ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΟΙ- Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ (A)


Αντιδράσεις προκάλεσε στην Κρήτη η δημόσια τοποθέτηση ανώτερης υπαλλήλου – αρχαιολόγου του υπουργείου Πολιτισμού αλλά και ενός συναδέλφου της ιδιώτη, οι οποίοι αμφισβήτησαν ευθέως την ελληνικότητα των Μινωιτών εμφανίζοντάς τους ως… απογόνους των Σημιτών, Εβραίων.

Η θεωρία των δύο αρχαιολόγων – ομιλητών αναπτύχθηκε αναπάντεχα στη διάρκεια μεγάλης συγκέντρωσης του Επιμελητηρίου Ηρακλείου παρουσιάζοντας την έκδοση «Κρητών Επιχειρείν», στην οποία καταγράφεται διαχρονικά η ενασχόληση των Κρητών με το εμπόριο από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Στην ομιλία της ενώπιον τοπικών αρχών και πλήθος κόσμου, η διευθύντρια του Εθνικού Αρχείου Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού κ. Μεταξία Τσιποπούλου είπε ευθέως ότι οι Μινωίτες δεν ήταν Ελληνες.

Αμέσως αντέδρασε ο παριστάμενος πρώην βουλευτής Δημήτρης Σαρρής, ο οποίος έκανε λόγο για διαστρέβλωση της Ιστορίας. Η ίδια, επιτακτικά και με κατηγορηματικό τρόπο, επέμενε στις απόψεις της και μάλιστα για τους ισχυρισμούς της ζήτησε και τη συνηγορία του συνομιλητή της στο πάνελ, νεαρού αρχαιολόγου, επιμελητή της έκδοσης, κ. Κωστή Χρηστάκη.

«Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε κάποιους οι Μινωίτες ήταν σημιτικό φύλο», είπε με κατηγορηματικό τρόπο και ο δεύτερος ομιλητής.

ΠΗΓΗ  http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8470&pubid=4236858

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 20-30 ΕΤΗ,ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΗΜΙΤΕΛΕΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ,ΑΛΛΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ,ΜΗ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΕΣ  ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΟΥΤΗΣ ΕΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ,ΝΗ ΜΕΛΕΤΩΝΤΕΣ ΩΣ ΔΕΕΙ ΚΥΚΛΙΩΣ  ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ, ΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΘΕΩΡΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥΣ,ΜΑΛΛΟΝ ΠΡΟΣ ΙΔΙΟΝ ΜΙΚΡΟΣΥΜΦΕΡΟΝ .ΤΟΥΤΕΣ  ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΣΗΜΙΤΩΝ,ΑΡΙΩΝ ΦΥΛΩΝ,ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΟΜΟΓΛΩΣΣΙΑΣ ΚΛΠ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ ΘΕΩΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΕΘΝΩΝ  ΚΛΠ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΟΛΩΣ ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ ΕΣΧΗΜΑΤΙΣΘΗΣΑΝ ΤΟΝ 18-19 ΑΙΩΝΑ ΙΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΝ ΠΑΛΑΙΟΤΑΤΟΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΝ,ΩΣ ΣΗΜΕΡΟΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΤΑΙ,ΚΑΠΟΙΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ,ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ  ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΩΝ,ΔΗΛ.ΞΕΝΩΝ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΝΟΕΙΝ.

ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΘΕΩΡΙΕΣ ΔΕΝ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΘΕΤΙΚΑ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΥΝΑΜΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ Ο ΦΕΡΟΥΣΙΝ.

ΕΡΡΩΣΘΕ ΚΑΙ ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤΕ,

Οράτε το μέλλον, ευγένειαν ασκείτε, επαινείτε αρετήν

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΥΡΙΤΣΗΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ, ΤΟ ΟΝΟΜΑ

ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

1. ΟΙ ΑΠΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΤΑ ΕΘΝΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ:

ΕΤΕΟΚΡΗΤΕΣ, ΚΥΔΩΝΕΣ, ΑΧΑΙΟΙ, ΠΕΛΑΣΓΟΙ, ΔΩΡΙΕΙΣ

Ο Όμηρος (Οδύσσεια, ραψωδία τ 178 – 183) αναφέρει ότι η Κρήτη μετά τα Τρωικά είχε αναρίθμητο κόσμο και 90 πόλεις (στην Ιλιάδα Β 645 – 652 αναφέρει ότι η Κρήτη είχε 100 πόλεις) με πρωτεύουσα την Κνωσό, των οποίων οι κάτοικοι ήσαν άλλοι Κύδωνες, άλλοι Ετεοκρήτες, άλλοι Αχαιοί, άλλοι Δωριείς και άλλοι Πελασγοί.

«Υπάρχει κάποια χώρα Κρήτη, στη μέση του γυαλιστερού Πόντου, ωραία και γόνιμη, που βρέχεται από θάλασσα,. Σ’ αυτή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, αναρίθμητοι και ενενήντα πόλεις. Μιλούνε ανάμεικτη γλώσσα. Σ’ αυτή τη χώρα κατοικούν Αχαιοί, οι Κύδωνες, οι Ετεοκρήτες οι μεγαλόκαρδοι, κάποιοι από τους μακροτρίχηδες ή στα τρία χωρισμένους Δωριείς και οι θεϊκοί Πελασγοί. Σ’ αυτούς πρωτεύουσα είναι η Κνωσός, μεγάλη πόλη, όπου βασίλευε ο Μίνωας, ο ισχυρός, αγαπητός φίλος του Δία, ο πατέρας του δικού μου πατέρα, του μεγαλόψυχου Δευκαλίωνα, ο Δευκαλίωνας είναι αυτός που γέννησε εμένα (τον Αίθωνα) και το βασιλιά Ιδομενέα. Αλλά αυτός με τα κοίλα (πολεμικά) πλοία στην Τροία αναχώρησε μαζί με τους Ατρείδες, κι εγώ ονομάζομαι Αίθων, μικρότερος στην ηλικία.» (Οδύσσεια, ραψωδία τ 178 – 183)

Από τους ως άνω κατοίκους της Κρήτης, σύμφωνα με τους άλλους αρχαίους συγγραφείς, άλλοι ήσαν αυτόχθονες και άλλοι επήλυδες, δηλαδή μετανάστες, έποικοι (ετυμολογία από το: επί + έρχομαι, ήλθον κτλ.). Ειδικότερα και σύμφωνα πάντα με τους αρχαίους συγγραφείς (Ηρόδοτο, Στράβωνα, Διόδωρο κ.α.):

Α. Αρχικά στην Κρήτη ζούσαν οι «Ετεόκτητες, οι οποίοι ήσαν λέει απόγονοι των καλούμενων «Ιδαίων Δακτύλων ή Κουρητών» και γι αυτό και θεωρούνταν αυτόχθονες ή γι αυτό και καλούνταν έτσι, δηλαδή «Ετεοκρήτες» = οι πρώτοι, οι γνήσιοι Κρήτες.

Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία, ήταν αυτοί στους οποίους η θεά Ρέα παρέδωσε τον Δία στην Κρήτη, κρυφά από τον πατέρα του Κρόνο, για να τον αναθρέψουν. Σύμφωνα επίσης με τον Παυσανία, το Στράβωνα κ.α, οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ονομάστηκαν έτσι επειδή κατοικούσαν στους Δακτύλους (πρόποδες ή κορφές) της οροσειράς Ίδη ή Ιδαία όρη της Κρήτης και κατ’ άλλους ήσαν άποικοι που είχαν ήρθει στην Κρήτη από τη Φρυγία (Τρωάδα) της Μ. Ασίας προκειμένου να επικουρήσουν στη γέννηση και ανατροφή του Δία και μετά παρέμειναν και κατ’ άλλους ήσαν ντόπιοι Κρητικοί που μερικοί από αυτούς μετοίκησαν στη Φρυγία της Μ. Ασίας, καθώς και σε άλλα μέρη και γι αυτό υπάρχει οροσειρά Ίδη και στην Κρήτη και στη Μ. Ασία. Αναφέρουν επίσης ότι οι Ετεόκρητες επι βασιλιά Κρήτα είχαν δημιουργήσει ένα σημαντικό πολιτισμό. Πρώτοι αυτοί συγκέντρωσαν λέει τα πρόβατα σε κοπάδια και εξημέρωσαν τα υπόλοιπα είδη ζώων. Επίσης ανακάλυψαν τη μελισσοκομία, την τέχνη του τόξου και του κυνηγίου, τη συναναστροφή και τη συμβίωση μεταξύ των ανθρώπων, αλλά ήταν και οι πρώτοι που δίδαξαν την ομόνοια και κάποια ευταξία στην κοινωνική ζωή. Ανακάλυψαν επίσης τα ξίφη, τα κράνη και τους πολεμικούς χορούς.

Β. Οι Δωριείς, οι Αχαιοί και οι Πελασγοί της Κρήτης είχαν έρθει στο νησί όταν ήταν βασιλιάς των Ετεοκρητών ο Κρηθέας. Συγκεκριμένα μετά τον Κατακλυσμό του Δευκαλίωνα κάποιες φυλές από το Πελασγικό Άργος (= η Θεσσαλία) με αρχηγό το Δώρο (απ΄ όπου και η ονομασία «Δωριείς») φεύγουν και πάνε στις πλαγιές της Όσας και του Ολύμπου, στην περιοχή που αρχικά λέγονταν «Εστιώτιδα» και μετά μετονομάστηκε σε «Δωρίδα». Από εκεί μετά ένας μέρος από αυτούς με αρχηγό τον Τέκταμο ή Τεκταφο (ήταν γιος του Δώρου του Έλληνα και παππούς του Μίνωα) φεύγουν και πάνε στην Κρήτη, η οποία είχε πάθει μεγάλη ερήμωση από τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα και καταλαμβάνουν ένα μέρος του νησιού. Για τον ίδιο λόγο και την ίδια εποχή ήρθαν στην Κρήτη από τη Θεσσαλία και κάποιες φυλές των Αχαιών και των Πελασγών. Οι Δωριείς κατοίκησαν στα ανατολικά του νησιού, οι Κύδωνες στα δυτικά, οι Ετεόκρητες στα νότια και οι υπόλοιποι στο εσωτερικό.

Γ. Σύμφωνα με το Στράβωνα οι Κύδωνες ήσαν αυτόχθονες Κρήτες και σύμφωνα με τους Παυσανία, Πλάτωνα κ.α. ήσαν επήλυδες, δηλαδή μετανάστες που είχαν έρθει στο νησί από την Αρκαδία – Γορτυνία της Πελοποννήσου (εξ ου και η Γόρτυνα της Κρήτης) και με αρχηγούς τους γιους: Κύδωνα, Γόρτυ και Κατρέα του Τεγεάτη βασιλιά Λυκάονα και έκτισαν τις πόλεις που φέρουν το όνομά τους: Κυδωνία, Γόρτυνα κ.α., κάτι που είναι και η αλήθεια, αφού αυτό απεικονίζεται και στα νομίσματά των πόλεων αυτών.

«Ο Τέκταμος του Δώρου, του γιου του Έλληνα που ήταν γιος του Δευκαλίωνα, κατέπλευσε στην Κρήτη μαζί με Αιολείς και Πελασγούς κι έγινε βασιλιάς του νησιού, παντρεύτηκε την κόρη του Κρηθέα κι απόκτησε τον Αστέριο..». (Διόδωρος, 4, 60)

«Οι κάτοικοι, λοιπόν, της Κρήτης λένε πως οι αρχαιότεροι κάτοικοι στο νησί ήταν αυτόχθονες, οι λεγόμενοι Ετεοκρήτες, των οποίων ο βασιλιάς, Κρής (Κρήτας) το όνομα, ανακάλυψε πολλά και πολύ σημαντικά πράγματα στο νησί που είχαν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την κοινωνική ζωή των ανθρώπων…. ….. Πρώτοι, λοιπόν, απ’ όσους μνημονεύονται από την παράδοση, κατοίκησαν στην περιοχή της Ίδης στην Κρήτη οι Ιδαίοι Δάκτυλοι, όπως ονομάστηκαν…(Διόδωρος 5,64)

«Κατά τον Στάφυλο, ανατολικά της Κρήτης ζούνε οι Δωριείς, στα δυτικά οι Κύδωνες και στα νότια οι Ετεοκρήτες, με οικισμό τους τον Πράσο, όπου βρίσκεται το ιερό του Δικταίου Δία. Οι υπόλοιποι είναι πιο δυνατοί και κατέχουν τις πεδιάδες. Είναι εμφανές ότι Ετεοκρήτες και Κύδωνες είναι αυτόχθονες, ενώ οι άλλοι Επήλυδες. Ο Άνδρων λέει ότι οι Επήλυδες Κρήτες ήρθαν από τη Θεσσαλία, από την περιοχή που παλιά λεγόταν Δωρίδα και σήμερα Εσταιώτιδα. (Στράβων, Ι, ΙV 6 – 7)

«Λέγουσι δε και όσοι Τεγεάτου των παίδων ελείποντο μετοικήσαι σφας εκουσίως ες Κρήτην, Κύδωνα και Αρχήδιον και Γόρτυνα’ και τούτων φασιν ονομασθήναι τας πόλεις Κυδωνίαν και Γόρτυνά τε και Κατρέα. Κρήτες δε ουχ ομολογούντες τῳΤεγεατών λόγῳ Κύ́δωνα μὲν Ακακαλλίδος θυγατρός Μίνω καὶ Ερμού, Κατρέα δε φασιν εί̃ναι Μίνω, τον δε Γό́ρτυνα Ραδαμάνθυος. ες δε αυτόν Ραδάμανθυν Ομήρου μεν εστιν εν Πρωτέως προς Μενέλαον λόγοις ως ες τὸ πεδίον ή́ξοι Μενέλαος τὸ Ηλυσιον, πρότερον δε ετι Ραδάμανθυν ενταυθα ηκειν: Κιναίθων δε εν τοις έπεσιν εποίησεν <ως> Ραδάμανθυς μεν Ηφαίστου, Ήφαιστος δε είη Ταλω, Ταλων δε είναι Κρητος παιδα. οι μεν δη Ελλήνων λόγοι διάφοροι τα πλέονα καὶ ουχ ή́κιστα επι τοις γενεσίν εισι..» (Παυσανίας Αρκαδικά, VIII, 53, 4 – 6).

«Όσο για τους υπόλοιπους Έλληνες, φαντάζομαι οι Πελοποννήσιοι θα γίνουν πρόθυμα δεκτοί. Όπως είπες πριν από λίγο υπάρχουν ανάμεσά μας πολλοί Αργίτες, αλλά και οι Γορτύνιοι, η πιο φημισμένη φυλή, αφού είναι μετανάστες από την ονομαστή Γόρτυνα της Πελοποννήσου…» (Πλάτων Νόμοι Δ, 708)

Σημειώνεται ότι:

Α) Οι Ιδαίοι Δάκτυλοι απ΄όπου κατάγονται οι Ετεόκρητες ήσαν για άλλους 5 για άλλους 10 και για άλλους 100. Ο Παυσανίας λέει ότι ήσαν πέντε, οι εξής: ο Ίδας, ο Ιάσιος, ο Ηρακλής, ο Επιμήδης και ο Παιώνιος, πρβ:

«Όταν γεννήθηκε ο Δίας, η Ρέα ανέθεσε τη φύλαξη του παιδιού στους Δακτύλους της Ίδης, οι οποίοι λέγονταν και Κουρήτες και είχαν έρθει από την Ίδη της Κρήτης. Αυτοί ήσαν ο Ηρακλής, ο Παιώνιος, ο Επιμήδης, ο Ίδας και ο Ιάσιος. Ο Ηρακλής που ήταν και μεγαλύτερος έβαλε τους αδελφούς του, κάνοντας ένα αστείο, να τρέξουν σε αγώνα και στεφάνωσε το νικητή με κλαδί αγριελιάς, που την είχαν τόσο άφθονη, ώστε στοίβαζαν φρεσκοκομμένα φύλλα και τα έστρωναν, για να κοιμούνται..» (Παυσανίας «Ηλιακά», Α, 5 – 8 )

«Λένε πως ονομάστηκαν Ιδαίοι Δάκτυλοι οι πρώτοι κάτοικοι στους πρόποδες της Ίδης. Πόδες λέγονται οι πρόποδες και κορυφές, οι μύτες των βουνών. Οι διάφορες κορυφές της Ίδης, που ήταν όλες αφιερωμένες στη μητέρα των θεών (τη Ρέα), λέγονταν Δάκτυλοι. Ο Σοφοκλής θεωρεί πως οι πρώτοι πέντε ήσαν αρσενικοί. Εφηύραν το σίδερο και το κατεργάστηκαν πρώτοι, καθώς και πολλά ακόμη χρήσιμα στη ζωή πράγματα. Πέντε ήταν και οι αδελφές τους. Από τον αριθμό τους ονομάστηκαν Δάκτυλοι. Άλλοι τους λένε αλλιώς, ενώνοντας τα δύσκολα με τα δύσκολα και θέτουν διάφορα ονόματα: Κέλμη, Δαμνασέα, Ηρακλή και Ακμονα. Αλλοι τους θεωρούν εντόπιους από την Ίδη, άλλοι αποίκους. Πάντως συμφωνούν ότι αυτοί πρώτοι δούλεψαν το σίδερο στην Ίδη. Όλοι τους θεωρούν μάγους και υπηρέτες της Μητέρας των θεών που έφτασαν να ζουν στην Φρυγία, στην Ίδη. Λένε την Τρωάδα Φρυγία, επειδή Φρύγες επικράτησαν στην περιοχή, αφού ζούσαν και κοντά, τότε που αλώθηκε η Τροία.Υπονοούν μάλιστα πως απόγονοι των Ιδαίων Δακτύλων είναι οι Κουρήτες και οι Κορυβάντες. Οι πρώτοι εκατό που γεννήθηκαν στην Κρήτη ονομάστηκαν Ιδαίοι Δάκτυλοι. Απόγονοί τους αναφέρονται εννέα Κουρήτες. Ο καθένας τους έκανε δέκα παιδιά, τους Ιδαίους Δακτύλους…» (Στράβων, Γεωγραφικά Ι, C 473, ΙΙΙ, 22)

2) Ο Ηρόδοτος (Ζ , 169 – 171) αναφέρει ότι η Κρήτη ερημώθηκε δυο φορές, μια πριν από το Μίνωα (ο Μίνωας βασίλευε το 1470 π.Χ..) και μια μετά το Μίνωα. Τα αίτια που ερημώθηκε η Κρήτη πριν από το Μίνωα (δηλαδή την που δεν είχαν πάει ακόμη στο νησί οι επήλυδες Κρήτες) δεν τα αναφέρει ο Ηρόδοτος. Ωστόσο, αφού ο Τέκταμος έζησε μετά τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, άρα τα αίτια της ερήμωσης αυτής της Κρήτης ήταν ο εν λόγω κατακλυσμός. Ο κατακλυσμός του Δευκαλίωνα (που ταυτίζεται με αυτόν του Νώε στους Εβραίους), σύμφωνα με το Πάριο χρονικό (Είναι μεγάλες πλάκες μαρμάρου Πάρου όπου οι αρχαίοι σημείωναν τις κύριες ημερομηνίες), έγινε το έτος 1265 πριν από το Διόγνητο = το έτος 1529 π.Χ.. Ειδικότερα ο Ηρόδοτος, σχετικά με τις γενιές των Κρητών, αναφέρει επακριβώς τα εξής (μτφ από τις εκδόσεις «Κάκτος»):

«Σύμφωνα με την ιστορία των Πραισίων, όταν ερημώθηκε η Κρήτη, άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων, αλλά κυρίως Έλληνες ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη. Έπειτα στην Τρίτη γενιά μετά το θάνατο του Μίνωα, ξέσπασε ο Τρωικός πόλεμος, στον οποίο οι Κρήτες αποδείχτηκαν από τους καλύτερους πολεμιστές που είχε στη διάθεσή του ο Μενέλαος. Επιστρέφοντας, όμως, στην πατρίδα τους, η ανταμοιβή τους για τις υπηρεσίες που πρόσφεραν ήταν πείνα και πανούκλα που έπληξε ανθρώπους και ζώα, σε τέτοιο βαθμό, ώστε η Κρήτη ερημώθηκε για δεύτερη φορά από τον πληθυσμό της. Έτσι, οι σημερινοί Κρήτες, μαζί με όσους απέμειναν από τους προηγούμενους κατοίκους της, είναι η Τρίτη γενιά που ζει στο νησί.….» (Ηρόδοτος Ζ , 169 – 171)

3) Στην Κρήτη πήγαν δυο φορές Δωριείς. Η πρώτη φορά ήταν πριν από το Μίνωα (ο Μίνωας βασίλευε το 1470 π.Χ..) με αρχηγό τον Τέκταμο (= παππούς του Μίνωα). Η δεύτερη φορά ήταν μετά από τα Τρωικά και συγκεκριμένα κατά την καλούμενη Κάθοδος των Δωριέων με τους Ηρακλείδες. Η κάθοδος αυτή έγινε 80 χρόνια μετά τα τρωικά, ήτοι κάπου το 1120 π.Χ. Τότε έφυγε ναυτικό των Δωριέων από τη Λακωνία και πήγε και ελευθέρωσε τη Λύκτο της Κρήτης, την οποία είχαν καταλάβει οι Κνώσιοι και έτσι έκτοτε η Λύκτος έγινε οικιοθελώς αποικία και σπουδαίο κέντρο Δωρισμού (των Λακεδαιμονίων ή άλλως Σπαρτιατών) στην Κρήτη.

4) Ο Απολλώνιος Ρόδιος (Αργοναυτικά Α 1125 – 1135) αναφέρει ότι οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήσαν αυτόχθονες, ντόπιοι, γιοι του Δία και της νύμφης Αγχιάλης, τους οποίους γέννησε η Αγχιάλη σε σπήλαιο της Δίκτης. Ο Διόδωρος Σικελιώτης (3, 61) αναφέρει ότι σύμφωνα με το μύθο των Ατλάντιων της Λιβύης οι Ιδαίοι Δάκτυλοι ήσαν γιοι του Δία και της νύμφης Ιδαίας (η νύμφη Ιδαία ήταν αυτή που για χάρη της ο Δίας ονόμασε την Κρήτη Ιδαία), που όμως οι Κρήτες δε συμφωνούν λέει μ’ αυτό.

5) Ο Όμηρος δεν αναφέρει ότι στην Κρήτη υπάρχει πόλη Κυδωνία, μιλά μόνο για Κύδωνες, πρβ:

«Εκεί, αφού χώρισαν τα πλοία, κάποια από αυτά πήγαν στην Κρήτη,

όπου κατοικούσαν οι Κύδωνες στις όχθες του Ιάρδανου.

Εκεί υψώνεται στη θάλασσα ένας βράχος γλιστερός και απόκρημνος,

στην άκρη της Γόρτυνας, στη μέση του σκοτεινού Πελάγους,

όπου ο Νοτιάς φέρνει φουσκωμένα κύματα προς τη Φαιστό,

το δυτικό ακρωτήρι, και μικρός βράχος εμποδίζει το μεγάλο κύμα» (Οδύσσεια 290 – 295)

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι η πόλη της Κυδωνίας κτίστηκε από τους Σάμιους, μόνο που εκεί έμειναν μόνο πέντε χρόνια, γιατί μετά διώχτηκαν από τους Κρήτες, πρβ: «Αυτοί δε οι Σάμιοι την Κυδωνία στην Κρήτη έκτισαν, όχι γι αυτό το σκοπό πηγαίνοντας στην Κρήτη, αλλά, διώχνοντας του Ζακυνθινούς από το νησί. Έμειναν δε εκεί και ευδαιμόνησαν επί πέντε έτη, και έφτιαξαν τα εβρισκόμενα στην Κυδωνία ιερά και το ναό της Δίκτυννας. Τον έκτο όμως χρόνο οι Αιγινήτες σε ναυμαχία τους νίκησαν μαζί με άλλους Κρήτες. (Ηρόδοτος, Γ, 44 και 59).

Ο ΜΙΝΩΑΣ, Η ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ Η

ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΚΡΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ & ΘΑΛΑΣΣΟΚΡΑΤΟΡΙΑ

Νόμισμα Κνωσού, 3ος αι. π.Χ., με το Μίνωα, τον πρώτο Έλληνα θαλασσοκράτορα και νομοθέτη (Μουσείο Ηρακλείου).

Όταν πέθανε ο Τέκταμος τη βασιλεία των Δωριέων της Κρήτης πήρε ο γιος του Αστέριος, ο οποίος, επειδή η γυναίκα του δε του έκανε γιο, τη χώρισε και πήγε και έκλεψε από τη Φοινίκη την κόρη του βασιλιά της Τύρου Αγήνορα, την πανέμορφη Ευρώπη, κάτι που ήταν και μια από τις αιτίες που έγινε αργότερα ο Τρωικός πόλεμος.

Όταν πέθανε ο Αστέριος, συνεπλάκησαν οι γιοι του Μίνωας και Σαρπηδόνας για το ποιος θα πάρει τη βασιλεία. Νίκησε ο Μίνωας και έδιωξε το Σαρπηδόνα με τους στασιαστές του και αυτοί κυνηγημένοι κατέφυγαν στη Λυκία της Μ. Ασίας όπου έκτισαν τη πόλη Μίλητο σε ανάμνηση της Κρητικιάς πόλης Μίλατος,

Όταν ο Μίνωας έγινε βασιλιάς (βασίλευε το έτος 1470 π.Χ., σύμφωνα με το Πάριο χρονικό) με τη βοήθεια του αδελφού του Ραδάμανθυ ένωσαν σε ένα ενιαίο σύνολο, σε μια πολιτεία, όλα τα έθνη και όλες τις πόλεις της Κρήτης με έδρα την Κνωσό. Παράλληλα συγκρότησαν για πρώτη φορά στον κόσμο πολεμικό ναυτικό με το οποίο έδιωξαν από τα νησιά του Αιγαίου (τις Κυκλάδες κ.α.) τους διαμένοντες εκεί ληστές και πειρατές Κάρες και Φοίνικες και τα οικεί με μόνιμους κατοίκους που έφερε από την Κρήτη.

Οι Κυκλάδες μέχρι τότε κατοικούνταν μόνο από ληστές και πειρατές, επειδή και μέχρι τότε δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί η ναυτιλία και η γεωργία, οπότε στα νησιά αυτά δεν μπορούσαν να ζήσουν μόνιμοι κάτοικοι.

Αποτέλεσμα του πολεμικού ναυτικού που ίδρυσε ο Μίνωας ήταν λέει από τη μια ο ίδιος να γίνει θαλασσοκράτορας και από την άλλη να ελευθερωθούν οι θαλάσσιοι διάδρομοι και έτσι οι Έλληνες να μπορέσουν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, να ασχοληθούν με ναυτικές εργασίες, να πλουτίσουν, να αποκτήσουν πόλεις (μόνιμη κατοικία που πρώτα δεν τους άφηναν οι ληστρικά και πειρατικά διαβιούντες Κάρες και Φοίνικες) κ.τ.λ..

Αποτέλεσμα τω σωστών θεσμών που θέσπισαν για πρώτη φορά στον κόσμο ο Μίνωας με τον αδελφό του Ραδάμανθυ ήταν λέει να δημιουργηθεί ο πρώτος στον κόσμο πολιτισμός, ο καλούμενος σήμερα Μινωικός πολιτισμός, τον οποίο στη συνέχεια αντέγραψαν οι υπόλοιποι Έλληνες, πρώτα οι Σπαρτιάτες και μετά οι Αθηναίοι, καθώς και οι Ρωμαίοι και έτσι εκπολιτίστηκαν (Περισσότερα βλέπε «Μινωικός Πολιτισμός».). Όλα αυτά ήταν λέει και η αιτία για την οποία ο Μίνωας με το Ραδάμανθυ υμνούνταν από όλους τους Έλληνες ή για τα οποία θεοποιήθηκαν, δηλαδή ανακηρύχθηκαν από τους Έλληνες ισόθεοι, γιοι του θεού Δία και κριτές στον Αδη (δηλαδή κάτι όπως έγινε και με το Μ. Κωνσταντίνο, τον Μ. Αλέξανδρο κ.α.).

“Στην ιστορία έχει γραφτεί πως ο Μίνωας ήταν έξοχος νομοθέτης, πρώτος που κυριάρχησε στις θάλασσες. Χώρισε το νησί στα τρία και σε κάθε μέρος έχτισε πόλη, την Κνωσό……. Κατά τον Έφορο, ο Μίνωας θαύμαζε κάποιο παλαιό, το Ραδάμανθυ, που είχε ίδιο όνομα με τον αδελφό του. Αυτός πρώτος αναφέρεται ότι εκπολίτισε το νησί με νόμους και κτίσεις πόλεων και συντάγματα, υποστηρίζοντας ότι φέρνει από τον ίδιο το Δία τους νόμους του…… Για την Κρήτη λέγεται ότι στα αρχαία χρόνια είχε καλή διακυβέρνηση και οι καλύτεροι από τους Έλληνες τη θαύμαζαν. Ανάμεσά στους πρώτους ήταν οι Λακεδαιμόνιοι, όπως ομολογούν ο Πλάτωνας στους Νόμους και ο Έφορος που περίγραψε το πολίτευμά τους στο έργο Ευρώπη.… (Στράβων «Γεωγραφικά» Ι’, C 476 – 478)

«Αφού διευκρινίσαμε όλα αυτά, απομένει να μιλήσουμε για τα έθνη τα οποία ήρθαν σε επιμειξία με τους Κρήτες. Ότι οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι ονομαζόμενοι Ετεοκρήτες, που θεωρούνται αυτόχθονες, το είπαμε πιο πριν. Μετά από αυτούς και πολλές γενιές αργότερα, Πελασγοί, που περιπλανιόνταν ένεκα συνεχών εκστρατειών και μεταναστεύσεων, έφτασαν στην Κρήτη και εγκαταστάθηκαν σε ένα μέρος του νησιού. Τρίτο ήταν, λένε, το γένος των Δωριέων που έφτασε στο νησί με αρχηγό τον Τέκταμο, το γιο του Δώρου. το μεγαλύτερο μέρος ετούτου του λαού συγκεντρώθηκε, λένε, από την περιοχή του Ολύμπου, αλλά ένα μέρος του ήταν από τους Αχαιούς της Λακωνίας, επειδή ο Δώρος είχε τη βάση εξόρμησης στην περιοχή του Μαλέα. Τέταρτο γένος που ανακατεύθηκε με τους κατοίκους της Κρήτης ήταν, λένε, ένα συνονθύλευμα βαρβάρων που με τα χρόνια εξομοιώθηκαν στη γλώσσα με τους Έλληνες κατοίκους. Μετά απ΄αυτά, επικράτησαν ο Μίνωας και ο Ραδάμανθυς και συνένωσαν τα έθνη του νησιού σε ενιαίο σύνολο. Τέλος, μετά την κάθοδο των Ηρακλειδών, Αργείοι και Λακεδαιμόνιοι στέλνοντας αποίκους, ίδρυσαν αποικίες σε κάποια άλλα νησιά και, αφού κατέκτησαν και τούτο το νησί οίκησαν πόλεις σ’ αυτά..» ( Διόδωρος, 5, 80)

«Ο Μίνως, εξ όσων κατά παράδοσιν γνωρίζομεν, πρώτος απέκτησε πολεμικόν ναυτικόν, και εκυριάρχησεν επί του μεγαλυτέρου μέρους της θαλάσσης, η οποία ονομάζεται σήμερον Ελληνική. Κατακτήσας τας Κυκλάδας νήσους, ίδρυσεν αποικίας εις τας περισσοτέρας από αυτάς, αφού εξεδίωξε τους ληστές Κάρας και εγκατέστησε τους υιούς του ως κυβερνήτας. «.Αλλ’ ακόμη περισσότερον επεδίδοντο εις την πειρατείαν οι νησιώται Κάρες και Φοίνικες, οι οποίοι είχαν κατοικήσει τας περισσοτέρας από τας νήσους,……. Αλλ’ αφότου συνεκροτήθη το πολεμικόν ναυτικόν του Μίνωος, αι δια θαλάσσης συγκοινωνίαι έγιναν ασφαλέστεροι, αφ’ ενός μεν διότι οι κακοποιοί των νήσων αυτών εξεδιώχθησαν υπ’ αυτού, κατά την εποχήν ακριβώς που προέβη εις εποικισμόν των περισσοτέρων, εξ αλλού δε διότι οι κάτοικοι των παραλίων ήρχισαν ήδη ν’ αποκτούν μεγαλυτέρας περιουσίας και να έχουν μονιμωτέραν κατοικίαν, και μερικοί μάλιστα, όπως ήτο φυσικόν δι’ ανθρώπους, των οποίων ηύξανε καθημερινώς ο πλούτος, και με τείχη περιέβαλλαν τας πόλεις των».( Θουκυδίδης Α, 4 – 8).

«Την εποχή που τα νησιά των Κυκλάδων ήταν ακόμη έρημα, ο Μίνωας, βασιλιάς της Κρήτης, με μεγάλες ναυτικές και πεζικές δυνάμεις, ήταν θαλασσοκράτορας και έστελνε πολλές αποικίες από την Κρήτη, έτσι κατοίκησε τα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων, ενώ ταυτόχρονα κατέλαβε και αρκετά μεγάλη παραθαλάσσια περιοχή της Ασίας … Όλα αυτά έγινα πριν τα Τρωικά. Μετά την άλωση της Τροίας, αναπτύχθηκαν περισσότερο οι Κάρες και έγιναν θαλασσοκράτορες, επικράτησαν στις Κυκλάδες και άλλες τις πήραν δικές τους κι έδιωξαν τους Κρήτες που τις κατοικούσαν, ενώ σε άλλες εγκαταστάθηκαν μαζί με τους προκατόχους τους Κρήτες. Αργότερα που αυξήθηκε η δύναμη των Ελλήνων, συνέβη να κατοικηθούν από αυτούς τα περισσότερα νησιά των Κυκλάδων και να εκδιωχθούν οι βάρβαροι…» (Διόδωρος Σικελιώτης, 5, 84)

« Για τους παλαιότερους αγώνες που έγιναν για την ελευθερία των Ελλήνων ……… Πρώτα-πρώτα τις Κυκλάδες, για τις οποίες έγιναν πολλές επιχειρήσεις από την εποχή που βασιλιάς της Κρήτης ήταν ο Μίνωας, τελευταίοι τις κατέλαβαν οι Κάρες. Οι πρόγονοί μας, αφού τους έδιωξαν, δεν τόλμησαν να οικειοποιηθούν τη χώρα τους, αλλά έστειλαν φτωχότερους Έλληνες να κατοικήσουν εκεί…(Ισοκράτης Παναθηναϊκός, 43-44)

«Οι δε Λύκιοι εκ Κρήτης κατάγονται (γιατί την Κρήτη ολόκληρη, στα παλιά χρόνια την είχαν οι βάρβαροι). Όταν όμως στην Κρήτη συνεπλάκησαν τα παιδιά της Ευρώπης, ο Μίνωας με το Σαρπηδόνα, για το ποιος θα γίνει βασιλιάς, επεκράτησε ο Μίνωας και έδιωξε το Σαρπηδόνα με τους στασιαστές του και αυτοί κυνηγημένοι κατέφυγαν στην Ασία, στο μέρος που ονομάζεται γη της Μιλυάδας …» (Ηρόδοτος Α, 172 – 173)

Σημειώνεται ότι ο Ηρόδοτος (Α 172 -173) αναφέρει ότι αρχικά (πριν από το Μίνωα) όλη την Κρήτη την κατείχαν οι βάρβαροι, επειδή γι αυτόν αρχικά δεν υπήρχαν Έλληνες και βάρβαροι (βλέπε Ηρόδοτος Α 56 – 57), αλλά όλος ο κόσμος ήταν κατοικία βαρβάρων και ακολούθως, λίγο πριν από την εποχή του Μίνωα, αποκόπηκαν οι Δωριείς από τους Πελασγούς, μέρος των οποίων ήταν και οι φυλές αυτές που πήγαν στην Κρήτη με αρχηγό τον Τέκταμο (= τον παππού του Μίνωα), και αποτέλεσαν ξέχωρο έθνος, το Ελληνικό. Στο έθνος αυτό μετά προσχώρησαν λέει όλοι οι Πελασγοί (οι Ίωνες ή Αθηναίοι, οι Αιολείς ή Θεσσαλοί κ.α.), καθώς και πολλοί βάρβαροι. Έτσι για τον Ηρόδοτο στην Κρήτη πριν από το Μίνωα υπήρχαν από τη μια οι Έλληνες ή Δωριείς ( και εκείνων ο βασιλιάς ήταν αυτός που πήγε στη Φοινίκη και έκλεψε την πριγκίπισσα Ευρώπη) και από την άλλη οι βάρβαροι ακόμη Ετεόκρητες, Πελασγοί και Αχαιοί, οι οποίο μετά, επι Μίνωα, ενώθηκαν με τους Δωριείς ή Έλληνες σε ενιαίο σύνολο, σε μια κοινή πολιτεία.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)

ΠΗΓΗ  ΒΙΒΛΙΟ  «ΚΡΗΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», Α. ΚΡΑΣΑΝΑΚΗ

About sooteris kyritsis

Job title: (f)PHELLOW OF SOPHIA Profession: RESEARCHER Company: ANTHROOPISMOS Favorite quote: "ITS TIME FOR KOSMOPOLITANS(=HELLINES) TO FLY IN SPACE." Interested in: Activity Partners, Friends Fashion: Classic Humor: Friendly Places lived: EN THE HIGHLANDS OF KOSMOS THROUGH THE DARKNESS OF AMENTHE
This entry was posted in Books and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.