ΜΙΑ ΩΔΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΚΩΦΩΝ-Ἔκκλησις πρὸς τὸ Πανελλήνιον Κοινόν (Ι)


Ο Κωστής Παλαμάς:
“Πάει κι ο Αντίνοος έφηβος κι ο πιό λαμπρός που ζούσε
μέ τό όραμα ημερόφαντον ανάστασης ως πέρα
μιάς ομορφιάς Ελλήνισσας, απάνου από τά λόγια,
καί που γοργά τή ζήση του που ζούσε ανάμεσό μας,
καί ξαφνικά, τήν τράβηξε μέσ’ από μάς καί φεύγει,
καθώς τραβάς τό χέρι σου νά μή σού τό μολέψη
τό χέρι κάποιου ανάξιου μέ τό χαιρετισμό του.”

Περικλής Γιαννόπουλος, ο προφήτης του Ελληνισμού

Στην αυγή μόλις του περασμένου αιώνος, ο προφήτης του Ελληνισμού, το αηδόνι της Ελληνικής Γης, κατακεραύνωνε την στενομυαλιά δημοτικιστών και αρχαϊστών ομού:
Μιστριώτης-Ψυχάρης, με την μίαν όψιν, απολίθωμα Βλακοδιδασκαλικού Μπαμπούλα, με την άλλην, αποκρυστάλλωμα μειδιάματος Αυταρέσκου Βλακοκατεργάρη.
[…]
ένας δήθεν Νέος Ελληνισμός […], σημαιοφορούμενος από το Αρχικατεργαρικότατον Επιστημονικόν φως -ΚΥΝΑΙΔΙΚΟΤΑΤΟΝ ΨΕΥΔΟΣ- […] φανταστικός ΝεοελληνισμόςΜισελληνικώτατος, θέλων να σπάση την Ενότητα της Ιστορίας, την Ενότητα της Γλώσσης, την Ενότητα της Θρησκείας […]
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΥΤΕ ΑΥΤΗ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΕΙΣΘΕ ΣΕΙΣ, ΚΑΙ Η ΦΥΣΙΚΗ ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΕΙΣΘΕ ΑΛΛΟΙ […]
(Περικλής Γιαννόπουλος, “Νέον Πνεύμα”, 1906)
Ελληνική Φυλή, οι Έλληνες της ΕΥΡΩΠΗΣ -ΟΙ ΦΩΣΤΗΡΕΣ ΣΟΥ- Σού έκαμαν το Τρομερότερο και Αγριότερο ΚΑΚΟ. Αυτοί με τους Δασκαλοτσούσιδες και τους Κουτσουροκαλλιτέχνες Σου Σέ βούλιαξαν στη ΦΡΑΓΚΟΣΚΛΑΒΙΑ.
(Περικλής Γιαννόπουλος, “Έκκλησις προς το Πανελλήνιον Κοινόν”, 1907)

ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟ ΠΑΙΔΙ, ΤΡΕΧΟΝ ΣΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ ΒΟΥΝΩΝ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΑ ΑΔΩΝΙΑ ΦΩΤΑ, ΕΙΔΕ, ΣΤΩΝ ΚΑΤΑΛΑΜΠΡΩΝ ΜΕΣΗΜΕΡΙΩΝ ΤΑ ΚΑΤΑΓΑΛΑΝΑ ΟΥΡΑΝΙΑ, ΝΑ ΠΕΡΝΑ, ΤΟ ΟΛΟΛΕΥΚΟΝ ΑΤΙ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΑ ΚΑΤΑΣΠΡΑ ΠΤΕΡΑ. ΚΑΙ ΕΤΟΛΜΗΣΕ, ΕΧΥΘΗ, ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΩΝ ΠΤΕΡΩΝ ΤΟΥ, ΤΑ ΚΡΑΤΗΣΕ ΛΕΥΚΟΦΛΟΓΑ ΟΡΘΑ. ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΑΛΟΓΟΝ ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ ΠΑΤΗΣΑΝ ΣΤΗ ΓΗ. ΠΙΣΩ ΤΩΝ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΑΛΟΓΑ ΤΩΝ ΧΙΜΑΙΡΩΝ ΣΑΣ ΟΛΑ, ΧΑΡΜΟΣΥΝΑ ΧΡΕΜΕΤΙΖΟΝΤΑ ΧΤΥΠΟΥΝ ΤΟ ΠΑΝΕΥΜΟΡΦΟΝ ΧΩΜΑ. ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΝΕΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ, ΜΕ ΚΛΩΝΟΥΣ ΕΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΘΗ ΔΑΦΝΩΝ ΣΤΡΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟΝ, ΝΤΥΣΕΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟΛΙΣΕΤΕ -ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΣΑΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΤΕ ΩΡΑΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ. ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΥΝΑΤΟ ΤΑΝΥΜΑ ΤΩΝ ΠΤΕΡΩΝ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΜΗΤΕΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΩΣ, ΤΟ ΑΕΡΕΝΙΟ ΠΑΙΔΙ ΚΤΥΠΗΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΤΕΡΟ ΤΟΥ, ΘΑ ΠΕΣΗ ΝΕΚΡΟ ΗΔΟΝΙΚΑ, ΜΕ ΒΡΕΜΜΕΝΑ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΙ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ.

* * *

ΜΗΤΕΡΑ ΜΗΤΕΡΑ, ΘΕΙΑ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΚΑΙ ΣΕΙΣ, ΓΗΓΕΝΕΙΣ ΘΕΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ, ΜΗ, ΜΗΝ ΑΦΙΣΕΤΕ, ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΕΝΗ ΣΤΙΣ ΑΤΙΜΙΕΣ ΦΥΛΗ ΣΑΣ, ΝΑ ΧΑΘΗ. ΑΝΑΣΤΗΣΕ Ω ΘΕΙΑ ΜΗΤΕΡΑ, ΤΑ ΝΕΑ ΣΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ, ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΚΛΩΠΕΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΕΜΨΕΤΕ ΣΕΙΣ, Ω ΩΡΑΙΟΙ ΘΕΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ -ΑΦΟΥ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΘΕΟΙ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ ΚΑΙ ΓΛΕΝΤΟΚΟΠΟΥΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ- ΤΗΝ ΜΑΝΕΥΜΟΡΦΟΝ ΘΕΙΑΝ ΧΑΡΙΝ ΣΑΣ, ΕΙΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ, ΔΙΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟ ΠΗΧΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΣΚΟΤΑΔΙ, ΠΟΥ ΤΟΥ ΚΡΥΒΕΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ, ΤΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ, ΘΕΙΟΝ ΦΩΣ.


1

ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΣ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΦΥΛΗΣ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΔΕΝ ΕΦΑΝΗ ΚΑΜΜΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΕΞΗΓΟΥΣΑ ΕΚ ΡΙΖΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΝ, ΜΕ ΒΑΣΙΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛ. ΖΩΟΥ, ΑΝΑΛΥΟΥΣΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΤΟΥΣΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΦΟΥΣΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟΝ.

ΑΙ ΞΕΝΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΙ, ΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑΙ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑΙ, ΑΝΑΛΥΟΥΝ ΨΥΧΡΩΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΕΙΝΕ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΞΕΝΟΥ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗ ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΣΗ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ. ΑΙ ΔΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ -ΨΥΧΡΩΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ- ΗΛΙΘΙΑ ΜΙΜΗΤΙΚΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΑΙ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΛΕΓΟΥΝ ΔΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟΝ.

ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΞΗ ΜΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΙΑΥΤΗ, ΣΗΜΑΙΟΦΟΡΟΣ, ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΤΙΚΗ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟΝ, ΜΙΑ ΤΟΙΑΥΤΗ ΓΕΝΝΩΣΑ ΧΙΛΙΑΣ ΑΛΛΑΣ, ΑΛΛΑ ΤΟΙΑΥΤΑΣ, ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ Η ΕΛΛ. ΦΥΛΗ Ν᾿ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΙΝ ΕΑΥΤΗΣ, ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΤΩΝ ΑΔΥΝΑΤΩΝ ΝΑ ΟΡΘΩΘΗ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΗ ΓΕΝΝΑΙΑ ΕΜΠΡΟΣ.

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΔΙΑΜΕΝΕΙ ΓΙΓΑΣ ΠΕΣΜΕΝΟΣ ΑΝΑΣΚΕΛΑ, ΤΡΩΓΟΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΜΙΓΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ, ΣΚΥΛΟΥΣ ΚΑΙ ΛΥΚΟΥΣ. ΠΑΣΑ ΔΕ ΕΛΠΙΣ ΑΝΑΛΑΜΨΕΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΘΑΡΑ ΜΑΤΑΙΟΠΟΝΙΑ: ΟΥΤΟΠΙΑ.

* * *

ΑΡΧΙΖΕΤΕ ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ:

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ

ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΙ.

ΜΗΝ ΚΡΕΜΑΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΓΗ ΞΕΠΑΤΩΜΕΝΟΥ ΣΠΗΤΙΟΥ, ΣΤΕΡΕΕΣ ΣΚΑΛΩΣΙΕΣ. ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΘΕΙΤΕ ΜΑΖΥ ΤΟΥΣ, ΜΑΖΥ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕΙΣ ΜΑΖΥ.

ΑΡΧΙΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.

ΜΗΝ ΑΡΧΙΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΜΗ ΧΑΝΕΣΘΕ ΠΡΩΤΑ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.

ΟΛΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΝΑ ΛΥΘΟΥΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΤΕΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, ΝΑ ΞΑΝΑΝΑΛΥΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.

ΚΑΙ ΟΛΑ ΜΑΖΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΟΛΟΝ ΕΛΛ. ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΠΟΥ ΔΙΑ ΝΑ ΛΥΘΗ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΤΕΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ.

* * *

ΚΥΡΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΗ ΜΙΛΕΙ.

Γῆ ὡραιοτάτη καὶ Θειοτάτη, Γῆ τελεία ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ἡ Μητέρα Ἑλληνικὴ Γῆ, ἀνέδωσε καρπὸν ὅμοιον. Ὁμοίως Ὡραῖον καὶ ὁμοίως Θεῖον. Πᾶσα Γῆ ἐκφράζει ἑαυτὴν δ᾿ ὅλων τῶν ὑλικῶν της, δι᾿ ὅλων τῶν ζωϊκῶν μορφῶν καὶ ὅλων τῶν φαινομένων της, ἀπὸ τῶν θαλασσῶν καὶ τῶν βουνῶν καὶ τῶν φυτῶν καὶ τῶν ζῴων μέχρι τῶν παραμικροτέρων ἀποχρώσεων τῶν δύσεών της καὶ τῶν τριχωμάτων τῶν γατιῶν της, ἀπὸ τῶν λεπτοτέρων ἀνθυλλίων μέχρι τῶν λεπτοτάτων ἐκδηλώσεων τοῦ ἀνωτάτου Ζῴου, δι᾿ οὗ κάθε μία κατορθώνει τὴν Αὐτοσυνείδησίν της, τοῦ κατ’ εὐφημισμὸν αὐτοκαλουμένου: Ἀνθρώπου.

Διότι εἶνε ἀνυπόφορον πλέον νὰ γίνεται αἴφνης λόγος περὶ τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς βαθείας χριστιανικότητος -ὁ λόγος τὸ φέρει- ἑνὸς Ἄγγλου ἀρχιεπισκόπου, χωρὶς πρὶν νὰ ἔχῃ ἀποδειχθῇ, ὁ πολιτισμὸς καὶ ἡ χριστιανικότης τοῦ ἀγγλικοῦ καπροδοντομπαλοσκύλου. Καὶ θὰ εἶνε πάντα γελοία ἡ ἀνθρωποειδὴς σκέψις, μὴ βλέπουσα ὅτι εἶνε ἡ ἰδία τρίχα τοῦ ἀγριοχοίρου τῶν Γερμανικῶν σκοταδομουχλοδρυμῶν, ἡ ταυτοτάτη, ποὺ φυτρώνει καὶ ἐπάνω στὴν δαιμονία καράφλα κάθε Μπίσμαρκ.

Κατὰ ταῦτα καὶ ἡ Ἑλλ. Γῆ ἐγέννησε Ζῷον Ἑλληνικόν, τὸν Ἕλληνα: ΕΜΑΣ. Καὶ ὅπως συνέβη καὶ ἔτυχεν ἡ Γῆ αὐτή μας, νὰ εἶνε ἡ ἡμερωτέρα, ἡ φιλανθρωποτέρα γῆ τοῦ πλανήτου αὐτοῦ, καὶ τὸ Ζῷον αὐτὸ ποὺ ἐγέννησεν ἔτυχε νὰ εἶνε ὁ: ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Ἡ Ἑλλ. ΓΗ διψᾷ ἐκδίκησιν, διὰ τοὺς ἀτιμασμοὺς αἰώνων, ἀπὸ Βαρβάρους Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως ἀπὸ Ξένους καὶ ἰθαγενεῖς.

Κάκιστα καὶ ἀδιάντροπα, ἀποδίδεται ὁ τίτλος Ἄνθρωπος, ὑπὸ τῆς χονδροκοπικῆς Ἐπιστήμης, εἰς τὰ ὁμοιοφανῆ Ζωολογικὰ προϊόντα τῶν ἄλλων Γαιῶν, ἐνῷ ὅλαι αἱ ἄλλαι, δὲν κατόρθωσαν νὰ παραγάγουν ποτέ των ἕως τώρα, τίποτε ἄλλο ὡς ἀνώτερον Ζῷον των ἀπὸ τὸν: ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΗ. Καὶ τῶν καλυτέρων ἐξ αὐτῶν, τοῦ Ζῴου των αἱ ἐκδηλώσεις, κατὰ τὰς ἀκροτάτας των ἀκμάς, ἔμειναν πάντα, μένουν καὶ ΘΑ μένουν, ἐκδηλώσεις Ἀνθρωποειδεῖς. Καὶ αἱ τελειότεροι ἐκδηλώσεις, τῶν τελειοτέρων των Ζῴων, ποὺ βάζουν ὅλα τὰ δυνατά των διὰ νὰ ἀνθρωπίσουν, εἰς ἁπλῆν ἐξέτασιν ἀποδεικνύονται καθαρότατα καὶ αὐταὶ Ἀνθρωποειδεῖς. Καὶ ταῦτα κατὰ φύσιν. Διότι ὁ ἀνθρωποειδὴς διαφέρει τοῦ Ἀνθρώπου εἰς τὰς λεπτὰς ἐκδηλώσεις τῆς ζωῆς, ὅσον σωματικῶς καὶ μορφολογικῶς ὁ πίθηκος ἀπὸ τὸν Ἄνθρωπον.

Αἱ γραμμαὶ αὐταὶ δὲν ἔχουν καμμίαν συγγένειαν μὲ τὸν ψωμοζήτην κόλακα, τὸν φουσκολόγον καὶ ἀεροκοπανικὸν πατριωτισμὸν τοῦ ψοφοῦντος πρώτου αἰῶνος, τὸν πρόρριζα ξεπατώσιμον, διὰ νὰ γλυτώσῃ ἡ Φυλή. Καὶ τίποτε τὸ ἀφύσικον ἢ παράξενον δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτάς. Διότι διὰ πάντα μὴ ἐκ γενετῆς γκαβοκουφάλαλον, εἶνε τὸ ἁπλούστερον καὶ φυσικώτερον τῶν πραγμάτων: Ἡ Ὡραιοτέρα Γῆ νὰ ἀποδίδει τὸ Ὡραιότερον Ἄνθος.

Πρόχειρος ἀπόδειξις αὐτῶν, μία ἐδῶ, τὸ ΕΝΔΥΜΑ. Μόνον ὁ Ἕλλην ἔκαμε φόρεμα διὰ τὸν Ἄνθρωπον -διότι ἦτο Ἄνθρωπος- ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΝ. Ὅλοι οἱ ἄλλοι Λαοὶ καὶ Πολιτισμοὶ μαζὺ μὲ τοὺς τώρα, ἀδυνατοῦν νὰ φτιάσουν ἕνα τουλάχιστον, ἅπαξ, φόρεμα μὴ γελοῖον, μὴ Ζουλουδικὸν καὶ Ἀγριάνθρωπον.

Ἡ ἀρχὴ τῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Ζῴου, ἡ ἱστορία τοῦ Ἕλληνος -τοῦ ΑΝΘΡΩΠΟΥ- καὶ γενικῶς ἡ ἱστορία τοῦ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, δηλαδὴ τῆς Φυλῆς μας, κρύβεται καὶ χάνεται ἀκόμη εἰς τὰ σκότη τῆς κοντῆς καὶ ξεχασμένης μνήμης τῆς Ἑλληνικῆς καὶ τῆς Οἰκουμενικῆς. Ἀλλὰ παρ᾿ ὅλας τὰς δυσπιστίας της, ἡ Χονδροκέφαλη καὶ στενοκέφαλη Φραγκοσοφία, χθὲς μόλις ἔφθασε τέλος μέχρι Μυκηνῶν, ἀφοῦ ἐδέησε διὰ νὰ πεισθῇ, νὰ πιάσῃ μὲ τὰ χέρια της τὰ κέρατα τοῦ σοβαροῦ Ἀγαμέμνονος, σήμερον μέχρι Κνωσσοῦ. Ἀλλὰ τὰ θεωρούμενα ἀπώτατα αὐτὰ σημεῖα, δὲν εἶνε παρὰ τὰ πρῶτα ἐρευνητικὰ μπουσουλίσματα, πρὸς τὰ μεγάλα πίσω βάθη τῶν αἰώνων, ἀπὸ τῶν ὁποίων θὰ προκύψουν ἀσφαλῶς, αἱ πηγαὶ καὶ ἐκβολαί τῆς ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ.

Δὲν θὰ κρίνετε Σεῖς οἱ Φράγκοι -τὰ χθεσινὰ Ἀγριογούρουνα- Ἐμᾶς, ἀλλ᾿ Ἐμεῖς θὰ κρίνωμε Σᾶς καὶ τὸν Πολιτισμόν σας.

Ὅλα τὰ μέχρις ὥρας μυθιστορεύματα περὶ ἀρχικῶν Φυλῶν, περὶ καταγωγῆς τῶν ἄλλων καὶ ἠμῶν καὶ περὶ τῶν ἀνακατεμάτων ὅλων αὐτῶν, εἶνε Νεανικῆς Ἐπιστήμης σαλιαρίσματα, διὰ τὰ ὁποῖα θὰ γελᾷ καὶ αὐτὴ ἡ ἴδια αὔριον, ὅπως γελᾷ κάθε ἡμέραν, διὰ τὰ κάθε χθεσινά της. Ὅταν ἡ μικρὴ αὐτὴ Παλαβὴ θὰ φορέσῃ μακρυὰ φορέματα, θὰ ἀναζητήσῃ βεβαίως τὰ καθαρὰ χαρακτηριστικὰ καὶ ξεχωριστικά, τὰς πηγᾶς μιᾶς: Ἑλληνικῆς Ἀνθρωπότητος. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται. Τὰ δὲ ὅρια τῆς Καρδίας τοῦ Πυρῆνος τῆς Ἀνθρωπότητος αὐτῆς, δὲν θὰ τὰ δώσῃ κανένας Φράγκος Σπαθᾶς ἢ Πολιτικὸς ἢ Ψευτοφυλλαδᾶς. Τὰ φυσικὰ ὅρια τὰ αἰωνίως ἀληθινά, τὰ ἔχει πάντα μπροστὰ στὰ στραβὰ τοῦ καθενὸς ἡ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΛΩΡΙΣ.

Ἀλλὰ καὶ ἀπ᾿ αὐτῆς τῆς διασωθείσης, λεγομένης Μυθολογίας τῆς Φυλῆς μας -Κοντινωτάτης Πραγματικῆς Ἱστορίας- Ἑλληνικὴ Γῆ, Φυλὴ καὶ Ἕλλην, ξεχωρίζονται γράφονται καὶ χαρακτηρίζονται κατὰ τὰ πάντα, μὲ δυνατωτάτην καὶ καθαρωτάτην γραμμὴν ὁλοφάνερον καὶ εἰς στραβῶν ἁφήν: Γραμμὴν καθαρωτάτην ἀττικοῦ ἀναγλύφου.

Καὶ εἶνε ΝΤΡΟΠΗ βαθυτάτη, διὰ τὴν Φυλήν, νὰ μὴν ἔχῃ καθαρίσῃ ἀκόμα οὔτε τὰ πράγματα αὐτά.

Ναί. Μὲ τόσον καθαροτάτην γραμμήν, ὥστε αὐτὸς ὁ Ὅμηρος στὸν παλαιότατο καιρό του, χωρὶς νὰ εἶνε ἡ δουλειά του, καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, καὶ χωρὶς νὰ τὸ ξέρῃ καὶ χωρὶς νὰ τὸ φαντασθῇ ποτέ του, πίνων καὶ τραγουδῶν εἰς ἡρωϊκὰ καὶ ἡμιθεϊκὰ συμπόσια τῶν ΚΛΕΦΤΩΝ τοῦ καιροῦ του, πίνων καὶ τραγουδῶν, νὰ ζωγραφίσῃ τὸν Ἕλληνα πάσης ἐποχῆς, ὑπὸ τὴν διπλῆν μορφὴν τοῦ Ἀχιλλέως-Κλέφτου, πολεμιστοῦ, Ὀδυσσέως-Ἐμπόρου, Ἀποίκου, δηλαδὴ τοῦ ἑνὸς Ἕλληνος τοῦ πηγαίνοντος παντοῦ -ἀπὸ καταβολῆς κόσμου- τρυπόνοντος εἰς τὰ ἔγκατα γαιῶν καὶ λαῶν, ἐξαπατῶντος καὶ διαρπάζοντος τὰ πάντα, φοροῦντος ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ φορέματα, τρικυμιζομένου εἰς τὰ τέσσερα σημεῖα τῶν ἀνέμων, διαρκῶς θαλασσοπνιγομένου, ἀλλὰ εἰς τὸ τέλος πάντα διαφεύγοντος κάθε κίνδυνον, νικῶντος, ἐπανερχομένου εἰς τὴν φωληά του ἀσφαλῶς, τοῦ ἑνός, αἰωνίου Ἀχιλλέως-Ὀδυσσέως τοῦ ξεκινῶντος διὰ κάθε που, ὅπου τοῦ μυρίσῃ χρυσότριχον τομάρι διὰ νὰ τὸ ἁρπάσῃ, διὰ κάθε Ὡραίαν Ἑλένην ποὺ τοῦ ἁρπάζουν αὐτοῦ, ἐπανερχομένου ἔστω καὶ χωρὶς βρακὶ στὸ σπῆτι του, σκοτώνοντος κάθε ἐραστάς, καὶ ἀναπαυομένου στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Πηνελόπης ποὺ εἶνε ἡ Γῆ του, ἡ ὁποία κοροϊδεύουσα τοὺς κάθε ἐγκατεστημένους στὸ σπῆτι της ἐραστάς, καὶ ἀφρόντιστα τραγουδοῦσα, ὑφαίνει τὰ ὄνειρά της εἰς τὰ θαυμάσια ὑφάσματα ποὺ βλέπετε εἰς τὰς δύσεις τῶν οὐρανῶν Σας, γράφων οὕτω ἀπὸ τότε, ὅ,τι οὔτε τώρα δὲν ἐκατόρθωσαν οἱ Φραγκοβάρβαροι Σοφοὶ καὶ οἱ δικοί μας Φραγκοραγιάδες, τὴν αἰωνίαν ἱστορίαν Ἕλληνος καὶ Φυλῆς, εἰς κάθε στιγμὴν πιστοποιουμένην, γράφων τὰ δύο προφητικὰ βιβλία τὰ δύο γνήσια Εὐαγγέλια τῆς Φυλῆς. Καὶ διὰ νὰ γραφοῦν ἀπὸ τότε, χωρὶς οὔτε νὰ τὸ θέλῃ, οὔτε νὰ τὸ σκοπεύῃ, οὔτε νὰ τὸ φαντασθῇ ὁ ποιητής, ὁλοφάνερον ὅτι ἀπὸ πολὺ πρὶν τῶν τότε, ἅλυσσος αἰώνων μακροτάτη Ζωῆς τῆς Φυλῆς, εἶχεν ἀποκρυσταλλώσῃ τὸν Ἑλλ. τύπον εἰς διαμαντένιας σκληρότητος καὶ διαυγείας κρύσταλλον, ἀκριβῶς ὅπως τὸ ἴδιον, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, διὰ τὸν αὐτὸν λόγον κάμνει ἄθελα ὁ χθεσινὸς Κλέφτης καὶ δι᾿ αὐτὸ τὰ αὐτὰ ἀπορρέουν συμπεράσματα.

Περιττὸν νὰ φουσκώνετε δι᾿ αὐτά. Οἱ Ἕλληνες κάθε ἐποχῆς δὲν εἶσθε τίποτα. Ἡ Ἑλληνικὴ Γῆ εἶνε τὸ Πᾶν.

Τὸ φύσει, φύσεως τελείας Ἑλληνικὸν αὐτὸ Ζῷον, τελειότερον παντὸς ἄλλου, ἀρχῆθεν, ἔκτοτε, πάντοτε καὶ τώρα καὶ εἰς πᾶν μέλλον ἐνόσῳ ὑπάρχει καὶ εἷς μόνον Ἕλλην -πράγματα ἀποδεικνυόμενα εὐκολώτατα ὄχι μὲ προγονικὰ διπλώματα, ἀλλὰ μὲ ἕνα τυχαῖον ἀνθρωποσωρὸν τωρινῶν Παλιορωμηῶν- ἀνῆλθεν ἐντελῶς εἰς τὸν τύπον Ἄνθρωπος, κατὰ τὴν Παλαιάν μας Ἐποχὴν καὶ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ = ΘΕΟΣ, κατὰ τὴν Ἀθηναϊκήν.

Ἡμεῖς λοιπὸν τότε καθωρίσαμεν: τὸν Τύπον τοῦ Ἀνθρώπου διὰ τὸν ἑαυτόν μας καὶ διὰ τὴν τότε, τὴν ἔκτοτε, τὴν τώρα καὶ μέλλουσαν Οἰκουμένην. Καὶ μὲ ὅλην τὴν ἀφόρητον ἀηδίαν ποὺ προξενοῦν ἐπαναλήψεις κοινοτοπιῶν, ποὺ μόνον οἱ Ρωμηοὶ ἀμφισβητοῦν ἀπὸ ἀπερίγραπτον ἀμάθειαν, ἀπόδειξις, ὅτι ἔκτοτε καὶ τὴν ὥραν αὐτήν, πᾶσαι αἱ πνευματικαὶ ἀριστοκρατίαι, τῶν Χωρῶν καὶ Λαῶν ποὺ θέλουν νὰ Ἀνθρωπίσουν, τὸν Τύπον μας αὐτὸν ἔχουν ὡς ὑπόδειγμα, αὐτὸν προσπαθοῦν νὰ ὁμοιάσουν, ἀνάλογον παιδεύονται νὰ κατασκευάσουν. Ἀδιάφορον ἐὰν δὲν ἐκατώρθωσαν ποτέ των νὰ κάμουν τὶ ἀναλόγου ἀξίας, ὅπως οἱ ἴδιοι τὸ ὁμολογοῦν διὰ τῶν κορυφαίων των, ἀδιάφορον ἐὰν αὐτὸ διὰ λόγους ὡρισμένους καὶ καθαρωτάτους δὲν θὰ γίνῃ ποτέ.

Παύσετε ὦ μικροκέφαλοι νὰ συγχέετε καὶ νὰ φαντάζεσθε ὅτι τὸ ἐμπνέεσθαι ἀπὸ τὸν Παλαιόν μας Τύπον -πρᾶγμα τὸ ὁποῖον κάμνουν ὅλα τὰ ἀνώτερα Πνεύματα τῶν ἀνεπτυγμένων Λαῶν- ἔχει καμμίαν σχέσιν μὲ τὸν Βασιλεύοντα Πανελλήνιον Κτηνοδασκαλισμόν, αὐτὸν τὸν Ἱπποποταμώδους ἀναισθησίας, ἐγκληματικῆς ἀμαθείας ἀρχαιολατρευμόν, ὁ ὁποῖος εἶνε τὸ ἀποτροπαιότερον ἕλκος τῆς Φυλῆς, τὸ ἐμποδιστικώτερον, στρεβλωτικώτερον καὶ ἀποκτηνωτικώτερον ἀνθρωποπλαστεῖον καὶ ὡς τοιοῦτον, ἔθνος θέλον νὰ ζήσῃ, ἔπρεπε ἀπὸ πολλοῦ νὰ ἔχῃ ξεπατώση αὐτόν, τὸν τρισηλίθιον ἀρχαιομαϊμουδισμὸν καὶ τοὺς ἀποστόλους του μὲ φόλες στριχνίνης.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν λοιπὸν αὐτήν, ὡρίσαμεν καὶ ἐτελειώσαμεν ἐπίσης τὸν ΤΥΠΟΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ, διὰ τὸν Ἑαυτόν μας καὶ διὰ τὴν ἔκτοτε καὶ Μέλλουσαν Οἰκουμένην.

Ὁ ἀρχαῖος Ἑλληνισμὸς ἔθιξε τὸ Θεῖον πλάσας τὰς ΑΘΗΝΑΣ.

Ἐδῶ λοιπὸν τότε, ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, εἰς αὐτὸ τὸ ἴδιον χῶμα τὸ ὁποῖον μὲ ἡδονικὸν ρίγος θωπεύουν τὰ δάκτυλά μας καὶ μὲ ρίγος μανίας σφίγγονται διὰ νὰ μὴ καρφωθοῦν εἰς τὸν λαιμὸν τῶν τωρινῶν Μερκουροπυρικῶν ψήφων, κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅπως τὴν ὥραν αὐτὴν -κακὴν καὶ ψυχρὴν- ἐρχόμενοι ἀπὸ τὰ ἀπειράριθμα Αἰώνια ἑλληνικὰ Γένη, πολυειδεῖς καὶ πολύμορφοι, ἐσυγκεντρώθημεν, ἡνώθημεν καὶ ἐπλάσαμεν νέον Γένος τό: Ἀθηναϊκόν. Καὶ τὸ Γένος αὐτὸ τότε, παραλαμβάνον ὅλην τὴν ἕως τότε Αἴσθησιν καὶ Νόησιν τῆς Φυλῆς, ἐκδηλοῦται ἐντελῶς, θαυμάσια, τελειώνει τὸν Ἄνθρωπον Ἰδεολογικῶς καὶ Πραγματικῶς, συνθέτει ἐκδηλώνει καὶ τελειώνει τὸν Ἀνθρωπισμόν, Ἰδεολογικῶς καὶ Πραγματικῶς, δημιουργεῖ, τελειώνει καὶ ἐκφράζει Ἰδεολογικῶς καὶ Πραγματικῶς τὴν: ΥΠΕΡΤΑΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ ἡ ὁποία περιλαμβάνεται εἰς τὸ ἱερώτατον Τριαδικὸν Σύμβολον: ΩΡΑΙΟΝ, ΑΛΗΘΕΣ, ΑΓΑΘΟΝ. Θρησκεία ἀπηλλαγμένη τῶν κακομοιριῶν τῶν φυσικῶν εἰς τοὺς Θεούς, Κομματάρχας καὶ αὐτοὺς προσπαθοῦντας νὰ ὑπερισχύσουν καὶ κρατηθοῦν εἰς τὰ πράγματα, ἀπηλλαγμένη τῶν φανατισμῶν καὶ τῶν ἀμαθειῶν τῶν Θεῶν καὶ τῶν φύσει σταματημένων μυαλῶν αὐτῶν εἰς τὸν καιρὸν τοῦ παπούλη των καὶ τῶν φανατισμῶν τῶν ψωμιζομένων ἐξ αὐτῶν, θρησκεία ἀντιθέτως πρὸς ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς ἄλλας τῆς Γῆς ποὺ εἶνε φύσει, Ἡ μὴ Ἔρευνα, τὸ Σταμάτημα, τὸ ΑΛΤ, οὖσα ἡ ΚΙΝΗΣΙΣ, Η ΕΡΕΥΝΑ, ΤΟ ΑΕΝΝΑΟΝ ΕΜΠΡΟΣ.

Ἂν σκιάζεσθε νὰ σκεφθεῖτε ἐλεύθερα, ἂν φοβᾶσθε νὰ σταθεῖτε ὀρθοὶ σὰν Ἄνδρες, τότε ξαναβουτίσετε στὸ Δασκαλοσυνταγματικό Σας ροχαλητό.

Αἱ Θεουργικαὶ Θρησκείαι, ὅλαι ἀνεξαιρέτως, εἶνε δευτερεύουσαι, κατώτεραι, εἶνε διὰ τὰ πλήθη, ἀπευθύνονται εἰς τὸ αἴσθημα μόνον. Οἱαδήποτε θεουργική, Δογματικὴ θρησκεία ἄλλη, μὴ δεχομένη νὰ συνυπάρχῃ ὑπὸ τὴν ἀνωτέραν αὐτήν, τὴν Πνευματικῶς Πανελευθέραν, χωρὶς νὰ θέλῃ νὰ ἀναμιχθῇ εἰς τὰ ἔργα καὶ τὰ δόγματα καὶ τὰ ρήματά της, εἶνε ἁπλῶς: ΑΝΗΘΙΚΟΣ. Καὶ πρέπει νὰ γραπώνεται αὐθωρεὶ ὑπὸ πάσης πολιτείας θελούσης νὰ ζήσῃ καὶ νὰ κατραπακιάζεται. Καὶ οἱαδήποτε τοιαύτη θέλουσα νὰ μοναρχήσῃ εἶνε ἁπλῶς ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ, δημιουργὸς ΠΑΠΙΣΜΩΝ = ΣΑΠΙΣΜΩΝ Λαῶν. Καὶ καμμία θρησκεία δὲν εἶνε ἱκανὴ -δὲν εἶνε ἡ φύσις της- νὰ δημιουργήσῃ ἀνθρώπους, ἐκπαιδεύσῃ Λαοὺς καὶ διαπλάσῃ Ἔθνη. Τὰ δῆθεν φαινόμενα καὶ δυνατὰ ταμπουριλιζόμενα, εἶνε φαντασιάσματα μυρμηκοκεφάλων καὶ βορβορυγμοὶ παραδοφαγάδων καλογέρων, ψεύδη θρησκειῶν καὶ ψεύδη Πολιτειῶν, ψευτοσυμβιβασμοὶ πολεμίων, ἀλληλοκλειόντων τὰ μάτια των καὶ ἀλληλογελωμένων, τῶν ὁποίων τὸ τέλος εἶνε πάντα, ὁ τελειωτικὸς ἁρπαγμὸς καὶ τὸ κατατσάκισμα τῶν κάθε Παλιωμένων Εἰδώλων.

Ὁλόκληρος λοιπὸν ἡ Ἑλληνική μας Ἱστορία μέχρι τῆς Ἀλεξανδρινῆς ἐμφανίσεως, δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο, παρὰ Ἀνατροφή, Ἐκπαίδευσις, Ὀργάνωσις, Ἐξάσκησις τῆς φυλῆς εἰς ὅλους τοὺς Ἀνθρωπίνους Ἀγῶνας, συνείδησις μελέτη καὶ ἔκφρασις καὶ συστηματοποίησις αὐτῶν εἰς φαεινότατα ἀξιώματα, ἀφθάστου διανοητικῆς οὐσίας, δυνάμεως καὶ καλλονῆς μορφῆς. Κάθε Ἰδέα ὅπως καὶ κάθε Πολίτευμα ὄχι μόνον ἐκφράζεται ἀλλὰ καὶ πειραματίζεται, τὸ κάθε τι κόπτεται εἰς χρυσᾶ μετάλλια καὶ ἐγχαράζεται μὲ ἡδονικὴν γραμμὴν Φειδίου δι᾿ αἰῶνα τὸν ἅπαντα. Αὐταὶ αἱ Ἀθῆναι δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρά: ΣΧΟΛΕΙΟΝ. Σχολεῖον Γραμματικόν. Σχολεῖον Σωματοποιητικόν. Σχολεῖον Ἰδεοπλαστικόν. Σχολεῖον Τεχνοπλαστικόν. Σχολεῖον Πραγματοπλαστικόν. Σχολεῖον Στρατιωτικόν. Σχολεῖον Πολιτικόν. Σχολεῖον Ἐμπορικόν. Σχολεῖον Ναυτικόν. Σχολεῖον Ἐπιστημονικόν. Σχολεῖον Φιλοσοφικόν: ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ, Σχολεῖον Ἀνθρωποπλαστικὸν καὶ Ἐθνοπλαστικόν.

Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ἐδῶ τότε, τελειώνομεν τὴν ἀνατροφήν μας, τὰς σπουδάς μας, θέτομεν τὰ θεμέλια ὅλα τῶν Ἀνθρωπίνων Ἐπιστημῶν, πετῶμεν Γράμματα καὶ Τέχνας εἰς τὰ οὐράνια. Διότι εἴμεθα τότε ὁ τρελλὸς ΕΦΗΒΟΣ, ὁ ὅλος Φῶς, Χαρά, Ὁρμή, Ἔρως, Φίλημα, εἴμεθα ὁ Ποιητής, ὁ Ψάλτης, ὁ Μάντης, ποὺ μὲ τὴν Προφητικὴν δύναμιν τῆς Ἐρωτευμένης Νεότητος, θίγομεν μὲ ἀπαράμιλλον ἀσφάλειαν τὰς ἀκροτάτας δυνατὰς ἐκδηλώσεις τοῦ Ζῴου: Ἄνθρωπος, μὲ διαίσθησιν καὶ διόρασιν τοιαύτην ὥστε μετὰ τόσους αἰῶνας οἱ τωρινοὶ σοφοὶ μὲ τὰ χίλια των ἐργαλεῖα καὶ γυαλιὰ νὰ εἶνε ἐμπρὸς ἡμῶν τῶν τότε: παπουτσῆδες.

ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΝΕΑΙ Ἀγαπήσετε μὲ πάθος πύρινον τὴν Μητέρα Γῆ, θ᾿ ἀναστηθῆτε στὴν ἀληθινὴ Ἡδονικὴ Ζωή.

Καὶ τότε ἡ Μητέρα Ἑλληνικὴ Γῆ, ἀγαλλομένη ἕως τὰ βάθη τῶν σπλάχνων της αἰσθάνεται τὰ στήθη τῆς πρισκόμενα ἀπὸ τὰς ἡδονὰς τῆς συλλήψεως, τότε ἀπὸ τοῦ σὰν ὀρθοῦ μαστοῦ Ἀρτέμιδος Πεντελικοῦ της, ἕνα ἀφροδίσειον ἀφρόεν, μαρμαρόεν γάλα ἀναβλύζει, γάλα πηγνυόμενον εἰς τὸν ἀέρα καὶ τὸ φῶς, κρυσταλλιαζόμενον εἰς ἀνονείρευτα Παλάτια, μὲ μαρμαρίνην Ἀνθρωπότητα ἁβροτέραν καὶ ζωντανοτέραν κάθε ζωντανῆς, ἀνερχόμενον ἀργὰ καὶ μεγαλόπρεπα πρὸς τὰ κυάνεα οὐράνια σὰν πελώριον πάμφωτον σύννεφον Ἰουλιανοῦ μεσημερινοῦ καὶ μένον.

Καὶ ἡ Νεφέλη, αὐτὴ ἡ διαμένουσα αἰώνια, ἡ καταυγάζουσα μὲ τὰ ἡδονικώτερα φῶτα τὴν Οἰκουμένην, ἡ μὴ γινομένη βρῶμα σκωλήκων, ἡ χῶμα οὖσα καὶ μὴ ἀπερχομένη εἰς χῶμα, ἡ οὔτε ἀπὸ τοῦ Χρόνου οὔτε ἀπὸ κανενὸς λυσσασμένου Θεοῦ τὰ δόντια τρωγομένη, εἶνε τὸ ἀποθέωμα Ἑλληνικῆς Γῆς καὶ Φυλῆς, καὶ εἶνε τὸ ἕνα καὶ ΜΟΝΑΔΙΚΟΝ ΙΔΑΝΙΚΟΝ ποὺ ἄνθησε καὶ ἐπετρώθη εἰς τὸν πλανήτην αὐτόν, εἶνε ὁ μοναδικὸς Αἰσθητικὸς καὶ Πνευματικὸς Ἥλιος τῆς Οἰκουμένης, ὁλόκληρος Χαρὰ καὶ Ἡδονὴ Ζωῆς, καὶ ἡ μόνη της Δόξα, Παρηγορία καὶ Ἐλπίς, εἶνε τό: ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΔΑΝΙΚΟΝ.

Καὶ ἐπειδὴ τὸ ΓΕΓΟΝΟΣ εἶνε αὐτό, ἔχετε βαρύτατα, ΥΠΕΡΑΝΘΡΩΠΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ νὰ ἐκτελέσετε. Χωρὶς νὰ τὰ ἐκτελεῖτε δὲν ἔχετε κανένα δικαίωμα νὰ φέρετε τὸ ὄνομα ΕΛΛΗΝ.

Καὶ αὐτὸ τὸ τρομερὰ λάμπον καὶ τρομερὰ καῖον βαρύτατον στέμμα ποὺ θέλοντας καὶ μὴ θέλοντας ἐκάθησεν ἡ Τύχη τῶν ἀνθρωπείων στὸ κεφάλι τῶν Ἑλλήνων, εἶνε ἡ θεϊκὴ καὶ τρομερὰ Μοῖρα, ἕνεκα τῆς ὁποίας, ὦ κάθε Τωρινοὶ Μουντζούριδες, δὲν εἶσθε ἐλεύθεροι νὰ κάνετε ὅ,τι θέλετε ἀλλ᾿ ἢ πρέπει νὰ περπατᾶτε ἡρωϊκὰ στὸν κόσμο πρὸς κάθε μέρα Νέα Ὕψη, ἄφθαστα ἀπὸ κάθε ἄλλους ἢ νὰ ξεπατωθεῖτε.

Μὲ τὸ δημιούργημα καὶ τελείωμα τοῦ Ἑλλ. Ἰδανικοῦ, ὁ σκοπὸς τῶν Ἀθηνῶν λήγει ἐδῶ, διὰ μακρὰν σειρὰν αἰώνων. Ἕως ὅτου ἐπανέλθῃ ἡ ὥρα καὶ ἡ ἀνάγκη νὰ ξαναγυρίσωμεν εἰς τὸ κέντρον τῆς καρδίας τῆς Ἑλλ. Γῆς, ποὺ εἶνε αἱ Ἀθῆναι, ὅπως κατὰ τοὺς πρώτους χριστιανικοὺς αἰῶνας, ὅτε κατετσακίζετο παντοῦ τὸ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ Ἑλλ. Ἰδανικόν, αὐταὶ δὲν ἔχουν τίποτε ἄλλο νὰ μᾶς εἰποῦν καὶ τίποτε ἄλλο νὰ κάμουν. Φειδίου χαράξαντος τὸν Τύπον τοῦ Ἀνθρώπου, τοῦ Ναοῦ τῆς Παναγίας Παρθένου τελειωθέντος, Ἀριστοτέλους στήσαντος τὴν Ἀρχιτεκτονικὴν τοῦ Πνευματικοῦ Κόσμου καὶ Πλάτωνος συνθέσαντος τὴν Μουσικὴν τῶν Κοσμίων, ἡ Πάνοπλος Ἀθηνᾶ ζωντανευμένη ὁλόκληρος ἀπὸ τὴν λατρείαν, δύναται νὰ ἐγκαταλείψῃ τὸ μαρμάρινον φόρεμά της χωρὶς νὰ πάθῃ τίποτε, καὶ ὁ Ἕλλην ὢν τώρα τέλειος ΑΝΗΡ, καθ᾿ ὅλα ἕτοιμος διὰ τὸν προορισμόν του δύναται νὰ προβῇ ὑπὸ τὴν αἰγίδα τῆς Νικηφόρου Θεᾶς του εἰς τὸν Μοιραῖόν του δρόμον.

Καὶ ὁ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ τοῦ Ἕλληνος εἰς τὸν Κόσμον αὐτόν, ἦτο καὶ εἶνε εἰς κάθε ἐποχήν, ΣΗΜΕΡΑ καὶ ΑΥΡΙΟΝ:

Ο ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

Καὶ ἐπειδὴ τὸ ΓΕΓΟΝΟΣ εἶνε αὐτὸ πρέπει νὰ σταθεῖτε νὰ Σᾶς γδάρουν τὰ ροῦχα, τὸ πετσί, νὰ Σᾶς πλύνουν τὶς Ἰδέες, νὰ Σᾶς μπουγαδιάσουν τὸ Μυαλὸ γιὰ νὰ ἰδεῖτε τὸν Ἑαυτό Σας καὶ τὸ δρόμο Σας.

Τὰ ξεφωνητὰ καὶ μοιρολογητὰ τῶν ἱστορικῶν ἐπί τῆς λήξεως τῆς Βασιλείας τῶν Ἀθηνῶν, πάντα ὅσα ἐμωρολογήθησαν, μωρολογοῦνται καὶ γρονθοκοποῦνται εἰς τὰ κεφάλια καὶ τὰ βιβλία τῶν φραγκοβαρβάρων περὶ ἡμῶν τῶν τότε, ὅσον ἀφορᾷ τὸν ἀνταγωνισμὸν τῶν ἄστεων, τὰς ἀκμὰς καὶ τὰς παρακμὰς αὐτῶν καὶ τὸ ἔκτοτε σπάρσιμον, ἀνακάτωμα καὶ χάσιμον ἡμῶν, εἶνε πάντα τοῦ Βαρβάρου Πνεύματος ΑΚΑΤΑΛΗΨΙΑΙ καὶ ΑΜΑΘΕΙΑΙ, Πνεύματος κομπάζοντος διὰ τὴν Ἐπιστημονικήν του δεινότητα καὶ Εὐσυνειδησίαν! Ἀχρειοτάτη καὶ Ἐγκληματικὴ Ἄγνοια τῆς φυσιολογίας ἡμῶν καὶ τῆς Φυλῆς μας, ἕνεκα τοῦ ἐπικρατήσαντος κακοηθεστάτου συστήματος τοῦ νὰ θεωρεῖται ὁ Ἑλληνισμὸς τοῦ: ΚΑΣΙΔΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ διὰ τὸν ὁποῖον ὁ κάθε πιασμένος φυλλαδᾶς καὶ Βιβλιαρᾶς δύναται νὰ λέγει ὅ,τι τοῦ κατεβῇ.

Τὰ δὲ παρόμοια μωρολογούμενα καὶ παπαγαλιζόμενα εἰς τὰ κεφάλια καὶ τὰ βιβλία τῶν ἰδικῶν μας Φραγκοραγιάδων Ἱστορικῶν, εἶνε ἀνθρωπαρίων συμφεροντίδια διὰ νὰ τοὺς χαϊδεύῃ ὁ Φράγκος τὴν πλάτη καὶ τοὺς ἀνακηρύττει Μαλακτικοὺς Σοφούς, Μαλακίων ἀνανδρίαι, μὴ πολεμούντων δυνατώτατα, νὰ πλύνουν μίαν ὥραν ἀρχήτερα τὴν Φυλὴν των, ἀπό τους σωροὺς τῶν βορβορωδῶν ψευμάτων τόσων αἰώνων καὶ εἶνε ὄχι Ὀκνηρία Σκέψεως, ἀλλὰ ὁ ἕνας Πανελλήνιος ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΛΗΘΑΡΓΙΣΜΟΣ. Ο ΚΟΠΡΟΣΚΥΛΩΔΗΣ ΤΕΜΠΕΛΧΑΝΙΑΣΜΟΣ ποὺ ἐννοεῖ νὰ τοῦ φέρουν ἕτοιμα ἀπὸ τὴν Εὐρώπην, ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ, ἀκόμη καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν του. Διότι καταντᾷ ἀφάνταστον ὅτι ἐν μέσῳ τόσης ἀξιωματικῆς καὶ Δογματικῆς παγκοσμίου Φλυαρίας περὶ Ἑλληνισμοῦ, ἀγνοοῦνται αὐτὰ τὰ θεμελιώδη πράγματα, ὅπως λόγου χάριν ἡ Προμυθολογικὴ ΚΟΙΝΟΤΗΣ, -τὸ Ἐθνικὸν αὐτό: ΚΥΤΤΑΡΟΝ- ἄνευ τοῦ ὁποίου Ὀδυσσισμοί, Ἀποικισμοί, Μακεδονισμοί, Ρωμαϊσμοί, Χριστιανισμοί, Φραγκισμοί, Τουρκισμοί, εἶνε ἀκατανόητοι, καὶ ἐντελῶς ἀνεξήγητος ἡ ὕπαρξις καὶ διάσωσις τῆς Φυλῆς ἕως τώρα, ἀφάνταστον ὅτι αὐτὸ τὸ σημερινὸν Πανελλήνιον ΓΕΓΟΝΟΣ, ὅτι τὸ ἔνστικτον καὶ Φυσιολογικὸν αὐτὸ Κύτταρον, ὁ ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΗΣ, καθ᾿ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς αἰῶνας, ἕως αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἀκόμη καὶ μέσα εἰς ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν ἐλευθέραν Συνταγματομουρλὴν Ἑλλάδα… ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ.

Ὅταν δὲν ἐκτελοῦμεν τὸν ἐκπολιτιστικὸν προορισμὸν μας, μᾶς βρίζουν οἱ Φράγκοι. Ὅταν τὸν ἐκτελοῦμεν τὸν ἀρνοῦνται καὶ πάλιν μᾶς βρίζουν.

Διότι τί σκούζουν οἱ Φράγκοι, τί θέλουν καὶ τί ζητοῦν νὰ ἐκάμνομεν περισσότερον τότε; Μήπως νὰ ἐκοκαλώναμεν ἐκεῖ καὶ νὰ διετηρούσαμεν τὴν ὡραίαν σκηνοθεσίαν ἀνέπαφον καὶ νὰ ἐπεριμέναμεν ἕως ὅτου γεννηθοῦν οἱ τωρινοὶ Δασκάλοι τῶν δύο ἡμισφαιρίων διὰ νὰ ἔλθουν νὰ διασκεδάσουν καὶ μᾶς σχολιάσουν; Οἱ ἀνεβαίνοντες μέχρι τοῦ Θείου δὲν ἀνεβαίνουν διὰ νὰ χαθοῦν εἰς τὸ φῶς σὰν τὸν Ἑβραῖον ΚουτοΗλίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ κατεβοῦν ἔπειτα καὶ καταφωτίσουν τοὺς κατωτέρους των. Ἐμεῖς δὲ τότε ἀνήλθομεν τόσον ψηλὰ εἰς τὸ φῶς ὥστε χιλιάδων ἐτῶν προσπάθειαι τόσων λαῶν, ἀπέτυχαν οἰκτρότατα καὶ ἀπέτυχαν ὄχι τοῦ νὰ φθάσουν εἰς ὕψη παρόμοια, ἀλλ᾿ ἁπλῶς καὶ μόνον νὰ βαδίσουν ἐπὶ ἀναλόγου δρόμου, νὰ κτίσουν μερικὰ σκαλοπάτια πρὸς ἕνα οἱονδήποτε ἀλλ᾿ ἀληθινὸν ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΝ καὶ ὄχι Οὐραγγουταγκισμόν. Καὶ ἀπέτυχαν τόσον ὥστε ἀρχίζει νὰ καταντᾷ πλέον φανερόν, ὑπέρ ποτε τώρα, ὅτε ἡ Εὐρώπη ἐπέδειξε τὴν μεγίστην ἔντασιν καὶ ὤθησιν ποὺ ἐφάνη ποτὲ εἰς τὸν κόσμον πρὸς κάθε ὕψος, τώρα ὅτε ἀρχίζει τέλος νὰ φωνάζεται ἀπ᾿ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους ἡ παθιασμένη, μανιακὴ καὶ σάπια ἄνθησις τοῦ Κολοσσοῦ ποὺ λέγεται Εὐρωπαϊκὸς Πολιτισμός, τώρα ὅτε ἀρχίζουν νὰ βλέπονται τὰ γιγάντια μὲν σαπρὰ δὲ βάθρα του, ὅτι ἂν εἶνε πεπρωμένον Φυλὴ νὰ ἀνέλθῃ εἰς παρόμοια ὕψη διὰ τό: ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΚΑΛΟΝ, μόνον ἡ ληθαργωμένη καὶ ΕΘΝΙΚΩΣ ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΗ Φυλή μας εἶνε αὐτὴ ἢ καμμία ἄλλη, διὰ Λόγους, ΦΥΣΙΚΟΥΣ, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ μόνον ἐὰν συνέλθῃ καὶ εἰσέλθῃ καὶ βαδίσῃ μὲ πάθος πύρινον καὶ προβῇ μὲ πίστην τυφλὴν εἰς ἑαυτὴν τὸν φυσικόν της δρόμον.

Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Ντροπή Σας νὰ συζητᾶτε μὲ τὸν Σκυλόφραγκο ἂν ἡ Μακεδονική Σας Γῆ εἶνε Δική Σας Γῆ. Καὶ νὰ τὸν πείσῃς, δὲν τὸν πείθεις τὸ Λῃστή. Ἢ μόνος του ἢ μὲ Σμπίρους βαλτοὺς θὰ προσπαθήσῃ νὰ Σᾶς πάρῃ κάθε Γῆ.

Οἱ Πολιτισμοὶ ποὺ Σᾶς ἔμαθαν οἱ Δασκαλοτσούσιδες νὰ προσκυνᾶτε μπρούμυτα, Σᾶς καμπανίζουν κατάμουτρα μὲ ἄγρια χαστούκια: Η ΜΟΝΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΙΝΕ ΤΟ ΣΠΑΘΙ.

Καὶ εἶνε ἀνήθικον καὶ ἄσκοπον καὶ τὸ νὰ Σᾶς δώσουν καὶ τὸ νὰ δεχθεῖτέ τι. Καὶ νὰ Σᾶς δώσουν, ἂν εἶσθε Σάπιοι, ὁ πρῶτος Δυνατὸς θὰ Σᾶς τὸ πάρῃ. Τὸ Ἠθικὸν εἶνε ἂν εἶσθε Σάπιοι, νὰ Σᾶς ξεπατώσουν καὶ καθαρίσουν τὴ Γῆ.

Φυλᾶτε τὴ Γῆ Σας καὶ τὴν Τιμή της, μόνο μὲ Σπαθί.

Πάψετε Σαπιοδάσκαλοι καὶ Σαπιορήτορες -ΑΝΑΦΟΡΑΤΖΗΔΕΣ- νὰ ἐξευτελίζετε τὴ Φυλή. Πάψετε Παλιόγρηες τὶς κλάψες, τὰ σάλια, τὰ μελάνια καὶ πιάστε τὸ ΣΠΑΘΙ.

Τὰ πάντα στὴ Ζωὴ -Η ΦΥΣΙΣ ΤΟ ΛΕΕΙ- κατακτῶνται μὲ τὸ ΣΠΑΘΙ. Καὶ ἔτσι εἶνε καὶ μόνο ἔτσι ΠΡΕΠΕΙ νὰ εἶνε.

Τότε λοιπόν, ὅτε ἐτελειώθη διὰ τῶν Ἀθηνῶν τὸ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΔΑΝΙΚΟΝ, τότε μόνον ἡ ὥρα σημαίνει διὰ νὰ ἀρχίσῃ Πραγματικῶς… ἡ Ἑλλ. Ἱστορία. Ἡ ἀληθῶς τρισμεγίστη Ἀποστολὴ τοῦ Ἕλληνος εἰς τὸν Κόσμον. Καὶ ἡ Ἱστορία αὐτὴ εἶνε:

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

Διότι οὔτε ἐπρόκειτο τότε, οὔτε ἔκτοτε, οὔτε τώρα, οὔτε ποτὲ σὲ κανένα μέλλον θὰ πρόκειται, ἐμεῖς μόνον νὰ εἴμεθα περίφημοι. Αὐτὸ δὲν χρησιμεύει τίποτε. Ἡ φύσις τῶν πραγμάτων καὶ ἡ μοῖρά μας εἶνε νὰ πηγαίνωμεν παντοῦ προσωπικῶς νὰ ἐξανθρωπίζωμεν. Ἀκριβῶς ὅπως κάμνομεν καὶ τώρα, ἐνστίκτως, χωρὶς νὰ τὸ καταλαβαίνωμεν, μεταξὺ τῶν κατωτέρων λαῶν. -Διότι εἶνε ἀρχιηλίθιον νὰ πιστεύεται ὅτι οἱ πολιτισμοὶ ταξιδεύουν μόνοι τους.

Ἡ ὥρα λοιπὸν σημαίνει, διὰ νὰ ἑνωθῇ ἡ φυλὴ εἰς ἓν ὅλον Ἐθνικῶς καὶ Πολιτικῶς. Ἡ ὥρα σημαίνει διὰ νὰ ἐμφανισθῇ ὁ τέλειος Τύπος -ποὺ δὲν ἐκατόρθωσαν νὰ φτιάσουν, Ὦ, Δασκαλοκέφαλα αἱ ὑμνούμεναι Ἀθῆναι σας- τοῦ ΕΛΛΗΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΩΣ τοῦ Ἑλληνισμοῦ = Ἀνθρωπισμοῦ, σύμφωνα μὲ τὸν προφητάνακτα τῆς Φυλῆς: ΕΙΣ Κοίρανος ΕΙΣ Βασιλεύς. Καὶ ἡ Μακεδονία ΑΝΘΙΖΕΙ στὴν ὥρα της. Εἶνε Ἀνθισμένη. Ὁ Φίλιππος ἤδη τὰ εἶχε βγάλει πέρα μὲ ὅλους τους Ρωμιούς. Ἤδη εἶχεν εἰπεῖ στὸν ὑπερτέλειον μὲν Ρήτορα, ἀλλὰ στενοκέφαλον καὶ στεγνοκέφαλον δυσκοίλιον καὶ γρουσούζικον Τοπικιστήν, ποὺ ἐφοβέριζε τὴν Ἄρτα ἀπὸ τὴν Πνύκα: ΣΚΑΣΜΟΣ. Καὶ εἶχε δεῖ ἐμπρός του νὰ κομποδένεται μὲν ἡ γλῶσσα νὰ λύνωνται δὲ μόνον τὰ νεφρὰ τοΰ δαιμονίου κεραυνολόγου. Ἤδη ὁ Ἰσοκράτης ἑλληνικώτατος, ἀττικώτατος καὶ ἀριστοκρατικώτατος ἀνθρώπων, ἀηδιασμένος ἀπὸ τοὺς μικροπολιτικοὺς καὶ τοὺς φαφλατάδες τῶν λόγων, ἐπεκαλεῖτο τὸν Φίλιππον καὶ τὸν παρώρμα, νὰ δώσῃ μιὰ σβερκιὰ εἰς τοὺς Ἑλλαδικούς, διὰ νὰ ἡσυχάσουν καὶ νὰ ἠγηθῇ τοῦ δρόμου τῆς Φυλῆς. Καὶ ἰδοὺ εἰσέρχεται εἰς τὴν Παγκόσμιον σκηνὴν Θεόπνευστος καὶ Θεοείκελλος ὁ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ. Κλαῖτε Δάσκαλοι τὸ σώπασμα τῶν ὡραίων ρητόρων. Ἀλλὰ Σεῖς Γυναῖκες τοῦ Κόσμου ποὺ ἀγαπᾶτε τοὺς Θεοὺς καὶ τοὺς Ἥρωας κλαῖτε ποὺ περνᾶτε μάταια χωρὶς νὰ ΕΧΕΤΕ ΙΔΕΙ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΝ. Ἐὰν ἡ Ἠθικὴ τῶν κοσμίων ἀπαιτεῖ οἱ Ἥρωες, οἱ Ἡμίθεοι, οἱ Θεοὶ νὰ εἶνε πρῶτα πρῶτα -πίσω Λάζαροι- πάγκαλα κορμιὰ καὶ ἔπειτα μυαλὰ ὑπερανθρώπου δυνάμεως, ἕναν Ἀχιλλέα ἄμυαλον καὶ κατσικοκλέφτην σὰν τοὺς χθεσινοὺς Ἀχιλλεῖς μας καὶ ἕναν ὡραῖον καὶ διανοητικόν, ἀλλὰ χαμένον στὰ σαλόνια καὶ ἀποτυχόντα, τὸν Ἀλκιβιάδην, ἐγέννησαν οἱ Ἑλλαδ. Παρθενῶνες. Αὐτὸς ὅμως εἶνε ὁ Ὡραῖος Ἥρως. Ὁ Ὠραῖος Θεός. Καὶ εἶνε ΝΟΥΣ. Παιδαγωγημένος ἀπὸ τὸν Κόσμιον Ἀριστοτέλην, Ἄρης μὲν Ἕλλην, Ὡραιότατος, Δυνατώτατος, Ἀγαθώτατος ἀλλὰ καὶ ΝΟΥΣ. Ὁ Μέγιστος Βασιλικὸς Νοῦς, καὶ ὁ Μέγιστος ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ Νοῦς τῆς Φυλῆς. Ὁ Περικλῆς, σὰν ἀττικὸς ἄνθρωπος, ἔβλεπεν ἕναν Ἑλληνισμάκο μὲ τὴν Ἀθήνα του ἄρχουσαν, μὲ ἕνα Ἰδανικὸν ἐνσαρκωμένον φέρον τὴν ὑπογραφή του. Καὶ τὸ ἐπεχείρησε καὶ τὸ κατόρθωσε τῶν καιρῶν εὐνοούντων, διὰ τοῦ πλέον ἀφαντάστου μέσου -τοῦ ΛΟΓΟΥ.

Ἑλλ. Φυλὴ ὁ μεγαλύτερος Ἐχθρός Σου εἶνε: Ο ΕΑΥΤΟΣ ΣΟΥ.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΑΓΑΝ http://www.pheidias.gr/

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in PHILOLOGIE and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s