ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (v)


(ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ  12/07/13)

«Φιλικά Παραγγέλματα»
Παραγγέλματα περί Αγάπης/φιλίας
— Στοβαίος (Ανθολόγιο,2,39,t,1)
(Τίτλος παραγράφου στο Ανθολόγιο του Στοβαίου όπου ανέφερε ρήσεις Ελλήνων
φιλοσόφων για την Αγάπη και τη φιλία)

«Τόσο τα νιάτα, όσο και τα γηρατειά, χωρίς αλληλεγγύη δεν κατορθώνουν τίποτα.»
— Θουκυδίδης

«Θαυμαστή η Φύσις και, ως φησίν ο Ξενοφών, φιλόζωος.»
— Επίκτητος (Απ. 23,2-3)

«..ψυχήν καθάραντες και βασιλεί τω φίλω θεοίς ήδη δια θεών συγγενόμενοι.»
— Ιμέριος (Dec. Et. Or. 41,2-3)

«Τέλος δε έχει ο πολιτικός το ομόνοιαν και στοργήν εμποιεί τη πόλει, ή εν γνώσεσι,
και ποιεί ομόνοιαν (ουδέν γαρ άλλο εστιν ομόνοια ή κοινωνία γνώσεων και
ομοδοξία), ή εν ζωαίς, και ποιεί στοργήν (η γάρ στοργή φυσική φιλία).»
— Ολυμπιόδωρος (In Pl. Alc. Com.)

«Ικανή γαρ η ομοιότης συνάπτειν τα όντα αλλήλοις.»
Βασιζόμενος στην Στωική θεωρεία της «συμπάθειας», απαντάει στο ερώτημα: γιατί τα
ηλιότροπα φυτά κινούνται μαζί με τον ήλιο, ενώ τα σεληνότροπα φυτά κινούνται μαζί
με την σελήνη, ακολουθώντας την περιφορά των πηγών φωτός του κόσμου.
— Πρόκλος (Περι της καθ Έλληνας ιερατικής τέχνης, Bidez CMAG VI, 148,1) H
ομοιότητα είναι ικανή να φέρνει τα όντα σε επικοινωνία και επαφή μεταξύ τους.)

«…Φιλότητα μετ αμφοτέροισι βάλωμεν….»
…να βάλουμε Αγάπη μεταξύ τους…
— Όμηρος (Ιλιάδα Δ 16)

«..σοι μεν και Απόλλων φίλος και δια τούτο οίμαι και όμοιος…ουκούν τούτο αυτό
και σε τω θεώ συνάπτει.»
— Ιμέριος (Dec. Et. Or. 47,74-78)

«Εν δ’ ευπροσηγόροισίν εστί τις χάρις.»
Στους ευπροσήγορους (που μιλούν με φιλόφρων, προσηνή τρόπο) ανθρώπους υπάρχει
ένα είδος χάριτος.
— Μένανδρος (Γνωμ. Μον.)

«H Aγάπη, ίση στο μήκος και στο πλάτος…αυτή είναι που την θεωρούν έμφυτη ως
και στα μέλη των θνητών.Χάρις σ αυτήν, κάνουν έργα αρμονικά και σκέψεις  φιλικές.Χαρά την λένε και Αφροδίτη.»
— Εμπεδοκλής (Απόσπ. 349)

«Στην Αγάπη όλα συνάζονται και ποθούνε το ένα το άλλο.»
— Εμπεδοκλής (Απ. 355)

«Εν τάξει δε τη πρεπούση τα της φιλίας μέτρα ποιησόμεθα, τους μεν αγαθούς ως
αποσώζοντας την του ανθρώπου τελειότητα και δια την φύσιν και δια την γνώμην
παντοίως ασπαζόμενοι, τους δε φαύλους ως αν μηδέν από γνώμης εις αίρεσιν φιλίας
ημίν υπέχοντας δια μόνην την κοινήν φύσιν αγαπώντες.»
— Ιεροκλής (In Au. Ca. 7,11,1κ.εξ.)

«Φιλία εις αλλήλους ανακρίνασθαι.»
Να αναζητούν Αγάπη μεταξύ τους.
— Ευρ. (Ιππ.253)

«Τω όντι θαυμαστόν εστι φιλείν πράγμα, ω τοσαύτα λειτουργούμεν καθ εκάστην
ημέραν.»
— Επίκτητος (Απ.23,9-10)

«Ει δε και την υπερκόσμιον αιτίαν της φιλίας εθέλεις σκοπείν, ευρήσεις και παρά τοις
θεολόγοις αυτήν υμνημένην Την γαρ Αφροδίτην παρήγαγεν ο Δημιουργός ίνα κάλλος
επιλάμπη, τάξιν και αρμονίαν και κοινωνίαν πάση τοις εγκοσμίοις»
Αν θέλεις να εξετάσης ποια ήταν και η προϋπάρχουσα του κόσμου γενεσιουργός αιτία
της Αγάπης μπορείς να δεις ότι και εκείνη την έχουν υμνήσει από παλιά και οι θεολόγοι.
Πάντως ο Δημιουργός θεός (Δίας) έφερε στα εγκόσμια την Αφροδίτη επειδή θέλησε να
τα στεφανώσει με το φως της ομορφιάς, της ευρυθμίας, της αρμονίας και της
αμοιβαιότητας.
(Ιεροί Λόγοι Ορφέως)

«Ου ποτέ σου φιλότης γηράσεται ουδέ θανείται»
— Κριτίας (Αποσπ.1)(για τον Ανακρέοντα)

«..τό φιλητόν, εστιν ουν ουκ άλλο τι ή ταγαθόν.»
Το αγαπητό δεν είναι λοιπόν τίποτα άλλο από το καλό.
— Αριστοτέλης (Μεγάλα Ηθικά, 2,11,8,1-2)

«Ουκ άξιον απ όψεως, ω βουλή, ούτε φιλείν ούτε μισείν ουδένα, αλλά εκ των έργων
σκοπείν.»
Δεν αξίζει από την εξωτερική εμφάνιση να αγαπούμε, ούτε να μισούμε κανένα, αλλά
αξίζει να κρίνουμε κάποιον από τα έργα του.
— Λυσίας (Υπέρ Μαντιθέου,19)

«Έρως ανίκατε μάχαν.»
Έρωτα ανίκητε από τη μάχη.
— Σοφοκλής (Αντιγόνη)

«..και τον δακτύλιον αυτώι δούναι σύμβολον φιλίας προς τους εν Λακεδαίμονι
συγγενείς και οικείους. Είναι δε γλυφήν εν τηι σφραγίδι Καρυάτιδας ορχουμένας.»
— Κτησίας (Απ. 28,5-6)

«..ει μη τινα άλλον ο θεός υμίν επιπέμψειεν (στείλει) κηδόμενος (ενδιαφερόμενος)
υμών..»
— Πλάτων (Απολ. 31 α)

«(οι άνθρωποι)..εύχονται μεν γαρ ευδαιμονείν, αγαπώσι δε καν μόνον δύνωνται ζην.»
— Αριστοτέλης (Απ. 1,6,55,44-45)

«..Κύπρις βασίλεια, ή εστιν η φιλία.»
Η θεά Αφροδίτη η βασίλισσα, η οποία είναι η Αγάπη.
— Θεόφραστος (De piet. Απ.12,11)

«..μείζον γε και τελειότερον το της πόλεως φαίνεται και λαβείν και σώζειν. Αγαπητόν
μεν γαρ και ενί μόνω κάλλιον δε και θειότερον έθνει και πόλεσιν»
Bek.1094b, 8-10
— Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια)

«..αλλά και πάσα ανάγκη τον ερωτικώς του φύσει έχοντα παν το ξυγγενές τε και
οικείον των παιδικών αγαπάν»
Αλλά είναι και ανάγκη επιτακτική όποιον από την φύση έχει μέσα του τον έρωτα σε
οτιδήποτε έχει σχέση με την συγγένεια και την οικειότητα την παιδική να τον αγαπάμε.
— Πλάτων (Πολιτεία, 485c,6-8)

«..αγαπητόν γαρ αν δόξειε και ταύτης τυχείν της γνώσεως.»
— Αριστοτέλης (De.Gen. An., Bek.731b, 2-3)

« Φιλίας μέγιστος δεσμός αι τέκνων γοναί.»
Ο ισχυρότερος δεσμός της Αγάπης είναι μεταξύ των παιδιών και των γονιών τους.
— Μένανδρος

«Τα τοίνυν όλα περιέχων ο Ζεύς…Ήν γάρ ο δημιουργός και « Μήτις…πολυτερπής »,
και ως μεν Μήτις τίκτει την Αθηνάν, ως δε Έρως απογεννάει την ερωτικήν
σειράν…Έχει δε και αυτός (ο δημιουργός) εν αυτώι την του Έρωτος αιτίαν. Έστι γάρ
και Μήτις…πολυτερπής. Εικότως άρα φιλίας εστίν αίτιος τοις δημιουργήμασι και
ομολογίας. Και ίσως προς τούτο αποβλέπων ο Φερεκύδης έλεγεν εις Έρωτα
μεταβεβλήσθαι τον Δία μέλλοντα δημιουργείν…Πάντα γάρ εν Ζηνός μεγάλου τάδε
σώματι κείται.»
Λοιπόν, επειδή ο Ζεύς περιέχει τα πάντα…Διότι ο Δημιουργός ήταν και Μήτις, πρώτος
γεννήτορας και έρως, που πολλές παρέχει τέρψεις. Και ως Μήτις τίκτει, φέρει στο είναι
της την Αθηνά, ενώ ως Έρως φέρει στην ολοκλήρωσή της την γέννηση της ερωτικής
σειράς…Μέσα του έχει κι αυτός, ο Δημιουργός, την ποιητική δύναμη όλη του Έρωτος.
Διότι είναι και Μήτις, πρώτος γεννήτορας, και Έρως πολυτερπής. Άρα, κατά φυσικόν
λόγο, είναι αίτιος της Αγάπης που συνδέει τα δημιουργήματα και της αρμονικής μεταξύ
τους συμφωνίας. Και ίσως τούτο έχοντας στο νου ο Φερεκύδης, έλεγε ότι ο Δίας, όταν
είναι έτοιμος να δημιουργεί μεταβάλλεται σε Έρωτα.
— Πρόκλος (Υπ. Στον Τιμ.του Πλ. 28c,32c, Υπόμ. Στον Αλκ.I 103ap. 376,19
Cous.2 vs 10)

«[και] Ώσπερ ούν διά την πρωτίστην αγαθότητα πάντες αγαθοειδείς οι θεοί, και διά
την νοητήν σοφίαν γνώσιν έχουσιν άρρητον και υπέρ νούν ιδρυμένην, ούτως οίμαι
και δια την ακρότητα του κάλλους εράσμιόν εστι το θείον παν. Εκείθεν γαρ
εποχετεύονται πάντες οι θεοί το κάλλος και πληρούμενοι τα μεθ εαυτούς πληρούσιν,
ανεγείροντες πάντα και εκβακχεύοντες περί τον εαυτών έρωτα και επαντλούντες
άνωθεν τοις πάσιν την ένθεον απορροήν του κάλλους. Έστι μεν ούν, ως το όλον
ειπείν, τοιούτον το θείον κάλλος, της θείας ευφροσύνης χορηγόν και της οικειότητος
και της φιλίας. Κατά γάρ τούτο και ήνωνται αλλήλοις οι θεοί και χαίρουσιν αλλήλοις
και άγανται και ευφραίνονται ταις προς αλλήλους κοινωνίαις και ταις πληρώσεσιν
και ούκ απολείπουσιν ην έλαχον αεί τάξιν εν ταίς εαυτών διακοσμήσεσι.»
— Πρόκλος (Πλατωνική θεολογία,1,106,19)
«..από του φιλίου θεού. Τις δε εστιν ούτος ο φίλιος θεός; Έξεστι μεν λέγειν ότι και επί
τον Δία ταύτην αναφέρειν ειώθασι την επωνυμίαν. Ως γαρ ξένιον αυτόν και ικέσιον,
ούτω και φίλιον επονομάζουσι. Και ίσως έχει λόγον επί τον Δία ποιείσθαι την
αναφοράν ως παρακαλούντα το ηγεμονικόν προστησάμενον είδος ζωής συνέπεσθαι
τω Διί. Έξεστι δε και τον Έρωτα φίλιον λέγειν θεόν. Της γαρ φιλίας αίτιος ο Έρως,
παίδων καλών έφορος ων, ως αυτός εν τω Φαίδρω λέγει. Κάλλιον δε συνάπτειν
αμφοτέρους τους λόγους. Εν δε τω Διί και ο Έρως εστί. Και γαρ Μήτίς εστι πρώτως
γενέτωρ και Έρως πολυτερπής. Και ο Έρως πρόεισιν εκ του Διός και συνυπέστη τω
Διί πρώτως εν τοις νοητοίς. Εκεί γάρ ο Ζεύς ο πανόπτης εστί και αβρός Έρως, ως
Ορφεύς φησί. Συγγενώς ουν έχουσι προς αλλήλους, μάλλον δε ήνωνται αλλήλοις, και
φίλιος αυτών εκάτερός εστι…
Ο μέν ουν φίλιος θεός ούτως ημίν νοείσθω. Το δε όν εγώ ήκιστα αν επιορκήσαιμι μη
αυτόν τούτο λέγειν οιηθώμεν, ότι κατ άλλων μεν θεών ίσως καν επιορκήσαί μοι
συμβαίη, τον φίλιον δε ουδέποτ αν επιορκήσαιμι. Την γαρ Σωκρατικήν ευλάβειαν την
τε προς τους όρκους και την προς αυτά τα γένη των θεών και εν Γοργία και εν
Φιλήβω μεμαθήκαμεν. Αλλ η αντιδιαίρεσις ουκ έστι προς άλλους θεούς (μία γαρ η
οσιότης εστίν η προς πάντας συνάπτουσα), αλλά προς τον ακούοντα νέον.»
…Ο Φίλιος Δίας και ο Έρως είναι συγγενικοί μεταξύ τους, και μάλλον είναι ενωμένοι
μεταξύ τους…
— Πρόκλος (Σχ.στ.Αλκ.του Πλ.i,233,7)

«μέ γαρ έστερξαν Μούσαι.»
Γιατί εμένα αγάπησαν οι Μούσες.
— Αριστοφάνης (Βατ299)

«Χάριτας δικαίας και δίδου και λάμβανε.»
Δίκαιες εύνοιες και να δίνεις, και να λαμβάνεις.
— Μένανδρος (Γνωμ. Μον.)

«Οι σπουδαίοι άνδρες και προσωτάτω γής οικούντες φίλοι εισίν αλλήλοις, πρίν ή
γνώριμοί τε και προσήγοροι γενέσθαι.»
— Πυθαγορισταί (Testimonia et fragmenta, fr.d7,42-44)

«…φιλότητα και όρκια πιστά ταμόντες…»
… Αγάπη θέτοντας και κάνοντας πιστούς όρκους …
— Όμηρος (Ιλιάδα Γ73)

«Η πιο ευπρόσδεκτη προσευχή απ το θεό είναι εκείνη που προέρχεται από πρόθυμη
και ευγνώμονα καρδιά.»
— Πλούταρχος

{{Απόφθεγμα|…φιλότητα μετ’ αμφοτέροισι τίθησι Ζευς…»Όμηρος Ιλιάδα.Δ83 …Ο
Ζευς θέτει την Αγάπη ανάμεσά μας…
«..δια το αυτό δε τούτο και χαίρομεν τοις συνήθεσι και πράγμασι και ανθρώποις, και
φίλους τούτους καλούμεν τους γνωρίμους. Δηλοί ουν ταύτα σαφώς ότι το γνωστόν
και το φανερόν αγαπητόν εστιν.»
— Αριστοτέλης (Απ. 1,6,55,35-38)

«Φίλος, παρά τη συνηθεία πας ο ισοψύχως αγαπώμενος, ποιητικώς δε και ο
συγγενής.»
— Ζηνόδωρος (Περί συνηθείας, 254,21-22)

«Το μηδέν αδικείν και φιλανθρώπως ποιεί.»
Όταν κάποιος δεν αδικεί αυτό είναι εκδήλωση Αγάπης προς τους ανθρώπους.
— Μενανδρος (Γν. Μον.)

«..φίλε αθανάτοισι θεοίσι..»
Μιλάει σε πρώτο πρόσωπο απευθυνόμενος στον αντιπρόσωπο του Άργους (άλλωστε με
αυτή την ιδιότητα έχει πάει εκεί), αλλά μέσω αυτού εννοεί όλους τους κατοίκους του
Άργους (ότι είναι αγαπητοί στους θεούς).
— Από χρησμό του μαντείου των Δελφών στους Αργείους
«Οργή φιλούντων ολίγον ισχύει χρόνον.»
Η οργή όσων διακατέχονται από Αγάπη πραύνεται γρήγορα.
— Μένανδρος

«Ους τρέφεις αγάπα.»
(Δελφικό παράγγελμα)
(Επίσης, Ηράκλειτος. Να αισθάνεσαι Αγάπη για αυτούς που μεγαλώνεις.)

«Ουδ’ υφ’ ενός φιλέεσθαι δοκέει μοι ο φιλέων μηδένα.»
Μου φαίνεται πως από κανένα δεν θα αγαπηθεί αυτός που δεν αγαπάει κανένα.
— Δημόκριτος

«Κάμε να βρω απ τους Φαίακες λίγη σπλαχνιά κι Αγάπη.»
— Όμηρος (Οδύσσεια.Ζ325-327)(Προσευχή του Οδυσσέα στην θεά Αθηνά λίγο έξω από την πόλη των Φαιάκων)

«Κι ήρθε η Αγάπη στη μέση του στροβίλου. όλα άρχισαν να συνάζονται, να γίνονται
ένα μόνον,…σμίγοντας κατά βούληση…Κι όσο έτρεχε η αντίθεση να ξεφύγη, τόσο
την κυνηγούσε αδιάκοπα η ευγενική, αθάνατη ορμή της άψογης Αγάπης…κι όσα
ήταν πρίν διάσπαρτα, αναμίχθηκαν αλλάζοντας πορεία.»
— Εμπεδοκλής (Απόσπ.360)

«Κι ήσαν όλα ήμερα και προσηνή στους ανθρώπους, ζώα και πουλιά, κι η Αγάπη
τους λαμποκοπούσε.»— Εμπεδοκλής (Απόσπ.130)
(Υπενθυμίζεται ότι ως Αγάπη αποδίδεται η λέξη – Αρχή Φιλία. Για το χρυσό γένος.)

«…δια την λίαν φιλότητα βροτών…»
…λόγω της υπερβολικής Αγάπης του προς τους ανθρώπους…
— Αισχύλος (Πρ. 123)

«Ικέτην γέροντα και πένητα μη προδώς.»
Ικέτη, γέροντα και φτωχό μην προδίδεις (μην αφήσεις αβοήθητο).
— Μένανδρος (Γνωμ. Μον.)

«…φιλότητα παράσχη…»
…προσέφερε Αγάπη (φιλοξενία)…
— Όμηρος (Ιλιάδα Γ354)

«Αγάπη άκαιρος ίσον εστί τω μισείν.»
Αγάπη που δεν εκφράζεται στην κατάλληλη στιγμή μοιάζει σα να’ναι μίσος.
— Σωκράτης (Στοβ. Ανθ.)

«…κατά φιλότητα συγγίγνεσθαι…»
…συνέρχομαι συμφώνως προς την υπάρχουσα φιλία…
— Ηρόδοτος (1.172)

«Οι πέρα στέρξαντες, οίδε και πέρα μισούσι.»
Όσοι αγάπησαν πάρα πολύ, αυτοί μισούν και πάρα πολύ.
(Τραγ. Απόσπ. Αδέσπ. 78)

«Ισότης φιλότητα απεργάζεται.»
Η ισότητα δημιουργεί Αγάπη.
— Πλάτων (Νόμοι)

«Οι ποιηταί τα αυτών ποιήματα και οι πατέρες τους παίδας αγαπώσι.»
Οι ποιητές αγαπούν τα ποιήματά τους και οι πατέρες τα παιδιά τους.
— Πλάτων (Πολιτεία)

«Καλώς ακούειν μάλλον ή πλουτείν θέλε.»
Να θέλεις περισσότερο να έχεις την εύνοια και τον έπαινο των άλλων (να είσαι
αγαπητός στους συνανθρώπους σου), παρά να πλουτίζεις.
— Μένανδρος (Γνωμ. Μον.)

«…μηνιθμόν μεν απορρίψαι φιλότητα δ’ελέσθαι…»
… έδιωξε το θυμό και επέλεξε την Αγάπη…
— Όμηρος (Ιλιάδα Β.)

«…και σ’ αμείψασθαι θέλω φιλότητι χειρών…»
…και θέλω να σε εναγκαλιστώ δια φιλικής αφής των χειρών…
— Ορφέας (1048)

«Ηδύ γε πατήρ τέκνοισιν, ει στοργήν έχει»
Γλυκό πράγμα είναι για τα παιδιά ο πατέρας όταν τα αγαπά.
— Φιλήμων (Αδήλ. 108)

«Παις στέργει τε και στέργεται υπό των γεννησάντων»
Το παιδί αγαπάει τους γονείς του και αγαπιέται από αυτούς.
— Πλάτων (Νόμοι 754 Β)

«νέκυν παιδός αγαπάζων εμού»
το νεκρό παιδί που με αγαπάει.
— Ευριπίδης (Φοίνισσαι)

«Ώς χαρίεν ο άνθρωπος, όταν άνθρωπος ή»
Τι ωραίο πλάσμα που είναι ο άνθρωπος, όταν έχει ανθρωπιά.
— Μένανδρος

«ατυχούντι συνάχθου.»
(Δελφικό παράγγελμα)
(Επίσης, Ηράκλειτος (Ανθ. Στοβ.) Να συμπάσχεις με αυτόν που ατυχεί.)

«κοινός γίγνου»
Προσπάθησε να γίνεις δημοφιλής (προσπάθησε να ανήκεις σε όλους, να σε αγαπούν
όλοι).
— Δελφικό παράγγελμα (Σωσιάδης Υποθ. 7 Σοφών)

Να σημειώσουμε εδώ, το εντυπωσιακό γεγονός ότι αναρτημένα στο ναό του
Απόλλωνος στους Δελφούς ήταν πέντε συνολικά παραγγέλματα που αναφέρονταν
στην Αγάπη: (Φιλία αγάπα, (φιλία=Αγάπη, φιλώ=αγαπώ) Φιλίαν φύλαττε,
Φιλοφρόνει πάσιν,Κοινός γίγνου, Πάσιν αρμόζου) και πολλά βέβαια παραπλήσια
(Ους τρέφεις αγάπα, Ομόνοια δίωκε, Ευπροσήγορος γίγνου, κλπ.), όπως επίσης και
τέσσερα παραγγέλματα για τη Δικαιοσύνη και για πολλές ακόμα αρετές.
«Πάσιν αρμόζου.»
Να έχεις αρμονική σχέση με όλους.
(Δελφικό παράγγελμα)

«Ομόνοιαν διωκε.»
Να επιδιώκεις την ομόνοια (συμφιλίωση, ενότητα διαθέσεως).
(Δελφικό παράγγελμα)

«Ευπροσήγορος γίγνου.»
Να είσαι ευπροσήγορος (Να μιλάς στους άλλους με τρόπο οικείο, αγαπητικό, φιλικό).
(Δελφικό παράγγελμα)

«Ευλόγει πάντας.»
Να καλολογείς όλους τους ανθρώπους (να λες καλά λόγια σε όλους τους ανθρώπους).
(Δελφικό παράγγελμα)

«Ο αληθινός φίλος νοιώθει χαρά κυρίως όταν προσφέρει, όχι όταν παίρνει.»
— Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια,1159α)

«Ευ είπε Θεόφραστος ως, ει κοινά τα φίλων εστί, μάλιστα δει κοινούς των φίλων
είναι τους φίλους.»
— Θεόφραστος ((Απ.75,1) Plut.am.frat.490d)

«Αλλά μην τεκμήραιτο αν τις και περί του μη παρέργως αυτούς τας αλλοτρίας
εκκλίνειν φιλίας, αλλά και πάνυ σπουδαίως περικάμπτειν αυτάς και φυλλάτεσθαι, και
περί του μέχρι πολλών γενεών το φιλικόν προς αλλήλους ανένδοτον διατετηρηκέναι.»
— Πυθαγορισταί (Testimonia et fragmenta, fr.d7,1-4)

«Υφορώ μηδένα.»
Να μην υποβλέπεις κανένα.
(Δελφικό παράγγελμα)

«Θνήσκε υπέρ πατρίδος.»
Να πεθαίνεις για την πατρίδα (ανώτατη ένδειξη Αγάπης προς την πατρίδα είναι η
προσφορά της ίδιας της ζωής).
(Δελφικό παράγγελμα)

«έχθρας διάλυε.»
Να διαλύεις τις έχθρες.
(Δελφικό παράγγελμα)

«Ήδιον, ουδέν, ουδέ μουσικώτερον έστ ή δύνασθαι λοιδωρούμενον φέρειν.»
Τίποτα δεν είναι πιο ευχάριστο και δείγμα πνευματικής καλλιέργειας από το να μπορεί
κανείς να υπομένει τα πειράγματα και τις κοροιδίες των άλλων.
— Φιλήμων (Επιδικ.1)

«Δεινόν το τίκτειν εστί ουδέ γαρ κακώς πάσχοντι μίσος ων τέκη προσγίγνεται.»
Τεράστια είναι η δύναμη της μητρικής στοργής γιατί η μάνα ακόμα κι όταν υποφέρει
από τα παιδιά της δεν τα μισεί.
— Σοφοκλής (Ηλ. 770-71)

«Ούτε γάρ εαυτόν ούτε τα εαυτού χρη τον γε μέγαν άνδρα εσόμενον στέργειν, αλλά
τα δίκαια.»
Εκείνος που θέλει να γίνει άριστος, δεν πρέπει να αγαπά περισσότερο τον εαυτό του,
μήτε τα δικά του, αλλά τα δίκαια.
— Πλάτων (Νόμοι, 732 Α)

«Ηδέως μεν έχε προς άπαντας, χρω δε τοις βελτίστοις ούτω γαρ τοις μεν ούκ
απεχθήσει, τοις δε φίλος γεννήσει.»
Να φέρεσαι με γλυκό τρόπο σε όλους και να συναναστρέφεσαι με τους καλύτερους γιατί
έτσι δεν θα καταντήσεις μισητός στους πρώτους και θα γίνεις στους τελευταίους
αγαπητός.
— Ισοκράτης (Α, 6)

 

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ   ΟΜΑΣ ΑΡΚΑΔΙΩΝ

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in Ideologic matters and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (v)

  1. Pingback: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ (v) | HetPodium

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s