PERI SKLEERYNSEOOS KATA PLAKAS


A)Το κλειδί για την αναχαίτιση της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι η έγκαιρη και αποτελεσματική παρέμβαση

Σήμερα υπάρχουν πολλές θεραπευτικές επιλογές στην προφυλακτική αντιμετώπιση του ασθενούς

Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι πάθηση του κεντρικού νευρικού συστήματος που προτιμάει νεαρές ηλικίες και ειδικά γυναίκες ηλικίας 20 – 45 ετών. Η αιτιολογία της είναι πολλαπλή: πρόκειται για αυτοάνοση και εκφυλιστική νόσο, ενοχοποιούνται όμως περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί παράγοντες.

Στη χώρα μας υπάρχουν λίγες μελέτες για τη συχνότητα της νόσου, από τις υπάρχουσες όμως φαίνεται ότι είμαστε χώρα με μέση συχνότητα (ο επιπολασμός της ανέρχεται σε 29,5 ανά 100.000 άτομα), με διακυμάνσεις στις διάφορες γεωγραφικές περιοχές.

Αναγνωρίζονται διάφορες μορφές της νόσου με διαφορετική πορεία, πρόγνωση και θεραπευτική αντιμετώπιση:

Η πιο συχνή μορφή είναι η υποτροπιάζουσα η οποία έχει και την καλοηθέστερη πορεία εφόσον αντιμετωπισθεί έγκαιρα και ορθά. Προσβάλλει συνήθως τις ηλικίες 25-30 ετών, ενώ η πρωτοπαθής προϊούσα προσβάλλει ηλικίες 35-40 ετών. Η συμπτωματολογία της νόσου μπορεί να είναι:

  • Προβλήματα της όρασης
  • Μουδιάσματα
  • Αδυναμία χεριών – ποδιών
  • Διπλωπία
  • Προβλήματα από την ούρηση
  • Αστάθεια
  • Κόπωση

Η διάγνωση της νόσου τίθεται με απεικονιστικό έλεγχο (μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και νωτιαίου μυελού), ειδικές αιματολογικές εξετάσεις και εξέταση εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ανίχνευση ολιγοκλονικών δεσμών).

Διαθέτουμε σήμερα πολλές θεραπευτικές επιλογές στην προφυλακτική αντιμετώπιση του ασθενούς.

Οι θεραπείες διακρίνονται στης πρώτης και δεύτερης γραμμής.

  • Οι θεραπείες πρώτης γραμμής πρέπει να εφαρμόζονται άμεσα με τη διάγνωση της νόσου εξασφαλίζοντας έτσι την καλοηθέστερη πορεία της νόσου και την καθυστέρησή της να μεταπέσει στη δυσμενέστερη μορφή.
  • Οι θεραπείες πρώτης γραμμής είναι ενέσιμες (ιντερφερόνες, οξική γλατιραμέρη) και από του στόματος (τεριφλουναμίδη, φουμαρικό).

Οι θεραπείες δεύτερης γραμμής εφαρμόζονται επί αποτυχίας των πρώτων ή σε επιθετική μορφή της νόσου:

  • Φιγκολιμόδη (από του στόματος καθημερινά).
  • Ναταλιζουμάμπη (ενδοφλέβια μηνιαία).
  • Αλεμτουζουμάμπη (ενδοφλέβια, πέντε εγχύσεις τον πρώτο μήνα και τρεις εγχύσεις έπειτα από ένα έτος).

Οι θεραπείες δεύτερης γραμμής πρέπει να εφαρμόζονται γρήγορα εφόσον θεωρηθεί ότι η προηγούμενη θεραπεία έχει αποτύχει. Ετσι εξασφαλίζεται η καλοήθης πορεία της νόσου, αποτρέπονται η αναπηρία και η μετάπτωση της νόσου από υποτροπιάζουσα σε δευτεροπαθή προϊούσα.

Αυτό σημαίνει ότι το θεραπευτικό παράθυρο για να επηρεάσουμε δυναμικά την εξέλιξη της νόσου και τη μετάπτωσή της σε δευτεροπαθή προϊούσα βρίσκεται στην πρώτη φάση της νόσου. Οι υποτροπές στην πρώτη φάση της νόσου σχετίζονται με τη μελλοντική αναπηρία ενώ η σημασία τους στα μετέπειτα πλέον στάδια φαίνεται να είναι μικρή στην εξέλιξη της αναπηρίας.

Ο όγκος του εγκεφάλου παρουσιάζει φυσιολογικά έναν ρυθμό μείωσης 0,1%-0,4% ανά έτος. Αυξημένος ρυθμός μείωσης του εγκεφαλικού όγκου διαπιστώνεται ακόμη και στα αρχικά στάδια της πολλαπλής σκλήρυνσης ενώ αυξάνεται ιδιαίτερα στις προοδευτικές μορφές της νόσου. Η απώλεια του εγκεφαλικού όγκου, πέραν όμως της επίδρασης που έχει στην πρόοδο της αναπηρίας, ενοχοποιείται και για τη γνωστική έκπτωση των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας. Πρόωρη εγκεφαλική ατροφία προλέγει γνωστική έκπτωση στα επόμενα χρόνια της νόσου.

Τα φάρμακα πρώτης και δεύτερης γραμμής επηρεάζουν ως ένα βαθμό τη διεργασία της εγκεφαλικής ατροφίας, με τη φινγκολιμόδη να υπερτερεί στον στόχο της μείωσης της εγκεφαλικής ατροφίας.

Για να κριθεί μια θεραπεία επιτυχής πρέπει να τηρεί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

  • αποτελεσματικότητα στη μείωση των ώσεων και των εστιών,
  • μείωση της εξέλιξης στην αναπηρία
  • να παρέχει ασφάλεια,
  • μείωση του βαθμού εγκεφαλικής ατροφίας.

Οι γνωστικές διαταραχές (διαταραχές μνήμης) είναι ένα σύμπτωμα για το οποίο παραπονούνται συχνά οι ασθενείς. Αλλες φορές υφίστανται πραγματικά ενώ είναι δυνατόν να οφείλονται στον κακό ύπνο, στην κόπωση, στην κακή διάθεση. Υπάρχουν ειδικά νευροψυχολογικά tests που βοηθούν στην πιστοποίηση αυτών και στη αξιολόγησή τους.

Στο νοσοκομείο μας, εκτός από τη νευρολογική κλινική με δυναμική 18 κλινών, υπάρχει η δυνατότητα ημερήσιας νοσηλείας (αρχική διάγνωση, θεραπεία, αναμονή αποτελεσμάτων) σε ένα περιβάλλον ειδικά διαμορφωμένο για λειτουργικούς ασθενείς, μακριά από το κέντρο της πόλης.

Οι ασθενείς υποστηρίζονται ψυχολογικά σε όλα τα στάδια της νόσου ενώ επωφελούνται μιας οργανωμένης κοινωνικής υπηρεσίας, διαθέσιμης για την επίλυση θεμάτων ασφάλισης.

Εκτός από την παρακολούθηση από έμπειρο για τη νόσο νευρολόγο, οι ασθενείς μας αξιολογούνται και από γιατρό Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης, με έμφαση στις κινητικές δυσκολίες και προτάσεις για τη βελτίωσή τους.

Ο ασθενής με πολλαπλή σκλήρυνση χρειάζεται από τη στιγμή της διάγνωσης τακτική παρακολούθηση για την αξιολόγηση της θεραπευτικής αγωγής (ανταπόκριση, συμμόρφωση, παρενέργειες) και για την αντιμετώπιση συνοδών προβλημάτων της νόσου. Αυτό απαιτεί συνεργασία προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων (νευρολόγου, ψυχιάτρου, ψυχολόγου, φυσιάτρου, κοινωνικού λειτουργού) ώστε να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Η κυρία Μαρία Μαλτέζου είναι διευθύντρια της Νευρολογικής Κλινικής ΓΟΝΚ «ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ».

B)Σκλήρυνση Κατά Πλάκας: Τα πρώιμα συμπτώματα της εκφυλιστικής νόσου – Εντοπίστε τα νωρίς

Το φετινό μήνυμα της παγκόσμιας ημέρας που είναι αφιερωμένη στην Σκλήρυνση Κατά Πλάκας είναι το hashtag με τον τίτλο #strongerthanMS. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο προσπαθούν μέσα από προσωπικές τους ιστορίες και εμπειρίες να μοιραστούν το πώς είναι να ζει κανείς με Πολλαπλή Σκλήρυνση (Multiple Sclerosis – MS), όπως επίσης ονομάζεται, και το πώς καταφέρνουν αν εξακολουθούν να απολαμβάνουν την ζωή τους, παρά τις δυσκολίες που υψώνει καθημερινά η ασθένεια.

Τι είναι η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας

Η Σκλήρυνση Κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι μία σοβαρή ασθένεια εκφύλισης/αδρανοποίησης του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού (κεντρικό νευρικό σύστημα).

Στην σκλήρυνση κατά πλάκας, το ανοσοποιητικό σύστημα προσβάλλει το προστατευτικό περίβλημα (μυελίνη) που καλύπτει τις νευρικές ίνες και προκαλεί προβλήματα επικοινωνίας μεταξύ του εγκεφάλου και το υπόλοιπου σώματος. Τελικά, η ασθένεια καταστρέφει τα νεύρα και αυτό έχει ολική επίπτωση στο σώμα και τα όργανα του ασθενούς.

Τα συμπτώματα της ΣΚΠ διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από άτομο σε άτομο και εξαρτώνται από το μέγεθος της βλάβης των νεύρων τα οποία έχει πλήξει η νόσος. Μερικοί άνθρωποι με σοβαρή ΣΚΠ μπορεί να χάσουν την ικανότητα να περπατούν, ενώ άλλοι όχι. Επίσης κάποιοι μπορεί να εμφανίσουν μεγάλες περιόδους ύφεσης χωρίς νέα συμπτώματα.

Δεν υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Ωστόσο, υπάρχουν θεραπείες που βοηθούν τροποποιούν την πορεία της νόσου και συμβάλλουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

σκλήρυνση κατά πλάκας

Σκλήρυνση Κατά Πλάκας: Συμπτώματα

Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από άτομο σε άτομο και από περίοδο σε περίοδο της ασθένειας ανάλογα με την τοποθεσία των προσβεβλημένων νευρικών ινών. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Μούδιασμα, ή αδυναμία σε ένα ή περισσότερα άκρα, συνήθως στην μία πλευρά του σώματος κάθε φορά, ή στα πόδια και τον κορμό
  • Μερική, ή ολική απώλεια της όρασης, συνήθως στο ένα μάτι κάθε φορά, η οποία συνοδεύεται συχνά και με πόνο κατά την κίνηση των ματιών
  • Παρατεταμένη διπλωπία
  • Μούδιασμα, ή πόνος σε διάφορα μέρη του σώματος
  • Αίσθηση σαν μικρό ηλεκτροσόκ, που ο ασθενής την βιώνει με ορισμένες κινήσεις του αυχένα, ειδικά κατά την κάμψη του αυχένα προς τα εμπρός (αυτό το σύμπτωμα ονομάζεται και σημάδι Lhermitte)
  • Τρέμουλο, έλλειψη συντονισμού, ή ασταθές βάδισμα
  • Μπερδεμένη ομιλία
  • Κούραση
  • Ζαλάδα
  • Προβλήματα με την λειτουργία του εντέρου και της ουροδόχου κύστης

Πορεία της νόσου

Οι περισσότεροι άνθρωποι με Σκήρυνση Κατά Πλάκας έχουν μια “υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα” πορεία της νόσου. Βιώνουν περιόδους με νέα συμπτώματα, ή υποτροπές σε παλαιότερα, τα οποία εκδηλώνονται επί μέρες, ή εβδομάδες κάθε φορά και τα οποία συνήθως βελτιώνονται μερικώς ή πλήρως μετά από λίγο καιρό. Αυτές οι υποτροπές ακολουθούνται από περιόδους ύφεσης της νόσου, οι οποίες μπορεί να διαρκέσουν μήνες, ή ακόμη και χρόνια.

Μικρές αυξήσεις στη θερμοκρασία του σώματος μπορεί να επιδεινώσουν προσωρινά τα συμπτώματα της ΣΚΠ, αλλά δεν θεωρούνται υποτροπές της νόσου.

Περίπου το 60-70% των ατόμων με υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα ΣΚΠ τελικά αναπτύσσει μια σταθερή εξέλιξη των συμπτωμάτων, με ή χωρίς περιόδους ύφεσης, που είναι γνωστή ως δευτερογενής προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας.

Η επιδείνωση των συμπτωμάτων συνήθως περιλαμβάνει προβλήματα με την κινητικότητα και το περπάτημα. Ο ρυθμός εξέλιξης της νόσου ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των ατόμων με δευτερογενή προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας.

Μερικοί άνθρωποι με ΣΚΠ βιώνουν μια σταδιακή έναρξη και σταθερή εξέλιξη των συμπτωμάτων χωρίς υποτροπές. Αυτό είναι γνωστό ως πρωταρχική προϊούσα σκλήρυνση κατά πλάκας.

PAGAN http://www.tovima.gr/ ,http://www.iatropedia.gr/

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in Health and wellness and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s