ΜΙΑ ΩΔΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ-Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν (ΙII)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 1/03/16)

ΕΛΛ. Φυλὴ δὲ μᾶς λές; ΚΟΚΟΤΑ κατάντησες καὶ δὲ Σὲ μέλλει καὶ δὲ μιλᾷς γιὰ τίποτε ἄλλο παρὰ ποιὸς Φράγκος σὲ χάιδεψε καὶ ποιὸς σὲ φίλησε καὶ τίνος ἀρέσεις;

Καὶ ὅλοι οἱ Λαοὶ ξυπνοῦν, ζεσταίνονται γύρω μας εἰς τὸ Φῶς, καὶ μᾶς ἀγαποῦν καὶ ἀναπτύσσουν ἑαυτοὺς καὶ τὰ ἑαυτῶν καὶ προσπαθοῦν νὰ ἑλληνίσουν ὅλοι. Οἱ Ἀλεξανδρώδεις Διάδοχοί του, οἱ ΠΕΛΩΡΙΟΙ αὐτοὶ ἀνθρώπειοι Τύποι καθ᾿ ὅλα, οἱ μειωθέντες ἀδίκως ἕνεκα τῆς ἰδικῆς του Ὑπερφυσικότητος δὲν σποῦν ἀλλὰ συνεχίζουν τὸ Ἔργον του. Μόνον τὸ κεφάλι των σποῦν κουντροῦντες δυνατὰ σὰν Ἕλληνες ὁ ἕνας μὲ τὸν ἄλλον. Εἰς ὅλα των τὰ ἔργα φανερὸν ὅτι ἐκτελοῦν τὸ Ἀλεξανδρινὸν Σχέδιον. Διότι τὸ χαρακτηριστικὸν τῶν Μεγάλων εἶνε, εἰς κάθε στιγμὴν τῆς ζωῆς των καὶ εἰς οἱανδήποτε ἱστορικὴν ὥραν, νὰ ρυθμίζουν αἰωνίαν Ἐργασίαν καὶ πορείαν τῶν πολλῶν, τοῦ Ἔθνους των. Καὶ δυνατότερα φυσικὰ τῶν συγχρόνων καὶ τῶν ἀμέσως ἐπερχομένων των. Οὕτω οἱ Διάδοχοι περιφέροντες, καθ’ ὅλα τὰ Σημεῖα τῆς Πανανθισμένης, ὄχι Κατακτήσεως -ἀφοῦ κατὰ μέγα μέρος προϋπῆρχεν ἐγκατεστημένος Ἑλληνισμὸς- ἀλλ᾿ Ἐπικυρώσεως καὶ Ἐπικρατήσεως καὶ Ἐξαπλώσεως, περιφέροντες Αὐλὰς Γιγαντιαίας, Ἡλίους Πνεύματος, Ἐνεργείας, Ἡμερώσεως Πολιτισμοῦ, φέροντες ὅλοι τὴν ἀληθεστέραν σφραγίδα τοῦ Ἕλληνος εἰς τὰ πάντα των, μὴ διαφέροντες κατὰ τίποτε τῶν ἀπαραλλάκτων Ἡγεμόνων μας τῆς Βλαχίας παρὰ μόνον κατὰ τὸ Μεγαλεῖον καὶ τὸν Πλοῦτον, προάγουν διαρκῶς τὸ Ἔργον τοῦ Ἐξανθρωπισμοῦ τῆς Οἰκουμένης, καὶ μόνη δὲ ἡ ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΝΗ ΣΧΟΛΗ -Παρθενώνιος Κορυφὴ τῆς Ἐποχῆς αὐτῆς- πρὸς τὴν ὁποίαν δύναται νὰ παραβληθῇ μόνον συγκέντρωσις ὅλων τῶν τωρινῶν Ἀκαδημιῶν, εἰς ἕνα ἵδρυμα, μὲ ἕνα ὀργανισμὸν καὶ μίαν διεύθυνσιν, πρὸς ἕνα σκοπόν, δύναται νὰ καταρρίψῃ ὅλες τὶς ἀηδίες ποὺ ἐγράφησαν καὶ ἐπιστεύθησαν διὰ τὴν ἐξάνθησιν τῆς Φυλῆς τότε, καὶ δύναται νὰ χρησιμεύσῃ ὡς σύγκρισις καὶ ὡς μάθημα διὰ τοὺς ἠλιθίους καὶ κατωτέρους Λαοὺς μεταξὺ Ἑλληνικῆς Ἐπικρατήσεως καὶ τῆς Μπακαλικῆς ληστοπειρατικῆς κατακτήσεως τῶν Ἀνθρωπομόρφων τωρινῶν μεγάλων Λαῶν, ὅπως τῶν Ἄγγλων ἐν αὐτῇ τῇ ἰδίᾳ Αἰγύπτῳ, καὶ ἡ ὑποδούλωσις τῆς Κατακτητρίας Ρώμης ὑπὸ τῶν κατακτηθέντων ἡμῶν, καθιστᾷ περιττὴν κάθε κουβέντα, ὅταν μιλοῦν τὰ ἀποτελέσματα διὰ τὴν βαθείαν ἑνιαίαν γραμμὴν ποὺ ἐχάραξε, καὶ ἐβάδισεν ἡ Φυλή, διὰ τὴν προαγομένην ἀκμὴν καὶ τὴν ἀσφαλῆ ἐπιτυχίαν τοῦ προορισμοῦ της.

Ἡ ἵδρυσις τοῦ Χριστιανικοῦ μας Κράτους εἶνε ὄχι μόνον Πραγμάτωσις καὶ Κορύφωσις τοῦ φυσικοῦ Ἀλεξανδρινοῦ Ἔργου, ἀλλὰ καὶ ἡ βροντώδης Ἀπόδειξις δι᾿ αὐτῆς ταύτης τῆς Νέας Θρησκείας, δι᾿ ἀνεξαιρέτως ὅλων της τῶν ἐκδηλώσεων, τῆς ἐντελοῦς ΓΝΗΣΙΟΤΗΤΟΣ καὶ ΕΛΛΗΝΟΣ καὶ ΕΛΛ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Ὅτι ὄχι μόνον δὲν ἀνεμίχθη μὲ τίποτε, ἀλλ᾿ ὅτι ἐπολέμησε δυνατότατα καὶ κατὰ τὴν Ἀλεξανδρινὴν καὶ κατὰ τὴν Ρωμαϊκὴν περίοδον, ὅλας τὰς Ἀνατολικὰς Ἰδέας καὶ ἐπιδράσεις, καὶ αὐτὴ δὲ ἀκόμη ἡ ὑπὸ τῶν καιρῶν καὶ τῶν φορῶν τῶν Ἀνθρωπείων, παρουσιασθεῖσα -Ἡ Ἑβραϊκὴ Ἰδέα- ὡς πραγματικὴ ἀνάμιξις, εἶνε ἁπλῶς, φανερότατη πολιτικὴ ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΙΣ δύο πραγμάτων ἐντελῶς διαφορετικῆς φύσεως, ἀκριβῶς διότι ἦτο ἀδύνατον νὰ ἀναμιχθοῦν ἢ συγχωνευθοῦν. Καὶ ἡ Συγκόλλησις δὲ αὐτὴ βροντοφωνεῖ καὶ τὴν ζωτικότητα καὶ τὴν γνησιότητα ἡμῶν τῶν τότε, διότι διὰ νὰ κατορθωθῇ καὶ αὐτή, ἐδέησε καὶ εἰς τὸν Πνευματικὸν Κόσμον καὶ εἰς τὸν Πραγματικόν, νὰ μεταμορφωθῇ ριζικῶς ὁλόκληρος ἡ Ἑβραϊκὴ Ἰδέα.

Οὕτω, παρὰ τὰ δύο ριζικώτατα καὶ πανολεθριότατα ἐλαττώματα τῆς Φυλῆς, τὴν ΔΙΧΟΝΟΙΑΝ καὶ τὸν ΦΘΟΝΟΝ μεταξὺ τῶν ἀτόμων, τὰ ἀξερίζωτα, τὰ προαιωνίως ἀπομακρύνοντα ἢ καταβάλλοντα ἢ ἐξαδυνατίζοντα τὰ δυνατὰ ἄτομα τῆς Φυλῆς καὶ τὰς προσπαθείας των, τὰ ἐξουδετερωτικὰ καὶ ἐξολοθρευτικὰ παντὸς καλοῦ ποὺ ἔχομεν, τὰ προαιωνίως γεννῶντα καὶ βοηθοῦντα ὅλους τοὺς ἐχθροὺς τῆς Φυλῆς, τὰ δύο καταχθόνια αὐτὰ Δαιμονικὰ πρόσωπα, τὰ ὁποῖα σὰν περίφημοι δραματικοὶ Συγγραφεῖς, δραματουργοῦν τὴν Ἱστορίαν μας, παρὰ τὴν ἀδυναμίαν ἑνὸς τινὸς Διαδόχου, νὰ κατανικήσῃ πάντας τοὺς ἄλλους καὶἈλεξανδρωθῇ ἐντελῶς, παρὰ τὴν ἐκ τούτων μοιραίαν παρέμβασιν τοῦ Ρωμαίου -Ἀστυφύλακος, Χωροφύλακος τοῦ Ἑλληνισμοῦ- τὸ ΚΟΣΜΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟΝ ΟΝΕΙΡΟΝ -ΕΡΓΟΝ ΦΥΣΙΚΟΝ ΜΕ ΓΙΓΑΝΤΙΑ ΓΡΑΝΙΤΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ, συντελεῖται ἀπροσκόπτως, πνῖγον εἰς τὸν δρόμον του καὶ αὐτὸν τὸν Ρωμαῖον, περίφημα ὑπηρετήσαντα καὶ ΦΟΥΣΚΙΣΑΝΤΑ τὴν Φυλήν μας, τελειοῦται κατὰ φυσικὴν ἀνάγκην καὶ συνέπειαν, εἰς τὴν τελειωτικὴν σύστασιν τῆς ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, διὰ τῆς ἁρπαγῆς, ὡς προσχημάτων καὶ ὡς ὅπλων Ἐπικρατήσεως, ἀφ᾿ ἑνός τοῦ Ρωμαϊκοῦ Στέμματος, ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ Ρωμαίου του σπρωχθέντος ἀπό μᾶς καὶ πεσόντος εἰς Ρούσικο μεθύσι πολιτισμοῦ καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου ἑνὸς Τυχαίου, τυχαίως εὑρεθέντος εἰς τὸν δρόμον μας, ἀλλὰ Τυχηροτάτου καὶ Εὐτυχεστάτου ΘΕΟΥ, τοῦ φωνάξαντος μόλις μᾶς εἶδε: Τώρα θὰ δοξασθῶ, τοῦ μεταποιηθέντος μὲν εἰς κόσκινον ὑφ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ πραγματικῶς Δοξασθέντος, ὅσον βεβαίως οὔτε εἰς τὸν ὕπνον του ἦτο δυνατὸν ποτέ του νὰ τὸ φαντασθῇ.

Ζωντόβολα, μὴ φοβᾶσθε τὴν ΑΛΗΘΕΙΑ. Ἡ Ἀλήθεια δὲν σκοτώνει· τὰ ΨΕΜΜΑΤΑ καταθάπτουν τοὺς Λαούς.

Οὕτω ἡ πρώην Ἑλλαδικὴ Ἐποποιία, διὰ τῆς Πανελληνίου Ἀλεξανδρινῆς φθάνει φυσικότατα καὶ ἐξαισιότατα τυλιγμένη ὑπὸ τὰ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΡΩΜΑΪΚΑ ΦΟΡΕΜΑΤΑ εἰς τὸ τελικὸν κατόρθωμα καὶ σκοπόν, τὴν τελειωτικὴν Ἑδραίωσιν τῆς Κοσμοκρατορίας.

Οὕτω παρὰ τὰ κακοῦργα ψεύματα, τὰ μυσαρὰ μπερδεύματα καὶ στρεβλώματα καὶ Θολώματα τοῦ Σκοτεινοῦ, Ληστρικοῦ καὶ ΛΥΚΩΔΟΥΣ Φραγκοβαρβάρου Πνεύματος, παρὰ τὴν Ζῳώδη ὑποταγὴν τοῦ Τωρινοῦ Ἑλλ. Πνεύματος μὲ τὰ μεγάλα αὐτιὰ εἰς τὸ Φραγκικόν, ὁ Ἀλέξανδρος συντελέσας Ὀδυσσιακότατα τὸ ἔργον του, παρουσιάζεται μὲ τὰ Σύμβολα τοῦ Ρωμαίου Αὐτοκράτορος τὰ ποιοῦντα τὴν γῆν τρέμειν καὶ μὲ τὸ ὑπέρτατον Ἀνθρώπειον τόλμημα καὶ ὅπλον τοῦ ΘΡΗΣΚΟΠΟΙΕΙΣΑΙ, ΘΕΟΠΟΙΕΙΣΑΙ ἑαυτὸν καὶ τὸν πολιτισμόν του, Κατασκευαστής, Μαγειρευτής, Ἐκφουρνιστής, Διευθυντὴς καὶ Ἐπιβλητὴς τῆς Θρησκείας του -ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ- εἰς τὸν Κόσμον, Διπλοῦς Αὐτοκράτωρ τοῦ Πραγματικοῦ καὶ τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου -δι᾿ αὐτὸ ἔστησε καὶ δύο Κεφαλὰς ἰσοτίμους καὶ ἰσοθρόνους- ἀληθινὸς Κοσμοκράτωρ, τότε δὲ Παντοκράτωρ.

Εἶνε ἀνάξιον τῆς Ἑλλ. Ἀντιλήψεως ὁ ὑπερβολικὸς περὶ Ρωμαίου λόγος. Τῶν τοτινῶν Ρωμηῶν τὰ θυμιατίσματα εἶνε τὰ συνήθη Ρωμέϊκα καμώματα καὶ κοροϊδεύματα τῶν Ξένων καὶ εἶνε κεντριστικὰ μέσα τῆς Ἑλλ. φιλοτιμίας, ἀκριβῶς ὅπως ἐμεῖς τώρα ἐξαίρομεν καὶ αὐτοὺς τοὺς Βουλγάρους ἀκόμη, παρ᾿ ὅλην τὴν ἐσχάτην περιφρόνησιν ποὺ ἔχει κάθε Ἄνθρωπος πρὸς κάθε Κτῆνος. Ὁ Ρωμαῖος ἦτο ἄγριος ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ, ὅλη του ἡ δύναμις ἦτο αὐτή. Ἡ ἔνεσις τοῦ Πολιτισμοῦ μας δὲν ἦτο δυνατὸν παρὰ νὰ τὸν δηλητηριάσῃ, μεθύσῃ, μουρλάνῃ. Καὶ ἡ Θεομάντις του Συβίλλη, τοῦ τὰ εἶχε προμαντεύσῃ ὅτι θὰ τοῦ κατακτήσωμεν τὴν Ρώμην, καὶ ὁ ξηρὸς σὰν ρέγκα Κάτων ἔβγαλε τὸν σβέρκο του φωνάζων νὰ μὴ μᾶς ἀφήσουν νὰ μποῦμεν στὴν Ρώμη.

Καὶ εἶνε ἀνάξιον νὰ γίνεται λόγος περὶ τοῦ Λεγεωνίτου τοῦ προσπαθοῦντος νὰ μεταφράσῃ… Πνεῦμα Ἑλληνικὸν καὶ Πολιτισμόν. Ὁ Φραγκόκοσμος λυσσῶν διότι ὁ Ἕλλην τοῦ ἐγάνωσε τὸ μυαλὸ ἀφ᾿ ὅτου ὑπάρχει, μισῶν ἐμᾶς ἕνεκα τῶν θρησκευτικῶν καὶ πολιτικῶν λόγων καὶ τῆς ὑπεροχῆς μας τῆς Βυζαντινῆς, διότι ἦτο ἀναγκασμένος τὰ πάντα νὰ λάβῃ παρ᾿ ἡμῶν, συναισθανόμενος τὴν Κτηνωδίαν του ἀπέναντί μας καὶ ἀναγκασμένος νὰ εἶνε σὰν Κάλφας ἐμπρός μας, μᾶς ἐμίσησε μίσος βαθύτατον, ἀδιάλλακτον, ἀξερίζωτον, καὶ ἐπροσπάθησε νὰ παίξῃ καὶ αὐτὸς τὸν Διάδοχον τοῦ Ρωμαίου, νὰ συνεχίσῃ τὴν Ρωμαϊκὴν δῆθεν παράδοσιν καὶ δι᾿ αὐτὸ ἐφούσκωσεν ὅσον ἠδυνήθη περισσότερον τὸν Ρωμαῖον, καὶ κατεβίβασε ὅσον ἠδυνήθη ἐμᾶς.

Ἐνῷ τὸ γεγονὸς εἶνε ὅτι ὅπως εἶνε ἀδύνατον νὰ νοηθῇ ἐξάπλωσις καὶ ἄνθησις καὶ ἐπικράτησις Χριστιανισμοῦ, ἄνευ τῆς ὑπάρξεως τρισμεγίστου Πανανθισμένου Ἑλληνισμοῦ, ἄλλον τόσον εἶνε ἀδύνατον νὰ νοηθῇ ἐξάπλωσις Ρώμης ἄνευ Κολοσσαιοτάτου Ἑλληνισμοῦ τελειότατα ὀργανισμένου. Διότι ὅση εἶνε ἡ δύναμις τοῦ Χριστιανισμοῦ ἄνευ τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἄλλη τόση εἶνε καὶ ἡ τοῦ Ρωμαϊσμοῦ. Καὶ εἶνε γελοιοδέστερον τοῦ γελοίου νὰ γίνεται λόγος περὶ Ρωμαϊκότητος ἠμῶν ὅσον καὶ περὶ Χριστιανικότητος, ἀφοῦ μόνον Ἐλληνοποίησις καὶ τῶν δύο Ξενισμῶν ἔγινε.

Καὶ εἶνε ἀληθινὰ γελοῖος ὁ Βαρβαροφραγκόκοσμος νὰ ὁμιλῇ περὶ Καταπτώσεων ἡμῶν τῶν τότε, διότι ἔχει τὴν κτηνώδη ἰδέαν ὅτι ὁ Στρατιωτισμὸς εἶνε ἡ ἀνωτάτη ἐκδήλωσις τῆς Ἀκμῆς μιᾶς Φυλῆς -ἐνῷ ὁ Ἕλλην δὲν εἶνε Στρατιώτης, παρὰ ἐξ ἀνάγκης καὶ διὰ μίαν στιγμήν, διότι εἶνε ΑΝΘΡΩΠΟΣ- καὶ μᾶς θεωρεῖ ἐν παρακμῇ, μόνον καὶ μόνον διότι ἀφήκαμεν τὴν Ρώμην νὰ ἀναλάβῃ τὰ Ἀστυνομικὰ καθήκοντα τοῦ Κόσμου, ὅταν σήμερον αὐτὴν τὴν ὥραν, ἀπ᾿ ἄκρου εἰς ἄκρον αὐτοῦ λατρεύει τὸν Θεὸν ποὺ κατεσκευάσαμεν ἐμεῖς, ἐκείνην ἀκριβῶς τὴν ἱστορικὴν στιγμήν, ὅπως ἐμεῖς τὸν ἐφτιάσαμεν, ὅταν αὐτὸς ὁ ἴδιος θεωρεῖ τὴν θρησκείαν μας ποὺ τοῦ ἐδάκαμεν, ὡς τὸ ἕνα Πανευρωπαϊκὸν ἐξανθρωπιστικὸν θεμέλιον, τῆς ἔκτοτε καὶ τῆς τώρα ὑπάρξεώς του! Ἐὰν ἡ ὑφ᾿ ἡμῶν κατάκτησις καὶ ὑποδούλωσις ἡ Πνευματικὴ καὶ ἡ ἀπορρόφησις τέλος τῆς Κοσμοκρατείρας Ρώμης καὶ ἡ Δημιουργία μιᾶς Θρησκείας καὶ ἐπιβολή, ἕως τὴν ὥραν αὐτὴν παμβασιλευούσης, δύναται νὰ θεωρηθῇ κατάπτωσις, τότε… Ἀλληλούϊα.

Ἑλληνικὴ Φυλή, πάσῃ θυσίᾳ πρέπει νὰ μάθῃς διὰ πᾶν ὅ,τι σὲ ἀφορᾷ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

Ἑλλ. Φυλή, διὰ νὰ αἰσθανθῇς τὸν Ἑλληνισμόν Σου πρέπει νὰ περιορίσῃς τὸ Χριστιανικό Σου συναίσθημα εἰς τὰ λογικὰ καὶ πραγματικά του ὅρια.

Ὅπως στὴν ἀρχὴ τῆς Νέας Σου Θρησκείας, ἐκατέβασες καὶ κατεπίεσες τὸ Συναίσθημα Ἕλλην, διὰ ν᾿ ἀνυψώσῃς τὸ Συναίσθημα Χριστιανός, τώρα πλέον ποὺ ἡ Χριστιανικότης Σου δὲν ἔχει νὰ πάθῃ τίποτε, μόνον δὲ ἡ Ἑλληνικότης Σου κινδυνεύει, πρέπει νὰ κατεβάσῃς εἰς δευτέραν μοῖραν τὸ συναίσθημα Χριστιανὸς καὶ ν᾿ ἀνυψώσῃς Κυρίαρχον Ἀπόλυτον τὸ Συναίσθημα ΕΛΛΗΝ.

Ντροπή σας Ἕλληνες, νὰ λέγεσθε Σεῖς Χριστιανοί, σὰν τὴν Κοινὴν ἀγέλην τῶν Ἀνθρωποειδῶν. Σεῖς πρέπει νὰ λέγεσθε ὅτι εἶσθε:Χριστιανοποιοί: ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΤΑΙ.

Ἐὰν δὲν μπορεῖτε νὰ αἰσθάνεσθε ὅτι εἶσθε Ἕλληνες, παρὰ μόνον ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὸ πάπλωμα τοῦ Χριστιανισμοῦ Σας τότε ΕΡΡΕΤΩ τέτοιος Ἑλληνισμός.

Διότι τότε ὁ Ἑλληνισμός Σας εἶνε Νεκρός.

Ἐλέχθη καὶ ἐπιστεύθη, ὅτι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν τῆς Νέας θρησκείας ἐπεκράτει εἰς τὸν Κόσμον Κοινωνικὸς καὶ Πνευματικὸς Σαπισμός, τὸν ὁποῖον ἐδιόρθωσεν αὐτή. Αὐτὰ εἶνε ὅλα ΨΕΜΜΑΤΑ δημιουργηθέντα ἀπὸ τὸ Χριστιανικὸν Κόμμα, ὅταν ἐπικρατῆσαν εἶχε τὴν δύναμιν νὰ κάνῃ καὶ νὰ λέῃ ὅ,τι θέλει. Διότι ἡ Ἱστορία εἶνε ἕνα ζυμάρι μὲ τὸ ὁποῖον ὁ κάθε Δυνατὸς Λαὸς ἢ Κόμμα ἢ Ἄνθρωπος, φτιάνουν ὅ,τι θέλουν καὶ παριστάνουν ὅπως τοὺς καπνίσει τὰ ἀνθρώπινα πράγματα. Πρόχειρος ἀπόδειξις ἡ Βυζαντινή μας Ἱστορία, τὴν ὁποίαν ἔφτιασε ὅπως ἤθελε ἅμα ἐπεκράτησε ὁ Φραγκόκοσμος. Καὶ μολονότι ἐκ βάθρων ψευδῆ τὴν ἐκατόρθωσε νὰ πιστευθῇ. Τὸ γεγονὸς εἶνε, ὅτι ὁ τότε Κόσμος εἶχε ὅση ἀρετὴ καὶ κακία ἔχει πάντα. Ὅτι ἐμεῖς εἴμεθα περίφημα Κοινωνικῶς καὶ Πνευματικῶς. Ὅτι ἡ Ἀκμή μας ἦτο τόση, ὥστε ἀνεβιβάσαμεν εἰς τὸν θρόνον τῆς Ρώμης, σειρὰν ὅλην φιλοσόφων Καισάρων Ἑλληνιζόντων, ὅτι ὄχι Ἐμεῖς, ἀλλ᾿ αὐτὴ ἡ Νέα Θρησκεία, θὰ ἐχάνετο ἀνώνυμος εἰς τὰς ὑπονόμους της Ρώμης καὶ τῶν ἄλλων Πόλεων, ἐὰν δὲν τὴν ἐπιάναμεν Ἐμεῖς καὶ τὴν ἐσηκώναμεν. Ὅτι ἀπολύτως τίποτα δὲν μᾶς ἔδωκε αὐτή, ποὺ νὰ μᾶς ἔλειπε, ἀλλ᾿ ἐμεῖς ἐφτιάσαμεν αὐτὴν καὶ τῆς ἐδώκαμεν τὰ πάντα.

Ἐλέχθη καὶ ἐπιστεύθη ὅτι Ἑλλ. Φύσις, Πνεῦμα, Ὡραῖον καὶ Ἐμεῖς μαζύ, ἐχάθηκαν ὅλα κατὰ τοὺς Μακεδονικοὺς χρόνους, εἰς Ἀνατολικὰ ἀνακατεύματα, εἰς Ρωμαϊκὰ ἐξευτελίσματα καὶ σαπόξυλα ναυαγημένα, ἀπορρίματα τοῦ Κόσμου, ἐξεβράσθησαν εἰς τὸ Βυζάντιον, διὰ νὰ ἀποτελέσουν ἀποσαπίζοντα εἰς τὸν Ἥλιον, ἕνα Ἐκτρωματικὸν θέαμα ἀνθρωπίνου Σαπισμοῦ. Ἐνῷ ὁλόκληρος ἡ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ – ΑΘΗΝΑ, δηλαδὴ ἕνας ΝΕΟΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΣ ΡΥΘΜΟΣ ἀπὸ τὰ θεμέλια ἕως τοὺς ἀκροτάτους Σταυροὺς τῶν θόλων ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΟΣ καὶ σύμφωνος πρὸς τοὺς Νέους Καιρούς, μὲ ὁλόκληρον τὴν Ζωγραφικήν του καὶ ὁλόκληρον τὸ παιζόμενον Θρησκευτικὸν Δρᾶμα, Σοφόκλεια δραματοποιημένον, δηλαδὴ ἕνας ὁλόκληρος Νέος Κόσμος, μεταμορφωμένος εἰς Θρησκευτικὸν Θέατρον περιέχον ὅλας τὰς ἀρχαίας ἑορτὰς μαζύ, κατάλαμπρος ἀπὸ Δύναμιν καὶ Νεότητα καὶ Λαμπρότητα καὶ ὁλόκληρος μέχρι τῶν παραμικροτέρων λεπτομερειῶν, φέρων τὴν Πασίγνωστον γνησίαν Ἑλληνικὴν Σφραγίδα, γκρεμίζει ὅλα τὰ βορβορώδη πυραμιδώματα ὑπὸ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔθαψαν. Διότι τὸ δυσκολότερον καὶ ἀδυνατότερον πρᾶγμα ποὺ εἶνε δυνατόν, νὰ γεννηθῇ, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ βαθυτάτη ὀργάνωσις Φυλῆς καὶ φυσιολογικοτάτη Ἄνθησις Κοινωνίας, Πνεύματος καὶ Τέχνης, εἶνε Νέος Ἀρχιτεκτονικὸς Ρυθμός. Κυριολεκτικῶς τῶν ἀδυνάτων ἀδύνατον. Καὶ διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους, αὐτὴ ἡ Τωρινὴ Εὐρώπη, δὲν ἔχει τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸν Γοτθικὸν ρυθμόν της νὰ παρουσιάσῃ καὶ διὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους ὅπως ὁ Βυζαντινός μας καὶ ὁ Γοτθικός της -τηρουμένων ὅλων τῶν ἀποστάσεων μεταξὺ ἀνθρωπίνου καὶ ἀνθρωποειδοῦς Ρυθμοῦ – βροντοφωνάζουν Ἀκμήν, διὰ τοὺς αὐτοὺς καὶ τοιουτοτρόπως, ἡ ἀδυναμία τῆς Εὐρώπης ἔκτοτε, νὰ δημιουργήσῃ ἔστω καὶ ἕναΠραγματικὸν Ρυθμόν, φωνάζει αὐτὴ τὸ Ναυάγιον τοῦ τωρινοῦ Πολιτισμοῦ της, ὅπως ὁ Βυζ. ρυθμὸς τὴν ἀκμὴν τοῦ τότε ἰδικοῦ μας. Καὶ ἐὰν ὑπάρχουν ἐλαφρυντικαὶ περιστάσεις, διὰ τὴν ἀπιστεύτως Κακουργικὴν Πλαστογραφίαν τῆς τότε περιόδου μας, μοναδικὴν εἰς τὴν ἱστορίαν τοῦ Κόσμου, εἶνε μόνον ὅτι αἱ μεταμορφώσεις τοῦ Ὀδυσσέως, κάνουν τοὺς Φράγκους νὰ χάνουν ἐντελῶς τὸν μπούσουλα.

Κατὰ τὴν τρίτην αὐτὴν περίοδον, τὴν φαινομένην ὅτι στηρίζεται ὁλόκληρος, ἐπὶ τοῦ Ρωμαϊσμοῦ καὶ τοῦ Ἑβραϊσμοῦ, τὴν κορυφουμένην ἀπὸ τὸν Δικέφαλον Ἀετὸν Κεραυνόν, δηλαδὴ τὸν παμπόνηρον γέρο-Ἀετὸ τοῦ Γερο-Διός, ποὺ ἐπέταξε μόνον ἄλλο ἕνα κεφάλι, διὰ νὰ ἀλλάξῃ ὁ Μανωλιὸς καὶ συγχρόνως φορέσει καὶ ἄλλο ἕνα Στέμμα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκρατήσαμεν, ἀπὸ τρισβαθυτάτην Πολιτικὴν Μεγαλοφυΐαν τα δύο αὐτὰ ΦΟΡΕΜΑΤΑ, μετὰ μανίας, ἕως τὴν ἐσχάτην στιγμήν, καθ᾿ ἣν δὲν ἦτο πλέον δυνατὸν νὰ κρυφθῶμεν, διότι ὁ Φραγκόκοσμος ἐφώναζεν: εἶσθε οἱ Ἕλληνες, εἶσθε οἱ Ἕλληνες καὶ ἐμεῖς ἀπαντούσαμεν, περὶ τοὺς καιροὺς τῶν Φωτίων, ἀδυνατοῦντες νὰ συνεννοηθῶμεν μὲ τοὺς ΛΥΚΟΥΣ, καὶ Σεῖς εἶσθε: οἱ ΒΑΡΒΑΡΟΙ, νομίζει κανεὶς ὅτι καθ᾿ ὅλην αὐτὴν τὴν ἐποχήν, ἐπαίξαμεν τὸ ὡραιότερον παιγνίδι μας, Κυριαρχοῦντες καὶ λέγοντες εἰς τοὺς φωνάζοντας: Ἐμεῖς δὲν εἴμεθα οἱ Ἕλληνες. Ἕλληνες δὲν ὑπάρχουν. Ἐμεῖς δὲν κάνουμε τίποτε, δὲν φταῖμε τίποτε, δὲν θέλουμε τίποτε. Ἐδῶ δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο, παρὰ ὁ Αὐτοκράτωρ τῶν Ρωμαίων καὶ ὁ Χριστός.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΑΓΑΝ http://www.pheidias.gr/

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in PHILOLOGIE and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s