ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΔΙΑΛΕΚΤΟΙ ΚΑΙ ΝΟΥΣ 5


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ 15/11/15)

Μέρος 5ον: «Ξένες γλώσσες» – Διάλεκτοι της Ελληνικής.
Από τα προηγούμενα καθίσταται σαφές ότι οποιαδήποτε απόπειρα να γίνει ονοματοδοσία η οποία δεν πηγάζει από την Ελληνική καταλήγει σε ηχητικά συμπλέγματα αφ’ ενός  σημειολογικά-συμβατικά αφ’ ετέρου νοηματικώς πτωχά. Για παράδειγμα η «λέξις» «quarz» (προφ. κουόρτζ) η οποία εφευρέθηκε μόνον και μόνον γιατί είχαν βαρεθεί να χρησιμοποιούν λέξεις Ελληνικές. Η «λέξις»  «quark» (προφ. κουάρκ, προερχόμενη κατά πάσα πιθανότητα από το «όνομα» ενός «ήρωα» κινουμένων σχεδίων) για να περιγράψει τα προκύπτοντα σωματίδια κατά τις πυρηνικές σχάσεις, διασπώντας την αρμονική ακολουθία των όρων «ηλεκτρόνιον -πρωτόνιον – νετρόνιον». Η «λέξις» «blue tooth» (προφ. μπλου τουθ) = «μπλε δόντι» (τρέχα γύρευε δηλαδή) για να περιγράψει την συσκευή ή  μέρος μιας συσκευής ασυρμάτου μεταβιβάσεως δεδομένων,  (βλ. παρακάτω στο μικρολεξικόν το Ελληνικόν αντίστοιχον «δοτομεταβιβαστής»).
Είδαμε επίσης ότι από την ετυμολογία μίας λέξεως μπορούμε να κατανοήσουμε το περιεχόμενό της. Επίσης αντιλαμβανόμεθα και το ποιοτικής στάθμης μήνυμα που εμπεριέχεται στην λέξι. Π.χ.
Η λέξις «ωρο-λόγιον» παρότι σχετικώς σύγχρονη υποδηλώνει αυτό το οποίον την «ώρα»  «λέγει». Για τον Άγγλο το αντίστοιχον «clock» το πολύ πολύ να του θυμίσει το ήμισυ του κλικ-κλοκ.
Η λέξις «άγαλμα» προέρχεται από το «αγάλλομαι». Ήτοι «άγαλμα» είναι αυτό που βλέποντάς το«αγάλλεσαι». Και πράγματι για τον αρχαίο Ελληνα το άγαλμα προσέφερε αγαλλίασι οπτική και ψυχική. Για τον Άγγλο η αντίστοιχη λέξις «statue» = «άγαλμα» (εκ του Ελληνικού «στάσις») το πολύ πολύ να τον οδηγήσει σε κάτι το «στατικόν», διότι αυτό του επιτρέπεται να αντιληφθεί. Κάτι το οποίο απλώς στέκεται.
Αυτή η υποβάθμισις του περιεχομένου των λέξεων δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε όμως και εσκεμμένη. Δείχνει απλώς το εύρος των νοημάτων που διεχειρίζετο την στιγμή διαμορφώσεως αυτών των λέξεων ο κάθε λαός. Βάσει λοιπόν των δυνατοτήτων του και των αντιλήψεών του αποκωδικοποιούσε τις αντίστοιχες λέξεις.
Π.χ. Ενώ ο Έλλην λέει «υπο-λογίζω» όταν κάνει χρήσι των αριθμών, δηλαδή τους θέτει «υπό τονλόγον», ο ‘Αγγλος λέει απλώς «calculate» (λατ. calculus) εκ του Ελληνικού «κάχληξ-χάλιξ», του χαλικιού δηλαδή. Διότι για τους Ρωμαίους η χρήσις των αριθμών ήταν αντιληπτή με τη βοήθεια των χαλικιών (ή των βόλων) και όχι με την  βοήθεια του λόγου.
Ενώ ο Έλλην λέει «Ολυμπιακοί Αγώνες» ο Άγγλος παραθέτει απλώς το «Olympic Games» = «Ολυμπιακά παίγνια ή παιχνίδια».
Ενώ ο Έλλην λέει «ηθο-ποιός» εννοεί αυτόν ο οποίος «ποιεί ήθος», αντιθέτως ο Άγγλος λέει απλώς«actor»= εκ του Ελληνικού «άκτωρ» δηλ. αυτόν τον οποίος απλώς δρά.
Και όταν ο Έλλην λέει «πυγ-μαχία» και εννοεί την δια πυγμών μάχη ο Άγγλος απλώς συγκρατεί το«Πυξ» = «γροθιά» χονδροκόβοντάς το σε «box».
Όσον αφορά την μεταφορά αυτή των ελληνικών λέξεων στα ξένα λεξιλόγια (εδώ επικεντρωνόμαστε στο αγγλικόν) η οποία κάθε άλλο παρά αποσπασματική ή επιφανειακή είναι, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:
Υπάρχουν λέξεις στις οποίες διατηρήθηκε εν μέρει η οπτική μορφή και η προφορά και παρηλλαγμένη  η έννοια. Π.χ.
«idiot» προφ. «ίντιοτ» = ηλίθιος, παράγεται, από το «ιδιώτ-ης».
«enjoy» προφ. «εντζόι» = χαίρομαι, διασκεδάζω, από το «εν + ζωή».
«engineer» προφ. «εντζινίεαρ»= μηχανικός, από το «εν + γένος», εκ του «γένος» =>
«γονίδιον» => «genious» => «τζίνι». Ο δαιμόνιος δηλαδή.
Υπάρχουν λέξεις στις οποίες διατηρήθηκε η οπτική μορφή, εν μέρει η προφορά και πλήρως η έννοια. Π.χ.
«micro» προφ.  «μάικρο» = μικρό.
«idea» προφ. «αϊντία» = ιδέα και όχι αηδία όπως θα βόλευε μερικούς.
«asylum» προφ. «ασάιλουμ» = άσυλον
Υπάρχουν λέξεις στις οποίες διατηρήθηκε παρηλλαγμένη η οπτική μορφή και η προφορά και πλήρως η έννοια. Π.χ.
«roof» προφ.  «ρούφ» = οροφή => ο-ροφ-ή => ροοφ με αποκοπή του «η» και αντιμετάθεσι
του «ο και «ρ»
«air compresser» προφ. «έιρ κομ-πρέσορ» = αεροσυμπιεστήρ εκ του αήρ  + συν (λατ.
cum) + πίεσις
«cenobite» προφ. «κενομπάιτ» = κοινό-βιον
Υπάρχουν λέξεις στις οποίες διατηρήθηκε παρηλλαγμένη η οπτική μορφή και η προφορά και η έννοια. Π.χ.
«girl» προφ. «γκέρλ» = κορίτσι, εκ του Ελληνικού κο-ρ-ού-λα όπου η διατήρησις των συμφώνων
ως πλέον ισχυρών είναι προφανής.
«garden» προφ. «γκάρτεν»= κήπος, εκ του Ελληνικού χόρτος = τόπος καλλιεργημένος
και περιφραγμένος (κατ’ άλλη εκδοχή εκ του «αρδεύω»).
«police» προφ. «πολίς» = αστυνομία εκ του Ελληνικού πόλις = πολιτεία, (γερμ. polizei, ιτάλ. polizia, τουρκ. politia.)
Υπάρχουν τέλος λέξεις στις οποίες διατηρήθηκε και η οπτική μορφή και η προφορά και η έννοια. Π.χ.
«analysis» = ανάλυσις
«cacophonous» = κακόφωνος
«maniac» = μανιακός
Υπάρχουν όμως και πάμπολλες έννοιες οι οποίες δεν μπορούν να μεταφραστούν σε κάποια «γλώσσα». Αυτές συνήθως χρησιμοποιούνται αυτούσιες. Π.χ.
«Έρως» = έλξις φυσική μορφική πρωτίστως και εν συνεχεία ψυχική – πνευματική μεταξύ ομοειδών και ετερωνύμων = «eros» και όχι απλώς «love» το οποίον σημαίνει «αγάπη» χωρίς να μπορεί να αποδώσει την βαθύτερη έννοια του έρωτος.
«Λόγος» = λογική = «logos» και όχι απλώς ομιλία = «speech».
«Χάος» που μοναδικώς αποδίδεται ως «chaos».
Μία πιο ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα του όγκου των λέξεων που εμπεριέχονται στα ξένα λεξιλόγια (γαλλικής, ισπανικής, γερμανικής, αγγλικής κλπ.) μπορείτε να αποκομίσετε από τα μνημειώδη έργα της Άννας Τζιροπούλου Ευσταθίου «Πώς η ελληνική γονιμοποίησε τον ευρωπαϊκό λόγο» (εκδ. Νέα Θέσις 1995) και «Έλλην Λόγος» (εκδ. Γεωργιάδης).
Θεωρώ ότι ο βαθμός αλλοιώσεως κάποιας λέξεως έρχεται σε άμεση συνάρτησι με το νοηματικό της επίπεδο (λέξεις υψηλού νοηματικού επιπέδου παραμένουν αναλλοίωτες) αλλά και το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την μετάδοσί της μέχρι σήμερα.
Γενικώς μπορούμε να θεωρήσουμε τουλάχιστον 4 τέτοια χρονικά διαστήματα.
1ον. Αφορά την μετάδοσιν λέξεων κατά την προκατακλυσμιαία εποχή (12.000 π.σ.χ.). Γι’ αυτό η αλλοίωσίς των είναι ιδιαιτέρως μεγάλη και δυσκόλως αναγνωρίσιμη.
2ον. Αφορά την μετάδοσιν λέξεων κατά την ακμή της μινωικής και μυκηναϊκής περιόδου  (3η – 1η χιλ. π.σ.χ.). Σε αυτές η αλλοίωσις είναι μικρότερη και συνεπώς η αναγνώρισις είναι ευκολοτέρα.
3ον. Αφορά την μετάδοσιν (κυρίως προς την λατινική) λέξεων της κλασικής περιόδου (5ος-4ος αι. π.σ.χ).
4ον. Αφορά την περίοδον της αναγεννήσεως (15ος αι. σ.χ.) και εφ’ εξής κατά την οποίαν οποιαδήποτε νεοεισαχθείσα λέξι ή έννοια λαμβάνεται σχεδόν αυτούσια από την Ελληνική.
Οι δύο πρώτες περίοδοι έχουν αφήσει έντονα τα σημάδια της επιρροής τους σε γλώσσες εκτός του ευρωπαϊκού χώρου, όπως στις πολυνησιακές, τις νοτιοαμερικανικές, την αραβική και την εβραϊκή. Κατά πάσα πιθανότητα οι πολυνησιακές και νοτιοαμερικάνικες επηρρεάσθηκαν και από τις δύο περιόδους ενώ η αραβική και εβραϊκή μόνον από την δεύτερη.
Το γεγονός της επιδράσεως της Ελληνικής στις πολυνησιακές και νοτιοαμερικανικές διαλέκτους έχει αρκούντως επισημανθεί από το περιοδικόν «ΔΑΥΛΟΣ». Επίσης στις λατινογενείς, νορβηγική, τουρκική κλπ. κλπ. και δεν συμμαζεύεται…
Όσον αφορά την αραβική και εβραϊκή (κυρίως την δεύτερη) τα πράγματα ήταν περισσότερο ομιχλώδη.

Τα στοιχεία ήταν πενιχρά έως ανύπαρκτα ώσπου το 1982 ο Εβραίος  Joseph Yahuda εκδίδει ένα μοναδικό έργο που αποδείκνυε του λόγου το αληθές. «Hebrew is Greek» («Τα Εβραϊκά είναι Ελληνικά») εκδ. Becket Publications Oxford 1982. Στο βιβλίο αυτό αποκαλύπτεται η Ελληνική προέλευσις της εβραϊκής. Βεβαίως ο κ. Yahuda προσπαθεί να μετριάσει αυτήν την επίδρασι λέγοντας: «Τα Εβραϊκά μπορούν να εξηγηθούν καλύτερα με τα Ελληνικά και τα Ελληνικά  με τα Εβραϊκά». Επίσης προσπαθεί να συνδέσει φυλετικώς τους Έλληνες με τους Εβραίους. «εύρωμεν ως εξ ενός γένους Ιουδαίοι και Λακεδαιμόνιοι και εκ της προς Αβραμον οικειότητος». «Ιουδαϊκή αρχαιολογία» (από το 1ο εσώφυλλον του βιβλίου).  Αλλού, με μια δόσι απαρηγόρητης και απροσδιόριστης  «νοσταλγίας» να τους υπερκεράσει «It can therefore be said that, pro tanto, the Hebrews (Asiatic Greeks) are more Greekthan the (European) Greeks.» «Οι Εβραίοι (Ασιάτες Ελληνες) είναι πιο Έλληνες από τους (Ευρωπαίους) Έλληνες.» (σ. 664). Και αλλού, με μια δόσι απολογητική ή υπερασπιστική να τους εξισώσει«Therefore, it can rightly be claimed that the Bible is as Greek as Homer.» «.Η Βίβλος είναι τόσο Ελληνική όσον ο Ομηρος» (σ.663).
Η τακτική αυτή δεν είναι καθόλου υγιής και δεν θα θέλαμε να την συνδυάσουμε με άλλου είδους παρόμοιες τακτικές. Παρ’ όλα αυτά το έργον του παραμένει μοναδικό γιατί τολμά να δεχθεί και να συνδράμει (έστω και με ύποπτες προεκτάσεις) κάτι τον οποίον η συμβατική αρχαιολογία, ιστορία, γλωσσολογία αποστρέφονται. Την επίδρασιν της Ελληνικότητος στο παρελθόν.
Πολλές εργασίες (η ανάπτυξις των οποίων ξεφεύγουν της παρούσης), αποδεικνύουν τις Ελληνικές επιδράσεις στις γλώσσες όλου του κόσμου σε τέτοιον βαθμόν ώστε να μην θεωρούνται ως ξεχωριστές, αλλά κατ’ ουσίαν διάλεκτοι της Ελληνικής.
Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων όλα αυτά δεν τα λέμε μεροληπτώντας ως Έλληνες. Τα λέμε διότι έτσι είναι. Το επιβάλει ο στοιχειώδης σεβασμός στην αναγνώρισι του αληθούς.
Ένα σημερινό  τεχνοκρατικό παράδειγμα είναι η παραδοχή ότι: «όλα τα κράτη  χρησιμοποιούν δίτροχα οχημάτα (μοτοσυκλέτες) αλλά δεν τα κατασκευάζουν. Κι αυτό διότι (μέχρι πριν λίγα έτη τουλάχιστον) το 99% της οικουμενικής παραγωγής  ανήκε στις ιαπωνικές εταιρείες». Παρομοίως οφείλουμαι να παραδεχτούμε ότι «σήμερα, πολλά προϊόντα (σχεδόν τα πάντα, ασχέτου ποιότητος), κατασκευάζονται στην Κίνα».

Ευρύμαχος

PEEGEE  SCHIZAS

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s