ΠΕΡΙ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ (Dτελ)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ  29/07/17)

ΠΡΟΣ ΕΠΙΓΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΝ ΤΗΣ
          ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
         (᾿Αποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο Πανέλληνες καί Παναιώνιοι τῆς
    ᾿Αγγελικῆς Πανωφοροπούλου, Φιλολόγου, ῾Ιστορικοῦ,᾿Αθήνα 1994.)
                 (εὐγενής προσφορά τοῦ μέλους μας Χρίστου Λεβέντη,
         Θεολόγου-Φιλολόγου-῾Ιεροψάλτου)
Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ
῾Η ὀνομασία ῞Ελληνες εἶναι μετεγενέστερη, ὑπερίσχυσε ἀπό τόν 6ον αἰῶνα π. Χ. καί μετά, κυρίως μέ τά συνθέματα καί τά τραγούδια τῶν λυρικῶν ποιητῶν. ῎Ας μή λησμονοῦμε ὅμως πώς ῞Ελληνες ἐλέγοντο καί τά παλληκάρια, πού ἦσαν μαζί μέ τόν ᾿Αχιλλέα, καθώς μᾶς γράφει ὁ ῞Ομηρος στό ᾿Ιλιάδα Β 684 ·
 «… Μυρμιδόνες δέ καλεῦντο καί ῞Ελληνες καί ᾿Αχαιοί» («πού Μυρμιδόνες ἐλέγοντο καί ῞Ελληνες καί ᾿Αχαιοί»),
καθώς καί στόν στίχο Β 683 ἀναφέρεται ἡ λέξις – τοπωνύμιο ῾Ελλάδα ·
«… οἱ τ᾿ εἶχον Φθίην ἠδ᾿ ῾Ελλάδα καλλιγύναικα» («πού εἶχαν τήν Φθίαν καί τήν ῾Ελλάδα μέ τίς ὡραῖες γυναῖκες!»)
καί μαζί μέ τούς χώρους, ὅπου τό Πελασγικόν ῎Αργος, ῎Αλος, ᾿Αλόπη καί Τρηχίνα, ἀποτελοῦσαν τά μέρη τῆς ἐπικυριαρχίας τοῦ ᾿Αχιλλέα, ἤτοι τά σημερινά χώματα τῆς Φθιώτιδος, Ν.Α. τῆς ᾿Ηπείρου καί Ν.Δ. τῆς Μακεδονίας.
᾿Επιπρόσθετα ὁμολογεῖ τοῦτο καί ὁ παιδαγωγός τοῦ ᾿Αχιλλέα, ὁ Φοίνικας , στό ῾Ομήρου ᾿Ιλιάδα Ι 447-448, ὅταν ἀναφέρῃ τήν πατρίδα του, τήν «῾Ελλάδα καλλιγύναικα» (τήν ῾Ελλάδα μέ τίς ὡραῖες γυναῖκες ! »).
῾Ο Στράβωνας (Θ´413-432) γράφει πώς πιστευόταν ὅτι ἡ ἀναφερομένη στόν ῞Ομηρο ῾Ελλάδα ἦταν ἡ ἴδια μέ τήν Φθία, δηλαδή σημερινή Θεσσαλία & Φθιώτιδα περί τόν ποταμό Σπερχειό + ῎Ηπειρο περί τήν Δωδώνη, ἀφοῦ καί οἱ ὀνομασίες στόν ῾Ομ. ᾿Ιλ. Π 233-235 ·
 Δία βασιλιά, πελασγικέ, μακριά πού μένεις, Δωδωναῖε,
πού τήν κρυερή Δωδώνη κυβερνᾷς , πού ζοῦν Σελλοί τριγύρω …
(ἀπό προσευχή τοῦ ᾿Αχιλλέα).
Στόν Θουκυδίδη (῾Ιστορία Α 3) ἔχομε μία θαυμάσια πληροφορία, ὁμολογία του συνάμα καί ἐξήγησιν, γιά τό πῶς ἐπεκράτησεν ἡ ὀνομασία ῞Ελληνες.
῎Ας παραθέσουμε σέ μετάφρασιν τό χωρίον ·
«… διότι πρίν ἀπό τόν Τρωικόν πόλεμον, δέν φαίνεται ἀπό κοινοῦ νά ἔχῃ πρωτύτερα τίποτα ἡ ῾Ελλάδα. Καί μοῦ φαίνεται (=δοκεῖ δέ μοι…) οὔτε τό ὄνομα τοῦτο εἶχε ἀκόμη ὅλην μαζί, ἀλλά κατά τά χρόνια πρίν ἀπό τήν ἐποχήν τοῦ ῞Ελληνα, τοῦ γυιοῦ τοῦ Δευκαλίωνα, οὐδόλως ὑπάρχει αὐτή ἡ ἐπίκλησις, ὅμως χωριστά οἱ διάφοροι λαοί καί ἰδίως οἱ Πελασγοί ἀφεαυτοῦ τους πώς ἔπαιρναν τήν ἐπωνυμία. ᾿Αφότου ὅμως ὑπερίσχυσαν στήν Φθιώτιδα ὁ ῞Ελληνας καί τά παιδιά του καί ἀφότου ἄρχισαν αὐτοί γιά τό συμφέρον τους νά μεταβαίνουν σέ ἄλλες πόλεις, μοῦ φαίνεται ὅτι ἄρχισαν πλέον καί μεταξύ των νά ἀποκαλοῦνται
Ελληνες κατά τήν ὁμιλία, ἀλλά βέβαια δέν ἦταν δυνατόν αὐτό γιά πολύ καιρό παντελῶς νά ὑπερνικήσῃ ὅλες τίς ὀνομασίες…»
Δηλαδή, κατά τήν γνώμην τοῦ Θουκυδίδη ἡ ὀνομασία ῞Ελληνες προ-
ϋπῆρχε ἀπό τήν ἐποχήν τῶν Τρωικῶν, ἀπό τά χρόνια τοῦ ῞Ελληνα, γιοῦ τοῦ Δευκαλίωνα, ἀλλά δέν ἦταν εὔκολο καί χρειάσθηκε πολύς καιρός γιά νά ἐπικρατήσῃ. Γιά τοῦτο, λέγει πιό κάτω , καί ὁ ῞Ομηρος δέν ἀπεκάλεσε ῞Ελληνες παρά μόνον τά παλληκάρια τοῦ ᾿Αχιλλέα, ἐνῷ τούς ἄλλους ὠνόμασε ᾿Αργείους, ᾿Αχαιούς, Δαναούς, ὀνόματα δηλαδή πού διατηροῦσαν ἀκόμη ἀπό αὐτά μέ τά ὁποῖα «ἀφεαυτοῦ τους» εἶχαν ὀνομασθῆ !
Στό ῾Ομήρου ᾿Οδύσσεια (σελ. 344 , δ 726, 816, λ 496 ο 80) ἡ ὀνομασία ῾Ελλάδα παίρνει ἤδη μεγαλυτέραν ἔκτασιν καί σημασίαν.
Καί στά «Μετεωρολογικά» 352 τοῦ ᾿Αριστοτέλη ἔχομε μίαν ἐπίσης σημαντικήν πληροφορίαν-γνώμην του, πού διαβεβαιώνει κοιτίδα τῆς ὀνο-μασίας ῾Ελλάδα-῞Ελληνες τόν περί τήν Δωδώνη καί ᾿Αχελῷον χῶρον, συνδέει ὅμως συνάμα καί βεβαιώνει τήν ταυτότητα τοῦ ὀνόματος ῞Ελληνες μέ τό ὄνομα Γραικοί. Γράφει · « … ῾Ο κατακλυσμός ἔγινε περί τόν ἑλληνικόν κυρίως τόπον καί μάλιστα περί τήν ἀρχαίαν ῾Ελλάδα. Αὐτή δέ εἶναι ἡ γύρω ἀπό τήν Δωδώνη καί τόν ᾿Αχελῷον ποταμόν, πού τοῦτος σέ πολλές μεριές ἀλλάζει τήν ροήν του. Κατοικοῦσαν λοιπόν ἐδῶ οἱ Σελλοί καί οἱ καλούμενοι τότε μέν Γραικοί, τώρα δέ ῞Ελληνες».
῾Ο ᾿Αριστοτέλης διαχωρίζει, ὡς φαίνεται , τούς Σελλούς ἀπό τούς Γραικούς ἤ ῞Ελληνες !
Καί βέβαια ἀπό τήν περιωρισμένην τοπικά ἐθνωνυμία τῶν ῾Ελλάς – ῞Ελληνες, πού εὑρίσκομεν εἰς τά ῾Ομηρικά γραμμένα (8ος αἰώνας) στά κείμενα τῆς κλασσικῆς ἐποχῆς (5ος καί 4ος π.Χ. αἰῶνες), ἡ ὀνομασία ἔχει τόσον ἐπεκταθῆ, ὥστε ὁ ῾Ηρόδοτος (στό «῾Ιστορίη», βιβλ. 1,92) τήν φθάνει προσέτι ὡς καί τήν Μικρασιατικήν γῆ, ὅταν πληροφορῶντας μας ὅτι ὁ Κροῖσος ἔχει «καί ἄλλα ἀναθήματα στήν ῾Ελλάδα» δέν ἀναφέρει μόνο πόλεις ὅπως τήν Θήβα τῆς Βοιωτίας, ἀλλά καί τήν ῎Εφεσο καί ἄλλες. Καί ὁ Ξενοφώντας (στό «Κύρου ᾿Ανάβασις» βιβλ. 6,5,23) εὑρίσκεται νά μιλάῃ πρός τούς ῞Ελληνες στρατιῶτες του καί νά λέγῃ ·\«καί τοῦτο ἐννοήσατε, ὅτι ἐπί ταῖς θύραις τῆς ῾Ελλάδος ἐσμέν»   (εἴμαστε στίς πόρτες τῆς ῾Ελλάδος), ὅταν εὑρίσκονται στά ἄγνωστα ἀκόμη ὥς τότε βάθη τῆς ἄγριας πρόσω ᾿Ασίας !
Στούς ᾿Αλεξανδρινούς χρόνους (300 π.Χ. – 300 μ.Χ.), ῞Ελληνες καί
῾Ελληνίζοντες καί ῾Ελληνιστές ὀνομάζονται καί ὅλοι ὅσοι γνωρίζουν τήν ῾Ελληνικήν γλῶσσαν !
᾿Από ποῦ ἀκριβῶς προέρχεται ἐτυμολογικά ἡ ὀνομασία ῞Ελλην-
῾Ελλάς δέν ἔχει διευκρινισθῆ. ῾Υποστηρίζεται πώς κρατεῖ τήν καταγω-γή ἀπό τό «Σελλοί» (῾Ομ. ᾿Ιλ. Π 234), πού ὑπῆρξαν ἱεροί κάτοικοι τῆς Δωδώνης, ὅπως μαρτυρεῖται ἀπό τόν προσευχόμενον ᾿Αχιλλέα. (῾Ομηρ. ᾿Ιλ. Π 233-235) ·
«Ζεῦ ἄνα, Δωδωναῖε, Πελασγικέ, τήλοθι ναίων,
Δωδώνης μεδέων   δυσχειμέρου · ἀμφί δέ Σελλοί
σοί ναίουσ᾿ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦναι…»
(Δία βασιλιᾶ, Πελασγικέ, μακρυά πού μένεις, Δωδωναῖε,
πού τήν κρυερή Δωδώνη κυβερνᾷς, πού ζοῦν Σελλοί τριγύρω,
οἱ μάντεις σου, πού γέρνουν καταγῆς, μ᾿ ἄνιφτα τά ποδάρια…).
῾Ο ᾿Ηπειρωτικός-Δωρικός τύπος ἀρχικά ἦταν ῾Ελλάνες-῞Ελλανες καί ὑποστηρίζεται πώς τό ῞Ελληνες, πού ἐμφανίσθηκε ἀργότερα, προῆλθε ἀπό τό Πανέλληνες, Παν-῞Ελληνες .
῾Ο ποιητής τῆς ἑπτανησιακῆς Σχολῆς κ. Γ. Τερτσέτης ἔχει ὑποστηρίξει, πώς ἐπειδή ὁ ἥρωας ᾿Αχιλλέας ὑπῆρξε θαυμαστός καί ἀγαπητός, ὅλοι οἱ μετέπειτα κάτοικοι τῆς Πανελλάδος ἐσεμνύνοντο καί ἐπεδίωκαν νά πι-στεύωνται σάν ἀπόγονοι τῶν παλληκαριῶν του, πού στήν ᾿Ιλιάδα φέ-ρουν καί τό ὄνομα ῞Ελληνες, ὡς γράφομε, ἐπαναλάμβαναν τό «Εἶμαι ῞Ελληνας…», «…῞Ελληνας…», (῞Ελλην), καί ἔτσι ἐπεκράτῃσεν ἡ ὀνομασία ῞Ελλην-῞Ελληνας γιά ὅλους ! Καί ὁ Γ. Χατζηδάκης παράγει τό ῞Ελληνες ἀπό τό (Παν)-ΕΛΛΗΝΕΣ.
῾Ο πατέρας τῆς νεώτερης ῾Ελληνικῆς ἱστορίας, Κων/νος Παπαρρηγόπουλος, δέχεται ἱερουργικήν τήν ἑρμηνείαν τῶν ὀνομάτων Γραικός καί ῞Ελλην. Τό Γραικός σήμαινε, πιθανῶς, γέροντας-πρεσβύτης-σεβάσμιος καί ἔτσι ἀποκαλούνταν στήν ἀρχή οἱ ὑποφῆται=ἱερεῖς-χρησμωδοί τοῦ Δία, πού λατρευόταν στήν περιοχήν τῆς Δωδώνης. ᾿Αλλά καί οἱ Σελλοί ἤ ῞Ελλοι, πού ἀναφέρονται ὅτι κατοικοῦσαν, καθώς καί οἱ Γραικοί, γύρω ἀπό τήν Δωδώνη ἤ ᾿Ελλοπίαν τῆς ᾿Ηπείρου, ἀπό ὅπου τά ὀνόματα ῞Ελλην-῾Ελλάς, φαίνεται νά σημαίνουν κυριολεκτικά λαμπροί-ἐπιφανεῖς-ἔνδοξοι (σέλας-σελήνη-῾Ελένη καί ἄλλα ἀπό ὅπου καί τό λατινικό ὣ῏῝-ὣ῏῝ἂὖ = ἥλιος) καί ἐδίδοντο ἐπίσης εἰς τούς ὑποφῆτες.῾Η πρώτη χρῆσις λοιπόν τοῦ ὀνόματος ῞Ελλην ἔχει αὐτή τήν ἱερουργικήν σημασίαν, τοῦ ὑποφήτου = ἱεροῦ χρησμωδοῦ.
«ΕΥΡΩΠΗ» ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Μέ τήν προεδρίαν τῆς ῾Ελλάδος στήν Ε.Ο.Κ. κατά τό Α᾿ἑξάμηνον τοῦ 1994 ἀκούσθηκαν καί διαβάσθηκαν πολλά γιά τήν ὀνομασίαν Εὐρώπη τῆς ἠπείρου ταύτης πού φιλότιμα καί φιλόδοξα ἐπιδιώκει νά ἑνωθοῦν οἱ λαοί της σέ κοινή μοῖρα, ζωήν καί κατεύθυνσιν, ὥστε νά πρυτανεύσῃ ἐπί τέλους ἡ ἰσοτιμία καί ἡ ἰσοπολιτεία, ἡ ἀγάπη καί ἡ δικαιοσύνη, ἡ Εἰρήνη στόν κόσμο. Καί βέβαια ὅλοι οἱ «Εὐρωπαῖοι» γνωρίζομε, ΠΑΝΕΛΛΗΝΕΣ καί ΑΛΛΟΙ , πώς ἡ ὀνομασία εἶναι ῾Ελληνική. Αὐτό ὅμως πού δέν γνωρίζομεν ὅλοι ἀκόμη, εἶναι ὅτι ἡ ὀνομασία «Εὐρώπη» ἔχει ἀποδοθῆ σάν ὅρος γεωγραφικός καί ἐθνικός, πού ὁρίζει ὡς «Εὐρώπη» τήν σημερινή ῾Ελληνική Χερσόνησο , δηλαδή τό νότιο τμῆμα τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου, ἐξαιρῶντας τήν Πελοπόννησο καί τά νησιά !
Στόν ῾Ομηρικόν ὕμνον «Εἰς ᾿Απόλλωνα», (στίχ. 250-251) καί μέ ἐπανάληψιν στίχ. 290-291, ὅπου ὁ ᾿Απόλλωνας ἐρευνᾷ ποῦ νά στηθῇ ναός του (στίχ. 214-257) γιά νά τόν λατρεύουν, γράφεται ·
«… ἠμέν ὅσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσιν,
ἡδ᾿ ὅσοι Εὐρώπην τε καί ἀμφιρύτοις κατά νήσους …»
 (καί ὅσοι κατοικοῦν τήν πλούσια Πελοπόννησο
   καί ὅσοι τήν Εὐρώπη καί στά νησιά τά περίβραχτα…»
᾿Εδῶ ἡ λέξις «Εὐρώπη» ὡς γεωγραφικός-ἐθνικός ὅρος προσδιορίζει τήν σημερινή Β. ῾Ελλάδα, δηλαδή τά γεωγραφικά διαμερίσματα τῆς ῾Ελλά-δος ῎Ηπειρον καί Μακεδονία καί βεβαίως μαζί μέ τά τμήματά τους ἐκεῖ-να, πού μένουν σήμερα ἔξω ἀπό τά συμβατικά σύνορα.
Στόν σχολιασμόν τοῦ λήμματος «Δωδώνη» στά ᾿Εθνικά τοῦ Στέφανου τοῦ Βυζαντίου, ὑπάρχει μαρτυρία γιά ἑκατόν πηγές, οἱ ὁποῖες ἀπό τό ὄρος Τόμαρος χύνονται κατά μέν τόν Πλίνιο στήν Δωδώνη, κατά δέ τόν Καλλίμαχο καί ἔμμεσα τόν Θεόπομπο στήν Εὐρώπην. Δηλαδή ὁ Καλλίμαχος προσδιορίζει τοπωνύμιον «Εὐρώπη» στόν χῶρον τοῦ Μαντείου, τόν χῶρον πού ὁ Πλίνιος ὀνομάζει «Δωδώνη». ᾿Εδῶ δηλαδή πρόκειται γιά διπλοτοπωνυμία. ῾Ο χῶρος δηλαδή τοῦ Μαντείου τῆς Δωδώνης ἤ τμῆμα τοῦ χώρου του σέ μίαν ὡρισμένην χρονικήν περίοδον, λεγόταν καί «Εὐρώπη». ῎Η καί τό ἀντίστροφο συνέβαινε · «Εὐρώπη» νά ἦταν ἡ εὐρύτερη περιοχή πού περιελάμβανε τήν Δωδώνην. ῾Η πλεκτή ὀνομασία τῶν χώρων ἀπό ὅπου καί οἱ κάτοικοι «Εὐρωπαῖοι» οἱ περί τήν ἱερήν Δωδώνην μένοντες, ἐξαπλώθηκε μέ τούς ἀποικισμούς καί τίς πολιτιστικές ἐπικοινωνίες πρός τήν Δύσιν, ἀρχικά στήν σημερινήν ᾿Ιταλικήν χερσόννησον, ὥσπου τελικά ἐπιβλήθηκε καί ὡς ὄνομα γιά ὁλόκληρον πρός τά δυτικά ἤπειρον, ἐνῷ γιά τήν ἀρχικήν-μητροπολιτικήν «Εὐρώπην» ἐπεκράτησε τό νεώτερον ὄνομα «῾Ελλάς».
῾Υπάρχουν ἄλλωστε καί συχνές ἀρχαῖες φιλολογικές μαρτυρίες, κατά τίς ὁποῖες «Εὐρώπη» καί «῾Ελλάς» ἀναφέρονται καί σάν δύο γεωγραφι-κά ἐθνικά ὀνόματα ἰσοδύναμα καί συνυπάρχοντα γιά τόν ἀρχαῖον ῾Ελ-ληνικόν κόσμον. Στό χορικόν τοῦ\«᾿Ιφιγένεια ἐν Ταύροις» τοῦ Εὐριπίδη, στίχ. 132-5, λέγει ἡ Κορυφαία, παραπονούμενη ·
… ῾Ελλάδος εὐίποπου πύργους
καί τείχη , χόρτων τ᾿ εὐδένδρων
ἐξαλλάσ᾿ Εὐρώπαν,
πατρώων οἴκων ἕδρας…
(… ἀφοῦ ἄφησα τούς πύργους καί τά τείχη
τῆς ῾Ελλάδας   μέ τά ὡραῖα ἄλογα,
τήν Εὐρώπη , μέ τούς ὡραιόδενδρους κήπους,
τά μέρη τῶν πατρικῶν μου σπιτιῶν…)
῾Ο ῾Εκαταῖος ὁ Μιλήσιος (6ος-5ος αἰών π.Χ.) στό σύγγραμά του «Εὐρώπη» ἤ «Εὐρώπης Περιήγησις» περιλαμβάνει Εὐρωπαϊκές ἐθνότητες ἀπό τίς Οἰνοῦσες νήσους (μεταξύ Χίου καί Μικρᾶς ᾿Ασίας, ὥς τίς ῾Ηράκλειες Στῆλες (Γιβραλτάρ). ῾Ο Πίνδαρος (στό Νεμ. 4, 70) δίνει γιά πρώτην φοράν τήν ἔννοιαν τῆς ἠπείρου μέ τό ὄνομα «Εὐρώπη». ῾Ο Αἰσχύλος (στό «Προμηθεύς Δεσμώτης» στίχ. 734/735) κάνει διάκρισιν τῆς Εὐρώπης καί τῆς ᾿Ασίας ὡς ἠπείρων, γράφοντας ·
«… λιποῦσα δ᾿ Εὐρώπης πέδον
ἤπειρον ἥξεις ᾿Ασιάδα »
(ἀφήνοντας τήν γῆν τῆς Εὐρώπης
θά φθάσῃς στή γῆ τῆς ᾿Ασίας).
῾Ο Πυθέας, ὁ Μασσαλιώτης, ἀπετόλμησε στά τέλη τοῦ 4ου αἰῶνος π.Χ. τόν ἀμφισβητούμενον μυθώδη περίπλουν τῆς Εὐρώπης ὥς τήν ᾿Αρκτική, ὅπου ἡ μυθική Θούλη (Τ῏῟῝῝, τό βορειότερο λιμάνι τῆς Γροιλανδίας, Στράβ. ἒ 104).
῾Η λατρεία τῆς Εὐρώπης ὡς θεότητος ἁπλωνόταν ἀπό τήν Θράκη ὥς τήν Κρήτη, τήν ῎Ηπειρο ὥς τήν Κύπρο, Θεσσαλίαν καί Πελοπόννησον, ᾿Αττικήν, Κόρινθον, Δῆλον, Βοιωτίαν, ἰδίως Λειβαδιά, Μίλητον καί Κῶ, Βόσπορον, Λυκίαν, Κιλικίαν, ἰσχυρά τοῦτο ἀπόδειξις διά τήν κατίσχυσιν τοῦ ἐθνωνυμίου Εὐρώπη σέ ὅλην τήν πανΕλλάδα.
῾Ο ὅρος «Εὐρώπη» ἀρχίζει κατά τήν Ρωμαϊκήν ἐποχήν νά χρησιμοποιῆται σιγά-σιγά ὡς γεωγραφικός καί πολιτικοκοινωνικός. Διαδίδεται ἰσχυρότερα κατά τόν Μεσαίωνα, κυρίως ἀπό τήν λατινοκαθολικήν ἐκκλησίαν, ἀρχικά γιά τίς περιοχές τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου καί ἰδιαίτερα, ἀργότερα, γιά τό κράτος τοῦ Καρλομάγνου, 5ον μ. Χ. αἰῶνα (Ε῟ἶ῏ἆὰ ἇὸ῝ ὓὸὼὃ῟ἣ Κὰἶ῏῝ἂ= Εὐρώπη ἤ κράτος τοῦ Καρόλου)1.
ΑΔΙΑΣΕΙΣΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
῎Ας κλείσωμεν ὅμως τήν ἐργασία μας μέ τήν ὀλιγόστιχη ἀναδρομή-συμπέρασμα ·
–῞Ολες οἱ ἐθνικές τῶν ΠανΕλλήνων προσωνυμίες εἶναι ἱστορικές καί διατηροῦν τήν πρέπουσαν ἀξίαν των.
–Μέ τήν ἐπωνυμίαν Εὐρώπη-Εὐρωπαῖοι πρῶτοι ὠνομάσθησαν οἱ ῾Ελληνικοί χῶροι καί οἱ κάτοικοί των.
–Πηγή ἀναβλύσεως τῶν ὀνομασιῶν Γραικοί-῞Ελληνες-Εὐρώπη/ Εὐρωπαῖοι ὑπῆρξε κυρίως ἡ περί τήν ἀρχαία Δωδώνη-῎Ηπειρον περιοχή, ἡ πιό πανάρχαια ῾Ελληνική καί μόνον !
—————-
1. Γιά τήν «Εὐρώπη» ἀπό τό ἄρθρον «Εὐρώπη, ῾Ιστορία τοῦ ᾿Ονόματος» τοῦ ᾿Ιωάννου ᾿Αρβανίτη, περιοδ. ῾Ελληνική Διεθνής Γλῶσσα», τεῦχ. 16, 1993.
TELOC
PAGAN http://www.fotogrammi.gr
Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.