ΟΜΟΤΙΜΑ ΔΙΚΤΥΑ (5)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 30/06/2016)

Α)Η θεωρία των ομότιμων δικτύων είναι το νέο μοντέλο ζωής

Καθώς τα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά συστήματα απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την έννοια «ανθρωπισμός», χωρίς ουσιαστικά να προσφέρουν την απαιτούμενη ευημερία, ούτε καν σε όσους τα ορίζουν, μια νέα δυναμική αναδύεται. Βασίζεται στις σχέσεις ομότιμων δικτύων (peer to peer – P2P), με κύριο εκφραστή της τον συγγραφέα, ερευνητή και αναλυτή σε θέματα τεχνολογίας, πολιτισμού και επιχειρησιακής καινοτομίας, Μάικλ Μπάουενς. Είναι ιδρυτής του «Foundation for Peer-to-Peer Alternatives» και εργάζεται με μια παγκόσμια ομάδα ερευνητών για θέματα ομότιμης παραγωγής, διαχείρισης και ιδιοκτησίας. Προάγει, δηλαδή, μια εναλλακτική μορφή κοινωνίας αντίθετη με τη σημερινή καπιταλιστική. Καλεσμένος από το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, ο Βέλγος ερευνητής έρχεται για δεύτερη φορά σήμερα στην Ελλάδα

• Παρατηρείται ένα ιδιαίτερα δυναμικό παγκόσμιο κίνημα για τα Κοινά («commons») σε πολλούς διαφορετικούς τομείς. Η θεωρία σας φαίνεται να γίνεται πραγματικότητα.

Θα ξεκινήσω με ένα παράδειγμα: ο διεθνούς φήμης Ελληνας μαθηματικός και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής Νίκος Σαλίγκαρος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, ορίζει τη βιοφιλία ως την ανάγκη του ανθρώπου να είναι κοντά στη φύση, τόσο επιτακτική όσο η ανάγκη μας για φαγητό ή οξυγόνο. Με βάση, λοιπόν, βιοφιλικούς κανόνες, που προϋπάρχουν της κοινωνίας, αλλά και βιοπαθητικών κανόνων που πρέπει να αποφευχθούν, καθώς υπονομεύουν τα θεμέλιά της, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια «παγκόσμια» γλώσσα. Θέλουμε να τη «μιλήσουμε» με τους ανθρώπους και να τους επιτρέψουμε να συμμετέχουν στη συν-δημιουργία της πόλης όπου θέλουν να μένουν. Το δικό σας Ηράκλειο στην Κρήτη είναι ένα παράδειγμα κατεστραμμένης πόλης, με όρους αξιοπρεπούς ανθρώπινης επιβίωσης. Αυτό συμβαίνει γιατί ιδιωτικά συμφέροντα υπερισχύουν του γενικού καλού – συνήθως το «άσχημο» είναι και φθηνότερο. Ετσι ο άνθρωπος αποξενώνεται μέσα στην ίδια την ασχήμια της πόλης του. Ως μόνη θεραπεία, εμείς (αλλά και διάφορες κινήσεις πολιτών και επιστημόνων, όπως αυτή του κ. Σαλίγκαρου) προτείνουμε τη δημοκρατία: η πόλη να φτιαχτεί σύμφωνα με τις ανάγκες των πολιτών.

• Ποιες είναι οι βασικές αρχές της θεωρίας σας (P2P theory – ομότιμων δικτύων);

Το «P2P» είναι πάνω απ’ όλα μία «διαπροσωπική ηθική», που δίνει έμφαση στο ότι κάθε άνθρωπος ανεξαιρέτως έχει το δικαίωμα να καθορίζει τη ζωή του και να επιλέγει την κοινωνία όπου θέλει να ζήσει. Ο ένας να μεταχειρίζεται τον άλλο με ακριβώς τον ίδιο τρόπο και οι ιδιαιτερότητες του καθενός να συνεισφέρουν στο κοινό καλό. Κανείς δεν θεωρείται ανώτερος από τον άλλο, καθώς όλοι χρειάζονται ισάξια για την ανακατασκευή της κοινωνίας. Με απλά λόγια, λέμε το πολυειπωμένο, αλλά μη εφαρμοζόμενο: φερθείτε όπως θα θέλατε να σας φέρονται.

• Δεν είναι ουτοπικό αυτό;

Δεν σας κρύβω πως διεκδικούμε νέους ορισμούς για την αξία σε οικονομικό και βιοπολιτικό επίπεδο, αμφισβητώντας τη νεοφιλελεύθερη οικονομική και πολιτική τάξη. Εφόσον, όμως, υπάρχουν «Κοινά» (αγαθά και ανάγκες), η θεωρία μας μπορεί κάλλιστα να γίνει πραγματικότητα. Ζούμε σε κοινότητες, οπότε το «P2P» δεν είναι ουτοπία. Παράδειγμα, το τελευταίο ερευνητικό μας πρόγραμμα, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα στο Εκουαδόρ και συνιστά την πρώτη προσπάθεια παραγωγής, σε κυβερνητικό επίπεδο, προτάσεων εφαρμοσμένων πολιτικών και στρατηγικών μετάβασης στον τομέα των «κοινών αγαθών»

• Θέτετε και όρους αγοράς.

Μιλάμε για ένα νέο τρόπο παραγωγής, μια νέα μορφή διακυβέρνησης και μια νέα μορφή κοινής ιδιοκτησίας. Τα ομότιμα δίκτυα παράγουν αξία χρήσης μέσω της ελεύθερης συνεργασίας και διευθύνονται από την ίδια την κοινότητα των συμμετεχόντων – παραγωγών και όχι από κάποια εταιρική ιεραρχία. Πιστεύουμε πως τα προσωπικά και κοινωνικά συμφέροντα μπορούν να εξυπηρετούνται μέσω μη διεφθαρμένων οδών, όπου όλοι θα συμμετέχουν, ο καθένας με τις ικανότητές του και στον βαθμό που μπορεί. Το «P2P» έχει να κάνει με το «κοινό», την «ομοψυχία για το κοινό καλό». Παράλληλα, είναι ένας νέος τρόπος να δημιουργείς αλλά και να αναδιανείμεις την «τιμή» των αγοραίων προϊόντων και υπηρεσιών, δηλαδή είναι και οικονομικό μοντέλο διαχείρισης, προσέξτε, όχι της αγοράς, όπως σήμερα, αλλά της ίδιας μας της ζωής. Πολύ απλά, είναι ένα μοντέλο ζωής, οπότε επηρεάζει όλους τους τομείς της ανεξαιρέτως!

• Ποιο είναι το νέο είδος ιδιοκτησίας που προτείνετε;

Μιλάμε για ένα νέο είδος ιδιοκτησίας, το «κοινό». Δεν είναι ούτε ιδιωτική ούτε δημόσια (για όλους μας, αλλά με διαχειριστή το κράτος). Κάποιοι το μεταφράζουν ως «μη ιδιοκτησία». «Κοινή ιδιοκτησία» για μας είναι κάθε κοινή πηγή που ανήκει και είναι διαχειρίσιμη από την κοινότητα γύρω από αυτήν. Το πάμε και ένα βήμα παραπέρα, λέγοντας πως αυτή η «κοινή ιδιοκτησία» μπορεί να συνυπάρχει με τις υπόλοιπες, ακόμη και με όρους της αγοράς, όπως το να διαπραγματεύεσαι σπάνια προϊόντα διαφόρων περιοχών. Μιας αγοράς, όμως, που είναι ηθική. Δηλαδή στηρίζεται στο ότι ναι μεν συν-παράγω τα αγαθά, αλλά τα οφέλη τα επενδύω και πάλι στο κοινό καλό. Ακόμη και το κράτος μπορεί να συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία, υπό τον όρο πως θα βοηθά την αυτόνομη κοινωνική παραγωγή να αναπτυχθεί.

• Θα γυρίζει ο Μαρξ στον τάφο του, με αυτά που λέτε…

Κοιτάξτε, το πρόβλημα σήμερα είναι πως μόλις ένας στους πέντε ασχολείται με χειρωνακτική εργασία. Οπότε, το κράτος πρόνοιας που στηρίζεται στην ύπαρξη εργατικής τάξης εκφυλίζεται, καθώς συρρικνώνεται η βάση του. Κάτι πρέπει να το αντικαταστήσει. Εμείς μιλάμε για «εργάτες της γνώσης». Αυτοί είναι το μέλλον. Είναι συνήθως αυτόνομοι εργάτες, που δουλεύουν σε επισφαλείς συνθήκες στην καπιταλιστική μας πραγματικότητα. Αυτοί υπάρχουν – δεν τους φανταστήκαμε: αποτελούν περίπου το ¼ του εργατικού δυναμικού της Ευρώπης! Και αυτοί είναι το κλειδί της «P2P» θεωρίας. Ο καθηγητής Αναπτυξιακών Δομών, Γκάι Σταντίνγκ, τους θεωρεί αδύναμους απέναντι στο κεφάλαιο. Αντίθετα εγώ θεωρώ πως λειτουργούν με βάση τα ομότιμα δίκτυα και πρόκειται να υπερκεράσουν το κεφάλαιο. Κάθε κοινωνικός συνασπισμός που μπορεί να αντικαταστήσει τα συνδικάτα έχει αυτούς τους εργάτες ως βάση και ως πολιτική το να δημιουργήσεις νέες, μετακαπιταλιστικές φόρμες. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι αλλάζει και ο ρόλος της Αριστεράς: από το να στηρίζει ένα ουτοπικό όνειρο ενός κράτους πρόνοιας που παραπαίει πρέπει να στραφεί στο «Κράτος Εταίρου», με νέες δομές αλληλεγγύης, όχι μέσω φιλανθρωπίας, αλλά πραγματικών κοινωνικών σταθερών.

• Τι θεωρείτε τον εαυτό σας;

Μάλλον είμαι ένας διανοητής. Ισως και οραματιστής, με την έννοια ότι μπορώ να βλέπω πιο ξεκάθαρα από άλλους τι χρειάζεται να γίνει στο μέλλον. Μην ξεχνάμε ότι ο Μαρξ μίλησε για εργατική τάξη, όταν στο Ηνωμένο Βασίλειο οι εργάτες ήταν μόνο μερικές χιλιάδες. Εγκατέλειψα τον σοσιαλισμό από τη στιγμή που απέκτησε άκαμπτο δόγμα. Η «P2P» θεωρία είναι για τον 21ο αιώνα ό,τι ο σοσιαλισμός για τον 19ο-20ό. Είναι μία κολεκτίβα της διανόησης, που αναμειγνύει τον ακτιβισμό με την ανάλυση, την παρατήρηση με τη δράση. Οπως έχω ξαναπεί: ο επόμενος Βούδας θα είναι «συλλογικός». Αυτό θα είναι και ο μελλοντικός άνθρωπος, αν το θελήσει: κοινωνικά ενσωματωμένος σε δίκτυα αυτόνομης διαχείρισης του πνεύματος, των πόλεων, της οικονομίας, του πολιτισμού, του περιβάλλοντος.

Νόρα Ράλλη

Β)Εφαρμοσμένες πολιτικές στον τομέα των “κοινών αγαθών”:

Michel Bauwens,Ιδρυτής του P2P Foundation, Σύμβουλος εφαρμοσμένων πολιτικών στον τομέα των Κοινών Αγαθών

Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, 10 Νοεμβρίου/2014

Στην ανοιχτή εκδήλωση που διοργάνωσε το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς, με την υποστήριξη του transform! και του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ – Παράρτημα Βρυξελών, ο Μισέλ Μπάουενς περιέγραψε αναλυτικά τις εξελίξεις στον τομέα των Κοινών Αγαθών, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία της Ομότιμης Παραγωγής, ως προς την ανάδυση μιας κοινωνίας χειραφετημένης από την αγορά και το κράτος. Ως Ομότιμη Παραγωγή ορίζουμε την παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών από αυτοοργανωμένες κοινότητες, οι οποίες λειτουργούν στη βάση του αμοιβαίου συντονισμού. Όπως ανέφερε, υπάρχει πλήθος παραδειγμάτων ενδεικτικών του δυναμισμού των εγχειρημάτων Ομότιμης Παραγωγής, αλλά και της αποτελεσματικότητάς τους ως προς την παραγωγή και τη διανομή αγαθών και υπηρεσιών, που ενισχύουν την ιδέα ότι η Ομότιμη Παραγωγή μπορεί να αποτελέσει ένα πρότυπο αλλαγής του οικονομικού συστήματος.

Άλλωστε, τα πλεονεκτήματα της Ομότιμης Παραγωγής ως προς τη δυνατότητα κινητοποίησης ανθρώπινων πόρων και δεξιοτήτων, το μειωμένο κόστος και την ταχύτητα στην ανάπτυξη και ενσωμάτωση της καινοτομίας έχουν ήδη εκτιμηθεί και από μεγάλους πολυεθνικούς ομίλους. Το γεγονός αυτό δημιουργεί νέες συνθήκες στην παραγωγή και διανομή, καθώς οι άνθρωποι δημιουργούν αξίες χρήσης, οι οποίες στη συνέχεια «περιφράσσονται» από τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον Μ. Μπάουενς, ως αποτέλεσμα της διαδικασίας αυτής προκύπτει μια σύγκρουση μεταξύ του αναδυόμενου τρόπου παραγωγής που σηματοδοτεί το καθεστώς της Ομότιμης Παραγωγής και των υφιστάμενων παραγωγικών σχέσεων, θυμίζοντας το χαρακτήρα των κρίσεων των τρόπων παραγωγής, όπως περιγράφεται από το Μαρξ. Η αναγκαία λύση σε αυτή τη σύγκρουση πρέπει να αναζητηθεί στην αναδιάταξη της οικονομίας. Κομβικό σημείο σε αυτή συνιστά η αντιστροφή της διαδικασίας μετακύλισης των εξωτερικοτήτων της αγοράς στην κοινωνία, με πρωτοβουλίες όπως η καθιέρωση αδειών χρήσης βασισμένων στην αμοιβαιότητα. Επιπλέον, είναι προφανής η ανάγκη θέσπισης ενός κοινού ισοδύναμου για τη μέτρηση της αξίας που παράγεται από τη συνεργατική οικονομία και τους ανοιχτούς συνεταιρισμούς, για το οποίο μπορούν να εξεταστούν ήδη εφαρμοζόμενα παραδείγματα (όπως αυτό του καταλανικού συνεταιρισμού Indigo).

Ωστόσο, ιδιαίτερα σημαντικός ως προς τη διαδικασία μετάβασης στο καθεστώς της Ομότιμης Παραγωγής είναι ο μετασχηματιστικός ρόλος του κράτους, με τη λειτουργία του ως κράτους «ανοιχτού κώδικα» και με θεσμούς που θα επιτρέψουν την προστασία των συλλογικών αγαθών. Στο πλαίσιο αυτό, όπως κατέληξε ο Μ. Μπάουενς, είναι αναγκαία η μετάβαση από τον κύκλο «ιδιωτικοποίηση-ρύθμιση -επανακρατικοποίηση» στην επίτευξη συντονισμού μεταξύ δημόσιου τομέα και Κοινών (public/commonspartnership). Στην κατεύθυνση αυτή, εξαιρετικά χρήσιμη φαίνεται να είναι και η εμπειρία που αντλήθηκε στο πλαίσιο του FLOKProject που ολοκληρώθηκε στο Εκουαδόρ, για την ανάπτυξη συνεργειών μεταξύ δημόσιου τομέα και του τομέα των κοινών αγαθών.

2. Κλειστά σεμινάρια

Το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς διοργάνωσε πέντε κλειστά σεμινάρια, διαιρώντας τα σε δύο κατηγορίες, ανάλογα με την απεύθυνση και το στόχο τους. Σε αυτά, εκτός από τον Μ. Μπάουενς παραβρέθηκαν ως εισηγητές και άλλοι διεθνείς ερευνητές, με συμμετοχή στο FLOKProject και το P2PFoundation.

Τα δύο πρώτα σεμινάρια πργματοποιήθηκαν στο χώρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και είχαν ως θέμα: i)Συνεργατική Οικονομία: Εφαρμοσμένα διεθνή παραδείγματα και προοπτικές στην ελληνική περίπτωση,ii)Ανοιχτή πρόσβαση στη γνώση.

Απευθύνονταν κυρίως σε κινήματα, σχετικές ομάδες και πρωτοβουλίες «από τα κάτω», ερευνητικά ινστιτούτα και πανεπιστημιακούς καθηγητές και ερευνητές, έχοντας ως βασικό στόχο να καταστεί η σχετική γνώση και τεκμηρίωση κτήμα όλων των ενδιαφερομένων και να προκύψει δικτύωση και κοινωνικές συμμαχίες.

Η δεύτερη κατηγορία περιελάμβανε τρεις εκδηλώσεις με θέμα: i) Χώρος, περιβάλλον, ενέργεια: εφαρμοσμένες πολιτικές στα κοινά αγαθά, ii) Ανοικτά δεδομένα και ελεύθερο λογισμικό στη Δημόσια Διοίκηση, iii)Τοπική Αυτοδιοίκηση: Συνεργασία και περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη/ Το παράδειγμα της συνεργατικής πόλης (Thecooperativecity).

Τα παραπάνω σεμινάρια έγιναν στο χώρο του Ινστιτούτου και απευθύνονταν σε κομματικά στελέχη, μέλη των επιτροπών του κόμματος και των σχετικών Επιτροπών Ελέγχου Κυβερνητικού Έργου (ΕΕΚΕ), με σκοπό την ενημέρωση και ανταλλαγή πληροφορίας σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής καθώς και τη συγκρότηση συγκεκριμένων προτάσεων, προσαρμοσμένων στην ελληνική πραγματικότητα.

Ακολουθεί αναλυτικές σημειώσεις επί του σκεπτικού του κάθε σεμιναρίου ξεχωριστά

i) Συνεργατική Οικονομία: Εφαρμοσμένα διεθνή παραδείγματα και προοπτικές στην ελληνική περίπτωση

Μια συνολική και εφαρμόσιμη πρόταση για την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας προϋποθέτει τη δημιουργία ενός «οικοσυστήματος» θεσμικής υποστήριξης, ανάλογο αυτού των θεσμών που σήμερα εξυπηρετούν την καπιταλιστική οικονομία. Αναζήτηση των αναγκαίων δημόσιων πολιτικών και θεσμικών παρεμβάσεων που θα υποστηρίξουν την ανάπτυξη και ενδυνάμωση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας. Το παράδειγμα του PartnerState. Έμφαση σε θεσμούς που διευκολύνουν τη διάδοση και παραγωγή της γνώσης ως Kοινό Aγαθό. Διεθνή παραδείγματα (π.χ. Ιταλία, Κεμπέκ).

Εργαλεία: Φορολογική πολιτική, χρηματοδοτική υποστήριξη και επενδυτική πολιτική, εκπαίδευση κοινότητας, έρευνα, εκπαίδευση στελεχών, επαγγελματιών.

ii) Ανοιχτή πρόσβαση στη γνώση

Τις τελευταίες δεκαετίες το διαδίκτυο και οι ψηφιακές τεχνολογίες έχουν μετατρέψει ριζικά τον τρόπο παραγωγής και πρόσβασης στη γνώση και τον πολιτισμό. Οι ριζοσπαστικoί υποστηρικτές της ανοικτής πρόσβασης θεωρούν από κάθε άποψη «ανήθικες» τις πρακτικές που εμποδίζουν την ελεύθερη διάθεση της πληροφορίας στους πολίτες. Σημαντικά ανερχόμενα κινήματα αναπτύσσονται διεκδικώντας την ελεύθερη πρόσβαση στις επιστημονικές δημοσιεύσεις, τα συγγράμματα, τις ακαδημαϊκές διαλέξεις και τα εκπαιδευτικά εργαλεία (ανοιχτά ψηφιακά μαθήματα, ανοιχτές δημοσιεύσεις, περιοδικά ανοιχτής πρόσβασης, ψηφιακές βιβλιοθήκες κ.α.). Μη κυβερνητικοί οργανισμοί όπως το wikimedia foundation διαχειρίζονται σημαντικά έργα (πχ wikipedia) με παγκόσμια εμβέλεια που εμπνέονται από τις αρχές της ανοικτής πρόσβασης. Οι άδειες Creative Commons αποτελούν ένα από τα θεσμικά εργαλεία που αναπτύχθηκαν προκειμένου να διευκολύνουν τη διαμοίραση της γνώσης και του πολιτισμού. Ένα αναμορφωμένο κίνημα «κατασκευαστών» («makers» – μια σύγχρονη εκδοχή του «φτιαξ’ το μόνος σου») διεκδικεί την επέκταση των αρχών της ανοιχτότητας στην υλική παραγωγή και εμπνέει τη δημιουργία νέων ανοικτών οργανωτικών σχημάτων καινοτομίας, όπως τα hakerspaces και τα fablabs. Τα κινήματα αυτά, πρωτοστατούν στους αγώνες για τη μεταρρύθμιση του δικαίου των ευρεσιτεχνιών και της πνευματικής ιδιοκτησίας.

Παράλληλα, οι πολίτες διεκδικούν ανοικτή πρόσβαση σε μια σειρά δεδομένα που διαχειρίζονται κυβερνητικοί οργανισμοί, η συγκέντρωση και επεξεργασία των οποίων έχει γίνει με δημόσιο χρήμα. Η απελευθέρωσή τους μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα της δημοκρατίας, της δημόσιας λογοδοσίας και να διευκολύνει τον συμμετοχικό σχεδιασμό και τη συμμετοχική λήψη αποφάσεων. Έργα πολιτισμού, όπως το αρχείο της ΕΡΤ, ή δεδομένα με άμεσες οικονομικές εφαρμογές (πχ γεωχωρικά) βρίσκονται συγκεντρωμένα σε δημόσιους οργανισμούς, συχνά απροσπέλαστα στους πολίτες με συνέπεια την κακή χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια διογκούμενη δραστηριότητα από τη σκοπιά των κυβερνήσεων στην αναζήτηση οδών αξιοποίησης της ανοιχτότητας σαν εργαλείο επιτάχυνσης της οικονομικής ανάπτυξης. Εδώ, διερευνήθηκαν τα παρακάτω ερωτήματα:

Ποιες είναι οι συνέπειες αυτών των πολιτικών; Ποιο είναι το ταξικό τους πρόσημο; Ποιες είναι οι διεκδικήσεις των κινημάτων και πώς θα μπορούσε να αρθρωθεί μια αριστερή πολιτική γύρω από την ανοιχτότητα στον πολιτισμό, την παιδεία και την παραγωγική ανασυγκρότηση; Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα σε επίπεδο πολιτικών και κινημάτων; Ποια είναι η διεθνής εμπειρία; Ποιες πρωτοβουλίες θα μπορούσε να αναλάβει μια κυβέρνηση της Αριστεράς;

iii) Χώρος, περιβάλλον, ενέργεια: εφαρμοσμένες πολιτικές στα κοινά αγαθά

Κεντρικοί άξονες της συζήτησης:

-Διεθνείς εμπειρίες αποκεντρωμένων συστημάτων διαχείρισης περιβαλλοντικών υποδομών

-Συνεταιρισμοί/συνεργατικά εγχειρήματα στον περιβαλλοντικό-ενεργειακό τομέα

-Συμπράξεις ΟΤΑ-συνεταιρισμών στα συναφή πεδία

-Η εμπειρία του Εκουαδόρ

iv) Ανοικτά δεδομένα και ελεύθερο λογισμικό στη Δημόσια Διοίκηση

Το σεμινάριο διοργανώθηκε από το Τμήμα Ψηφιακής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς.

Το Τμήμα Ψηφιακής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ επεξεργάζεται μια αριστερή προσέγγιση στο ζήτημα των ανοικτών δεδομένων και του ελεύθερου λογισμικού στη Δημόσια Διοίκηση. Εξετάζουμε τόσο την επίδρασή τους στον τρόπο προσέγγισης του μετασχηματιστικού εγχειρήματος για την κοινωνία και το κράτος, όσο και τις πρακτικές εφαρμογές τους (αλλά και τις επικουρικές πολιτικές) για την προώθηση μιας διαφορετικής λογικής στα σχετικά πεδία.

Συγκεκριμένα, στο σεμινάριο επιδιώξαμε να ανταλλάξουμε προβληματισμούς, να διερευνήσουμε δυνατότητες και να αντλήσουμε πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή πολιτικών που προωθούν τα ανοικτά δεδομένα και το ελεύθερο λογισμικό στη Δημόσια Διοίκηση. Στόχος μας είναι να εντοπίσουμε εκείνες τις πολιτικές πρωτοβουλίες που εντάσσουν τα συγκεκριμένα θέματα σε μια κατεύθυνση α) δημοκρατικού μετασχηματισμού του κράτους και β) κοινωνικής ενδυνάμωσης των πολιτών, μέσα από την επέκταση της έννοιας των Κοινών, συνεργατικών παραγωγικών υποκειμένων και διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου της Δημόσιας Διοίκησης.

v.) Τοπική Αυτοδιοίκηση: Συνεργασία και περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη/ Το παράδειγμα της συνεργατικής πόλης (Thecooperativecity)

Στο σεμινάριο δόθηκε έμφαση στη σημαντική υπάρχουσα διεθνή εμπειρία σε επίπεδο Δήμων και Περιφερειών, όπως τα παραδείγματα των partnercities και sharedregions (Βανκούβερ, Μπορντώ, Εμίλια Ρομάνα κ.α.), με τη συμμετοχή ερευνητών που έχουν εργαστεί ως σύμβουλοι στη συγκεκριμένη θεματική σε διαφορετικές χώρες.

Άξονες συζήτησης:

-Κοινωνικοί και οικονομικοί θεσμοί σε επίπεδο Δήμων και Περιφέρειας που μπορούν να υποστηρίξουν τη γνώση ως Κοινό Αγαθό για κοινωνικούς σκοπούς.

-Κοινωνική/αλληλέγγυα οικονομία και συνεργατικές πολιτικές για τα κοινά αγαθά.

-Ανοιχτά δεδομένα, φορολογική πολιτική υποστήριξης κοινωνικής οικονομίας, χρηματοδότηση και επενδύσεις υποστήριξης κοινωνικής οικονομίας, εκπαίδευση κοινότητας, εκπαίδευση επαγγελματιών, έρευνα.

Δώρα Κοτσακά

Σωτήρης Κοσκολέτος

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ http://www.efsyn.gr/  , https://poulantzas.gr

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in Computers and Internet and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s