OI APHTHARTOI …


A)Λίφτινγκ με άφθαρτους

Tου Kωστα Λεονταριδη

Σύμφωνα με το λεξικό (Εμμ. Κριαρά) άφθαρτος είναι αυτός που δεν φθείρεται ή δεν υπόκειται σε φθορά. Εκ των πραγμάτων, αυτό δεν μπορεί να ισχύει για άνθρωπο. Η αναμέτρηση με τον χρόνο και την καθημερινή τριβή είναι άνιση μάχη είτε είσαι βασιλιάς είτε είσαι στρατιώτης.

Μολαταύτα, η βιομηχανία παραγωγής ψευδαισθήσεων ανθεί, προσφέροντας με το αζημίωτο τεχνητές παρατάσεις – αντίδοτα φθοράς. Γυμναστήρια, πλαστικές αισθητικές επεμβάσεις, ποικίλα συμπληρώματα ευεξίας, αποτελούν φευγαλέες παρακάμψεις από την κεντρική λεωφόρο του αναπόδραστου. Το δόλωμα συνοψίζεται στο εξής: «για τους περισσότερους είμαι ό,τι φαίνομαι». Μοιάζει με την στρατηγική πρακτική ενός απατεώνα που ξέρει ότι τα δίχτυα του θα γεμίσουν μ’ ανυποψίαστους πολύ πιο εύκολα εάν είναι καλοντυμένος, καθαρός και χαϊδεύει τ’ αυτιά των υποψήφιων θυμάτων. Αντίθετα, ένας ατάλαντος κακόβουλος που γεννά αμέσως υποψίες δεν έχει μεγάλα περιθώρια επιτυχίας. Με συγγενή λογική, κάποιος προχωρημένης ηλικίας που βάφει τα μαλλιά του μαύρα σαν μελαχρινού έφηβου, ασκεί το αναφαίρετο δικαίωμα να ξεγελά τον εαυτό του, ενώ παράλληλα στέλνει μήνυμα ότι η καρδιά του πάλλεται από νεανικό σφρίγος. Το πιο δακτυλοδεικτούμενο παράδειγμα είναι ο κροίσος πρωθυπουργός της Ιταλίας. Ο Μπερλουσκόνι χλευάζει τη φθαρτότητα λέγοντας και κάνοντας ό,τι του κατέβει. Είναι η ισχύς που κάνει τον κυνισμό του ανεξέλεγκτο ή ο κυνισμός τον βοήθησε ν’ αποκτήσει τόση ισχύ;

Στο πολιτικό λεξιλόγιο η λέξη άφθαρτος πρωταγωνιστεί πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Τα κόμματα σαν αλιείς –απόστολοι της ανανέωσης– αναζητούν (;) και προωθούν καινούργια πρόσωπα που τα βαφτίζουν «άφθαρτα». Τα βασικά κριτήρια επιλογής είναι δύο: α) το νεαρόν της ηλικίας που κινητοποιεί αισθήματα συμπάθειας στο κοινό αναπτερώνοντας ελπίδες ότι κάτι μπορεί ν’ αλλάξει και β) η έξωθεν καλή μαρτυρία υποψηφίων χωρίς προηγούμενη εμπλοκή σε κομματικές δολοπλοκίες και αδιέξοδες πολιτικές αντιπαλότητες. Εφόσον σε γενικές γραμμές αυτός είναι ο ορισμός του άφθαρτου (που δεν συνεπάγεται σώνει και καλά την ιδιότητα του άξιου) ποιοι είναι οι φθαρμένοι;

Διά της ατόπου, είναι αυτοί που η δημόσια εικόνα τους έχει τρωθεί, το όνομά τους (δικαίως ή αδίκως) έχει κηλιδωθεί και πια δεν πείθουν ό,τι και να μάς λένε. Αυτοί που «δεν ήξεραν, δεν άκουγαν, δεν έβλεπαν», οι κατόπιν εορτής προφήτες. Είναι πολλοί και αναγνωρίσιμοι.

Στην ουσία τα κόμματα, αναζητώντας με ψηφοθηρική αγωνία άφθαρτους, αυτοκαταγγέλλονται, ομολογούν το πληθυσμιακό έλλειμμα ποιότητας στους κόλπους τους για το οποίο ευθύνονται αποκλειστικά. Απαιτείται γενναιότητα εκ μέρους τους, εάν πράγματι επιζητούν ν’ ακυρώσουν τις συνθήκες που καθιστούσαν δεκαετίες τώρα φθαρμένους όχι μόνον εξαιρετικά απαραίτητους αλλά και πάτρωνες των καλοπροαίρετων άφθαρτων.

KATHIMERINI

B)EE EKTHESEE TEES ALEETHEIAS

Στην πρωτεύουσα της Ισλανδίας οργανώθηκε τον Απρίλιο μια παράσταση πολύ διαφορετική από τις συνηθισμένες. Στο Δημοτικό Θέατρο του Ρέικιαβικ, 45 ηθοποιοί διάβαζαν επί πέντε εικοσιτετράωρα την «Εκθεση της αλήθειας», το 2.400 σελίδων πόρισμα της εξεταστικής επιτροπής για τους υπαίτιους της μεγάλης οικονομικής κρίσης που έπληξε τη χώρα. Η αίθουσα ήταν κατάμεστη σε όλη τη διάρκεια της «ανάγνωσης». Οπως έγραψε ο Νικόλας Ζηργάνος στο ρεπορτάζ του στην «Ελευθεροτυπία», «για τους περήφανους, πλην εξαπατημένους, απογόνους των Βίκινγκς, ήταν μια ομαδική ψυχανάλυση, μια διαδικασία κάθαρσης».

Ο τρόπος που αντέδρασε η μικρή αυτή χώρα στη χρηματοπιστωτική κατάρρευση –όταν, μετά την πτώχευση της Lehman Brothers, αποκαλύφθηκε ότι οι τρεις μεγαλύτερες ιδιωτικές τράπεζες της Ισλανδίας χρωστούσαν 10 φορές το ΑΕΠ της χώρας– παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Κατ’ αρχάς, οι πολίτες αποφάσισαν με δημοψήφισμα ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν θα επιβαρυνόταν με την αποζημίωση των ξένων επενδυτών που έχασαν τα χρήματά τους λόγω της πτώχευσης των ισλανδικών τραπεζών.

Επιβλήθηκαν, βέβαια, κι εκεί τα γνωστά και σε μας «μέτρα» – περικοπή κρατικών δαπανών, μείωση εισοδημάτων κ.λπ. Η οικονομική δραστηριότητα πάγωσε, η ανεργία ανέβηκε από το 1% στο 9%. Δημιουργήθηκε όμως άμεσα ένα δίχτυ προστασίας για τους πιο ευάλωτους: Απαγόρευση κατάσχεσης των σπιτιών όσων αντιμετώπιζουν οικονομικά προβλήματα, δομές ψυχολογικής, νομικής και κοινωνικής υποστήριξης, προγράμματα αποκατάστασης ανέργων. Και η εξεταστική επιτροπή που συγκροτήθηκε δεν αποτελείτο από μέλη του Κοινοβουλίου, αλλά από πρόσωπα κύρους χωρίς κομματικές δεσμεύσεις. Τα συμπεράσματά της οδήγησαν σε καταλογισμό ποινικών ευθυνών εις βάρος πολιτικών και οικονομικών παραγόντων, κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων, εντάλματα σύλληψης.

Η εξέλιξη αυτή πρόσφερε σίγουρα μια ηθική ικανοποίηση στους οργισμένους Ισλανδούς. Και όταν ήρθε πάλι η στιγμή να εκφραστούν με την ψήφο τους, έδειξαν ότι το καταθλιπτικό βάρος της κρίσης δεν τους έχει στερήσει το χιούμορ. Δήμαρχος του Ρέικιαβικ εξελέγη ένας δημοφιλής κωμικός, επικεφαλής μιας κίνησης με τίτλο «Οι καλύτεροι». Μέλη της μπορούσαν να γίνουν όλοι, με μόνη προϋπόθεση να μην ανήκουν σε κανένα πολιτικό κόμμα.

Ο τρόπος που αντιδρά μια κοινωνία σε εποχές κρίσης λέει πολλά για το πολιτιστικό της επίπεδο, την ουσία της δημοκρατικής της συνείδησης. Η Ισλανδία των πάγων και των ηφαιστείων στέλνει αισιόδοξα μηνύματα. Ισως το μέγεθός του πληθυσμού της –μόλις 320.000 κάτοικοι– ευνοεί την κοινωνική αλληλεγγύη, τη λειτουργία της δημοκρατίας με πιο άμεσο τρόπο. Παρά τις ιδιαιτερότητές της, ωστόσο, οι συγκρίσεις που μας δίνει την ευκαιρία να κάνουμε, είναι πολύ χρήσιμες.

Tης Αγγελικης Στουπακη

KATHIMERINI

 

C)ΠΛΙΑΤΣΚΙΟ & ΠΛΙΑΤΣΙΚΟΛΟΓΟΙ

Ποιο κύτταρο ξύπνησε μέσα μας; Ποια κατάρα ήταν αυτή που κοιμόταν τόσα
> χρόνια στο υποσυνείδητό μας και ένα πρωί άρχισε να ξεπηδά από τον λήθαργό
> της και να γεμίζει τον κόσμο γύρω μας; Δεν είμαστε τέτοιοι ή πάντα ήμαστε
> τέτοιοι και το κρύβαμε; Σαν εφιαλτικός σπόρος που ήταν φυτεμένος σε δροσερά
> λιβάδια και δεν άνθιζε. Ήθελε αέρηδες, λειψυδρία και πολύ αλάτι για να
> ανθίσει. Βρήκε το κατάλληλο έδαφος και τέλειες καιρικές συνθήκες για να
> βγάλει ρίζα, για να απλωθεί υπόγεια και να κάνει τον μπαξέ της ύπαρξής μας
> τον Κήπο της Αναίδειας.
>
> Δεν μεταλλαχθήκαμε εμείς, ο λαός των πριγκίπων, γίναμε αυτό που κρύβαμε για
> χρόνια… Απλώνουμε το χέρι μας με το δρεπάνι και ό,τι μας χαλάει τα γούστα
> και την επιβίωση το κόβουμε σύρριζα. Μπαίνουμε στα ελεύθερα μέχρι πρότινος
> χωράφια, μπήγουμε τα παλούκια, τεντώνουμε τα σύρματα για να τα κάνουμε δικά
> μας. Βγάζουμε την Ιστορία μας σε πλειστηριασμό και τα κομμάτια Ελλάδας σε
> παζάρι άπλυτων, τσιμεντάρουμε Ναούς, Μνημεία για δύο υπόγεια με γκαράζ.
> Χαράζουμε δρόμους στα δάση των Νυμφών για ένα κομμάτι επιδότησης ζεστής στο
> χέρι. Όλα για την τσέπη μας.
>
> Βιάζουμε ότι δεν έχει φωνή να… φωνάξει, ό,τι δεν έχει χέρι να αμυνθεί.
> Περιμέναμε σαν τους πλιατσικολόγους να κάνουμε ντου στην νέα Τριπολιτσά, που
> μέχρι πριν λίγες δεκαετίες την λέγαμε Πατρίδα, αφήνοντας πίσω καμένη γη. Σαν
> τα κοράκια περιμέναμε να σταματήσει να κινείται αυτό το σώμα -που τόσο
> πάλεψε να ζήσει- για να κάνουμε το τσιμπούσι των εφιαλτικών ματαιόδοξων
> ονείρων μας. Και είμαστε τραγικοί όταν βγάζουμε τα κρυμμένα μας μαχαίρια να
> χτυπηθούμε με τον δίπλα καταπατητή του Παραδείσου για κάτι που το λέμε «δικό
> μας», για κάτι που ποτέ δεν αγαπήσαμε εν τέλει, απλά το ποθήσαμε και το
> κρυφοκοιτούσαμε χρόνια με φθόνο.
>
> Είχε ανοίξει τα μάτια του ο πραγματικός μας εαυτός δεκαετίες τώρα, αλλά
> έκανε υπομονή μέχρι να έρθει η στιγμή που άμυνα δεν θα υπήρχε. Μέχρι που και
> το τελευταίο κύτταρο περηφάνιας θα είχε καταστραφεί από τον καρκίνο που
> θέριευε μέσα μας. Το νιώθαμε, βλέπαμε την αλλαγή αλλά κανείς μας δεν
> πολέμησε να το σταματήσει. Ακόμη και εκείνοι που άργησαν να μεταλλαχθούν δεν
> έκοψαν το κεφάλι το τέρατος που έβλεπαν να δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
> Κιοτέψαμε.
>
> Και τώρα πλάσματα δίποδα τριγυρίζουμε σε πανικό πάνω στην Ιερή Γη που την
> κάναμε στα μέτρα της Αποκάλυψης που χρόνια σχεδιάζαμε, και ψάχνουμε για
> κουφάρια να ικανοποιήσουμε την πείνα μας. Άλλη γη πλέον δεν έχει. Άλλη ζωή
> πλέον δεν έχει. Σε λίγο θα αρχίσουμε να τρώμε τις σάρκες μας. Μέχρι
> τελευταία σταγόνα θα στραγγίξουμε την ύπαρξη μας. Το τελευταίο πλιάτσικο που
> μας απέμεινε να κάνουμε είναι στον ίδιο μας τον εαυτό.
>

ΑΝΩΝΥΜΟΥ

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in News and politics. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.