PERI TES C TYPOY HELLEENIKEES DEMOKRATIAS / SPQR (C)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 1/09/16)

Η Ρώμη μάλλον ξεκίνησε την λαμπρή της ιστορία ως μεθοριακό ορμητήριο των Ετρούσκων, για την προς τον Νότο επέκτασή τους. Η ονομασία “Ρώμη” προέρχεται από το ουμβρικό “Ρούμα“, που τυχαίνει ν’ αποτελεί και την αρχική προφορά της ελληνικής λέξης “ρύμη“, ήτοι ορμή, ροή, και τα συναφή, του π. Τίβερη ενδεχομένως. Η Ρώμη αναπτύσσεται χάριν της θέσεως της ανάμεσα σε εμπορικές οδούς, αλλά και λόγω των γεφυροποιών της. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο που ο ανώτατος αρχιερέας της Ρώμης, ο “Πόντιφηξ Μάξιμος“, αρχικά απλώς αποτελούσε τον “Μέγιστο Γεφυροποιό” της πόλης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει αυτούσια η λέξη “ρούμα = ροή” στην κρητική διάλεκτο της ελληνικής, όπως φαίνεται και στο τοπωνύμιο Παλαιόρουμα = παλαιό ρεύμα, παλαιά ροή

Η πλειονότητα των Ρωμαίων είναι Λατίνοι που μιλούν γλώσσα του λατινο-φαλισκικού κλάδου της Αριοευρωπαϊκής Γλωσσικής Ομάδας. Όμως, από πολύ νωρίς, ο οικισμός τους καθίσταται κέντρο ελέγχου της χώρας του Λατίου, για μιαν άρχουσα τάξη Ετρούσκων, που προωθούνται από την ευρύτερη περιοχή της σημερινής Τοσκάνης.

Οι Ετρούσκοι (Ρασεννα ή Τυρσανοί ή Τυρρανοί ή Τυρρηνοί, εκ της αριοευρωπαϊκής λέξης “*τουρσα” –> ελληνική “τυρσίς” = πύργος, υψηλό μέρος, λόφος), όπως και οι Ταρτήσσιοι στην νότια Ισπανία άλλωστε, έχουν διαμορφωθεί ως λαός από την πρόσμειξη μη-Αριοευρωπαίων ιθαγενών με αποίκους που καταφτάνουν από την περιοχή του Αιγαίου σε αρκετά κύματα: Από το 6000-4500 π.Χ (δια θαλάσσης διάδοση της Γεωργίας στηνΔυτική Μεσόγειο), στην περίοδο ~ 3800-1628 π.Χ (εποχή της μινωικής παρουσίας από το Αιγαίο μέχρι την Ισπανία), στη συνέχεια ~ 1250 – 1150 π.Χ (εποχή δράσης των επονομαζομένων από τα αιγυπτιακά χρονικά “λαών της Πράσινης Θαλάσσης”, με την Ετρουρία να υποδέχεται Πελασγούς της Ασίας και Τεύκρους/Τρώες), και έως το ~ 1060 – 950 π.Χ (νέα εποχή των μαζικών μεταναστεύσεων, γνωστή και ως ο Α’ Αποικισμός, έξι γενιές μετά από τον Τρωικό Πόλεμο)

Τυρρηνοί υπήρχαν και στο βορειοανατολικό Αιγαίο, π.χ. στην Λήμνο (Λάμνος, αναφέρεται “Λαμνία γυναίκα, γραμμικής Β’ : Ra-Ma-Ni-Ja), όπου τους είχε εγκαταστήσει η δυναστεία των Μακάρων, ως μετοίκους από την Ετρουρία, και όχι το αντίστροφο, όπως διατείνονται οι πηγές του Ηροδότου. Η παρανόηση γίνεται κατανοητή, αν ληφθεί υπόψη ότι και Τυρρηνοί βρέθηκαν να κατοικούν στο βόρειο Αιγαίο στις αρχές του 13ου αι π.Χ, και Πελασγοί μεταναστεύουν σε πόλεις της Ετρουρίας, προερχόμενοι και από τις δυο πλευρές του Αιγαίου (από Πελασγιώτιδα [Θεσσαλία] προς την Άγυλλα/Καερε, και από την Πελοπόννησο προς την Πίσα –> Πίζα, αλλά και από την Ασία (<– *ΑσσούFα) μαζί με Τεύκρους/Τρώες πρόσφυγες) από τα τέλη του 13ου αι π.Χ, και μετά! 

Προφανώς έχοντας συναίσθηση της σχέσης τους με την Ανατολή, οι Τυρσηνοί/Ετρούσκοι θα αλληλεπιδρούν πάντα δημιουργικά με τους Έλληνες, αλλά και με τους Φοίνικες. Οι αυτόχθονες πρόγονοι των Ετρούσκων υποδέχονται με θέρμη και τους τελευταίους μετοίκους από την λαγγεμένη Ανατολή, και σιγά σιγά εξελίσσουν τα χωριά τους στις λοφοκορυφές, σε κανονικές πόλεις (900-750 π.Χ). Οι δυνατότερες από αυτές τις πόλεις, επιβάλλονται στην χώρα ως χαλαρή ομοσπονδία πόλεων-κρατών, και επεκτείνουν την κυριαρχία τους σχεδόν συνεχώς, μέχρι την έκπτωση των Ταρκυνίων από την Ρώμη, το 509 π.Χ. Οι Ετρούσκοι λατρεύουν οτιδήποτε ελληνικό, και αυτό έχει καταστεί προφανές από τα αρχαιολογικά κατάλοιπα, π.χ δείγματα Αγγειοπλαστικής, με προϊόντα εισαγωγής τόσο από την Μεγάλη Ελλάδα, όσο και από την κυρίως Ελλάδα. Βέβαια, η Αγγειοπλαστική δεν αποτελεί παρά το ορατό σήμερα κλάσμα της πολυποίκιλης αίγλης του Ελληνισμού ανά τα έθνη της Μεσογείου. Πάντως, και οι ίδιοι οι Ετρούσκοι δημιουργούν Τέχνη, π.χ τοιχογραφίες και δικά τους αγγεία, αλλά πάντα με αναφορά τον Ελληνικό Πολιτισμό!

https://sites.google.com/site/evdaemonia/home/public-debt/etruscans.jpg

μουσικοί  από το μνήμα  των λεοπαρδάλεων, 473 π.Χ, Ταρκυνία

Ο λαός αυτός αισθάνεται μεγάλη οικειότητα και με τους Έλληνες, και με τους Φοίνικες, παρ’όλο που μιλά γλώσσα εντελώς ξένη, τόσο ως προς τις αριοευρωπαϊκές, όσο και ως προς τις αφροασιανές λαλιές!

Στο απόγειο της, η Ετρουσκική Δωδεκάπολις ελέγχει το Τυρρηνικό Πέλαγος μέχρι και την νήσο Κορσική, και χώρες της Ιταλικής Χερσονήσου από την κοιλάδα του π. Πάδου, μέχρι την Οπική Πεδιάδα (= Καμπανία), με ονομαστές πόλεις-προπύργια! 

Τυρρηνική Δωδεκάπολη (768 – 264 π.Χ)

1. ΒέιοVEII <– Βεΐα (η πρώτη πόλη που θα κατακτηθεί από τους Λατίνους, το 396 π.Χ)

2. Άγυλλα ή Κάειρα ή Κάιρα ή Καιρέα – CAERE  <– Κισρα

(από το όνομα αυτής της πόλης προέρχονται και τα: ceremonivm,ceremony,τσιριμόνια, εκ των μεγαλοπρεπών τελετών στις οποίες αρέσκονταν, και με τις οποίες εντυπωσίαζαν τους Λατίνους!)

3. ΤαρκυινίαTARQVINII <–Τάρχνα

4. ΒούλτσιVVLCI <– Βέλχ

5. ΒολσινίαVOLSINII <– Βέλζνα

6. Αρέτσο ή ΑρρέτιονARRETIVM <– Αρριτιμ ?

7. ΚλύσιονCLVSIVM <– Κλεύσιν

8. ΚορτόναCORTONA <– Κουρτουν

9. ΠερούτζιαPERVSIA <– Φέρσνα

10. ΠοπoυλωνίαPOPVLONIA <– Φουφλούνα

11. ΒετουλωνίαVETVLONIA <– Βατλούνα

12. ΒολτέραVOLATERRAE <– Βέλαθρη

το Δώδεκα είναι αριθμός ιερός,οπότε και θα παραμείνει για πάντα η ονομαστική δύναμη της Τυρρηνικής Ομοσπονδίας,ενώ αυτή σαφώς και περιλαμβάνει περισσότερες πόλεις-κράτη:

~ΕΤΡΟΥΡΙΑ~

ΡοσέλλεRVSELLAE <– ?



~ΛΑΤΙΟ & KAMΠANIA~

Κάπουα – CAPVA <– Κάπευα

Ρώμη <– Ρώμα – ROMA <—Ρούμα ,η Αιώνια Πόλη διατέλεσε τυρρηνικό προπύργιο, το διάστημα: 616-509 π.Χ


~ΟΥΜΒΡΙΑ~

            Νάρνι – NARNIA <– Νέκουινον

~ΠΑΔΑΝΗ  ΕΤΡΟΥΡΙΑ ~

(σημαντική για τους Ρασεννα/Τυρρηνούς, αν και τον καιρό που η περιοχή κατακτάται από την Ρώμη, και καθίσταται επαρχία ως “GALLIA CISALPINA ~ Δευραλπική Γαλλία ~ Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία” περίπου το 81  π.Χ,επικρατούν δημογραφικά οι Κέλτες/Γαλάτες, που κυβερνούν την περιοχή, από την εποχή της κατάκτησης της Βορείου Ιταλίας από τον Βρέννο, 390~387 π.Χ)~

Αδρία -ADRIVM <– Aτρια

Μπολόνια – Βονωνία – BOLONIA <– Φέλσνα

Μάντοβα – Μάντουα – MANTVA <– Μάνθβα

Μοδένα – MODENA <– Μουτινα

Πάρμα – PARMA <– Παρμα

Πιατσέντσα – Πλακεντία – PLACENTIA <– ?

Ραβέννα – RAVENNA <–Ραύνα

Ρίμινι – Αρίμινον – ARIMINVM <- ?

Σπίνα – SPINA <– ?

4ος αι πΧ

Ενώ ο Ελληνισμός ανθεί απ’όλες τις απόψεις αυτήν την εποχή, η πόλη-κράτος της Ρώμης εδραιώνει την πολιτική της ισχύ στην χώρα των Λατίνων, το Λάτιο. Πόλεμος της Ρώμης εναντίον της Βεΐου, της πλησιέστερης ετρουσκικής πόλεως-κράτους, λήγει με την κατάκτηση της πόλης αυτής. Για πρώτη φορά οι άνδρες των λεγεώνων, πληρώνονται για τις υπηρεσίες τους.

https://i2.wp.com/static.pblogs.gr/f/535977-474BC.jpg

https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif

Στη συνέχεια όμως, η Ρώμη υποκύπτει σε εισβολή δυναμικών Γαλατών. Είναι οι Σήνωνες ή Σένονες, που σαρώνουν την Βόρεια Ιταλία, με επικεφαλής έναν πολέμαρχο του οποίου το όνομα έχει ξεχαστεί, χάριν του τίτλου του, “βρέννος“, ήτοι ηγεμών. Ο Βρέννος τσακίζει τηνΔωδεκάπολη, δηλαδή την ομοσπονδία των Ετρούσκων, ενώ στη συνέχεια εκμηδενίζει και τις μητροπολιτικές άμυνες των Λατίνων, από τους οποίους και παραλαμβάνει φόρο υποτέλειας σε χρυσό, ευθαρσώς εκστομίζοντας κατά την διάρκεια του ζυγίσματος και το θρυλικό “ουαί τοις ηττημένοις (vae victis)“, ρίχνοντας επιδεικτικά το σπαθί του πάνω στην ζυγαριά! 

Γαλάτες/Κελτοί/Κέλτες πολεμιστές

οπλισμένοι με ασπίδες τύπου θυρεός/σκούτον/scvtvm

~~~

Οι πολεμιστές τους συχνά μάχονται προκλητικά γυμνοί, ενώ ο φειδωλός ρουχισμός τους, διαθέτει και καρό/tartan μοτίβα. 

Οι άρχοντες διαθέτουν και αλυσιδωτή θωράκιση, η οποία και φέρεται ότι έχει εφευρεθεί από γαλατικό εργαστήριο, εδώ και μια δυο γενιές.

~~~

Οι Ρωμαίοι και οι λοιποί Λατίνοι, όπως και έτεροι κατά τόπους αντίπαλοι των Γαλατών, αντιγράφουν την ασπίδα τύπου θυρεός/σκούτον/scvtvm.
Επιπλέον, οι Λατίνοι αυτής της εποχής αναπτύσσουν τα Μοντεφορτίνο (4ος αι π.Χ – 1ος αι μ.Χ) και τα Coolus (3ος αι π.Χ – 1ος αι μ.Χ), απλοϊκές εκδοχές  των αρκετά πιο σύνθετων και πολυποικίλων κελτικών τύπων κράνους. Όπως και οι ασπίδες/σκούτα, αυτά τα κράνη  θα αποτελέσουν τυποποιημένο εξοπλισμό για τους Ρωμαίους λεγεωναρίους, και πρόδρομες μορφές  για τον ακόμα πιο αποτελεσματικό εξοπλισμό της αυτοκρατορικής εποχής. 

https://sites.google.com/site/evdaemonia/home/public-debt/toumba.jpg

τοιχογραφία από τον τύμβο του Αγίου Αθανασίου (τέλη του 4ου αι π.Χ)

όπου απεικονίζονται Μακεδόνες με καυσία (από αριστερά ο πρώτος, δεύτερος και ο πέμπτος),τον ίδιο τύπο μπερέ που οι πολεμιστές του Αλεξάνδρου θα τον μεταφέρουν στην Κεντρική Ασία,όπου χρησιμοποιείται ακόμα!

Αλλά και ο εξοπλισμός των Ελλήνων μεταβάλλεται! 

Οι Έλληνες της Ιταλικής (και οι Σελευκίδες στην Ασία, από τις αρχές του 3ου αι π.Χ),θ’αντιγράψουν από τους Γαλάτες την αλυσιδωτή θωράκιση, αλλά και το scutum, που θα αναφέρεται ως θυρεός.  

Μαζί με τα κράνη της Κλασικής Εποχής, αναπτύσσονται και νέοι τύποι, που χρησιμοποιούνται παράλληλα:

Η Αττική περικεφαλαία με την θυγατρική της εκδοχή, την Χαλκιδική, εξελίσσεται ακολουθώντας την μεταβολή της φάλαγγας  από οπλιτική σε ελληνιστική. Έτσι θα προέλθει και η Θρακική μορφή, ενώ χρησιμοποιούνται και μεταλλικές εκδοχές μαλακών καπέλων και σκούφων, όπως ο Φρυγικός, ο Βοιωτικός, το κασκέτο (ως μίμηση πέτασου), ο Κώνος (προερχόμενος εκ του απλού πίλου, ίσως αποτελεί και την πρώτη μεταλλική υλοποίηση),αλλά συνεχίζεται και η χρήση των μαλακών προτύπων, όπως επίσης και μορφή μπερέ, η λεγόμενη καυσία!

φορώντας καυσία, ο Αντίγονος Γονατάς, εδώ με την μητέρα του, την Φίλα

https://i1.wp.com/static.pblogs.gr/f/539062-Kausiaaa.jpg

Αχμάντ Σαχ Μασούντ, ο λέων του Παντσίρ

Μακεδόνες με καυσία (από αριστερά ο πρώτος και ο τέταρτος)

τον ίδιο τύπο μπερέ που οι πολεμιστές του Αλεξάνδρου
θα τον μεταφέρουν στην Κεντρική Ασία,όπου χρησιμοποιείται ακόμα!

https://sites.google.com/site/evdaemonia/almanac-statistics/hellenic_meander_2.gif

Ιστορικό ανάλογο της επερχόμενης ηγεμονίας των Κελτών/Γαλατών στην βόρεια Ιταλία, με επίκεντρο στην κοιλάδα του π. Πάδου, αποτελεί η περίπτωση των Λογγιβάρδων/Λομβαρδών, που με το “σιδηρούν ρηγάτο” τους, θα κυριαρχήσουν επί της Ιταλικής Χερσονήσου από την Πάβια. –Εν τούτοις, η πανικόβλητος συσπείρωση των λαών στο κεντρικό τμήμα της Ιταλικής Χερσονήσου, που προκαλείται από την αναστάτωση της γαλατικής εισβολής, παραδόξως καταλήγει σε κρίσιμη αύξηση γοήτρου για τους Λατίνους, αλλά κυρίως για την Ρώμη, η οποία και θ’αρχίσει να εφαρμόζεικυριαρχική πολιτική εις βάρος των γειτονικών της λαών, παράλληλα με την εξασθένηση της γαλατικής παρουσίας. 

Δηλαδή, παραδόξως, η Ρώμη όχι μόνο επιβιώνει από την εισβολή του Βρέννου, αλλά και δυναμώνει!

Από την άλλη, σε μεταγενέστερες εποχές, στα πλαίσια του χτισίματος της φήμης της αήττητης Ρώμης, τέτοια χαλεπά γεγονότα που κατά καιρούς  αντιμετωπίζει η Ρωμαϊκή Δημοκρατία, όχι πάντα με επιτυχία, συνήθως προβάλλονται τεχνηέντως ως νίκες!

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8f/Dionysius_of_Syracuse_military_expedition_for_Alcetas_Map_(English).png

https://sites.google.com/site/romeandromania/Home/spqr/4th-c-bc/0390-0375_ETRURIA.gif?attredirects=0

ο σκληρός [όσο και ελληνοβόρος] τύραννος των Συρακουσών και στρατηγός αυτοκράτωρ των ΣικελιωτώνΔιονύσιος ο Πρεσβύτερος (406 – 367 π.Χ) ενοποιεί τον Ελληνισμό της Ιταλικής Χερσονήσου, αν και μακροπρόθεσμα υπονομεύει τους Σικελιώτες, με τις απανωτές καταστολές των πόλεων της μεγαλονήσου. Πάντως εξασφαλίζει την εξουσία του στο Αδριατικόν Πέλαγος, [επαν]ιδρύοντας τις πόλεις Αγκώνα, Αδρία καιΊσσα.

οι επιχειρήσεις των Γραικών των Διονυσίου στην Ελλάδα,
που στηρίζουν τους Δαρδάνους του Βάρδυλι εναντίον
των Μολοσσών και των Σπαρτιατών του Αγησιλάου B’.

Είναι που, λόγω της γαλατικής απειλής, η Ρώμη πρωτοτυπεί έναντι των υπολοίπων ιθαγενών κρατών της χερσονήσου, υιοθετώντας μιαν πρώιμη μορφή λεγεώνας, εγκαταλείποντας σταδιακά τις υφιστάμενες τακτικές πολέμου, δηλαδή την φάλαγγα ελληνιστικού τύπου, αλλά και την κλασική φάλαγγα οπλιτών, που παραδόξως χρησιμοποιούνται συγχρόνως στην Ιταλία, όπως και τις τακτικές πολέμου φθοράς που χρησιμοποιούν οι βουνίσιοι από τα Απέννινα Όρη. Η μέθοδος της λεγεώνας προϋποθέτει εξειδίκευση των μαχητών, αρχικά σε πέντε βαθμίδες, με διαδοχική, ή και εκ περιτροπής, οριζόντια χρήση τους στο πεδίο της μάχης:

1. Accenci, 2. Rorarii, 3. Triarii, 4. Principes, 5. Hastati

Σε δύο αιώνες από τώρα, και ύστερα από αρκετές νίλες,

η λεγεώνα θα τελειοποιηθεί, με την χρήση τριών μονάχα βαθμίδων:

i. Αστάτοι ~ Hastati

–> εφοδιασμένοι με δύο πίλα (pila, πληθυντικός του pilvm),ιταλικού τύπου κοντά ακόντια, τα οποία και τα εξακοντίζουν κατά πρόσταγμα (σε αντίθεση με την κατά βούλησιν τακτική που έχουν άλλοι τύποι ελαφρών πεζών, όπως π.χ. οι πελταστές),πριν αποσυρθούν εξίσου συντεταγμένα, γενόμενοι γραμμή εφεδρείας για τους πρίγκιπες

ii. Πρίγκιπες ~ Principes

–> επίσης με πρώτο όπλο το ζεύγος από πίλα και δεύτερο το ξίφος τους,ως πιο άρτια οπλισμένοι, αποτελούν την κύρια γραμμή κρούσης 

iii. Τριάριοι ~ Triarii

–> οι παλαίμαχοι ~ veterani, η εφεδρεία,που δίνει χρόνο για ανασύνταξη στις άλλες δύο γραμμές 

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ  https://sites.google.com

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in HISTORIC THEMES and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.