Η Κατάσταση της Ελληνικής Γλώσσας (4tel)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ  2/8/17)

8) Ελληνικός ανθελληνισμός

Γιατί τα Πανεπιστήμια να εφαρμόζουν Νόμους για «αγγλικοποίηση» των
προγραμμάτων σπουδών τη στιγμή που δεν είναι υποχρεωμένα; Η εξήγηση είναι ότι
παγκοσμίως, αλλά ιδιαίτερα στη χώρα μας, τα Πανεπιστήμια έχουν άμεση σχέση με
το σύστημα εξουσίας. Πέραν αυτού, ενώ οι περισσότεροι Καθηγητές είναι
αφοσιωμένοι στην επιστήμη τους, παράγουν έργο και είναι υπόδειγμα ήθους, υπάρχει
στα Πανεπιστήμια ανεξήγητος ελληνικός ανθελληνισμός και αποστροφή προς την
ελληνική γλώσσα και κάθε τι ελληνικό. Το καταθέτω ως προσωπική εμπειρία.
Άλλωστε, ένα δείγμα πήραμε όλοι προσφάτως και με το βιβλίο της 6ης Δημοτικού.
Και μόνο το άκουσμα των λέξεων «ελληνικός ανθελληνισμός» προκαλεί ρίγη
φόβου και ανησυχίας. Η σύνθεση ή υπενθύμηση της έκφρασης που αποδίδονται
μάλλον σε Έλληνα Καθηγητή σχετίζεται με τον τρόπο που συνυπήρξαν στη χώρα μας
για αιώνες δύο αντιφατικές μεταξύ τους έννοιες, ο φιλελληνισμός και ο
ανθελληνισμός. Η πρώτη αναφέρεται στην αγάπη των φιλελλήνων για την
αρχαιότητα και τον πολιτισμό της και η δεύτερη στο μίσος τους για τους σύγχρονους
Έλληνες που δεν μοιάζουν με τα αρχαιοελληνικά πρότυπα. Μετά την υποδούλωσή
τους στους Ρωμαίους, οι Έλληνες γενικά δεν δημηγορούν, δεν φτιάχνουν γλυπτά, δεν
φιλοσοφούν, αντίθετα, χαρακτηρίζονται από μικροπρέπεια και ατομικά συμφέροντα,
μεταξύ άλλων. Οι φιλελληνικές/ανθελληνικές απόψεις διείσδυσαν στην παιδεία και
στην καθημερινότητα έως τις μέρες μας. Αυτό οδήγησε στην εγγενή απογοήτευση
στον φιλέλληνα/Έλληνα για ό,τι έχει σχέση με το κράτος, το έθνος, την πατρίδα, τη
γλώσσα, την ιστορία, την εθνική μνήμη καθώς και με κρίσιμα συστατικά της
διακυβέρνησης όπως αστυνομία, στρατός, άμυνα. Φυσικά, τίποτε δεν είναι
περισσότερο αδικαιολόγητο και εσφαλμένο, αλλά το συγκεκριμένο αδύναμο σημείο
γίνεται αντικείμενο χειραγώγησης εκ μέρους όσων έχουν μακροχρόνια εμπειρία από τα πράγματα αυτά καθώς και τη δύναμη επηρεασμού. Έτσι, σήμερα απορρίπτουμε
κάθε τι το ελληνικό και επικροτούμε κάθε τι ξένο, ακόμη και χρεωκοπημένες
ιδεολογίες.
Οι ανθελληνικές απόψεις μερικών Καθηγητών εξηγούνται εν μέρει διότι και
οι ίδιοι υπόκεινται σε ανθρώπινες αδυναμίες όπως η μεροληψία. Πολλοί έχουν
σπουδάσει στη Δύση και θεωρούν κάθε τι που έμαθαν εκεί ως το ιδανικό αντίδοτο
και για όλα τα προβλήματα της χώρας μας. Φυσικά και σφάλλουν, ειδικά εκείνοι που
σπούδασαν τις επιστήμες των ευρύτερων οικονομικών και κατέχουν διοικητικές θέσεις, διότι υπάρχουν και πράγματα που δεν έμαθαν εκεί. Όπως για παράδειγμα την
έννοια του καθήκοντος πίστης προς τον εντολέα σε κάθε σχέση εντολέα-
εντολοδόχου. Και εφόσον ο εντολέας εδώ είναι ο ελληνικός λαός, είναι καθήκον μας
να διαφυλάξουμε τον πολιτισμό του και τη γλώσσα του. Αξιοσημείωτο είναι ότι
κανείς από τον ακαδημαϊκό χώρο δεν έχει αντικρούσει την άποψη αυτή. Όπως όμως
προαναφέρθηκε, σε διάφορα πανεπιστημιακά ιδρύματα σπεύδουν επιμελώς να
εφαρμόσουν το Άρθρο 17 και γρήγορα για να εδραιωθεί μια κατάσταση και να μην
αναστρέφεται εύκολα αργότερα.

9) Θεωρητικές Εξηγήσεις του Φαινομένου

α) Μόδα
Εξηγεί εν μέρει το πρόβλημα. Αν όμως ήταν μόδα θα ήταν παροδική. Αντίθετα, εδώ
βλέπουμε ότι επιτείνεται η χρήση της Αγγλικής. Παρατηρείται επίσης ότι η θεώρηση
της μόδας υιοθετείται δικαιολογημένα από ανθρώπους που εκτιμούν τα οφέλη από
την «ελεύθερη» διεθνή αγορά και θέλουν να ελπίζουν στο σύστημα. Φυσικά η ελπίδα
πεθαίνει τελευταία.

β) Εμπορική προβολή, παγκοσμιοποίηση και δικαιόχρηση
Η παγκοσμιοποίηση θα εξηγούσε γιατί οι πολυεθνικές χρησιμοποιούν τα αγγλικά,
διότι έχουν την οικονομική επιφάνεια και συνδέονται με την εξουσία μέσω πολιτικών
τεχνασμάτων. Δεν εξηγεί όμως γιατί οι ελληνικές εταιρείες να χρησιμοποιούν με
τόση επιμονή την Αγγλική. Η έννοια της δικαιόχρησης, όπου ελληνικές εταιρείες
αγοράζουν τα δικαιώματα για την υιοθέτηση των ξένων προτύπων παραγωγής και
εμπορίας ίσως να εξηγεί εν μέρει τη χρήση της Αγγλικής, μέσα όμως στο
συγκεκριμένο σύστημα της δικαιόχρησης. Εφόσον όμως οι πελάτες τους είναι
Έλληνες, δεν έχει έννοια το εγχείρημα.
Ως προς την εμπορική προβολή, πράγματι έως ένα βαθμό προσελκύεται ο
πελάτης που θεωρεί ότι η αναγραφή των ονομάτων, πινακίδων κλπ στα αγγλικά ίσως
προσδίδουν την έννοια της ποιότητας. Όμως, και το τελευταίο βιβλίο των
οικονομικών γράφει ότι η τιμή του προϊόντος είναι η πιο σημαντική από οτιδήποτε
άλλο χαρακτηριστικό. Συνεπώς, μάλλον δεν ισχύει ούτε η εν λόγω άποψη.

γ) Ευρωπαϊκή σύγκλιση
Πουθενά στη συμφωνία για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση δεν προκρίνονται τα
αγγλικά ως η γλώσσα την οποία στοχεύουμε να χρησιμοποιήσουμε ως κοινή γλώσσα
στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακόμη και αν επιθυμούν μερικοί τα αγγλικά να γίνουν εκ
των πραγμάτων η κοινή γλώσσα, δεν εξηγεί γιατί άλλες ευρωπαϊκές χώρες, των
οποίων οι γλώσσες χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο και έχουν πολλές
συγγένειες με τα αγγλικά δεν ενσωματώνουν αγγλικές λέξεις. Το αντίθετο μάλιστα.
Αναφέρομαι στις Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία και Σουηδία ως φωτεινά
παραδείγματα εθνών που ξέρουν (και μπορούν) να προστατεύουν τον εθνικό τους πλούτο. Κανείς ευρωπαίος δεν προστάζει να απεμπολήσουμε τη γλώσσα μας διότι
δεν θα ήθελε να απεμπολήσει και τη δική του γλώσσα. Επομένως, η εξήγηση αυτή
της ευρωπαϊκής σύγκλισης δεν ισχύει. Δεν ισχύει επίσης γιατί θα ήταν έγκληματικό για την ευρωπαϊκή δημοκρατία να υπάρχουν σιωπηρές και υπόγειες δράσεις υπέρ της
καθιέρωσης μιάς και μόνο γλώσσας.

δ) Πολυπολιτισμικότητα
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έχουν εισρεύσει στη χώρα μας με ανεξέλεγκτο
ρυθμό εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες από όλη την υφήλιο. Δημιουργήθηκε δηλαδή
αιφνιδίως ένα πρόβλημα πολυπολιτισμικότητας που απαιτεί λύση. Λόγω της
διάδοσης της Αγγλικής ανά τον κόσμο, οι μετανάστες γνωρίζουν στοιχεία της
γλώσσας αυτής και τα αγγλικά χρησιμοποιούνται πάρα πολλές φορές στην
επικοινωνία με τους αλλοδαπούς. Δεν μπορεί όμως να γίνει πιστευτό ότι ολόκληρη
χώρα αλλάζει τη γλώσσα της και να διαλύει την εθνική μνήμη για να λύσει ένα από
τα πολλά προβλήματά της. Συνεπώς, η εξήγηση αυτή της πολυπολιτισμικότητας για
τη χρήση των αγγλικών δεν ισχύει, μας βοηθά όμως να κατανοήσουμε την διείσδυση
της Αγγλικής και στον συγκεκριμένο τομέα.
Σημειώνεται ότι η αντίδραση της Ευρώπης γενικά στο πρόβλημα μετά τον
δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτή της προσέγγισης μέσω της παιδείας και της
ενίσχυσης της εθνικής ιδιαιτερότητας. Σήμερα δεχόμαστε παραινέσεις από την Ε.Έ.
για υλοποίηση δράσεων στις κατώτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης για
πολυπολιτισμική προσέγγιση. Δυστυχώς, οι δράσεις αυτές πάσχουν στην εφαρμογή
τους, διότι αν θέλουμε οι καινούριοι συμπολίτες μας από ξένες χώρες να
ενσωματωθούν, πρέπει να έχουν κάτι στο οποίο να ενσωματωθούν. Χωρίς την
ελληνική γλώσσα, είμαστε πλέον όλοι ξένοι μεταξύ μας.

Ας εξετάσουμε γιατί: Όταν επικεντρωνόμαστε στη γλώσσα που είχαν οι
γονείς ενός μαθητή πριν μεταναστεύσουν στην Ελλάδα, δυσχεραίνουμε τη διαδικασία
της αποδοχής του μαθητή από το σύνολο. Πρέπει να κατανοήσουμε επιτέλους ότι, σε
αντίθεση με τους ενήληκες, τα παιδιά είναι ακριβοδίκαια στις κοινωνικές τους
επιλογές και αμείλικτα στις εκφράσεις των συναισθημάτων τους. Διαλέγουν ως
συμπαίκτη εκείνον που θα φέρει το καλύτερο αποτέλεσμα στο ποδόσφαιρο και ως
σημείο αναφοράς για το αυριανό διαγώνισμα τον καλύτερο μαθητή της τάξης.
Εκφράζουν ξεκάθαρα τις απόψεις τους για κάποιον που δεν προφέρει καθαρά μερικά
σύμφωνα και φωνήεντα ή συμπεριφέρεται με ασυνήθη τρόπο και αδιαφορούν
εντελώς για τα μειονεκτικά αισθήματα των συμμαθητών τους, πλην εξαιρέσεων.
Αυτή είναι η παιδική συμπεριφορά.
Σε τέτοιο περιβάλλον, έρχονται με τις υποδείξεις της Ε.Έ. οι δράσεις για
κοινωνική κατανόηση προς τους αλλοδαπούς στα σχολεία. Υποχρεώνουν το σύνολο
να μάθει ξένες λέξεις (Αλήθεια, πόσες λέξεις και σε πόσες γλώσσες μπορεί να μάθει
κάποιος Έλληνας στην προσχολική και σχολική ηλικία; Πόσες συνταγές μαγειρικής
από διάφορες χώρες μπορεί να χωνέψει; Και γιατί να έχει σε εκτίμηση κάποιον με
βάση το τι τρώει;) Όπως έχει ήδη αποδειχθεί στην Ε.Έ. που πειραματίστηκε για
αρκετές δεκαετίες με την πολυπολιτισμικότητα, το αποτέλεσμα είναι η αποστροφή
και η απομόνωση της μειονότητας, ιδιαίτερα αυτής που έχει τις λιγότερες ομοιότητες
με τους πολίτες της χώρας υποδοχής. Στην καλύτερη περίπτωση οι μειονότητες
διάγουν παράλληλους βίους, αφού δικαιολογημένα προσκολλώνται στο οικείο και όχι
στο νέο. Στη χειρότερη, παίρνουν τα όπλα όπως σε πρόσφατες αιματηρές συμπλοκές
στο κέντρο της Αθήνας το 2008 που αποδεικνύουν τα γραφόμενα αυτά, αν και
περιέργως τα μέσα ενημέρωσης δεν μετέδοσαν τίποτε. Όσον αφορά την Ελλάδα, ίσως
το πιο σωστό θα ήταν τα παιδιά των μεταναστών να μάθαιναν την ελληνική γλώσσα,
κριτήριο στοιχειώδες για την αποδοχή τους από το σύνολο.

ε) Συντονισμένες ενέργειες
«Όταν άνθρωποι ενός εμπορικού κλάδου συναντώνται, ακόμη και όταν πρόκειται για
διασκέδαση, η συζήτηση πάντα καταλήγει σε συνωμοσία ενταντίον του κοινού, ή σε ένα
τέχνασμα για να αυξήσουν τιμές» είπε ο Αδάμ Σμιθ, στον Πλούτο των Εθνών. Οι
περισσότεροι βέβαια έχουμε ακούσει από το ίδιο βιβλίο μόνο για το «αόρατο χέρι»
των αγορών που λύνει το πρόβλημα ποιός θα παράγει και τί στην οικονομία χωρίς
άλλη παρέμβαση. Η έννοια του αόρατου χεριού έχει γίνει σημαία κατά την
εκλαΐκευση και διάδοση των σύγχρονων ιδεών του νεοφιλελευθερισμού, ακόμη και
την ώρα που στις ΗΠΑ, πατρίδα προέλευσης και προπύργιο των ιδεών αυτών,
κρατικοποιούνται οι μεγαλύτερες χρηματοπιστωτικές και επενδυτικές εταιρείες.
Η συνωμοσία δεν χρειάζεται να είναι έκδηλη για να ισχύει. Οι έμποροι
κατανοούν και συμφωνούν ή όχι να συμμετέχουν σε εναρμόνιση πρακτικών από
απλή παρατήρηση των ανταγωνιστών τους. (Προσέξτε ότι όλο και περισσότερες τιμές
στα ελληνικά καταστήματα καταλήγουν σε 99, π.χ., 29,99 ευρώ, αντιγραφή του
αμερικανικού προτύπου. Μεταξύ άλλων, αυτό στέλνει ένα σήμα στον ανταγωνισμό
για συνεργασία.)
Κατ’ αναλογία με την εναρμόνιση πρακτικών για τιμές και μερίδια αγοράς,
και εφ’ όσον η χρήση της Αγγλικής γίνεται κυρίως από τις μεγάλες εταιρείες
(τράπεζες, μέσα ενημέρωσης, εφημερίδες), η παρατηρούμενη συμπεριφορά των
εταιρειών αυτών είναι συνεπής με τη θεωρία ότι συντελούνται στη χώρα μας
συντονισμένες προσπάθειες ως προς τη χρήση της Αγγλικής.
Επειδή υπάρχει και το αντεπιχείρημα ότι η ζήτηση υπαγορεύει τη
συμπεριφορά των εταιρειών, στην Ελλάδα όλοι οι κλάδοι στους οποίους αναφέρομαι
έχουν ολιγοπωλιακή μορφή. Μιλάμε για δυό-τρεις ομίλους τραπεζών και δυό-τρεις
ομίλους μέσων ενημέρωσης που ελέγχουν βασικά τις συγκεκριμένες αγορές. Αυτά  είναι ήδη γνωστά και τεκμηριωμένα. Η ολιγοπωλιακή φύση τον περισσοτέρων
κλάδων εξηγεί επίσης και το φαινόμενο των υψηλοτέρων τιμών στη χώρα μας σε
σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Είναι αποδεδειγμένο επίσης ότι οι εταιρείες
μπορούν να διαμορφώσουν τη ζήτηση για ένα προϊόν ή ιδέα με σύγχρονες μεθόδους
προώθησης. Είναι επομένως σφάλμα να διατυπωθεί ότι μια τράπεζα αντικατέστησε
το ελληνικό της όνομα με αγγλικό επειδή το ζήτησαν οι πελάτες. Συνεπώς, καταρέει
και το αντεπιχείρημα της ζήτησης.
Η θεωρία των συντονισμένων ενεργειών εξηγεί ικανοποιητικά το τι γίνεται
στην ελληνική αγορά αλλά υπάρχει ακόμη ένα ερώτημα που χρειάζεται περαιτέρω
ανάλυση. Γιατί να προωθούνται τα αγγλικά αν το όφελος διαχέεται και δεν
αποκομίζεται εξ ολοκλήρου από τις συγκεκριμένες εταιρείες που τα προωθούν;
Παρατηρούμε τα εξής. Όταν το προϊόν έχει ακριβώς την ίδια μορφή σε όλες
τις χώρες και απαιτείται μία επικοινωνιακή προσπάθεια για προώθησή του, υπάρχουν
ωφέλη από τη συγκέντρωση των οικονομικών δραστηριοτήτων. Η συγκέντρωση των
δραστηριοτήτων οδηγεί σε μείωση του κόστους και συνεπώς οφελούνται οι εταιρείες.
Αυτό ισχύει μόνον έως ένα βαθμό διότι κάθε βιβλίο οικονομικών μας λέει ότι τα
οφέλη εξαντλούνται μόλις ξεπεραστεί κάποιο κρίσιμο μέγεθος της εταιρείας (π.χ., ένα
εργοστάσιο αυτοκινήτων δεν ξεπερνάει το μέγεθος που απαιτείται για τις ανάγκες
μιας χώρας). Παρόλα αυτά, βλέπουμε την ανεξήγητη και διαρκή μεγέθυνση των
πολυεθνικών.
Επίσης, οι ελληνικές επιχειρήσεις ενδεχομένως να έχουν βλέψεις επέκτασης
στο εξωτερικό. Δεν στέκει όμως αυτό ως εξήγηση της χρήσης της Αγγλικής στην
Ελλάδα. Το πιο λογικό είναι να συμπεράνουμε ότι αυξάνουν την αξία μεταπώλησής
τους (δηλαδή, την «προίκα» τους) σε εταιρείες του εξωτερικού που έχουν αποδείξει την ικανότητά τους να επιβιώσουν ως πολυεθνικές. Και εφόσον οι τελευταίες έχουν
τη δυνατότητα να αποκομίσουν τα οφέλη από την ομογενοποίηση, ακολουθείται η
πολιτική της προώθησης της Αγγλικής. Γίνεται ακόμη αντιληπτό ότι η κάμψη των
αντιστάσεων των πολιτών κάθε χώρας όσον αφορά τα εθνικά τους θέματα θα
διευκόλυνε το εγχείρημα.

10) Συμπεράσματα και προτάσεις

Η αγγλική έχει διεισδύσει στην ελληνική γλώσσα με καταλυτικό τρόπο. Η αγγλική
γλώσσα χρησιμοποιείται από μέσα ενημέρωσης, τράπεζες και άλλες εταιρείες. Η
νομοθεσία επιτρέπει σε πανεπιστημιακά Τμήματα να ιδρύουν αγγλόφωνα
προγράμματα σπουδών και να καταργούν τα ελληνόφωνα. Υπάρχει ορατός κίνδυνος
για περισσότερες επίσημες απλοποιήσεις της γλώσσας μετά το μονοτονικό, καθώς και
την ενδεχόμενη καθιέρωση της Αγγλικής ως επίσημης γλώσσας του κράτους.
Είναι βέβαιο ότι και άλλοι συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με τα παραπάνω
θέματα και έχουν προτείνει δράσεις. Έχουμε όμως φθάσει σε σημείο που δεν
μπορούμε πλέον να ολιγωρούμε και να ευχόμαστε κάτι να γίνει. Οι παρακάτω
προτάσεις πρέπει να εξεταστούν άμεσα:

Να αποσυρθούν οι επίμαχες διατάξεις του Νόμου για τα Πανεπιστήμια (Άθρο
17, Ν. 3549, ΦΕΚ 69Α, 20/3/2007) και να μην δεχθούν να τις εφαρμόσουν οι
συνάδελφοι Καθηγητές, εφόσον είναι προαιρετικές από το Νόμο ούτως ή άλλως.
Το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων να δημιουργήσει τμήμα
που να ασχολείται με την απόδοση στα ελληνικά ξενόγλωσσων όρων ιδίως
οικονομικής και τεχνικής φύσης. Οι εργασίες του τμήματος να είναι διαφανείς και
ανοιχτές για διαβούλευση προς το ελληνικό κοινό, να δημιουργηθεί δηλαδή ένα
διαρκές παρατηρητήριο για τη γλώσσα. Πέραν της δράσης αυτής, οι Καθηγητές στα
Πανεπιστήμια μπορούν να δημιουργήσουν ιστοσελίδες με τους τρόπους που αυτοί
αποδίδουν στα ελληνικά τους ξένους όρους της επιστήμης τους.
Να θεσμοθετηθεί η προστασία της ελληνικής γλώσσας. Όπου υπάρχουν
παλαιότεροι σχετικοί Νόμοι, να εφαρμοστούν (π.χ., σχετικά με τις προσόψεις
καταστημάτων). Για το σκοπό αυτό, πρέπει να παραχωρηθεί περισσότερη
δικαιοδοσία και προσωπικό στους εποπτικούς θεσμούς των μέσων ενημέρωσης και
του θεάματος.
Να δημιουργηθούν μαθήματα στα σχολεία για την προστασία της γλωσσικής
και πολιτιστικής κληρονομιάς μας ή να ενισχυθούν τα υπάρχοντα μαθήματα
γλώσσας. Το να αντικαθιστούμε κλασσικά ελληνικά αναγνώσματα με αποκόμματα
εφημερίδων και συνταγές μαγειρικής είναι λάθος. Καμμιά ευρωπαϊκή συμφωνία
δεν μας επιβάλλει να διαλύσουμε την Ελληνική Γλώσσα.

Να μάθουμε να ακούμε και να βλέπουμε. Ας κοιτάξουμε προσεκτικά τις
οθόνες των τηλεοράσεων και τις σελίδες των περιοδικών και εφημερίδων. Να
αναρωτηθούμε τι ακριβώς χρειάζονται οι αγγλικές λέξεις εκεί, ακόμη και σε κείμενα
και προγράμματα που έχουν θεματολογία καθαρά ελληνική. Να στείλουμε επιστολές
στους πολιτικούς μας, στα μέσα ενημέρωσης και στους εκδότες των λεξικών.
Να εκπαιδεύσουμε τον εαυτό μας να ξαναθυμηθεί και να χρησιμοποιεί τη
γλώσσα του στην προφορική και γραπτή επικοινωνία. Μπορούμε, π.χ., να επιμένουμε
να λέμε «αντισφαίριση» αντί για «τένις» και «διαδίκτυο» αντί για «ίντερνετ». Δεν
είναι δύσκολο. Ας αρχίσουμε με τις λέξεις που προκαλούν τη λιγότερη άρνηση από
το σύνολο.

teloc

Του Αθανασίου Επισκόπου

Αναπληρωτής Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η εργασία δημοσιεύτηκε στο  περιοδικό Αέροπος, τ. 82, Νοέμβριος-Δεκέμβριος, 2008, σελ. 14-25.

EUCHARISTOOMEN EPEIE PANOPEA

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.