεται, να εξελιχθεί και να δημιουργήσει τη δική της σκέψη. Μήπως αυτός είναι και ο λόγος που τότε οι σοφοί δεν χρειάζονταν να παραθέτουν βιβλιογραφία για να ενισχύουν τις θέσεις τους και τις φιλοσοφίες τους, πράγμα που δεν νοείται στις μέρες μας? Σήμερα δεν υπάρχει περίπτωση να εκφράσουμε μια δημιουργική άποψη εκ του μη ασφαλούς, χωρίς να παραθέσουμε την απαραίτητη βιβλιογραφία που θα πιστοποιεί και θα ενισχύει την άποψή μας. Πόσο δημιουργικό είναι όμως αυτό? Πως θα ξεφύγουμε από την δύσκολη αυτή κατάσταση όπου ο σημερινός “σκεπτόμενος” δεν είναι τίποτα άλλο από αναμεταδότης σκέψεων κι όχι δημιουργός? Τι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε να είμαστε φορείς της ξένης σκέψης? Πρέπει απλά να μάθουμε να μελετάμε το Πλάτωνα, το Σωκράτη και να απελευθερώσουμε τη διάνοιά μας από όσα μας λένε οι άλλοι, χωρίς να τα απορρίπτουμε κατ’ ανάγκη, και να δημιουργήσουμε τη δική μας σκέψη. Πως λοιπόν μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό? Απλά, μαθαίνοντας να ελέγχουμε και να χρησιμοποιούμε αυτό που ονομάσαμε “γλώσσα μηχανής” , δηλαδή τον Ελληνικό Λόγο. Αυτή (η γλώσσα μηχανής), θα διακινήσει όλες τις δυνατές έννοιες που θα καταχωρηθούν στον εγκέφαλό μας προς επεξεργασία. Η επεξεργασία αυτή γίνεται ανάλογα με τη δυνατότητα που έχει αποκτήσει, που έχει εκπαιδευτεί η συνείδησή μας να εκβαθύνει και να αποκοδικοποιεί. Εάν π.χ. μια μη εκπαιδευμένη συνείδηση έρθει σε επαφή με την έννοια “σε ενδιαφέρουσα” το μόνο που θα αντιληφθή είναι ότι μια γυναίκα είναι έγκυος. Στην άλλη περίπτωση όμως, η εκπαιδευμένη συνείδηση θα αντιληφθή ότι το σώμα της συγκεκριμένης γυναίκας είναι “εν Διός(δυο) φέρουσα”, δηλαδή σε κατάσταση διαχωρισμού, από ένα σώμα που ήταν σε δύο.

Η σωστή χρήση λοιπόν του Ελληνικού Λόγου, κάνει τη διάνοια να οργανώνεται ορθά, δίνοντάς της την ιδιότητα αφ’ ενός να εντάσσεται ομαλά στη ροή των πραγμάτων, αφ’ ετέρου να διεισδύει πέρα από αυτά που φαίνονται σε αυτά που υπ-άρχουν, σε όσα υπόκεινται υπό Αρχήν, δηλαδή στο Είναι των πραγμάτων και όχι στο φαίνεσθαι αυτών. Είναι αναγκάιο λοιπόν η συνείδησή μας να φτάσει σε εκείνο το σημείο που θα αναλύει τη πληροφορία και θα φτάνει στο βάθος των νοημάτων που μπορεί να κρύβει μια λέξη, μία φράση ακόμα και μία εικόνα. Ας αναλογιστούμε τον αμύητο που βλέπει έναν αρχαίο ναό, σαν ένα απλο κτίσμα. Στον μύημενο όμως ο ναός αποκαλύπτεται και του μιλάει μέσα από τη γεωμετρία του, το σχήμα του, το μέγεθός του.

ΠΗΓΕΣ : ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΣΑΡΑΓΑΣ, Περιοδικό ΙΧΩΡ,Δεκέμβριος 2001, τεύχος 16

Συνεχίζοντας την αναφορά μας στην Ελληνική γλώσσα, να δούμε πως ξεκίνησε, ή μάλλον να δούμε τη πρώιμη μορφή της. Είναι γεγονός πως εδώ και 5-6 χρόνια η Γραμμική Α, η γλώσσα δηλαδή που μιλούσαν τη 2η χιλιετία οι Μινωίτες δεν αποτελεί πλεον μυστήριο. Μετά από πολύχρονες μελέτες και έρευνες του καθηγητή πληροφορικής στο πανεπιστήμιο στο Ηράκλειο Κρήτης Μηνά Τσικριτσή, αποδείχθηκε πως η γλώσσα των Μινωιτών ήταν Ελληνικά στη πρώιμη μορφή τους. Για να πετύχει αυτό το έργο ο Μηνάς Τσικριτσής χρησιμοποίησε έναν ενδιαφέροντα συνδυασμό εργαλείων και τεχνικών που δανείστηκε από τις τις θετικές επιστήμες (στατιστική, αλγόριθμοι και Η/Υ) τα οποία δοκίμασε πάνω σε λήμματα της Αρχαίας Ελληνικής γραμματείας (Thesaurus Linguae Grecae) και εφήρμοσε στα διαθέσιμα τεκμήρια του συστήματος της Γραμμικής Α.

Η αρχική θέση της έρευνας της αποκρυπτογράφησης βασίστηκε πάνω στο τι θα προέκυπτε αν αντί να μένουμε στις οπτικές μόνο ομοιότητες των συμβόλων μεταξύ Γραμμικής Β (Μυκήνες) και Γραμμικής Α (Κρήτη) γραφής, προχωρούσαμε και χρησιμοποιούσαμε ως επί πλέον κριτήριο τη συχνότητα εμφάνισης των συμβόλων της Γραμμικής Α στην αρχή και το τέλος των λέξεων. Από αυτή λοιπόν την εκδοχή και με τη βοήθεια Η/Υ, άρχισε να ξετυλίγεται μια απίστευτη αποκρυπτογράφηση της γραφής εκείνης που μέχρι τότε θεωρείτο απο πολλούς επιστημονικούς κύκλους ως μη Ελληνική.Η έρευνα του Μηνά Τσικριτσή έγινε πάνω σε 55 επιγραφές απο πινακίδες και σε 1020 ενεπίγραφα σφραγίσματα. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στο 65% του συνόλου των 1430 γραπτών τεκμηρίων της Γραμμικής Α. Μερικές σημαντικές λέξεις που απομονώθηκαν είναι :

1. a-ta-e-nFa-wa-ja = ataenaFaja = Αθηνά Βασίλισσα που αποδυκνύει τη λατρεία της θεάς Αθηνάς το 2000π.Χ. τουλάχιστον.
2. e(n) da-ma-te(r) = εις την Δάματερ. Επιγραφή που βρέθηκε πάνω σε αργυρό πέλεκυ και θεωρείται προσφορά στη θεά Δήμητρα.
3. da-du-ma-ta = dumata = δώματα, λέξη που συναντάμε 17 φορές στην Ιλιάδα και 80 στην Οδύσσεια με την ίδια σημασία.

Ένα πλήθος από άλλες λέξεις συμπληρώνει την απόδειξη της ελληνικότητας της γλώσσας των Μινωιτών, μιας γλώσσας πολύ διαφορετικής από τις γνωστές αρχαίες γλώσσες, η οποία περιείχε λέξεις της σημιτικής, της πρωτοινδοευρωπαϊκής και της χιττικής γλώσσας. Ίσως να ήταν μια παγκόσμια γλώσσα που μιλούσαν οι άνθρωπποι πριν από το πύργο της Βαβέλ. 

ΠΗΓΕΣ:ΜΗΝΑΣ ΤΣΙΚΡΙΤΣΗΣ, “Γραμμική Α, Συμβολή στη κατανόηση μιας αιγαιακής γραφής”, Εκδόσεις Βικελεία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου.
Η νέα Ελληνική γλώσσα βεβαίως και έχει δυνατότητες αλλά δεν νομίζω να μπορούμε να την συγκρίνουμε με την αρχαία σε καμία περίπτωση.

Οι δυτικές γλώσσες έχουν γραμματική η οποία διαχωρίζει τα ρήματα βασικώς σε δυο εγκλίσεις.

Α) την οριστική, δι’ όσα ορίζει ότι πράγματι υπάρχουν και 
Β) την υποτακτική, δι’ όσα είναι επιθυμητό να συμβούν

Όμως στην κλασσική ελληνική γλώσσα υπήρχε και η έγκλιση Ευκτική η οποία εξέφραζε την υποκειμενική σκέψη, την ευχή, την διευκρίνιση του πιθανού μέλλοντος: «λεγοιμι αν», «λεγοιμι κε». Αυτός ο τρόπος έκφρασης δεν υπήρχε ποτέ στις λεγόμενες Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. 

Εάν κάποιος μελετήσει σε βάθος την λειτουργία της ευκτικής(σχεδόν βιωματικά) μπορεί ευκολότερα να κατανοήσει τις θεωρίες της σύγχρονου φυσικής επιστήμης. Στην κλασσική Ελληνική, η ιδέα της ροής του χρόνου δεν ήταν ίδια όπως στην Λατινική.

Δυστυχώς η Νέα Ελληνική, με την απώλεια της ευκτικής, υιοθέτησε ‘τρόπον του σκέπτεσθαι’ λατινικό…

Η λατινική, αν και προσπάθησε να μιμηθεί σε όλα την αρχαία ελληνική γλώσσα, ουδέποτε κατόρθωσε να σχηματίσει έγκλιση ευκτική.

Πηγή: Ο εν τη λέξει λόγος της Άννας Ευσταθίου
Όταν λεμε λόγος Δεν εννοούμε μόνο την ομιλία ε ; 
Όταν λέμε γλώσσα συμπεριλαμβάνουμε και τη γραφή η όχι ; 
Και τι είναι η ομιλία , ένας συνδυασμός λαρυγγικού και γλωσσικού φωνητικού πειραματισμού που έγινε νόμος ;

ΓΛ ώσσα , ας πειραματιστούμε λίγο …. 
ΓΓΓΓΓΓ ας προφέρουμε το ΓΓΓΓΓΓ…. ποίο μέρος του σώματος αισθανόμαστε ; 
ΛΛΛΛΛ ας προφέρουμε το ΛΛΛΛΛΛ ποίο μέρος του σώματος αισθανόμαστε ;
Και έτσι φτιάχνουμε λέξεις …..
Όπως η λέξη αγάπη….
Και τι είναι η λέξη αγάπη ..έχει υπόσταση, έχει σχήμα ,είναι όπως ένα δένδρο που φαίνεται και το περιγράφουμε ; 
Μα φυσικά όχι…!
Είναι μια εμπειρική έννοια …
Ένας πιο περίπλοκος συνδυασμός από καθ αυτή την απλότητα και της ίδιας της λέξης … 
Όταν για παράδειγμα προφέρουμε τη λέξη αγάπη τι γίνεται ;
Χρησιμοποιώντας τμηματικά τη στοματική μας κοιλότητα ως ηχείο και πομπό δημιουργούμε ηχητικές δονήσεις που παράγουν συγκεκριμένους ήχους , κοινούς για όλους μας , αυτοί οι ήχοι ταξιδεύουν μέχρι το αυτί του ανθρώπου/ων – στόχου/ων όπου προφέρουμε τη λέξη , οι δονήσεις γίνονται αντιληπτές από το τύμπανο του αυτιού του και μεταφερόμενοι προς τον εγκέφαλο του προς αποκωδικοποίηση και καλλιέργεια, ενώ στη συνέχεια μεταμορφώνονται είτε σε εικόνες από τον εγκέφαλο ,είτε σε αναμνήσεις εμπειριών, είτε σε αναμνήσεις καταστάσεων . 

Αν και η λέξη αγάπη έχει μια πλατιά και οικουμενική νοηματική αποκωδικοποίηση παρ όλα ταύτα κάθε άνθρωπος δε βιώνει την έννοια αυτής της λέξης ακριβώς το ίδιο με τον διπλανό του…
Γιατί αλλιώς αγαπάει ο κατατρεγμένος 
Αλλιώς ο πλούσιος
Αλλιώς ο φυλακισμένος 
Αλλιώς ο εργάτης 
Αλλιώς ο κάτοικος της ζούγκλας 
Αλλιώς ο γιάπης 
Κλπ….κ.α.π…

Αλλά γιατί εν αρχή είναι ο λόγος ;
Μήπως ο λόγος είναι και αιτία ; 
Η αιτία είναι υπεύθυνη για τη δημιουργία λέξεων ; 

Η διαφορά μάλλον δημιουργείται από τα σύμβολα (γράμματα) και όχι απ τους ήχους (ομιλία) .
Η ελληνική γραφή χρησιμοποιεί εντελώς απλά & φυσικά σύμβολα υποκείμενα στους φυσικούς νόμους .
Έτσι το Ο κυκλώνει , το Υ συγκεντρώνει , το Π σου δείχνει τη Π-ύλη , το Α την αρχή κλπ κλπ ….

Δ.
Οι αρχαιοι υμων προγονοι βασιζονταν στην παιδεια ωστε να διαδωσουν τις αξιες και των σωστο τροπο σκεψης στις επομενες γενιες.Μεσω της παιδειας δημιουργουσαν το υποβαθρο ωστε οι απογονοι τους να αποκτησουν τις γνωσεις και να θωρακιστουν με το πνευματικο φως απεναντι στο σκοταδισμο της ανυπαρξιας.
‘Την παιδειαν ετερον ηλιον ειναι τοις πεπαιδευμενοις’ ελεγε ο Ηρακλειτος δηλ.η μορφωση ειναι ενας δευτερος ηλιος για εκεινους που την αποκτουν.Επισης ο Πλατωνας ισχυριζονταν οτι η παιδεια ειναι η εσωτερικη ενοραση που οταν καλιεργηθει κανει τον ανθρωπο με τα φυσικα πλεον ματια του να διακρινει το καλο και αγαθο απο το κακο.Ολα αυτα οι αρχαιοι φιλοσοφοι τα πιστευαν για την επικρατουσα παιδεια εκεινης της εποχης που την θεωρουσαν στυλοβατη για την νεολαια τους.
Στην σημερινη εποχη τα πραγματα ειναι διαφορετικα σε οτι εχει να κανει με την παιδεια.Σημερα οι νεοι βασιζονται σε μια στειρα παιδεια οπου δεν δινετε εμφαση στις αρχαιοελληνικες αξιες και στην σωστη ιστορια και ειναι εμπλουτισμενη με μια ανουσια παραφιλολογια μη δειχνοντας το σωστο δρομο για την πνευματικη αναπτυξη του ανθρωπου.
Θα ηθελα την γνωμη σας για το πολυ σπουδαιο θεμα της ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

‘ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑΝ ΕΤΕΡΟΝ ΗΛΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΙΣ ΠΕΠΑΙΔΕΥΜΕΝΟΙΣ’ – Ηράκλειτος.
Αγαπητε Σωτηρη το θεμα που ανοιξες ειναι νομιζω τεραστιο και δε ξερω κατα ποσο μπορει να προσεγγιστει μεσω μονο ενος θεματος… Παρ’ ολα αυτα θα ηταν νομιζω ενδιαφερον να αφησει ο καθενας μας το δικο του ιχνος πανω σε αυτη τη συζητηση.
Απο τη μερια μου θα συμφωνησω απολυτα μαζι σου. Πιστευω οτι ο ορος παιδεια ειναι μια λεξη κλειδι που εχει να κανει με ολα τα προβληματα που αντιμετωπιζει η ανθρωποτητα σημερα. Ας μη ξεχναμε αλλωστε οτι απο την παιδεια οριζεται η πολιτισμικη και πολιτιστικη κουλτουρα καθε λαου.Και σαφως υπαρχουν καποια “δομικα” -θα ελεγα- στοιχεια σε καθε λαο που μπορουν να επηρρεασουν την κατευθυνση στην οποια στρεφεται κατα καιρους η παιδεια του. Μπορουμε λοιπον να εντοπισουμε ιστορικα τα γεγονοτα που μας οδηγησαν σε μια αλλαγη πλευσης; Ομως ας περιμενω και αλλους να τοποθετηθουν…
__________________
EN TO ΠΑΝΙδρυτικό μέλος και υπεύθυνος επικοινωνίας Gateway Team
Ιδρυτικό μέλος Κέντρου Αναζήτησης Πανεπιστημίου Αιγαίου
__________________
” Αν κάποτε νοιώσεις άχρηστος, ανίκανος και εντελώς καταβεβλημμένος, τότε σκέψου πως κάποτε ήσουν το το πιο γρήγορο και δυνατό σπερματοζωάριο ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα”
PEEGEE ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ    https://spacezilotes.wordpress.com/2018/10/08/helleenikee-mater-all-oon-toon-euroopaikoon-k-mesogaiakoon-gloottoon/
Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.