ΠΕΛΑΣΓΙΚΑ ΕΤΥΜΑ (ΙΙ)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ  5/02/15)

ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΜΕ ΡΙΖΑ ΒΑ-.
Τοπωνύμια έχοντα σχέσι με υγρό στοιχείο και ρίζα ΒΑ- υπάρχουν επίσης πολλά όπως π.χ.
Βαγαράσι=λίμνη στην Μ. Ασία
Βάγια=όρμος στην βόρεια Αίγινα και Αστυπάλαια
Βάλη=στενή λωρίς θαλάσσης εισχωρούσα σε ξηρά
Βαλμάδα=Παλαιά ονομασία κοινότητος παρά τον Αξιό -οι σοφοί της άλλαξαν όνομα για να
μην είναι …σλαβικό-, κοινότης επαρχίας Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας
Βάνι=ΒΑ άκρο της νήσου Μήλου
Βαπόρι=ακρωτήριο της Σύρου
Βάτα=πόλις και λιμήν των Β.-Β.Α. ακτών του Ευξείνου
Βάταλος=ακρωτήριον στην Δυτική Κρήτη
Μερικά τοπωνύμια της ρίζας Β Α- από την διασπορά των Πελασγών είναι τα…
Βάγια Άκρα=Ινδικό ακρωτήριο κατά Αρριανόν
Βαλέτα Μάλτας,
Βαλέντια στην Ισπανία
Βαλτική
Βαγδάτη
Βάλχεν=λίμνη Βαυαρίας
Βαλχερέν=νήσος Ολλανδίας
Βάνδα=ποταμός Φινλανδίας
Βανδέα=παράλιος νομός Γαλλίας
Βαρζούγκα=ποταμός της δυτικής Ρωσσίας
Βαρία=πόλις όπου τα αρχαία υδραγωγεία της Ρώμης
Βάρκη=παραλιακή πόλις της Κυρήνης
Βάρνα=λιμήν της Βουλγαρίας
Βαράνο=λιμνοθάλασσα ανατολικής Ιταλίας
Βατικανό=ακρωτήριον στην Δυτική Ιταλία
Αυτή η ρίζα έδωσε στους Άγγλους το water, wet, wash, bath, vapor και στους Γερμανούς το  wasser κλπ.

Στο προηγούμενο τεύχος προσεγγίσαμε την ετυμολογία του ΒΑΡΔΑΡΙ μέσω της ρίζας ΟΥΡ-
Αν αυτή η ετυμολόγησις δεν κρίνεται επαρκής, τότε, μέσω της ρίζας ΒΑ- μπορούμε να
ισχυριστούμε ότι το ΒΑ-=ύδωρ και ΔΑ-=γη δίνουν ΒΑΡΔΑΡΙ δηλαδή την γη την οποία
διαρρέει ύδωρ, ή ρέων δια της γης ύδωρ και συγκεκριμένα ο Αξιός ποταμός. Πάντως
σλαβικό δεν προκύπτει…
ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΜΕ ΡΙΖΑ ΒΕ-.
Βέδοβα=χωριό στο Λιμνοχώρι Πατρών
Βεδούρα=δοχείο όπου πηγνύεται το γιαούρτι
Βέζιρα=χωριό παρά τον ποτάμο Λύκο στην Μ. Ασία
Βελίκα=ποταμός στην Κορώνη
Βελίτσα=τμήμα του Αλιάκμονος
Βενέτικο=ακρωτήριον της Προποντίδος, νήσος της Μεσσηνίας, βραχονησίς Νοτίας Χίου
Βέρβενη=παλαιά ονομασία της Κρυόβρυσης Ηλείας

Βερβερία=Βαρβαρία=Μπαρμπαριά=όνομα όλων των παραλιακών χωρών της Β. Αφρικής
πλήν Αιγύπτου
Βερβερούδα=χωριό, ακρωτήριον και όρμος του Αργολικού κόλπου
Βερδίτσα=παλαιό όνομα του χωριού Αυλάκι της επαρχίας Βάλτου
Βερενίκη
Τοπωνύμια της ρίζας BE- της διασποράς είναι τα…
Βεγγάζη, Βεγγάλη
Βέλγαι=Κελτικός λαός μεταξύ Σηκουάνα και Μάρνη
Βέλγιο
Βέλτε=δύο δυτικότεροι πορθμοί του πορθμού στο Κάτεγατ της Βαλτικής
Βενετία
Βενλό=πόλις Ολλανδίας στον ποταμό Μόζα
Βέρα=Ισπανική πόλις με λιμένα
Βερεζίνας=ποταμός της κεντρικής Ευρωπαϊκής Ρωσσίας
Βερκοβίτσα=Βουλγαρική πόλις επί του Όγκουστ, παραποτάμου του Αουνάβεως
Βερόνα=πόλις της Ιταλίας επί του ποταμού Αδίγη
Βέσβικος=νήσος της Προποντίδος ,
Βετλούγκα=ποταμός εκβάλων στον Βόλγα
Βέττερ=λίμνη της Σουηδίας
ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΜΕ ΡΙΖΑ ΒΙ-.
Βίανα=πόλις και λιμήν της Πορτογαλίας, αποικία Κρητών παρά τον Ροδανό της Γαλλίας
Βιβάρα=νήσος στον κόλπο της Νεαπόλεως
Βιβάρι=λιμήν του Αργολικού κόλπου, νεωτέρα ονομασία της κυριότερης πηγής του Ευρώτα
ποταμού
Βιγλίκα=κόλπος στην Ρόδο
Βιθύνιον=πόλις της Βιθυνίας με ιαματικές πηγές
Βίκος=μεγάλη στάμνα
Τοπωνύμια της διασποράς
Βιλαίν=ποταμός της Γ αλλίας
Βισύ=Γαλλική λουτρόπολις
Βιτίμ=ποταμός της Σιβηρίας
Βιττέλ=πόλις της Γ αλλίας με ιαματικές πηγές και γνωστό εμφιαλωτήριον μεταλλικού ύδατος

ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΜΕ ΡΙΖΑ ΒΥ-, ΒΩ-.
Βυβλίς=παλαιοτέρα ονομασία της Μήλου
Βύζας-Βυζάντιον και μάλιστα ερείπια Βυζαντίου προσφάτως ανακαλυφθέντα εις Ινδίας.
Βύγκ=ποταμός της Ρωσσίας
Βωμιείς=αρχαίος λαός κατοικών στις πηγές του Ευήνου
Βω =καντόνιον της Ελβετίας όπου η λίμνη της Γενεύης και που διαρρέεται υπό του Ροδανού
Στην ρίζα FY- όπου δίγαμμα Γ (το οποίο μετετράπη σε δασεία αργότερα) και Υ- βρίσκουμε
το ΓΥ-ΔΑ-ΩΡ=δασεία και Υ-Δωρ αλλά και το ΕΥετός=υετός=ιαπετός=βροχή
Στην ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ έχουμε παραδείγματα της ρίζας αυτής σε σχέσι με το υγρό στοιχείο
όπως…
Βιθυνίς=ερωμένη του Ποσειδώνος
Βήρωσσος=μυθολογικός πατήρ της Τανάιδος (σημερινού ποταμού Δόν), σύζυγος της αμαζόνος  Λυσίππης

Βεργίων=υιός του Ποσειδώνος
Βάβυς=υιός του ποταμού Μαιάνδρου
Βαιώτις=επωνύμιον της Αφροδίτης στις Συρακούσες
Μετά τα παραπάνω, είναι εύκολο να ετυμολογήσουμε την ΑΦΡΟΔΙΤΗ στην λατινική ως
\ΈΝυ8=βε-να=δηλ. ροή ύδατος το οποίον προσδιορίζει επακριβώς την εσωτεριστική
ενέργεια την εκπορευόμενη εκ της Θεάς.
Αν επίσης αναζητούμε την ετυμολογία της ΓΟΡΓΟΝΑΣ τότε βλέπουμε στην παλαιότερη λέξι
ΒΕ-Ρ-ΓΟΝΑ όπου το ύδωρ είναι το πρώτο συνθετικό και το δεύτερο συνθετικό είναι η ΓΟΝ
Α=ΚΟΝΑ=ΚΥΝΑ=ΚΟΝΑΙΚΑ=ΓΥΝΑΙΚΑ.
ΒΟΙΩΤΙΑ
Πολλοί ψάχνουν την ετυμολογία της Βοιωτίας στην δήθεν σχέσι της με βόδια. Το αρχικό ΒΟ-
όμως βοά για σχέσι του τόπου αυτού με νερό άρα Βο-ιωτία η γη με πολλά νερά.
Πράγματι, η πανίερος Μυθολογία μας πληροφορεί ότι το παλαιότερο όνομά της ήτο Μεσαπία.
Η λέξις Απία εσήμαινε χερσόνησος και ήτο παλαιότερον όνομα της Πελοποννήσου.
Παρατηρώντας τον χάρτη βλέπουμε ότι η Βοιωτία είναι στο μέσον της χερσονήσου η οποία  καταλήγει στην Αττική άρα ήτο Μεσαπία. Βασιλεύς της ήτο ο Ώγυγος, γνωστός από τον ομώνυμο Κατακλυσμό.
Το ύδωρ στα πελασικά-αλβανικά ακόμη και σήμερα λέγεται ού(γ)ι όπου το γάμα σχεδόν
δεν προφέρεται. (Τελικώς, τι γλώσσα μιλούν οι Αλβανοί; και εμείς γιατί νάμαστε με το ζόρι  ανάδελφοι;) Με την συνηθεστάτη τροπή του ου- σε ω- γίνεται ωγι. Συμφώνως προς τον  γλωσσικό νόμο εναλλαγών γραμμάτων στα ελληνικά/πελασγικα, τα κ-γ-χ εναλλάσσονται3.
Επομένως η ρίζα ΩΓΙ- γίνεται ΩΚΙ- σαν ρίζα της λέξεως Ωκεανέ ενώ ΩΓΥ-ΓΑ-=η υγρή
γη, συνώνυμον του Ποσειδώνος αλλά και όνομα του ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ (ΟΓΜΙΟΣ) των
Μασσαλιωτών εφ’ όσον μέσω υδάτων θαλάσσης-ποταμών επλούτησαν.
Εις επίρρωσιν των παραπάνω, ο Διόδωρος Σικελιώτης βιβλίο 19, κεφ. 53, παρ. 4, θέλει τον Βοιωτό απόγονο της Μελανίππης και του Ποσειδώνος.
Ο Ελλάνικος όμως στα Βοιωτικό, μας πληροφορεί για παλαιότερη άλλη ονομασία της Βοιωτίας.
Δηλ. ότι«… Βοιωτία, πρότερον Αονία υπόΆονος υιού του Ποσειδώνος και τηςΆρνης». Αονία  είναι μία άλλη εξελληνισμένη πελασγική ρίζα για νερό την οποία θα αναλύσουμε σε αμέσως  επόμενο τεύχος. Συνώνυμο της Αονίας είναι τα Αινιάν, Ηιώνη κλπ. Υπό το ίδιο υδάτινο πρίσμα  εξετάζουμε την ετυμολογία της ΕυΒοίας. Όπου ευ-=καλό και Βο-=νερό δηλ. καλές θάλασσες  ή ακόμη το θαύμα του Ευρίπου.

Ο Βασιλεύς της Βοιωτίας Κάδμος, συμφώνως προς την Μυθολογία, αφού εβασίλευσε πολλά  χρόνια στις Θήβες, μετανάστευσε για την Ιλλυρία, στον τόπο των Εγχελέων, επιβαίνοντας επί  αμάξης συρομένης υπό ζεύγους βοών. Οι Εγχελείς τότε ευρίσκοντο σε πόλεμο με γειτονικούς  Ιλλυριούς, και ένας χρησμός προφήτευε ότι θα τους νικούσαν, αν ηγείτο αυτών ο Κάδμος.
Έτσι έγινε και κατάφεραν να υποτάξουν τους Ιλλυριούς. Μετά τη νίκη αυτή ο Κάδμος εχρίσθη  βασιλεύς στην Ιλλυρία και απέκτησε εδώ ένα γιο, τον Ιλλυριό.
Ο γεωγράφος Σκύλαξ αναφέρει τους Εγχελείς ως Ιλλυρικόν έθνος κάτοικόν παρά των δυτικών  ακτών των Πρεσπών και της Οχρίδος απ’ όπου πηγάζει ο ποταμός Ριζούς, και η πόλις των  Βουθόη απέχει από την Επίδαμνο μία ημέρα από τον ποταμό ή τρεις ημέρες με τα πόδια.
Στην ετυμολόγησι της ΒΟΥΘΟΗΣ σημειώνουμε τώρα την παρακμιακή πλέον σκέψι  των μεταγενεστέρων Ελλήνων. Επί παραδείγματι, ο Αίλιος Ηρωδιανός βιβλίον 3,1 και ο  λεξικογράφος Στέφανος Βυζάντιος γράφουν «Βουθόη πόλις Ιλλυρίδος, ως Φίλων, διά το
Κάδμον επί ζεύγους βοών οχούμενον ταχέως ανϋσαι την ες Ιλλυριούς οδόν. Οι δε τον Κάδμον  από της Αιγύπτιας Βουτούς ονομάσαι αυτήν και παραφθαρείσαν καλείσαι Βουθόην». Δηλαδή  ισχυρίζονται ότι ο Κάδμος, πάνω σε άμαξα συρομένη υπό ζεύγους βοών, ταχύτατα διέσχισε  τότε την οροσειρά της Πίνδου και όλους τους κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους-μονοπάτια  των τεραστίων ορεινών όγκων ώστε δήθεν να φθάση γρήγορα στην Αλβανία. Επειδή κι αυτοί  όμως δεν ήσαν ευχαριστημένοι με την περιγραφή αυτής της φανερής ανοησίας, έκριναν καλό  να βάλουν και ολίγη Αίγυπτο με την ταύτισι Βουθόης-Βουτούς. Όλην αυτή την ανοησία  την έγραψαν για να δικαιολογήσουν ετυμολογικώς την Βουθόη. Αυτοί όμως ας πούμε ότι  δικαιολογούνται λίγο λόγω αρχαιότητος και πενιχρών μέσων. Πως να δικαιολογήσουμε όμως
Το Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικό και Το Ετυμολογικόν Γενικόν Λεξικόν, όπου  συμπληρώνουν
«…από των βοών και του θοός φυγείν ωνόμασε αυτή Βουθόην ή και άλλη Αιγυπτιακή εκδοχή
Βούτου=Βοι>τόη=Βουθόη ή από τον βοηθόν γενέσθαι… καθ’ ότι ο Κάδμος εβοήθησεν τους  Ιλλυριούς…». Αλλά γιατί να μην δουν την γεωγραφία της Βουθόης οι ινδοευρωπαιόπληκτοι  καθηγητάδες κι από εκεί να ετυμολογήσουν την Βουθόη; Ήταν αυτή κτισμένη εμπρός από  λίμνη και στην όχθη του πλωτού τότε ποταμού απορροής της λίμνης. Πολλά τρεχούμενα νερά λοιπόν ΒΟΥ και ΘΟΩ=Βουθόη=τρεχούμενα ή γρήγορα νερά. Αλλά και Εγχελείς σημαίνει  Εν(τός)-Χελιών λόγω ψαρέματος χελιών. Ετυμολογικώς η ΒΟΥΘΟΗ είναι αντίθετος της  ΒΟΥΤΟΥΣ διότι η μία αναφέρεται σε κινούμενα ύδατα ενώ η άλλη σε στατικά-λιμνάζοντα.
Αξίζει να αναλύσουμε δύο γνωστές λέξεις με ρίζες με ρίζα ΒΕ-, ΒΑ- με συνθετικό την
ΦΥΡΑ. Η Φύρα είναι η ελάττωσις όγκου-βάρους-ιδιοτήτων και χρησιμοποιείται ευρέως στην  καθομιλουμένη. Επί παραδείγματι, τα ευπαθή προϊόντα ενός οπωροπωλείου έχουν Φύρα, διότι  δεν διατηρούνται νωπά επί πολύ. Ομοίως, μία γαλατοβιομηχανία μπορεί να έχη Φύρα το γάλα  που επεστράφη. Αλλά και κάποιος ο οποίος χάνει την κοινή λογική του, λέμε ότι εφύρανε το  μυαλό του.
Στην εφορμογή της φύρας έχουμε τον δυτικό αέρα Ζέφυρο όπου ΖΕ-=ζέση, ζέστη κλπ. Ο
Ζέφυρος όμως είναι ο πλέον ευπρόσδεκτος καλοκαιρινός άνεμος, ο οποίος φυσώντας εκ
δύσεως, φυραίνει ή διώχνει την κάψα και δημιουργεί ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Ομοίως, αυτό το οποίον διώχνει ή ελαττώνει ή φυραίνει τις ιδιότητες του ύδατος ενός αδιάβατου  ποταμού είναι η ΒΕ- για νερό και ΦΥΡΑ οπότε ΒΕΦΥΡΑ παλαιότατος δωρικός τύπος της  Γέφυρας.

Ο δε ποταμός στο Ιερόν ΔΙΟΝ της Μακεδονίας είναι πολύ περίεργος. Σε κάποιο σημείο του  ρού του εξαφανίζεται ή φυραίνει ανάμεσα σε βότσαλα ή χαλίκια και επανεμφανίζεται μερικές  εκατοντάδες μέτρα παρακάτω, οπότε διέρχεται δια του Δίου. Οι πανάρχαιοι, εξ αιτίας αυτής  της ιδιότητος τον ονόμασαν ΒΑ- νερό και ΦΥΡΑ οπότε ΒΑΦΥΡΑΣ. Μας εφάνη απίστευτο  όταν σε ντοκυμαντέρ περί Δίου της κρατικής τηλεοράσεως, ο υπεύθυνος των ανασκαφών  στο Δίον γνωστός καθηγητής αρχαιολόγος, ετυμολόγησε τον ΒΑΦΥΡΑ από τα δήθεν βαφεία  που υπήρχαν παρακάτω. Μας επροξένησε αλγεινοτάτη εντύπωσι διότι δείχνει το μέγεθος της  αμαθείας των ρωμηών καθηγητάδων οι οποίοι όχι μόνο δεν θα καταφέρουν να αναπτύξουν  ελληνική σχολή σκέψεως αλλά καραδοκούν να ασπασθούν όποια νέα ξένη βλακώδη θεωρία
περί Ελλήνων θαρρείς και ασχολούνται με σεβάσματα, καταπιστεύματα και γνώσεις χθεσινού  λαού. Ο καθηγητής, καταγόμενος από Έλληνες, έπρεπε να σέβεται την ελληνουσία και στην  ηλικία και θέσι που είναι θα έπρεπε να γνωρίζη τον απόλυτο σεβασμό των Ελλήνων-Πελασγών  στους ποταμούς, τους οποίους είχαν θεοποιήσει λόγω των πολλών ευεργετικών δράσεών των  και επομένως το όνομα του ποταμού δεν μπορούσε να προέρχεται από ταπεινή ανθρώπινη  δραστηριότητα. Η Θεοποίησις των ποταμών είναι πράξις υψίστης νοητικής σημασίας και  εκπηγάζει από την ίδια την ψυχονοητική δυναμική και ανάπτυξι των Πελασγών. Πράγματι,οι Έλληνες/Πελασγοί διέθεταν αναλυτικό και αναγωγικό-επαγωγικό πνεύμα δια του οποίου  μπόρεσαν να νοήσουν το πολυεπίπεδο των γηίνων εμφανενών καν μέσω αυτών να στοχαστούν
και να προσεγγίσουν τόσο τον ανθρώπινο εσωτερισμό και ιδιότητες του μικρόκοσμου όσο και  τον αστρικό κόσμο και ενεργειακό μακρόκοσμο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις αντελήφθησαν  και ωνομάτισαν τις πολλές ενεργειακές-συμπαντικές ροές, τις εκπορευόμενες υπό του  Συμπαντικού νού αλλά και του καθ’ ομοίωσιν ανθρωπίνου νου. Αυτές τις ροές τις παρομοίασαν  με ποταμούς (π.χ. Ωκεανός, Ουρανός γεννήτωρ ποταμών κλπ) και ροές. Τοιουτοτρόπως, οι  ωνομασθέντες ποταμοί ήσαν γήινες προβολές διαφόρων ψυχοπνευματικών ροών, θετικών  ή αρνητικών, οι οποίες ροές πρέπει, με ηρωικό πνεύμα, άλλες να καλλιεργηθούν και άλλες  να τιθασευθούν ώστε να δικαιωθούν και να πραγματωθούν οι Αιτίες οι οποίες θα γεννήσουν  την Αληθή Φύσι του υποκειμένου/αντικειμένου ενώ σε αντίθετη περίπτωσι δεν θα υπάρξη
εκδήλωσις Αληθούς Φύσεως. Αντίστοιχες ενέργειες λειτουργούν στον αστρικό κόσμο με
την ενέργεια του Κοσμικού-Κασμικού-Καδμικού Νόμου. Για όλα αυτά και περισσότερα οι  Έλληνες εθεοποίησαν τους Ποταμούς.
Αν το χριστιανόπληκτο ρωμέικο δασκαλοκαθηγητάδικο κατεστημένο εδίδασκε στα παιδιά  ψήγματα της ελληνικής κοσμοθεάσεως, θα είχαμε Νεολαία θωρακισμένη από τις σύγχρονες  καταναλωτικές αντιανθρώπινες σειρήνες αλλά και λαό με άποψι και θέσι μέσα στην γενική  παγκοσμιοποιη μένη ηλιθιώνη. Επανελλήνισις τελικώς ση μαίνει το να ξαναδιδαχθούν μετά 2.000  χρόνια κάποιες αλήθειες4. Αυτή η ακαδημαϊκή πλήρης ανεπάρκεια και ανθελληνική εμπάθεια  και κακοήθεια εξ άλλου είναι οι λόγοι οι οποίοι μας ωθούν στην έρευνα των πελασγικών  ετυμολογιών ώστε μέσω αυτών, και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ, αποδεχόμενοι την  πιθανότητα λαθών, μπορούμε να προσεγγίσουμε την βαθυτέρα γνώσι η οποία εϋρίσκεται  επιμελώς κρυμμένη στην Μυθολογία και στα αινιγματικά λόγια των πολύ λίγων σοβαρών  φιλοσόφων της αρχαιότητος.

Οι Έλληνες δεν έδιδαν έτοιμη γνώσι διότι ως οι απόλυτοι φυσιολάτραι εγνώριζον ότι ΦΥΣΙΣ  ΚΡΥΠΤΕΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ. Άρα, ως άνθρωποι-γεννήματα της Μητέρας Φύσεως ένοιωθαν υπόχρεοι, στην διαδικασία μεθέξεως να αποκρύψουν επιμελώς τις έννοιες με λέξεις-γρίφους  ώστε η αποκάλυψις να πραγματοποιείται με νοητικές διεργασίες. Γι’ αυτό έκρυψαν το νερό  στον βου5 και τις ροές στους ίππους. Γι’ αυτό μιλούν για γονιμοποιές δυνάμεις του βου-ταύρου-ύδατος-έρωτος-Αφροδίτης-βοναίκας-γυναίκας. Γι’ αυτό οι πελασικές ταυροκαθαψίες  και ταυρομαχίες και η πάλη των ηρώων με ποταμούς, βόδια και κοπριές. Γι’ αυτό ο ταύρος-Ζεύς ενώνεται με Ευρώπη, ταύρος με Πασιφάη, η Ήρα είναι βοώπις κλπ. Γι’ αυτό, κατά τον  Ορφικό Ύμνο της Ρέας-Ροής, το άρμα της το οδηγεί ταυροφόνος Λέων. Ποίος όμως ο λέων και  ποίος ο ταύρος; Όμως ο μεγαλειώδης εσωτερισμός ο οποίος προκύπτει από αυτά. κΡύπτεσθαι  Φιλεί.
Γ ρηγόρης Μπέλλος

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

Γρηγόρης Μπέλλος

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

3 Μερικά παραδείγματα εναλλαγής Κ-Χ είναι τα οχτώ-οκτώ, κτίζω-χτίξω, κτυπώ-χτυπώ ενώ  παραδείγματα εναλλαγής Κ-Γ είναι τα κνίφων-γνίφων=φιλάργυρος, γάτα-κάτα, καλιη-γλα,γους-κους, γυνά-κυνά. λεγένη-λεκάνη και στα αγγλικά γνώω-know, γόνυ-knee.

4 Σύγγραμμα περί κοιτασματολογίας πετρελαίου του καθηγητού Γεωλογίας του ΑΠΌ κ. Γεωργοπούλου ετυμολογεί το πετρέλαιο ως παραγόμενο από την ελληνική λέξι πέτρα και την  λατινική λέξι έλαιο. Ασχέτως αν στην γραμμική Β’ σε επιγραφή στην Πύλο υπάρχει αυτούσια  η λέξις Ελαία. Τι σκοπιμότητες εξυπηρετεί αυτός ο εκμαυλιστμός της νεολαίας. Επίσης, η καθηγήτρια Φιλοσοφικής κ. Κυριακή Νέστορος μας πληροφορεί σε βιβλίο της για τα λαϊκά έθιμα  περί μηνών ότι ο Οκτώβριος παράγεται από το λατινικό οκτώ και ο Δεκέμβριος από το λατινικό  decem. Πρόκειται περί λατινολαγνείας ή ελληνοφοβίας; Σαν αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο.
Πνευματικός γλωσσικός σκοταδισμός.
5 Στην γραμμική Β’, η αγελάς λέγεται ΚΟΥ (cow στα αγγλικά) ή ΚΩ οπότε η νήσος ωνομάσθη  ΚΩΣ λόγω σχήματος, βλέπε χάρτη. Αργότερα το ΚΟΥ έγινε ΒΟΥ (όπως η ΚΟΝΑΙΚΑ έγινε  ΒΟΝΑΙΚΑ). Στην Βοιωτία ομοίως η λίμνη Κωπαϊς γίνεται Βω-παϊς. Στην Βοιωτία πάλι η δασεινομένη ΡΥλίκη=ΒΥλίκη=Υλίκη.

ΠΗΓΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s