ΟΜΗΡΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ (ιa)


(CYNECHEIA APO   22/1/16)

Εις Σελήνην

Μήνην αείδειν τανυσίπτερον έσπετε Μούσαι
ηδυεπείς κούραι Κρονίδεω Διός ίστορες ωδής:
ής άπο αίγλη γαίαν ελίσσεται ουρανόδεικτος
κρατός απ’ αθανάτοιο, πολύς δ’ υπό κόσμος όρωρεν
αίγλης λαμπούσης: στίλβει δέ τ’ αλάμπετος αήρ
χρυσέου από στεφάνου, ακτίνες δ’ ενδιάονται,
εύτ’ άν απ’ ‘Ωκεανοίο λοεσσαμένη χρόα καλόν
είματα εσσαμένη τηλαυγέα δία Σελήνη
ζευξαμένη πώλους εριαύχενας αιγλήεντας
εσσυμένως προτέρωσ’ ελάση καλλίτριχας ίππους
εσπερίη διχόμηνος: ό τε πλήθει μέγας όγμος,
λαμπρόταταί τ’ αυγαί τότ’ αεξομένης τελέθουσιν
ουρανόθεν: τέκμωρ δέ βροτοίς καί σήμα τέτυκται.
τή ρά ποτε Κρονίδης εμίγη φιλότητι καί ευνή:
η δ’ υποκυσαμένη Πανδείην γείνατο κούρην
εκπρεπές είδος έχουσαν εν αθανάτοισι θεοίσι.
Χαίρε άνασσα θεά λευκώλενε δία Σελήνη
πρόφρον εϋπλόκαμος: σέο δ’ αρχόμενος κλέα φωτών
άσομαι ημιθέων ών κλείουσ’ έργματ’ αοιδοί
Μουσάων θεράποντες από στομάτων εροέντων. 

Εις Διοσκούρους

‘Αμφί Διός κούρους ελικώπιδες έσπετε Μούσαι
Τυνδαρίδας Λήδης καλλισφύρου αγλαά τέκνα,
Κάστορά θ’ ιππόδαμον καί αμώμητον Πολυδεύκεα,
τούς υπό Ταϋγέτου κορυφή όρεος μεγάλοιο
μιχθείσ’ εν φιλότητι κελαινεφέϊ Κρονίωνι
σωτήρας τέκε παίδας επιχθονίων ανθρώπων
ωκυπόρων τε νεών, ότε τε σπέρχωσιν άελλαι
χειμέριαι κατά πόντον αμείλιχον: οι δ’ από νηών
ευχόμενοι καλέουσι Διός κούρους μεγάλοιο
άρνεσσιν λευκοίσιν επ’ ακρωτήρια βάντες
πρύμνης: τήν δ’ άνεμός τε μέγας καί κύμα θαλάσσης
θήκαν υποβρυχίην, οι δ’ εξαπίνης εφάνησαν
ξουθήσι πτερύγεσσι δι’ αιθέρος αΐξαντες,
αυτίκα δ’ αργαλέων ανέμων κατέπαυσαν αέλλας,
κύματα δ’ εστόρεσαν λευκής αλός εν πελάγεσσι,
ναύταις σήματα καλά πόνου σφίσιν: οι δέ ιδόντες
γήθησαν, παύσαντο δ’ οϊζυροίο πόνοιο.
Χαίρετε Τυνδαρίδαι ταχέων επιβήτορες ίππων:
αυτάρ εγών υμέων καί άλλης μνήσομ’ αοιδής. 


Εις Ξένους

Αιδείσθε ξενίων κεχρημένον ηδέ δόμοιο
οί πόλιν αιπεινήν νύμφης ερατώπιδος ”Ηρης
ναίετε, Σαιδήνης πόδα νείατον υψικόμοιο,
αμβρόσιον πίνοντες ύδωρ ξανθού ποταμοίο
”Ερμου καλά ρέοντος όν αθάνατος τέκετο Ζεύ

Εις Μούσας καί ‘Απόλλωνα

Μουσάων άρχωμαι ‘Απόλλωνός τε Διός τε:
εκ γάρ Μουσάων καί εκηβόλου ‘Απόλλωνος
άνδρες αοιδοί έασιν επί χθονί καί κιθαρισταί,
εκ δέ Διός βασιλήες: ο δ’ όλβιος όν τινα Μούσαι
φίλωνται: γλυκερή οι από στόματος ρέει αυδή.
Χαίρετε τέκνα Διός καί εμήν τιμήσατ’ αοιδήν:
αυτάρ εγών υμέων τε καί άλλης μνήσομ’ αοιδής. 

(SYNECHIZETAI)

Oι Ομηρικοί Ύμνοι αποτελούν μια συλλογή αρχαίων ελληνικών ύμνων σε μέτρο δακτυλικό εξάμετρο, το ίδιο που χρησιμοποιείται στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Στην Αρχαιότητα, οι ύμνοι αυτοί αποδίδονταν στον Όμηρο: η πρώτη αναφορά σε αυτούς σε γραπτό κείμενο γίνεται από τονΘουκυδίδη (iii.104). Ορθώς ο Wolf στα PROLEGOMENA AD HOMERUM έβγαλε το συμπέρασμα ότι αυτοί οι ύμνοι χρησίμευαν στους ραψωδούς ως προεισαγωγή στις επικές απαγγελίες.
Οι παλαιότεροι από αυτούς γράφτηκαν κατά τον 7ο αιώνα π.Χ. κι έτσι βρίσκονται ανάμεσα στα αρχαιότερα μνημεία της ελληνικής λογοτεχνίας. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι Ομηρικοί ύμνοι γράφτηκαν κατά την Αρχαϊκή περίοδο (7ος-6ος αιώνας π.Χ.), μερικοί θεωρούνται ως έργα της Ελληνιστικής Περιόδου.
Οι ύμνοι ποικίλουν σε μέγεθος: κάποιοι είναι σύντομοι και τελειώνουν σε τρεις ή τέσσερις σειρές, ενώ άλλοι καλύπτουν μέχρι και πεντακόσιους στίχους. Οι μεγαλύτεροι ύμνοι περιλαμβάνουν επίκληση, εγκώμιο και αφήγηση, κάποιες φορές εκτεταμένη. Τα περισσότερα σωζόμενα χειρόγραφα από τα Βυζαντινά χρόνια ξεκινούν με τον Τρίτο Ύμνο. Μια τυχαία ανακάλυψη το 1777, στη Μόσχα, έφερε στο φως τους δυο ύμνους που βρίσκονται στην αρχή της συλλογής, τον Ύμνο προς το Διόνυσο και τον Ύμνο προς τη Δήμητρα. Περιέχονται σε ένα μοναδικό χειρόγραφο του 15ου αιώνα και σώζονται σε αποσπασματική μορφή.
Οι 33 ύμνοι είναι αφιερωμένοι στους εξέχοντες θεούς της Ελληνικής μυθολογίας

PAGAN  hellenicpantheon.gr

Advertisements

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in θεα-τ-ρο=THEA-TER and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s