ΔΙΑΦΟΡΑΙ ΕΡΜΗΝΕΙΑΙ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΛΦΑΒΗΤΩΝ 1


 

1)Από την συλλαβικήν ελληνικήν γραφήν εις το ελληνικόν αλφαβητικόν σύστημα

Δ. ΟΝΟΜΑΤΟΘΕΣΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ – ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΕΙΣ ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΡΑΦΗΣ

Είμεθα πλέον έτοιμοι να γράψωμεν την ονοματοθεσίαν των γραμμάτων του αλφαβή­του εις την Γραμμικήν συλλαβικήν Γραφήν και να μεταγράψωμεν κατόπιν τα ονόματα αυτά εις το άλφαβητικόν σύστημα της Καδμηίου Δωρικής «γραμματικής».

Προκύπτουν εκπληκτικά συμπεράσματα:

α) Ασφαλώς πρόκειται δια νέα ονόματα, τα οποία δεν ταυτίζονται εν πολλοίς με καμμίαν άλλην προτέραν λέξιν, ενώ συγχρόνως αι ρίζαι των ονομάτων των γραμμάτων είναι σαφώς ελληνικαί, ως είναι λογικόν, με πρόσθεσιν μιας ως επί το πλείστον παραγωγικής ουδετέρας καταλήξεως -τα (όπως λέγομεν γράμμα, γράμμα-τα).

β) Η μουσική (μακρά βραχεία διάρκεια φωνηέντων, τόνος – ύψος φωνής) όπως και τα μαθηματικά συνυπάρχουν εις την ελληνικήν γλώσσαν (το τρισυπόστατον του αλφα­βήτου). Όταν, ως προείπομεν, ο Παλαμήδης επενόησε και τους αριθμούς, ασφαλώς εταύτισε τούτους με τα γράμματα (μέχρι τότε ήτο η μονάς Ι, η δεκάς -, και η εκατοντάς 0, εκ των οποίων προέκυπτε όλη η αρίθμησις έως το 999). Καθώς δε τα γράμματα αντιπροσωπεύουν και αριθμούς, δεικνύομεν, ότι ο πυθμήν του λεξαρίθμου του ονόματος εκά­στου γράμματος επαληθεύει την θέσιν του και η ονομασία του συνδυάζεται βάσει μη­χανισμού συσχετίσεως, του οποίου το αποτέλεσμα ανιχνεύομεν ευθύς αμέσως:

Θέσις 1η: (A) a-ra-pa = αλφα, εκ του a-re-pe = αλφείν, απαρέμφατον αορίστου β’ του ρήματος αλφά-νω = παράγω, αποκτώ. Λέγομεν σήμερον: τα τιμ-αλφή (τιμή + αλφείν) κοσμήματα. Παρέμεινεν αμετάβλητον, χαρακτηρίζον την εξεύρεσιν του αλφαβήτου. Αξία α (βραχύ και μακρόν) και εε (ε μακρόν). Πιθανή επίσης παραγωγή του εκ του e-re-pe = ερέφειν, απαρεμφάτου του ρήματος ερέφω = στεγάζω. Σήμερον λέγομεν: όροφος, ορο­φή. Εις τούτο συντείνει η εξέλιξις του συμβόλου του Δίσκου της Φαιστού και της ιερο­γλυφικής της Κρήτης, πού δείχνουν κατοικία […] […], το οποίον εις την ΓΓΑ γίνεται […] και εις την ΓΓΒ γίνεται [Α]. [Από σελ. 12374: Προκύπτει όθεν, ότι το μακρόν ε, το οποίον εγράφετο [Α] εις την Γραμμικήν Γραφήν Β, κατά την μετάβασιν έλαβε το σχήμα Α (και την ονομασίαν άλφα) με αξίαν α και ε μακρού. Ενώ το βραχύ ε καθώς και το ει κατά την μετάβασιν εδηλώθη με το Ε (4).]

Πυθμήν = 1 ως εξής: Α+Λ+Φ+Α = 1+30+500+1 = 532 είναι ο λεξάριθμος του ονόματος. Ως πυθμήν νοείται το υπόλοιπον απομένον εκ των αφαιρουμέ­νων εννεάδων ή το αποτέλεσμα της προσθέσεως των ψη­φίων του λεξαρίθμου έως ότου προκύψη μονοψήφιος αριθμός: 5+3+2 = 10 –> 1+0 = 1.

Θέσις 2α: (Β) we-ta = BETA. To σύμβολον της ΓΓΒ δια την γυναίκα είναι wo = […]. Αι λέξεις βανά, femme, καθώς και γονή, γυνή, woman αναφέρονται εις την γυναίκα. Το Β επίσης γράφεται […], από το […]=we.

Πυθμήν = 2 ως εξής: Β+Ε+Τ+Α = 2+5+300+1 = 308, ο λεξάριθμος του ονόματος. Οπότε ό πυθμήν: 3+0+8 = 11 –> 1+1 = 2.

Θέσις 3η: (Γ) ka-ma-ta = ΓΑΜΤΑ, εκ του ka-me-e = γαμέειν, γαμείν. Εξ αφομοιώσεως του Τ εις Μ εξηγείται το δεύτερον Μ του ΓΑΜΜΑ, όπως κατέληξεν εις το κλασσικόν αλφάβητον. Εις την αρχαίαν Ινδικήν (Σανσκριτικήν) υπάρχει η λέξις kama = επιθυμία, σαρ­κική ένωσις (kama loka, kama sutra).

Πυθμήν = 3 ως εξής: Γ+Α+Μ+Τ+Α = 3+1+40+300+1 = 345 ο λεξάριθμος του ονόματος. Ο πυθμήν: 3+4+5 = 12 –> 1+2 = 3.

Θέσις 4η: (Δ) de-wa-ta = ΔΕΛFΤΑ. Εξ απαλοιφής του F κατέληξε ΔΕΛΤΑ εις το κλασσικόν αλφάβητον.

Καθ’ Ησύχιον δέλτα = αιδοίον γυναικείον. Το σχήμα της ήβης του σώματος της γυ­ναικός είναι ανεστραμμένον δέλτα V. Εμφανίζεται ως σύμβολον εις τον δίσκον του Φαι­στού καθώς και εις τον αμφορέα του Ορχομενού. Η μήτρα της γυναικός επίσης έχει όμοια σχήμα και ονομασίαν: ΔΕΛΦΥΣ. Εις την αρχαίαν Ινδικήν deva = θείον ον. Οι Δελ­φοί δε ως ομφαλός της Γης είναι η μήτρα των θείων όντων. Υπενθυμίζεται, ότι εις την ΓΓΒ παραλείπεται το σύμφωνον προ του w: ko-wo = κόρFος (κούρος μεταγενέστερον).

Πυθμήν = 4 ως εξής: Δ+Ε+Λ+F+T+A = 4+5+30+6+300+1 = 346 –> 3+4+6 = 13 –> 1+3 = 4.

* Πιθανώς επίσης ή σειρά των Β,Γ,Δ να προήλθεν εκ του χειλικοϋπερωικοΰ q (ηχηρά ως δασέα): qa=BA, ΓΑ, qe = BE, ΔΕ.

Θέσις 5η: (Ε) e = Ε, ως φωνήεν αρχικόν γράμμα της λέξεως έ-μμεναι = εί-ναι, απα­ρεμφάτου του ρήματος ειμί = είμαι, υπάρχω. Εδήλωνε, ως προείπομεν, εις την Καδμήιον Δωρικήν «γραμματικήν» το ε βραχύ και τον δίφθογγον ει. Εις το κλασσικόν αλφά­βητον έχει την ονομασίαν ει. Εκόσμει την προμετωπίδα του ναού του Απόλλωνος εν Δελφοϊς.

Έλαβε την πέμπτην θέσιν εν τω αλφαβήτω και την αριθμητικήν αξίαν Ε = 5.

Θέσις 6η: (F) wa-wo-ta = FAFOTA εκ της λέξεως wa-wo = FaFos = αώς (ηώς – έως) = φως πρωινόν. Κατόπιν απλοποιήσεως έλαβε την όνομασίαν FAF =βαυ, και, αποβληθέντος του F εκ του αλφαβήτου, παρέμεινε ως αριθμητικόν με την ονομασίαν δίγαμμα ομοιάζον με διπλούν Γ, άλλα και διότι 2xΓ = 2×3 = 6 = F. Συναφές: FαFέλιος = αέλιος = ήλιος.

Πυθμήν = 6 ως εξής: F+A+F+O+T+A = 6+1+6+70+300+1 = 384 ο λεξάριθμος του ονό­ματος, και ο πυθμήν του 3+8+4 = 15 –> 1+5 = 6.

Θέσις 7η: (Ζ) ze-ta = ΖΕΤΑ, εκ του za-we = ζάειν = ζην (ΖΕΝ). Εις τον αμφορέα της Ελευσίνος εμφανίζεται η λέξις zo-wa = ζωά = ζωή.

Πυθμήν = 7 ως εξής: Ζ+Ε+Τ+Α = 7+5+300+1 = 313 –> 3+1+3 = 7.

Θέσις 8η: (Η) he-ta = ΗΕΤΑ, εκ του he-ro = ήρως, έρως κατά Πλάτωνα («Κρατύλος»).

Πυθμήν = 8 ως εξής: Η+Ε+Τ+Α = 8+5+300+1 = 314 –> 3+1+4 = 8.

Το γράμμα [Α] της ΓΓΒ ως ε μακρόν εγέννησε το Α, ως ε βραχύ εγέννησε το Ε και ως ε δασύ εγέννησε το Η (βλέπε πίνακα 2). Εις την Ιωνικήν, όπου δεν εγράφετο δασύ πνεύμα, με Η απεδόθη το ανοικτόν α, δηλαδή το μακρόν α (και το μακρόν ε), καθώς με Ω απεδόθη το ανοικτόν ο, δηλαδή το μακρόν ο.

Θέσις 9η: Θ te-ta = ΘΕΤΑ, εκ του te-e = θέειν, απαρεμφάτου του ρήματος θέω = τρέ­χω με το σχήμα του τροχού και την συναφή έννοιαν του θεού κατά Πλάτωνα. Την λέξιν θεός δε ό Ηρόδοτος έτυμολογεί εκ του θέτω. Αλλ’ εις τον αμφορέα της Ελευσίνος υπάρ­χει το ρήμα ti-to = τίθω = θέτω, ομοίας ρίζης με το όνομα του ενάτου γράμματος του αλφαβήτου.

Πυθμήν = 9 ως έξης: Θ+Ε+Τ+Α = 9+5+300+1 = 315 –> 3+1+5 = 9.

Αν αύται είναι αι ονομασίαι παραγωγής των γραμμάτων, τότε καταφαίνεται εκ της πρώτης εννεάδος των γραμμάτων του αλφαβήτου ο υψηλός νοηματικός στόχος των νο­μοθετών:

Αλφείν Βανά Γαμείν Δελφύν Είναι Αώς Ζάειν Ηέρως Θέειν.

Ο κώδιξ της ζωής του ανθρώπου επί Γης κατά την Ελληνικήν Κοσμοθέασιν, ως είναι διατυπωμένη εις τα εννέα πρώτα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου:

Να αποκτήσης γυναίκα, να ενωθής δια γάμου, εις μήτρα να φέρης ύπαρξιν, φως πρωινόν, να ζήση ζωήν ως ήρως με έρωτα προς θέωσιν.

Με τα Μαθηματικά ως αληθή νόμον, αναλλοίωτον, αιώνιον κανόνα ενθέσεως της νοη­τικής συλλήψεως εις το ορατόν πεδίον οι Έλληνες ενεφάνισαν το όργανον του πολιτι­σμού, την Γραφήν δια του Αλφαβήτου, ως σύζευξιν Ουρανού και Γης, Ανδρός και Γυ­ναικός, Σκέψεως και Πράξεως.

Δεν είναι τυχαίον, ότι οι πολέμιοι του πολιτισμού των Ελλήνων διεστρέβλωσαν και διέφθειραν το νόημα όλων αυτών των λέξεων – εννοιών. Μία δράξ εκμαυλιστών της ανθρωπότητος τότε και τώρα παρασύρουν τους αδαείς εις την αποδόμησιν του ναού του Λόγου.

Του Αναστασίου Στάμου

(«Δαυλός», τ. 198, Ιουν. 1998, σελ. 12363-77)

Σελ. 12375-77:

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

(3) Οι ημέτεροι «γλωσσοδιορθωταί» του Παιδαγωγικού Institutum θεωρούν σωστότερον να γρά­φουν το Γάμμα με ένα μ, το Κάππα με ένα π, το λάβδα ως λάμντα κ.τλ. Η παρούσα μελέτη δεικνύει την τεραστίαν σημασίαν της ορθής αναγραφής των. Δεν είναι απλώς λόγοι ιστορικοί, παραδόσεως και συνεχείας, δια τους οποίους πρέπει να εμμένωμεν, αλλ’ όστις παραλλάσσει την Ελληνικήν Γλώσσαν, στερεί από τον εαυτόν του και τους συνέλληνας το φως του λόγου, την διαύγειαν της νοή­σεως.

(4) Εις το αλφάβητον της άκρως συντηρητικής Αγγλικής γλώσσης παρέμεινε το Α ως έϊ και το Ε ως εί, τις οίδε άπό πότε και υπό ποίων Ελλήνων οικιστών της Αλβιόνος και της Ίριδος, και ποίαν παράδοσιν φερόντων.

(5) Κατά την ανάγνωσιν της λέξεως ku-su-ro της ΓΓΒ οι μη γνωρίζοντες τους κανόνας, δηλαδή οι ημιμαθείς, προέφερον αντί του ορθού «ξύλον» το λανθασμένον «κούσουρο», όπερ παραμένει ως σή­μερον: κούτσουρο – κουσούρι. Ούτως ή «δημοτική» γλώσσα, δηλαδή ή άνευ κανόνων, ως έτυχεν, μη λογία απόδοσις της ελληνικής γλώσσης, έχει ιστορίαν αρχαιοτάτην, η οποία βεβαίως δεν εδίχαζε τους ανθρώπους· απλώς υφίστατο ως διάλεκτος. Τι σχέσιν όμως έχει η πρόοδος με την έπιβολήν της (1977); Διότι ενεταφίασαν την καθαρεύουσαν, δηλαδή τον συνδετικόν κρίκον της καθομιλουμένης μετά της κλασσικής των αρχαίων πνευματικών μας στηριγμάτων. Μόνον εχθροί μισούντες την ελληνικήν γλώσσάν τε και το ελληνικόν έθνος ηδύνατο να διαπράξουν τοιούτον έγκλημα.

 

2)Το θείον Ελληνικόν Αλφάβητον

Στάμος Καραμούζης

Επιχειρησιακός σύμβουλος συστημάτων πληροφορικής

(Εκδόσεις Γεωργιάδη, Αθήναι 2001. (σελίδες 542))

Τα πράγματα τοις γράμμασι μεμιμημένα (Πλάτων, «Κρατύλος»)

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Δια της παρούσης ερεύνης επιχειρείται η αποκωδικοποίηση των γραμμάτων/στοιχείων του αλφαβήτου και των λέξεων της Ελλη­νικής γλώσσας, όχι υπό του φιλολογικού ή ιστορικού πρίσματος, αλλά υπ’ αυτού του τεχνολογικού.

Η Ελληνική γλώσσα αποτελεί ένα κολοσσιαίο επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα ανθρώπων υψίστης διανοίας, το οποίο τε­χνηέντως υποκρύπτεται ή υποβαθμίζεται. Μέχρι σήμερα η Ελληνι­κή γλώσσα έχει διερευνηθεί και μελετηθεί κυρίως υπό γλωσσολό­γων, ιστορικών και φιλολόγων. Ελάχιστα έχει μελετηθεί υπό τεχνικών και τεχνολόγων, προκειμένου να αναδειχθή το τεχνολογικό μεγαλείο της. Υπό το πρίσμα μιας τέτοιας ανάλυσης και μελέτης, η ανθρωπότητα θα μείνη έκθαμβη για μία ακόμη φορά, καθώς το πλήθος των τεχνολογικών πληροφοριών, οι οποίες εμπεριέχονται εντός των γραμμάτων και των λέξεων της Ελληνικής γλώσσας, είναι αμφίβολο αν μπορούν να κατανοηθούν, λόγω ελλείψεως αντιστοίχων γνώσεων.

— Έκαστο γράμμα εκφράζει συγκεκριμένο ήχο και εικόνα, άρα μεταδίδει συγκεκριμένη πληροφορία.

— Το όνομα κάθε γράμματος, αποκωδικοποιούμενο με βάση την προηγούμενη απόδειξη, εκφράζει την φύση εκάστου των γραμμά­των/στοιχείων.

— Το σύνολο των γραμμάτων του Ελληνικού Αλφαβήτου και δια της δεδομένης σειράς την οποία κατέχουν, εκφράζουν ένα σύνο­λο πληροφοριών με πλήρη νοηματική συγκρότηση και συνέχεια, δηλ. υποκρύπτουν κάτι.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Αντί προλόγου

2. Αφρο-Σημιτισμός ή Νέγρο-Εβραϊσμός

3. Οι Ινδοευρωπαίοι

4. Ινδοευρωπαϊκή Ομογλωσσία και Ομοεθνία

5. Σαρακατσάνοι

6. Το Ελληνικόν Αλφάβητον

7. Η τεχνολογική προσέγγιση

8. Τι μάς λέγει η Κυβερνητική

9. Οι διαδοχικοί πολιτισμοί

10. Η απώλεια της επαφής με την φύση

11. Γλώσσα και Πληροφορία

12. Τοις γράμμασι μεμιμημένα

13. Η φθογγογένεση και τα γράμματα

14. Πυθαγόρας, ο Μέγας Διδάσκαλος

15. Πυθαγόρας και Ελληνικόν Αλφάβητον

16. Τρόπος κατασκευής του γεωμετρικού προτύπου

17. Το άστρο της Βεργίνας

18. Ιερά Τετρακτύς

19. Η διπλή Ιερά Τετρακτύς

20. Η τρίτη κίνηση της Γης

21. Το θεώρημα της Χρυσής Τομής

22. Η επίπεδος πολυγωνική σπείρα του Πυθαγόρου

23. Η Πυθαγόρειος επίπεδος πολυγωνική σπείρα (σχέδιο)

24. Γιατί ο Θεόδωρος σταμάτησε στην τετρ. ρίζα του 17

25. Κύκλος συγκέντρωσης των χρυσών τομών της Τετρακτύος

26. Εμπεδοκλής και Κυβερνητική

27. Τι είναι όμως Κυβερνητική;

28. Ο Σφαίρος του Εμπεδοκλέους

29. Ο Σφαίρος του Εμπεδοκλέους (σχέδιο)

30. Ανακεφαλαίωση

31. Το δωδεκάεδρον ως αριθμός του σύμπαντος

32. Λεπτομέρεια του δωδεκαέδρου

33. Πυθαγόρας και LAO TSEU

34. THAI CUC

35. Το δωδεκάεδρον ως αριθμός του σύμπαντος / THAI CUC

36. THAI CUC – YI KINH

37. Τα γράμματα και η σημασία τους

38. Διαμόρφωση κατάταξης των γραμμάτων

39. Πίνακας διαμόρφωσης κατάταξης των γραμμάτων

40. Γεωμετρικά πρότυπα των γραμμάτων

41. Η μέθοδος

42. Τεκμηρίωση

43. Άλφα

44. Βήτα

45. Γάμμα

46. Δέλτα

47. Έψιλον

48. Περί του εν Δελφοίς Ε

49. Δίγαμμα

50. Ζήτα

51. Ήτα

52. Θήτα

53. Ιώτα

54. Κάππα

55. Λάμβδα

56. Μυ

57. Νυ

58. Ξυ

59. Όμικρον

60. Πι

61. Ρω

62. Σίγμα

63. Ταυ

64. Ύψιλον

65. Φι

66. Xι

67. Ψι

68. Ωμέγα

69. Αποκωδικοποίηση των γραμμάτων

70. Τα γράμματα αποκαλύπτουν την σημασία τους

71. Το υποκρυπτόμενο νόημα του Ελληνικού Αλφαβήτου

Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

[σελ. 69]

Σεβαστέ αναγνώστη, άραγε, έχεις ποτέ σκεφθεί, έχεις ποτέ διερωτηθεί:

1. Γιατί τα γράμματα του Ελληνικού αλφαβήτου έχουν το σχήμα αυτό το όποιο έχουν; Ήταν δυνατό να είχαν άλλο σχήμα, διαφορετικό;

2. Γιατί τα ονομάζουμε με αυτά τα ονόματα; π.χ. Άλφα, Βήτα, Δέλτα, κ.λπ. Ήταν δυνατόν να ονομάζονταν με άλλα ονόματα;

3. Το σύμβολο π.χ. Δ, μπορούμε να το ονομάσουμε Κάππα, και γιατί Ναι ή Όχι;

4. Ήταν δυνατόν τα γράμματα να είχαν άλλη σειρά εντός του αλφαβήτου, διαφορετική απ’ αυτή την οποία έχουν;

Σ’ αυτά και πολλά άλλα παρόμοια ερωτήματα στοχεύει να απάντηση αυτή ή έρευνα.

Η μελέτη της Ελληνικής γλώσσας μάς αποκαλύπτει ότι, σε καμμία περίπτωση, δεν είναι γλώσσα συμβατική. Δεν είναι απλώς γλώσσα φυσική, είναι κυρίως γλώσσα μαθηματική, επιστημονική, τεχνολογική. Η αυστηρή μαθηματική της πειθαρχία, η θαυμαστή αρθρωτή δομή της, ο εκπληκτικός αναπλαστικός μηχανισμός της και η ασύγκριτη ικανότητα της δημιουργίας παραγώγων, είναι χαρακτηριστικά μοναδικά.

Και ασφαλώς γεννάται ένα μέγα ερώτημα. Πώς η Ελληνική γλώσσα απέκτησε αυτά τα μοναδικά χαρακτηριστικά, τα οποία δεν τα συναντάς στις άλλες γλώσσες;

Αυτά είναι χαρακτηριστικά τα οποία δόθηκαν στην Ελληνική Γλώσσα από προικισμένους και θείους επιστήμονες, άγνωστου σ’ εμάς σήμερα επιπέδου.

Αποτελεί δε ακράδαντη πεποίθηση μου, ότι το σύνολον της Ελληνικής γραμματείας, πρέπει να αναλυθή εκ νέου, να μελετηθή εκ νέου, αλλ’ όχι από Φιλόλογους, Ιστορικούς, Αρχαιολόγους και Γλωσσολόγους, αλλά από Μηχανικούς, Μαθηματικούς, Φυσικούς, Αστρονόμους και εν γένει επιστήμονες πέραν των κλασσικών ειδικοτήτων, ή, εν πάσει περιπτώσει, από μεικτές ομάδες επιστημόνων.

Όπως θα δούμε κατά την πορεία αυτής της έρευνας, οι λέξεις της Ελληνικής γλώσσας, δεν είναι συμβατικές όπως ισχυρίζεται η σύγχρονη γλωσσολογία, δεν είναι δηλ. τυχαίες, αλλά είναι αυτές οι οποίες δηλώνουν και εκφράζουν την ουσία της έννοιας την οποία περιγράφουν.

Όλες οι λέξεις της Ελληνικής γλώσσας, αποτελούν ακροστοιχίδες εννοιών οι οποίες εμπεριέχονται και εκφράζονται με τις λέξεις. Προκειμένου αυτό να γίνη κατανοητό θα δώσω δύο σύγχρονα παραδείγματα. Π.χ. η λέξη ΔΕΗ αποτελεί ακροστοιχίδα των λέξεων Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, ενώ η λέξη ΟΤΕ, αποτελεί ακροστοιχίδα των λέξεων Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Κατά την ίδια ακριβώς έννοια, όλες οι λέξεις της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας, αποτελούν ακροστοιχίδες εννοιών, οι οποίες, όταν αποκωδικοποιηθούν, μάς αποκαλύπτουν πλήρως αυτό το οποίο περιγράφουν με την μέγιστη ακρίβεια. Συνεπώς, η τοποθέτηση των γραμμάτων στην σειρά, σε μία λέξη, είναι αυστηρώς προκαθορισμένη, προκειμένου να εκφράση την ουσία του όντος. Τούτο σημαίνει ότι, εάν αλλάξουμε την θέσι των γραμμάτων μέσα σε μία λέξη, τότε, αποκωδικοποιώντας την λέξη αυτή λαμβάνουμε άλλη ερμηνεία, διαφορετική απ’ αυτή την οποία εκφράζει η λέξη.

Αυτό ασφαλώς αποδεικνύει και την τελεολογική σχέση η οποία υπάρχει μεταξύ σημαίνοντος και σημαινόμενου, δηλ. την σχέση αιτίας και αιτιατού, σ’ όλες τις λέξεις της Ελληνικής γλώσσας, και κατά συνέπεια οι ισχυρισμοί της συμβατικής γλωσσολογίας δεν έχουν εφαρμογή στην Ελληνική γλώσσα.

Η συλλογιστική όμως αυτή μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κάθε ένα γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου εμπεριέχει κωδικοποιημένες πληροφορίες τις οποίες μεταφέρει υπό μορφή ήχου, δηλ. προφοράς του γράμματος, αλλά και συνδεδεμένης με αυτό εικό­νας, δηλ. σχήματος του γράμματος.

Με λίγα λόγια, αυτό το οποίο λέγω είναι ότι, το σύμβολο Α δεν μπορούμε να το ονομάσουμε Κάππα, διότι τόσο το σχήμα του, όσο και το όνομά του, Άλφα, εμπεριέχουν κωδικοποιημένες τις πληρο­φορίες εκείνες, τις οποίες εάν αποκωδικοποιήσουμε, μάς αποκαλύπτουν γιατί το γράμμα Α έχει αυτό το σχήμα και γιατί το ονομάζουμε Άλφα. Το ίδιο βεβαίως ισχύει για όλα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου.

Αυτές λοιπόν τις πληροφορίες, οι όποιες κρύπτονται εντός των γραμμάτων του θείου Ελληνικού αλφαβήτου, θα αποκαλύψουμε κατά την διάρκεια αυτής της έρευνας.

Η παρούσα έρευνα αποσκοπεί στο να εξετάση το φαινόμενο της Ελληνικής γλώσσας, όχι κάτω από το Ιστορικό ή Φιλολογικό πρίσμα, αλλά κάτω από το καθαρά Τεχνολογικό και συγκεκρι­μένα κάτω από το πρίσμα των σύγχρονων κλάδων επιστήμης της Κυβερνητικής και της Πληροφορικής.

Στις εργασίες τους, οι διακεκριμένοι Έλληνες μελετητές, Κ. Πλεύρης («Το Ελληνικόν Αλφάβητον»), Η.Λ. Τσατσόμοιρος («Ιστορία Γενέσεως της Ελληνικής Γλώσσης»), Α.Φ. Χαλάς («Το εις το Ελληνικόν Αλφάβητον και το Σύμπαν υπολανθάνον Μυστήριον ή περί Επιστήμης»), Άννα Νοταρά («Το Ετυμολογικόν το Μέγα», Βενετία 1499), εκάλυψαν πλήρως την Φιλολογική και Ιστορική πλευρά. Ο περιορισμός όμως της διερεύνησης της Ελληνικής γλώσσας στα δύο πάρα πάνω πεδία, τής αποστερεί τον χαρακτηρισμό του «Κορυφαίου Τεχνολογικού επιτεύγματος όλων των εποχών».

Πρόκειται περί ενός ασύγκριτου Τεχνολογικού επιτεύγματος και εφαρμογής της Θεωρίας της Πληροφορίας, την οποία οι σύγχρονοι επιστήμονες πιστεύουν ότι ανεκάλυψαν και αισθά­νονται ιδιαίτερα υπερήφανοι, διότι με αυτή ανέπτυξαν την τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Τις αρχές της θεωρίας της πληροφορίας, τις όποιες οι πανάρχαιοι Έλληνες εγνώριζαν πολύ καλά, τις εφήρμοσαν με έξοχο τρόπο προκειμένου να δημιουργήσουν το μοναδικό επικοινωνιακό μέσο, τον «Έλληνα λόγον», γραπτό και προφορικό.

Οι Έλληνες βασιζόμενοι κατά κύριο λόγο στους φυσικούς ήχους αλλά και εικόνες (νοηματικούς φθόγγους), κατέγραψαν τις πληροφορίες τις οποίες το περιβάλλον τούς μετέδιδε και με αυτές δημιουργούσαν απλούς αλλά και συνθέτους φθόγγους, (γράμματα και λέξεις), οι οποίοι εμπεριείχαν ακέραιη την μεταδιδόμενη πληροφορία. Με την εφαρμογή των αρχών της Θεωρίας της Πληροφορίας, τόσο κατά την εξέλιξη του προφορικού λόγου όσο και του γραπτού, εδημιούργησαν το κορυφαίο επίτευγμα της ανθρώπινης διάνοιας, τον «Έλληνα λόγον» και την Μητέρα όλων των γλωσσών, την «Ελληνική Γλώσσα». Γνώσεις πανάρχαιες, μεταφέρονται κωδικοποιημένες εντός της Ελληνικής γλώσσας.

[…]

Τα γράμματα / στοιχεία του Ελληνικού αλφαβήτου τα ονομά­ζουμε με συγκεκριμένα ονόματα π.χ. Άλφα, Βήτα, Γάμμα κ.λπ. Τόσο όμως τα ονόματα τα οποία φέρουν τα γράμματα, όσο και η σειρά, η θέσις την οποία κατέχουν εντός του Αλφαβήτου, δεν είναι τυχαία ή συμβατική, αλλά αντιθέτως, είναι αυστηρώς προκαθορισμένη. Τα μεν ονόματα των γραμμάτων / στοιχείων όπως θα δούμε, αποκαλύπτουν την φύση καθ’ ενός απ’ αυτά, αλλά και η θέση την οποίαν κατέχουν εντός του Αλφαβήτου δεν μπορεί να είναι διαφορετική.

Το Ελληνικό Αλφάβητο, αποκωδικοποιούμενον, εκφράζει την επαναλαμβανόμενη πορεία του Ελληνικού γένους και της δημιουργίας των αλλεπάλληλων πολιτισμών του. Συνεπώς, η θέση κάθε γράμματος μεταφέρει συγκεκριμένη πληροφορία και γι’ αυτό δεν μπορεί να είναι διαφορετική απ’ αυτή την οποία κατέχει, δηλ. το Κάππα π.χ., το 10ον στοιχείον του Ελληνικού Αλφαβήτου, δεν είναι δυνατό να τοποθετηθή στην 4η ή 14η θέση (αυτή του Δ ή του Ξ), διότι θα μετέδιδε εντελώς λανθασμένη πληροφορία. Ομοίως τα ονόματα των γραμμάτων / στοιχείων του Ελληνικού Αλφαβήτου είναι αυτά, διότι με αυτά μεταδίδεται η εμπεριεχόμενη πληρο­φορία για την φύση του γράμματος / στοιχείου, ενώ μία συμβα­τική ονομασία δεν θα μετέδιδε την παραμικρή πληροφορία. Όλα τα ανωτέρω αναλύονται στα επόμενα κεφάλαια.

Η μέθοδος η οποία ακολουθείται στην παρούσα έρευνα είναι αυτή της διερεύνησης, ανάλυσης, καταγραφής και απόδειξης των υποθέσεων ή ισχυρισμών, δηλ. η μέθοδος της Επιστήμης.

ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

[σελ. 530]

Μετά την ολοκλήρωση της ανάλυσης των γραμμάτων / στοιχείων του Ελληνικού αλφαβήτου, παραθέτω την αποκωδικο­ποίηση ενός εκάστου εξ αυτών. Με την αποκωδικοποίηση αυτή, ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθή το μεγαλείο της Ελληνικής γλώσσας, όπως και το πλήθος των πληροφοριών, τις οποίες μεταδίδει εν έκαστον των γραμμάτων / στοιχείων, ως νοηματικός φθόγγος. Καθίσταται προφανές ότι άπαντα τα γράμματα / στοι­χεία του Ελληνικού αλφαβήτου, στοιχιζόμενα εντός των λέξεων, αποτελούν ακροστοιχίδες, οι οποίες μεταδίδουν πλήρη και ακέραια την πληροφορία, ως ήχος και εικόνα, περί της ουσίας αυτού το οποίο περιγράφουν.

Αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης ότι η Ελληνική γλώσσα αποτελεί ένα κολοσσιαίο επιστημονικό και τεχνολογικό επίτευγμα, ανθρώ­πων υψίστης διανοίας, και το οποίο τεχνηέντως υποκρύπτεται ή υποβαθμίζεται. Μέχρι σήμερα η Ελληνική γλώσσα έχει διερευ­νηθεί και μελετηθεί κυρίως υπό γλωσσολόγων, ιστορικών και φιλολόγων. Ελάχιστα έχει μελετηθεί υπό τεχνικών και τεχνο­λόγων, προκειμένου να αναδειχθή το τεχνολογικό μεγαλείο της. Υπό το πρίσμα μιας τέτοιας ανάλυσης και μελέτης, η ανθρωπότ­ητα θα μείνη έκθαμβη για μία ακόμη φορά, καθώς το πλήθος των τεχνολογικών πληροφοριών, οι οποίες εμπεριέχονται εντός των γραμμάτων και των λέξεων της Ελληνικής γλώσσας, είναι αμφίβολο αν μπορούν να κατανοηθούν λόγω ελλείψεως αντι­στοίχων γνώσεων.

ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

[σελ. 531]

«διανοίας εν φωνήι ώσπερ είδωλον»

(Πλάτων, «Σοφιστής»)

Α, α = Άλφα, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, το 1ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο α’=1, ,α=1.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία την οποία μεταδίδει:

Α = αρχή

Λ = λύγος

Φ = φωνή

Α = άνθρωπος

Αρχή

της άναρθρης

φωνής (ομιλίας)

του ανθρώπου.

Κύριες έννοιες:

Άνω, Αρχή, Άνθρωπος, Αήρ

Β, β = Βήτα, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 2ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο β’=2, ,β=2.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία την οποία μεταδίδει:

Β = βοή

Η = μεγάλη ισχύς

Τ = τύπτω

Α = αρχή

Η βοή

μεγάλης ισχύος (είναι)

η πλήττουσα

αρχή.

Κύριες έννοιες:

Βοή, Βάθος, Βία, Βάραθρον, Βροντή

Γ, γ = Γάμμα, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 3ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο γ’=3, ,γ=3.000 και ή κωδικοποιημένη πληροφορία την οποία μεταδίδει:

Γ = γραφή

Α = αρχή

Μ = μήτηρ

Μ = μανθάνω

Α = άνθρωπος

Γραφής

αρχή

η υπό της μητρός

μάθησις

του ανθρώπου.

Κύριες έννοιες:

Χαράσσω, Γαία, Γραφή

Δ, δ = Δέλτα, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 4ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο δ’=4, ,δ=4.000 και ή κωδικοποιημένη πληροφορία την οποία μεταδίδει:

Δ = δούπος

Ε = ελαύνω

Λ = λάας

Τ = τύπτω

Α = αρχή

Ο γδούπος

κατρακυλούντων

βράχων (είναι)

η πλήττουσα

αρχή.

Κύριες έννοιες:

Δούπος, Δύναμις, Δονέω, Δράσις, Διάνοια

Ε, ε = Έψιλον, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, το 5ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο ε’=5, ,ε=5.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία την οποία μεταδίδει:

Ε = ελαύνω

Εξωθώ.

Κύριες έννοιες:

Εξωθώ, Ελαύνω

Ζ, ζ = ΣΔ = Ζήτα, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 6ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο ζ’=7, ,ζ=7.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία πού μάς μεταδίδει:

Ζ = Ζεύξις δυνάμεων

Η = ήλιος

Τ = τύπτω

Α = αρχή

Η σύζευξις δυνάμεων (ΣΔ)

του ηλίου (είναι)

η πλήττουσα

αρχή.

Κύριες έννοιες:

Ζεύξις, Ζέω, Ζωή

Η, η = Ήτα, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, το 7ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο η’=8, ,η=8.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Η = ήλιος

Τ = τύπτω

Α = Αρχή

Η ηλιακή ισχύς (είναι) η πλήττουσα αρχή.

Κύριες έννοιες:

Ήλιος, Ήρως

Θ, θ = Θήτα, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 8ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο θ’=9, ,θ=9.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Θ = θρόος

Η = μεγάλη ισχύς

Τ = τύπτω

Α = αρχή

Ο θόρυβος

μεγάλης ισχύος (είναι)

η πλήττουσα

αρχή.

Κύριες έννοιες:

Θάω, Θέω, Θεός, Θοός, Θρόος ή Θρους

Ι, ι = Ιώτα, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, το 9ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο ι’=10, ,ι=10.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ι = ις

Ω = ευρύτερος χώρος

Τ = τύπτω

Α = αρχή

Η ακτίς

εξ ωρανού (είναι)

η πλήττουσα

αρχή.

Κύριες έννοιες:

Ις, Ίσχω, Ίκω, Ιά, Ιός

Κ, κ = Κάππα, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 10ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο κ’=20, κ=20.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Κ = κόπτω

Α = άνθρωπος

Π = πλήσσω

Π = πλήσσω

Α = αρχή

Κόπτει ο

άνθρωπος

πολλαπλώς

πλήσσων

ως αρχή.

Κύριες έννοιες:

Κόπτω, Κρώζω, Κιρκόω, Κτυπέω, Κτύπος

Λ, λ = Λάβδα, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 11ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο λ’=30, ,λ=30.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Λ = λύγος

Α = άνθρωπος

Β = βία

Δ = δύναμις

Α = αρχή

Λυγίζει ο

άνθρωπος με

την βία

και δύναμη

ως αρχή.

Κύριες έννοιες:

Λύγος, Λάλος, Λόγος

Μ, μ = Μυ, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 12ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο μ’=40, ,μ=40.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Μ = μήτρα

Υ = κοιλότης

Της μήτρας

η κοιλότητα.

Κύριες έννοιες:

Μήτρα, Μήτηρ, Μόγος, Μάθησις, Μύω

Ν, ν = Νυ, σύμφωνο, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, ήχος δραστηριότητας, το 13ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο ν’=50, ,ν=50.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ν = Νινίον

Υ = κοιλότης

Νινίον εντός

κοιλότητας (μήτρας).

Κύριες έννοιες:

Νινίον, Νηδύς, Ναίω, Νοώ

Ξ, ξ = ΚΣΙ = ΞΙ, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 14ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο ξ’=60, ξ=60.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία πού μάς μεταδίδει:

Ξ = ξύω (ΚΣ)

Ι = ισχύς

Ξέσεως (κτυπώ + σείω)

ισχύς.

Κύριες έννοιες:

Ξύω, Ξύλον, Ξύνος, Ξανθός.

Ο, ο = Όμικρον, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του ανθρώπου, το 15ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο ο’=70, ,ο=70.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ο = οπή

Οπή.

Κύριες έννοιες:

Οψ, Οπή, Οίκος (Χώρος), Όμμα, Όψις, Οφθαλμός

Π, π = Πι, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 16ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο π’=80, ,π=80.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Π = πνοή

Ι = ισχύς

Πνέω

ισχυρώς.

Κύριες έννοιες:

Πύλη, Πνοή, Πνεύμα, Πάλλω, Πλήσσω

Ρ, ρ = Ρω, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 17ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό στοιχείο ρ’=100, ,ρ=100.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ρ = Ροή

Ω = ευρύτερος χώρος

Ροή

εν γένει.

Κύριες έννοιες:

Ροή, Ροπή, Ρυθμός, Ρήγμα

Σ, σ = Σίγμα, σύμφωνο, φυσικός ήχος, το 18ο στοιχείο του Ελλη­νικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο σ’=200, ,σ=200.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Σ = σείω

Ι = ισχύς

Γ = χαράσσω

Μ = μίμησις

Α = αρχή

Την σείουσα

ισχυρώς

και χαράσσουσα

μιμείται

αρχήν.

Κύριες έννοιες:

Σείω (παλινδρομώ), Σίζω, Σχίζω, Στίζω

Τ, τ = Ταυ, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 19ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο τ’=300, ,τ=300.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Τ = τύπτω

Α = άνθρωπος

Υ = κοιλότης

Τύπτων

ο άνθρωπος

κοιλαίνει.

Κύριες έννοιες:

Τύπτω, Τύπος, Τυπόω, Τέχνη

Υ, υ = Ύψιλον, φωνήεν, ήχος παραγόμενος υπό του άνθρωπου, το 20ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο υ’=400, ,υ=400.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Υ = υετός

Βροχή, υγρό γενικώς.

Κύριες έννοιες:

Υγρόν, Ύδωρ, Ύω, Υετός

Φ, φ = ΠΗΙ = Φι, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 21ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο φ’=500, ,φ=500.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Φ = φυσάω (ΠΗ)

Ι = ισχύς

Φυσάω με δύναμη.

Κύριες έννοιες:

Φυσάω, Φάος, Φως, Φωνή, Φωνέω

Χ, χ = ΚΗΙ = Χι, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 22ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο χ’=600, ,χ=600.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Χ = χαράσσω (ΚΗ)

Ι = ισχύς

Χαράξεως

ισχύς.

Κύριες έννοιες:

Χάσμα, Χαράσσω, Χαρά, Χιάζω, Χρόνος

Ψ, ψ = ΠΣΙ = Ψι, σύμφωνο, ήχος δραστηριότητας, το 23ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο ψ’=700, ,ψ=700.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ψ = ψύχος (ΠΣ)

Ι = ισχύς

Ψύχους (πνοή + συρίζω)

ισχύς.

Κύριες έννοιες:

Ψύχος, Ψυχή, Ψυχρός

Ω, ω = ΟΟ = Ωμέγα, φωνήεν, το 24ο στοιχείο του Ελληνικού αλφαβήτου.

Ως αριθμητικό σημείο ω’=800, ,ω=800.000 και η κωδικοποιημένη πληροφορία που μάς μεταδίδει:

Ω = Ωρανός (ΟΟ)

Ευρύτερος χώρος.

Κύριες έννοιες:

Ωκύς, Ωκεανός, Ωρανός

ΓΓ = F = Δίγαμμα. Αντεκατεστάθη αργότερον υπό του ς.

/_

/ (κεραυνός) = ς = στ = Στίγμα. Ως αριθμητικό σημείο ς’=6, ,ς=6.000.

Q = Qόππα. Ως αριθμητικό σημείο Q’=90, ,Q=90.000.

Ϡ = Σαμπί. Ως αριθμητικό στοιχείο Ϡ’=900, ,Ϡ=900.000.

ΤΟ ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ

[σελ. 538]

Μετά την ανάλυση όλων των γραμμάτων / στοιχείων του Ελληνικού αλφαβήτου και την αποκάλυψη του αρχέγονου ήχου και εικόνας, τα οποία είναι κωδικοποιημένα εντός αυτών, παρα­θέτω παραπλεύρως πίνακα με την συνολική αποκωδικοποίηση του Αλφαβήτου και του υποκρυπτόμενου εντός αυτού νοήματος.

Με αυτόν τον πίνακα ολοκληρώνεται η παρούσα εργασία και αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά ότι: τα γράμματα / στοιχεία του Ελληνικού αλφαβήτου έχουν πλήρη σχέση αιτίας και αιτιατού, σημαίνοντος και σημαινομένου, και ότι, εν τέλει, η συμβατική γλωσσολογία είναι μία ανοησία.

Α

….ΑΝΘΡΩΠΟΣ

…..Ο Άνθρωπος

Β

….ΒΟΗ

…..από την Βοή

Γ

….ΓΡΑΦΩ

…..που χαράζει Γραμμές στην γη

Δ

….ΔΟΥΠΟΣ

…..με Δούπο,

Ε

….ΕΛΑΥΝΩ

…..Ελαύνεται (εκδιώκεται).

Ζ

….ΖΕΥΞΗ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

…..Η Ζεύξη των Δυνάμεων

Η

….ΗΛΙΟΣ

…..του Ηλίου

Θ

….ΘΑΩ

…..που Θάει (παρατηρεί), τον υποχρεώνουν

Ι

….ΙΚΩ

…..να φθάση σε άλλα μέρη (Ίκω),

Κ

….ΚΥΚΛΟΣ

…..διαγράφοντας Κύκλο.

Λ

….ΛΟΓΟΣ

…..Ο Λόγος του (γλώσσα)

Μ

….ΜΗΤΗΡ

…..ο Μητρικός

Ν

….ΝΟΩ

…..γίνεται Νοητός

Ξ

….ΞΕΝΟΣ

…..σε Ξένα

Ο

….ΟΡΙΟ

…..Όρια (τόπους).

Π

….ΠΝΕΥΜΑ

…..Το Πνεύμα του

Ρ

….ΡΟΗ

…..από την κοσμική Ροή

Σ

….ΣΕΙΩ

…..Σείεται,

Τ

….ΤΕΧΝΗ

…..και με την Τέχνη

Υ

….ΥΔΩΡ

…..σαν το Ύδωρ,

Φ

….ΦΩΣ

…..με Φως

Χ

….ΧΑΡΑ

…..και Χαρά

Ψ

….ΨΥΧΗ

…..την Ψυχή του

Ω

….ΩΡΑΝΟΣ

…..και τον Ωρανό (σύμπαν) πλημμυρίζει.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ  https://sites.google.com

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in GLOSSOLOGY and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s