DIAPHOOTISIS,spora – EK PAIDEUSIS,omas – DRASIS, eleutheroosis


ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ  ΤΟΥ ΚΟΛΩΝΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ,

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ,ΣΤΕΛΕΧΩΣΤΕ,ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΤΕ  ΕΣ  ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΣΕΛΙΔΑ  ΗΜΩΝ

 

https://www.facebook.com/KoloniosElleenismos

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΦΡΑΤΡΙΩΝ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ (ΑΜΕΣΟΝ,ΚΛΗΡΩΤΗ) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΙΝ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΣ,

συμφωνα με τις αρχες της οικουμενικης ιδεολογιας

ΟΜΠΡΟΣ  ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΟΙ ΒΛΟΓΗΜΕΝΟΙ

 

A)Προς τη διαμόρφωση μιας νέας ιδεολογίας

Η ψύχραιμη και εύστοχη αναγνώριση της ύπαρξης της κρίσης (όχι τόσο της οικονομικής όσο της κοινωνικής και πολιτικής) και η επίγνωση της ευθύνης για τη δημιουργία της οφείλει να θεωρηθεί ως μια πρώτη νίκη.

Αν αντιληφθούμε τη σημασία της ύπαρξης τριών διαφορετικών αλλά αλληλένδετων σταδίων (διαφώτιση, ενδυνάμωση, απελευθέρωση) ως προς την ολοκληρωμένη αντίσταση και κατ’επέκταση έξοδο από μια τέτοια κρίση, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ίσως έχουμε καταφέρει να επιτύχουμε το πρώτο στάδιο (αυτό της διαφώτισης). Είναι πολλοί που θα χαρακτηρίσουν αυτήν την άποψη υπέρμετρα αισιόδοξη. Παρόλαυτα είναι γεγονός πως η κοινή γνώμη έχει ξεκινήσει να αποκτάει ξανά το σεβασμό και τη δύναμη που της πρέπει.

Σίγουρα μια πλειοψηφία μέσων μαζικής ενημέρωσης συνεχίζει να λειτουργεί καθεστωτικά, όμως ο κόσμος μέσα από την εμπειρία της συνειδητοποίησης αυτών των παιχνιδιών, ειδικά τα δύο τελευταία έτη, έχει αναπτύξει ένα είδος ιδιαίτερης κριτικής σκέψης. Ένα είδος κριτικής σκέψης που μπορεί να είναι περισσότερο ενστικτώδες παρά αναλυτικό όπως ίσως θα χρειαζόταν, αλλά και πάλι έχει τη σημασία του. Η αφύπνιση έχει λάβει χώρα και μια ψευδής συλλογική συνείδηση των προηγούμενων ετών έχει καταρρεύσει, δίνοντας χώρο στην πιθανότητα δημιουργίας μιας νέας ριζικά διαφορετικής. Μια συνείδησης που για να γίνει επιτυχημένα συλλογική και να μην καταλήξει έρμαιη στα χέρια εξουσιαστικών τάσεων, έχει νόημα πρώτα να αναπτυχθεί σε ατομικό επίπεδο και στη συνέχεια, έχοντας βρεθεί όλοι στο ίδιο σημείο, να συλλογικοποιηθεί. Αυτή η διαδικασία θα της προσδώσει μια δύναμη που πλέον θα την καταστήσει πολύ δύσκολα καταρρίψιμη.
Έχοντας λοιπόν αναγνωρίσει τη λανθασμένη συνείδηση του παρελθόντος και έχοντας ξεκινήσει ήδη τη δημιουργία μιας νέας, μπορούμε να προσανατολιστούμε προς μια κατεύθυνση δράσης. Μια δράσης σίγουρα συλλογικού ύφους που όμως θα πρέπει να έχει γεννηθεί αυτόνομα σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Μιας δράσης που δεν θα εκτονωθεί μεμονωμένα και άσκοπα και σίγουρα δεν θα αφήσει περιθώρια για αποπροσαντολισμό της ουσίας της. Ο συλλογικός της χαρακτήρας, η αλήθεια της και η συνέπεια που θα τη περιβάλει (όντας το φυσικό επόμενο μιας συλλογικής συνείδησης ενός αφυπνισμένου κοινωνικού συνόλου) θα την καταστήσει απόλυτα αιτιολογημένη και σίγουρα καρποφόρα.
Το στάδιο της συνειδητής πλέον δράσης θα αποδυναμωθεί μόνο αν υιοθετηθεί από μεμονωμένες ομάδες, με δικιά τους αυθαίρετη προσέγγιση στα μέσα έκφρασης της. Το στάδιο της συνειδητής δράσης, στο οποίο και βρισκόμαστε, ή τουλάχιστον οφείλουμε σύντομα να βρεθούμε, πρέπει να υιοθετηθεί και να ασκηθεί από το σύνολο των έστω και ετερόκλητων σε αυτή τη φάση κοινωνικών ομάδων. Η μόνη ανάγκη είναι αυτή μιας στρατηγικής κοινωνικής αλλαγής μέσα από πολιτική ρήξη που θα είναι ταυτόχρονα συγχρονισμένη με μια στρατηγική πολιτιστικής επανάστασης.

Πριν όμως το τοπίο αρχίσει να θολώνει ξανά ρίχνοντας μας
πάλι επαναπαυόμενους σε μια στάσιμη και βαλτωμένη αποδοχή μιας ημίμετρης πρωτοβουλίας, πρέπει να σχηματοποιηθούν και να προταθούν οι νέες διαδρομές της ανανεωμένης πλέον συνείδησης (και δεν λέω απόλυτα αναγεννημένης γιατί είναι απαραίτητο να κουβαλάμε μαζί μας τα αδιέξοδα του παρελθόντος για τους ελιγμούς του μέλλοντος).
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η νέα αυτή ατμόσφαιρα που έχει ήδη δημιουργηθεί και οι νέες αυτές ιδέες μας που θα προκύψουν από αυτήν θα αποτελέσουν τον κύριο ρόλο στη μεταμόρφωση της τωρινής κοινωνικής ισορροπίας (που κάθε άλλο παρά ισορροπία αποτελεί) και στη δημιουργία μιας ριζικά νέας.

Είναι ιστορικά αυταπόδεικτο πλέον πως αποτελούμε
ένα σύνολο πληθυσμού που δεν μπορεί να λειτουργήσει και να εξελιχθεί κάτω από κάθετες μορφές οργάνωσης και εξουσίας. Ας αποδεχτούμε λοιπόν αυτή την ενδιαφέρουσα ιδιαιτερότητα μας και ας επικεντρωθούμε στη δημιουργία οριζόντιων μορφών οργάνωσης.
Μια στροφή προς αντιαυταρχικές δομές δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ουτοπική. Και σαφέστατα δεν πρέπει να θεωρούμε τις ουτοπικές και ρομαντικές ιδέες ως μη-ρεαλιστικές. Αντιθέτως, ο ρεαλισμός που μας επιβάλουν είναι ουτοπικός (με την κυριολεκτική έννοια του όρου ου+τόπος) αφού δεν υπάρχει καμία περίπτωση να τον ανεχτούμε και να παραμείνουμε υποτελείς σε αυτόν. Οφείλουμε πλέον να αντιληφθούμε το χώρο που μας ανοίγεται για ιδέες που μέχρι τώρα θεωρούνταν ρομαντικές και ουτοπικές, αλλά πλέον αποτελούν τη μοναδική προσεγγίσιμη διέξοδο από έναν εμφανώς μη βιώσιμο ρεαλισμό ορθολογικής σύγχυσης.
Αν όντως συνειδητοποιήσουμε λοιπόν πως βρισκόμαστε στο στάδιο της ενδυνάμωσης αυτής της νέας συνείδησης, ακόμα κι αν δεν είμαστε καθόλα σίγουροι για τη φύση της και για τις προεκτάσεις που μπορεί να πάρει, θα αντιληφθούμε και το βαθμό στον οποίο έχει αρχίσει ήδη να καλλιεργείται. Συνεπώς πρέπει να την ανακαλύψουμε μέσα μας και να την αρθρώσουμε ολοκληρωμένα και το σημαντικότερο όλων έμπρακτα. Η σημασία της εσωτερικής γέννησης και όχι εξωτερικής επιβολής είναι καθοριστική, καθώς αποτελεί το μόνο δρόμο αποφυγής ανάμειξης οποιασδήποτε μορφής εξουσιαστικής σχέσης. Με σκοπό να οδηγηθούμε συνειδητά και εύστοχα αυτήν την φορά στη δράση, της οποίας η φύση δεν πρέπει να υπαγορευθεί από κανέναν πάρα να γεννηθεί συλλογικά και πάραλληλα αυτόνομα ως φυσικό επόμενο μιας αυτόνομης και απελευθερωμένης πλέον από κάθετες εξουσιαστικές δομές κοινωνία.
Ο δρόμος αυτής της νέας συνείδησης δεν μπορεί να υπαγορευθεί, αλλά πρέπει να βιωθεί. Δεν μπορεί να μεταβιβαστεί μέσω θεωρίας, αλλά μόνο μέσω συλλογικής εμπειρίας. Δεν πρέπει ο τελικός στόχος να προσεγγίσει το άτομο, αλλά το άτομο συνειδητά να προσεγγίσει τον τελικό στόχο. Η διαδρομή πρέπει να χαραχθεί από το άτομο και κατ’επέκταση από το σύνολο, έτσι ώστε η γνώση και η ευθύνη να είναι κοινή. Κατ’αυτόν τον τρόπο δεν θα βρεθούμε και πάλι αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα της οποίας την φύση μας υποσχέθηκαν διαφορετική από αυτήν που τελικώς συναντήσαμε (βλ. θεωρητικός έναντι υπαρκτού σοσιαλισμού).
Είναι καιρός να αντιληφθούμε τη φύση της θεωρίας ως φύση πράξης και να κατανοήσουμε ότι μια ιδεολογία μπορεί να διαμορφωθεί και να εξελιχθεί μόνο μέσα από την έμπρακτη εφαρμογή της.
Βρισκόμενοι στο στάδιο της ενδυναμώσης της συνειδητοποίησης της ανάγκης για μια νέα συνείδηση που θα οδηγήσει σε μια νέα ιδεολογία, υποστηριζόμενη τόσο από θεωρία όσο και από πράξη, θα είμαστε έτοιμοι για συνειδητή συλλογική αυτόνομη δράση.

Οι σπόροι έχουν ριχτεί στο χώμα.
Τα πρωτοβρόχια έχουν ήδη ξεκινήσει.
Αναμένουμε λοιπόν τα πρώτα άνθη.
Ας είναι όμορφα.

Νίκος Ερηνάκης

B)Το περιεχόμενο ενός σύγχρονου φιλελληνισμού

Είμαστε όλοι Έλληνες». Η γνωστή αυτή φράση του μεγάλου Άγγλου ποιητή και φιλέλληνα Πέρσυ Σέλλεϋ (στενού φίλου και ομοϊδεάτη του Λόρδου Βύρωνα), την οποία είχε χρησιμοποιήσει προλογίζοντας το ποίημά του «HELLAS», το 1821, αποτέλεσε το κεντρικό σύνθημα των πρόσφατων εκδηλώσεων από την Ευρώπη ως  τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία για αλληλεγγύη με τον ελληνικό λαό, που ζει μια σύγχρονη τραγωδία από τις μνημονιακές πολιτικές.

Ένας ελπιδοφόρος σύγχρονος φιλελληνισμός αναδύεται μέσα από τις εκδηλώσεις αυτές, εμπνεόμενος από παναθρώπινες ιδέες και κοινωνικές αξίες, οι οποίες δοκιμάζονται βάναυσα από τη διεθνή ακραία νεοφιλελεύθερη επίθεση, που ισοδυναμεί με «πολιτιστική αντεπανάσταση», κατά τον Κωνσταντίνο Τσουκαλά.

Ας θυμηθούμε, ότι το μεγάλο κίνημα των Φιλελλήνων με την Επανάσταση του 1821, το οποίο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη θετική έκβαση της Επανάστασης, είχε στηριχθεί στις πιο πρωτοπόρες ιδέες εκείνης της εποχής και σε επαναστατικά κινήματα, όπως των Καρμπονάρων στην Ιταλία και των Δεκεμβριστών στην Ρωσία. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του ήταν μεγάλες μορφές του πνεύματος και της Τέχνης σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως ο Γκαίτε και ο Σίλερ στη Γερμανία, ο Βίκτορ Ουγκό, ο Ντελακρουά και ο Σατωμπριάν στη Γαλλία, οι ποιητές Μπάϊρον, Σέλλεϋ, Κιτς  και ο πολιτικός φιλόσοφος Μπένθαμ στη Βρετανία, ο μεγάλος ποιητής Αλέξανδρος Πούσκιν στη Ρωσία.

Ανάμεσα στους φλογερούς φιλέλληνες και ο ιδρυτής του λεγόμενου «ουτοπικού» σοσιαλισμού, ο Γάλλος Σεν Σιμόν, ο οποίος μιλούσε από το 1814 για μια ενωμένη Ευρώπη στους κόλπους της οποίας θα έπαιρνε δικαιωματικά τη θέση της η νέα ανεξάρτητη Ελλάδα.

Υπολογίζεται ότι περίπου 1.800 Φιλέλληνες ήρθαν στην Ελλάδα για να πολεμήσουν στο πλευρό των αγωνιζόμενων Ελλήνων και πολλοί έδωσαν και τη ζωής τους για την ελευθερία μιας πατρίδας που δεν ήταν η δική τους.

Να προσθέσουμε ότι φιλελληνικά κινήματα υπήρξαν και στην αμερικανική ήπειρο, τόσο στη Βόρειο όσο και στη Λατινική Αμερική, αλλά και στον Αραβικό κόσμο.

Ας σημειωθεί, επίσης, ότι και τότε το κίνημα των φιλελλήνων είχε απέναντί του τους ισχυρούς και τις άρχουσες τάξεις της Ευρώπης, ιδιαίτερα την «Ιερά Συμμαχία». Με άλλα λόγια, ήταν και τότε η άλλη Ευρώπη που συμπαραστάθηκε στον Ελληνικό λαό.

Ο Σύνδεσμος «Μπάϊρον» για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμόμιλάει, εδώ και χρόνια, για ένα σύγχρονο φιλελληνισμό, άμεσα συνυφασμένο με την ιδέα της διεθνούς αλληλεγγύης, που είναι τόσο απαραίτητη στο σημερινό κόσμο των μεγάλων ανισοτήτων και της πολυδιάστατης κρίσης.

Εννοείται ότι ένας σύγχρονος φιλελληνισμός δεν συμβιβάζεται με θεωρίες περί «ανάδελφου έθνους των Ελλήνων», ούτε με αντιλήψεις εθνοκεντρισμού και εθνικισμού.

Με αυτό το πνεύμα ο Σύνδεσμος «Μπάϊρον» πρότεινε και διεκδίκησε  από το 2001 την καθιέρωση της ημέρας θανάτου του Λόρδου Βύρωνα (19 Απριλίου) ως «Ημέρας Φιλελληνισμού και Διεθνούς Αλληλεγγύης», πρόταση που υιοθετήθηκε το 2008 από την Ελληνική Πολιτεία με το Προεδρικό Διάταγμα 130/2008.

Επιλέξαμε την ημέρα θανάτου του Λόρδου Βύρωνα, όχι μόνο διότι ο Μπάιρον χαρακτηρίζεται ως ο κορυφαίος των φιλελλήνων αλλά και διότι πιστεύουμε ότι οι ιδέες, οι αγώνες και η ποίησή του εμπεριέχουν εξαιρετικά μηνύματα και για τον 21ο αιώνα.

Η ποίηση του Μπάϊρον είναι διαποτισμένη με την ιδέα της ελευθερίας σ΄όλο τον κόσμο. «Από τις κορφές του Άθω και τις Άνδεις κυματίζει / λάβαρο που΄ναι το ίδιο και δύο κόσμους χαιρετίζει», γράφει στο ποίημά του «Η εποχή του Ορειχάλκου».

Επίσης, αξιοσημείωτο είναι ότι πρώτος ο Μπάϊρον ύψωσε τη φωνή του από το 1811 κατά της λεηλασίας του Παρθενώνα από τον συμπατριώτη του Λόρδο Έλγιν, ιδιαίτερα με το ποίημά του «Η  κατάρα της Αθηνάς». Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που η Βρετανική Επιτροπή για την Επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, έχει πηγή έμπνευσής της τον Λόρδο Βύρωνα.

Υπάρχει, λοιπόν, ισχυρό υπόβαθρο για έναν σύγχρονο φιλελληνισμό, συνυφασμένο με την ιδέα της διεθνούς αλληλεγγύης και σ΄αυτό καλείται να παίξει καθοριστικό ρόλο και ο Ελληνισμός της διασποράς, όπως έκανε και το 1821.
Ο Πάνος Τριγάζης είναι πρόεδρος του Συνδέσμου «Μπάϊρον» για τον Φιλελληνισμό και τον Πολιτισμό

PAGAN TVXS.GR

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in News and politics and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

1 Response to DIAPHOOTISIS,spora – EK PAIDEUSIS,omas – DRASIS, eleutheroosis

  1. Pingback: ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ,ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ,ΑΥΤΟΝΟΜΟΝ , ΠΡ&

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.