Η προέλευση των Ελλήνων (c) – THE MEDITERRANEAN THEORY (M)


(being continued from 3/06/11 and  11/08/14)
ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ – Η  ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΑΠΑΤΗ

Ό Ησίοδος λοιπόν λέγει πώς ή Αφροδίτη γεννήθηκε από τόν αφρό καί αναδύθηκε. Ό Ορφέας μάς λέγει πώς γεννήθηκε ό άνθρωπος μέ τήν γέννηση μίας Θεάς ή οποία γεννήθηκε από τόν αφρό τού νερού. Όπως λέγει καί ή σύγχρονη επιστήμη ό γεννετικός κώδιξ ή κλώνος εδημιουργήθη είς τό νερό. Ή Αφροδίτη λεγόταν καί Λαθρίη, μητέρα τού Αινεία καί τού Έρωτος. Σύμβολό της τό περιστέρι. Επίσης σπουδαίος υιός τού Διός ό Ερμής από τήν Μαία. Εγεννήθη στήν Κυλλήνη. Έφτιαξε λύρα μέ 17 χορδές τήν οποία χάρισε στόν Απόλλωνα μέ αντάλαγμα τό χάρισμα τής προφητείας. Ήταν ψυχοπομπός καί προστάτης τών λογίων. Στήν μουσική νομοθέτησε τό οξύ, τό βαρύ καί τό μέσο. Δίδαξε τήν ερμηνεία τών σκέψεων καί διατύπωσε τίς τρείς θεμελιώδους δυνάμεις τής αστροφυσικής (ηλεκτρομαγνητική καί πυρινική, ασθενή καί ισχυρά). Ο Σικελιώτης καί ό Αρτεμίδωρος τόν θεωρούν ιστορικό πρόσωπο. Πρό τού κατακλυσμού τού Δευκαλίωνος αναφέρεται ώς Τρισμέγιστος καί Βασιλέας τής Αιγύπτου. Ήταν αυτός πού διαφύλαξε τήν γνώση καί τήν μετέφερε στούς ανθρώπους (Ερμής από τό ερμη-νεύω).
Μέ τόν Διόνυσο περνάμε στήν εποχή τών Ημιθέων. Λεγόταν καί Βάγχος, Θεός προσωποποίηση τών γονιμοποιών δυνάμεων τής γής καί ειδικότερα προστάτης τής αμπέλου. Εγεννήθη στήν Θήβα από τήν θνητή Σεμέλη κόρη τού Κάδμου καί από τόν Δία. Γεννήθηκε πρόωρα καί συνεχίστηκε ή κυοφορία του στό μηρό τού Δία. Τόν ανέθρεψαν οί νύμφες τού όρους Νύσα. Όταν ανδρώθηκε μέ συνοδεία στρατού Σατύρων καί Μαινάδων, ξεκίνησε γιά εξτρατεία στήν ανατολή όπου καί ήταν νικηφόρα. Ό Διόνυσος πάταξε κάθε εχθρό ή μέλλουσα απειλή γιά τούς Έλληνες, φθάνοντας στό υψηλότερο όρος τής γής ονομάζοντάς το «(Θ)είον (Ι)ερό (Β)ασιλείο (Ε)λλήνων (Τ)ύμβος», Θιβέτ. Ό Νόννος ό λεγόμενος Πανοπολίτης, Αιγύπτιος επικός ποιητής τού 3ου αί.μχ έγραψε τά Διονυσιακά, τά Βασσαρικά καί τήν Γιγαντομαχία. Τά Διονυσιακά είναι τό μεγαλύτερο διασωθέν έπος: 21000 στίχοι μέ 48 Ραψωδίες. Κεντρικό θέμα, ή εξτρατεία τού Διονύσου είς Ινδίας. Περιγράφονται οί νικηφόρες περιπέτειες τού Διονύσου, οί μάχες, οί θρίαμβοι, τά ηρωικά κατορθώματα, οί αθλητικοί αγώνες κ.α.Ό Νόννος είχε πρόσβασι στά απόρρητα αρχεία τών Αιγυπτιακών ναών. Οί στίχοι καταπλήσσουν μέ τήν πλουσιότητα τού λεξιλογίου άν καί είναι καθηλωμένοι σέ κανόνες πού ό ίδιος θέσπισε. Είναι φανερό ότι προσπαθεί νά μιμηθή τόν Όμηρο, στερείται όμως τού θείου σπινθήρος. Ό Διόνυσος καί ή λατρεία του μετεδόθη μέ ταχύτητα απίστευτη είς τόν Πανάρχαιο ΄Ελληνα. Ήταν ή πιό πιστότερη επέκταση τού εαυτού του. Ό Θεός τού χάους καί τής τάξης. Εισάγει τήν έξταση καί τόν χορό. Τούς χειμερινούς μήνες αντικαθιστούσε τόν Απόλλωνα. Έγινε πανελλήνιος Θεός καί από εκείνον δημιουργήθηκε τό Θέατρο. Συνδέθηκε μέ τήν Ορφική λατρεία καί απετέλεσε μία εσωτερική λατρεία (Ορφικοδιονυσιασμός) στήν γενική Εθνική τών Ολυμπίων. Ό τάφος του βρισκόταν στόν Ναό τού Απόλλωνος. Ταυτιζόταν μέ τόν Ζαγκρέα. Γιά τόν θάνατό του, ευθύνεται ή Ήρα.
Σ’αυτήν λοιπόν τήν εποχή τών Ημιθέων, τά παιδιά καί τά εγγόνια τών Θεών, εβασίλεψαν απάσης τής Ελλάδος καί τού κόσμου ολόκληρου. Βασιλεύς τού Άργους ό Ιναχός, υιός τού Ουρανού καί τής Τηθύος. Ό Λέλεξ Βασιλεύς τής Λακωνίας. Ό Πελασγός Βασιλεύς τής Αρκαδίας υιός τού Διός καί τής Νιόβης. Στήν Αττική ό Ερεχθεύς υιός τού Διός. Στήν Αθήνα ό Κέκροπας, υιός τής Γαίας. Ό Αίακος υιός τού Διός στήν Αίγινα. Ό Μίνωας καί ό Ραδάμανθυς, επίσης παίδες τού Διός εβασίλευαν στήν Κρήτη. Αργότερα ό Ίων βασιλεύς τής Αττικής καί Άχανδρος, Αρχιτέλης παίδες τού Αχαιού, βασιλικά μέλη τού Άργους.Ό Αίολος είχε επτά υιούς : τόν Κρηθέα, τόν Σίσυφο, τόν Αθάμα (πατέρας Φρίξου), τόν Σαλμωνέα, τόν Δήϊωνα, τόν Μάγνη, καί τόν Περιήρη. Είχε επίσης καί πέντε κόρες : τήν Κανάκη, τήν Αλκυόνη, τήν Πεισιδίκη, τήν Καλύκη καί τήν Περιμήδη. Άπασα δέ αυτή τού Αιόλου ή γενεά μετώκε έκ Θεσσαλίας είς διαφόρους Βοιωτικάς καί Πελοποννησιακάς καί Αιτωλικάς πόλεις. Πρίν όμως γίνουν γνωστές οί φυλές ώς Ίωνες, Αχαιοί, Δωριείς, Αιολείς, όπως μάς πληροφορούν αρχαίοι συγγραφείς (Ευσέβιος,Πλάτων, Αριστοφάνης, Θουκυδίδης, Παυσανίας, Σικελιώτης, Στράβων, Πλούταρχος), είς τήν χερσόνησο τού Αίμου εκατοικούσαν οί Πελασγοί, οί Λέλεγες καί οί Κάρες. Σύμφωνα μέ τήν Λακωνική παράδοση, ό γηγενής καί αυτόχθων γενάρχης καί πρώτος βασιλέας τών Λακώνων ήταν ό Λέλεξ, από τόν οποίον οί κάτοικοι πήραν τό όνομα Λέλεγες  (Παυσανίας Γ1), πού θεωρούνται συγγενείς μέ τούς Κάρες. Όπως είναι γνωστό από τήν αρχαιολογία, αλλά καί από τούς αρχαίους συγγραφείς, κατά τήν διάρκεια τής προϊστορίας οί Κάρες καί Λέλεγες είχαν απλωθεί σέ όλο τό Αιγαίο. Οί παλαιότεροι κάτοικοι τής Χίου, τής Σάμου καί τής Κώ περιγράφονται ώς Κάρες (Παυσανίας7,4,8,9). Κωμόπολις στήν Χίο λεγόταν Καρίδες κατά τόν Ελλάνικο, ενώ κατά τόν Σικελιώτη οί κάτοικοι τής Νάξου ήσαν επίσης Κάρες. Ή Επίδαυρος καί ή Τροιζήνα ήταν σύμφωνα μέ τόν Αριστοτέλη(491) καί τόν Στράβωνα(374) Καρικές περιοχές. Ή ακρόπολις τών Μεγάρων λεγόταν Καρία από τόν Βασιλέα Κάρα (Παυσανίας1.40.6).

Ό Θουκυδίδης εντοπίζει τάφους Καρίων στήν Δήλο. Στήν Λακωνία τοποθετεί ο Παυσανίας καί τούς Λέλεγες καί ειδικότερα τόν Λέλεγα Βασιλέα τής Μεσσηνιακής Πύλου. Σήμερα στήν Φθιώτιδα υπάρχει περιοχή μέ τό όνομα Πελασγία. Ό Στράβων (321) αναφέρει πώς Λέλεγες υπήρχαν στήν Λευκάδα, τήν Λοκρίδα, τήν Ακαρνανία καί τήν Βοιωτία. Ό Όμηρος στήν Ιλιάδα αναφέρει Λέλεγες στήν Χίο καί στήν Μεσσηνία, κάνοντας έντονη τήν υπόθεση πώς γιά να συνυπήρχαν ή θά ήσαν φύλα ιδίου έθνους (Έλληνες) ή ταυτίζονταν. Κάνοντας μία παρένθεση, σέ οποιαδήποτε περίπτωση πού οί συγγραφείς αναφέρουν πώς ό πρώτος πού ίδρυσε τό Άργος ήταν ό Φορωναίας ή ό πρώτος πού εκπολίτισε τήν Αρκαδία ήταν ό Λυκάων, εννοούνε τόν οργανωτή καί αρχηγέτη τής Φατρίας τής δικής του Φυλής, τής δικής του ιστορικής συνέχειας. Οί ιστορικοί στήν αρχαία Ελλάδα ενδιαφέρονταν κυρίως γιά τήν ιστορία τών γενεαλογιών τής φυλής, παρά γιά τήν ιστορία τού ανθρωπίνου είδους. Αυτή ή εποχή είναι ή περίοδος τού ασημένιου γένους. Καταγράφονται μητριαρχικές συνθήκες καί μία εποχή πού ή τροφοσυλλογή δίνει τήν θέση της στήν κηποκαλλιέργεια καί τήν γεωργία. Τό ασήμι είναι τό μέταλλο τής Σελήνης καί υποδηλώνει μία κοινωνία οργανωμένη γύρω από σεληνιακές λατρείες. Εκεί θά βρούμε τίς ρίζες τών παλαιοτέρων μυστηρίων καί τό βαθύτερο νόημα τών εορταστικών εκδηλώσεων καί τών μύθων πού σημάδεψαν τήν πρωταυγή τού Ελληνικού Θαύματος. Ή μελέτη τής Ελληνικής προιστορίας θά πρέπει νά αρχίζει μέ τήν εξέταση τών θρησκευτικών κοινωνικών καί πολιτικών συστημάτων πού υπήρχαν στόν χώρο τής Αιγηίδος πρίν από τήν επιβολή τών Αιολικών, τών Ιωνικών καί Αχαικών φύλων. Ό Ησίοδος ομιλεί γιά τις πέντε εποχές τού Έλληνος. Τό πρώτο γένος τού Κρόνου τό Χρυσούν, πού ζούσε χωρίς κόπους, τρώγοντας ότι έτοιμο προσέφερε ή φύσις (καρπούς, μέλι, γάλα κτλ), χορεύοντας καί γελώντας. Μετά τό Ασημένιο γένος ακολουθεί το χάλκινο, σίγουρα μετά τού κατακλυσμού, πού έτρωγε σάρκες, άρτο καί αγαπούσε τόν πόλεμο (Άρια φυλή, έκ τού Άρεως). Ίσως σέ αυτό νά συνέβαλε ή ύπαρξη άλλων λαών, Βαρβάρων, πού δέν ήτο απειλή παλαιότερα λόγω τής αγρίας  καταστάσεως στήν οποία ευρίσκονταν.
Ό Γκρέηβς στό βιβλίο του «Ελληνικοί μύθοι» αναφέρει ότι σύμφωνα μέ τό Πάριο χρονικό, ή αλλαγή από «Γραικοί» (αυτοί πού λάτρευαν τήν Γραία Θεά) σέ Έλληνες (από τόν κοινό πρόγονο τών πατριαρχικών φυλών, τόν Έλληνα), πραγματοποιήθηκε περί τό 1600πχ. Επανερχόμενοι στό πλαίσιο τής προιστορικής Ελλάδος καί συγκεκριμένα στόν Όμηρο : οί Λύκιοι καί οί Κάρες γεννοκρατούσαν από τήν Κρήτη (ιλ.6,152 καί οδ.11,235). Ό Κορδάτος στήν «Μεγάλη Ιστορία τής Ελλάδος» αναφέρει ότι στίς δύο πλευρές τού Αιγαίου καί στήν Κρήτη, ζούσαν οί Πρώτοι Έλληνες, πού αποτελούνταν από τίς φυλές τών Πελασγών, τών Λελέγων, Φρύγων καί Κάρων. Ό Ευριπίδης (Ορέστης 615) τοποθετεί τόν Λέλεγα νοτιοδυτικά τής Σπάρτης καί τού προσδίδει τήν εφεύρεση τού Μύλου. Ό Πολυκάων είναι υιός του καί ιδρυτής τής πόλεως Μεσσηνίας.
Η αυτοχθωνία τών Ελλήνων, ώς πρός τά φιλολογικά ευρήματα,
είναι δεδομένη :

• -Φίλιππος έκ Συαγγελών καί τόν Ισωκράτη (λόγος Αρχιδάμου).
• -«Τού γηγενούς γάρ ειμί εγώ παλαίχθονος, ίνις Πελασγός, τήσδε γής αρχηγέτης..»(Αισχ.Ικετ.250) -«Γλαυκόπιον τήν Ακρόπολιν οί αρχαίοι, ή τό έν Ακροπόλει τής Αθήνας ιερό. Από Γλαύκου τινός αυτόχθονος, έ τώ τόπω τούτω κατοικήσαντος..»(μαθ.Ελλ.γλώσσης Γ΄σ97).
• -«Υπόληψιν είχον οί παλαιοί, ώς έκ δρυών καί πετρών τών ανθρώπων γεγονότων» (λεξ.Ησύχιος, λήμμα <ού μέν>).
• -«Ετεοκρήτες, οί ώς αληθώς Κρήτες, οί αυτόχθονες» (->>- Γ΄σ97).
• -«Εύμηλος: ό πρώτος κτίτωρ καί βασιλεύς τών Πατρών, αυτόχθων»(ιστορ.Α.Κων/δη).
• -«Νιόβης καί Διός παίς Άργος εγένετο..καί Πελασγός, αφ’ ού κληθήναι τούς Πελοπόννησον οικούντας Πελασγούς»(Απολλοδ.Β΄1).
• -«Μακεδονία ή χώρα, από Μακεδόνος καί Θυίας τής Δευκαλίωνος, ώς φήσιν Ησίοδος ό ποιητής: Ή δ’υποκυσσαμένη Διί γείνατο τερπικεραύνω υίε δύω, Μάγνητα, Μακηδόνα θ’ίππιοχάρμην, οί περί Πιερίην καί Ούλυμπον δώματ’έναιον»(Στ.Βυζάντιος).
• -«Φαιστός, πόλις Κρήτης, εκτίσθη υπό Φαίστου τού Ροπάλου, Ηρακλέους παιδός»(Στ.Βυζαντ.).
• -«Τύρινς: οί δ’Άργος τ’είχον Τίρυνθα τε τειχιόεσσαν.. Από Τίρυνθος τής Άλω θυγατρός, ήτις Αμφιτρύωνος ήν αδελφή. Εκαλείτο δέ πρότερον Αλιείς» (Στ.Βυζαντ.).
• -«Φολέγανδρος, νήσον τών Σποράδων, από Φολεγάνδρου τού Μίνως»(Στ.Βυζαντ.).
• -«τεττιγοφόρας ή τεττιγοφόρος: ούτω εκαλούντο οί Αθηναίοι επειδή αφόρουν χρυσούς τέττιγας ώς σύμβολον ότι ήσαν αυτόχθονες»(Ίππης1331 καί λεξικόν Liddel Scott χρυσέος τέττιξ).
• -«Κεκροπίδα τέττιγα πλόκων υπέρ..γαίης γηγενέες..»(Γρηγόριος Νανζιανζηνός-Έπη).

Ο Παυσανίας αναφέρει ονόματα Λελέγων : Κλήσων, Κλησώ, Ταυρόπολις κ.α.. Ό Πλάτων τούς αναφέρει ώς Βατράχια πού περιτριγυρίζουν μία λίμνη, έτσι καί τότε εκείνοι είχαν εγκατασταθεί στήν Μεσόγειο. Οδηγούμαστε λοιπον στό συμπέρασμα ότι οί Λέλεγες, οί Πελασγοί, οί Κάρες καί οί Λύκιοι ανήκουν στό πρωιστορικό πλαίσιο τής Ελληνικής χερσονήσου. Αποτελούν τό Ελληνικό Έθνος καί κυρίως τά πρώτα δύο γένη. Οί Πελασγοί είναι τόσο αρχαίοι πού τούς έλεγαν προσέληνους.Ζούσαν δηλαδή πρίν τήν εμφάνιση τής Σελήνης (ό Νόννος τοποθετεί τήν εμφάνιση τής Σελήνης περί τό 26.147πχ. άν καί τό πιό πιθανό είναι νά κάνη λάθος στόν χρόνο, όμως γεγονός είναι πώς ή σελήνη μπήκε σέ τροχιά γύρω από τήν γή πολύ αργότερα από τήν δημιουργία τής δεύτερης. Επομένος μόνο ή γνώση τού περιστατικού από τόν Νόννο, αποδεικνύει πόσο μακρυά στόν χρόνο φθάνει ή Ιστορία τών Ελλήνων).
Πέρα όμως από τής φιλολογικές μαρτυρίες, υπάρχουν καί οί αρχαιολογικές οί οποίες έρχονται νά καταδείξουν τήν εγκειρότητα τών αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων καί νά αποδείξουν τήν Αυτοχθωνία τών Ελλήνων καί τήν Ιστορική συνέχεια τού Έθνους. Αρχικώς ή ζωή εμφανίσθη είς τούς Ωκεανούς. Ή ξηρά ανεδύθη αργότερα, συνέπεια τεκτονικών μεταβολών. Από τότε ό πλανήτης, ή προσωποποιημένη Γαία τών Ελλήνων, άλλαξε πολλές μορφές. Μέ τήν πάροδο τού χρόνου οί Δεινόσαυροι, λόγω αλλαγής τού κλίματος (πρώτη παγετώδης περίοδος) εξηφανίσθησαν, καί τά μικρά αδύναμα θηλαστικά υπερίσχυσαν στόν πλανήτη. Ό άνθρωπος διέθεται δύο συντριπτικά πλεονεκτήματα έναντι τών άλλων ειδών. Τεράστιο εγκέφαλο σέ σχέση μέ τό σώμα (ό 30 τόννων Βροντόσαυρος, διέθεται εγκέφαλο ίσο μέ ένα καρύδι, μικρότερο δηλαδή από τού λαγού) καί γονεϊκή συμπεριφορά πού εξασφάλιζε τήν επιβίωση αρκετών απογόνων σέ κάθε γενεά. Τό δεύτερο ισχύει σχεδόν γιά όλα τά θηλαστικά. Πρίν λοιπόν από 180 εκατομμύρια χρόνια ή Ελλάς εκαλύπτετο από ύδατα. Στήν θέσι τής Πίνδου υπήρχε μία υποθαλάσσια αύλαξ. Άλλη μία υπήρχε στό Ιόνιο.

Τήν Κρητιδική περίοδο πρίν από 140 εκατ.χρόνια οί τεκτονικές μετακινήσεις προκάλεσαν τήν ανάδυση τής Μακεδονίας (Πελαγονία), Θεσσαλίας μέ τόν Όλυμπο καί τής Ευβοίας. Αργότερα εμφανίσθησαν οί Κυκλάδες καί ή Αττική. Εκείνη τήν περίοδο σχηματίσθη ή Πίνδος, οί Άλπεις, τά Ιμαλάια καί τά Πυρηναία. Σταδιακώς λοιπόν αναδύθηκε ή Ελλάς, έως τήν Πλειόκαινο περίοδο πρίν 12-2 εκατ.έτη όπου άνοιξαν τά στενά τού Ελλησπόντου, μέσω τού οποίου ή Σαρματική θάλασσα (Εύξεινος καί Κασπία) επικοινωνούσε μέ τό Αιγαίο καί τήν Μεσόγειο. Εκεί όπου βρίσκονται οί Κυκλάδες έρρεε αρχικώς ένας ποταμός τόν οποίο συμβατικώς ονόμασαν οί επιστήμονες Αιγαίο. Στίς αρχές τής Πλειοκαίνου στήν Μακεδονία ό πρώτος άνθρωπος αφήνει τά ίχνη του. Οί γεωλογικές ανακατατάξεις συνεχίστηκαν έως τό 10000πχ. Ή Αιγηίς καθόλη τήν περίοδο αυτή, υπέστη μεταβολές, πού δέν είχαν νά κάνουν μόνο μέ τεκτονικές ανακατατάξεις, αλλά καί πάλι κλιματολογικές. Τό κλίμα ήταν ευμετάβλητο καί τίς θερμές υποτροπικές συνθήκες ακολουθούσαν παγετώνες. Στίς παγετώδεις περιόδους ή στάθμη τής θάλασσας έπεφτε 100-200 μέτρα, μέ αποτέλεσμα νά καταποντίζονται ζώνες ξηράς. Οί Σποράδες ήσαν ενωμένες μέ τήν Θεσσαλία καί οί Κυκλάδες επίσης μεταξύ των. Όλες αυτές οί παράμετροι διαμορφώθησαν τελικώς περί τό 10.000πχ. Τό εξαιρετικό κλίμα πού διαμορφώθηκε στήν Ελλάδα ηυνόησε τήν γένεσι τής ανθρώπινης κοινωνίας. Ή υγρασία δέν ήταν τόσο υψηλή πού νά καθιστά ανθυγιεινή τήν ζωή. Επίσης οί παγετώνες δέν εδημιούργησαν στόν χώρο αυτό χαμηλές θερμοκρασίες ικανές νά απειλήσουν τήν ζωή.
Τόν Σεπτέμβριο τού 1996 ό παλαιοντολόγος Άρης Πουλιανός ανεκάλυψε στήν Χαλκιδική κνήμη ανθρώπου, δίπλα σέ πρωτόγονα λίθινα καί χαλαζιακά εργαλεία. Ή κνήμη άνηκε σέ όρθιο άνθρωπο, πού είχε αναπτύξει τόν διποδισμό. Ό άνθρωπος αυτός ήτο νοήμων καί διά τούτο εκατασκεύαζε εργαλεία. Ή ηλικία αυτού τού ανθρωπίδα είναι 11-12 εκατ. χρόνια καί συντρίβει τήν «Λούσυ» πού βρήκε ό Βρεττανός Λήκυ στήν Τανζανία, καί έπεισε αμέσως όλο τόν κόσμο πώς ό άνθρωπος ήρθε από τήν Αφρική.
Ή ανθρώπιδα βέβαια τής Τανζανίας είναι περί τών 7,5εκατ.ετών νεοτέρα τού Έλληνος είς τήν Μακεδονία. Στίς αρχές τής Μειοκαίνου λοιπόν τοποθετείται ό Αρχάνθρωπος τής Τρίλλιας καί είναι ό αρχαιότερος στόν κόσμο έως καί σήμερα. Στά Γρεβενά στό χωριό Περδίκκας εβρέθη σκελετός ελέφαντα 3 εκατ. ετών πού είχε πεθάνει μέ όχι φυσιολογικό τρόπο. Οί επιστήμονες διεπίστωσαν πώς ό ελέφας είχε σκοτωθεί μεθοδικά. Πρώτα εδέχθη πληγή είς τούς οφθαλμούς του καί κατόπιν στό κρανίο. Στά οστά επίσης εβρέθησαν ίχνη αποξύσεων, τά οποία έγιναν μέ λίθινο εργαλείο. Ομάδα ανθρώπων λοιπόν, γνωρίζοντας τί αντιμετωπίζει, τύφλωσε τόν παντοδύναμο ελέφαντα καί μετά τόν σκότωσαν γιά νά τόν γδάρουν καί νά φάνε τό κρέας του. Καί αυτά όλα εκατομμύρια χρόνια πρίν, όταν ακόμη καί σήμερα υπάρχουν «άνθρωποι» στήν «μητέρα» Αφρική πού ζούν σέ άγρια κατάσταση.

Ή άμμεση αυτή μαρτυρία κυνηγιού πρίν τόσα χρόνια, σημαίνει υποτυπώδης μορφή κοινωνίας, αλλά δέν θά μπορούσε νά υπάρξη κοινωνία χωρίς γλώσσα. Μπορούμε λοιπόν νά συμπεράνουμε μέ τά έως τώρα ευρήματα, πώς τουλάχιστον ό προφορικός λόγος εγγενήθη είς τήν Ελλάδα. Φυσικά καί οί άνθρωποι σέ όλη τήν γή κυνηγούσαν. Όχι όμως τόσο μεγάλα ζώα καί τόσο παλαιά. Αποδείξεις παρομοίων μεγάλων κυνηγών έχουμε στήν περίοδο τού Νεάντερταλ, ενός ανθρωπότυπου πού δέν φαίνεται νά ευδοκίμησε ιδιαιτέρως είς τήν Ελλάδα. Ξαφνικά πρίν από 60000έτη εμφανίζεται ένα είδος, παράλληλα μέ τόν H.S., ό Νεαντερτάλιος, ένας γενετικά αλλοιωμένος H.S. ένα ανθρωπόμορφο τέρας χωρίς λόγο μέ όγκο κρανίου μικρότερο ακόμα καί τού homo Erectus. Σέ μία περίοδο μέ δυσμενέστατες συνθήκες, οί άνθρωποι καί οί νεαντερτάλιοι, βρέθηκαν αντιμέτωποι σέ έναν αγώνα επιβίωσης. Ό ανθεκτικός νεάντερταλ εναντίον τού πολιτισμένου ανθρώπου. Περί τό 30000πχ οί Η.S. νικούν τόν Νεάντερταλ. Τελείως όμως ; Εξαφανίσθη ή κατέφυγε κάπου μακρυά από τόν H.S.; σήμερα μάλλον τόν συναντούμε σέ κάποιες φυλές τής Αφρικής καί σέ ιθαγενείς τής Αυστραλίας. Όπου όμως είχαμε συνύπαρξη είχαμε καί αργή μέν, αλλά παρακμή δέ τού H.S. Μέ τήν επαφή κυρίως σέ μεγάλα ποσοστά, τό D.N.A. ανα-προγραμματίστηκε μέ αποτέλεσμα μεταλλάξεις στό σώμα καί στήν ψυχή. Έτσι καί σήμερα μέ τήν συνύπαρξη τών ειδών, επέρχεται Νεαντερταλοποίηση στόν H.S., δηλαδή «βλακισμός». Ό Ελλην H.S νίκησε καί διέπρεψε είς τό πνεύμα καί τόν πολιτισμό, μέχρι νά ανακοπή από τόν ερχομό βαρβάρων καί βαρβάρων, πού τελικά θά καταπνίξουν τό Αιγαίο δεκάδες χιλιάδες καί εκατοντάδες χρόνια μετά. Τό 1959 μία ομάδα χωρικών μέ επι κεφαλής τόν Φίλιππο Χαζαρίδη βρήκαν ένα σπήλαιο στά Πετράλωνα Χαλκιδικής. Εκεί τό 1960 ό Χρήστος Σαριγιαννίδης ανεκάλυψε ένα κρανίο πού ήταν ανθρώπινο.

Τό κρανίο παρεδόθη στό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Ό Πουλιανός τό 1965 εξετέλεσε επιτόπια έρευνα καί διαπίστωσε πώς πρόκειται γιά προϊστορική ταφή καί πώς τό κρανίο ήταν ορθογναθικό. Μετά τό 1975 ήρθαν στό φώς λίθινα καί οστέϊνα εργαλεία, ακόμα καί ίχνη φωτιάς. Τά ανακαλυφθέντα εργαλεία ανήκουν στόν Πλειστόκαινο 2 εκατ.έτη έως 10000πχ.
Στό σπήλαιο λοιπόν στά Πετράλωνα τό 1959 ευρέθη ό Αρχάνθρωπος μέ ύψος 1,5μ καί μέ όρθιο σκελετό. Οί Αρχάνθρωποι έζησαν στό σπήλαιο γιά 1 εκατ. χρόνια. Μπήκαν πρίν 1.700000 χρόνια όταν τό κλίμα τής γής γίνεται ψυχρότερο καί βγήκαν πρίν 600000 χρόνια. Αυτός ό αρχάνθρωπος είναι ό αρχαιότερος άνθρωπος τής Ευρώπης.
Ό Άρης Πουλιανός καί ή Ανθρωπολογική εταιρία Ελλάδος μετά από 40 έτη έρευνας απέδειξαν πώς ό άνθρωπος στάθηκε γιά πρώτη φορά όρθιος στή Ελλάδα. Αυτός μιλούσε είχε νόμους ,έφτιαχνε όπλα καί χρησιμοποιούσε φωτιά 1εκατ.έτη πρίν. Σέ συμπόσιο τής Ουνέσκο ό Πουλιανός ανακοίνωσε πώς ό αρχάνθρωπος τών Πετραλώνων σηματοδοτεί τό μεταβατικό στάδιο μεταξύ τού Homo Erectus καί τού Homo Sapiens. Ό Πουλιανός απεφάνθη πώς ό αρχάνθρωπος ήταν δεξιόχειρας, καί επειδή τό εγκεφαλικό κέντρο τής ομιλίας καί τής δεξιοχειρίας είναι τό ίδιο, μπορούμε νά υποθέσουμε πώς ό αρχάνθρωπος μιλούσε. Ό Πουλιανός ανακάλυψε οστά άλλων 10 αρχανθρώπων καί ίχνη φωτιάς στά κατώτατα στρώματα τού δαπέδου τού σπηλαίου καί είναι ηλικίας 1ος εκατ.ετών.
Τήν δεκαετία τού 1960 ό Δ.Θεοχάρης εξεκίνησε έρευνες στήν Θράκη καί στόν Έβρο. Σήμερα έχουν ανακαλυφθή παλαιολιθικές θέσεις σέ πολλά μέρη στήν Ελλάδα.

Ή Ελλάς είναι κατοικούμενη συνεχώς επί 12-11εκατ.χρόνια. Στήν Θράκη μόνο από επιφανειακές έρευνες έχουν ανακαλυφθή 23 παλαιολιθικές θέσεις τών 200000-35000 ετών. Στό Απήδημα τής Μάνης εντοπίσθηκε ανεκαλύφθη ότι ή περιοχή κατώκετο ήδη από τό 300000 πχ. Ευρέθησαν 2 κρανία Homo Taenarius τής πρώϊμης παλαιολιθικής εποχής, αλλά καί υπολείματα 6 σκελετών.
Τό πλέον ενδιαφέρον εύρημα αφορά μία ολόκληρη γυναίκα 20 ετών, τής οποίας ό σκελετός τοποθετείται στό 30000πχ καί ανήκει στόν τύπο Κρό Μανιόν (σύγχρονος άνθρωπος).
Στήν Θεόπετρα στήν Θεσσαλία ευρέθησαν υπολείματα κατοικήσεως από τό 50000πχ, αλλά τό σπουδαίο είναι τά στοιχεία πού αποδεικνύουν ότι οί παλαιολιθικοί Έλληνες άρχισαν νά καλλιεργούν, υποτυπωδώς ενδεχομένως, αλλά νά καλλιεργούν. Ή μόνιμη εγκατάσταση δείχνει τήν έναρξι εκμεταλλεύσεως τών φυσικών πόρων τής περιοχής, αλλά καί τήν γένεσι τής έννοιας τής Πατρίδος. Ή πρώτη συστηματική έρευνα είχε γίνει από τόν Αυστριακό Μάρκοβιτς στήν Κακιά Σκάλα καί στήν Αργολίδα (σπήλαιο Ulbrich), αλλά τά ευρήματα δέν είδαν ποτέ τό φώς τής δημοσιότητος, ούτε είναι γνωστό τί απέγιναν. Ό Γερμανός αρχαιολόγος Στάμπφους ερεύνησε τήν περιοχή τής Βοιωτίας, μεταξύ Λεβαδείας καί Αλιάρτου κατά τήν κατοχή. Ανεκάλυψε λίθινα εργαλεία καί ίχνη φωτιάς. Ό Βέλγος Σερβέ τό 1960 ανεκάλυψε στήν δυτική Ηλεία 10 εργαλεία τής Μέσης παλαιολιθικής εποχής, μεταξύ 200000-35000πχ. Παλαιολιθικές θέσεις ευρέθησαν είς Εύβοια καί Σποράδες, στό περίφημο σπήλαιο τού Κύκλωπος, επίσης στήν Θάσο, στήν Ζάκυνθο καί στήν Κεφαλληνία. Μόνο στίς Κυκλάδες δέν έχουν ανακαλυφθή, αλλά δέν θά ήταν δυνατόν νά αντέξουν τά ευρήματα, στίς τόσο ακραίες γεωλογικές ανακατατάξεις πού συνέβησαν, ακόμα καί έως τήν Αρχαϊκή περίοδο.
Ό Έλληνας έτρωγε κρέας από τά 11-12εκατ.έτη πρίν. Ό βιοφυσικός Δρ.Αναστάσιος Τουσίμης, ερευνητής στήν NASA, μετά από ηλεκτρονομικροσκοπική εξέταση απέδειξε πώς ή διατροφή τών τότε Ελλήνων ήταν τό κρέας καί οί καρποί. Ό Έλλην ήτο κυνηγός καί τροφοσυλλέκτης. Ό Έλλην Μακεδών θά ανακαλύψει τήν φωτιά, καί χάρις στό δώρο τού Προμηθέως ό Έλλην θά αποκτήσει ένα πανίσχυρο όπλο. Τά νέα όπλα του πού τώρα φτιάχνει χρησιμοποιώντας τήν φωτιά, τού δίδουν μεγάλο πλεονέκτημα σέ σχέση μέ τά άλλα ζωικά είδη. Κατόπιν αρχίζει νά αλιεύει καί ανακαλύπτει τήν γεωργία.
Οί Έλληνες κατοικούσαν στήν ύπαιθρο καί κοντά σέ λίμνες ή θάλασσα. Οί περισσότερες παλαιολιθικές θέσεις δέν βρίσκονται κάν κοντά σέ σπήλαια. Γιαυτό καί τά σπήλαια δέν παρουσιάζουν τό πλήθος τών βραχογραφιών πού υπάρχουν στό Λεσκώ στήν Γαλλία καί στήν Αλταμίρα στήν Ισπανία. Ό Έλλην από εκείνους τούς χρόνους εντάσσεται στήν φύση, ενώ οί Ευρωπαίοι παραμένουν κλεισμένοι σέ σπήλαια. Ό Έλλην λοιπόν τό βράδυ ξάπλωνε καί κοιτούσε τόν ουρανό, ενώ οί άλλοι άνθρωποι έβλεπαν πέτρες.

Γιαυτό άλλωστε ή αστρονομία εξελίσσεται πρώτα είς τήν Έλλάδα, όπως βέβαια καί όλες οί άλλες επιστήμες καί τέχνες. Στήν περίοδο από 10εκατ.έτη έως 200000έτη οί Έλληνες έφτιαχναν χειροπέλεκεις, ενώ στήν Αχαλλαία περίοδο καί στήν μέση παλαιολιθική 200000-35000πχ επικράτησε ή Λεβαλουά τεχνική, ή οποία θεωρείται ορόσημο τής μεταβάσεως από τήν Αχαλλαία στήν επόμενη Μουστέρια. Αυτή είναι καί ή εποχή πού εμφανίζεται ό Νεάντερταλ, χωρίς βέβαια νά κάνει αισθητή τήν παρουσία του είς τήν Ελλάδα. Κατόπιν έρχεται ή Ύστερη παλαιολιθική περίοδος 35-10000πχ. Τήν εποχή αυτή οί άνθρωποι κατασκεύαζαν εξελιγμένα εργαλεία. Λεπίδες. Ό σύγχρονος αυτός άνθρωπος, ό Homo Sapiens υπερισχύει τού Νεαντερτάλιου επιδεικνύοντας τεράστια νοητική ικανότητα. Ή πρώτη παγετώδης περίοδος άρχισε πρίν 600εκτ.έτη, ενώ ή τελευταία άρχισε πρίν από 9εκτ. έτη καί συνεχίζεται έως σήμερα. Ή γή έφθασε νά καλύπτεται από πάγους μέχρι καί σέ ποσοστό 32%. Eίναι πάντως γεγονώς ότι στήν περιοχή τής Ελλάδος τό κλίμα ήτο ηπιώτερο, ακόμα καί σέ ακραιφνώς παγετώδη φάσι. Γιαυτόν ακριβώς τόν λόγο εγεννήθη εδώ ό πολιτισμός.
Τό μεγαλύτερο όπλο τών Ελλήνων ήταν ή επαφή των μέ τήν θάλασσα Τεκμηριωμένα διέσχιζαν τήν θάλασσα, τό Αιγαίο από τό 8000πχ μεταφέροντας οψιδιανό από τίς Κυκλάδες στήν Πελοπόννησο. Ό Έλλην ναυτικός διεπεραιώθη καί στό έτερον σκέλος τής Ελλάδος, στήν Μικρά Ασία καί ήταν αυτός πού ήρθε σέ επαφή μέ τούς Ανατολίτες καί όχι τό αντίστροφο.
Οί Πανάρχαιοι Έλληνες υπό τόν Διόνυσο εταξίδευσαν έως τήν Ινδία. Αρχαιολογικό εύρημα τεκμηριώνει τήν άφιξη τού Διονύσου στήν Μικρά Ασία. Τοιχογραφία στήν σημερινή Τσατάλ Χιουγιούκ εικονίζεται άνδρας, φέρων δέρμα λεοπαρδάλεως νά χορεύει. Από τήν στιγμή πού ό Έλλην άνοιξε τήν θαλάσσια οδό, όλος ό κόσμος θά γινόταν δικός του. Οί ανθρωπολογικές έρευνες έφεραν επίσης στό φώς τόν Ουρανοπίθηκο τόν Μακεδονικό (Ξηροχώρι Θεσσαλονίκης) τών 11-9 εκατομμυρίων ετών, πού εβρέθη τό 1989 καί είναι 7-5εκατ.έτη παλαιότερος τού Αυστραλιοπίθηκου. Ευρέθη επίσης ό Μεσοπίθηκος ό Πεντελικός 9-10εκατ.ετών καί στό Αλιβέρι ευρέθη ό Ελλαδοπίθηκος ό ημιόρθιος 9-10εκατ.ετών επίσης. Στήν Ικαρία ευρέθη οστό 5εκατ.ετών καί στήν Χαλκιδική ευρέθη ένα πιάτο 800 χιλιάδων ετών. Ό εκεί αρχάνθρωπος έψησε τήν χελώνα καί χρησιμοποίησε τό καύκαλο γιά πιάτο.
Στήν Πτολεμαϊδα ευρέθη πρωτόγλυπτο μέ μία αρχέγονη ανθρωπόμορφη αναπαράσταση τού 800000-500000πχ. Τό 1987 ευρέθη σκελετός Homo Sapiens στήν Κρήτη τού 50000πχ. Κρανίο τού ιδίου τύπου ανθρώπου ευρέθη στά Μετέωρα τού 14500πχ.
Οί Έλληνες από τό 8000πχ αρχίζουν νά συγκροτούν αγροτικούς οικισμούς, οί οποίοι σταδιακώς επεξετάθηκαν καί τό 6000πχ λαμβάνει χώρα στήν Ελλάδα ένα γεγονός παγκοσμίου σημασίας,ή ίδρυση τής πρώτης πόλεως, τού Σέσκλου.
Αυτή ή πρώτη πόλις οδήγησε στό άστυ τών κλασσικών χρόνων. Οί Έλληνες τού Σέσκλου οργανώθηκαν στενότερα καί ανέπτυξαν κοινωνικούς δεσμούς καί θεσμούς όπως Βασιλεία, στρατός κτλ. Ή πόλις αναπτύχθηκε περιμετρικώς τής Ακροπόλεως, πού ήταν ή έδρα τού ηγέτου αλλά καί τού στρατού. Αναπτύσσεται στήν Ελλάδα μία δομή κοινωνίας πού διέπει τούς Έλληνες έως τήν υστεροβυζαντινή εποχή. Στήν συνέχεια γεννάται τό εμπόριο καί τό 5000πχ εμφανίζεται τό πρώτο οδικό δίκτυο στήν Ευρώπη καί παγκοσμίος (Ραφήνα-Νέα Μάκρη-Μαραθών). Οί ναυτικοί αυτοί οικισμοί εξελίσσονται σέ πόλεις καί διεξάγουν εμπόριο μέ τήν νησιωτική Ελλάδα. Ή Καθηγήτρια τού Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Παντελιάδου, λέγει πώς οί εμπορικές επαφές ήταν εκτεταμένες μεταξύ νήσων καί Αττικής μέσω ενός εκτεταμένου θαλασσίου επικοινωνιακού δικτύου. Οί Έλληνες κατεργάζονταν τό μέταλλο, τόν χρυσό καί τόν άργυρο. Δέν είναι τυχαία τά λόγια λοιπόν τού Αιγύπτιου ιερέος Μανέθωνος πρός τόν Σόλωνα, τά οποία σώζει ό Πλάτων στόν «Τιμαίο» : «φθόνος ουδείς ώ Σόλων, αλλά θά σού τά είπω όλα, γιά χάρι σου καί γιά χάρι τής πόλεως σου, αλλά γιά χάρι τής θεάς, πού επροστάτευσε, ανέθρεψε καί εκπαίδευσε τόν δικό μας καί τόν δικό σας τόπο, αρχίζοντας από εσάς 1000χρόνια πρίν, όταν πήρε τό σπέρμα σας από τήν Γή…

Ή διάρκεια τού πολιτισμού μας σύμφωνα μέ τά ιερά μας βιβλία είναι 8000έτη». Άρα σύμφωνα μέ τόν Αιγύπτιο ιερέα 8000χρόνια πρίν τόν Σόλωνα ξεκινά ό Αιγυπτιακός πολιτισμός, ενώ ό Ελληνικός 1000 χρόνια πρίν τόν Αιγυπτιακό. Επομένος ό Ελληνικός πολιτισμός ξεκινά περί τό 9500πχ, όπως άλλωστε φωνάζουν γεωλογικές, κλιματολογικές, αρχαιολογικές καί ιστορικές μαρτυρίες. Μεταξύ 9-7000πχ εδημιουργήθησαν οί πρώτοι στρατοί. Αποτέλεσμα τής ιδιοκτησίας πού έπρεπε νά προστατευθή. Στόν Σέσκλο ό Βασιλέας είχε ένοπλη φρουρά, τόσο γιά τήν προστασία τού ιδίου όσο καί νά προστατεύη τήν πόλι. Ό τότε στρατός πρέπει νά διέθεται 1000 άνδρες, έκ τόν οποίων οί 100 θά ήταν μόνιμη ένοπλη δύναμις. Τά όπλα πού είχαν ήσαν τό τόξο, τό ακόντιο καί ή σφενδόνη. Επίσης είχαν τό ρόπαλο, γνωστός ώς κεφαλοθραύστης, τό δόρυ καί τό εγχειρίδιο, πρόγονος τού σπαθιού. Από τήν 5ην χιλιετία όμως οί Έλληνες αναπτύσσουν ραγδαία τά όπλα μέ τήν επεξεργασία τών μετάλλων. Οί πρώτες ασπίδες κάνουν τήν εμφανισή των καί τά πρώτα βλήματα ή οβίδες τής ιστορίας. Πήλινες βλιδοφόρες οβίδες, πού κατά τήν πρόσκουσί των στό έδαφος, εθραύεντο καί τά κομμάτια λειτουργούσαν όπως τά θραύσματα τών χειρομβοβίδων σήμερα. Σημαντικό επίσης εύρημα είναι ή ανακάλυψη ιππάριου από τά 10-11 εκατ.χρόνια πρίν. Οί Έλληνες λοιπόν ζούσαν μέ ίππους έξ αρχής τής ιστορίας των, πράγμα πού κάνει ακόμα πιό ψευδή τόν ισχυρισμό τών ινδοευρωπαϊστών πώς εκείνοι έφεραν τήν εξημέρωση τού ίππου στήν Ελλάδα, μερικούς αιώνες πρίν τόν Όμηρο.
Οί Έλληνες είχαν νά μεταφέρουν ψάρια από τά πλοία πρός τά σπίτια, γεωργικά προϊόντα από τά χωράφια πρός τά σπίτια, πέτρες γιά τά τείχη, καί παρ’όλα αυτά δέν είχαν εξημερώση τά άλογα. Πώς όμως οί ινδοευρωπαίοι νομάδες, πού τό μόνο πού είχαν νά μεταφέρουν ήταν ή πεθερά των, εξημέρωσαν εκείνοι πρώτοι τόν ίππο ; Σέ βραχογραφία τού Παγγαίου 4500πχ, απεικονίζεται έφιππος άνδρας. Επίσης οί απεικονίσεις τών Κενταύρων από τούς νεολιθικούς χρόνους καί οί πληροφορίες τού Ομήρου καί Ξενοφόντος περί ιππικής ικανότητος τών Ελλήνων, αποδεικνύουν τήν χρήση ίππου στήν Ελλάδα, πολύ πρίν κάθε άλλο λαό. Υπάρχει καί ή λεμβόσχημη πυξίδα από τήν Κύπρο τού 3000πχ, όπου εικονίζει ιππείς. Στήν Σουμερία πού δέν ζούσαν άλογα, τά άρματα ήταν γνωστά από τό 2600πχ(Λάβαρο τής Ούρ). Στήν Ελλάδα πού ζούσαν ανέκαθεν πώς ήταν δυνατόν νά μήν είχαν εξημερωθή. Ό καθηγητής Αραβαντινός σέ συνέδριο στήν Γερμανία έφερε στό φώς πινακίδες γραμμικής Β΄, πού είχαν αναφορές σέ ίππους.
Ακόμα καί ό τροχός θεωρείται από τούς ινδοευρωπαϊστές εφεύρεση τών ινδοευρωπαίων. Αφού όμως εκείνοι χρησιμοποιούσαν άμαξες γιά νά περάσουν τίς αδιαπέραστες οροσειρές τού Καυκάσου καί τά Μικρασιατικά υψίπεδα γιατί δέν θά μπορούσαν οί Ελληνικές νά κινηθούν στήν Αττική, στήν Θεσσαλία καί Μακεδονία όπου υπάρχουν καί δημιουργούνται οί πρώτοι «δρόμοι» καί τό πρώτο οδικό πέρασμα στήν ιστορία. Οί πεζοι άλλωστε περνάνε ανάμεσα από θάμνους καί πέτρες. Οί τροχοί όμως δέν περνούν, γιαυτό χρειάζονταν ένα άνοιγμα, έναν καθαρισμό από εμπόδια. Οί Έλληνες από τό 5000πχ κατασκεύαζαν αγγεία τόσο τέλεια πού είναι αδύνατον νά θεωρηθούν μή τροχήλατα. Λόγω τού κλίματος δέν έχουν διασωθή κεραμικοί τροχοί, αλλά έχουν διασωθεί τά έργα πού εποιήθησαν σέ αυτούς. Ή Αλεξάνδρα Βόσκοβιτς θεωρεί βέβαια τήν ύπαρξι ξυλίνων κεραμικών τροχών στήν νεολιθική Ελλάδα. Στό εργαστήρι κεραμέως τού Σέσκλου, στήν Ακρόπολιν έχουν βρεθή αγγεία τά οποία είναι εμφανέστατα τροχήλατα. Επίσης στήν Θεσσαλία καί στό Φράχθι έχουν βρεθή αγγεία τής Μέσης Νεολιθικής εποχής τύπου urfirnis, τά οποία υποτίθεται πώς πολύ αργότερα τά μάθαμε από τήν Μεσοποταμία. Όσο γιά τήν γνώση κατεργασίας μετάλλου, στήν Ελλάδα από τήν 6ην χιλιετία οί Έλληνες κατεργάζονταν μέταλλα. Αυτό αποδεικνύουν πολλά χρυσά κοσμήματα σέ ολόκληρη τήν Ελληνική επικράτεια.

Ή μετάβασις από τήν επεξεργασία τού χρυσού σέ αυτήν τού χαλκού καί τού ορείχαλκου αργότερα, έγινε σύμφωνα μέ όλες τίς ενδείξεις ομαλώς μεταξύ τών μέσων τής 4ης καί τών αρχών τής 3ης χιλιετίας. Οί πολιτισμοί τής στέππας καί λόγω τού νομαδικού βίου, δέν θά μπορούσαν νά παρουσιάσουν παρόμοια ενασχόλησι. Ή ανάπτυξη τεχνογνωσίας προϋποθέτει σταθερή εγκατάσταση ενός πληθυσμού σέ περιοχή πλούσια σέ πρώτες ύλες, ή τουλάχιστο σέ μία περιοχή πού θά ήταν προσβάσιμες οί απαραίτητες ύλες. Αυτό τό πλεονέκτημα τό διατηρούσε μόνο ό Ελληνικός πληθυσμός σέ παγκόσμιο επίπεδο, αφού όλες οί ύλες ήταν μέσα στά πόδια του, καί ώς ό μόνος ναυτικός λαός, είχε τήν δυνατότητα νά μεταφέρει γνώσι σέ άλλους λαούς πού συχνά επισκεπτόταν. Ή ινδοευρωπαϊκή άφιξη από Βορρά είναι εντελώς αστήρικτη καί βασίζεται σέ υποθέσεις καί μόνο. Άλλωστε δέν άφησαν τίποτα ώς σημάδι πολιτισμού στήν βόρειο Βαλκανική, από όπου πέρασαν. Κανένα εύρημα τού πλουσίου ινδοευρωπαϊκού πολιτισμού δέν έχει ευρεθή. Στούς δέ τόπους εγκαταστάσεώς των, δέν άφησαν ούτε ίχνος. Επίσης οί καταστροφές πού έγιναν τήν 3ην χιλιετία περιορίζονταν στίς παράκτιες περιοχές. Ακριβώς γιά τόν λόγο αυτόν, γιά νά ανταπεξέλθουν έναντι αυτού τού επιχειρήματος, επενόησαν τήν έκ θαλάσσης εισβολή.
Πού βρήκαν όμως τά πλοία; Οί γηγενείς γιατί δέν τούς σταμάτησαν; Πώς ανέχτηκε ένας ναυτικός λαός από τήν 8η χιλιετία νά ηττηθή από εισβολείς άπειρους στήν ναυτιλία; Τό καλοκαίρι τού 480πχ 200 πλοία τού Ξέρξου καταβυθίζονται στόν βόρειο Ευβοϊκό, ενώ 2500χρόνια πρίν, οί ινδοευρωπαίοι μέ σχεδίες διέχιζαν τό Αιγαίο, καί οί τότε κάτοικοι, έν όψει τής απειλής περιορίσθησαν στήν παρατήρησι τού άκακου στόλου σχεδιών τών εισβολέων. Μπορεί βέβαια καί νά φοβόνταν νά ναυμαχίσουν, γιατί ώς γνωστό στήν Βόρειο Βαλκανική καί στίς στέππες οί φοβεροί ινδοευρωπαίοι είχαν σχολές ναυτικών δοκίμων. Οί Έλληνες βέβαια, αφού ήρθαν ώς ινδοευρωπαίοι, έμαθαν από τούς Αιγυπτίους καί τούς διαβόητους Φοίνικες νά κατασκευάζουν πλοία καί νά ναυσιπλοούν. Ή ιστορία όμως λέει άλλα : τό Αιγαίο ήταν θάλασσα μέ μεγάλη κίνηση καί αυτό τεκμηριώνεται από τά χιλιάδες ευρήματα στίς Κυκλάδες, στίς ακτές τής Πελοποννήσου, στήν Λήμνο, στήν νησίδα Δοκό κτλ. Εκεί ανακαλύφθη ναυάγιο τού 3000πχ τό οποίο ήταν έμφορτο καί πήγαινε πρός Κυκλάδες. Υπάρχουν επίσης ευρήματα τηγανόσχημα, σκεύη, σφραγίσματα κτλ, αλλά καί βραχογραφίες στό Παγγαίο. Στά 4000-3000πχ ιδρύονται πόλεις όπως ή Πολιόχνη στήν Λήμνου, ή Τροία, αί Μυκήναι, αί Θήβαι, ενώ συμπτωματικά ιδρύεται ή πρώτη δυναστεία τών Φαραώ στήν Αίγυπτο, από κάποιον Μίν (Μήν) καί στήν Μεσοποταμία αρχίζει ή ανάπτυξη τού Σουμεριακού πολιτισμού. Ακόμα δυστυχώς δέν έχουν εφευρεθή οί Φοίνικες. Στό Σέσκλο όμως από τό 6000πχ ανεπτύχθη πολιτισμός. Στήν Πολιόχνη ευρέθησαν ορείχαλκες αιμές δοράτων καί πέλεκυς τού 2400πχ. Ακόμα όμως δέν είχαν προλάβει νά έρθουν ινδοευρωπαίοι νά διδάξουν τήν κατεργασία χαλκού καί ορείχαλκου. Ή Πολιόχνη πρωτοϊδρύθηκε τό 3700πχ καί τά επόμενα 500χρόνια κατέστη τό μεταλλουργικό κέντρο τής Ελλάδος, λειτουργώντας ώς σταθμός εμπορίας μετάλλων, τά οποία έρχονταν από τήν Κολχίδα. Δέν ήταν άλλωστε τυχαίο ότι ή νήσος ήταν αφιερωμένη στόν Ήφαιστο. Από εκεί άλλωστε επέρασαν οί Μινύες Αργοναύτες, κατά τό ταξείδι των πρός τήν Κολχίδα, σέ μία προσπάθεια εξερευνήσεως μετάλλων καί δή χρυσού. Έως τήν ανακάλυψη τής πόλεως, όλα θά παρέμεναν μύθος, όπως πολλοί προσπαθούσαν νά πείσουν. Τά ευρήματα τής Λήμνου είναι όμοια μέ τής Τροίας στήν πρώτη φάση. Ή Τροία τού Πριάμου, τό «Άγιο κάστρο» δέν ήταν παρά αποικία τών Λημνίων, οί οποίοι επεχείρησαν νά ελέγξουν τίς εμπορικές οδούς, πού είχαν διανοιγή από τούς Αργοναύτες στόν Ελλήσποντο. Μέ τόν τρόπο αυτό μάς παρέχεται μία έμμεση χρονολόγησις τής Αργοναυτικής εξτρατείας καί τού Τρωικού πολέμου(πρίν τό 3000πχ καί τά δύο γεγονότα), τού οποίου τώρα οί λόγοι είναι καταφανείς, καί μάλλον οί πιό συνηθισμένοι στήν παγκόσμια πολεμική ιστορία (οικονομικοί λόγοι).

PAGAN  http://mythoipoukatarreoun.blogspot.be/

(TO BE CONTINUED)

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in LAOGRAPHIA and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s