ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ- Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ (ID)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ  30/12/15)

ΤΟ «ΔΩΡΙΚΟΝ ΤΕ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΝΟΝ» ΕΘΝΟΣ

1. Ο Ηρόδοτος, σχετικά με το Ελληνικό έθνος ή άλλως τους Σπαρτιάτες, τους Αθηναίους κ.α., λέει τα εξής: «Ύστερα έβαλε μπρος να εξετάσει ποιοι ανάμεσα στους Έλληνες ήσαν οι δυνατότεροι, που θα μπορούσε να κάνει φίλους. Και ψάχνοντας βρήκε πως ξεχώριζαν οι Λακεδαιμόνιοι και οι Αθηναίοι, οι πρώτοι ανάμεσα στους Δωριείς, οι δεύτεροι ανάμεσα στους Ίωνες. Γιατί τα έθνη αυτά ήσαν τα πιο γνωστά, όντας τα παλιά χρόνια το τελευταίο Πελασγικό, το πρώτο Ελληνικό. Οι Αθηναίοι ποτέ ως τώρα δεν ξεσηκώθηκαν από τον τόπο τους, ενώ οι άλλοι ήταν πολυπλάνητοι. Γιατί όσο βασίλευε Δευκαλίων, κατοικούσαν τη Φθιώτιδα, στα χρόνια πάλι του Δώρου, του γιου του Έλληνα, τη χώρα στις πλαγιές της Όσσας και του Ολύμπου που τη λεν Ιστιαιώτιδα. Και αφότου και από την Ιστιαιώτιδα τους ξεσήκωσαν οι Καδμείοι, κατοικούσαν στην Πίνδο με το όνομα έθνος Μακεδνόν. Από εκεί πάλι άλλαξαν τόπο και πήγαν στη Δρυοπίδα και από εκεί έφτασαν πια εκεί που είναι, δηλαδή στην Πελοπόννησο, και ονομάστηκαν έθνος Δωρικό. (Ηρόδοτος Α, 57)

«Συγκροτούσαν δε το στόλο (τον Ελληνικό στη Μάχη της Σαλαμίνας) οι εξής: Από την Πελοπόννησο οι Λακεδαιμόνιοι με 16 πλοία, οι Κορίνθιοι, με τον ίδιο αριθμό πλοίων, το οποίον έδωσαν και εις το Αρτεμίσιον. Οι Σικυώνιοι, με δέκα πλοία, οι Επιδαύριοι με δέκα, οι Τροιζήνιοι με πέντε, οι Ερμιονείς με τρία. Όλοι αυτοί, εκτός των Ερμιονέων ανήκουν στο Δωρικό και Μακεδνόν έθνος, ελθόντες στην Πελοπόννησο από τον Ερινεόν και την Πίνδον(«εόντες ούτοι πλην Ερμιονέων Δωρικό τε και Μακεδνόν έθνος, εξε Ερινεού τα και Πίνδου»), και το τελευταίον από την Δρυοπίδα. Οι δε Ερμιονείς είναι καθαυτό Δρύοπες τους οποίους εξεσήκωσαν από τη σήμερον λεγόμενη Δωρίδα ο Ηρακλής και οι Μαλιείς. Εκ των Πελοπονησίων αυτοί ήσαν εις το στόλον (δηλαδή τον Ελληνικό στη Μάχη της Σαλαμίνας)» (Ηρόδοτος Η, 43)

Επομένως και σύμφωνα με τον Ηρόδοτο:  Α) Αρχικά όλοι οι άνθρωποι ήσαν βάρβαροι και σε κάποια στιγμή ξέκοψαν οι Πελασγοί (= οι Λακεδαιμόνιοι ή Σπαρτιάτες, οι Ίωνες ή Αθηναίοι, οι νησιώτες κ.α.) και αποτέλεσαν ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό, και μετά προσχώρησαν σ’ αυτό και πολλά άλλα βαρβαρικά φύλα. Β) Οι Δωριείς ήταν έθνος αφενός Ελληνικό, απόγονοι του Δώρου γιου του Έλληνα και αφετέρου πολυπλάνητο. Στα χρόνια του βασιλιά Δευκαλίωνα οι Δωριείς κατοικούσαν στη Φθιώτιδα. Από εκεί και επί βασιλιά Δώρου (απ΄ όπου πήραν το όνομα Δωριείς ) πήγαν στις πλαγιές της Όσσας και του Ολύμπου, στην Ιστιαιώτιδα. Από εκεί τους ξεσήκωσαν οι Καδμείοι και πήγαν και κατοίκησαν στην Πίνδο με το όνομα έθνος Μακεδνό. Τέλος από την Πίνδο κάποιοι από αυτούς πήγαν στη Δρυοπία και από εκεί στην Πελοπόννησο. Γ) Οι Λακεδαιμόνιοι, οι Κορίνθιοι, οι Σικυώνιοι, οι Επιδαύριοι, οι Τροιζήνιοι, οι Ερμιονείς της Πελοποννήσου που έστειλαν πλοία για απόκρουση των Περσών στον Ισθμό και στη Σαλαμίνα, εκτός των Ερμιονέων, ανήκουν στο Δωρικό και Μακεδνόν έθνος, που μετοίκησαν στην Πελοπόννησο από τον Ερινεόν και την Πίνδον.

2. Ο Θουκυδίδης, σχετικά με τους Δωριείς και τα πράγματα στην Ελλάδα μετά τα τρωικά, λέει (σε μετάφραση Ελ. Βενιζέλου) τα εξής: «Καθόσον και μετά τα Τρωικά ακόμη αι μεταναστεύσεις και νέαι εγκαταστάσεις εξηκολούθησαν εις την Ελλάδα, εις τρόπον ώστε δι’ έλλειψιν ησυχίας, δεν ημπόρεσεν αύτη να αναπτυχθή. Τωόντι, η μεγάλη βραδύτης της επιστροφής των Ελλήνων από την Τροίαν είχε προκαλέσει πολλάς πολιτικάς μεταβολάς, καθ’ όσον συχναί στάσεις εγίνοντο εις τας πόλεις και όσοι συνεπεία αυτών εξωρίζοντο ίδρυαν νέας τοιαύτας. Και οι σημερινοί Βοιωτοί, εκδιωχθέντες το εξηκοστόν έτος μετά την άλωσιν της Τροίας υπό των Θεσσαλών από την Άρνην, εγκατεστάθησαν εις την χώραν, η οποία σήμερον καλείται Βοιωτία, ενώ πρότερον εκαλείτο Καδμηΐς (μέρος, άλλωστε, αυτών ήτο ήδη εγκατεστημένον από πριν εκεί, και από αυτούς προήρχοντο οι Βοιωτοί που έλαβαν μέρος εις την εκστρατείαν κατά της Τροίας). Και οι Δωριείς με τους Ηρακλείδας κατέλαβαν την Πελοπόννησον το ογδοηκοστόν έτος. Ως εκ τούτου, μόλις μετά παρέλευσιν πολλού καιρού ησύχασεν οριστικώς η Ελλάς και ο πληθυσμός της έπαυσεν υποκείμενος εις βιαίας μετακινήσεις, οπότε και ήρχισε ν’ αποστέλλη αποικίας. Και οι μεν Αθηναίοι απώκισαν τας Ιωνικάς πόλεις της Μικράς Ασίας και τας περισσοτέρας νήσους του Αιγαίου πελάγους, οι δε Πελοποννήσιοι το πλείστον της Ιταλίας και Σικελίας και μερικά άλλα μέρη της λοιπής Ελλάδος. Όλαι αυταί άλλωστε αι αποικίαι ιδρύθησαν μετά τα Τρωικά». (Θουκυδίδης, Α 12)

Επομένως και σύμφωνα με το Θουκυδίδη (Α 3 – 19) : α) Η καθυστέρηση της επιστροφής των Ελλήνων από την Τροία είχε προκαλέσει πολλές πολιτικές μεταβολές, επειδή οι συχνές στάσεις στις πόλεις είχαν ω συνέπεια να εξορίζονται οι στασιαστές και αυτοί να ιδρύουν νέες πόλεις, β) Ογδόντα (80) χρόνια μετά τα Τρωικά ( δηλαδή κάπου το 1129 π.Χ.) οι Δωριείς με τους Ηρακλείδες έφυγαν από τη Στερεά και πήγαν και κατέλαβαν την Πελοπόννησο και αυτό το γεγονός ήταν η τελευταία μετακίνηση Ελληνικών φύλων, αφού έκτοτε ησύχασε οριστικά η Ελλάδα και άρχισε να κάνει αποικίες και οι μεν Αθηναίοι αποίκησαν τις ιωνικές πόλεις της Μ. Ασία και στα νησιά, οι Πελοποννήσου στην Ιταλία και Σικελία κ.α.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ

ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ο Πλάτωνας , σχετικά με την Κάθοδο των Ηρακλειδών με τους Δωριείς, αναφέρει ότι βασιλιάς του Άργους έγινε ο Τήμενος, της Μεσσήνης ο Κρεσφόντης και της Σπάρτης ο Πρόκλης και Ευρυσθένης, ο λόγος που στη Σπάρτη υπήρχαν μετά δυο βασιλιάδες, όλοι παιδιά του Ηρακλή και καλύτεροι ως αρχηγοί από τους απογόνους του Πέλοπα. Ακολούθως οι βασιλιάδες αυτοί ή οι τρεις Δωρικές πόλεις Σπάρτη, Μεσσήνη και Αργος έκαναν συνασπισμό με ηγέτιδα τη Σπάρτη για την αντιμετώπιση των διαφόρων εχθρών τους, πρβ: «Βασιλιάς του Άργους έγινε ο Τήμενος, της Μεσσήνης ο Κρεσφόντης και της Σπάρτης ο Πρόκλης και Ευρυσθένης…. Για την αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου, οι Δωριείς ένωσαν τις δυνάμεις τους, που ήταν μοιρασμένες στις τρεις πόλεις τους κάτω από την εξουσία βασιλιάδων που ήταν αδέλφια, γιοι του Ηρακλή. Ο στρατός αυτός ήταν ανώτερος από εκείνο που πολέμησε στην Τροία (υπονοεί του Μενελάου και του Αγαμέμνονα). Πρώτα-πρώτα, όλοι θεωρούμε ότι οι γιοί του Ηρακλή ήταν καλύτεροι αρχηγοί από τα εγγόνια του Πέλοπα. Τέλος, έλεγα ότι εκίνοι ήταν Αχαιοί, που είχαν νικηθεί από τους Δωριείς.»… (Πλάτων Νόμοι Γ, 683 – 686)

Ο Θουκυδίδης ( 3 – 9) αναφέρει ότι μετά τα Τρωικά, επειδή δεν υπήρχε πολιτική σταθερότητα στις περισσότερες Ελληνικές πόλεις κράτη, δεν ήκμασε καμιά από αυτές πλην της Σπάρτης, η οποία επειδή επί 400 χρόνια και ίσως και περισσότερο πριν από τον Πελοποννησιακό Πόλεμο είχαν πολιτική σταθερότητα, μπόρεσαν και έγιναν ισχυροί και να ηγεμονεύουν των άλλων πόλεων, πρβ: «Διότι επί τετρακόσια ήδη έτη προ του τέλους του παρόντος πολέμου, ίσως και ολίγον περισσότερον χρόνον, οι Λακεδαιμόνιοι διατηρούν το ίδιον πολίτευμα, και αυτός είναι ο λόγος, ένεκα του οποίου έγιναν ισχυροί και ημπόρεσαν να ρυθμίζουν και τα των άλλων πόλεων. Ολίγον χρόνον από την κατάλυσιν των τυράννων εις την Ελλάδα, έγινε και η μάχη του Μαραθώνας μεταξύ Περσών και Αθηναίων. Δέκα άλλωστε έτη μετά την μάχην αυτήν ο βάρβαρος ήλθε πάλιν με τον μεγάλον στρατόν και στόλον του εναντίον της Ελλάδος, διά να την υποδούλωση. Και ενώπιον του επικρεμασθέντος μεγάλου κινδύνου, οι Λακεδαιμόνιοι, λόγω του ότι ήσαν το ισχυρότερον Ελληνικόν κράτος, ανέλαβαν την αρχηγίαν των συμπολεμησάντων Ελλήνων» (Θουκυδίδης Α 18, μετάφραση Ελ. Βενιζέλου)

Ο Διόδωρος (Βίβλος 7, Αποσπάσματα 12) λέει ότι οι Λακεδαιμόνιοι, εφαρμόζοντας τους νόμους του Λυκούργου από ασήμαντοι έγιναν οι δυνατότεροι των Ελλήνων και διατήρησαν την ηγεμονία των Ελλήνων επί περισσότερα από 400 χρόνια. (Περισσότερα βλέπε πιο κάτω)

4. Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ & ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΚΡΗΤΗΣ (500-67π.Χ.)

1. Πριν τους Περσικούς πολέμους η Κρήτη ήταν ενιαίο κράτος, πλην της πόλης Λύκτος που μετά την κάθοδο των Δωριέων με τους Ηρακλείδες και την ανάπτυξη της εκδωρισθείσς Σπάρτης άρχισε να επιζητεί την ανεξαρτησία της από την Κνωσό και την ένωσή της με τους Σπαρτιάτες, επειδή θεωρούσε ότι οι κάτοικοί της ήταν πιο συγγενείς με τους Σπαρτιάτες

2. Μετά τους νικηφόρους Περσικούς πολέμους, οι Έλληνες μοιράστηκαν σε δυο στρατόπεδα. Από τη μια ήσαν αυτοί που ήθελαν ως ηγεμόνες της Ελλάδας την Αθήνα και από την άλλη αυτοί που ήθελαν την Σπάρτη, κάτι που δεν άρχισε να φέρει τον εμφύλιο, και ο οποίο δεν άργησε να παρασύρει και την Κρήτη, με συνέπεια να διασπαστεί από εννιαία που ήταν μέχρι τότε σε πολλές ανεξάρτητες πόλεις Κράτη: Κνωσός, Λύττος, Γόρτυνα, Κυδωνία, Ιτανος κ.α.

Στον ως άνω εμφύλιο πόλεμο ή άλλως Πελοποννησιακός πόλεμος, ο Θουκυδίδης λέει ότι η Κρήτη μαζί με τους περισσότερους νησιώτες: Χιώτες, Λέσβιους, Κερκυραίους, Ζακυνθινούς, Κυκλαδίτες κ.α. ήταν με το μέρος των Αθηνών. Αντίθετα όλες σχεδόν οι πόλεις της Πελοποννήσου (εκτός από τους Αργίτες και Αχαιούς), οι Μεγαρίτες, οι Βοιωτοί, οι Λοκροί, οι Μακεδόνες κ.α. ήσαν με το μέρος των Σπαρτιατών.

Ο Θουκυδίδης (Β, 169) αναφέρει επίσης ότι ο Κρητικός Νικίας, πρόξενος των Αθηναίων στη Γόρτυνα, κάλεσε τους Αθηναίους να στείλουν καράβια εναντίον της Κυδωνίας, οι οποίοι ήσαν εχθρικοί απέναντι των Αθηνών, ώστε να καταλάβουν και να πάνε με τους Αθηναίους. Στην πραγματκότητα όμως, για να ικανοποιήσουν οι Γορτύνιοι την Πολίχνη, γείτονα πόλη των Κυδωνιατών. Οι Πολιχνίτες με τους Αθηναίους μόλις έφτασαν τα καράβια των Αθηναίων ρήμαξαν τους Κυδωνιάτες.

Ο Θουκυδίδης (Ζ, 57) αναφέρει επίσης ότι οι Κρήτες και οι Αιτωλοί ακολούθησαν ως μισθοφόροι στην εκστρατεία των Αθηναίων στη Μεγάλη Ελλάδα κατά την εποχή του εμφύλιου μεταξύ Σπαρτιατών και Αθηναίων, πρβ: «Οι Κρήτες και οι Αιτωλοί ηκολούθησαν ωσαύτως ως μισθοφόροι. Οι Κρήτες θα επροτίμων βέβαια να εκστρατεύσουν υπέρ των κατοίκων της Γέλας, την οποίαν είχαν αποικίσει από κοινού μετά των Ροδίων, χάριν του μισθού όμως, συνήνεσαν να εκστρατεύσουν εναντίον των αποίκων των». (Θουκυδίδης Ζ, 57)

3. Ο Διόδωρος Σικελιώτης (βίβλος 16, 62) αναφέρει ότι επί εποχής Φιλίππου του Μακεδόνα κάποιοι Κνώσιοι πήγαν στη Λακωνική Μαλέα και στρατολόγησαν μισθοφόρους με αρχηγό το Φάλαικο και κατέλαβαν τη πόλη τη Λύκτο. Κατόπιν αυτού οι Λύκτιοι ζήτησαν την βοήθεια των Σπαρτιατών. Οι Σπαρτιάτες με στρατηγό τον Αρχίδαμο ήταν τότε έτοιμοι με στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις να πάνε στην Ιταλία προκειμένου να βοηθήσουν τους Ταραντίνους που ήταν σε πόλεμο με τους Λευκαντούς, αντί αυτού προτίμησαν να πάνε να βοηθήσουν λέει τους Λύκτιους ως συγγενείς, κάτι που έκαναν. Ο Φάλαικος και οι μισθοφόροι του ήταν από τη Φωκίδα-Λοκρίδα και είχαν πάει στην Πελοπόννησο, γιατί είχαν κάνει συμφωνία με το Φίλιππο να φύγουν από εκεί για να μη τους σκοτώσει, επειδή λεηλάτησαν το μαντείο των Δελφών. Ωστόσο ο Φάλαικος μετά σκοτώθηκε στην Κυδωνία, όταν πήγε να την καταλάβει και δεν το κατόρθωσε. Επομένως αφού η πόλη Λύκτος μέχρι την εποχή του Φίλιππου δε είχε δική της φρουρά, όπως προφανώς και η Κυδωνία, άρα μέχρι τότε οι Κρητικές πόλεις δεν ήταν διασπασμένες. Αυτό έγινε μετά από το γεγονός αυτό και την ανάμειξη των Σπαρτιατών στα θεματα της Κνωσού.

4. Στην Κρήτη κατά την περίοδο που οι Μακεδόνες άρχισαν να γίνονται το πιο ισχυρό Ελληνικό φύλο αναπτύχτηκε ένα φιλομακεδονικό κλίμα. Οι μεγάλες πόλεις Κνωσός, Κυδωνία, Υρτακίνα κ.α. πρωτοστάτησαν σ’ αυτό. Οι Σπαρτιάτες που πρωστατευαν τη Λύκτο ανησύχησαν έστειλαν τον Αγησίλαο, αδελφό του βασιλιά της Σπάρτης για να περιστείλει το φιλομακεδονικό ρεύμα. Αυτός υποκίνησε κάποιες Κρητικές πόλεις σε πειρατικές ενέργειες κατά της ελεύθερης σύνδεσης και επικοινωνίας του Αλέξανδρου με την κυρίως Ελλάδα. Η αντίδραση του Αλέξανδρου ήταν άμεση. Έστειλε τον ναύαρχο Αμφοτερό να διαλύσει την Σπαρτιάτικη παρουσία στην Κρήτη. Στην εκστρατεία του Μ. Αλέξανδρου στην Ασία, εκτός από τον Κρητικό ναύαρχο Νέαρχο συμμετείχαν και πάρα πολλοί Κρήτες ναύτες και τοξότες.

5. Κατά τον 3ο π.Χ. αιώνα επιρροή στην Κρήτη προσπάθησαν να αποκτήσουν οι Πτολεμαίοι, το Ελληνιστικό βασίλειο της Αιγύπτου. Η ανάγκη ελέγχου των θαλασσίων δρόμων της ανατολικής Μεσογείου ώθησε τους Πτολεμαίους να ενδιαφερθούν για την Κρήτη, που αποτέλεσε το κέντρο της εξωτερικής τους πολιτικής. Αφορμή για να αναμειχθούν στα Κρητικά πράγματα τους έδωσαν οι Ιτάνιοι, όταν βρισκόμενοι σε διαμάχη με τούς Πραισίους για τον έλεγχο του Ιερού του Δικταίου Διός τους κάλεσαν σε βοήθεια. Ο φιλόδοξος και δυναμικός βασιλείας της Αιγύπτου Πτολεμαίος Φιλάδελφος Β΄ έστειλε τον ναύαρχο Πάτροκλο, που εγκαταστάθηκε στην Ίτανο, δημιουργώντας ένα Πτολεμαικό προτεκτοράτο που διατηρήθηκε περίπου δύο αιώνες. Το Ιερό του Δικταίου Διός τοποθετείται κοντά στην περιοχή του σημερινού Παλαίκαστρου Σητείας. Η επιρροή των Πτολεμαίων φαίνεται να επεκτάθηκε σε όλη την Κρήτη .Αυτό μαρτυρούν επιγραφές και τιμητικά ψηφίσματα που βρέθηκαν σε διάφορες πόλεις, όπως στην Γόρτυνα, στην Ελεύθερνα, στην Λάππα, στη Φαλάσαρνα κ.α.

Αλλά δεν ήταν μόνο οι Πτολεμαίοι που επιχείρησαν, και πέτυχαν, να διεισδύσουν και να προσεταιριστούν τις Κρητικές πόλεις. Το ίδιο έκαναν και άλλα Ελληνιστικά βασίλεια. Έτσι κατά καιρούς διάφορες πόλεις τις Κρήτης είχαν συνάψει σχέσεις φιλίας με διάφορα Ελληνιστικά βασίλεια. Τέτοιες ήταν η περίπτωση της Λύκτου που συμμάχησε με το βασίλειο των Σελευκιδών, και της Ελεύθερνας και Ιεράπυτνας με το βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο τον Δόσωνα. Ένας άλλος βασιλιάς της Μακεδονίας, ο Φίλλιπος Ε΄, που ονειρευόταν να κυριαρχήσει σε όλο τον Ελληνικό χώρο, με την πολιτική του στο Αιγαίο έμπλεξε την Κρήτη σε περιπέτειες. Βλέποντας ότι η πανίσχυρη Ρόδος, που έλεγχε όλους τους θαλάσσιους δρόμους με τον στόλο της ήταν εμπόδιο στα σχέδια του, εξώθησε σε πειρατεία την Ιεράπυτνα και την Ολούντα εναντίον των Ροδίων. Οι Ρόδιοι απάντησαν συμμαχώντας με τους Ρωμαίους, που ξεκίνησαν πόλεμο κατά του Φιλλίπου και ύστερα συμμάχησαν με την Κνωσό, για να επιτεθούν και οι δύο μαζί κατά των συμμάχων του Φίλλιπου, Ιεράπυτνας και Ολούντας. Ο πόλεμος αυτός που ονομάζεται Κρητικός πόλεμος τελείωσε με βαριά ήττα της Ιεράπυτνας και της Ολούντας. Όλες αυτές οι εξωτερικές διεισδύσεις στην Κρήτη είχαν σαν αποτέλεσμα το αποκορύφωμα των εσωτερικών εντάσεων και αντιθέσεων, με άμεση συνέπεια να σημειωθούν οι σκληρότεροι και πιο αιματηροί πόλεμοι.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ  ΒΙΒΛΙΟ  «ΚΡΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», Α. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in Books and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s