Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟΝ 21o ΑΙΩΝΑ (XIV) tel/ THE DIALOG-OS


(συνεχεια απο  21/01/17)

5. ΙΣΛΑΜ

Ο Μωάμεθ (στα αραβικά αξιέπαινος) γεννήθηκε 570 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού στη Μέκκα. Πατέρα δεν γνώρισε, γιατί πέθανε προτού γεννήσει το μονάκριβο παιδί του. Σε ηλικία 6 χρονών έχασε την μητέρα του Αμίνα. Η ορφάνια όπως και ο «νομαδικός» του βίος «σημάδεψαν»τη συμπεριφορά του. Μεγάλωσε κοντά στον παππού του, που τον υπεραγαπούσε. οκτώ χρονών ακολούθησε τον έμπορο θείο του και πέρασε τα παιδικά του χρόνια ως βοσκός κοντά στους βεδουίνους. Όταν ήταν παιδί προσκυνούσε τη σελήνη και τον ήλιο. Τον ύψιστο θεό του ουρανού τον ονόμαζαν Αλλάχ (Alilahι= ο θεός. πρβλ. εβρ. Ελοχίμ). Στην Μέκκα υπήρχε ένας μαύρος λίθος, πιθανότατα μετεωρίτης, που φιλούσαν ή άγγιζαν ευλαβικά (Κa’ba). Πολλές φορές του προσφέρανε καμήλες και άλλες θυσίες.

Σε ηλικία 25 χρονών νυμφεύθηκε την μεγαλύτερη από αυτόν (14 χρόνια) πλούσια χήρα Χανtίτζα, στην οποία πριν δούλευε. Μαζί της έζησε 20 χρόνια και απόκτησαν 4 κόρες (μία ήταν η Fatima) και μερικούς γιους, που πέθαναν, όταν ήταν νήπια. Ο πλούτος και οι γνώσεις της Χαντίτζα τον επηρέασαν. Ο ξάδερφός της μάλλον ήταν χριστιανός. Ο Μωάμεθ δεν μπορούσε να διαβάσει την Βίβλο, που μάλλον είχε μεταφραστεί στα αραβικά κι άκουγε με ενδιαφέρον τις ιστορίες της, κυρίως όμως από εβραίους και χριστιανούς αιρετικούς. Δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει αληθινά την Βίβλο και τον Χριστό. Συχνά έφευγε στην έρημο για να προσευχηθεί, σε μια σπηλιά.

Σε ηλικία 40 χρονών ένιωσε την επίσκεψη του Γαβριήλ, που τον διέταξε: Διάβασε! διάβασε! διάβασε!5 Αυτός απάντησε: ‘ Δεν γνωρίζω ανάγνωση!1. Ο άγγελος πάλι τον πρόσταξε να διαβάσει και ο Μωάμεθ επαναλάμβανε ότι έλεγε ο άγγελος του Θεού. Η λέξη ‘Κοράνιο’, σημαίνει ακριβώς ‘ανάγνωση, απαγγελία, κήρυγμα ‘. Οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι το Κοράνι, που έχει 114 κεφάλαια και 6200 στίχους- ‘σημεία ‘, είναι βιβλίο ουράνιο. Υπήρχε προαιώνια, αδημιούργητο με το Θεό, και το φανέρωσε ο Αλλάχ στον Μωάμεθ για χάρη του κόσμου. Ό,τι είναι για μας ο Χριστός, ο Λόγος του Θεού, που πήρε σάρκα από την αγάπη τουγια τον κόσμο, είναι για τους Μουσουλμάνους, ένα βιβλίο, το Κοράνιο. Μόνον που το διαβάζει κανείς επικοινωνεί με τον Θεό. Σε μια θρησκεία χωρίς μυστήρια, ιερείς, λειτουργική ζωή, εικόνες, οι άνθρωποι είναι δούλοι στο γράμμα του Κορανίου, που είναι αναγνωστικό, προσευχητάριο, και ιδιαίτερα νόμος (sharija), η ψυχή της Εκκλησίας- Ουλάμ (από την λέξη ‘μητέρα’) του Ισλάμ.

Για τρία χρόνια ο Μωάμεθ είχε λίγους μόνο φίλους. Το 613 μ.Χ. πάνω σε ένα λόφο της Μέκκας κάλεσε τους ανθρώπους να τον ακολουθήσουν στο δρόμο του ισλάμ. Ισλάμ σημαίνει ‘ υποταγή στον Αλλάχ’. Απειλούσε τους αμαρτωλούς με την αιώνια φωτιά, ενώ υποσχόταν στους δίκαιους παράδεισο γεμάτο νερά, δέντρα, κρασί κι άλλες απολαύσεις. Όταν πέθανε η γυναίκα του, λέγεται ότι ο Μωάμεθ μεταφέρθηκε θαυμαστά από την Μέκκα στα Ιεροσόλυμα και από εκεί στον ουρανό. Το 622 μ.Χ. μεταβαίνει στην Μεδίνα. Αυτό το έτος χρησιμοποιούν πλέον οι Μουσουλμάνοι σαν βάση στο ημερολόγιο τους. Ο Μωάμεθ ένωσε όλους τους Άραβες και Εβραίους σε μια κοινότητα. Από τους Εβραίους πήρε πάρα πολλά έθιμα, όπως την προσευχή με κατεύθυνση την Ιερουσαλήμ, το κτίσιμο χώρου συγκέντρωσης (τζαμί). Όπως οι Εβραίοι, έτσι κι οι Μουσουλμάνοι δεν τρώνε χοιρινό και περιτέμνονται. Όταν κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να υπολογίζει στην φιλία των Εβραίων, τους κατηγόρησε, όπως και τους χριστιανούς, ότι έχουν κρύψει και έχουν αλλοιώσει πολλές αλήθειες της Βίβλου και ότι δεν ξέρουν όλη την αλήθεια.

Πρότυπο του Μωάμεθ δεν είναι ο Ιησούς Χριστός και ο Μωυσής, αλλά ο Αβραάμ (Ιμπραήμ), ο οποίος εκτός από τον Ισαάκ είχε γιο τον Ισμαήλ, από όπου προέρχονται οι Άραβες. Από κει και πέρα όλοι οι Άραβες προσεύχονται προς τη Μέκκα, την οποία υποχρεωτικά πρέπει να επισκεφθούν μία φορά στην ζωή τους (Ηaji), νηστεύουν τον 9ο μήνα (Ramadan), όταν αποκαλύφθηκε ο Αλλάχ στον Μωάμεθ και υπακούουν στο πρόσωπό του. Ο Μωάμεθ καθιέρωσε τον ιερό πόλεμο, πρώτα ενάντια στην Μέκκα. Είχε 9 νόμιμες συζύγους και μάλιστα, όπως ισχυριζόταν, κατ’ εντολή του Θεού. Τελικά την Μέκκα την κατέλαβε χωρίς να χυθεί αίμα στις 11.01.630 μ.Χ., χαρίζοντας αμνηστία σε όλους τους κατοίκους της. Τα είδωλα τα γκρέμισε. Μετά από λίγους μήνες αρρώστησε σοβαρά. Στις 08.06.632 ξεψύχησε. Ο φίλος του και διάδοχος του είπε: ‘ας μάθει όποιος Λατρεύει τον Μωάμεθ, ότι πέθανε! Αλλά όποιος λατρεύει το Θεό, ας μάθει ότι ο Θεός ζει και δεν πεθαίνει ποτέ’.

Οι Μουσουλμάνοι (κι όχι όπως κακώς ονομάζονται Μωαμεθανοί), πιστεύουν ότι ο Θεός-Αλλάχ είναι μόνος, ένας, με 99+1 ονόματα (το τελευταίο είναι άγνωστο). Πολεμούν με πάθος το ότι ο Θεός μας είναι Πατέρας, που έχει μονογενή-μονάκριβο Γιο, το Χριστό και υιοθετημένα παιδιά του εμάς (112 Σούρα). Αυτός δημιούργησε τον κόσμο και τον συντηρεί. Λόγια, όπως ότι εμείς πρέπει να γίνουμε σαν τον Θεό-Πατέρα μας, αποτελούν βλασφημία για τους Ισλαμιστές. Πιστεύουν στους αγγέλους και ιδιαίτερα στον Μιχαήλ και Γαβριήλ, που μετέφερε το Κοράνι από τον ουρανό. Ανάμεσα στους αγγέλους και τους ανθρώπους μεσολαβούν τα καλά και κακά τζίνια, που είναι φτιαγμένα από φωτιά. Για τους Μουσουλμάνους ο Ιησούς, όπως και ο Μωυσής κι ο Μέγας Αλέξανδρος, είναι άνθρωπος-προφήτης. Σφραγίδα και τέλος όλων είναι ο Μωάμεθ, Ό απόστολος του Θεού’. Ο Χριστός για αυτούς δεν είναι Γιος του Θεού και άρα Θεός. Πιστεύουν ότι είναι παιδί μόνον της Μαριάμ, ότι έκανε θαύματα πολλά, που ο Μωάμεθ δεν τα έκανε, ιδιαίτερα το ότι έθρεψε 5.000 άνδρες στην έρημο. Σέβονται ιδιαίτερα την Παναγία αλλά αρνούνται ότι ο Χριστός ξευτελίστηκε, έπαθε, σταυρώθηκε για μας και βέβαια ότι αναστήθηκε. Ως άγ. Πνεύμα θεωρούν άλλοτε τον αρχάγγελο Γαβριήλ και άλλοτε τη δύναμη ή ενέργεια του Θεού.

Το Ισλάμ έχει πέντε κολώνες: Ο πρώτος είναι η ομολογία πίστεως-το πιστεύω (sahada): Δεν υπάρχει άλλος θεός από τον Θεό. Ο Μωάμεθ είναι ο απόστολος του Θεού’. Δεύτερος στύλος είναι η προσευχή (σαλάτ) 5 φορές την μέρα πάνω σε ειδικό χαλί με κατεύθυνση την Μέκκα. Πριν την προσευχή επιβάλλεται η νίψη του προσώπου και των χεριών, μέχρι τους αγκώνες και των ποδιών μέχρι τους αστραγάλους. Η προσευχή έχει ως εξής: ‘μέγας ο Θεός’ ή ‘δόξα στον Θεό’ ή κομμάτια από το Κοράνι. Τρίτος στύλος είναι η ελεημοσύνη (ζακάτ) του 1/40 (και όχι τα ημίσυ των υπαρχόντων) από τις οικονομίες του πιστού και τέταρτος η νηστεία, 30 μέρες τον 9ο σεληνιακό μήνα Ραμαζάν. Τη μέρα απαγορεύεται το φαγητό, το ποτό, το κάπνισμα, οποιαδήποτε ξένη ουσία να μπει στο σώμα (τη νύχτα όλα επιτρέπονται). Πέμπτος στύλος η αποδημία (χάτζ) στην Μέκκα τον 12ο μήνα μια φορά τουλάχιστον στη ζωή.

Ενώ στον Χριστιανισμό δεν υπάρχει για τον Θεό άνδρας και γυναίκα, στο Ισλάμ οι άνδρες είναι ανώτεροι. Σύμφωνα με παράδοση ‘στον παράδεισο οι περισσότεροι ήταν άνδρες και στην κόλαση γυναίκες’. Το Κοράνι και η ζωή του Μωάμεθ καθιερώνει την πολυγαμία με 4 γυναίκες και πολλές παλλακίδες (χαρέμι), χωρίς όμως εκείνες να αδικηθούν ή να εγκαταλείψουν την θρησκεία τους. Αυτό αποδεικνύεται και από την ευκολία που μπορεί να δώσει ο άντρας διαζύγιο στην γυναίκα του. Επιβάλλεται ο σεβασμός στους γονείς, η. αποφυγή του χοιρινού κρέατος, η περιτομή και το αλκοόλ, τιμωρείται η μοιχεία, η βεντέτα, το κλέψιμο,, το ψέμα και ο φόνος ιδιαιτέρως των μωρών. Όλη η ζωή του μουσουλμάνου είναι καθορισμένη. Μαζί με την υποτίμηση της γυναίκας, δύο άλλο αμφισβητούμενα σημεία του Ισλάμ είναι ο ιερός πόλεμος (τζιχάντ) και η δουλεία όλων των μη μουσουλμάνων. Ο κόσμος χωρίζεται στον Οίκο του Ισλάμ’ και τον Οίκο του πολέμου’, όπου πρέπει με τη βία να επικρατήσει η αληθινή πίστη. Ενώ ο χριστιανισμός καθιερώθηκε με το μαρτύριο των παιδιών του, το Ισλάμ επεκτάθηκε ταχύτατα σαν αστραπή με το χύσιμο του αίματος των άλλων. Όπου η πειθώ δεν έχει αποτέλεσμα, εκεί έχει το ξίφος.

Ο Προφήτης δεν ίδρυσε απλά μια θρησκεία αλλά ένα κράτος, που πραγματικά ανέπτυξε έναν σεβαστό πολιτισμό, επηρεασμένο ιδιαίτερα από την ελληνική φιλοσοφία (ΑριστοτέΑλης). Για να κατανοηθεί καλύτερα το Κοράνι αναπτύχθηκε η Γραμματική, για να προσδιοριστούν οι γιορτές στο σεληνιακό μήνα η Αστρονομία και τα Μαθηματικά (γεωμετρία, αστρονομία). Επίσης αναπτύχθηκε η τέχνη των γεωμετρικών σχημάτων, αφού απαγορεύονται οι εικόνες. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο, πώς σε 100 περίπου χρόνια οι πεινασμένες αραβικές νομάδες κατόρθωσαν εκμεταλλευόμενοι την κακή διοίκηση και την εξάντληση από τους πολέμους και τις αιρέσεις του Βυζαντινού κράτους και το δικό τους πάθος, να φθάσουν μέχρι και την Ισπανία και να υποδουλώσουν τρία ένδοξα πατριαρχεία, την Αντιοχείας, των Ιεροσολύμων και της Αλεξανδρείας.

O χαμένος συνδετικός κρίκος μεταξύ χριστιανισμού και ισλάμ είναι, σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές ο Ιουδαιοχριστιανισμός, ο οποίος από τον αγ. Επιφάνιο Σαλαμίνος χαρακτηρίστηκε ως μία από τις 80 τότε γνωστές αιρέσεις (Πανάριον 374-377): οι Ναζηραίοι ομολογούσαν τον Ιησού ως υιό του Θεού, ζούσανε όμως σύμφωνα με τα μωσαϊκά έθιμα. Οι ιουδαιοχριστιανοί, και κυρίως οι Εβιωνίτες (οι πτωχοί του Θεού) και οι βαπτιστές σαβαίοι, οι οποίοι θεωρούσαν το Χριστό ως άνθρωπο εξ ανθρώπων Μεσσία εγκαταστάθηκαν στην αραβική χερσόνησο και μάλιστα στη Μεδίνα. Σημειωτέον ότι το ιουδαιοχριστιανικό ρεύμα επιβιώνει μέχρι σήμερα στην Αφρική και στις Ινδίες. Οι Αιθίοπες μονοφυσίτες, οι οποίοι διακρίνονται για την ευλάβεια και την πίστη τους στις παραδόσεις τιμούν την κιβωτό του Μωυσή (ταβότ), χρησιμοποιούνε μια σημιτική λειτουργική γλώσσα, ψέλνουν ψαλμούς με τη συνοδεία τυμπάνων και σαλπίγγων, έχουν καθιερώσει μαζί με τη βάπτιση την περιτομή, τιμούνε το Σάββατο, και έχουν αντίστοιχες διαιτητικές συνήθειες (απαγόρευση χοιρινού). Στη νότια Ινδία ζούνε 70.000 χριστιανοί Tekkumbgam ή Southist οι οποίοι έφθασαν εκεί στην Κεραλά από τη Συρία η Μεσοποταμία το 345 υπό την ηγεσία ενός Θωμά από την Κανά ή Χαναάν. Ομολογούν τον Ιησού ως το Μεσσία των Ιουδαίων. Σύμφωνα με τον A. Schlatter, κανείς από τους ηγέτες της χριστιανικής Καθολικής Εκκλησίας των πρώτων αιώνων δε μπορούσε να φανταστεί ποτέ ότι οι αιρετικοί και περιθωριοποιημένοι ιουδαιοχριστιανοί κάποτε θα ταρακουνούσαν τον κόσμο και θα σάρωναν Μητροπόλεις του χριστιανικού Βυζαντίου. Μονοθεϊσμός αντί τριαδολογίας, Πάσχων Δούλος του Κυρίου αντί του Θεανθρώπου (δύο υποστάσεων) είναι μόνο μερικά από τα πιστεύω των γνωστικιζόντων ιουδαιοχριστιανών, πιθανότατα Ελκεσαϊτών (που στο Κοράνι ονομάζονται Sabier)1, οι οποίοι επηρεασμένοι και από το γνωστικισμό θεωρούσαν τον Ιησού ως τη σφραγίδα των Προφητών (πρβλ. Tertullian, Adversus Judaeos), εξέχων τίτλος κατόπιν του Μωάμεθ. Σύμφωνα με τον Σωζομενό (439-450) υπήρχαν ιουδαιοχριστιανοί οι οποίοι θεωρούσαν ως προπάτορες τον Ισμαήλ και την Άγαρ. Ίσως (και) αυτούς πολέμησε καταρχάς ο προφήτης του Ισλάμ στη Μεδίνα αλλά και από αυτούς πληροφορήθηκε πολλά γεγονότα αλλά και Μιδράς της βιβλικής παράδοση.

Έτσι εξέχουσα θέση στο Κοράνι κατέχει ο Ιμπραήμ-Αβραάμ, ο πατέρας όλων των πιστευόντων (πρβλ. Γαλ. 3,7) οποίος δέχτηκε τις γνωστές επαγγελίες αλλά παρεξηγήθηκε από τους Ιουδαίους, οι οποίοι καυχόνταν ως κατά σάρκα απόγονοί του, και τους Χριστιανούς, οι οποίοι προβίβασαν τον Ισά, τον Ιησού σε Υιό του Θεού. Ο Ιμπραήμ δε θυσίασε τον Ισαάκ αλλά τον Ισμαήλ και μάλιστα στη Μέκκα. Αυτός ίδρυσε την Kaaba στη Μέκκα. Οκτώ φορές μνημονεύεται στο Κοράνι η κρίση των Σοδόμων και η σωτηρία του Λωτ και των υπολοίπων πιστών.

Στην Αραβία φαίνεται επίσης ότι ετιμάτο ήδη η Maryam η μητέρα του Isa-Ιησού, η οποία από σύγχυση με την Μαριάμ την αδελφή του Μωυσή, θεωρούνταν κόρη του Αμράμ και αδελφή του Ααρών και σίγουρα όχι Θεο-τόκος. Υπήρχε μάλιστα τοιχογραφία της στην Kaaba της Μέκκας, την οποία δεν κατέστρεψε ο Μωάμεθ. Δεν θεωρούνταν rasulu llah απεσταλμένη από το Θεό (όπως ο Μωάμεθ αλλά και οι άλλοι προφήτες) αλλά siddiqa – αληθινή (5,75). Μετά τον Ευαγγελισμό της στον ανατολικό τόπο από το πνεύμα, τον Γαβριήλ, γέννησε τον Ισά σε ένα μακρινό τόπο, σε ένα πλατύ γόνιμο υψίπεδο κάτω από ένα φοίνικα. Βρήσκε μια πηγή και τρεφόταν από χουρμάδες όπως η Άγαρ (Γεν.21,14-19). Η Μαρία κατηγορήθηκε για μοιχεία. Όμως το νήπιο Ιησούς ομίλησε και προφήτεψε τα θαύματα. Ο Isa – al Masih (ο Μεσσίας), ben Maryam κατόπιν εξέλεξε αποστόλους, επικύρωσε και διόρθωσε την Τορά (όσον αφορά τις διατάξεις φαγητού), θέσπισε την προσευχή (σαλάτ) και την ελεημοσύνη (ζακάτ) κατέβασε μία τράπεζα (υπαινιγμός στο θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων), προφήτεψε το θανάτό του, αν και ο Σταυρός δεν μνημονεύεται. Άλλωστε σύμφωνα με το Κοράνι καμία πτώση του ανθρώπου δεν είχε διαδραματιστεί στην Πρωτοϊστορία. Τελικά κάποιος άλλος πέθανε στη θέση του Ιησού, ενώ ο ίδιος αναλήφθηκε στον ουρανό, από όπου θα επιστρέψει στα τέλη των αιώνων για να συνεργήσει στην παγκόσμια ακτινοβολία του Ισλάμ. Κατόπιν θα πεθάνει και θα αναστηθεί μαζί με όλο το ανθρώπινο γένος στο τελικό Κριτήριο, για να γίνει μάρτυρας των πιστών του. Μέχρι τότε το Ισλάμ θα υπερτερεί του Ιουδαϊσμού.

Η ανέγερση Ισλαμικού Κέντρου στην Παιανία, κοντά στο Διεθνές Αεροδρόμιο σε έκταση 8,5 στρεμμάτων που δωρήθηκαν από την Ελληνική Κυβέρνηση και με οικονομική ενίσχυση του Ιδρύματος King Fahd της Σαουδικής Αραβίας προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι 12.000 Μουσουλμάνοι των Αθηνών προκάλεσε συζητήσεις, οι οποίες επαναλήφθηκαν και πρόσφατα με την πρόταση για την επαναλειτουργία του τζαμιού στο Μοναστηράκι. Πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι Τούρκοι,Αλβανοί, Κούρδοι, όπως και όλοι οι Σούφοι Μουσουλμάνοι έχουν μακρά και αποδεδειγμένη ιστορία απόρριψης του εξτρεμιστικού Ισλάμ, το οποίο ταυτίζεται με τον Ουαχαμπισμό. Ο ισλαμισμός τους ακολουθεί τον πλουραλιστικό θρησκευτικό Νόμο της Σχολής Hanafi. Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι μαζί με τον Γρηγόριο τον Ε΄μαρτύρησε στην Πόλη και ο Μουσουλμάνος «συνάδελφός» του, επειδή διαμαρτυρήθηκε έντονα στους ομόθρησκούς του γι΄αυτή τη σφαγή. Ο αγ. Αρσένιος ο Καπαδόκης, σύμφωνα με το βιογράφο του πατ. Παΐσιο, απάλλαξε θαυματουργικά και μουσουλμάνους συντοπίτες του. (Βλ. σχετικά Μ. Φούγια, Το Ελληνικό Υπόβαθρο του Ισλαμισμού, Αθήνα: Νέα Σύνορα 1994).

Χριστιανοί -καί ιδιαίτερα χριστιανοί ορθόδοξοι πού γνωρίζουν, ασφαλώς λιγότερους, ανάλογους πειρασμούς- oφείλουν να συμμαχίσουν με το αυθεντικό Ισλάμ για να ξεπεράσουν το νεωτερικό πνεύμα «εκ των έσω» με μια καινούργια πολιτισμική μετάλλαξη. Μαζί, θα υπενθυμίσουν τον αναλλοίωτο χαρακτήρα του ανθρωπίνου προσώπου, της «εικό­νας του Θεού» για τους χριστιανούς, του χαλίφη του, δη­λαδή του τοποτηρητή του για τους μουσουλμάνους: πράγμα που, και για τους μεν καί για τους δε, δε ση­μαίνει καθόλου μια τυφλή κυριαρχία, γιατί η γη, λέει το Κοράνιο, είναι για τον άνθρωπο «διαμονή καi τόπος ευ­χαρίστησης»: υπό τον όρο ότι αρνείται μια εμπαθή κτητικότητα. Όσο για τους ορθοδόξους, αυ­τοί βλέπουν τον κόσμο σε μια προοπτική ευχαριστιακή, μεταμορφωτική.

Μια ιδιόμορφη λαϊκότητα, ριζωμένη στο ισλαμικό υπέδαφος, θα τόνιζε τόσο τα δικαιώματα του Θεό όσο καί τα δικαιώματα του ανθρώπου, καί δε θα ξεχνούσε τον σύνδεσμο που είχε εγκαταστήσει το αρχέγονο Ισλάμ ανάμεσα στον πνευματικό καί στον βέβηλο κόσμο. Έτσι θα ξανάβρισκε τον ανοιχτό, τον «πλουραλιστικό» θα μπορούσε να πει κανείς, χαρακτήρα μιας εποχής των Ommeyyades2 με θαυμαστά επιτεύγματα στον τομέα της τέχνης, του στοχασμού και των επιστημών. Ας αρκε­στούμε να υπενθυμίσουμε τις ανακαλύψεις πού πραγμα­τοποιήθηκαν τότε στην οπτική, στην άλγεβρα, στην α­στρονομία, στη συνδυαστική ανάλυση, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους ανέπτυξαν την ελληνική σκέψη. Μουσουλμάνοι, χριστιανοί, αγνωστικιστές ή νεο-πλατωνικοί συνεργάζονταν χωρίς προβλήματα. Μια παρόμοια συνεργασία διαγράφηκε πολλές φορές στην οθωμανική Αυτοκρατορία, τόσο στην τέχνη του 16ου και 17ου αι­ώνα, όσο και στην εξέλιξη του 19ου προς ένα γνήσιο ο­μοσπονδιακό σύστημα. Η σύγχρονη Τουρκία αναζητεί τον εαυτό της μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Με τρόπο δύσκολο, επώδυνο, αλλά πού θα μπορούσε να είναι υπο­δειγματικός για τον μουσουλμανικό κόσμο και επωφελής για την Ευρώπη. Στήν Άγκυρα, το μνημείο πού υψώθηκε προς τιμήν του Κεμάλ Ατατούρκ εκθειάζει το θάρρος, τη δύναμη, το μεγαλείο του ανθρωπίνου. Αλλά παντού ορ­θώνονται μιναρέδες που βοούν την υπερβατικότητα.

TELOC

ΣΩΤΗΡΙΟΣ Σ.ΔΕΣΠΟΤΗΣ Δρ . ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝ/ΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

(ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ)

1 Σημειωτέον ότι και ο Πέρσης Μάνης (216-76) ο οποίος ήθελε στη συνέχεια των Ζαρατούστρα, Βούδα και ενός «γνωστικού» Χριστού ήθελε να ιδρύσει μια καινούργια χριστιανική θρησκεία στα νιάτα του ανήκε στην ιουδαιοχριστιανική αίρεση των Βαπτιστών – Ελκεσαϊτών και επηρεάστηκε από το νομικισμό και την αποκαλυπτική σκέψη.

2 Μέλη της ομώνυμης δυναστείας που εμφανίστηκε το 650 και κράτησε ως το 1030. Αρχίζοντας από τη Συρία της οποίας αφομοί­ωσε όλες τις πολιτιστικές παραδόσεις, απλώθηκε από τα σύνορα της Κίνας ως τον Ατλαντικό, και ευνόησε πολύ την ανάπτυξη των επι­στημών και των Τεχνών. Η δυναστεία πολεμήθηκε από τους Σιίτες και τελικά οι εμφύλιοι σπαραγμοί οδήγησαν στην παρακμή και στο τέλος της.

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in News and politics and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s